Present tense marker, கிறு/கின்று (= கில்+து) from the auxiliary verb கில்- (< கிள்-)

21 views

Skip to first unread message

N. Ganesan

unread,

Apr 11, 2013, 8:13:28 AM4/11/13

to Santhavasantham

இவ்விழையில், கிறு-/கின்று- என்னும் நிகழ்காலக் குறியீடு தமிழில்

தோன்றுமாற்றைச் சற்றாராய்வோம். பேரா. ஷிப்மனுக்கு எழுதிய

கடிதம் இணைப்பில்.

அன்புடன்

நா. கணேசன்

On Sun, Apr 7, 2013 at 1:08 PM, Harold Schiffman <haro...@gmail.com> wrote:
>
> Dear Prof. Ganesan,
>
> Okay I look forward to receiving a copy of the paper you mention.
>

Thanks, Hal. Here are some of my thoughts on the root (dhAtu)

of kiT- and how it relates to the 'durative', present tense.

kiL-/kiT-/kiN- are related set (e.g., aakaNum 'it should happen',

pOkaNum 'I must go' etc., has this kiN- dhAtu in it. Like kiTakkaTTum < kiTakkiTTum ...)

Your 7 essays on spoken Tamil published in J. of Tamil Studies

are available here.

The Tamil Aspectual System : A Transformational Grammar, 1972-1977:

http://www.ulakaththamizh.org/JOTSAArticle.aspx?id=16

Hope people here, Selva, Iraamaki, and linguists read these important

papers and tell us. I just read the first essay.

Chapter I: Tense, Mode and Aspect in Tamil (JTS, Dec. 1972)

pg. 56

"Thus we have aspect markers /viTu/ 'completive',

/pOTu/ 'completive with nuance of malicious intent';

/vay/ 'keep for future use', /ko/ or /kiTu/ 'reflexive, self-benefactive';

(/kiTu/ seems to be a back-formation from the past of /ko/,

which is /kiTT-/ in non-brahmin dialects; in some dialects,

/kiTu/ is the underlying form, and /ko/does not occur at all); [...]

/ko/ would have to be considered a defective verb in colloquial Tamil,

occurring only in compounds and alone only in the neuter future

form /koLLum/ 'it contains' or as a verbalizer for certain lexical verbs

no longer freely occurring, such as /ottu-ko/ 'agree'. Historically

/kiTTiru/ 'duraitive' seems to be derived from /ko/ po /iru/ but

there are some reasons why it is preferable to consider /kiTTiru/

as a single item, with no morpheme boundary internally. There

are also some reasons why this is not a good idea, and these will

be discussed later."

In spoken Tamil words like teriJcukkO, paarttukkO, puriJcukkO,

vaccukkO, etc., the final common part is -O- (ஓ). ஓ can be

called either as முன்னிலை அசைச்சொல் or வியங்கோள் வினைமுற்று

விகுதி (involving some degree of command ஏவல்). I do not think

this -O- vikuti is from the verb koL-/koNTu-, nor it is from kiT- (kiTTiru etc.,)

For example, when the consonant cluster -nt- (in spoken Tamil

-Jc-, (for example, aRintu (LT) > aRiJcu (ST)) word is followed by the

auxiliary verb, koL, there is no sandhi increasing to -kk- ie.,

in LT we only have terintukoL, purintukoL, aRintukoL where as

we have terintukkO, purintukkO, aRintukkO, etc., Note the difference

of -k- when koL joins, and doubling -kk- when the vikuti -O- is used.

This -O- vikuti is neither from the verb, koL- nor from the verb, kiTa-.

These three lexical items ((i) -O- vikuti (ii) kiT- (iii) koL- are distinct

and need to be separately treated. Otherwise, problems in understanding

spoken Tamil (ST) will occur. For example, on pg. 77

" (74) /seruppe pOTTu-kiTTu kOyilukkuLLe pOkakkUTAtu/

[...]

In this sentence, element (4) /kiTTu/, the participial form of /ko/,

gives a notion of 'simutaneity' in addition to its more usual notion,

as in 30.b of 'self-benefactive or 'self-oriented'. This notion of

'simultaneity' of wearing shoes concurrently to going into the temple,

is of course more clearly aspectual, since it has to do with relationships

of actions to each other, duration of time, etc., This notion is not

present in sentences like (30.b) which makes it difficult to define /ko/

exactly, since its meaning varies."

(30.b) is /itu eTuttukkalAm/. Perhaps, you mean /itai eTuttukkalAm/

and it does not have /kO/ at all. The -O- vikuti in -kO occurs only word-finally.

-O-, koL-, kiT- need to be handled as distinct words and not as same ones.

Next, will give M. RaghavaiyangAr's paper of kiTu, kiTAy examples.

My proposal on how Tamil starts to create the present tense,

from kiT-/kiL-/kiN- words and why kiL- became kil- as a means

to disambiguate. Of course, kil- give rise to kinRu, kiRu, kiRRu-.

At the same time, the two-word combo, "aanin2Ru" was tried

because of the simplicity of kil- (< kiL-), "aanin2Ru" lost out and

not used in spoken Tamil (not even in literary Tamil) even tho'

Nannuul suutram lists the three as present tense markers:

aanin2Ru, kiRu, kin2Ru.

Regards,

N. Ganesan

> HS

>
> =+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+=+
>
> Harold F. Schiffman
>
> Professor Emeritus of
> Dravidian Linguistics and Culture
> Dept. of South Asia Studies
> University of Pennsylvania
> Philadelphia, PA 19104-6305
>
> Phone: (215) 898-7475
> Fax: (215) 573-2138
>
> Email: haro...@gmail.com
> http://ccat.sas.upenn.edu/~haroldfs/
>
> -------------------------------------------------

N. Ganesan

unread,

Apr 11, 2013, 9:06:32 AM4/11/13

to Santhavasantham

Present tense marker, கிறு/கின்று (= கில்+து) from the auxiliary verb கில்- (< கிள்-).

-----------------------------------------------------------------------------------------------

In this thread, we will look at words like aakaTTum (< aakiTTum), kiTakkaTTum (< kiTakkiTTum), aakaNum (< aakiNum), pOkaNum (<pOkiNum), collikkiTalaam, taNikiTAy, in Spoken Tamil, killEn, melkiTu with -kiTu, taNikiTAy with -kiTAy, -kiTiir in Classical literary Tamil ... & then analyze the origin of the present tense marker, kiRu-/kin2Ru- from the auxiliary verb, kil-/kiL- during the times of transition from late Sangam into the Bhakti period of Tamil literature, i.e., ~ 300 CE. The semantic constellation of the words, kil-/kiL- will be dealt with.

த்ராவிட மொழிகளில் ஒன்றாகிய தெலுங்கு பேசுவோரின் யுகாதி வருஷப் பிறப்பு வாழ்த்துக்கள்! திராவிட மொழிகளில் இறந்த காலத்தைத் தெளிவாகக் குறிப்பதுண்டு. ஆனால், நிகழ்காலமும், வருங்காலமும் தெளிவாக கிறிஸ்து அப்தத்துக்கு முன்னர் பிரிக்கப்படவில்லை. தமிழில் துணைவினைகளின் பங்கு மிக அதிகம். தமிழ்த் துணைவினைகளின் ஆராய்ச்சி திராவிட மொழியியல் கண்டறிந்த ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் முன்னெடுத்தனர். அணங்கன் என்னும் தமிழ்ச்சொல் வடமொழியில் அனங்கன் என்று திரிந்தது என முதலில் காட்டியவர் ஜி. யு. போப் அவர்களே ஆவார். பேச்சுத்தமிழ் இலக்கணம் பற்றி எழுதுகையில் சில துணைவினைகளைப் பற்றி போப்பையர் கூறுகிறார்:

“Pope (1911), purportedly a grammar of the 'ordinary', i.e., colloquial dialect of Tamil, at least mentions the occurrence of aspect markers, but takes the traditional view that those which are semantically quite similar to the main verbs which they resemble phonologically are in fact occurrences of those main verbs, affixed to another verb. But those aspect markers whose meaning is quite different from main verbs Pope calls 'auxiliaries', or 'roots'. Pope briefly discusses the 'verbs' /kAN/ 'see', /pOTu/ 'set', which he acknowledges to have a 'malevolent' nuance when added to another verb, /vay/ 'put, keep', the auxiliaries /viTu/ ('completive'), /koL(Lu)/ ('reflexive'), and /iTu/ ‘up' which is probably actually an occurrence of /viTu/ but with deleted initial /v-/, since present-day occurrence of /viTu/ always occur without /v/. Pope also notes the use of the auxiliary verb /aTi/ 'beat', with the meaning 'down', i.e., similar to 'down' in English constructions like 'burn down', 'break down', etc. Finally Pope notes the use of one 'root', /ATu/ 'play'."

(from H. Schiffman, in his thesis (1969, UWashington), The Tamil Aspectual System: A transformational grammar, Ch I, Tense, Mode and Aspect in Tamil)

To the list given by Pope, we need to add the important verbs of kiL-/kil- also. Otherwise this aspect marking auxiliary word set will be quite incomplete.

Rev. R. Caldwell {} propagated K. Graul's proposal that kin2Ru is from in2Ru 'today' which is obviously wrong. It was Jules Bloch, then M. Andronov (1961) who connect kin2Ru with the verb, kil- correctly. Yet connection of kil- with kiL- (kiTTa- in ST) is not yet recognized in the literature in Tamil/Dravidian linguistics. For example, see S. Steever's important paper, etymology of present tense in Dravidian (1989, JAOS). I haven't seen Ian Dale's thesis (almost 900 pages!) on Tamil auxiliary verbs (London, UK, 1975). Does I. Dale connect kil- with kiL- & derive kiRu/kin2Ru? probably not.

The aim of my notes in this thread: (1) To test the applicability of the Dravidian word-formation rule where semantic constellation of words with -L-/-N-/-T- for which scores of word sets from Tamil can be given. Some of the Tamil -L-/-N-/-T- word-sets are listed in:

Obviously, this -L-/-N-/-T- word-sets have deep implications for the origin of retrofelxion in Aryan languages derivable from Indo-Iranian languages of North India.

(2) Applying the connected -L-/-N-/-T- rule of Dravidian retroflexes to kiL-/kiN-/kiT- in ST indicating 'durative' aspect marker, and the genesis of Tamil present tense marker, kiRu/kin2Ryu (=kil+tu) as kiL-/kiN-/kiT- has a weak form kil-/kin2-/kiR- (Cf. Spontaneous loss of cerebral consonants) and discussing why literary Tamil (LT) settled for "kil-/kin2-/kiR-" as present tense markers rather than the original "kiL-/kiN-/kiT-" which still exists widely in ST. I submit a proposal that this choice was selected to avoid ambiguity of meaning and make the meaning very clear.

Let us look at M. Raghavaiyangar's 1937 article (Sriman Ca. Ta. CaRkuNar B.A., 60th year Nin2aivu Malar, then reprinted in his Aaraaycci-t-tokuti) giving the kiT- auxiliary verb examples from Middle Tamil.

Comments on kiRu/kin2Ru formation are welcome,

N. Ganesan

மு. இராகவையங்கார், 1937, அருகி வழங்கிய சில வினைவிகற்பங்கள்

ஆசிரியர் தொல்காப்பியனார் “மரபேதானும், நாற்சொல் லியலான் யாப்புவழிப்

பட்டன” (செய். 80) என்பதனால், நால்வகை இயற்சொற்களும் மரபுபிறழாது யாப்பினிடம் பயில்வன என்று கூறினார். இதற்குப் பேராசிரியர்-

“ எனவே, சொல்லும் பொருளும் அவ்வக்காலத்தார் வழக்குமாற்றானே செய்யுல்செய்க என்பதாயிற்று. இதனது பயன் ஒருகாலத்து வழங்கப்பட்ட சொல் ஒருகாலத்து இலவாகலும் பொருள்வேறுபடுத்தலும் உடைய. அவை, அதோளி, இதோளி, உதோளி எனவும், குயின் எனவும் ஒருகாலத்து உளவாகி இக்காலத்து இலவாயின. அவை, முற்காலத்து உளவென்பதே கொண்டு வீழ்ந்தகாலத்துஞ் செய்யுள் செய்யப்படா. அவை ஆசிரியர் நூல் செய்த காலத்து உளவாயினும் கடைச்சங்கத்தார் காலத்து வீழ்ந்தமையின் பாட்டினுந் தொகையினும் அவற்றை நாட்டிக்கொண்டு செய்யுள் செய்திலர். அவற்றுக்கு இது மரபிலக்கணமாகலின் என்பது. இனிப் பாட்டினுந் தொகையினும் பயின்ற சொல்லே மீட்டொருகாலத்துக்கு உரித்தன்றிப் போயினவும் உள. அவை முற்காலத்து உளவென்பதேகொண்டு பிற்காலத்தும் நாட்டிச் செய்யுள்செய்யப் பெறா.”

என்று விசேடவுரை எழுதிச் செல்வர். இவ்வுரையாளர் கூறியவாறே, கடைச்சங்கத்துக்குப் பிற்பட்ட சொல்வழக்குகளும், அங்ஙனமே மரபுபிறழாது வழங்கற்குரியன என்பது சொல்ல வேண்டா. இவற்றால், அவ்வக்காலத்துச் சொற்பொருண் மரபுகள் இன்னவின்ன என்பது தெளியவைத்தற்கண், முன்னோர்க்கிருந்த பெருநோக்கம் புலனாகின்றது. காலந்தோறும் வேறுபட வழங்கிய அம்மரபுகளை அறிய விரும்பும் பாஷாதத்துவவறிஞர் மேற்கூறிய சீரிய கருத்தைப் பெரிதும் போற்றிக்கொள்வர் என்பதில் ஐயமில்லை.”

“(3) கிடு, கிடாய் என்ற விகுதிகள்

வியங்கோள் விகுதிகளும், கிடு கிடாய் என்பனவும் மேற்கூறிய பெரியார்கள் காலத்துப் பெரிதும் வழங்கியனவாகும்.

“ஆகிடு காண்” (பெரிய திருவந்தாதி. 9)

“மாதவ மாகிடு” (பொன்வண்ணத்தந்தாதி. 54)

“கழிந்த கழிகிடு” (திருநாவு. தேவா. திருவேகாதச. 3)

“கழிந்த கழிகிடாய் நெஞ்சே” (பதினொ. கைலை பாதி. 21)

”இறையானுங் காண்கிடாய்” (பதினொ. சிவபெ. திருவந். 35.)

“திரியை இடுகிடாய்” (பெரிய திருமொழி. 2,3,9.)

“தணிகிடாய்” (நாய்ச்சியார் திருமொழி, 2,2)

எனக் காண்க. ஆகுக, கழிக, காண்க, இடுக, தணிக என்பன இவற்றின் பொருள்களாம். இவ்வரிய வழக்கினைப் பிற்காலத்தாரும் ஆள்வாராயினர்.

“போன படைத்தலை வீரர் தமக்கிறை போதாவிச்

சேனை கிடக்கிடு தேவர்வரில் ... திரள்சாயேனோ”

(கம்பரா. குகப், 20)

என்றார் கம்பநாடரும். இவர் காலத்து இயற்றப்பட்ட திருவாய்மொழி வியாக்கியானங்களில், இக் கிடு விகுதி-

கிடீர் - ’கிடக்கிடீர்’ (ஈடு. 11-3-8)

கிடும் - ‘கிடக்கிடும்’ (ஈடு 8-2-1)

‘கிடிகோள்’ - (1-2-9)

என வியங்கோளொடு முன்னிலையினும் பிற்காலத்து வழங்கலாயிற்று. ‘வாரிங்கிடீர்’ என்பது போன்றவற்றைக் காலவழக்காய் வருபவற்றுள் ஒன்றாகக் கொண்டு மயிலைநாதர் எழுதியிருத்தலும் காண்க (நன். 256). ஆகிடு, கிடக்கிடு என்ற இவ்வழக்குகள் இக்காலத்து ‘ஆகட்டும்’, ‘கிடக்கட்டும்’ எனத் திரிந்து வழங்கலாயின.’

N. Ganesan

unread,

Apr 11, 2013, 9:24:38 AM4/11/13

to Santhavasantham

Forgot to add some links in the last mail, and those are added now. ~ng

--------------------------

Here is 1937 essay by Pundit Sri MR, and some analysis of kiL-/kiN-/kiT- word-set as auxiliaries.

Present tense marker, கிறு/கின்று (= கில்+து) from the auxiliary verb கில்- (< கிள்-).

-----------------------------------------------------------------------------------------------

(from H. Schiffman, in his thesis (1969, UWashington), The Tamil Aspectual System: A transformational grammar, Ch I, Tense, Mode and Aspect in Tamil)

To the list given by Pope, we need to add the important verbs of kiL-/kil- also. Otherwise this aspect marking auxiliary word set will be quite incomplete.

Rev. R. Caldwell propagated K. Graul's proposal that kin2Ru is from in2Ru 'today' which is obviously wrong. It was Jules Bloch, then M. Andronov (1961) who connect kin2Ru with the verb, kil- correctly. Yet connection of kil- with kiL- (kiTTa- in ST) is not yet recognized in the literature in Tamil/Dravidian linguistics. For example, see S. Steever's important paper, etymology of present tense in Dravidian (1989, JAOS). I haven't seen Ian Dale's thesis (almost 900 pages!) on Tamil auxiliary verbs (London, UK, 1975). Does I. Dale connect kil- with kiL- & derive kiRu/kin2Ru? probably not.