சென்னைப்பட்டனமும்---மதரசப்பட்டனமும்.......
Singanenjam Sambandam
பெரியவர் நரசய்யா அவர்கள் ஏற்கனவே அறிந்திருப்பார்கள்......என்றாலும் அவர்கள் கவனத்திற்கு....
IV
MADASPATAM AND CHENNAPATNAM
THEIR PROBABLE ORIGIN AND EXTENT
THE occurrence of the term "Srirangarayapatnam, my town,"
Name of ^ *^ e cow ^ e g* ven by Sriranga Raya in 1645,
Srirangaraya- introduces an element of confusion with regard
tor^the ^tUe? to *^ e or ^^ n ^ ^he names > Madraspatnam and
ment in the Chennapatnam. There was a view which had
grant of 1645. been preva i ent ever s i nce Walter Hamilton
published his valuable account of India in 1820* that, at the
time of the foundation of Madras, Sriranga Raya insisted that
the settlement should be named after him as Srirangarayapatnam,
but that his purpose was defeated by the local Nayak who
managed to get it called after his own father, Chennappa. We
know, however, that Sriranga succeeded to the throne only in
1642, fully three years after the foundation of the settlement.
This was not known to Hamilton who based his view only on a
perusal of the cowle of the Raya, a copy of which was available
to him among the Madras records that he utilised. The grant
of the name of Srirangarayapatnam was probably intended by
the Raya as a special mark of his royal favour to the factors
of Madras. Also, about the time of this grant, Damarla
Venkatapathi Nayak, son of Chennappa, was in disgrace; and
this might have had a share in making Sriranga alter in his
grant the name Chennappapatnam to Srirangarayapatnam.
The name of Chennapatnam is due to the fact that Damarla
Origin of the Ayyappa Nayak, when writing to Francis Day
name Chenna- at Armagon in 1639, expressed a desire to found
patnam. a town - n t k e name of his father, Chennappa
Nayak and offered the English liberal privileges if they would
come and settle in it. Very probably the origin of the name
came about this way. Chennappa Nayak was a famous
personage in his generation. He was a brother-in-law of
* A Geographical, Statistical and Historical Description of
Hindostan and the Adjacent Countries, in two volumes, by Walter
Hamilton, Esq.
39
Madraspatam and Chennapatnam
Yachama Nayak and a prominent noble at the court of Venkata-
pathi Raya I (1586-1614) and took possession of Vellore, on
behalf of his master, after defeating its ruler, Lingama Nayak.
Prom this time, Vellore served as the residence of the Baya
and was a second capital of his kingdom. Chenna's sons
attained to considerable distinction. One of them, Damarla
Venkatapathi, was the chief minister of Venkatapathi Raya II
(1630-42). He warred against the Nayak of Gingee and
constructed a lake in the North Arcot District, which he named
Chennasagaram, after his father. Another son of Chennappa
was Ayyappa. Both these brothers helped the English in
the acquisition of Madras. A third brother was Ankabhupala
known by a Telugu work, Ushdparinayam which he wrote and
dedicated to his father, Chenna. Therein he says that his
younger brother, Ayya, saw that the people of Pralaya Kaveri
(Pulicat), the Dutch, were incessantly fighting with the people
of Mylapore (the Portuguese at San Thome) and in order to
put an end to that fighting, he founded the town of
Chennapatna (Madras) between them so as to prevent their
mutual bickerings.
The name Chennapatnam was applied from the beginning to
the Indian town that grew up to the north of
the English Fort which was built on the site
of Madraspatnam, according to the first grant.
The village called Madras]" atnam was definitely mentioned even
in the first grant ss existing at the time when it was made. In
all the available records of the time 1639-45, a difference was
maintained between the original village of Madraspatam and
the new town that quickly grew up in and round the Port.
To this new town, the name Chennapatnam was given. Thus
we may say that tl c village of Madraspatnam had existed under
that name even prior to the English settlement of 1639-40;
and the site of Chennapatnam was that of modern Fort St.
George. The original village of Madraspatnam lay to the north
of the site of the Port; and within a few years of the founding
of Port St. George the now town which prew up round the Port
40
Madraspatam and Chennapatnam
came to be popularly known to the Indians as Chennapatnam,
either because Damarla Venkatapathi and Ayyappa wished
it to be called so or because the site might already have borne
that name; more likely, the former was the truth. The inter-
vening space between the older northern site of Madraspatnam
and the new southern plot of Chennapatnam, came to be quickly
built over with the houses of the new settlers as the town
expanded, so that the two villages became virtually one town.
The English preferred to call the two united towns by the
name of Madraspatnam, with which they had been familiar
from the first, while the Indians chose to give it the name of
Chennapatnam. In course of time, the exact original locations
of Madraspatnam and Chennapatnam came to be confused and
even reversed as it was done by W. Hamilton. Madraspatnam
was regarded as the site of the Fort and Chennapatnam as the
Indian town to the north.
The location of the two towns may be thus summarised.
Madraspatam was in those early days clearly
location' thelp distinguished from the town and fort of
Chennapatnam. Nawab Neknam Khan who was,
in the years 1662-72, the governor of the country on behalf of
Golconda, distinguishes "the place called Madraspatam from
the fort and town of Chennapatnam"; probably Chennapatnam
(or Srirangarayapatnam, as Sriranga would have it) indicated
the new town growing up round the fort, while the older and
already existing village of Madraspatnam was the separate,
but approximately contiguous, village to the north. Thus we
may hold that the original village of Madraspatnam lay north
of and proximate to the Fort and the area immediately lying
round it. The settlement which grew up round the Fort was
deemed by the British from the first as part of Madraspatnam.
The European quarter nearest the Fort gradually merged into
the Indian town to the north from which it was separated at
first by an open space and later by a wall. In due course the
European town came to be known as White Town, while the
Indian town to the north of it which covered both the newly
HM 6
Madraspatam and Chennapatnam
inhabited site of Chennapatnam and the existing village of
Madraspatam came to be known as the Indian or as Black Town.
The interval of space between Chennapatnam and Madraspatam,
if ever there was any, was rapidly covered over with houses, so
that the two towns really became one town. To this town, the
Europeans applied the name Madraspatnam, which they had
known from the first, while the Indians applied the name
Chennapatnam to the Fort and town.
The name Port St. George, so far as records could show us,
Use of the name * s ^ rs ^ * ven * n a l^ter dated 17th July 1642.
Fort St. George It has already been suggested that the name
for the fort came to j 3C gi vcn to the fort because a bastion
or a portion of the outwork of the Inner Fort wall was probably
finished by St. George's Day, i.e., 23rd April of 1640 * 'a date
which is too late for the commencement of the work and far
too early for the completion of any substantial part of it."
"Dedication to the Patron Saint of England was, however,
sufficiently appropriate, " apart from any question of date. The
earliest letter extant, written from the new settlement, is dated
"Forte St. George, the 17th July, at night, 1642 "; but the name
had already been used in a communication from Surat six
months earlier; and it was even employed in the Dutch records
of September 1641. Hence there is good reason for supposing
that the designation was conferred on the Fort from the
beginning."
The origin of the name Madraspatnam presents a difficult
problem and has been long a puzzle. The name
the^name Madras occurs in many forms like Madras-
Madraspatnam patnam, Madras Patnam, Madrasapatnam,
Madrapatnam, Madrazpatnam, etc. According
to one version there was a village of fishermen on the site, the
headman of which was a Christian, named Madarcsan, who
contrived to persuade Day to call the settlement after his own
name.* But we know that the name was in use even before the
According to one tradition, Beri Timmappa obtained by his
influence the Bite of the factory from Madaresan, the headman of the
fisherman's kuppam, who had it as his plantain-garden. Timmappa ia
42
Madraspatam and Chennapatnant
English came on the scene. Some scholars of a former
generation have derived the name from the term Madrassa (a
college) and think that there might have been an old
Muhammadan College at the place or there
might have been a church f st - Mar y
(Madre de Deus) at Madras prior to 1640,
probably founded by the Portuguese of San Thome which
might have been in existence for some length of time ; and thus
the Church of Madre de Deus might have given the name to
the village of Madras ; or there was an Indian ruler, Maddarazu,
who might have been some prominent chief ruling in the region
in the past, after whom the village might have been named
Madraspatnam.
The late Very Bevd. Mgr. Teixeira, Bishop of Mylapore, put
forward about a decade ago a suggestion, based on his discovery;
of some tomb-stone inscriptions, tnat the name might well have
originated from Madra, a Portuguese family settled in the
village and that the family might have given their name to the
place. Still another view is that Madras was so called because
it produced a kind of calico cloth of the name.* None of theso
seem to be very convincing, while the derivation of Madras from
the Persian word, madrasa, is very fanciful. There is a curious
resemblance between the names of the English town of Madras-
patnam, the southern Dutch Factory of Sadraspatnam at the
mouth of the Palar and the northern settlement of Durgaraz-
patnam (Armagon). Patnam or Pattinam means a town on the
sea coast.
There have been other theories also put forward from time to
time about the origin of Madras. A Persian chronicle of the
said to have promised him that he would cause the factory which was
about to be erected to be called after his name, as Madaresanpatnam,
or commonly called Madraspatam. (Bundla Ramaswami Naidu in his
Memoir on the Internal Revenue System of the Madras Presidency
(Appendix III) ). ,
* Madras was the name applied to large bright-coloured hand-
kerchiefs of silk warp and cotton woof, exported from Madras
formerly and much used by the Negroes in the West Indies. The
word is preserved in French and was derived from the name of the
city of which it could not be the root.
43
Madraspatam and Chennapatnatfl
Nawabs of the Carnatic entitled, the Tuzuk-i-Wdlajahi* give us
an account, probably then current, of the origin of the name of
Madras. We give the necessary extract below in full so that
the reader may judge for himself about the value of this version
of the origin.
" During the reign of the Bail (the Raja of Chandragiri) the
Origin of &*& ^ Payanghat, the representatives of the
Madras accord- East India Company strengthened their friend-
Tifzuk-i- e ship with his diwan, the zamindar of Kalastri,
Walajahi named Damarlawar who is referred to till this
day by the historians as the zamindar of Palaya Kalastri, and
not by his name Damarlawar; they sent presents and gifts to
the Rajah through Damarlawar, and sought a plot of land on
the sea-coast for the purpose of erecting a factory. The Rajah,
according to the recommendation of his diwan, complied with
the request, and granted the place known as Makhraskuppam
in the taluk of Poonamallee. He caused the sanad to be written
on a gold plate and bestowed kindness on the applicants. He
fixed the sum of 1,200 Hun kuruk (a variety of pagoda) as
peshkash per year. In the year 1049 A.H., the Company laid
the foundation for a building in the place on the sea-coast and
gave it the name of Madras which sounds very like the original
name (Makhraskuppam). After some time they Were granted
through the kindness of Damarlawar three places, viz.,
Chennamnayak-kuppam, Arkuppam and Bailpet, which were
within the taluk of Poonamallee. They settled in Chennam-
nayak-kuppam adjacent to Madras, and named it Chcnnapatan
which sounds very like the original name."t
The derivation of Madras from Mandarajapatna is supported
in the " Manual of the Administration of the Madras
* Written by one Burhan Ibn Hassan, about the end of the 18th
century and translated into English by Dr. S. M. H. Nainar, Head of
the Department of Persian and Arabic in the Madras University.
t Pages 98-99 of 8. Muhammad Husain Nainar'a English Transla-
tion of Burton's Tuzufc-i-Wai&J&hi, Part I, (1934). A curious attempt
has been made by one writer to derive the word, Makhraskuppam from
Marakkayar-kuppam (a village of Marakkayar, a sea-faring Mussalman
tribe of the coaat).
44
Madraspatam and Chennapatnatn
Presidency"*; its derivation from the Persian word, Madras*,
(school) has also been suggested by several authors. Sir Henry
Yule, criticises these usually accepted derivations as follows :
"The earliest maps show Madraspatnam as the Mahomedan
settlement corresponding to the present Triplicane and Roya-
pettah. The word is therefore probably of Muhammadan origin ;
and having got so far we need not hesitate to identify it with
madrasa ' a college '. The Portuguese wrote this Madraza (see
Faria y Sousa, Africa Portuguesa, 1681, p. 6) ; and the European
name probably came from them, close neighbours as they were to
Fort St. George, at Mylapore or San ThomS. That there was
such a madrasa in existence is established by the quotation from
Hamilton, who was there about the end of the 17th century.
Fryers Map (dated 1689, but illustrating 1672-1673;
represents the Governor's House as a building of Mahommedan
architecture, with a dome. This *may be the Madrasa itself.
Lockyer also (1711) speaks of a " College " of which the
building was k< very ancient 77 ; formerly a hospital, and then
used apparently as a residence for young writers. But it
is not clear whether the name " College " was not given on
this last account ' '. The whole question has been
discussed by Mr. A. T. Pringle.t He points out that while
the earliest quotation given below is dated 1653, the name
in the form Madrazpatam, is used by the President and
Council of Surat in a letter dated 29th December 1640$ " and
the context makes it pretty certain that Francis Day or
some other of the factors at the new settlement must have
previously made use of it in reference to the place, or
' rather ' as the Surat letter says, ' plot of ground ' offered to
him ". Mr. Pringle ends by saying: ''On the whole it is
not unfair to say that the chief argument in. favour of the
derivation adopted by Sir H. Yule is of a negative kind. There
are fatal objections to whatever other derivations had been
* Vol. Ill, Glossary, p*ge 444.
t Diary Ft. St. Geo. 1st series; i 106 seq.
1. 0. Records, O. C. No. 1764.
45
Madraspatam and Chennapatnam
suggested, but if the mongrel character of the compound
1 Madrasapatanam ' is disregarded, there is no fatal objection
to the derivation from ' madrasa ' If however that
derivation is to stand, it must not rest upon such accidental
coincidences as the use of the word ' College ' by writers whose
knowledge of Madras was derived from visits made from 30 to
50 years after the foundation of the colony." This theory
can be definitely rejected as both unhistorical and improbable.
Sir Henry Yule had heard of the legend deriving the name
of Madras from an imaginary Christian fisherman called
Madaresan. But he held it to be philologically impossible and
also otherwise unworthy of serious attention. C. Lassen, the
famous German Indologist, held the name Madras to be a
corruption of Manda-rajya (Realm of the Stupid) ; and the
remark that is made on this by Yule is that " it does look as
if some malignant Bengalee had suggested to him, this gibe
against the ' Benighted V He adds that "it is indeed curious
and true that, in Bengal, sepoys and the like always speak of
the Southern Presidency as k< Mandraj ? \ Dr. Burnell the
collaborator of Yule, in further comment, added that " it is
sad that the most Philistine town (in the German sense) in all
the east should have such a name/' (Yule and Burnell :
Hobson-Jobson new edition, edited by W. Crooke (1003)
(pp. 532-33).
Among the Mackenzie Manuscripts, there is a paper enumorat-
ing the successive acquisitions of territory by the English at
Madraspatam and in the neighbourhood between 1639 and
1763. On this paper Colonel Mackenzie remarked thnt it was
communicated by one of the Ma ratlin Bnihnums employed in
the accounts department under the Arcot Sarkar and that he
had reason to believe that it was compiled or abstracted from
official documents. In this paper which was translated by
Mackenzie's chief Munslri, Cavali Venkata Boriah,* we read
that the Hindu Rajas of the country reigned for a space of six
* He was the first Pandit of Mackenzie from 1796, and opened to
him " the portals of Indian Knowledge ".
46
Madraspatam and Chennapatnam
years and two months from A.D. 1639 to A.D. 1646 and in the
former year, when the English proposed the building of a fort
to the Damarla family which was then in the management of
the Poonamallee country, the chiefs of that family ceded four
villages to them; namely, (1) Madras Coopam; (They built a
Cotee (fort) on the land of this village which is named Madras).
(2) Chennaik Coopam; (On the land of this village there later
grew up the suburbs of Muthialpettah and Pagadalupettah).
(3) Arkoopam; (This village was called by the same name).
(4) Meleput on the west; (The soil of this village was made
use of to make salt and formed perhaps, the site of the present
Salt Cotaurs).
The paper thus continues the narrative: The grant and
conditions were engraved upon a gold plate and included the
authority to establish a Dar-ul-zarab, i.e. a mint for striking
coins, namely Kuruk or Madras Pagodas. We read further
that in A.D. 1646, Sriranga Bayalu was dethroned, i.e. lost
this part of his dominions; and the Carnatic came to be
possessed by the Mussalmans of Golconda. In 1672 the English
despatched a prominent merchant of Madras, Kasi Viranna, as
their envoy to the Sultan of Golconda.
Prom this paper we knrn that Madras Coopam was under-
stood about the middle of the 18th century, to have been the
original site of the fort, while the Chennaik Coopam, which
embraced the villages of the Muthialpettah and Pagadalpettah,
lay to the north of the Port and the English settlement.
This is at variance with the view already expressed that
Chennapatnam was the site of the fort and Madraspatam was
the village to the north. Arkoopam means the hamlet at the
mouth of the Cooum river to the south of the fort ; and we find
a village occupied by boatmen and fishermen marked at the
site in the maps of Madras drawn up in 1710 and 1733.
MSleput was probably the area to the west of the North River,
marked as salt-pans in the map of 1733 and corresponding with
the present Salt Cotaurs.
The city of Madras came in course of time to absorb
47
Madraspatam and Chennapatnam
sixteen neighbouring villages; viz; Chetpat, Chintadripet,
Komalesvaranpet, Egmore (which, according to one derivation
was named (Tamil) czhu = seven (villages) as it had six
neighbouring hamlets dependent on it), Muthialpet, Nedumbarai,
Nungambakam, Peddunaickenpet, Perambore, Pursawakam, San
Thome, Tondiarpet, Triplicane, Vepery, Vyasarpady and
Yerungunram. The acquisition and absorption of these villages
and the formation of new ones as sub-divisions of the city will
be dealt with later on.
இன்னுமொரு தொகுப்பு....
Indian Streams Research Journal
Madras- 372 Years Old
Fort St. George was constructed in 1639 at Madras for the purpose of trading settlement on the eastern coast
of Southern part of India by the English East India Company.1 This city has only a little over 372 years old
historical background. But the inner parts of the city are as old as civilization itself while other places are as
old as the history of Tamil Nadu. It was once a part of the ancient kingdom of Thondaimandalam and after
which it was ruled by the Pallavas, Cholas, Pandyas and the Vijayanagar Empire. Madras originally
consisted of several small villages and temple towns which slowly united by the administrators. Now it
formed as capital of the State of Tamil Nadu. The city has four terminals like railway, airway, and roadway
and sea route. It located 2184 railway kms from North of New Delhi. It is situated on the banks of river
Coovam.
Mysterious Origin
The origin of the name Madras is mystery. The historians narrate their own interpretation. The
remarkable document handed over by Damarala Venkatappa to Francis Day conveying to English East
India Company and Government of British a piece of land lying between two rivers Coovam and Egmore.
The sea on the east making it a narrow peninsula contains both the names Madaraspatnam and
Chennapatnam.2 It records when Sriranga Raya, ascended the Vijayanagar throne in 1642, he dismissed
Damarala Venkatappa and issued a new grant to the East India Company. This is the first Royal Grant in
November 1645. That grant refers to Madras as Sriranga Rayapatnam From the time of the first settlement
of East India Company (1639 – 1640), the city named in the official documents mentioned Madras in
English and Chennai in Tamil.2 A kuppam called Madarasanpatnam and a fort possibly called
Madraspatnam. The Indian settlement in this area called Chennapatnam and this name being found in the
records as early as 1646.
Two Patnams
The study of records relating to English settlement in Coromandel Coast reveals that at the time of
Francis Day's arrival in this area there were two patnams like Chennapatnam and Madraspatnam. Pattinam
or patnam is a common Tamil suffix to names of towns located on the seashore. This tradition has been
identified from the Sangam Age. For instance, Kaveripoompattinam was the ancient port and capital city of
Abstract:
The name of India is originated from the river name Indus. India has large number of
cities like Chennai, Kolkatta, Mumbai and Delhi. Madras is the pioneering settlements
of British in India. It was the first city established by the East India Company and capital
of southern part of India. So that Madras may rightly to be called the Athens of India in
Modern time and Tamil nadu is called as 'The Greece of South East Asia'. It is the fourth
largest metropolitan city in India today.
ISSN:-2230-7850
Historians' Views On The Origin Of Madras
K.MURUGIAH
Associate Professor of History
Manonmaniam Sundaranar University
Tirunelveli-627 012
Available online at www.isrj.net
ORIGINAL ARTICLE
the ancient Cholas.3 Similarly, Sadras, a Dutch settlement, near Madras is a shortened name of
Sathurangapatnam.4
Father Name of Chennappa?
Besides Damarala brothers requested the English to name the town that they had to develop on the
newly acquired territory to be named after their father Chennappa. This information was generally rejected
among the scholars due to absence of such matter in the official records of English. The founding fathers of
Fort St.George none of ever made a statement substantiating the consideration.
Dr. S. Krishnaswamy Aiyangar
Dr. S. Krishnaswamy Aiyangar mentions that Aiyappa was brother of Venkatappa, built a town
Chennapatanam in the name of his father. The intention was to prevent wars of the two foreign settlements
such as Dutch and Portuguese settlements famously known as Pralaya Kaveri and the other settlement in
Mylapore. To prevent these two foreign enclaves from fighting as they were constantly at war,5
Chennapattinam was established to the safeguards.6
Bundla Ramaswami Naidu
Bundla Ramaswami Naidu's Memoir on the Internal Revenue System of the Madras Presidency
stated that his ancestor Berri Timappa functioned as an intermediary in securing the grant of territory made
to Francis Day. The chosen place for the fort happened to be a banana garden belonging to an imaginary
Christian fisherman Madarasen of fisherman's koopam. Another conjecture is that the name of Madras has
been derived from a Portuguese family who lived in San Thome. When the foundations of new chapel of St.
Lazarus at Mylapore were laid was they excavated a fine tombstone bearing a Portuguese inscription. It
lighted upon the English rendering of the inscription runs as follows:
“This is the grave of Manuel Madra and of his mother, Son of Vincente Madra and of Lucky
Brague. They built this Church at their own expense in the year 1637”.
The essence of reading of the inscription by monsignor Teixeire is given here under 7 a forceful
rich Portuguese family by name Madra lived in San Thome ,the present Assumption Church and they built a
Cathedral at their own cost. It is deduced that the locality must have taken their name as per the Indian
custom.8
N.S. Ramaswami
According to N.S. Ramaswami, it is unlikely that a Portuguese family living four miles away from
Madraspatnam could have bestowed its name on the village. The link is based on similarity of names in a
very unsound basis.9
S. Muthaiah
S. Muthaiah describes that there was an information at San Thome. It was Cosmo Lourenco who is
restricted militia in Fort St. George in 1681. He clearly explained the view that the name Madras might have
been derived from that of his distinguished family of the time.10
C.S. Srinivasachari
C.S. Srinivasachari believes that it is more probable that it had its origin from the name
Makhraskuppam. The name had been differently spelt in old correspondences as Madras Patnam, Madra
Patnam and Madraza Patnam.11
Research Scholars
Some research scholars mentioned that the name Madras originated from the Persian Madrasa
which means a college. Since there was a Muslim settlement in the neighbourhood of Fort St. George like in
particular at Triplicane and Royapettah zone. The capability of a Muslim educational institution being
established near the land where Francis Day set his foot is not ruled out. Charles Lockyer in his book,
Account of the Trade in India mentioned about the existence of a College of a Fort St.George in the
Eighteenth Century which was situated in the Governor's house. The salient feature of which was a domed
Muslim style of Architecture. A book written in the beginning of the Eighteenth Century cannot be
considered as authentic evidence to prove that the name Madras was derived from Madarasa. This text can
be discarded totally since it lacked historical credibility.
The study of records exposes that the Madresa was not the Governor's residence but a residence
for the company's junior civil servants. Finally N.S. Ramaswami concluded that Madrasa, a Christian Fort
in Vijayanagar times is a chronological impossibility.12
Historians' Views On The Origin Of Madras 2
Indian Streams Research Journal • Volume 2 Issue 7 • Aug 2012
Anandaranaga Vijaya Champu- A Sanskrit Work
The Anandaranaga Vijaya Champu, a Sanskrit biography of both Anandaranga Pillai and his
father, Thiruvenkadam Pillai celebrated life profile of French-India advocates that the original name of
Chennapatnam was Chennakasavapura. It derived from the name of that the presiding deity of the Temple
of Chennakesava Perumal.
To conclude, the English merchants sought the consent and permission of Damarala family to
form their establishment under their protection. The Poligar gave four villages to them. The first village was
Madraskoopam, when they built a fort. The other three villages were Chennaikooppam, Arkooppam and
Maleput.13 The documentary evidence of Chennapatnam and Madraspatnam were already in existence
even before Francis Day arrived on the area of activity cannot be proved wrong. The cowl that the Nayak
offered to Francis Day in 1639 makes specific mention of the Port of Madraspatnam. From the above
evidences, it could be concluded that so many epistolary are proved the Madraspatam came into being prior
to the landing of the English on the East Coastal region.
End Notes
1. H.C., The Brief Survey of Indian History, Madras, 1933, p. 232.
2. N.S.Ramaswami, The Founding of Madras, Madras, 1977, p. 46.
3. S. Muthaiah, Madras Rediscovered, Chennai, 2008, p. 4.
4. K.Rajayyan, Tamilnadu A Real History, Trivandrum, 2005, p.47.
5. H.D.Love, Vestiges of Old Madras 1600 -1800, Vol. I, New Delhi, 1996, p.278
6. S. Krishnaswamy Aiyangar, Sources of Vijayanagar History, Madras, 1924, p. 21.
7. P.Rajaraman, Chennai Through the Ages, Chennai, 1997, p. 51.
8. R. Krishna Rao Bhonsle, Origin of the Word, Madras, The Madras Tercentenary
Commemoration Volume, Madras, 1939, pp. 35 – 36.
9. N.S. Ramaswami, op.cit., p. 52.
10. S. Muthaiah, Madrs Rediscovered, Madras, 2008, p.4.
11. C.S.Srinvasachari, History of the City of Madras, Madras, 1939, p.44.
12. N.S.Ramaswami, op.cit., pp. 40- 41.
13. Ibid., pp. 49- 50.
3
Indian Streams Research Journal • Volume 2 Issue 7 • Aug 2012
K R A Narasiah
The intention was to prevent wars of the two foreign settlements
such as Dutch and Portuguese settlements famously known as Pralaya Kaveri and the other settlement in
Mylapore. To prevent these two foreign enclaves from fighting as they were constantly at war,
Chennapattinam was established to the safeguards.
| ||
|
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
தேமொழி
On Thursday, September 4, 2014 7:10:42 AM UTC-7, singanenjan wrote:
சென்னை.....மதராஸ் ......இந்தப் பெயர்கள் எப்படி வந்தன என்பது பற்றி பலவேறு கருத்துகள் கிடைக்கின்றன....சில கீழே....
Nagarajan Vadivel
சென்னை.....மதராஸ் ......இந்தப் பெயர்கள் எப்படி வந்தன என்பது பற்றி பலவேறு கருத்துகள் கிடைக்கின்றன....
Singanenjam Sambandam
--
K R A Narasiah
தேமொழி
///.'தருவோங்கு ' என எங்கெங்கே வருகிறது? சொன்னால் , அறிந்து கொள்வேன்.////
ref: http://www.tamilvu.org/slet/l5F31/l5F31pd1.jsp?bookid=128&sec=1&pno=1 <<< இங்கிருக்கிறது.
1. தெய்வமணி மாலை
பன்னிருசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்
சென்னைக் கந்தகோட்டம்
1.
திருவோங்கு புண்ணியச் செயலோங்கி யன்பருள்
திறலோங்கு செல்வ மோங்கச்
செறிவோங்க வறிவோங்கி நிறைவான வின்பந்
திகழ்ந் தோங்க அருள் கொடுத்து
மருவோங்கு செங்கமல மலரோங்கு வணமோங்க
வளர்கருணை மயமோங்கி யோர்
வரமோங்கு தெள்ளமுத வயமோங்கி யானந்த
வடிவாகி யோங்கி ஞான
உருவோங்கு முணர்வினிறை யொளியோங்கி யோங்குமயில்
ஊர்ந்தோங்கி யெவ்வுயிர்க்கும்
உறவோங்கு நின்பதமென் னுளமோங்கி வளமோங்க
உய்கின்ற நாளெந்த நாள்
தருவோங்கு சென்னையிற் கந்தகோட்டத்துள் வளர்
தலமோங்கு கந்த வேளே
தண்முகத் துய்யமணி யுண்முகச் சைவமணி
சண்முகத் தெய்வ மணியே.
உரை:
மரங்கள் நிறைந்த சென்னையிலுள்ள கந்தகோட்டத்துள் கோயில் கொண்டுயர்கின்ற கந்த வேளே, குளிர்ந்த தோற்றத்தையுடைய தூய மாணிக்க மணிகளுள் அருள் நிறைந்த சைவ மணியாய்த் திகழும் ஆறு முகங்களையுடைய தெய்வமாகிய மணியே, யாவரும் விரும்புதலையுடைய நல்வினைகளைச் செய்தலையுடையராதலால் அன்பும் அருளும் திறலும் மிக்க செல்வம் சிறக்கவும் அடக்கம் அமையவும் அறிவு மேன்மையுற நிறைந்த இன்பம் மிக்கு விளங்கவும் திருவருளை வழங்கி, மணமுடைய செந்தாமரை மலரின் நிறமுற்று மிகுகின்ற கருணை யுருவாய் ஒப்பற வுயர்ந்த தெள்ளிய அமுதப் பெருக்காய் ஆனந்த வடிவுற்றுச் சிறந்து ஞானப் பொருள் கொண்ட உணர்வின்கண் நிறை ஒளி மிக்குத் திகழும் மயில் மேல் இவர்ந்துயர்ந்து எவ்வுயிர்க்கண்ணும் பொருந்தும் நின்னுடைய திருவடி என் உள்ளத்தில் தங்குதலால் பெறலாகும் அருட் செல்வம் பெற்று உய்தி பெறுங் காலம் எப்போது? தெரிவித்தருள்க.ref: http://www.tamilvu.org/library/l5F31/html/l5F31ind.htm
இதை எனக்குக் காட்டிக் கொடுத்தது டாக்டர் செம்மலின் பதிவுகள்.
..... தேமொழி
On Friday, September 5, 2014 6:24:17 AM UTC-7, singanenjan wrote:
வணக்கம் தேமொழி,வள்ளலாரும்பிற்காலத்தில் 'தருவோங்கு' சென்னை என்றுதானே திருவருட்பாவில் குறிக்கிறார்.'தருமமிகு சென்னை ' என பலபாடல்களில் வருகிறது.....'தருவோங்கு ' என எங்கெங்கே வருகிறது? சொன்னால் , அறிந்து கொள்வேன்.மேலும், திருவொற்றியூருக்கும் -மயிலைக்கும் இடைப்பட்ட கடற்கரையோர பகுதி , அண்மைக் காலத்தில் கடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட பகுதி-திட்டு திட்டாக பழவேர்காடுகள் இருந்திருக்கலாம்....வனப்பகுதிகள் இருந்திருக்கும் வாய்ப்புகள் குறைவே.....
2014-09-05 9:58 GMT+05:30 Nagarajan Vadivel <radius.co...@gmail.com>:
On Fri, Sep 5, 2014 at 8:59 AM, தேமொழி <jsthe...@gmail.com> wrote:
சென்னை.....மதராஸ் ......இந்தப் பெயர்கள் எப்படி வந்தன என்பது பற்றி பலவேறு கருத்துகள் கிடைக்கின்றன....புதிய ஆவணங்கள் இணையத்தில் வெளிவர ஆரம்பித்துள்ள நிலையில் சென்னையின் பிறந்தநாள் சென்னப் பட்டனம் மதராசப் பட்டனம் பற்றிய வரலாற்றுத் தகவல்கள் மீளாய்வு செய்யப்பட வேண்டும். ஆங்கிலேய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி கீழைக் கடற்கரையில் ஒரு புதிய கோட்டையைக் கட்டத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடம் அவர்கள் வருகைக்கு முன்னரே மதராஸ் என்று இருப்பதால் இந்த இடப்பெயர் பற்றிய ஆய்வை இன்னும் தீவிரமாக ஆழமாகப் புதிய ஆவணங்களின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்தல் அவசியம்
மதஎசுஇந்திரன்
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.
தேமொழி
ஐயா,
திரு. சிங்கநெஞ்சம் அவர்கள் கொடுத்த நூலின் பகுதியில், பக்கம் 42 இல் ஒரு பகுதியைப் படித்ததும்,
போர்சுகீசிய மொழியில் அந்த உச்சரிப்பில் ஏதேனும் ஒரு சொல் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று கூகுள் translate உதவியுடன் தேடினேன்.
அப்பொழுது Madeira என்ற போர்சுகீசியத் தீவு பற்றிய செய்தியும். அதற்கு மரம் நிறைந்த காடு என்ற பொருளும் இருப்பது தெரிந்தது.
தருவோங்கு சென்னையிற் கந்தகோட்டத்து என்று 200 ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னரும் சென்னையில் மரங்கள் நிறைந்துள்ளதை வள்ளலார் குறிபிட்டுள்ளதால், போர்சுக்கீசிய சொல் சிதைந்தும் மருவியும் போயிருக்க வாய்ப்புள்ளதாகத் தோன்றியது.
Madre de Deus என்பதே அந்தக் கோணத்தில் ஒரு யூகம் தானே...
there might have been a church of st - Mary
(Madre de Deus) at Madras prior to 1640,
போர்சுகல் மக்களின் கடல்வழிப் பயணநூல்களில் சென்னையை அவர்கள் எவ்வாறு 1600 களில் குறித்தார்கள் என்பதையும் ஒருமுறை தேடிப்பார்ப்ற்பது உதவக்கூடும்.
அவர்களுடைய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி மதுவகைகளை கப்பல் வழியாக இந்தியாவிற்கு அனுப்பியது தெரிகிறது.
East India Madeira Co. Lda. என்ற சொற்கள் தென்படுகின்றன இணையத்தில்.
இறக்குமதி Madeira மது கம்பெனி இருந்த இடமாகவும் இருந்திருக்கும்.
[1]
http://www.cyberroach.com/madeira_v300/producers_shippers_and_co/producers_shippers_and_co.htm
[2]
The Worlds of the East India Company
edited by H. V. Bowen, Margarette Lincoln, Nigel Rigbyhttp://books.google.com/books?id=UmN4ZOgCbsIC&lpg=PA159&ots=CQOdUs4wpe&dq=east%20india%20madeira%20co&pg=PA159#v=onepage&q=east%20india%20madeira%20co&f=false <<< இங்கும் சில தகவல்கள் உள்ளன
East India Madeira Co. Lda. நிறுவனத்திற்கும் சென்னை பகுதிக்கும் ஏதேனும் திடர்பு உண்டா என்ற கோணத்திலும் ஆராய்வது தெளிவுபடுத்த உதவும்
சிங்கநெஞ்சம் அவர்கள் வழங்கிய பகுதி கீழே.....
Madraspatam and Chennapatnant 42
////According to one tradition, Beri Timmappa obtained by his
influence the Bite of the factory from Madaresan, the headman of the
fisherman's kuppam, who had it as his plantain-garden. Timmappa ia
generation have derived the name from the term Madrassa (a
college) and think that there might have been an old
Muhammadan College at the place or there
might have been a church f st - Mar y
(Madre de Deus) at Madras prior to 1640,
probably founded by the Portuguese of San Thome which
might have been in existence for some length of time ; and thus
the Church of Madre de Deus might have given the name to
..... தேமொழி
காட்டுப் பகுதி பட்டினமல்ல. கடல் சார்ந்த ஊர்கள் தாம் பட்டினங்கள்.தருமிகு நான் கேள்விப் படாதது.தருமமிகு என்றுதான் பார்த்திருக்கிறேன்நரசய்யா
2014-09-05 9:24 GMT-04:00 Singanenjam Sambandam <singa...@gmail.com>:
வணக்கம் தேமொழி,வள்ளலாரும்பிற்காலத்தில் 'தருவோங்கு' சென்னை என்றுதானே திருவருட்பாவில் குறிக்கிறார்.'தருமமிகு சென்னை ' என பலபாடல்களில் வருகிறது.....'தருவோங்கு ' என எங்கெங்கே வருகிறது? சொன்னால் , அறிந்து கொள்வேன்.மேலும், திருவொற்றியூருக்கும் -மயிலைக்கும் இடைப்பட்ட கடற்கரையோர பகுதி , அண்மைக் காலத்தில் கடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட பகுதி-திட்டு திட்டாக பழவேர்காடுகள் இருந்திருக்கலாம்....வனப்பகுதிகள் இருந்திருக்கும் வாய்ப்புகள் குறைவே.....
2014-09-05 9:58 GMT+05:30 Nagarajan Vadivel <radius.co...@gmail.com>:
On Fri, Sep 5, 2014 at 8:59 AM, தேமொழி <jsthe...@gmail.com> wrote:
சென்னை.....மதராஸ் ......இந்தப் பெயர்கள் எப்படி வந்தன என்பது பற்றி பலவேறு கருத்துகள் கிடைக்கின்றன....புதிய ஆவணங்கள் இணையத்தில் வெளிவர ஆரம்பித்துள்ள நிலையில் சென்னையின் பிறந்தநாள் சென்னப் பட்டனம் மதராசப் பட்டனம் பற்றிய வரலாற்றுத் தகவல்கள் மீளாய்வு செய்யப்பட வேண்டும். ஆங்கிலேய கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி கீழைக் கடற்கரையில் ஒரு புதிய கோட்டையைக் கட்டத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடம் அவர்கள் வருகைக்கு முன்னரே மதராஸ் என்று இருப்பதால் இந்த இடப்பெயர் பற்றிய ஆய்வை இன்னும் தீவிரமாக ஆழமாகப் புதிய ஆவணங்களின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்தல் அவசியம்
மதஎசுஇந்திரன்
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.
K R A Narasiah
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
Singanenjam Sambandam
Nagarajan Vadivel
Singanenjam Sambandam
kra narasiah
kra narasiah
K R A Narasiah
K. R. A. Narasiah
In a welcome departure from the usual male-centric colonial history, the author in this book deals with the challenges faced and overcome by the English women who came to India accompanying their husbands, parents and siblings during the chosen period of two and a half centuries of company rule. In the beginning the accompanying women of the English were thought to be mere encumbrances, though later they were persons of substance. For convenient understanding, the book is divided into three logical sections. Thus the reader gets a glimpse into the development of the British Woman in three distinct levels in Indian context from the time they were considered incumberance to the time when they became instruments of both convenience and utility for the traders in addition to some of them becoming torch-bearers of later feminist movements.
The book starts with the Company’s stout refusal to allow any of its members to be accompanied by the spouse. For almost two generations the directors remained steadfast in their assessment that the wives were mere incumberances . But in 1650 when Aaron Baker refused to accept the posting given to him in Bantam unless he was allowed to take his wife along and since the company knew he was very valuable, they had to relax the rules. The Company’s willingness to allow Elizabeth Baker to accompany him to Madras became the starting point though Elizabeth never reached the shores of India. Her tombstone, originally from the present high Court complex in the then Madras and now in St. Mary’s Church compound notes her date of death as August 5,1652, at sea.
The author feels that had she reached India she might not have liked to stay as the conditions were not conducive. It was not easy for a factor to maintain a family with the type of remuneration he was getting. In 1678 the company felt the need to ‘prevent liaisons with foul women and to avoid weakening of the Protestant religion and interest’ and increased the wages so that a family could be maintained. In fact, religion played an important role.
For the English woman, India had always represented an opportunity to improve her economic and social level. Quoting three English women who played important roles in their own ways, the author shows that India offered them a kind of lifestyle that they could never have imagined in their own country.
Maria, who came to India as a Mrs. Imhoff and ended up marrying Hastings, finds a place in the book for her love affair in spite of the scandal tag attached to the story in Madras. According to the author, ‘Her wit and vivacity together with Calcutta’s own rather looser morality apparently put the entire affair quite beyond the reach of scandal.’ So are the stories of many an Englishwoman who made a mark in one way or the other, whether it was while negotiating with the king’s men in India or the social order that the woman created. But the chapter that really attracts attention is ‘In search of the picturesque’. Beginning with the publication of Jemima Kindersley’s Letters, which is considered one of the best in the genre, the author says, through their journals, letters, diaries and articles, the Englishwomen could convey a sense of India’s people, geography, cultures and religions that lay outside the realm of officialdom or scholarship. Far from withdrawing from India as their earlier counterparts did these women reached out, with excitement and enthusiasm. These women communicated with the locals by learning the languages and learned to appreciate the life as lived in the interior areas and recorded their findings which became sources for later researchers. Most colourful descriptions of India came from Emma Roberts or Fanny Parkes who moved about freely and recorded whatever they found interesting. Maria Graham is dealt with more elaborately. Maria came to India with her father Dundas as a 23-year-old woman, unmarried.
During the long trip to India she fell in love with a Scot, Thomas Graham and they were married in India in 1809. When the couple returned to England her book Letters on India was published. She learned Persian and made use of the friends in India to study further. Thus she set a pattern of writing a travelogue which became a model for many.
The author cites Fanny Parkes whose Wanderings of a Pilgrim in search of the Pictureseque During four and twenty years in the East with revelations of Life in the Zenana in detail as the book not only shows that Parkes understood India better, but India became personal to her! It was a clear departure from the mid-19{+t}{+h}century English arrogance on the colonised people. Of course the English community was critical of the book itself; according to the critics, “her opening invocation to Ganesha, the Hindu patron of literature was in the worst possible taste”.
In the chapter ‘Burdens of empire’ the author builds up the good work put up by the Englishwoman by saying that improvement of the country they came to trade with, in moral values, placed new burdens upon British women.
According to her, “For every Fanny Parkes, who relished India . . . there were other women who scorned India.” Empire presented opportunities, and like many male contemporaries, many spurned the opportunity. Others seized it . . . whatever India’s official relationship to Britain was to be, there were many, many women who were determined to be fully a part of that relationship” Proselytising finds an important place in another chapter and the women’s part in it. Some of these women seem to have understood the religion in India better.
ஆங்கில எழுத்தாளர்கள் பல அரிய நூல்களை ந்மக்காக விட்டுச் சென்றுள்ளனர். அவற்றில் சில என்னிடமுள்ளன். விருப்பமுள்ளவர்கள் எனது வீட்டு கலெக்ஷ=னிலிருந்து பார்த்துக் கொள்ளலாம்.
This message is eligible for Automatic Cleanup! (mint...@googlegroups.com) Add cleanup rule | More info
புலிகட் என்பது பழயகட்டா என்ற பெயரில் இருந்து மருவியது.இதுவரை நான் கேட்டிராத, படித்திராத செய்தி. இதைப் பற்றி நான் கூறுவதற்கு ஒன்றுமில்லை. பக்கிங்காம் என்ற பெயர் 1877 ல் வந்தது. ப்க்கிங்காம் கோவம் என்றுஇ ஒன்றும் அப்போது கிடையாது. லார்ட் பக்கிங்காம் அண்ட் சாண்ட்டாஸ் என்பவரால் 1877 - 78 பெரும் பஞ்சத்தைச் சமாளிக்க தோண்டப்பட்டது. சென்னை (மதராஸ் பகுதி அவர்களால் வாங்கப்படவில்லை. குத்தகைக்காகக் கொடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் நிலம் ஒன்றும் பணம் கொடுத்து முதலில் வாங்கவில்லை. அப்படி அவர்களிடம் பணமும் கிடையாது.பேரி திம்மண்ணா ஏற்பாடு செய்தது (இன்றும் அவர்கள் சந்த்தியார்கள் வட சென்னைப் பகுதியில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களை நான் சந்தித்துப் பேசியுமுள்ளேன்)முதலில் ஆன்கிலேயர்கள் சூர்த்தில் தான் இறங்கினார்கள். ஜஹாங்கீரிடமிருந்து அவ்விடம் ரோ என்பவரால் பெறப்பட்டது. (மன்ரோ அல்ல) பின்னர் பாண்டம் (கிழக்கிந்தியத்தீவுகளிலிருந்து மச்சூலிப்பட்டனம் நிர்வாக்த்தின் கீழ் வந்தது. மசூலிப்பட்டனத்தில் நவாபு அதிகம் தொந்தரவு கொடுத்தாதால், டே என்பவர் ஆர்மகான் என்னுமிடத்திலிருந்து வணீகம் மேற்கொண்டார், துர்க்கராய பட்டன்ம் எனப்பட்ட அந்த இடம் ஆறுமுக முதலியார் என்பரிட்மிருந்து பெறப்பட்டதால் அதற்கு அப்பெயர்.நரசய்யா
N. Ganesan
நன்றி தேமொழி, வள்ளலாரின் பாடலை வழங்கியமைக்கு..என்ன சொல்லழகு ...இனி, சென்னைக் கோட்டை உள்ள இடத்தை வாங்கும் முன்னர்,இங்லீஷ்காரர்கள், புலிக்காட் பகுதியில் வியாபார மையம் அமைக்க எண்ணியிருக்கிறார்கள். பின் வியாபார போட்டியைக் கருதி இங்கே வந்துவிட்டார்கள்.புலிக்காட்டில் , புலியும் இல்லை-காடும் லேது; புலிக்காட் எனும் பெயர் எப்படி ஒச்சிந்தி -நரசய்யகாரு சொப்பண்டி.....
The Rifleman; Or, Adventures of Percy Blake ... New Edition
By Michael RAFTER
Hari Krishnan
புலிக்காடு என்னும் பெயர் பழயகட்டா என்பதிலிருந்து எல்லாம் வரவில்லை. Toponym is due to the presence of Tigers,now hunted & gone.
அன்புடன்,
ஹரிகி.
Nagarajan Vadivel
N. Ganesan
On Monday, September 8, 2014 9:25:29 PM UTC-7, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:
இடப்பெயர் ஆராய்ச்சியெல்லாம் செய்துதான் நூல் எழுதியுள்ளார்கள். அவர் எழுதிய நூலில் புலிகள் வாழ்ந்ததற்கான எந்த ஆவணத்தையும் கொடுக்கவில்லையே ஐயா
K R A Narasiah
The Rifleman; Or, Adventures of Percy Blake is a fiction by Michael Rafter.
--
N. Ganesan
Nagarajan Vadivel
புலியூர்க்கோட்டம் என்பதும் சிந்திப்போம்.
History of Pulicat
The Hindu Kingdom: The history of Pulicat can be traced to the Chola Kingdom th (10 century AD) when it was amajorport city. Though much is not known 
about
Pulicat during this period, the presence of a Chola period Samayeswarar
temple in Pulicat and another Shaivite temple built by Rajendra Chola,
at Tiruppalaivanam, 6 km from Pulicat, bears testimony to the region
being an active trading port during Chola period. The earliest
historical reference to Pulicat is found in the inscriptions at the
Tiruppalaivanam Chola temple. In these inscriptions there are references
to Pulicat under different names such as Payyar Kottam, Puliyur Kottam
and Pular Kottam. There are enough historical evidences that prove the
important trade links the Coromandel Coast had with the eastern
countries even during the Chola period.
Later, Pulicat came under direct rule of the great Vijayanagara Kingdom, which was divided into four different dynasties from 14th century to 17th century. The four dynasties were
Sangama, Saluva, Tuluva and Aravidu Dynasty. As during Chola period,
Pulicat was also called by different names during the Vijayanagara
period. In 1422 AD, Devaraja - II named Pulicat as Anandarayan Pattinam
after his gov
ernor Anandaraya. Again in 1522 AD, under the rule of the greatKrishnadevaraya, the namewas changed to Palaverkadu. This name is still being used.
N. Ganesan
N. Ganesan
On Tuesday, September 9, 2014 7:55:20 AM UTC-7, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:
On Tue, Sep 9, 2014 at 7:26 PM, N. Ganesan <naa.g...@gmail.com> wrote:புலியூர்க்கோட்டம் என்பதும் சிந்திப்போம்.புலிகட் கிழக்குக் கடற்கரையின் முக்கியமான வணிக நகரம். அந்நகரத்துக்குப் பலபெயர்கள் வழக்கில் இருந்துள்ளதைக் கீழே உள்ள இஅணைப்பு காட்டும். புலி இருந்ததால் அது புலிகட் என்றானது என்பதை நீங்கதான் ஆதாரத்துடன் நிறுவ வேண்டும். வீட்டுக்கு வீடு புலியைக் கட்டி வச்சிருந்திருப்பாய்ங்களோ புலிகட்டுன்னு பேர் வருவதற்கு
Singanenjam Sambandam
புலிக்காட்-பழவேர்க்காடு..... 
புலியும் இல்லை காடும் இல்லை .....எங்கிருந்து வந்தது புலிக்காட் . சர்வே ஆப் இந்தியா வெளியிட்டுள்ள தலப் படங்களில், இந்த ஊர் ‘புலிக்காட்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டு, கீழே அடைப்புக்குள் பழவேர்க்காடு என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. சிறந்த தமிழறிஞரும் சீரிய ஆய்வாளரும் பெரியார், ஜீவா, பாரதிதாசன் போன்ற பெரு மக்களோடு நெருங்கிப் பழகியவருமான, மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி, தன் ஆய்வுக் கட்டுரைகளில் புலிக்காட் பற்றி குறிப்பிடுகிறார். ‘பழவேற்காடு எனும் பெயர் வெள்ளைக்காரர்கள் வாயில் நுழையாமல் “புலிக்காட்” ஆனது’ என்கிறார் அவர்( மயிலை சீனி வேங்கடசாமி ஆய்வுக் கட்டுரைகள் 2001 --பக்கம்-136 ).பழவேற்காட்டிற்கு அருகேயுள்ள திருக்கோவில்களையும் அக்கோவில்களிலுள்ள கல்வெட்டுகளையும் நேரில் கண்டு ஆய்வு செய்த இவர், இப்பகுதியின் வரலாற்று சிறப்புகளை சீரிய முறையில் விளக்கியுள்ளார். சில ஆண்டுகளுக்கு முன் (My BiographyPalliacatta-the Pulicot 1400-2007)எனும் நூல் ஒன்று வெளியானாது . இந்நூலில் ஆசிரியர் ஜெயபால் அசாரியா அவர்கள், புலிக்காட் பற்றிய பல் வேறு செய்திகளை சுவைபட சொல்லியிருக்கிறார்.
இனி, கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட ‘பெரிப்லஸ் ஆப் எரித்ரியன் சீ’ நூலிலும், இரண்டாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட தாலமியின் பயண நூலிலும் குறிப்பிடப்படும் ‘பொதுகே’ துறைமுகம் , புலிக்காட் தான் என சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள். ஆனால் வேறு சிலரோ, புதுச்சேரியை அடுத்துள்ள ‘அரிக்காமேடு’ தான் பொதுகே என வாதிடுகிறார்கள். இந்த நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள வேறு இரு துறைமுகங்கள், கமாரா/காபாரி ( காவேரிபூம்பட்டினம்) மற்றும் சோபட்டினம்/ சோபோனா (மரக்காணம்).
சங்க இலக்கியமான அகநானூற்றில் “பல்பூங்கானல் பவத்ரி” எனும் தொடர் காணப்படுகிறது(நக்கீரர்-அகம்-340-8).தற்போதைய பழவேற்காடு-திருப்பாலைவனம் ஆகிய பகுதிகளை அடக்கிய பொன்னேரி தாலுக்காவும் அதை சுற்றியுள்ள பகுதிகளுமே ‘பவத்ரிகோட்டம்’ என சீனி வேங்கடசாமி கருதுகிறார். “பழங்காலத்தில் பவத்ரி கோட்டம் என்றும் பையூர் கோட்டம் என்றும் அழைக்கப்பட்ட பகுதியை பதினோராம் நூற்றாண்டில் கடல் கொண்டது- இது தற்போது பழவேர்க்காடு (புலிக்காட் ஏரி) என்று அழைக்கப்படுகிறது” என்று அவர் தன் ஆய்வுக் கட்டுரைகளில் குறிப்பிடுகிறார்.
இன்றைய பழவேர்க்காட்டிற்கு மேற்கே எட்டு கி.மீ .தூரத்தில் திருப்பாலைவனம் எனும் கிராமம் உள்ளது. இங்குள்ள கோவில்களில் காணப்படும் கல்வெட்டுகள் தொல்லியல் அறிஞர்களால் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த திருப்பாலை ஈஸ்வரன் திருக்கோவில் இராசேந்திர சோழனால் பதினோராம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது. சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்ததாக கருதப்படும் பாலைமரம் இந்தக் கோவிலின் தல விருட்சம். பாலை மரங்கள் நிறைந்த பகுதி ஆதலின், பாலைக்காடு என்றும் பாலைவனம் என்றும் அழைக்கப்பட்டு, பின்னர் திருப்பாலைவனம் என பெயர் பெற்றிருக்கிறது இந்தப் பகுதி இராசேந்திரனுக்குப் பின் வீர இராசேந்திரன், இரண்டாம் இராஜராஜன் போன்ற சோழ மன்னர்களும் இத்திருக்கோவிலை ஆதரித்து வந்திருகிறார்கள். இங்குள்ள கல்வெட்டுகள் இந்தப் பகுதி பதினோராம் நூற்றாண்டில் பாலையூர் கோட்டம் என்றும் பையூர் கோட்டம் அழைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை புலப்படுத்துகின்றன. இதைப் பார்க்கும்போது பதினோராம் நூற்றாண்டில் இப்பகுதியை கடல் கொண்டது என்பதை ஏற்க இயலவில்லை.
புலிக்காட் நகரம் 1400 முதல் 1521 வரை ஆனந்தராயன்பட்டினம் என்றழைக்கப்பட்டதாக தொல்லியல் துறை ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த நகரத்தில் உள்ள ஆதிநாராயனசாமி கோவில் சுவர் எழுத்துகள், திருமலை நாயக்கர் காலத்தில் (1572) இந்தப் பகுதி பிரளயகாவேரி என்று அழைக்கப்பட்டதை தெரிவிக்கின்றன.
இந்த காலகட்டத்திற்கு பிறகு , அதாவது பதினாறாம் நூற்றாண்டில்தான் பழவேர்க்காடு எனும் பெயர் அதிகமாக வழக்கில் வந்திருக்கிறது (அதற்கு முன் உள்ளூர் மக்களிடம் இந்தப் பெயர் வழங்கியிருக்கலாம்).
வேல மரங்கள் நிறைந்த பகுதி ஆதலின் வேலங்காடு-வேல்காடு-வேர்காடு-பழவேர்க்காடு;
அல்லது,சதுப்பு நிலக் காடுகளில் பூமிக்கு வெளியே பல வேர்களை நீட்டிக்கொண்டு மரங்கள் அடர்ந்திருந்ததால் பலவேர்க்காடு- பழவேர்க்காடு- இந்தக்கடற்கரைப் பகுதியில் பவளப் பாறைகள் இருந்திருக்கும், ஆதலின் பவளக்காடு –பலவக்காடு –பழவேர்க்காடு .....இப்படி பலவிளக்கங்கள் பழவேர்க்காட்டிற்கு. ஆனால் சதுப்பு நிலக்காடுகளில் உள்ள மரங்களில் பழம் பூமியில் விழும் முன்னரே பழத்தில் வேர் வளர்ந்து விடும். ‘அத்தகைய பழவேர்களைக் கொண்ட மரங்கள் அடர்ந்திருந்த காடு ,எனவே பழவேர்க்காடு’ எனக் கொள்வதே சரி எனத்தோன்றுகிறது.
இனி, புலிக்காட் எனும் பெயர் எப்படி வந்தது எனப் பார்ப்போம்.
1515 ஆம் ஆண்டில் இந்த ஊரில் கிறித்துவ தேவாலயம் கட்டப்பட்டுள்ளது-கட்டியவர்கள் , போர்த்துகீசியர்.அவர்கள் பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரை மிகப் பெரிய அளவில் வாணிகம் செய்திருக்கிறார்கள். பிறகு இந்தப் பகுதி டச்சுக்காரர்கள் வசம் சென்று விட்டது. அந்த ஹாலந்துக்காரர்களை நம்மவர்கள், ஒல்லாந்துக்காரர்கள் என அழைத்துள்ளனர். பழவேர்க்காட்டிலுள்ள பதினேழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கல்லறைகளில், இந்த ஊரின் பெயர் ‘பளியக்காட்டா’ என்றும் ,பாளயக்காட் என்றும் பாளிக்காட் என்றும் ரோமன் எழுத்துகளில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் துறைமுகத்திலிருந்து ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட லுங்கி-வேட்டி போன்ற கைத்தறித்துணிகள், சிங்கப்பூரிலும் மலாயவிலும் பாளயக்காட் துணிகள் என்றே விற்கப்பட்டிருக்கின்றன. இன்றைக்கும் தமிழகத்தில் கடலூர்- குறிஞ்சிப்பாடி போன்ற பகுதிகளில் லுங்கி கிடங்குகளும் விற்பனை நிலையங்களும் ‘பாளயக்காட் கம்பனி ‘என்றே அழைக்கப்படுகின்றன. இலங்கையிலும் இந்தத் துணிவகைகள் பாளயக்காட் துணிகள் என்றே விற் பனையாகியுள்ளன. ஆக, இந்த பாளயக்காட் எனும் பெயர்தான் மருவி பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் புலிக்காட் என மாறிவிட்டது. புலிக்காட் –புலிக்காட் லேக் எனும் பெயர்கள், சர்வே ஆப் இந்தியா தளப் படங்களில் நிலை பெற்றுவிட்டன.
அடுத்து, பாளயக்காட் என்பது புலிக்காட் ஆனது என்பது சரி. பாளயக்காட் எனும் பெயர் எப்படி வந்தது.
1.பழவேர்க்காடு –பலவேக்காடு-பலவக்காட்-பளயக்காட்
2. ௧௦௧௬௦௯ இல் டச்சுக்காரர்கள் கட்டியக்கோட்டை பழையது ஆகி, பழயக்கோட்டை ஆனது-
பழையக்கோட்டை- பலயக்கோட்டா –பாளயக்காட்
3. இது ஜெயபால் அசாரியா சொல்லும் விளக்கம் –நன்றாக உள்ளது.
பதினாறாம் நூற்றாண்டில் துவக்கத்தில் வழங்கப்பட்ட ‘ஆனந்தராயன் பட்டினத்தை உச்சரிக்கத் தடுமாறிய டச்சுக்காரர்கள், பழைய பெயரான பாலைக்காடு என்பதைப் பிடித்துக்கொண்டனர்-
பாலைக்காடு- பாளைக்காட் -பாளய்க்காட்.
நாயக்க மன்னர்கள் காலத்தில் இந்த வட்டாரத்தின் தலைநகராக் விளங்கிய பழவேர்க்காடு , பின் போத்துகீசியர்கள் வசம் சென்றது(௧௫௨௫-௧௫௯௦). அப்போது இந்தியாவின் கிழக்குக் கரையில் பெரிய துறைமுகமாகய்த் திகழ்ந்த இந்நகரில் தங்கம், வெள்ளீயம், துணிகள்,சந்தனம்,மிளகு,இலவங்கம் போன்றவை வியாபாரம் செய்யப்பட்டன. தொடர்ந்து, பதினேழாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் டச்சுக்காரர்கள் இந்த துறைமுகத்தை கைப்பற்றி மிகப் பெரிய அளவில் வாணிபம் செய்தனர்.பெரிய எண்ணூறு டன் கப்பல்கள் பல பாளையக்காட் துறைமுகத்துக்கு வந்து சென்றிருக்கின்றன. பொருட்கள் மட்டுமின்றி அடிமைகளும் யானைகளும் கூட ஏற்றுமதி-இறக்குமதியாகியுள்ளன. பதினேழு மற்றும் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான ஐரோப்பியர்கள் வந்து சென்றிருக்கிறார்கள். பல்வேறு கலாச்சாரங்களைக் கொண்ட சுமார் ஐம்பதினாயிரம் மக்கள் இந்தத் துறைமுக நகரில் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இத்துறைமுகம் ஆங்கிலேயர் கைக்கு மாறியது. படிப்படியாக சென்னை துறைமுகம் வளர்ச்சி அடைந்தது. புவியியல் காரணங்களால் பாளையக்காட் துறைமுகம் தன சிறப்பை இழந்தது.
மார்ச் 1627, டிசம்பர் 1676, அக்டோபர் 1679 மற்றும் நவம்பர் 1864 ஆகிய மாதங்களின் போது வீசிய பெரும் புயல்களின் பொது கடல் நீர் பொங்கி ஊருக்குள் சென்றதாலும் , 1874 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் ஏற்ப்பட்ட சுனாமி அலைகளின் தாக்கத்தாலும் புலிக்காட் ஏரி உருவாகியிருக்கும் என்று பேராசிரியர் அசாரிய கருதுகிறார். நவம்பர் 1864 ற்கும் டிசம்பர் 1874ற்கும் இடையிலோ அல்லது அதற்குப் பின்போதான் புலிக்காட் ஏரி உருவாகியிருக்குமென்பது அவர் கருத்து. டச்சுக்காரர்கள் கோட்டை கட்டியபோது, அங்கே ஆறுதான் இருந்தது, ஏரி இருந்ததற்கான குறிப்பு ஒன்றும் இல்லை என்கிறார் அவர். ஆனால், 1753 ஆம் ஆண்டில் வெளியான தளப் படம் ஒன்றில் புலிக்காட் ஏரி காட்டப்பட்டுள்ளது. பதினோராம் நூற்றாடில் கடல்கோளின் போது பையுர்கோட்டம் அழிந்து பழவேர்க்காடு ஏரி உருவானது என் சீனி வேங்கடசாமி அவர்கள் கூறுவதையும் எற்பதற்கில்லை.
புலிக்காட் ஏரியின் மேற்கே சூலூர்பேட்டை ( சீமாந்த்ரா) பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஓரகத்தனிம ஆய்வுகளும் , தொல் மகரந்த ஆய்வுகளும்( palynology) , சுமார் 6600 ஆண்டுகளுக்கு முன் கடற்கரை இப்போதுள்ள இடத்திலிருந்து பதினெட்டு கி.மீ. மேற்கே இருந்ததை உறுதி செய்கின்றன. படிப்படியாக கடல் பின்வாங்கியுள்ளது. அப்போது நில அமைப்பில் இருந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளின் பயனாக ஏரி உருவாகியிருக்கலாம். மேலும், இந்தப்பகுதியில்தான் பழைய பாலாறு கடலில் கலந்ததாக புவியியலாளர்கள் கருதுகிறோம். கழிமுகப் பகுதியில் உருவாகும் கடற்கழிகளும் காயல்களும் ஏரியாக மாறியிருக்கலாம். நாயக்கர் காலத்தில், இயற்கைத் துறைமுகம் ஏற்படுத்துவதற்கான நில அமைப்பும் ஆழமும் இங்கே இருப்பதை அறிந்த ஐரோப்பிய வணிகர்கள் பளய்க்காட்டா துறைமுகத்தை உருவாக்கி செழித்திருக்கிறார்கள். ஆரணியாறு,கலங்கியாறு, சுவர்ணமுகியாறு போன்ற ஆறுகள் கொண்டு வந்த வண்டல்கள் , கடல் நீரோட்டங்களால் தள்ளப்பட்ட வண்டல்கள் இவைகளால் படியப்படிய ஏரியின் ஆழம் குறைந்தது. இதே நிலை துறைமுகப் பகுதியிலும் ஏற்ப்பட்டு கப்பல் போக்குவரத்து தடைப் பட்டிருக்கலாம். இவற்றோடு அரசியல், ஆட்சி , அதிகார மாற்றங்களும் சேர்ந்து கொள்ள புலிக்காட் தன வணிகச் சிறப்பை இழந்தது.
இன்றைக்கு பழவேர்க்காடு ஏரி ஓர் பறவைகள்
சரணாலயமாக விளங்குகிறது.’ கடற்கரை பகுதி சுற்று சூழல் இயற்கை நிலைக்கு’ ஓர்
சின்னமாக திகழ்கிறது. தமிழக சுற்றுலாத்தலங்கள் படத்திலும் இடம் பிடித்துள்ளது.
இங்கேயுள்ள பழைய பாழடைந்த கோட்டையிலும் கல்லறைகளிலும் வரலாறு உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. 
--
N. Ganesan
Dear Singanenjan,
Is this your post? I see some problems
in deriving "Pulicat" (Tiger Forest, the name
for the general region including Kalastri < kaaLatti)
from "PaaLaya-kOTTai", the late Vijayanagara Fort.
For example, there is no பழவேர்க்காடு there.
And, Pulicat (or Poolicat, in earlier sources)
is not from 19th century sources only.
The Portugese and Dutch correspondences show
Pulicat much earlier in 16-17th centuries themselves.
Geologists, I believe, can show conclusively
the age of Pulicat Lake. I believe Pulicat Lake was there
before the Sangam era, pace Azariah. Let me
try to get Prof. Jayapaul Azariah's book:
My Biography: Palliacatta the Pulicat, 1400-2007
Jayapaul Azariah, Centre for Research on New International Economic Order (Chennai).
CReNIEO, 2007. The problem starts in the title
in Azariah's book. He uses Palliacatta, the Dutch name
for the Fort. But the Dutch got the port from the Portuguese
who called the Fort as Paleacotte or Paleacote (= பாளைய-கோட்டை),
changed to Paleacate, Palliacate etc.,. will
give Portuguese sources from which we can well understand
the Vijayanagar Fort's name.
The ports in Pre-Pallava and Pallava periods
were called Pavva-ti-tiri. "tiri" = Sri
with Pavvam/Pauvam = sea. The port town there
was known as kAkanti (kAkaMdi) in inscriptions,
like Kaveripattinam (remember the kakantan story in Manimekalai).
Here is a 14-years old mail of mine in Indology list,
http://list.indology.info/pipermail/indology_list.indology.info/2000-July/021823.html
After that, I wrote kAkam refers to the direction crows
used in the ships/large boats to sight seashore, it could
be called *kAkampi. Direction crows are seen in Indus
seals, and in Bhaveru Jataka story. It will be interesting
to see when the port was flooded (by a Tsunami? or, by an
earth quake (less likely in S. India).
Anbudan
N. Ganesan
N D Logasundaram
Nagarajan Vadivel
Nagarajan Vadivel
//புலிகட் என்பது பழயகட்டா என்ற பெயரில் இருந்து மருவியது.
தவறுஎனக்குத் தெரிந்தவரை இன்றும் பழவேற்காடுதான்
சிறப்பாகக் குறிக்கும் அளவிற்கு வேல மரங்கள் (அப்போது)கண்ட இடம் //
N. Ganesan
இது என் கதை - புலிகட்டின் 400 ஆண்டுகால வரலாறு என்ற பேரா அசரையாவின் ஆங்கில நூலில் இருந்து மேற்கோள் காட்டப்பட்டது. இதுவே நான் குறிப்பிட்ட நூலும் ஆகும்.
- Azariah, Dr. Jayapaul. Paliacatte to Pulicat 1400 to 2007, CRENIEO (2007)
- Ch. 1, Pulicat Lake – Geographical Location and Bio-Geomorphology
- Ch. 2, Early Asian kingdoms, Historical Perspective
- Ch. 3, Pulicat Place Names Through History
- Ch. 4, History of Dutch Fort in Maps, The Fort and Its Settlements – Pallaicatta
- Ch. 5, Dutch Trade Relations
- Ch. 6, Economics of Trade Relations
- Ch. 7, Community at Pulicat
- Ch. 8, Church History
- Ch. 9, The Birth of a Lake
- Ch. 10, Fish and Fisheries
- Ch. 11, Present Day Pulicat Indicating Infrastructural Facilities
மதஎசுஇந்திரன்
Nagarajan Vadivel
N. Ganesan
Nagarajan Vadivel
N D Logasundaram
N. Ganesan
On Tuesday, September 9, 2014 11:24:22 PM UTC-7, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:
பவளக்காடு என்ற இன்னொரு பெயரும் உண்டுகருப்பும் சிவப்பும் கலந்த குன்றிமணி (பவளம்)வளரும் மரங்கள் நிறைய இருந்தன. புலிகட்டில் இருந்து ஏற்றுமதியான பொருட்களில் ஒன்று குன்றிமணி.
அரவமே கலைசூழ்ந் தென்ன வலர்ந்துதா துகுப்ப ஞாழல்
மரகதந் தழைத்து வெண்முத் தரும்பிப்பொன் மலர்ந்து வாங்குந்
திரைகடற் பவளக் காடு செய்வன கன்னிப் புன்னை.
பவளக் கற்கள் நீர்வழிப்பாதை வழியாக வெளிநாட்டில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டதாகக் குறிப்பு உள்ளது. சென்னையில் பவளக்காரத் தெருவில் பவளவிற்பனை செய்யும் கடைகள் இருந்தன
N. Ganesan
On Tuesday, September 9, 2014 10:22:36 AM UTC-7, singanenjan wrote:
##திரு. நரசையா, பேரா. நாகராசன், திரு. ஹரிகி, Dr. சிங்கநெஞ்சன்,வணக்கம். ##மிக்க நன்றி....இது பற்றி ஓர் சிறு கட்டுரை....
புலியும் இல்லை காடும் இல்லை .....எங்கிருந்து வந்தது புலிக்காட் . சர்வே ஆப் இந்தியா வெளியிட்டுள்ள தலப் படங்களில், இந்த ஊர் ‘புலிக்காட்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டு, கீழே அடைப்புக்குள் பழவேர்க்காடு என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. சிறந்த தமிழறிஞரும் சீரிய ஆய்வாளரும் பெரியார், ஜீவா, பாரதிதாசன் போன்ற பெரு மக்களோடு நெருங்கிப் பழகியவருமான, மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி, தன் ஆய்வுக் கட்டுரைகளில் புலிக்காட் பற்றி குறிப்பிடுகிறார். ‘பழவேற்காடு எனும் பெயர் வெள்ளைக்காரர்கள் வாயில் நுழையாமல் “புலிக்காட்” ஆனது’ என்கிறார் அவர்( மயிலை சீனி வேங்கடசாமி ஆய்வுக் கட்டுரைகள் 2001 --பக்கம்-136 ).பழவேற்காட்டிற்கு அருகேயுள்ள திருக்கோவில்களையும் அக்கோவில்களிலுள்ள கல்வெட்டுகளையும் நேரில் கண்டு ஆய்வு செய்த இவர், இப்பகுதியின் வரலாற்று சிறப்புகளை சீரிய முறையில் விளக்கியுள்ளார். சில ஆண்டுகளுக்கு முன் (My BiographyPalliacatta-the Pulicot 1400-2007)எனும் நூல் ஒன்று வெளியானாது . இந்நூலில் ஆசிரியர் ஜெயபால் அசாரியா அவர்கள், புலிக்காட் பற்றிய பல் வேறு செய்திகளை சுவைபட சொல்லியிருக்கிறார்.
- Azariah, Dr. Jayapaul. Paliacatte to Pulicat 1400 to 2007, CRENIEO (2007)
- Ch. 1, Pulicat Lake – Geographical Location and Bio-Geomorphology
- Ch. 2, Early Asian kingdoms, Historical Perspective
- Ch. 3, Pulicat Place Names Through History
- Ch. 4, History of Dutch Fort in Maps, The Fort and Its Settlements – Pallaicatta
- Ch. 5, Dutch Trade Relations
- Ch. 6, Economics of Trade Relations
- Ch. 7, Community at Pulicat
- Ch. 8, Church History
- Ch. 9, The Birth of a Lake
- Ch. 10, Fish and Fisheries
- Ch. 11, Present Day Pulicat Indicating Infrastructural Facilities
K R A Narasiah
N. Ganesan
On Wednesday, September 10, 2014 7:28:02 AM UTC-7, naras...@gmail.com wrote:
கருப்பும் சிவப்பும் கலந்த குன்றிமணி (பவளம்)வளரும் மரங்கள் நிறைய இருந்தன. புலிகட்டில் இருந்து ஏற்றுமதியான பொருட்களில் ஒன்று குன்றிமணி.இது மிகவும் தவறான செய்தி பவளம் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது அப்போது பவளக்காரத்தெருவில் யூதர்கள்தாம் அதிகமாக வசித்து வந்தனர். அவர்கள் பவளக்கற்களை இறக்குமதி செய்து இத்தெருவில் அவற்றைப் பாலிஷ் செய்து அதற்குப் பதிலாக வைர்ங்கள் ஏற்றுமதியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அப்போது இங்கு ஒரு சினகாக் (Synagogue) கூட இருந்தது.
Dev Raj
கருப்பும் சிவப்பும் கலந்த குன்றிமணி (பவளம்)வளரும் மரங்கள் நிறைய இருந்தன. புலிகட்டில் இருந்து ஏற்றுமதியான பொருட்களில் ஒன்று குன்றிமணி.இது மிகவும் தவறான செய்தி பவளம் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது அப்போது பவளக்காரத்தெருவில் யூதர்கள்தாம் அதிகமாக வசித்து வந்தனர். அவர்கள் பவளக்கற்களை இறக்குமதி செய்து இத்தெருவில் அவற்றைப் பாலிஷ் செய்து அதற்குப் பதிலாக வைர்ங்கள் ஏற்றுமதியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அப்போது இங்கு ஒரு சினகாக் (Synagogue) கூட இருந்தது.
Nagarajan Vadivel
புலிகட்டில் இருந்து ஏற்றுமதியான பொருட்களில் ஒன்று குன்றிமணி.
K R A Narasiah
K R A Narasiah
N. Ganesan
On Tuesday, September 9, 2014 11:24:22 PM UTC-7, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:பவளக்காடு என்ற இன்னொரு பெயரும் உண்டுகருப்பும் சிவப்பும் கலந்த குன்றிமணி (பவளம்)வளரும் மரங்கள் நிறைய இருந்தன. புலிகட்டில் இருந்து ஏற்றுமதியான பொருட்களில் ஒன்று குன்றிமணி.தருமிக்குப் பொற்கிழி அளித்த படலத்தில் வையையால் உண்டாகும் சோலை வளங்களை மிக விரிவாகப் பாடுகிறார்பரஞ்சோதி முனிவர். அப்போது சுரபுன்னை மரங்களை விவரிக்கையில் ‘மாங்குரோவ்’ காடுகள் நினைவு அவருக்குவருகிறது. ஆறுகள் கடலில் கலக்கும் இடத்தில் உள்ள பவளக்காடுகளை ’திரைகடற் பவளக் காடு செய்வன கன்னிப் புன்னை’
என்கிறார். விலங்கியல் பேராசிரியர் அசாரியாவின் பவளக்காடு விளக்கம் பரஞ்சோதி முனிவரின் பாடலைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.
N. Ganesan
On Saturday, December 18, 2010 4:41:23 PM UTC-8, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:<< குன்றிமணி என்பது பவள மரத்தில் விளைவது. பவளமரக்காடுகள் பற்றிய குறிப்பு மணிமேகலையில் உள்ளது. குன்றிமணிகள் பண்டைத்தமிழ் வணிகர்கள் பொன் மற்றும் விலை உயர்ந்த பொருட்களை எடை போடப்பயன்படுத்தினர். மிக அன்மைக்காலம் வரை பொற்கொல்லர்கள் தங்கம் எடைபோடக் குன்றிமணியைத்தான் பயன் படுத்தினர். ஏழைத் தாய்மார்கள் குன்றிமணி அளவுகூடத்தங்கம் இல்லையே என்று ஏங்குவதுண்டு. குன்றிமணி பொன் முத்து போன்றவற்றை எடை போடும் அளவீட்டின் அலகாகப் பயன்பட்டுத்தினர் .இன்றைய புலிகட்டில் எடமணி என்ற இடம் இருப்பதும் அங்கு எடை போடும் குன்றிமணியை பவள மரங்களில் இருந்து சேகரித்து விற்றனர் என்றும் குறிப்பு உள்ளது. மணிபல்லவம் தமிழ் வணிகரின் கடல் பாதையில் நாவாய் நிறுத்தவும் ஓய்வெடுக்கவும் வணிகத்துக்குத்தேவையான பொருட்களைத் தயார் செய்யவும் உறுதுணையாக இருந்த இடம் என்பதை பவளமணி மரங்கள் இருப்பதன் மூலம் குறிப்பிடப்படுகிறது. பவளம் கிரேக்கத்தில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டதாகக் குறிப்புகள் உள்ளன. ஏற்றுமதிக்கான குறிப்பு காணப்படவில்லைநாகராசன் >>(1) மணிமேகலையில் பவளமரக் காடுகள் எனு குன்றிமணி மரங்கள் குறிப்பிடப்படுள்ளதா?எந்த வரிகள் மணிமேகலையில்? அசாரியா குறிப்பிட்டுள்ளாரா?நன்றி,நா. கணேசன்
வாங்கு திரை உடுத்த மணிபல்லவத்திடை
தத்து நீர் அடைகரை சங்கு உழு தொடுப்பின்
முத்து விளை கழனி முரி செம் பவளமொடு
விரை மரம் உருட்டும் திரை உலாப் பரப்பின்
ஞாழல் ஓங்கிய தாழ் கண் அசும்பின்
ஆம்பலும் குவளையும் தாம் புணர்ந்து மயங்கி
வண்டு உண மலர்ந்த குண்டு நீர் இலஞ்சி
Nagarajan Vadivel
--
N. Ganesan
On Wednesday, September 10, 2014 7:23:03 PM UTC-7, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:
பவலள வாய் கமலச் செங்கண் என்ற வரியில் சொல்லப்படும் பவளம் எது. லவளக் கல்லா அல்லது பவள மணியா?
ஆய் குலத்தின் பிறந்த பாண்டிநாட்டு இளவரசி கொரியாவுக்குச் சென்றபோது அவருடன் பவளத்தையும் பரைசாக எடுத்துச் சென்ற குறிப்புள்ளதே. ஏற்றுமதியான அந்த சிவப்புக் கல் உங்கள் பகுதியில் தோண்டப்பட்டு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட கல்லா?
Nagarajan Vadivel
N. Ganesan
Dear Dr Ganesan, Singanenjan, Dr Nagarajan Vadivel and others,Muthiah's note in Madras Miscellany says more about Prof jayapal Azariah and PulicotI worked closely with Mr Muthiah when he was editing this book.See it hereNarasiah
Ancient church on the shore
Mother Mary worshipped by the Portuguese and the Dutch ... Pic. by Stephen Sumithran
FROM THE 16th to the 18th centuries A.D., Pulicat Lake and its opening into the adjacent Bay of Bengal were so deep that the Portuguese, the Dutch and the British ships were using the lake as a natural harbour for their trade in spices, diamonds, textiles and medicinal herbs. A legend goes to say that one day, a local fisherman caught, in his net, nothing but a log which he threw away angrily into the sea, but he got the same log again the next day also. This time, however, he threw it on to the shore and cast his net on the sea, and caught an incredible amount of fish. A gatherer of driftwood along the shoreline came along and tried to split this log with his axe. But blood gushed out and splashed onto the woodcutter's eyes and blinded him totally. And he could not find his way home. Late in the evening, when his wife came looking for him, he narrated the episode and smearing the blood on his eyes, she prayed to the log and eventually he regained his sight. The couple carried this strangely carved 'holy log' to their fishing village and informed the folks about the incident. Listening to this miracle, the people put the log in their huts and started worshipping it. This is the history of the ancient church at Pulicat. Church for Holy Mother Next year (1515 A.D.), a Portuguese ship, trading between Pulicat and Malacca, returned from Malacca and when they heard of the fisherman finding a strangely carved log in the sea, off Pulicat, the Portuguese sailors identified it as the wooden statue of the Holy Mother Mary, which they lost on the Pulicat shores, during the cyclone in the previous year, on their way to Malacca. The Portuguese however, retained the statuette for the fishing village itself, but out of sheer joy of rediscovering it, constructed a small shrine and called it the church of "Our Lady of Joy." Legends say that the Holy Mother appeared subsequently to several fishermen in distress on the sea so that their faith in the Mother increased day by day and hence the Dutch who followed the Portuguese (1605-1690), called it this church the church of "Our Lady of Glory," a name by which it is known today. Subsequent to the Portuguese, the Dutch and the British at Pulicat also have added their own architectural, ritualistic and cultural contributions to this ancient fisher folk's church at Pulicat. Baptisms, marriages and funerals for all these colonials were solemnised for four centuries in this here. Some of the Dutch soldiers got married to local girls in this church. About 100 metres from behind this ancient church, lies the old cemetery containing 19 tombs of Dutch soldiers, as an uncared-for relic today. However, west of the dilapidated Dutch Fort "Geldria," there is another Dutch cemetery for 76 tombs, with very impressive tombstones, carved in Holland itself. This cemetery is protected by the Archaeological Survey of India. English translations of the Dutch inscriptions on the tombstones show that most of the Dutch at Pulicat died strangely in their middle ages, may be in war against the British from Santhome. These inscriptions also express the transience of earthly life and the hope of resurrection. This Catholic church is said to be the earliest church in the present Madras-Mylapore Diocese. The week preceding the second Sunday after Easter, every year, is observed as an annual festival and many people, transcending caste and creed, go on a pilgrimage by boats, to this fisher folk's temple of joy and glory.
P. J. SANJEEVA RAJ
N. Ganesan
On Wednesday, September 10, 2014 7:23:03 PM UTC-7, சிவகாமிப் பாட்டி வகையறா wrote:
பவலள வாய் கமலச் செங்கண் என்ற வரியில் சொல்லப்படும் பவளம் எது. லவளக் கல்லா அல்லது பவள மணியா?ஆய் குலத்தின் பிறந்த பாண்டிநாட்டு இளவரசி கொரியாவுக்குச் சென்றபோது அவருடன் பவளத்தையும் பரைசாக எடுத்துச் சென்ற குறிப்புள்ளதே. ஏற்றுமதியான அந்த சிவப்புக் கல் உங்கள் பகுதியில் தோண்டப்பட்டு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட கல்லா?
Nagarajan Vadivel
பாண்டிநாட்டு இளவரசி குன்றிமணி எடுத்துச் சென்றாளா?
N. Ganesan
இந்திரன்
K R A Narasiah
This can be seen
My Biography
Paliacatte the Pulicat - 1400 to 2007
The book highlights the glory of the past Tamil Society (Malabarian - as the South Indians who were then called) of past Paliacatte, the present Pulicat (located 60 km North of Chennai). New information on past the environmental changes that may have taken place to create the present Pulicat Lake has been provided. It has been pointed out that once upon a time, just 300 years ago, the present Pillicat Lake was an extensive estuarine region of the massive River Colingui (Kalangi). Paliacatte, the Pulicat was once a glorious seaport with a well-organized import-export system. But currently Pulicat Lake faces an anthropogenic threat to its sustainability as a thriving fisheries centre. Interpretations presented in this biographical study are based on the maps of the Atlas of Mutual Heritage. These maps are indeed a Treasure Island for Paliacatte, the Pulicat. The satellite neighbourhood enclosing the Kottai Kuppam was once an island. The present Kottai Kuppam is an island within an island!
Pulicat was once an important Dutch colonial settlement, necessitated because of the establishment of the Dutch East India Company (DEIC) in South India while the second important event was the fortification of the city by building the “Fort Geldria” in Pulicat.
The objective of the present study is to obtain a multidimensional picture of the forgotten past glory of Pulicat. In the present book, new materials have been included which have been gathered from a variety of sources such as scientific documents in biological literature, historical studies made on Tamil culture, trade and literature and other published literatures relating to archaeology and epigraphy.
It is the hope of CReNIEO that this preliminary and basic research study may open up the way for more fruitful cooperation among various research groups to preserve the beauty and sustainability of the Pulicat Lake and consequently the livelihood of fisher community of this unique and delicate region.
narasiah
This message is eligible for Automatic Cleanup! (ஆராய்ச்சி பதில் சொல்லியிருக்கேனே.நா. கணேசன்இந்திரன்
துரை.ந.உ
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "வல்லமை" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.
-இனியொரு விதி செய்வோம்
துரை.ந.உ N. Ganesan
Sadras & Pulicat
School of Architecture, Anna University
http://issuu.com/pulicat/docs/pulicat___sadras_low_resolution-30mb_
N. Ganesan
were called Pavva-ti-tiri. "tiri" = Sri
with Pavvam/Pauvam = sea. The port town there
was known as kAkanti (kAkaMdi) in inscriptions,
like Kaveripattinam (remember the kakantan story in Manimekalai).
Here is a 14-years old mail of mine in Indology list,
http://list.indology.info/pipermail/indology_list.indology.info/2000-July/021823.html
After that, I wrote kAkam refers to the direction crows
used in the ships/large boats to sight seashore, it could
be called *kAkampi. Direction crows are seen in Indus
seals, and in Bhaveru Jataka story. It will be interesting
to see when the port was flooded (by a Tsunami? or, by an
earth quake (less likely in S. India).
N. Ganesan
Pulicat nets massive 'tourism' catch
By Daniel Thimmayya, Express News Service - CHENNAI
Published: 05th July 2012 08:30 AM
N. Ganesan
Dear Dr Ganesan, Singanenjan, Dr Nagarajan Vadivel and others,Muthiah's note in Madras Miscellany says more about Prof jayapal Azariah and PulicotI worked closely with Mr Muthiah when he was editing this book.See it hereNarasiah
