'உவர்மண்' பற்றி ஓர் ஐயவினா ...

[rajam]

அன்பு நண்பர்களே, வணக்கம். 

கோயில்களில் ஆடைக்கட்டுப்பாடு, மஞ்சுவிரட்டு போன்ற மிகச்சுவையான தலைப்புகளில் நடக்கும் உரையாடல்களுக்குக் கண்ணேறு படக்கூடாது என்ற கருத்தோடு என் ஐயவினாவொன்றை முன்வைக்கிறேன். ஒரு நண்பருக்கு உதவுவதற்காக ஒரு சிறு ஆய்வுசெய்கிறேன். அதற்கு இணையவல்லுநர்களின் உதவி தேவை.

இந்த இழையில், இழையைத் திசைதிருப்பாமல் என் ஐயவினாவுக்குக் குழப்பமில்லாத துல்லிய விடைகொடுக்க விரும்பும் ஆர்வலர் எல்லாரும் பங்கேற்கலாம். ;-) வேர்ச்சொல் ஆய்வு அடுத்தநிலையில் தேவையாக இருக்கலாம், இப்போது இந்த முதல்நிலையில் இல்லை. 

என் அடிப்படை ஐயம் ‘உவர்மண்’ பற்றியது. துணைவினாக்கள் இங்கே:

1. உவர்மண் என்பதன் தன்மை என்ன? அதாவது … நிறம், தன்மை (பிசுபிசுப்பு, ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டாத கூறுகள் உடையது, சுவை [!] போல) இன்ன பிற.

2. உவர்மண் தமிழகத்தில் எங்கெல்லாம் காணக்கிடைக்கும்?

3. உவர்மண் என்பதை யார் யார் எதற்காகப் பயன்படுத்தினார்கள்/பயன்படுத்துகிறார்கள்?

மிக்க நன்றியுடன்,

ராஜம்

[Anna Kannan]

உவரி என்ற ஊரை நினைவூட்டுகிறேன்.

உவரி, இந்தியாவில் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் 10,000 மக்கள் தொகை கொண்ட ஒரு கடலோரக் கிராமம். இது திருநெல்வேலியில் இருந்து 75 கிமீ மற்றும் கன்னியாகுமரி இருந்து 45 கிமீ தொலைவில் உள்ளது.

இது, வலம்புரி ஜானின் சொந்த ஊர்.

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "வல்லமை" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

--

Dr.Annakannan

Localization Lead

Firstouch

[rajam]

செவிசாய்த்தமைக்கு மிக்க நன்றி, அண்ணாகண்ணன்!

ஆம், 'உவரி' என்றால் 'கடல்' என்ற பொருள் உண்டு.

அன்புகூர்ந்து மேற்கொண்டு தங்களுக்குத் தெரிந்த கருத்துகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளவும்.

உவர்மண் பற்றித் தெரியாதா? கொஞ்சம் தேடிப்பார்த்துச் சொல்லுங்களேன்.

நன்றியுடன்,

ராஜம்

[Anna Kannan]

கூகுள் தேடலில் எனக்குக் கிடைத்த சில தரவுகள் இங்கே:

• உவர்மண் = உவர் + மண்= அதாவது உப்புத்தன்மை கொண்ட மண். இந்த மண்ணை சலவைத் தொழிலாளர்கள் (வண்ணார்) துணிகளை துவைத்து சுத்தம் செய்யும்போது அவைகளை வெண்மை ஆக்க பயன்படுத்துகிறார்கள்.

• உவர்மண் என்ற தலைப்பில் இரா.இளங்கோ, புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார்.

• 36.கழறிற்றறிவார் நாயனார்: உவர்மண் பூசிய சலவைத் தொழிலாளனைச் சிவ வேடத்தை நினைவூட்டியதாக வணங்கியவர்.

• இலங்கையின் வயல் மண் - 

  09. சொலனைட் மண்(கார,உவர்மண்)

  உலர் வலயம்

• உசிலம்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் நடைபெற்ற விழாவில் மண் மண்மாதிரி பரிசோதனையின் முக்கியத்துவம் மற்றும் மண்ணிற்கு ஏற்றபயிர்கள் களர் உவர்மண் சீர்திருத்தம் சம்மந்தமான தொழில்நுட்ப உரை சொல்லப்பட்டது. 

• யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டில் 30 சதவீதமான நீரானது உப்புநீராக மாறியுள்ளது. இந்நிலையில், 4500 ஹெக்ரேயருக்கும் மேற்பட்ட விவசாய நிலமானது தற்போது உவர்த்தன்மையாக மாறியுள்ளதால் இந்நிலத்தில் விவசாயம் செய்ய முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

• சாதாரண மனிதராக வாழ்ந்தாலும் அவரது வாழ்க்கை நிறைவானது. நான் கடைசியாக எனது மனைவியுடன் எழுவைதீவிற்கு சென்றபோது எண்பது வயது நெருங்கிவிட்டது என சொன்னதாக நினைவு. ஓன்பது பிள்ளைகள் வெளிநாட்டில் வாழ்ந்த போதும் உவர்மண் தீவை விட்டு விலகாமல் பிடிவாதமாக வாழ்ந்தவாறு மனைவியுடன் புட்டு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

• என்றோ வாசித்த கவிதை. அதன் வரி களும் கவிதையில் சித்தரிக்கப்படும் சூழலும் இன்னும் ஞாபகப் பசுமை மாறாமலிருக்கின்றன.
  

'உப்புப் பொரிந்துதிரும்

உவர்மண்; இடிந்த சுவர்

தப்பி நிமிர்நீழுந்தால்

தலையிடிக்கும் தாழ்கூரை'

என்ற பின்னணிச் சித்தரிப்பு சொற்களை மீறிப் படமாக அசைந்து கொண்டிருக்கிறது.

• மண்ணில் வேதியியல் பண்புகள் மாறுபடுவதால் களர், உவர், உப்பு, அமிலம் ஆகிய நான்கு வகையான தன்மைகள் உண்டாகின்றன. இவை, நிலத்தையும், விளைச்சலையும், சுற்றுப்புறத்தையும் பாதிக்கின்றன. 
  

உவர் மண் அல்லது காரமண்!

மண்ணின் கார அமிலத்தன்மை 8.5 என்ற அளவீட்டுக்கு மேல் இருந்தால் கார மண் அல்லது உவர் மண் என்கிறோம். சுண்ணாம்பு மிகுந்த மண்களில் கார அமிலத்தன்மை 8 முதல் 8.5 என்ற அளவீடு வரை இருக்கும். இந்த அளவு வரைக்கும் பயிர் வளரும். ஆனால், 8.5 என்ற அளவீட்டைத் தாண்டிப் போகும்போது சோடியம்-கார்பனேட் (சலவைசோடா), சோடியம்-பை-கார்பனேட் (சோடா உப்பு) அதிகமாகி மண்ணின் காரத்தன்மை அதிகரித்து, விளைச்சல் குறையும். உவர்மண் நிலங்களில் சோடியம் அதிகமானால், மண் வேகமாக தன்னுடைய வளத்தை இழக்கும்.

• கோடியக்கரை வனவிலங்கு புகலிடம்: 
  

கோடியக்காடு வேதாரண்யத்துக்குத் தெற்கே இருக்கிறது. 10 கி.மீ. நீளத்துக்கும் 5 கி.மீ அகலத்துக்கும் அடர்ந்துள்ள இக்காடு இருமருங்கிலும் கடலால் சூழப்பட்டிருக்கிறது. இதைச் சுற்றிலும் உவர்மண் இருக்கிறது.

[rajam]

அருமை, அருமை, அண்ணாகண்ணன்! மிக்க நன்றி.

என் ஐயத்தின் ஒரு பகுதியைச் சரிசெய்துவிட்டீர்கள்! 

இங்கே ஒரு முக்கியமான குறிப்பு: 

/// மண்ணில் வேதியியல் பண்புகள் மாறுபடுவதால் களர், உவர், உப்பு, அமிலம் ஆகிய நான்கு வகையான தன்மைகள் உண்டாகின்றன. இவை, நிலத்தையும், விளைச்சலையும், சுற்றுப்புறத்தையும் பாதிக்கின்றன. 

உவர் மண் அல்லது காரமண்!

மண்ணின் கார அமிலத்தன்மை 8.5 என்ற அளவீட்டுக்கு மேல் இருந்தால் கார மண் அல்லது உவர் மண் என்கிறோம். சுண்ணாம்பு மிகுந்த மண்களில் கார அமிலத்தன்மை 8 முதல் 8.5 என்ற அளவீடு வரை இருக்கும். இந்த அளவு வரைக்கும் பயிர் வளரும். ஆனால், 8.5 என்ற அளவீட்டைத் தாண்டிப் போகும்போது சோடியம்-கார்பனேட் (சலவைசோடா), சோடியம்-பை-கார்பனேட் (சோடா உப்பு) அதிகமாகி மண்ணின் காரத்தன்மை அதிகரித்து, விளைச்சல் குறையும். உவர்மண் நிலங்களில் சோடியம் அதிகமானால், மண் வேகமாக தன்னுடைய வளத்தை இழக்கும். ///

சரி, அடுத்தநிலைக் கேள்விகள், அதாவது, உவர்மண்ணுக்கும் சலவைத்தொழிலாளிக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு பற்றி:

1. இந்த உவர்மண் பாலைநிலத்தில் காணப்படுமா?

2. ஒரு சலவைத்தொழிலாளி பாலைநிலத்தில் போய் இந்த உவர்மண்ணை எடுத்துவந்துதான் தன் தொழிலைச் செய்வாரா?

நன்றியுடன்,

ராஜம்

You received this message because you are subscribed to a topic in the Google Groups "வல்லமை" group.
To unsubscribe from this topic, visit https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe.
To unsubscribe from this group and all its topics, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.

[தேமொழி]

On Saturday, January 9, 2016 at 11:22:12 AM UTC-8, rajam wrote:

உவர்மண்ணுக்கும் சலவைத்தொழிலாளிக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு பற்றி:

1. இந்த உவர்மண் பாலைநிலத்தில் காணப்படுமா?

2. ஒரு சலவைத்தொழிலாளி பாலைநிலத்தில் போய் இந்த உவர்மண்ணை எடுத்துவந்துதான் தன் தொழிலைச் செய்வாரா?

This is the html version of the file http://www.new1.dli.ernet.in/data1/upload/insa/INSA_1/20005abd_314.pdf.

Google automatically generates html versions of documents as we crawl the web.

Page 1

Indian Journal of History of Science, 19 (4): 314—322 (1984) 

WASHERMAN AND WASHING MATERIALS IN ANCIENT INDIA 

D. K. AGARWAL AND SURESH CHANDRA SHUKLA Department of Chemistry Lucknow University Lucknow 226 00] (Received 22 March 1984 ,1 

INTRODUCTION Washing of body and clothes is an essential part of human hygiene. Even before man became civilised, he must have washed and cleaned his body and clothes in water. In course of time when men became civilized washing of clothes became a necessity and a class of people took it as a. profession. In India, from time -immemorial, the Hindu society has been divided into four classes (varnas) brdhmana, ksarriya, vais'ya and .s-Edra. Of the last mentioned class a subclass was called rajaka and its profession was to wash clothes. The object of the present paper is to throw light on the Indian washerman and the materials used by him for washing clothes in ancient times. WASHERMAN The Indian washerman who was known as rajnka was one of the five special categories of workers who were given a higher place and designated as s'r'lpins or artisans. the other four classes of artisans being the carpenter, the weaver, the barber and the shoemaker. Manu says: “The carpenter, the weaver, the barber, the washerman and the fifth one the shoemaker, these workers or professionals are called s'i'lLoins or artisans.”1 They were regarded as soperior classes of workers (varisgna) and the work done by these s'r‘lpins was regarded as pure.

Page 2

WASHERMAN AND WASHING MATERIALS IN ANCIENT tNDtA 315 Yajfiavalkya (I, 18?) in his Sm!!! says: “mare: 1.11%: (we win“ Wear)" which has been explained by his commentator Apararka as meaning: “Esra: fiIIF-[fi' | emit and We: I” i.e.. “the work done by the hands of the workers designated as artisans, viz, washer- man and weaver etc. is to be regarded as pure.” Apararka further says: “an waawrfi'fn: Marat wait—n. . . . . .srmaita'" “So, the clothes washed and cleaned by washer-man, or servant etc., are to be taken as ‘pure’." But sometimes these washer-men indulged in malpractices and spoiled or lost the clothes. 50 certain codes of conduct were laid down for those who were engaged in washing clothes. Mann in his Smrn' observes: “A washerman shall wash [the clothes of his customers) gently on a smooth plank of sitilmalr' tree; he shall not deliver the clothes of one customer to another nor shall he allow any one else (other than the owner of the clothes) to wear them.“ So also says Yz'ijfiavalkya; “In case washerman wears the clothes of others, he shall have to pay three papers, and if he sells, gives on hire, mortgages or lends (the clothes of others}, he shall pay ten p611t15.”3 In the Snn-ris', as stated above, the washerman is referred to as mjaka. This term is derived from the root mafia, meaning “to dye“, so it etymologically means “a dyer" (rafijayatiti rajakalz). So it seems that in ancient times as at present, the washerman not only washed the clothes but also dyed them. They were dyers as well as cleaners. The washerrnan who was found guilty of misconduct was fined or punished. Kautilya in his Arrhes’éstra‘ lays down the following rules in this regard: “Washerman shall wash clothes either on wooden planks or on stones with smooth surface. Washing elsewhere shall be punished with a fine of six panes

Page 3

3!6 I). K. AGARWAL AND sonssn CHANDRA SHUKLA and also a payment of compensation equal to the damage. Washerman putt- ing on clothes other than those bearing mace~prints shall be fined six pages. For selling, mortgaging or letting out on hire the clothes of customers, a fine of twelve panes shall beimposed. Substitutions of clothes shall be punished with a fine equal to twice the value of the clothes and the restoration of true ones.”~" “Clothes which are to be made as white as flower buds shall be returned after one day; those which are to be made as white as marble, after two days; those which are to be made as white as the natural colour of their threads, after three days; and those which are to be made exceptionally white, after four days."6 “Washing coarse clothes shall be paid at the rate of one or two min: per cloth. One washing depreciates the value of a cloth by one-fourth, a second washing by one-fifth and so on”7 The above rules show that in the time of Kautilya the washerman was in the habit of giving the clothes of customers on hire or subjecting them to such malpractices as damaging, discolouring, exchanging, mortgaging, selling or using them personally. From the Sanskrit lexicon, Ainarai‘ros'aB we learn that the washerman besides being called rajaka was also callcd‘nirnejaka. The use of this name, however, is rare, In modern times a washerman is commonly known as dhobi'. The river bank where he washes clothes is called dirobi'ghéga and the wooden plank which he uses for washing clothes is called dhobflrnitri The world dhobr' seems to be a corrupt form of the Sanskrit word diuimka (meaning washerman) which is derived from the root dhdv, meaning to wash, clean, cleanse or purify. The profession of the washerman was regarded as honourable and the washer- man was given a high place amongst the artisans. So they were sometimes known as varisp'ra. This term has come down to us in its corrupted form Vareg‘hé. WASHING M ATERIALS Early references to materials used For washing clothes are found to occur in the Smrn's and the Puréaas. The Vasfsgha-smrri prescribes water to wash cotton clothes and the paste (kalka) of white mustard seeds to wash linen and silken clothes: “Clothes manufactured from fibres or threads (mm) become clean when washed with water; linen and silken ones (ksaumajo) when washed with the paste (kalka) of white mustard.“

Page 4

wasneamn mo wasnmo MATERIALS IN ancmnr INDIA 31? In the Afigirti-smrn' butter-milk, soil collected from the ant-hill and oil, jaktu (paste of parched flour) and kulmésa [gruel) are prescribed for woollen clothes (imam-aye): “Clothes made of wool become clean when washed with butter-milk (udasvt'r) or soil collected from ant~hill (vaimikamrd); and heavy woollen clothes (suCh as heavy coats and blankets etc.) when rubbed with oil, faith: and km’mtisa.”1° The Hdri'ta-smrn' prescribes alkaline earth in case of clothes made of cotton and hemp; putrojivaka and arisg‘a in the case of silken and woollen clothes; and purrajfvako and butter-milk in the case of clothes made of the hide of the antelope. The Smrrt' of Sankha mentions alkaline ealth, calx or ash and the urine of the cow as washing substances: “Clothes get cleaned when washed with alkaline earth, calx (bhasma) and the urine of the cow."11 The Brahmapurfina, too, mentions water, alkaline substances and the urine of the cow as cleansing materials. The Marw-smrtt' prescribes alkaline earth, art's-fa fruit, s'rflohata fruit and the paste of white mustard. Manu says: “Silken and woollen stuff (is cleansed) with also, blankets with the origin fruit oms'npargas with s'rflohw’a, linen clothes with the paste of white mustard."l2 Thus we see that rise or alkaline earth, arista, sirtphaia, paste of white mustard seeds, soil from the ant-hill, paste of parched flour, kulmfisa seeds, the urine of the cow, ash, oil, putrajfvaka, and butter-milk were used, besides water, as cleansing agents in the time of Smrtis. Use The term 1150 occurs in the later Vedic Samkitfis“ and the Brtihmagtas“ where it is used in the sense of salt ground or alkaline earth suited for cattles. The Sanskrit Iexicons composed in the medieval period, too, interpret the word 9,90 in the sense of ksEra-mmr'kti‘s or alkaline earth. The use of this word in the same sense has survived to this day and the colloquial Hindi word 55am meaning barren land with saline- alkaline soil is derived from it. The saline or alkaline earth may be easily distinguished from non-saline earth by its white shiny snowlike powdery surface. It is found in barren land or in deserts. In the time of Dalhana (c. 1100 an.) alkaline earth Was found in large quantities near Varanasi.

Page 5

318 n. K. AGARWAL AND SURESH CHANDRA SHUKLA Arista The artiste is the nut of a tree which is usually large in size, similar to the maditrika tree (Bass-ta latifolirr). Its bark is bright grey in colour. Eveiy branch of it has two or three pairs of leaves The flowers are greenish white and grow in bunches. Its fruits are blackish grey and these too grow in bunches. Its pulp is greasy and gives rise to foam when mixed with water. The artsy: is detergent in character and is used to cleanse silken and woollen garments. lt cleanses and softens the hair and so it is also used as a hairwash agent. It kills lice too. The arisg'a fruit possesses medicinal properties and has been prescribed in various ways in Indian medical works. Lala saligrarn in his §riligrdmanighatttu-bhfisarta enumerates the following pro- perties of arisfrtz “Arisga is pungent on digestion. It is acrid, hot, exciting and heavy. It destroys the derangements due to the three humours of the body, causes abortion and soothens the foetus. Drinking its water brings vomiting which destroys the effect of poisons and smelling of it removes headache and migrain.”16 According to Bhava Misra, the artiste “destroys the derangements due to three humours of the body, removes the troubles due to evil spirits and causes abortion.” Arisra is also known as mistake, phem‘la (foamy, frothy), piraphena (yellow- foamed), Krsrtavarna (black~coloured), mktabfl'a (having red seeds), mérigalya (auspici- ous), garbhapétana (abortive), arthnsridhana (source of wealth) etc. which speak of its properties. It is known as right? in Hindi, arisra in Gujarati and Marathi and Hill? in Bengali. Its Latin equivalent is Sapindus rrhfolr'arns. In English it is called soapmit. S'rfphala §riphala or its fruit is commonly known as bt’lva or bath. The other tree is found here and there, both wild and cultivated throughout India. It is regarded as sacred and its leaves, called bilvaparm or belapottrf, are offered to God Siva in worship by his devotees. There are several varieties of s’rt'phala distinguished by the size and shape of the leaflets and also by the size, shape and texture of the fruit. The main distinction between the wild and cultivated bela is that while the wild fruit is small hard, round and unpalatable, having numerous seeds, the white cultivated fruit is large, often oblong, having a comparatively soft rind, a richly flavoured and copious pulp with only few seeds. One variety of bela known as kéghzi is a comically shaped fruit. The whole s'rtflohala tree is of medicinal value but only the fruit-pulp has deter- gent properties. According to Dr. Watt, it is employed as soap in washing garments and is rubbed on the hair in place of oil by the poor people. It is alleged that the

Page 6

WASHERMAN AND wnsutncI MATERIALS IN ANCIENT morn 319 yogis employed the pulp of the fruit as a kaipam or substitute for oil. For this purpose ripe fruit is placed on the hearth until it bursts. The pulp is then removed from the shell and a little water is applied to it until a glutinous material is produced. After the seeds are removed the pulp is rubbed over the body and bath is taken. The pulp acts as a detergent and imparts a refreshing and cooling sensation. Lala S'aligrém states the following synonyms and properties of .r'rfphala: “firiphcria is astringent and bitter. It causes constipation, excites stomach fire and bile. It destroys gas and phlegm and gives strength. It is light hot and digestive. §riphala is known by the names of makékapr'yrlm. brim. golrarfmit'n pfirivém, mriiigaiya, méi'ttm and ratified?“ So also says Bht'rva Misra. Sansapa 0r Mustard The mustard is well-known; its oil is an item of daily use. Of the various varieties of mustard the white one is regarded as the best. As stated above it was used in the time of Smrrr'r to wash linen clothes. According to the commentators of the Smrtr's linen was washed with water mixed with pounded white mustard or with the kaika (Mini?) of white mustard. The white mustard is known by the following names: “.Tr'ksnaka, duréditars'a, raksoghrta, kusfhamis'ana. siddltaprayoiana. sr‘ddha- sédhana and sr'rasnrsapa." It is said to have the following properties: “The white mustard is bitter, pungent palatable and hot. It causes gout but destroys planetary troubles, piles, skin diseases, swelling, ulcers and poison.“Hi Kulmésa It is a gruel prepared by boiling things like rice, Phaseoius mango, Phaseoius radiatus or Sesamum indicum with six times of water until it begins to thicken a little. It is not known which material was boiled with water to make the gruel detergent. Urine The urine is alkaline in Character and for that reason it was used as a detergent. The urine of the cow, however, was taken in preference to that of other animals, as it was considered sacred. Putmjr’vaka Putrajimka is probably jr'vaka which is known by the following names also:

Page 7

320 D. K. AGARWAL AND SURESH CHANDRA SHUKLA Cirejfvaka, Cfrafijfva, fiyusmén, dz'rghdyu, jt'va, jfvad'a, prfinada, valada, priya, madhura, méfigaiya, vrddhidu, hrasuvdr'rga and ktircasir'rsaka. The jivaka plant grows in the Himalayas and is of medicinal value, It has a bulbous root similar to that of garlic. Its leaves are thin. The plant as a whole looks like a brush. It is not knovm how this jr'vuka was used as a detergent. Bhasma It is not known what was meant by bhasma or ash. Whether it was the ash of the sacrificial altar or that obtained by burning some special things, is not stated in the Smrris. It is also not knewn as to WhiCh oil was taken and how it was used to wash clothes. Of the above mentioned detergents, use of the alkaline earth, arisga, paste of white mustard, oil and butter-milk have survived, alkaline earth is used to wash clothes by washermen; the mists to wash woollen and silken garments and hair; butter-milk to cieanse the hair and the paste of white mustard and oil to cleanse the body. PURIFICATION After the clothes were washed with the detergent substances, they were washed in water and dried. They were then regarded as pure and fit to be put on the body. The Sarikha-smrri says: “Clothes become purified when washed with water."19 The Marsya-Purégta also refers to the purification of clothes with water. It reads: “0 the best among the kings, people who come to gukla Tfrrha for the sake of Dharma lose their sins and are purified in the same way as the clothes become purified when washed with water.“3 So also, says Manu in his Smm‘: “The manner of purifying iarge quantities of grain or clothes is to sprinkle water on them, but the purification of small quantities is done by washing them with water."131

Page 8

WASHERMAN AND WASHING MATERIALS IN ANCIENT INDIA 321 Sprinkling of water on a heap of clothes to purify them refers to the ancient praCtice, vvhICh is followed by the orthodox people in villages even now, of sprinkling water on the bundle of clothes received back from the washerman after washing in order to purify them. When, however, the number of clothes is one or two, they are dipped in water, dried and then used. Nores AND REFERENCES =Marm-smrn' (VIII. verse 396) rereti‘r We: mi: | tr? wife WW: fiéisrsr oration” BYéjfiavaIkya-smni (II, verse 283) W n“ 'See Ram Tej Sastri‘s edition, II, pp. 328-9. sAmorakoéa (II, 15; p. 342 Of NS. Press, Bombay.r edition of 1929 ed. by Pandit Siva Datta of Jaipur). I wArigim-smrti llsarikhawmfri "Manu—smrrf (V; verse 120). “M: Ma W" ‘ a’lmvri WWII” 1=See, for example, Taftriri'ya Samhiré, V. 2, 3. “Cf. Aimreya Brfihrrwgra; V, 2, 3; gafflparka Bréllmagm. (a) V. 21, 16. ([7) III, 4, 3, 13; VI. 2, 5, 7.

Page 9

322 D. K. AGARWAL AND sunssn CHANDRA snuxui lsAmorakot‘a {2; verse 4; p. 111 of N.S. Press Edition of 1929). “Set: gr}t'1'2ft?ma-Htghafl'ftl-bhfifiaiflfl Sri Venkateshwar Press (1896 AD.) p. 635. “W: emirates: | We; q’tntifi: WW: ii“ ll.S‘ril'i'grrmia-nighanniJamison-'1, fiaflfiiffi; p. 25]; Sri Vcnkateshwar Press, Bombay. "Sec Sr?i'igrrimn-m'ghan;n-bhtisana; p. 807; vs. 26. “'Marsya Porcine (Chapter 12]: verse 20?]. BIBLIOGRAPHY Amara Singh, Amararcim, ed. M.S. Golc, Poona, 1883. Amara Singh, Amarakom with com, entitled R'Zimaérami, of Bhanuji Dikshit, ed. Pt. Siva Datta of Jaipur, Nirnaya Sagar Press. Bombay, 1929. Angira etc., Aflfidafa-Smrfi with Hindi translation of Mihira Chandra, Bharata Bandhu Press, Aligarh, 189l. Bag, A. K., Technology in India in the 18-19 century, Indian Journal of History of Science, Vol. l'i', No. 1. May 2982. I Bhava Mishra, BMva-prakésa with Hindi translation, ed. By Nut Behari Roy, Vangavasr Electro- machine Press, Calcutta, 1904. Kane, P. V., Some notes on the History of Soap-nuts. soap and washerman in India, P. X. Code Studies, Vol. V1, pp. 150-67, Poona, 1969. Kautilya, Kaurr'lya Arthaiasrra, ed. by Ram Tej Sastri, Banaras, 1983. Manu, Manu-smflt‘ with _Hindi translation. Saligram Vaisya, Lala, Srit't'grrimaenfghanfu-bhiimna, Sri Venkateshwar Press, Bombay, 1896. Singh, R. 5., Contribution of Unani Materia Medicas to the Identification of Vedic Plants with special reference to Usana. Paper presented to National Seminar on History of Medicine in Medieval India, INSA, New Delhi, 1979. Vyasa, Malaya Purérra with Hindi translation. Watt, Sir George, The Commercial Products of India, London, 1908. I _ Ydjfiavait’cya-smrti with Hindi translation, ed. by Nut Behari Roy, Vangavas: Electromachme

[தேமொழி]

On Saturday, January 9, 2016 at 5:30:47 PM UTC-8, தேமொழி wrote:

On Saturday, January 9, 2016 at 11:22:12 AM UTC-8, rajam wrote:

உவர்மண்ணுக்கும் சலவைத்தொழிலாளிக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு பற்றி:

1. இந்த உவர்மண் பாலைநிலத்தில் காணப்படுமா?

2. ஒரு சலவைத்தொழிலாளி பாலைநிலத்தில் போய் இந்த உவர்மண்ணை எடுத்துவந்துதான் தன் தொழிலைச் செய்வாரா?

Studying saline soils through satellite images

Published in : (August 2011)

- See more at: http://geospatialworld.net/Paper/Application/ArticleView.aspx?aid=291#sthash.WeCxPjFA.dpuf

Salt-affected soils occur in every continent and under almost all climatic conditions. The presence of excess salts on the surface of the soil and in the root zone characterises all saline soils. The main source of salts in soil is the primary minerals in the exposed layer of the earth’s crust. Salinity occurs through natural or human-induced processes that result in the accumulation of dissolved salts in the soil water to an extent that inhibits growth of plants. Soil salinity and waterlogging are two main constraints present in irrigated agricultural lands. In India, the problem of salinity and alkalinity increases every year as a result of secondary salinisation. In India, about 8.6 mha (Pathak 2000) of land area is affected by soil salinity. Salt affected soils occur in states like Uttar Pradesh, Gujarat, West Bengal, Rajasthan, Punjab, Maharashtra, Haryana, Orissa, Delhi, Kerala and Tamil Nadu. Almost 2.8 million hectares of salt-affected soil are present within the Indo-Gangetic alluvial plain occupying parts of Punjab, Haryana, Uttar Pardesh, Delhi, Bihar and Rajasthan (Abrol et al. 1971). In south-west Punjab which includes districts of Ferozpur, Faridkot, Muktsar and Bhatinda, groundwater is of poor quality and cannot be used for irrigation. 

- See more at: http://geospatialworld.net/Paper/Application/ArticleView.aspx?aid=291#sthash.WeCxPjFA.dpuf 

[rajam]

அன்புள்ள தேமொழி, நேரம் செலவழித்துத் தகவல் தேடிக்கொடுத்திருக்கிறீர்கள். மிக்க நன்றி தேமொழி.

நான் இன்னும் தெரிந்துகொள்ளவேண்டியவை:

1. உவர்மண்ணின் நிறம் என்ன — வெள்ளையா? செம்மையா? கருப்பா?

2. உவர்மண்ணின் தன்மை என்ன — பசையா? பொலபொலவென்று பிட்டு/புட்டு-போல ஒட்டாமல் உதிரும் உதிர்வையா?

3. உவர்மண்ணும் புற்றுமண்ணும் (anthill) ஒன்றா?

4. உவர்மண்ணை வண்ணார் எப்படிப் பயன்படுத்துவார்கள் — துணிகளைத் துவைக்கும்போதா? துவைத்த துணிகளைக் காயப்போடும்போதா?

5. வண்ணார்கள் வழக்கில் உள்ள “வெள்ளாவி வைத்தல்” என்பதுக்கும் உவர்மண்ணுக்கும் தொடர்பு உண்டா?

5. இந்த உவர்மண் கிடைக்குமிடம் பாலையா?

(எங்கள் மதுரைவீட்டு வண்ணார் வையைக்கரையில் துணிகளைத்தோய்த்தெடுத்துக் கொண்டுவருவார். அவர் உவர்மண் எடுக்க எந்தப் பாலைப்பகுதிக்குப் போனாரோ?)

இன்ன பிற.

[இதற்கடுத்து இலக்கியக்கேள்வி ஒன்று காத்திருக்கிறது. ;-) ]

மேகலா எங்கே?

நன்றியுடன்,

ராஜம்

[Hari Krishnan]

2016-01-10 9:34 GMT+05:30 rajam <ra...@earthlink.net>:

இன்ன பிற.

[இதற்கடுத்து இலக்கியக்கேள்வி ஒன்று காத்திருக்கிறது. ;-) ]

துணிவெளுக்க மண்ணுண்டு,-எங்கள் முத்து
மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!
தோல்வெளுக்கச் சாம்பருண்டு,-எங்கள் முத்து
மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!
மணி வெளுக்கச் சாணையுண்டு,-எங்கள் முத்து
மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!
மனம்வெளுக்க வழியில்லை,-எங்கள் முத்து
மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!

இது இளகாத கேள்விக்கு இளகிய பதில்.

பாரதி இந்தப் பாடலை ரவணசமுத்திரத்தில் பாடியிருக்கிறான்.  ரவணசமுத்திரத்தில் மண் உவரியா, நெய்தல் நிலத்துல பாலை எப்படி எந்துச்சு எல்லாம் எனக்குத் தெரியாது.  ஹிஹி

--

அன்புடன்,
ஹரிகி.

நட்பும் சுற்றமும் நலமே என்பதை

மட்டும் கேட்க வாணி அருள்கவே.

God bless all of us.  May we hear from everyone in our life that they are good and prosperous. 

[தேமொழி]

உயிரே அழுக்குத்துணி உவர் 

மண்ணே நம் பிறப்பு,

பூவுலக வாழ்க்கைஎனும் பொல்லாத கல்லினிலே

மோதி அடிக்கையிலே, முற்றும் கசக்கையிலே,

ஆதி சிவன் என்னும் ஆற்றில் வரும் வெள்ளத்திலே,

அழுக்கெல்லாம் வெளுக்குதடா...வெள்ளையப்பா 

அவன் அருள் என்னும் நிழல்தனிலே 

இந்த உயிரெல்லாம் வாழுதடா...வெள்ளையப்பா 

https://www.youtube.com/watch?v=mYZSNEn4EJg

[Theetharappan R]

"உவர் மண்" உபயோகப்படாத நிலம் அதாவது களர் நிலம் என்று சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் பல 

ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியிட்ட தமிழ் - தமிழ் -ஆங்கிலம் அகராதியில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

" உளர் என்னும் மாத்திரையர் அல்லால் பயவாக் 

  களர் அனையர் கல்லா தவர்" என்ற குறளிலும் 

" கால் ஆழ் களரில் நரிஅடும் கண் அஞ்சா 

  வேலாள் முகத்த களிறு" என்ற குறளிலும் களர் நிலம் பற்றிய குறிப்பு வருகிறது.   

--

[rajam]

நன்றி தேமொழி. அழுக்குத்துணியில் உள்ள அழுக்கைத் துவைத்துப்போக்க உவர்மண் பயன்படும் என்பது தெரிகிறது.

சரி, என் இலக்கியக்கேள்வியைப் பிறகு கேட்கிறேன்.

[rajam]

திரு தீர்த்தாரப்பன் ஐயா அவர்களுக்கு வணக்கம். தங்கள் குறிப்புக்கு மிக்க நன்றி.

///"உவர் மண்" உபயோகப்படாத நிலம் அதாவது களர் நிலம் என்று சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியிட்ட தமிழ் - தமிழ் -ஆங்கிலம் அகராதியில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.///

உபயோகப்படாத நிலத்திலிருந்து வண்ணார்கள் உபயோகப்படுத்த உவர்மண் எடுத்துவந்தார்களா என்று அந்த அகராதிகளை உருவாக்கியவர்களைத்தான் கேட்கவேண்டும்-போல.

நன்றியுடன்,

ராஜம்

You received this message because you are subscribed to a topic in the Google Groups "வல்லமை" group.
To unsubscribe from this topic, visit https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe.
To unsubscribe from this group and all its topics, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.

[rajam]

ஆகா, அக்கையாரிடம் கொஞ்சம் சிக்கெனவே மாட்டிக்கொண்டார் ஒரு வெங்ஙாலியர் (இது nasalized rendering-ஆணு). ;-)

துணிவெளுக்கும் மண்ணாக உவர்மண்ணைக் குறித்திருக்கும் பாரதிக்கவிஞனுக்கு நன்றி.

ரவணசமுத்திரம் எங்க நெல்லைப்பக்கமாச்சே. அங்கே எங்கே பாலை-ன்னேன்?

///… ரவணசமுத்திரத்தில் மண் உவரியா, நெய்தல் நிலத்துல பாலை எப்படி எந்துச்சு எல்லாம் எனக்குத் தெரியாது.  ஹிஹி///

ஐயனே, உவரிக்கரையில் கிடைக்கும் மண்தான் உவரோ?

நிற்க.

++++++++++

என் இலக்கியக்கேள்வியை முன்வைக்கிறேன்.

என் அடிப்படை ஐயத்துக்கு அடிப்படை அகநானூறு 89-இல் குறிக்கப்படும் “காழியர்” என்ற சொல். பரம்பரை உரையாசிரியர்கள் இந்தச்சொல்லை “வண்ணார்” என்று குறித்திருக்கிறார்கள். 

இந்தப் பாடலோ பாலைத்திணைப்பாடல். பாலையில் வண்ணாருக்கு என்ன வேலை என்று உசாவத்தொடங்கிய என் கருத்தகம் எங்கெங்கோ சுழன்றுகொண்டிருக்கிறது; இன்னும் நிலைக்கு வரவில்லை. ஆத்தங்கரையில் துணிதுவைக்கும் வண்ணார் பாலைநிலத்துக்குப்போய் உவர்மண் எடுத்துவருவாரா? அந்தக்காலத்துலெ நீர்ப்பகுதியும் பாலைப்பகுதியும் தொட்டடுத்து அமைந்திருந்தனவோ?

விருப்பமுள்ளவர்கள் அகநானூறு 89: 6-9 வரிகளைப் பார்த்து எனக்கு உதவுவீர்களா?

அதே சொல் — “காழியர்” — சிலப்பதிகாரத்தில் ‘அப்பவாணிகரை’க்குறிக்கிறது.

வண்ணாருக்கும் அப்பவாணிகருக்கும் என்ன தொடர்பு? ரெண்டு பேரும் “ஆவி”யைப் பயன்படுத்தும் தொடர்பா? வண்ணார் ‘ வெள்ளாவி' வைப்பார், அப்பவாணிகர் வெள்ளையப்பம் அவிப்பார், அப்படியா?

என் கேள்விக்குப் பதிலென்ன?

மிக்க நன்றியுடன்,

ராஜம்

[Megala Ramamourty]

//அதே சொல் — “காழியர்” — சிலப்பதிகாரத்தில் ‘அப்பவாணிகரை’க்குறிக்கிறது.

வண்ணாருக்கும் அப்பவாணிகருக்கும் என்ன தொடர்பு? ரெண்டு பேரும் “ஆவி”யைப் பயன்படுத்தும் தொடர்பா? வண்ணார் ‘ வெள்ளாவி' வைப்பார், அப்பவாணிகர் வெள்ளையப்பம் அவிப்பார், அப்படியா?//

 

அம்மா!

 

’காழியர்’  என்ற சொல் சிலம்பில் பிட்டு வாணிகரைக் குறிக்கின்றது. அப்ப வாணிகர்  ’கூவியர் என்றழைக்கப்பட்டிருக்கின்றனர்.

 

பிட்டு ஆவியில் அவிக்கப்படும் பண்டம்; அதுபோல் வண்ணாரும் வெள்ளாவியில் துணிகளை வெளுப்பர். எனவே அவித்தல்/ஆவிகாட்டுதல் என்ற தொழிலடிப்படையில் ’காழியர்’ எனும் சொல் இவ்விருவருக்கும் பொதுவாய்ப் பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கலாம் எனும் தங்கள் ஊகம் சரியென்றே எனக்கும் தோன்றுகிறது. :-)

 

//ஆத்தங்கரையில் துணிதுவைக்கும் வண்ணார் பாலைநிலத்துக்குப்போய் உவர்மண் எடுத்துவருவாரா? அந்தக்காலத்துலெ நீர்ப்பகுதியும் பாலைப்பகுதியும் தொட்டடுத்து அமைந்திருந்தனவோ? விருப்பமுள்ளவர்கள் அகநானூறு 89: 6-9 வரிகளைப் பார்த்து எனக்கு உதவுவீர்களா?//

 

 ...காழியர்

கவ்வைப் பரப்பின் வெவ்வுவர்ப் பொழியக்
களரி பரந்த....   (அகம்: 89)

 

இ-பொ: ஆரவாரம் பொருந்திய பரப்பினை உடையதும், வண்ணார் எடுக்கும் வெவ்விய உவர்மண் ஒழிய, களர் மண் பரந்ததுமாகிய...

 

வண்ணார் பாலைநிலத்திலிருந்து உவர்மண் எடுத்துவருவரா எனும் ஐயத்தைப் போக்கும் விடையேதும் அகநானூற்றில் அகப்படவில்லை.புறநானூற்றைப் புரட்டினால் இது சம்பந்தமாக ஒரு குறிப்புக் கிடைக்கிறது பாடல் 311-இல்.   களர்ப்படு கூவற் றோண்டி நாளும் புலைத்தி கழீஇய தூவெள் ளறுவை.... (புறம் - 311 - ஔவையார்)   இ-பொ: களர் நிலத்தில் கூவல் ( a hollow well) தோண்டிப் புலத்தி (வண்ணாத்தியை இப்படியும் அழைத்திருக்கின்றனர்) கழுவி வெளுத்த தூவெள்ளாடை...   எனவே, பாலையிலுள்ள களர் நிலத்தில் காழியர், ’கூவல் தோண்டி’ நீரெடுத்துத் துணிகளை வெளுத்துள்ளனர் என்பது தெளிவாகின்றது.   ஏன் களர்நிலத்தில் உவர் நீர்க்கூவல்தோண்டிப் பயன்படுத்தவேண்டும்?    களர்நிலத்து ஊறும் உவர்நீர் ஆடையில் பற்றிய மாசு  போக்கும்  இயல்புடையது; i.e.,  it's very good stain remover. ;-) அதனால்தான்  காழியர் “களர்ப்படு  கூவல்  தோண்டி” அறுவை வெளுக்கும் தொழில்புரிந்திருக்கின்றனர்.    Hope this helps!  :-)     அன்புடன், மேகலா

 

--

You received this message because you are subscribed to the Google Groups "வல்லமை" group.

To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.

[Megala Ramamourty]

//களர் நிலத்தில் கூவல் ( a hollow well) தோண்டிப் புலத்தி(வண்ணாத்தியை இப்படியும் அழைத்திருக்கின்றனர்) கழுவி வெளுத்த தூவெள்ளாடை...//

புலைத்தி எனத் திருத்திப் படிக்கவும். நன்றி!

-மேகலா

[தேமொழி]

On Saturday, January 9, 2016 at 8:04:59 PM UTC-8, rajam wrote:

நான் இன்னும் தெரிந்துகொள்ளவேண்டியவை:

1. உவர்மண்ணின் நிறம் என்ன — வெள்ளையா? செம்மையா? கருப்பா?

வெள்ளை  = திருநீறு போன்ற நிறம்  

2. உவர்மண்ணின் தன்மை என்ன — பசையா? பொலபொலவென்று பிட்டு/புட்டு-போல ஒட்டாமல் உதிரும் உதிர்வையா?

உதிரும் தன்மை கொண்டது  

3. உவர்மண்ணும் புற்றுமண்ணும் (anthill) ஒன்றா?

உவர் மண் நீரோடையில் இருந்து பெறப்படுகிறது  

4. உவர்மண்ணை வண்ணார் எப்படிப் பயன்படுத்துவார்கள் — துணிகளைத் துவைக்கும்போதா? துவைத்த துணிகளைக் காயப்போடும்போதா?

வெள்ளாவி வைக்கும் பொழுது: வெள்ளவிப்பானையில், மண் போட்டு, துணி போட்டு, நீரூற்றி கொதிக்க வைப்பார்கள், பிறகு துணிகளை அலசிக் காய வைப்பார்கள். 

 

5. வண்ணார்கள் வழக்கில் உள்ள “வெள்ளாவி வைத்தல்” என்பதுக்கும் உவர்மண்ணுக்கும் தொடர்பு உண்டா?

ஆமாம் ... ஆமாம்  

6. இந்த உவர்மண் கிடைக்குமிடம் பாலையா?

(எங்கள் மதுரைவீட்டு வண்ணார் வையைக்கரையில் துணிகளைத்தோய்த்தெடுத்துக் கொண்டுவருவார். அவர் உவர்மண் எடுக்க எந்தப் பாலைப்பகுதிக்குப் போனாரோ?)

நீரோடையில் கிடைப்பதாகத் தெரிகிறது    

உதவிய தகவல்கள் கீழே:

பார்க்க:  https://ta.wiktionary.org/s/nbm

வண்ணாக்குடிக்கு கடைக்குட்டிப் பயலை அனுப்பிப்பார்த்தாலும் பிரயோசனம் இருக்காது. அழுக்கு எடுத்துப் போய் ஆறேழு நாட்கள் தான் இருக்கும். இருபத்தைந்து நாளைக்குள் வெள்ளை வந்தாலே பெரிசு! எடுத்துக் கொண்டு போன அழுக்கு இன்னும் மூட்டையாக இருக்குமோ இல்லை வெள்ளாவிப் பானையில் அவிந்துகொண்டிருக்குமோ? (கனகக்குன்று கொட்டாரத்தில் கல்யாணம், நாஞ்சில்நாடன்)

---------------------------------------------------------------

வெள்ளாவி போடுவது எப்படி?

பார்க்க: http://fourladiesforum.com/2014/02/24/வெள்ளாவி-போடுவது-எப்படி/

முன்பெல்லாம் துணிகளை வெளுக்க வெள்ளாவி போட்டு துவைப்பார்கள். இப்போது டிரை க்ளீன் செய்து தருகிறார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் கடையில் கொடுத்து டிரை க்ளீன் செய்ய நேரம் இல்லாமல் போகலாம். அதேபோல் விலை மலிவான காட்டன் துணிகளை கடையில் கொடுத்து டிரை க்ளீன் செய்வது கட்டுப்படி ஆகாது. கவலையை விடுங்கள் இதை வீட்டிலேளே குறைந்த செலவில் செய்யலாம்.

கொதிக்கும் வெந்நீரில் இரண்டு ஸ்பூன் வாஷிங் சோடா***, இரண்டு ஸ்பூன் சோப் பவுடர் போட்டு ஒரு நிமிடம் கழித்து இறக்கி, பிறகு அதில் துணிகளை நனைத்து ஊறவைத்து துவைத்தால், வெள்ளாவி போட்டதுபோல் துணிகள் பளிச்சிடும்.

*** இதற்கு பதில் சோடா இயற்கையாகவே கலந்துள்ள உவர் மண் 

---------------------------------------------------------------

சேரமான்பெருமாள் நாயனார்:

பெருமாக்கோதை, சேரமான் பெருமானாகப் பதவியேற்று, சேர நாட்டின் மாமன்னன் ஆனார். சேரதேசம் குட்ட நாடு, இரும்பொறை நாடு, குட நாடு என மூன்று  பிரிவுகளை உடையது. குட்ட நாட்டு வஞ்சி நகரே சேர நாடு முழுவதற்கும் தலைநகர். இங்கிருந்து ஆட்சி புரிபவர் யாரோ அவரே ‘சேரமான் மாமன்னர்’ என உயர்  மதிப்பு பெறுவர். சேரமான் பதவியில் அமர்பவருக்கு அடங்கியே மற்ற இரு பகுதி அரசர்களும் அரசாள்வர். சேரமான் பெருமான், மாமன்னரான பிறகும்  வழக்கம்போல் சிவபூஜையை நாள்தோறும் நடத்தி வந்தார். 

நெற்றியில் திருநீறு, கழுத்தில் ருத்ராட்சம் அணிந்து எவர் கண்ணில் பட்டாலும், அவரைக் கைகூப்பி வணங்குவது அவரது வழக்கம். அரசரான பிறகும்  இவ்வழக்கத்தைத் தொடர்ந்தார். அரசரின் நன்மதிப்பைப்  பெற விரும்பி, அமைச்சர்களும் அரசவைப் பிரமுகர்களும் நெற்றியில் திருநீறும் கழுத்தில் ருத்ராட்சமும்  அணியத் துவங்கினர். ஒருநாள் சேரமான் பெருமான், பட்டத்து யானை மீதமர்ந்து  நகருலா சென்று கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது வண்ணான் ஒருவன் உவர் மண்  மூட்டையைத் தலையில் சுமந்தவாறு வீதியில் வந்து கொண்டிருந்தான். 

(நீரோடைகளிலிருந்து சேகரித்து வரும் உப்பு மண், துணிகளை வெளுக்கப் பயன்படும்) தலைச்சுமையிலிருந்து ஈரத்தால் ஒழுகிய உவர் மண் அவன்  மேனியெங்கும் படிந்து, காற்றில் உலர்ந்து, வெள்ளை வெளேரென விபூதி பூசியது போன்று காட்சியளித்தது. அதைக்கண்ட சேரமான் பெருமான், ‘இவர் மகா  சிவபக்தர் போலிருக்கிறது. அதனால்தான் உடல் முழுதும் திருநீறு பூசியிருக்கிறார்’ என்றெண்ணிப் பட்டத்து யானையை நிறுத்திக் கீழிறங்கி, வண்ணான் அருகே  சென்று இருகரம் கூப்பித் தொழுது நின்றார். அந்த ஏழைத் தொழிலாளி உடனே பதற்றத்துடன், “அடியேன் அடி வண்ணான்’’ என்றான். - 

பார்க்க: http://m.dinakaran.com/aDetail.asp?Nid=6308#sthash.GKoQVZa1.dpuf

இதனை நம்பியாண்டார் நம்பிகள் திருத்தொண்டர் திருஅந்தாதியில்,

மன்னர் பிரான்எதிர் வண்ணான் உடல்உவர் ஊறி நீறார்

தன்னர் பிரான்தமர் போலவருதலும் தான் வணங்க

என்னர் பிரான்அடி வண்ணான் எனஅடிச் சேரன்எனும்

தென்னர் பிரான்கழறிற்றறி வான்எனும் சேரலானே

பார்க்க: http://www.tamilvu.org/slet/l4100/l4100pd2.jsp?bookid=119&pno=1103

..... தேமொழி 

[தேமொழி]

உவர் மண்ணில் மண்ணின் தன்மையால் பயிர் வளராது.

Since saline soils increases the osmotic potential of soil water, plants have difficulty absorbing water.

அதனால் உழவுக்கு பயன்படா நிலமாக, களர் நிலம் (barren land ) கருதப்படுகிறது.  நிலத்தின் மேல் உப்பு பொடியாக படிந்திருக்கும் எனத் தெரிகிறது..

களர் நிலமாக மாறக் காரணம்  மழை குறைவு. அதனால் அமிலத் தன்மை குறைந்து காரத் தன்மை அதிகரிக்கிறது.

Soil Restoration of Alkaline Soils

http://www.turf2max.com/soil-restoration.html

முன்னர் கொடுத்த கட்டுரை ஒன்றில்...

The saline or alkaline earth may be easily distinguished from non-saline earth by its white shiny snowlike powdery surface. It is found in barren land or in deserts

..... தேமொழி

[rajam]

மிக்க நன்றி, என் அன்புச்செல்வியே! எதையோ நினைத்து எதையோ எழுதிவிட்டேன்-போல. “பிட்டு வாணிகர்” என்பதுவே சரி. தவறைச்சுட்டிக்காட்டியமைக்கு மிகவும் நன்றி. இதுக்குத்தான் அடிக்கடித் தலைய்லெ அடிச்சுக்றேன் — இளையதலைமுறை தமிழாய்வில் ஈடுபடவேண்டும் என்று.

பிற பின்னர்.

அன்புடன்,

ராஜம்

[Hari Krishnan]

2016-01-11 0:57 GMT+05:30 rajam <ra...@earthlink.net>:

இந்தப் பாடலோ பாலைத்திணைப்பாடல். பாலையில் வண்ணாருக்கு என்ன வேலை என்று உசாவத்தொடங்கிய என் கருத்தகம் எங்கெங்கோ சுழன்றுகொண்டிருக்கிறது; இன்னும் நிலைக்கு வரவில்லை. ஆத்தங்கரையில் துணிதுவைக்கும் வண்ணார் பாலைநிலத்துக்குப்போய் உவர்மண் எடுத்துவருவாரா? அந்தக்காலத்துலெ நீர்ப்பகுதியும் பாலைப்பகுதியும் தொட்டடுத்து அமைந்திருந்தனவோ?

அக்காமி,

(அப்படித்தான் இங்கே கீழ்தளத்திலிருக்கும் என் சித்தியின் பேரன் தன் அக்காவைக் கூப்பிடுகிறான்.  அது என்ன மியோ.  கேக்க சந்தோஷமா இருக்கு.)

முதல்ல பாலையை டிஃபைன் பண்ணுங்க.  எங்க இருக்கும், எப்படி இருக்கும்?  இது ஏதோ ராஜஸ்தான்ல இருக்கற சமாசாரமில்ல.  தமிழ்நாட்டுல ஏன் இத்தனைத் துண்டுதுண்டு துண்டு எடங்களைப் பாலைன்னு சொன்னாங்க?

அயோத்தின்னு இல்லை, எந்த நாட்டைக் கம்பன் வர்ணிச்சாலும் இடையிடைல பாலை நிலம் வருதே, தமிழ்நாட்டுல அத்தனை ஸஹாராவா இருந்துச்சு?  பாலகாண்டத்துல தாடகை வதத்துக்கு முன்னால எத்தனை பாலை நிலங்கள தாண்டறாங்க, மிதிலைக்குப் போற வழில பாலை நிலத்த தாண்டறாங்க, சீதையைத் தேடிப் போகும் அனுமார் குழு எத்தனையெத்தனைப் பாலைப் பகுதிகளைக் கடக்குது...

ஆகவே அவங்க பாலைன்னு குறிப்பிட்ட நிலம் வேற; இன்னிக்கு பாலைங்கற பெயரால நாம குறிக்கற நிலம் வேற.  இல்லியா?

உப்புத் தண்ணிக்கும் துணி வெளுக்கறதுக்கும் மிக நெருக்கமான தொடர்பிருந்திருக்கிறது.  உப்பு மண்ணுக்கும் அந்தத் தொடர்பு இருக்கத்தானே செய்யும்?

Wonderstuffனு ஒரு தொடர்.  பிபிசிலேந்து நேட்ஜியோ வாங்கிப் பயன்படுத்தினாங்க.  அன்றாட வீட்டு உபயோகப் பொருட்களில் உள்ள ரசாயனங்களப் பத்தினது அது.  19ம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்காவில் துணிவெளுக்க என்னத்த பயன்படுத்தினாங்க தெரியுமா?  இதோ அந்தப் பகுதி--ஸ்க்ரிப்ட்லேந்து:

In America in the 19^th century, they commonly used the pee from the pot under the bed. Suitably stale and that used to start the process of getting the stains out.

They used wee because it contains our old friend ammonia, that fabulous natural stain remover. And without a washing machine you had to get a lather up manually. If you were lucky  you owned a posser which looks like it was nicked from a Dalek’s face.

இத மொழிபெயர்க்கறப்ப

துணிவெளுக்க மோண்டுட்டாங்க எங்கள் முத்துமாரியம்மான்னு பாடிப் பாத்திருக்கேன்.

அப்ப, இந்த ரீ-டிஃபைன்ட் பாலைல அம்மோனியா இருந்திருக்கான்னு பாருங்க. 

[rajam]

Great! அருமையான துல்லியமான மறுமொழி, என் தேமொழீ! மிக்க நன்றி! 

'திருத்தொண்டர் திருஅந்தாதி’ எடுத்துக்காட்டு மிக அருமை.

இன்னும் சில பொடி/சின்னூண்டு சந்தேகங்கள் … அசைபோட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன். 

மீண்டும் வருவேன்.

அன்புடன்,

ராஜம்

[rajam]

மிக நன்று! 

ஆக, இதுவே (களர் நிலம்) நம் தமிழகப் பாலைநிலத்தின் தன்மையைச் சுட்டுகிறது என்று எடுத்துக்கொள்கிறேன்.

சரி, மழைக்காலத்தில் உவர்மண்ணுக்கு வண்ணார் எங்கே போனார்களோ?

[rajam]

ஐய்யய்யய்யை!

பாலையை நம் முப்பாட்டனார்க்கும் முன்னூறு தலைமுறைக்கும் முற்பட்ட தொல்காப்பியப் பாட்டனாரே டிஃபைன் பண்ணிட்டாரே — பாலைக்கு நிலம் இல்லை-னு. கவுந்திக்குரத்தியாரும் தெளிவாக்கிட்டாங்களே: முல்லையும் குறிஞ்சியும் வத்திப்போனது பாலை-னு.

///ஆகவே அவங்க பாலைன்னு குறிப்பிட்ட நிலம் வேற; இன்னிக்கு பாலைங்கற பெயரால நாம குறிக்கற நிலம் வேற.  இல்லியா?///

ஆமு. (இப்படித்தான் எங்க கணக்கு மிஸ் மிரான்டா சொல்வாங்க.)

///அப்ப, இந்த ரீ-டிஃபைன்ட் பாலைல அம்மோனியா இருந்திருக்கான்னு பாருங்க. ///

ஆத்தீ, அதெல்லாங் என்னால கழியாது சாமீ. கணினிமேசையே இந்தக் கய்தெக்கிக் கப்பூர வாசனெ.

++++++++++

அகநானூறு 89-இல் குறிக்கப்படும் “காழியர்” என்ற சொல்லுக்கும் … 

சிலப்பதிகாரம், பெரியபுராணம் போன்ற நூல்களில் வரும் “காழியர்” என்ற சொல்லுக்கும் … 

நம்ம சம்பந்தப்பிள்ளை அவதரித்த ஊர்ப்பெயெரில் காணும் “காழி” என்ற சொல்லுக்கும் ...

இடையே என்ன தொடர்பு என்று இந்த ஆத்மா ஆயத்தொடங்கியதன் விளைவே இத்தனைப் பூசலுக்கும் அடிப்படை.

இதுவரை கைகோத்து நடந்த எல்லாருக்கும் மிக்க நன்றி.

அன்புடன்,

ராஜம்

[தேமொழி]

காழி என்றால் அது சீர்காழியைக் குறிப்பதாகவும், உறுதி என்ற பொருளிலும் வருவதால்

காழி ....

காழியர் ...

என்பது சீர்காழியைச் சேர்ந்தவர் என்ற பொருளில் குறிப்பதாகக் கொள்ளலாமா அம்மா ?

..... தேமொழி

[rajam]

///காழியர் … என்பது சீர்காழியைச் சேர்ந்தவர் என்ற பொருளில் குறிப்பதாகக் கொள்ளலாமா அம்மா ? ///

ஹாங்! no way Jose!

செல்வீ, ஏன் 'சீர்காழி’ என்ற ஊருக்கு அந்தப் பெயர் அமைந்தது என்பது தனிப்பட்ட கேள்வி. அதுக்கு விளக்கம் கொடுக்கும் தகுதி எதுவுமே நேக்கில்லை’ம்மா.

என் குழப்பத்துக்குக் காரணம்: காழியர் (== வண்ணார், பிட்டு வாணிகர்), சீர்காழி (ஒரு ஊர்) … இதுக்கெல்லாம் அடிப்படைப்பொருள் (semantics) என்ன என்பதை விளங்கிக்கொள்ள இயலாமையே.

[Natrajan Kalpattu Narasimhan]

உவர் மண் என்றதும் என் நினைவுக்கு வந்தது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்
எழுதிய ஒன்று/ அது கீழே:

காணாமல் போனவர்கள் (1)
வீட்டுக்கே வந்திடும் வெள்ளைச்சாமி

வந்திட ஞாயிறு
வந்திட மறந்தாலும்
அந்த சூரியன் வானத்தில்
வந்திட மறவார்
எங்கள் துணிகளை
வெள்ளை வெளேர் என
வெளுத்து பெட்டி போட்டு
எடுத்து வரும் வெள்ளைச் சாமி

இல்லை அந்த நாட்களில்
சர்ஃபோ ரின்னோ டைடோ
மண்ணில் இருந்து எடுத்திடும்
உவர் மண் கரைத்த நீரிலே
வெள்ளாவி வைத்தே
வெளுத்து வந்திடுவார்
எங்கள் துணிகளை அவர்

வெளுத்த துணிகளை
பெட்டி போட்டு மடித்து
வெள்ளை வேட்டி ஒன்றில்
மூட்டையாய்க் கட்டிக்
கக்கத்திலே இடுக்கி வருவாரவர்

இருந்தால் இரண்டு மூன்று மூட்டைகள்
பொதி சுமந்தே வந்திடும் அவரது
வெள்ளி மூக்குக் குதிரை

வெள்ளை வெளேல் என்றிருக்கும்
வெள்ளைச் சாமி வெளுத்திடும் துணிகள்

பள்ளி சென்றதும்
கால்சட்டைப் பையுள்ளே
கை விட்டால் அதில் புதையலாய்
ஆற்று மணல் கிடைக்கும்
பையைதை வெளி இழுத்துக்
கையினால் தட்டி
அம் மணலை வெளித்
தள்ளுவ தொரு தனிச் சுகம்

என்றுமே வரத் தவறியது இல்லையா
வெள்ளைச்சாமி என்று கேட்டால்
அதுவும் உண் டென்பேன்

வந்த போது அடுத்த வாரம் அவரைக்
கேட்டால் காரணம்
கூறுவார் அவர்
போயிட்டாங்க சம்சாரம் என்று
அடப் பாவமே என்பார் அப்பா

அடுத்த முறை வரத் தவறிய போது
மீண்டும் சொல்லிட அதே காரணம்
கேட்பார் அப்பா
சென்ற மாதம் தானே சொன்னாய்
போய் விட்டாள் சம்சாரமென்று
பட்டென பதில் வரும்
அது முதல் சம்சாரம்
இது இரண்டாம் சம்சாரம்

என்ன உடம்போ இவளுக்கு
என்று அப்பா கேட்க
ஒடலு திமிருங்க வேறென்ன
செத்துப் போகலெ அவொ
ஓடிப் போயிட்டா என்பார்

எங்கு மறைந்தார் என் வெள்ளைச் சாமி
எங்கு மறைந்தன என் வெள்ளைத் துணிகள்
வீட்டிலே வெளுத்திடும் துணிகளிலே
இருப்ப தில்லையே
அவர் தந்த வெண்மை

நடராஜன் கல்பட்டு
17-10-2013

>>> <javascript:>> wrote:
>>>
>>>
>>> 2016-01-11 0:57 GMT+05:30 rajam <ra...@earthlink.net <javascript:>>:

>>> <https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe>.

>>> To unsubscribe from this group and all its topics, send an email to

>>> vallamai+u...@googlegroups.com <javascript:>.

>>> For more options, visit https://groups.google.com/d/optout

>>> <https://groups.google.com/d/optout>.

>>
>>
>> --
>> You received this message because you are subscribed to a topic in the
>> Google Groups "வல்லமை" group.
>> To unsubscribe from this topic, visit
>> https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe

>> <https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe>.

>> To unsubscribe from this group and all its topics, send an email to
>> vallamai+u...@googlegroups.com

>> <mailto:vallamai+u...@googlegroups.com>.

>> For more options, visit https://groups.google.com/d/optout

>> <https://groups.google.com/d/optout>.
>
> --
> You received this message because you are subscribed to the Google Groups
> "வல்லமை" group.
> To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an

> email to vallamai+u...@googlegroups.com.
> For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
>


--

இயற்கையின் எழில்-பறவைகள் பற்றிய வலைப் பக்கம் பார்த்திட இங்கே சொடுக்கவும்…….
http://kalpattaarpakkangkal.blogspot.in/

நடராஜன் கல்பட்டு


எல்லோரும் இன்புற்று இருப்பதன்றி

வேறொன் றறியேன் பராபரமே

[annamalai sugumaran]

 

ஒரு வேளை இழை திசைமாறிப்போகுமோ 

என்ற அச்சமும் உள்ளது ,

எனினும்

  "உவர்மண் என்பதை யார் யார் எதற்காகப் பயன்படுத்தினார்கள்/பயன்படுத்துகிறார்கள்? "

என்ற கேள்வியும் 

இருப்பதால் சில விபரங்களை பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன் .

உவர் மண் துணி வெளுக்க பயன்படுகிறது ,நமது வண்ணார்களால் ,

அதேசமயம் இது சலவை சோப்பு செய்யும் தொழில் சாலைகளிலும் வாங்கப்படுகிறது .

நமது டிடெர்ஜெண்ட் சோப்பில் இருப்பது அதுவே 

மிக முக்கியமாக இது  சித்தர்களின் மிக உயர்ந்த மருந்தான 

"முப்பு"செய்ய பயன்படுகிறது .

இதில் பல விஷயங்கள் இன்னமும் ரகசியமானது .

முப்பு என்பது மூன்று உப்பு கொண்டது ,

முப்பு எந்த மருந்துடன் சேர்ந்தாலும் அதன் வீரியத்தை பலமடங்கு 

 அதிகரிக்கும் .

உவர் நிலத்தில் இருந்து கார்த்திகை மார்கழி மாதங்களில் 

பூநீறு என்று ஒரு பொருளை விடியலில்அள்ளி  எடுப்பார்கள் .

அதன் பிறகு அங்கு ஆழமாக தோண்டி அண்டக்கல் 

என்ற ஒரு கல் எடுப்பபார்கள் .

பிறகு  அவைகளைக்  கொண்டு முப்பு எப்படி செய்கிறார்கள் என்பது 

இன்னமும் புலப்படாத மர்மம் .

பலரும் பலவிதமாக கூறுகிறார்கள் 

என்னிடமும் சிலமுறைகள்  உள்ளது 

 உவர்மண் தமிழகத்தில் எங்கெல்லாம் காணக்கிடைக்கும்?

தென்மாவட்டங்களில் ,சிவகங்கை மாவட்டம் இது கி டைக்கும் 

இடங்களில் முக்கியமானது .

அந்த பகுதியில் வசிக்கும் வண்ணார்கள் மருத்துவத்திலும்  ,மாந்திரீகக் 

கலையிலும் வல்லவர்களாக இருப்பது நான் சுவடிகள்தேடிப் போனபோது கண்ட உண்மை .

அன்புடன் 

சுகுமாரன் 

 

16 ஜனவரி, 2016 ’அன்று’ பிற்பகல் 1:23 அன்று, Natrajan Kalpattu Narasimhan <knn...@gmail.com> எழுதியது:

--

A.Sugumaran ,
PONDICHERRY INDIA
MOBILE 09345419948

My goal is simple.
 It is complete understanding of the universe, why it as it is     and why it exists as all !

[rajam]

கல்பட்டு ஐயா அவர்களுக்கு வணக்கம். மிக அருமையான நினைவுப்பகிர்வுக்கு மிக்க நன்றி.

எங்கள் மதுரைவீட்டு வண்ணாரை நானும் மறந்ததில்லை. அவரைப்பற்றிய என் பதிவை இங்கே காணலாம்: http://www.heritagewiki.org/index.php?title=அம்பட்டன்_பொட்டியும்_நல்லுவின்_கழுதையும் 

அதே மணல் … அதே மாதிரி … தாத்தா, அப்பா, அண்ணன் எல்லாருடைய வேட்டி, கால்சட்டை இவற்றிலிருந்து சிதறுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். கூடத்தில் அப்படிக் கொட்டிச் சிதறிய உலர்/உவர்மணலைப் பெருக்கித்தள்ளும் வேலையையும் செய்திருக்கிறேன்.

என்ன மாதிரி அழுக்கானாலும் பிசுக்கானாலும் … அதை நீக்கி வெள்ளை வெளேர் என்றும் மொரமொரவென்றும் மீட்டுக்கொண்டுவரும் கலை வண்ணாருடையதே. பிற்காலத்தில் வாஷிங் சோப், செல்லம் சோப், குருவி நீலம், அது இது என்று வந்த காலத்திலும் எங்கள் வீட்டில் நல்லுவே ஆட்சி! 

இப்போதெல்லாம் வண்ணார்கள் வையைக்கரையில் துணி துவைக்கிறார்களா?

To unsubscribe from this topic, visit https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe.
To unsubscribe from this group and all its topics, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.

[rajam]

திரு அண்ணாமலை சுகுமாரன் அவர்களுக்கு வணக்கம்.

///உவர் மண் துணி வெளுக்க பயன்படுகிறது ,நமது வண்ணார்களால் ,///

இது எனக்குத் தெரிந்ததே. உறுதிப்படுத்தியமைக்கு நன்றி.

///அதேசமயம் இது சலவை சோப்பு செய்யும் தொழில் சாலைகளிலும் வாங்கப்படுகிறது . நமது டிடெர்ஜெண்ட் சோப்பில் இருப்பது அதுவே ///

அப்படியா! இது எனக்குத் தெரியாத செய்தி! நன்றி.

///மிக முக்கியமாக இது  சித்தர்களின் மிக உயர்ந்த மருந்தான  "முப்பு"செய்ய பயன்படுகிறது .///

உவர்மண் பற்றி இதுவரை எனக்குத் தெரியாத பல முக்கியமான செய்திகளைத் தந்துள்ளீர்கள். மிக்க நன்றி. 

///தென்மாவட்டங்களில் ,சிவகங்கை மாவட்டம் இது கி டைக்கும் இடங்களில் முக்கியமானது .///

தென்னகத்தில் பிற இடங்களிலும் உவர்மண் கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன். மதுரையில் வையைக்கரையில் துணிவெளுத்த/வெளுக்கும் வண்ணார்கள் எங்கே போய் உவர்மண் எடுத்தார்கள்/எடுக்கிறார்கள்?

///அந்த பகுதியில் வசிக்கும் வண்ணார்கள் மருத்துவத்திலும்  ,மாந்திரீகக் கலையிலும் வல்லவர்களாக இருப்பது நான் சுவடிகள்தேடிப் போனபோது கண்ட உண்மை . ///

இதைப்பற்றி மேலும் விரிவாகத் தாங்கள் எழுதவேண்டும்.

++++++++++

இலக்கிய வழியில் என் அடிப்படைக்கேள்விக்கு இன்னும் தெளிவான விடை கிடைக்கவில்லை.

சங்க இலக்கியத்தில் ஒரே ஒரு இடத்தில் வரும் “காழியர்” என்ற சொல்லை “வண்ணார்” என்று மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்கள் … பழைய உரையாசியர்கள் தொடங்கி அவர்சொல்லைப் பொன்னேபோல் போற்றும் இக்கால மொழிபெயர்ப்பாளர் வரை.

அதே “காழியர்” என்ற சொல் சிலப்பதிகாரத்தில் ‘பிட்டுவாணிகரை'க் குறிப்பதேன்?

ஒரு அமெரிக்க நண்பரைக்கேட்டேன். கிடைத்த பதில்: 'வண்ணாரும் பிட்டு வாணிகம் செய்திருக்கலாம்’

என்னால் ‘ஊக உலகில்’ ஓர் ஆய்வாளராக உலவமுடியவில்லை. நான் வேண்டுவது ‘கணிதத்துல்லியம் (mathematicial precision).’

நன்றியுடன்,

ராஜம்

To unsubscribe from this topic, visit https://groups.google.com/d/topic/vallamai/qxahQHCQYpI/unsubscribe.
To unsubscribe from this group and all its topics, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.