Συμφωνώ και επαυξάνω για όσα έγραψαν για τη
Βίκη και τον αδελφό της, ο Μάνος, ο Σπύρος και ο Κώστας. Επιθυμώ να
προσθέσω και εγώ τη δική μου εμπειρία. Και οι δυό τους ήταν πραοι
χαρακτήρες. Είχα συμπεράνει ότι άν, όπως όλοι μας, τύχαινε κάποτε να
θυμώσουν με κάποιον, θα αντιδρούσαν ήπια. Όσον αφορά τη δοτικότητα, έχω
να προσθέσω ότι στις περιπτώσεις που δέν της ήταν εύκολο να προσφέρει,
κινητοποιούσε άλλους να προσφέρουν. Και η κινητοποίηση πετύχαινε, γιατί
και οι κινητοποιούμενοι είχαν πάρει βοήθεια από τη Βίκη. Είχε
κινητοποιήσει και εμένα σε τρείς τουλάχιστον περιπτώσεις. Σε δύο
περιπτώσεις, κατάφερα να ανταποκριθώ. Παρόλη την ταλαιπωρία της, και τα
μεγάλα εμπόδια που έβαζε στη ζωή της η ασθένεια της, δέν το έβαζε κάτω.
Τα αντιμετώπιζε. Βλέποντας αυτή την ικανότητα της, έπαιρνα από αυτήν
δύναμη, που την είχα ανάγκη για τις δυσκολίες της δικής μου ζωής.
Παραδείγματος χάριν, τον Οκτώβριο του 21 που γινόταν μία εκδήλωση στο
φάρο, τα κατάφερε και πήγε, και μάλιστα παρέμεινε και μίλησε με αρκετά
άτομα. Της εύχομαι και εγώ καλό ταξίδι. Πιστεύω ότι άτομα σάν κι αυτήν,
είναι απίθανο να μήν έχουν καλό ταξίδι. Εύχομαι συλλυπητήρια στους
οικείους της, στις φίλες και στους φίλους της. Να ζούμε όλοι μας και να
τη θυμόμαστε, και να παίρνουμε δύναμη από αυτήν. Μανώλης Χερουβείμ.
Στις 12/8/2023 9:44 μ.μ., ο/η 'Konstantinos Theodoropoulos' via orasi
έγραψε: