The Belgians may not want to fight Saddam Hussein, but that doesn't mean
they can't still go to battle. As evidence, we'd point to Belgian
Defense Minister Andre Flahaut's lengthy letter responding to Philip
Shishkin's February 13 story on the decrepit shape of the Belgian war
machine, if that's what it can still be called.
Normally, we'd let the story and Mr. Flahaut's reply speak for
themselves. But the vehemence and substance of the minister's response
are revealing enough that the letter deserves greater attention.
Mr. Shishkin's news story was, we understand, the product of nearly a
year of investigative reporting. He received little cooperation from the
Belgian Ministry of Defense, which declined to make Mr. Flahaut
available for an interview for the story he now derides. Mr. Shishkin is
a reporter who works separately from the writers of these columns, but
we'd point out that the paper is standing by his facts.
Interestingly enough, the Shishkin article also provoked responses from
Belgian citizens and military personnel. One Army captain, who
understandably declined to be identified by name, said of Mr. Shishkin's
description of the state of the Belgian military: "It's not nearly as
bad in the Belgian Army as you describe. It's far worse!"
The point here is broader than the Belgians. As NATO Secretary-General
George Robertson is fond of pointing out, the alliance's European
members as a group spend only two-thirds as much as the U.S. on defense,
and for their money get only 10% of America's military capability. The
discrepancy arises largely from Europe's under-investment in the
equipment and technology that make today's modern armies effective.
These columns have long urged European countries to upgrade their
defense capabilities and close that gap. So we were hardly surprised to
see Mr. Shishkin's story report that the Belgian Army spends more than
60% of its budget on personnel. Personnel are crucial to any fighting
force, naturally. But an ill-equipped army isn't much more than a
glorified civil service. The high percentage of European budgets that
goes toward personnel is a reflection of how little is spent on
equipment and materiel.
Mr. Flahaut's furious reply highlights how uncomfortable this truth is
for Belgium's power elite. It also reinforces our argument -- and Lord
Robertson's -- that European militaries are not organized to field an
effective fighting force. Instead they are seen by governments as jobs
programs, props for ceremonial occasions and -- when absolutely
necessary -- a source of "peacekeepers" after the fighting has stopped.
No wonder the Belgians want nothing to do with Saddam.
Updated February 26, 2003
> Belgian Blitzkrieg
<knip>
Zoals gedacht, gaat het van kwaad naar erger. Flahaut had wijselijk zijn mond
moeten houden.
Btw, iedereen die ooit in dienst is geweest weet dat de WSJ gelijkheeft.
Mvg, Daniel
Er is het leger en het leger.
Elk leger - en dus ook het Belgische - is een zeer grote organisatie
waar allerhande jobs en functies bestaan. Net zoals je in grote
mammoetondernemingen ook allerhande functies hebt, gaande van een of
andere technische dienst die de muren schildert tot de werkvloer waar
het feitelijke werk gebeurt tot de research-eenheden. Elk met
hun eigen werksfeer en werkethiek.
In moderne legers heb je nu eenmaal veel logistieke eenheden die
bij wijze van spreken hele dagen jerry-cans zitten tellen. Glorieus
is dat niet. Of de HR diensten die enkel papierwerk doen. Dan heb je
uiteraard de gevechts-eenheden, die, als het erop aan komt, het
'echte' legerwerk doen.
Uit persoonlijke ervaring en contacten weet ik dat die gevechtseenheden
de betere en gemotiveerde soldaten aantrekken, en de 'plantrekkers'
veelal in de administratieve takken terecht komen. En dat was
met de legerdienst van 10 jaar geleden net hetzelfde. Toen kon je
ook kiezen tussen een 9-to-4 job op een of andere muffe dienst in
Brussel of KRO worden bij de para's. Belangrijk verschil.
Phil
--
Philip Dutre
Computer Graphics Group -- Department of Computer Science -- K.U.Leuven
Email: ph...@cs.kuleuven.ac.be
Office Phone: +32 16 32 76 67
Web: http://www.cs.kuleuven.ac.be/~phil/
Ik zou er nog iets aan toevoegen: Belgiė heeft tot voor kort nog iets te
betekenen gehad. Bij mijn weten genoten de mijnvegers van de marine een hoge
reputatie alsook waren de Belgische rode para's het snelst en meest precies
in springoefeningen.
De marine is aan het desinvesteren uit de mijnvegers om meer te kunnen
uitgeven aan fregatten. Over de para's weet ik niets sinds ze de reserve
hebben bevroren.
Maar het klopt dat er weinig aan uitrusting wordt uitgegeven. De atmosfeer
bij het leger is ook nogal grauw. Demotivatie en berusting alom. Individueel
is daar niets aan te veranderen.
Het leger is ook de uitgave post die je telkens er geld nodig is als een
straathond een trap onder het lijf kan geven zonder dat er een haan naar
kraait (tenzij je aan de lonen raakt). Probeer maar eens aan het publiek te
verkopen dat ze op jaarbasis 25 EUR meer belasting zullen moeten betalen om
het leger materieel te moderniseren. In Walloniė zullen ze onverschillig hun
schouders ophalen, in Vlaanderen zal de repliek zijn van "achterlijke
soldaten" enz.
>
> Mvg, Daniel
>
>
Mmm. Dat verstaat de WSJ toch verkeerd. In de ogen van de Belgische
publieke opinie is er niets mis met veredelde bezigheidstherapie
onder het mom van werken bij de overheid (NMBS, De post, het leger,...)
Er is dan ook geen enkele reden waarom Flahaut daarover 'uncomfortable'
zou moeten zijn...
cu bart
slik... dan toch de Belgische opinie die gelinkt is aan overheidsinstellingen.
Je lijstje is echter onvolledig en mag nog aangevuld worden met scholen,
ministeries, gemeentelijke diensten, alle parastatalen enz enz.
> Er is dan ook geen enkele reden waarom Flahaut daarover 'uncomfortable'
> zou moeten zijn...
Ergens in een donkere schuif in een vastgeroest cabinet ligt een
taakomschrijving van het "Belgisch Leger".
Wees er maar zeker van dat bezigheidstherapie er niet instaat.
Je kan Mr Flahaut maar 1 ding verwijten: in plaats van onder zijn platte steen
te kruipen, moest hij zich nog wat politiek opblazen en infeite het standpunt
van de WSJ bevestigen.
"België is een trouwe bondgenoot van de US..." zeer zeker als er de positieve
zaken te verdelen zijn, maar o wee als er een vraag om assistentie komt. Noch
de UK noch de US is de weigering van bondgenoot België vergeten tijdens de
eerste Golfoorlog om cluster-bommen te verkopen (!!!) aan de Britten. Waar
België zich heeft geprofileerd voor deze operatie, is al zeer duidelijk.
België is zoals het soort "vrienden" die in een café een Duvel drinken als er
iemand trakteert, terwijl ze plots moeten naar het toilet gaan als hun beurt er
is om een rondje te geven. "Un peu radin sur les bords, même beaucoup" zegt men
hier op zo'n houding...
MVG,
Tom De Moor