Het begint met Strangers in Space waar mij vooral opviel dat er
gesproken werd over gebeurtenissen in vorige afleveringen.
Hierbij word je als kijker opmerkzaam gemaakt op het feit dat de
verhoudingen gaandeweg tussen de verschillende hoofdpersonages
aardig veranderd zijn. En dan met name de Doctor zelf die zich
langzamerhand aan Barbara en Ian is gaan hechten.
De TARDIS reizigers komen terecht op een ruimteschip welke in
een bepaald gedeelte van de ruimte worden vastgehouden door de
Sensorites. Aan het eind van de aflevering zie je dan eindelijk
een Sensorite voor het raam van het schip verschijnen. Geweldig!
Dat vind ik echt genieten zoiets.
In The Unwilling Warriors maken we wat meer kennis met de
Sensorites en krijgen dan ook even hun prachtige ronde
platvoeten te zien. Het is nog niet helemaal duidelijk hoe
vijandig die Sensorites nou eigenlijk zijn. Susan weet op een
telepathische manier contact met ze te leggen waardoor
communcatie met hen mogelijk is. Een belangrijke rol voor Susan.
Barbara legt de nadruk op het proberen weer thuis te komen maar
zal toch de Doctor weer moeten volgen. De Doctor komt bij tijd
en wijle behoorlijk streng uit de hoek met woorden als "Doe wat
ik zeg". Ook in latere delen treedt hij nogal autoritair op. En
dan natuurlijk met name tegen Barbara die probeert zich van haar
kindstatus los te vechten.
Hidden Dragon laat ons meer van de maatschappij van de
Sensorites zien zoals bijvoorbeeld hun kastensysteem. Ik vind
het wel mooi dat dit onderwerp op deze manier aan bod komt
zonder dat daar uitgesproken oordelen over wordt gegeven.
Het klassieke thema dat het niet weten angst veroorzaakt komt
duidelijk naar voren in A Race against Death. Zoals de
Sensorites en de mensen vijandig of op zijn minst zeer argwanend
tegen over elkaar stonden zolang ze elkaar nog niet kenden. En
sommigen bleven dit tot aan het einde. Zeer herkenbaar.
Het onbekende monster in het ondergrondse gangensysteem maakte
mij nieuwsgierig. Het kon geen Sensorite zijn omdat zij niet
tegen donker en herrie kunnen. Leuk om daar over in spanning te
worden gehouden.
In Kidnap werd nogmaals benadrukt dat de Sensorites hun vorm van
leven de ideale vinden zonder ook maar een spoortje van
zelfkritiek. Wederom werd daar geen duidelijk oordeel over
gegeven maar door de gebeurtenissen weet je als kijker zelf wel
beter.
Het rare was dat ik pas in deze aflevering Barbara begon te
missen. Ze was de vorige aflevering ook al niet in beeld geweest
en ik vermoedde dat ze een paar weekjes vakantie had. Bij
nazoeken op gallifreyone werd mijn vermoeden bevestigd.
Deze aflevering eindigt met A Desperate Venture waarin mensen
die 10 jaar onder de grond hebben gezeten, het niet meer
helemaal op een rijtje hebben. Verrassend vond ik dat het deze
mensen waren en mooi dat ze zo doorgedraaid waren. Het kwam op
mij zeer geloofwaardig over. Leuk ook dat er meerdere plots
waren zoals dus deze mensen en de Sensorite die de macht wilde
overnemen.
Ik heb erg genoten van deze Sensorites en de verschillende
gebeurtenissen.
De schok was des te groter aan het einde waar de Doctor opeens
onverwacht fel tegen Ian uitvalt en roept dat hij hem de zo snel
mogelijk als het kan de TARDIS zal uitzetten. Mijn hemel! Hoe
zal dat verder gaan in aflevering 8?
Als laatste wil ik opmerken dat er ontzettend veel gestotterd
werd in deze aflevering. Niet alleen door de Doctor, dat begint
al te wennen, maar ook door meerdere Sensorites en zelfs door
Susan. Het zal toch niet aanstekelijk zijn?
--
Niek
> Aflevering 7 alweer van het eerste seizoen Doctor Who.
> Een aflevering bestaande uit 6 delen dit keer.
En hij was leuk!
<snip individuele afleveringen>
> Het rare was dat ik pas in deze aflevering Barbara begon te
> missen. Ze was de vorige aflevering ook al niet in beeld geweest
> en ik vermoedde dat ze een paar weekjes vakantie had. Bij
> nazoeken op gallifreyone werd mijn vermoeden bevestigd.
Yup, dat wordt door mijn handboek bevestigd :) Ze hebben het maar druk met
vakanties hoor!
> Deze aflevering eindigt met A Desperate Venture waarin mensen
> die 10 jaar onder de grond hebben gezeten, het niet meer
> helemaal op een rijtje hebben. Verrassend vond ik dat het deze
> mensen waren en mooi dat ze zo doorgedraaid waren. Het kwam op
> mij zeer geloofwaardig over. Leuk ook dat er meerdere plots
> waren zoals dus deze mensen en de Sensorite die de macht wilde
> overnemen.
> Ik heb erg genoten van deze Sensorites en de verschillende
> gebeurtenissen.
Absoluut. Wat me erg aansprak was dat in deze aflevering de Sensorites en
hun samenleving gebruikt werden om aan te geven wat 'normaal' voor de
menselijke samenleving gebruikt wordt. Onze hoofdrolspelers waren de echte
aliens in deze aflevering en zeker het einde, waarin we er achterkomen dat
doorgedraaide mensen de monsters van de aflevering zijn, illustreert dit
prima.
De wat mindere punten?
Tja, net als bijna alle eerdere afleveringen was ook hier weer 1 persoon
aanwezig die de boel opjut in de persoon van The Administrator en dat
begint nu zelfs binnen deze serie al een cliche te worden. Dat bij die
Administrator pas het idee op komt dat alle Sensorites op elkaar lijken
voor mensen nadat Carol dat zegt vond ik ook een rare sprong in de logica.
Zeker omdat hij zich vervolgens een andere rang aanmeet waar hij dan ook
spontaan de overige Sensorites mee weet te bedotten.
De ik-ben-ineens-telepatische rol van Susan bevreemdde mij ook en de
resetknop werd al van te voren gereserveerd door de Doctor die tussen neus
en lippen door opmerkt dat het de omstandigheden van de planeet zijn die
dit bij haar mogelijk maken. Kortom, weinig kans dat ze dit talent nog eens
herhaalt.
> De schok was des te groter aan het einde waar de Doctor opeens
> onverwacht fel tegen Ian uitvalt en roept dat hij hem de zo snel
> mogelijk als het kan de TARDIS zal uitzetten. Mijn hemel! Hoe
> zal dat verder gaan in aflevering 8?
Dat sloeg werkelijk nergens op en we zullen zien waar onze heetgebakerde
Doctor ons volgende keer naar toe leidt :)
> Als laatste wil ik opmerken dat er ontzettend veel gestotterd
> werd in deze aflevering. Niet alleen door de Doctor, dat begint
> al te wennen, maar ook door meerdere Sensorites en zelfs door
> Susan. Het zal toch niet aanstekelijk zijn?
V..v..v..vast niet
--
Random
>Niek wrote:
>
>> Aflevering 7 alweer van het eerste seizoen Doctor Who.
>> Een aflevering bestaande uit 6 delen dit keer.
>
Bekijken jullie dit op tv of op dvd?
Pieter
====
Ook bekend als Rhodanos
====
Op de pc, mag dat ook?
--
Niek
>>Aflevering 7 alweer van het eerste seizoen Doctor Who.
>>Een aflevering bestaande uit 6 delen dit keer.
> En hij was leuk!
Ha, wat fijn dat jij dat ook vond. Andere reviews die ik heb
gelezen waren helemaal niet zo enthousiast. Altijd leuk een
medegenieter te ontmoeten.
> <snip individuele afleveringen>
Ja maar...daar had ik net zo mijn best op gedaan.
>>Ik heb erg genoten van deze Sensorites en de verschillende
>>gebeurtenissen.
> Absoluut. Wat me erg aansprak was dat in deze aflevering de Sensorites en
> hun samenleving gebruikt werden om aan te geven wat 'normaal' voor de
> menselijke samenleving gebruikt wordt. Onze hoofdrolspelers waren de echte
> aliens in deze aflevering en zeker het einde, waarin we er achterkomen dat
> doorgedraaide mensen de monsters van de aflevering zijn, illustreert dit
> prima.
Dat heb je mooi samengevat. Dat is het precies.
En als we het dan toch even hebben over oude en nieuwe series,
dit is iets dat nooit meer op zo'n manier wordt weergegeven. Ik
heb het idee dat het modernere spul allemaal veel meer recht
voor zijn raap en duidelijker moralistisch is dan wat Doctor Who
hier bijvoorbeeld laat zien.
> De wat mindere punten?
Waren die er dan? Hihi.
> Tja, net als bijna alle eerdere afleveringen was ook hier weer 1 persoon
> aanwezig die de boel opjut in de persoon van The Administrator en dat
> begint nu zelfs binnen deze serie al een cliche te worden. Dat bij die
> Administrator pas het idee op komt dat alle Sensorites op elkaar lijken
> voor mensen nadat Carol dat zegt vond ik ook een rare sprong in de logica.
> Zeker omdat hij zich vervolgens een andere rang aanmeet waar hij dan ook
> spontaan de overige Sensorites mee weet te bedotten.
Dat vind ik niet zo'n rare sprong. Als je ergens middenin zit
dan zijn bepaalde dingen heel moeilijk te zien omdat ze voor
jezelf zo vanzelfsprekend zijn dat je ze juist niet ziet. Juist
een buitenstaander kan zoiets dan veel scherper benoemen en
makkelijker opmerken.
> De ik-ben-ineens-telepatische rol van Susan bevreemdde mij ook en de
> resetknop werd al van te voren gereserveerd door de Doctor die tussen neus
> en lippen door opmerkt dat het de omstandigheden van de planeet zijn die
> dit bij haar mogelijk maken. Kortom, weinig kans dat ze dit talent nog eens
> herhaalt.
Susan is natuurlijk geen aardling maar een kleindochter van een
Time Lord. Dat zij bepaalde gaves kan hebben op bepaalde
momenten vind ik dan niet zo vreemd. Wel vraag ik me af wat je
bent als je een kleindochter van een Time Lord bent. Ben je dan
ook een Time Lord of er een in wording of helemaal niet?
>>De schok was des te groter aan het einde waar de Doctor opeens
>>onverwacht fel tegen Ian uitvalt en roept dat hij hem de zo snel
>>mogelijk als het kan de TARDIS zal uitzetten. Mijn hemel! Hoe
>>zal dat verder gaan in aflevering 8?
> Dat sloeg werkelijk nergens op en we zullen zien waar onze heetgebakerde
> Doctor ons volgende keer naar toe leidt :)
Hahahahaha. Het was op zijn zachts gezegd nogal onverwachts.
Maar dat vind ik juist wel leuk aan deze Doctor. Hij lijkt
enorme stemmingswisselingen te hebben en al kan hij nu best
vrolijk en aardig zijn, voor je het weet buldert hij alweer de
oren van je hoofd. In de afgelopen afleveringen hebben we dat
toch ook wel gezien. Alleen ik moet toegeven dat dit wel heel
extreem was.
--
Niek
Download, dus. Moet ik in abm gaan zoeken?
In het verdrag gericht tegen de oprichting van een verdediging tegen
kernraketten? Zal niet...
--
www.Wouter.Valentijn.name
www.zeppodunsel.nl
www.scifics.com
www.nksf.nl
liam=mail
> Randomcybrarian wrote:
>> Niek wrote:
>
>>>Aflevering 7 alweer van het eerste seizoen Doctor Who.
>>>Een aflevering bestaande uit 6 delen dit keer.
>
>> En hij was leuk!
>
> Ha, wat fijn dat jij dat ook vond. Andere reviews die ik heb gelezen
> waren helemaal niet zo enthousiast. Altijd leuk een medegenieter te
> ontmoeten.
Ik vond hem ook wel leuk. Het deed mij op sommige momenten aan
klassieke Star Trek denken. 2 groepen die door een misverstand
vijandig tegen elkaar staan en een buitenstaander die het probleem
komt oplossen.
> Susan is natuurlijk geen aardling maar een kleindochter van een Time
> Lord. Dat zij bepaalde gaves kan hebben op bepaalde momenten vind ik
> dan niet zo vreemd. Wel vraag ik me af wat je bent als je een
> kleindochter van een Time Lord bent. Ben je dan ook een Time Lord of
> er een in wording of helemaal niet?
Op dit moment is heel die mythologie, waar ze op het einde van de
reeks IMHO een beetje in verstrikt geraken nog niet opgebouwd. Het is
eigenlijk pas nu dat bijvoorbeeld echt duidelijk wordt denk ik dat de
Doctor en Susan wel degelijk aliens zijn. Zeker in de eerste episodes
had de Doctor een excentrieke aardse uitvinder kunnen zijn.
Ook het hele taboe van het vermijden van de geschiedenis te veranderen
is nog helemaal niet aanwezig. De Doctor ziet er geen probleem in
Kublai Khan te redden of om op Marinus hopen dingen te veranderen. In
de Aztecs waarschuwt hij Barbara wel om de geschiedenis niet te
veranderen, maar het klinkt mij eerder toe als een waarschuwing dat
als enkele buitenstaander een cultuur veranderen bijna onmogelijk is.
Op naar de volgende aflevering!
--
"a totalitarian ideology that hates freedom, rejects tolerance,
and despises all dissent." --- Bush describing his religious
constituency^W^W^Wthe Iraqi resistance
Zelf heb ik dat niet zo ervaren. Dat komt eigenlijk vooral door
zijn stemmingswisselingen dat ik hem wel meer als een alien zie.
Maar ik snap wel wat je bedoelt.
> Ook het hele taboe van het vermijden van de geschiedenis te veranderen
> is nog helemaal niet aanwezig. De Doctor ziet er geen probleem in
> Kublai Khan te redden of om op Marinus hopen dingen te veranderen. In
> de Aztecs waarschuwt hij Barbara wel om de geschiedenis niet te
> veranderen, maar het klinkt mij eerder toe als een waarschuwing dat
> als enkele buitenstaander een cultuur veranderen bijna onmogelijk is.
Dat maakte hij er aan het einde van. Maar ik had toch bij de
Aztecs wel heel sterk het gevoel dat hij de geschiedenis niet
wilde veranderen door bijvoorbeeld ook zijn gemaakte katrol
(wiel) weer mee te nemen. Het wiel is door de Aztecs nooit
uitgevonden.
> Op naar de volgende aflevering!
Ik kijk er alweer naar uit.
En wat ontzettend gezellig dat je meekijkt.
--
Niek