[DW] 25x02 The Happiness Patrol
Niek
verhaal waar ik nog meer van genoten heb, The Happiness Patrol.
Het verhaal wordt ingeleid met een sombere dame die door gangen
dwaalt en uiteindelijk op een stoeltje neerzijgt. Daar wordt zij
aangesproken door Silus P. die haar weet te ontfutselen dat ze
het niet meer ziet zitten waardoor hij haar aan kan geven bij de
Happiness Partol. Want op deze planeet is somberheid niet
toegestaan.
Alleen dit begin al, doet mijn sombere hart sneller snel.
Eindelijk eens kriktiek op het altijd maar blij en vrolijk
moeten zijn in het leven, een thema dat mij veels te weinig
wordt aangeroerd.
Hoe ver deze vrolijkheid gaat zien we al snel als de Doctor en
Ace Terra Alpha aan het rondneuzen zijn en achter hun rug om de
TARDIS rose wordt geschilderd! *auw*
De Happiness Patrol zelf bestaat uit lange, magere vrouwen op
hoge hakken, korte rokjes, rose/paarse/witte haardossen en
enorme schietapparaten. Jaja, de kostuumontwerpers hebben zich
eens heerlijk uitgeleefd.
Zij allen worden geleid door de Helen A., een vrouw die de
touwtjes strak in handen heeft en emotioneel alleen bewogen
lijkt te kunnen worden door haar Stigorax die zij Fifi noemt.
Wat een afzichtelijk beest. Ook daar hebben ze echt hun best op
gedaan.
Oh ja, en zij is ook wel gek op zichzelf. Haha, dat fotoalbum
vol plaatjes van zichzelf met Fifi!
Maar het mooiste vind ik dan toch wel de Kandy Man. Een soort
van android in de vorm van een door mega-engelsedropvormen met
een instelling van een sadist. Dat is nog eens een goed spotje
voor SIRE tegen snoepen.
Deze Kandy Man werd dan ook ingezet door Helen A. om de killjoys
te executeren door ze te laten stikken in gesmolten snoepgoed.
Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
Naast al deze enge opgelegde blijheid worden we dan eindelijk
verfrist met de melancholische klanken die veroorzaakt wordt
door Earl Sigma die mondharmonica speelt. Over het algemeen vind
ik de muziek in dit verhaal bijzonder sfeervol en als ik dan
kijk naar de componist dan blijkt inderdaad dat dit niet
dezelfde is als die van die vreselijke tachtiger jaren deuntjes.
De Doctor heeft natuurlijk al snel door dat er van alles
verschrikkelijk mis is en gaat zich er eens flink tegenaan
bemoeien. Zoals we al eerder gezien hebben, heeft deze Doctor
een behoorlijk goeie babbel en ook deze keer weet hij daarmee
uit verschillende hachelijke situatie's te ontsnappen en het
regime van Helen A. omver te werpen. Samen met het verzet lachen
zij zich hun vrijheid tegemoet. De lach waardoor de Happiness
Patrol niet in kan grijpen want de mensen zijn immers blij.
Prachtig vind ik het einde waarin we Helen A. zien blijven
ontkennen dat zij op de verkeerde weg zat, zij had toch het
beste met iedereen voor, is haar redenering. Bij het zien van de
in de strijd gesneuvelde Fifi stort zij uiteindelijk in elkaar
en vergiet vele tranen.
Grappig verhaal is dat deze actrice deze scene een hele
prestatie van zichzelf vond want... ze haat honden, hihihi.
De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed
plaatsen. Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van
suiker? In ieder geval zagen we er wel waanzinnig goed uit.
Ja, echt een smulverhaal voor mij. Voor jullie ook?
--
Niek
Randomcybrarian
> Na de uitstekende seizoensopener worden we getracteerd op een
> verhaal waar ik nog meer van genoten heb, The Happiness Patrol.
Zo zo. Happiness Patrol was best ok maar de vorige aflevering vond ik er
toch echt met kop en schouders bovenuit steken. Kandy Man vs de Daleks ...
das geen vergelijking.
> Het verhaal wordt ingeleid met een sombere dame die door gangen
> dwaalt en uiteindelijk op een stoeltje neerzijgt. Daar wordt zij
> aangesproken door Silus P. die haar weet te ontfutselen dat ze
> het niet meer ziet zitten waardoor hij haar aan kan geven bij de
> Happiness Partol. Want op deze planeet is somberheid niet
> toegestaan.
> Alleen dit begin al, doet mijn sombere hart sneller snel.
> Eindelijk eens kritiek op het altijd maar blij en vrolijk
> moeten zijn in het leven, een thema dat mij veels te weinig
> wordt aangeroerd.
Misschien dat het scheelt dat ik geen druk ervaar in deze maatschappij om
vrolijk te doen maar dat hele thema in deze aflevering kon me eigenlijk
niet zo veel boeien. Niet vervelend of zo maar gewoon ... saai.
> Hoe ver deze vrolijkheid gaat zien we al snel als de Doctor en
> Ace Terra Alpha aan het rondneuzen zijn en achter hun rug om de
> TARDIS rose wordt geschilderd! *auw*
>
> De Happiness Patrol zelf bestaat uit lange, magere vrouwen op
> hoge hakken, korte rokjes, rose/paarse/witte haardossen en
> enorme schietapparaten. Jaja, de kostuumontwerpers hebben zich
> eens heerlijk uitgeleefd.
De Patrol vond ik dan wel weer erg leuk gedaan. Prachtige kostuums, makeup
en natuurlijk (weer) allemaal vrouwen. Ik moest even denken aan de
aflevering Brain of Morbius waar we de Sisterhood actief zagen. Dan was de
Patrol toch stukken leuker uitgewerkt :)
> Zij allen worden geleid door de Helen A., een vrouw die de
> touwtjes strak in handen heeft en emotioneel alleen bewogen
> lijkt te kunnen worden door haar Stigorax die zij Fifi noemt.
> Wat een afzichtelijk beest. Ook daar hebben ze echt hun best op
> gedaan.
> Oh ja, en zij is ook wel gek op zichzelf. Haha, dat fotoalbum
> vol plaatjes van zichzelf met Fifi!
Helen A. vond ik fantastisch acteren. Totaal krankzinnig natuurlijk maar
vol overtuiging en een prachtige stem. Met de acteurs is de laatste paar
afleveringen trouwens helemaal al niks mis mee en je zou zowat zeggen dat
er eindelijk echte acteurs meedoen :)
> Maar het mooiste vind ik dan toch wel de Kandy Man. Een soort
> van android in de vorm van een door mega-engelsedropvormen met
> een instelling van een sadist. Dat is nog eens een goed spotje
> voor SIRE tegen snoepen.
> Deze Kandy Man werd dan ook ingezet door Helen A. om de killjoys
> te executeren door ze te laten stikken in gesmolten snoepgoed.
> Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
Tja, ik vond hem eigenlijk als een tang op een varken slaan. Snoep en een
snoepfabriek als metafoor voor geluk met de Kandy Man als ultieme bewaker
van het geluk? Hij vermoordde mensen door een schakelaar om te gooien en
dat was het dan. Erg erg minimalistisch uitgewerkt wat hij in vredesnaam
voor meerwaarde had in dit plot. Toegegeven, zijn kostuum was fantastisch
en de acteur bracht het ook vol overgave maar dat vind ik nou niet genoeg.
Ik las trouwens dat na uitzending de BBC last had van geprikkelde reacties
van een snoepfabriek die vond dat hun imago werd aangetast door deze
aflevering :) Krijg je er van als je voor de vorm gaat en niet voor de
inhoud, haha.
> Naast al deze enge opgelegde blijheid worden we dan eindelijk
> verfrist met de melancholische klanken die veroorzaakt wordt
> door Earl Sigma die mondharmonica speelt. Over het algemeen vind
> ik de muziek in dit verhaal bijzonder sfeervol en als ik dan
> kijk naar de componist dan blijkt inderdaad dat dit niet
> dezelfde is als die van die vreselijke tachtiger jaren deuntjes.
Er werd heel veel gewerkt met muziek in deze aflevering en het vervulde
(eindelijk) eens een goede rol. Muzak/liftmuziek in het begin, semi-
opbeurende deuntjes, afgewisseld met de blues mondharmonica van Earl Sigma.
> De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed
> plaatsen. Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van
> suiker? In ieder geval zagen we er wel waanzinnig goed uit.
Zelfde als de Kandy Man eigenlijk. Onvoldoende uitgewerkt wat die uberhaupt
in het verhaal te zoeken hadden. Erg zonde want zoals je al zei, hun
kostuums waren ook geweldig.
> Ja, echt een smulverhaal voor mij. Voor jullie ook?
Niet echt smullen maar het was nog redelijk te pruimen :)
--
Random
Niek
> Niek wrote:
> Zo zo. Happiness Patrol was best ok maar de vorige aflevering vond ik er
> toch echt met kop en schouders bovenuit steken. Kandy Man vs de Daleks ...
> das geen vergelijking.
Hahahaha. Ik kijk dan ook naar het geheel.
>>Alleen dit begin al, doet mijn sombere hart sneller snel.
>>Eindelijk eens kritiek op het altijd maar blij en vrolijk
>>moeten zijn in het leven, een thema dat mij veels te weinig
>>wordt aangeroerd.
> Misschien dat het scheelt dat ik geen druk ervaar in deze maatschappij om
> vrolijk te doen maar dat hele thema in deze aflevering kon me eigenlijk
> niet zo veel boeien. Niet vervelend of zo maar gewoon ... saai.
Zo eens als we de eerste tig seizoenen zijn, zo oneens zijn we
de laatste seizoenen. Maf eigenlijk.
> De Patrol vond ik dan wel weer erg leuk gedaan. Prachtige kostuums, makeup
> en natuurlijk (weer) allemaal vrouwen. Ik moest even denken aan de
> aflevering Brain of Morbius waar we de Sisterhood actief zagen. Dan was de
> Patrol toch stukken leuker uitgewerkt :)
LOL, wat een vergelijking!
> Helen A. vond ik fantastisch acteren. Totaal krankzinnig natuurlijk maar
> vol overtuiging en een prachtige stem. Met de acteurs is de laatste paar
> afleveringen trouwens helemaal al niks mis mee en je zou zowat zeggen dat
> er eindelijk echte acteurs meedoen :)
Inderdaad opvallend.
>>Deze Kandy Man werd dan ook ingezet door Helen A. om de killjoys
>>te executeren door ze te laten stikken in gesmolten snoepgoed.
>>Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
> Tja, ik vond hem eigenlijk als een tang op een varken slaan. Snoep en een
> snoepfabriek als metafoor voor geluk met de Kandy Man als ultieme bewaker
> van het geluk?
Waar denk jij dat kinderen gelukkig van worden?
> Hij vermoordde mensen door een schakelaar om te gooien en
> dat was het dan. Erg erg minimalistisch uitgewerkt wat hij in vredesnaam
> voor meerwaarde had in dit plot.
Hij was de beul, toch geen onaardige inbreng. En een beul heeft
men ook nodig om zelf niet ongelukkig te worden van al die
moorden die gepleegd moeten worden. Voor mij paste hij er wel in.
> Ik las trouwens dat na uitzending de BBC last had van geprikkelde reacties
> van een snoepfabriek die vond dat hun imago werd aangetast door deze
> aflevering :) Krijg je er van als je voor de vorm gaat en niet voor de
> inhoud, haha.
Hihihihi. Kan ook aandacht trekken zijn zodat ze weer in de
beeld komen en er meer verkocht gaat worden. Zie de negerzoen.
>>De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed
>>plaatsen. Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van
>>suiker? In ieder geval zagen we er wel waanzinnig goed uit.
> Zelfde als de Kandy Man eigenlijk. Onvoldoende uitgewerkt wat die uberhaupt
> in het verhaal te zoeken hadden. Erg zonde want zoals je al zei, hun
> kostuums waren ook geweldig.
Dit zou ook wel kunnen liggen aan het feit dat we maar drie
afleveringen hebben voor een heel verhaal in plaats van vier. Er
is minder tijd om bepaalde dingen dan uit te werken.
>>Ja, echt een smulverhaal voor mij. Voor jullie ook?
>
> Niet echt smullen maar het was nog redelijk te pruimen :)
Hmmmmmmmmmmmmm.
--
Niek
Frans
> Na de uitstekende seizoensopener worden we getracteerd op een
> verhaal waar ik nog meer van genoten heb, The Happiness Patrol.
>
> Het verhaal wordt ingeleid met een sombere dame die door gangen
> dwaalt en uiteindelijk op een stoeltje neerzijgt. Daar wordt zij
> aangesproken door Silus P. die haar weet te ontfutselen dat ze
> het niet meer ziet zitten waardoor hij haar aan kan geven bij de
> Happiness Partol. Want op deze planeet is somberheid niet
> toegestaan.
> Alleen dit begin al, doet mijn sombere hart sneller snel.
> Eindelijk eens kriktiek op het altijd maar blij en vrolijk
> moeten zijn in het leven, een thema dat mij veels te weinig
> wordt aangeroerd.
Een geweld(ad)ige opening van het verhaal. Het zette het hele verhaal
al in een bepaalde sfeer.
>
> Hoe ver deze vrolijkheid gaat zien we al snel als de Doctor en
> Ace Terra Alpha aan het rondneuzen zijn en achter hun rug om de
> TARDIS rose wordt geschilderd! *auw*
>
> De Happiness Patrol zelf bestaat uit lange, magere vrouwen op
> hoge hakken, korte rokjes, rose/paarse/witte haardossen en
> enorme schietapparaten. Jaja, de kostuumontwerpers hebben zich
> eens heerlijk uitgeleefd.
> Zij allen worden geleid door de Helen A., een vrouw die de
> touwtjes strak in handen heeft en emotioneel alleen bewogen
> lijkt te kunnen worden door haar Stigorax die zij Fifi noemt.
> Wat een afzichtelijk beest. Ook daar hebben ze echt hun best op
> gedaan.
> Oh ja, en zij is ook wel gek op zichzelf. Haha, dat fotoalbum
> vol plaatjes van zichzelf met Fifi!
Ongelooflijk wat een prtret die Helen A. Het mooie was dat ze oprecht
in haar eigen vrolijkheidsfilosofie geloofde. Zover zelfs dat ze pas
in de gaten had dat je niet altijd vrolijk kon zijn toen haar 'hondje'
doodging. Die pop had trouwens wel wat echter gemogen. Ik bedoel, hij
imponeerde niet echt. We hebben hier een de straat hondjes waar je
harder voor wegrent, maar goed.
>
> Maar het mooiste vind ik dan toch wel de Kandy Man. Een soort
> van android in de vorm van een door mega-engelsedropvormen met
> een instelling van een sadist. Dat is nog eens een goed spotje
> voor SIRE tegen snoepen.
> Deze Kandy Man werd dan ook ingezet door Helen A. om de killjoys
> te executeren door ze te laten stikken in gesmolten snoepgoed.
> Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
De Kandy Man, was een prachtige verschijning.
>
> Naast al deze enge opgelegde blijheid worden we dan eindelijk
> verfrist met de melancholische klanken die veroorzaakt wordt
> door Earl Sigma die mondharmonica speelt. Over het algemeen vind
> ik de muziek in dit verhaal bijzonder sfeervol en als ik dan
> kijk naar de componist dan blijkt inderdaad dat dit niet
> dezelfde is als die van die vreselijke tachtiger jaren deuntjes.
>
De mondharmonica kwam zeer mooi over en geheel in contrast met de
verplichte muziek, waar Ace terecht een opmerking over maakt.
> De Doctor heeft natuurlijk al snel door dat er van alles
> verschrikkelijk mis is en gaat zich er eens flink tegenaan
> bemoeien. Zoals we al eerder gezien hebben, heeft deze Doctor
> een behoorlijk goeie babbel en ook deze keer weet hij daarmee
> uit verschillende hachelijke situatie's te ontsnappen
Je bedoeld zoiets als dit:
The Doctor: Go ahead. Look me in the eye. Pull the trigger. End my
life.
Sniper: No!
The Doctor: Why not?
Sniper: I can't!
The Doctor: Why not?
Sniper: I don't know!
The Doctor: You don't, do you? Put away your gun.
> en het
> regime van Helen A. omver te werpen. Samen met het verzet lachen
> zij zich hun vrijheid tegemoet. De lach waardoor de Happiness
> Patrol niet in kan grijpen want de mensen zijn immers blij.
>
> Prachtig vind ik het einde waarin we Helen A. zien blijven
> ontkennen dat zij op de verkeerde weg zat, zij had toch het
> beste met iedereen voor, is haar redenering. Bij het zien van de
> in de strijd gesneuvelde Fifi stort zij uiteindelijk in elkaar
> en vergiet vele tranen.
> Grappig verhaal is dat deze actrice deze scene een hele
> prestatie van zichzelf vond want... ze haat honden, hihihi.
>
> De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed
> plaatsen. Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van
> suiker? In ieder geval zagen we er wel waanzinnig goed uit.
Ze zagen er goed uit, maar ze zijn eigenlijk te weinig gebruikt in dit
verhaal.
>
> Ja, echt een smulverhaal voor mij. Voor jullie ook?
>
Voor mij wel. Ik vind de sfeer die er heerst heel erg goed gedaan. Het
geheel heeft af en toe iets surrealistisch. Toch knap dat men met
betrekkelijk weinig sets zo een sfeer kan scheppen. En deze sfeer komt
toch nog wel een paar keer terug tijdens de 7e Doctor.
Frans
Frans
wrote:
>
> > Maar het mooiste vind ik dan toch wel de Kandy Man. Een soort
> > van android in de vorm van een door mega-engelsedropvormen met
> > een instelling van een sadist. Dat is nog eens een goed spotje
> > voor SIRE tegen snoepen.
> > Deze Kandy Man werd dan ook ingezet door Helen A. om de killjoys
> > te executeren door ze te laten stikken in gesmolten snoepgoed.
> > Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
>
> Tja, ik vond hem eigenlijk als een tang op een varken slaan. Snoep en een
> snoepfabriek als metafoor voor geluk met de Kandy Man als ultieme bewaker
> van het geluk? Hij vermoordde mensen door een schakelaar om te gooien en
> dat was het dan. Erg erg minimalistisch uitgewerkt wat hij in vredesnaam
> voor meerwaarde had in dit plot. Toegegeven, zijn kostuum was fantastisch
> en de acteur bracht het ook vol overgave maar dat vind ik nou niet genoeg.
>
slechtheid verpakt in een snoepje. Is dat niet vaak zo met dit soort
regimes?
Het lijkt allemaal zo goed en toch klopt er iets niet.
> Ik las trouwens dat na uitzending de BBC last had van geprikkelde reacties
> van een snoepfabriek die vond dat hun imago werd aangetast door deze
> aflevering :) Krijg je er van als je voor de vorm gaat en niet voor de
> inhoud, haha.
Bertie Bassett !!
>
> Er werd heel veel gewerkt met muziek in deze aflevering en het vervulde
> (eindelijk) eens een goede rol. Muzak/liftmuziek in het begin, semi-
> opbeurende deuntjes, afgewisseld met de blues mondharmonica van Earl Sigma.
>
> > De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed
> > plaatsen. Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van
> > suiker? In ieder geval zagen we er wel waanzinnig goed uit.
>
> Zelfde als de Kandy Man eigenlijk. Onvoldoende uitgewerkt wat die uberhaupt
> in het verhaal te zoeken hadden. Erg zonde want zoals je al zei, hun
> kostuums waren ook geweldig.
Hier ben ik het met je eens!
>
Frans
Gert-Jan Kramer
> Na de uitstekende seizoensopener worden we getracteerd op een verhaal waar
> ik nog meer van genoten heb, The Happiness Patrol.
Nog meer genoten? Ik vond de eerste twee delen ontzettend leuk
maar in het derde deel zakte het verhaal toch in met die mannetjes
in het suikerriool en die pijnlijk overgeacteerde scčne met de Doc,
Ace en het verzet aan de lachtherapie. Een nogal gemakzuchtige
oplossing die je ver van te voren ziet aankomen.
> Eindelijk eens kriktiek op het altijd maar blij en vrolijk moeten zijn in
> het leven, een thema dat mij veels te weinig wordt aangeroerd.
In The Macra Terror had je toch ook zo'n vrolijkheid-blijheid-
maatschappij? Al is die ep inderdaad lang geleden.
> De Happiness Patrol zelf bestaat uit lange, magere vrouwen op hoge hakken,
> korte rokjes, rose/paarse/witte haardossen en enorme schietapparaten.
> Jaja, de kostuumontwerpers hebben zich eens heerlijk uitgeleefd.
Ze zagen er geweldig uit. Je zou er vrolijk van worden.
> Zij allen worden geleid door de Helen A., een vrouw die de touwtjes strak
> in handen heeft en emotioneel alleen bewogen lijkt te kunnen worden door
> haar Stigorax die zij Fifi noemt. Wat een afzichtelijk beest.
Een afzichtelijke pop. ;) Ik vond 'm er toch te nep uitzien, echt te
veel poppenkastpopperig, ook qua bewegingen.
> Maar het mooiste vind ik dan toch wel de Kandy Man. Een soort van android
> in de vorm van een door mega-engelsedropvormen met een instelling van een
> sadist.
Jaaaaaa, de Kandy Man! \o/ Die vond ik geweldig! Hoogtepunt van de
aflevering. ;)
> Naast al deze enge opgelegde blijheid worden we dan eindelijk verfrist met
> de melancholische klanken die veroorzaakt wordt door Earl Sigma die
> mondharmonica speelt.
Steeds weer datzelfde bluesdeuntje begon me wel te vervelen,
daar had meer variatie in mogen zitten. Ik ben toch wel kritisch
op dit verhaal merk ik. Het is misschien zoals Random zegt: het
is niet echt goed uitgewerkt met te veel losse flodders. Er zitten
heerlijke snoepjes in, maar dat is niet genoeg.
> De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed plaatsen.
> Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van suiker? In ieder geval
> zagen we er wel waanzinnig goed uit.
Ja, maar ze deden niet veel meer dan heen en weer rennen door die
rioolpijp. :)
> Ja, echt een smulverhaal voor mij. Voor jullie ook?
De eerste twee delen wel, maar voor mij zakte de plumpudding
in deel drie in elkaar en had ik het allemaal wel gezien. Dat vond
ik jammer.
--
GJ
Niek
> "Niek":
>> Eindelijk eens kriktiek op het altijd maar blij en vrolijk moeten zijn in
>> het leven, een thema dat mij veels te weinig wordt aangeroerd.
>
> In The Macra Terror had je toch ook zo'n vrolijkheid-blijheid-
> maatschappij? Al is die ep inderdaad lang geleden.
Dat was toch anders. Helen A. gelooft echt dat iedereen blij moet zijn
terwijl in The Macra Terror er een duistere bedoeling achter zat. Voelt
toch net anders.
>> Zij allen worden geleid door de Helen A., een vrouw die de touwtjes strak
>> in handen heeft en emotioneel alleen bewogen lijkt te kunnen worden door
>> haar Stigorax die zij Fifi noemt. Wat een afzichtelijk beest.
>
> Een afzichtelijke pop. ;) Ik vond 'm er toch te nep uitzien, echt te
> veel poppenkastpopperig, ook qua bewegingen.
Iemand anders hier schreef dat ook al. Misschien is het mijn angst voor
honden waardoor ik mij te goed kon inleven en er werkelijk iets
monsterachtigs in beleefde.
>> Maar het mooiste vind ik dan toch wel de Kandy Man. Een soort van android
>> in de vorm van een door mega-engelsedropvormen met een instelling van een
>> sadist.
>
> Jaaaaaa, de Kandy Man! \o/ Die vond ik geweldig! Hoogtepunt van de
> aflevering. ;)
Joepie! Een medestander.
>> Naast al deze enge opgelegde blijheid worden we dan eindelijk verfrist met
>> de melancholische klanken die veroorzaakt wordt door Earl Sigma die
>> mondharmonica speelt.
>
> Steeds weer datzelfde bluesdeuntje begon me wel te vervelen,
> daar had meer variatie in mogen zitten. Ik ben toch wel kritisch
> op dit verhaal merk ik. Het is misschien zoals Random zegt: het
> is niet echt goed uitgewerkt met te veel losse flodders. Er zitten
> heerlijke snoepjes in, maar dat is niet genoeg.
/me valt van haar stoel
>> De pijpmensen vond ik wat mysterieus en kan ze toch niet zo goed plaatsen.
>> Het zijn de oorspronkelijk bewoners die leven van suiker? In ieder geval
>> zagen we er wel waanzinnig goed uit.
>
> Ja, maar ze deden niet veel meer dan heen en weer rennen door die
> rioolpijp. :)
Alsof de Doctor veel meer doet! Eh...........
>> Ja, echt een smulverhaal voor mij. Voor jullie ook?
>
> De eerste twee delen wel, maar voor mij zakte de plumpudding
> in deel drie in elkaar en had ik het allemaal wel gezien. Dat vond
> ik jammer.
Hmmmmmmmm.
--
Niek
Gert-Jan Kramer
> Gert-Jan Kramer wrote:
>> In The Macra Terror had je toch ook zo'n vrolijkheid-blijheid-
>> maatschappij? Al is die ep inderdaad lang geleden.
>
> Dat was toch anders. Helen A. gelooft echt dat iedereen blij moet zijn
> terwijl in The Macra Terror er een duistere bedoeling achter zat. Voelt
> toch net anders.
Da's waar. Misschien miste ik die dreiging hier, terwijl dat in Macra
Terror er duidelijk in zat. Zullen we Happiness Patrol dan maar een
kritiek noemen op de leukheidscultuur? ;p
>> Jaaaaaa, de Kandy Man! \o/ Die vond ik geweldig! Hoogtepunt van de
>> aflevering. ;)
>
> Joepie! Een medestander.
:)
>> Ja, maar ze deden niet veel meer dan heen en weer rennen door die
>> rioolpijp. :)
>
> Alsof de Doctor veel meer doet! Eh...........
/me smaps Niek met een zak Engelse drop
--
GJ