[DW] 14x01 The Masque of Mandragora
Niek
Doom. Dat was wel even goed slikken en dan met name tijdens de
eerste twee delen van dit verhaal.
Het begin is in ieder geval wel verrassend met de Doctor en
Sarah die de tweede consoleroom binnen lopen. Een ruimte met een
heel andere sfeer dan we gewend zijn. Een zeer klassiek
uiterlijk met al dat hout. En dan Sarah die de fluit van de
tweede Doctor vindt. Je zou bijna zeggen dat dit verhaal niet
meer mis kan gaan. Helaas...
De TARDIS komt in een soort van niets en pikt daar helixenergie
op zonder dat de Doctor dat weet. De TARDIS zet vervolgens koers
naar Italie van de 15de eeuw. Daar worden we getracteerd op een
staaltje hofintriges die zo plat en doorzichtig is dat ik moeite
moest doen om mijn aandacht erbij te houden.
De helixenergie neemt zijn intrede in de secte van Demnos en is
van plan tijdens de maansverduistering de heerser van de kosmos
te worden. De Doctor weet op ingenieuse wijze hier een stokje
voor te steken maar we zijn gewaatschuwd dat de volgende keer
als de sterren weer net zo staan de helixenergie weer vrij kan
komen.
Wat er mis is met dit verhaal? Volgens mij waren het de acteurs.
Zij straalden niets uit, allemaal zeer platte karakters die hun
type te stereotype neerzetten zonder nog maar een vleugje van
iets extra's. De Doctor en Sarah staan er wel heel sterk in maar
kunnen het verhaal toch ook niet redden.
Mooi vond ik wel de maskers van de Bortherhood of Demnos met die
open monden. En ook spannend vond ik het moment waarop Sarah
onder invloed van Hieronymous de Doctor probeert te vermoorden.
Helaas heeft de Doctor het wel heel snel door en weet hij haar
ook wel heel erg makkelijk uit deze beinvloedende trance te krijgen.
Ik moest erg lachen toen de Doctor het leeuwenhoofd opzette en
met zijn armen klauwende gebaren maakte. Hoe ernstig de situatie
ook is, de Doctor weet toch iets relativerends te vinden.
O ja, het bal deed me even denken aan The Girl in the Fireplace
denken. Daardoor had het ook iets extra's.
Nou, maar snel door naar de volgende en hopen op beterschap.
--
Niek
Randomcybrarian
> O, o, o, wat een teleurstelling na het excellente The Seeds of
> Doom. Dat was wel even goed slikken en dan met name tijdens de
> eerste twee delen van dit verhaal.
Maar de laatste 2 delen maken een hoop goed vond ik!
> Het begin is in ieder geval wel verrassend met de Doctor en
> Sarah die de tweede consoleroom binnen lopen. Een ruimte met een
> heel andere sfeer dan we gewend zijn. Een zeer klassiek
> uiterlijk met al dat hout. En dan Sarah die de fluit van de
> tweede Doctor vindt. Je zou bijna zeggen dat dit verhaal niet
> meer mis kan gaan. Helaas...
Ja, het begin was bedriegelijk. Een lekkere retro-aflevering verzandt
helaas in een nogal beroerd plot.
> De TARDIS komt in een soort van niets en pikt daar helixenergie
> op zonder dat de Doctor dat weet.
Dat was al slecht: er komt een bol energie op ze af, ze duiken achter de
TARDIS en 'vergeten' dan even gemakshalve dat die bol spoorloos verdwenen
is terwijl de deur van de TARDIS wagenwijd open stond. Tsk.
> De TARDIS zet vervolgens koers
> naar Italie van de 15de eeuw. Daar worden we getracteerd op een
> staaltje hofintriges die zo plat en doorzichtig is dat ik moeite
> moest doen om mijn aandacht erbij te houden.
Om over de 'Italiaanse' setting maar niet te spreken. Foei!
> De helixenergie neemt zijn intrede in de secte van Demnos en is
> van plan tijdens de maansverduistering de heerser van de kosmos
> te worden. De Doctor weet op ingenieuse wijze hier een stokje
> voor te steken maar we zijn gewaatschuwd dat de volgende keer
> als de sterren weer net zo staan de helixenergie weer vrij kan
> komen.
Ho ho. Vanaf het derde deel focust het verhaal zich meer op de secte en de
rol van de Mandragora energie en daar heb ik me wel beter mee vermaakt. De
Doctor raakte echt op dreef toen.
> Wat er mis is met dit verhaal? Volgens mij waren het de acteurs.
> Zij straalden niets uit, allemaal zeer platte karakters die hun
> type te stereotype neerzetten zonder nog maar een vleugje van
> iets extra's. De Doctor en Sarah staan er wel heel sterk in maar
> kunnen het verhaal toch ook niet redden.
Hmm, de redding was er aan het einde wel.
> Mooi vond ik wel de maskers van de Bortherhood of Demnos met die
> open monden. En ook spannend vond ik het moment waarop Sarah
> onder invloed van Hieronymous de Doctor probeert te vermoorden.
> Helaas heeft de Doctor het wel heel snel door en weet hij haar
> ook wel heel erg makkelijk uit deze beinvloedende trance te krijgen.
> Ik moest erg lachen toen de Doctor het leeuwenhoofd opzette en
> met zijn armen klauwende gebaren maakte. Hoe ernstig de situatie
> ook is, de Doctor weet toch iets relativerends te vinden.
Die prachtige dans van The Brethren rondom het altaar die dezelfde was als
de dans van The Sisterhood uit The Brain of Morbius! Hilarisch!
> O ja, het bal deed me even denken aan The Girl in the Fireplace
> denken. Daardoor had het ook iets extra's.
Dat is dan door The Girl in the Fireplace gejat hoor en niet andersom :)
> Nou, maar snel door naar de volgende en hopen op beterschap.
Ik ben iets minder negatief!
--
Random
Lieven Marchand
> Niek wrote:
>
>> O, o, o, wat een teleurstelling na het excellente The Seeds of
>> Doom. Dat was wel even goed slikken en dan met name tijdens de
>> eerste twee delen van dit verhaal.
>
> Maar de laatste 2 delen maken een hoop goed vond ik!
Ik vond het vrij redelijk.
> Ja, het begin was bedriegelijk. Een lekkere retro-aflevering verzandt
> helaas in een nogal beroerd plot.
>
>> De TARDIS komt in een soort van niets en pikt daar helixenergie
>> op zonder dat de Doctor dat weet.
>
> Dat was al slecht: er komt een bol energie op ze af, ze duiken achter de
> TARDIS en 'vergeten' dan even gemakshalve dat die bol spoorloos verdwenen
> is terwijl de deur van de TARDIS wagenwijd open stond. Tsk.
Die bol energie is wel behoorlijk intelligent als hij zomaar de
controle van de TARDIS kan overnemen.
>> De TARDIS zet vervolgens koers
>> naar Italie van de 15de eeuw. Daar worden we getracteerd op een
>> staaltje hofintriges die zo plat en doorzichtig is dat ik moeite
>> moest doen om mijn aandacht erbij te houden.
>
> Om over de 'Italiaanse' setting maar niet te spreken. Foei!
Wel, dit is inderdaad het zoveelste plot in de reeks 'Evil {vizier,
kroonprins, ...} wil de macht overnemen van de goede, rechtmatige
heerser' maar het was niet beter of slechter dan andere.
>> Wat er mis is met dit verhaal? Volgens mij waren het de acteurs.
>> Zij straalden niets uit, allemaal zeer platte karakters die hun
>> type te stereotype neerzetten zonder nog maar een vleugje van
>> iets extra's. De Doctor en Sarah staan er wel heel sterk in maar
>> kunnen het verhaal toch ook niet redden.
>
> Hmm, de redding was er aan het einde wel.
Ik vond de astroloog wel iets hebben. Hij gelooft er echt in en vindt
het hoe langer hoe minder leuk dat de Count met zijn horoscopen lacht.
--
"a totalitarian ideology that hates freedom, rejects tolerance,
and despises all dissent." --- Bush describing his religious
constituency^W^W^Wthe Iraqi resistance
Niek
> Ik vond de astroloog wel iets hebben. Hij gelooft er echt in en vindt
> het hoe langer hoe minder leuk dat de Count met zijn horoscopen lacht.
Ergens had die ook wel wat maar toch ook weer niet. Voor mijn
smaak iets te karaktiruaal (sp?) neergezet, al is dat andere
keren weer geen bezwaar. Ik weet niet precies wat er nou
schortte aan deze aflevering maar het leek wel alsof het
allemaal het net niet was.
--
Niek