[DW] 24x04 Dragonfire
Gert-Jan Kramer
Doctor.
De Doctor en Mel komen terecht op Iceworld, een handelspost die met kille
(letterlijk) hand wordt geleid door Kane. Onze reisgenootjes worden herenigd
met kruimeldief Glitz en ze worden versterkt door Dorothy McShane, een
serveerster in een barretje, die zich echter liever Ace noemt en rondstrooit
met haarlakbusjes vol nitro-nine. Kane is al tijden op zoek naar de schat
van de draak, Dragonfire, die hij nodig heeft om terug te keren naar zijn
thuisplaneet en wraak te nemen op de leiders die hem naar Iceworld hebben
verbannen. Zo volgt er een gevaarlijke, avontuurlijke tocht met de Doctor,
Mel, Glitz en ook Ace door de ijzige binnenwereld. En daar stuiten ze
inderdaad op een "draak", een biomechanisch wezen dat zijn schedel
openklapt om de schat, een energiekristal, te onthullen.
Dat is ff de aanzet van het verhaal. Ik vond dit verhaal eindelijk de
klasse hebben van vroegere DW-eps, de art-direction lag duidelijk
op een hoger plan met al die mooie en vooral fantasierijke ijsdecors
(de fluitende ijsbomen, de tinkelende sterrenkaart, het ijskasthol van
Kane met dat standbeeld). En hoera... Glitz is back! Dat zorgt direct
voor humoristische een-tweetjes met de Doctor die ik heb gemist in
vorige eps. Ook leuk: de Doctor die een alienhondje wil aaien en de
broek van de Doctor die bijna in de fik vliegt.
Kane vond ik een goede engerd, vooral hoe hij met die ijskoude handen
tegenstanders omlegt. Eindelijk weer een booswicht waar dreiging vanuit
gaat. Ace wordt prima geïntroduceerd en Mel besluit bij Glitz te blijven,
zodat hij haar terug kan vliegen naar huis. Als Mel moet wachten tot de
Doctor de juiste tijdruimtecoördinaten vindt, had ze inderdaad nog lang
kunnen wachten.
Ja, een heel vermakelijke episode. McCoy zit nu echt in de rol. Hopelijk
vindt Random dat inmiddels ook. ;)
Alleen snap ik die ene cliffhanger niet: de Doctor staat boven die afgrond
en gaat dan met zijn paraplu over de richel hangen. Waarom?!
--
GJ
Randomcybrarian
> Als ik eerlijk ben vind ik dit de eerst echt goede aflevering met de
> zevende Doctor.
Ik sluit me bij je aan. Delta and the Bannermen was al best een stukje
beter dan Paradise Towers maar dit lijkt er meer op!
> De Doctor en Mel komen terecht op Iceworld, een handelspost die met
> kille (letterlijk) hand wordt geleid door Kane. Onze reisgenootjes
> worden herenigd met kruimeldief Glitz en ze worden versterkt door
> Dorothy McShane, een serveerster in een barretje, die zich echter
> liever Ace noemt en rondstrooit met haarlakbusjes vol nitro-nine. Kane
> is al tijden op zoek naar de schat van de draak, Dragonfire, die hij
> nodig heeft om terug te keren naar zijn thuisplaneet en wraak te nemen
> op de leiders die hem naar Iceworld hebben verbannen. Zo volgt er een
> gevaarlijke, avontuurlijke tocht met de Doctor, Mel, Glitz en ook Ace
> door de ijzige binnenwereld. En daar stuiten ze inderdaad op een
> "draak", een biomechanisch wezen dat zijn schedel openklapt om de
> schat, een energiekristal, te onthullen.
>
> Dat is ff de aanzet van het verhaal. Ik vond dit verhaal eindelijk de
> klasse hebben van vroegere DW-eps, de art-direction lag duidelijk
> op een hoger plan met al die mooie en vooral fantasierijke ijsdecors
> (de fluitende ijsbomen, de tinkelende sterrenkaart, het ijskasthol van
> Kane met dat standbeeld). En hoera... Glitz is back! Dat zorgt direct
> voor humoristische een-tweetjes met de Doctor die ik heb gemist in
> vorige eps. Ook leuk: de Doctor die een alienhondje wil aaien en de
> broek van de Doctor die bijna in de fik vliegt.
Glitz bracht een broodnodig element terug in Doctor Who nu we de 7e Doctor
hebben: humor. Glitz en de 6e Doctor waren vooral tegenpolen maar met deze
7e Doctor versterken ze elkaar eerder en het werkt prima. Peri en de vorige
Doctor konden ook prima een-tweetjes met elkaar doen en we zien het hier nu
pas weer terug met Glitz. Sorry, Mel, ik vind je best leuk(er dan Niek je
vindt) maar echt lekker met de Doctor werken kon je niet :)
> Kane vond ik een goede engerd, vooral hoe hij met die ijskoude handen
> tegenstanders omlegt. Eindelijk weer een booswicht waar dreiging
> vanuit gaat. Ace wordt prima geïntroduceerd en Mel besluit bij Glitz
> te blijven, zodat hij haar terug kan vliegen naar huis. Als Mel moet
> wachten tot de Doctor de juiste tijdruimtecoördinaten vindt, had ze
> inderdaad nog lang kunnen wachten.
Er is eigenlijk niks mis met deze aflevering en zoals je zelf al zei, het
voelt weer als klassieke Doctor Who aan, zelfs met het jaren 80 sausje waar
ik nog steeds een beetje aan moet wennen. Honderden doden, een goede
kwaaierik, Companions die komen en gaan ... ja, dit deed het hem wel.
> Ja, een heel vermakelijke episode. McCoy zit nu echt in de rol.
> Hopelijk vindt Random dat inmiddels ook. ;)
Het blijft me verbazen dat ze McCoy ooit gekozen hebben voor de rol maar ik
kan tegenwoordig goed naar hem kijken :)
> Alleen snap ik die ene cliffhanger niet: de Doctor staat boven die
> afgrond en gaat dan met zijn paraplu over de richel hangen. Waarom?!
Haha, ik heb er vol verbazing naar staan kijken. 5 minuten bezig om zich
langzaam over de richel te hijsen, zich te laten zakken, zich verder te
laten zakken aan de paraplu ... en dan zit tie in de problemen en is het
een cliffhanger. De meest onbenullige cliffhanger ooit want je zit alleen
ontsteld te kijken naar hoe dom iemand kan zijn omzich zo in de problemen
te brengen :)
Ace had tenminste een laddertje bij zich, hehe.
--
Random
(vond deze aflevering ace!)
Niek
> Als ik eerlijk ben vind ik dit de eerst echt goede aflevering met de zevende
> Doctor.
Op een of andere manier komt dit verhaal wat beter gesmeerd
over, op mij dan.
> De Doctor en Mel komen terecht op Iceworld, een handelspost die met kille
> (letterlijk) hand wordt geleid door Kane.
Wat een supercreep. Machtig mooi geloofwaardig neergezet.
> Onze reisgenootjes worden herenigd met kruimeldief Glitz en ze worden versterkt door Dorothy McShane, een
> serveerster in een barretje, die zich echter liever Ace noemt en rondstrooit
> met haarlakbusjes vol nitro-nine.
Nu kan ik mij Ace heel anders herinneren en heel eerlijk gezegd
valt ze mij hier nog ontzettend mee. Behalve dan al die
jongerenkreten die ze uit moet slaan maar zelfs dat stoorde me
minder dan ik me kon herinneren.
> Kane is al tijden op zoek naar de schat van de draak, Dragonfire, die hij nodig heeft om terug te keren naar zijn
> thuisplaneet en wraak te nemen op de leiders die hem naar Iceworld hebben
> verbannen. Zo volgt er een gevaarlijke, avontuurlijke tocht met de Doctor,
> Mel, Glitz en ook Ace door de ijzige binnenwereld. En daar stuiten ze
> inderdaad op een "draak", een biomechanisch wezen dat zijn schedel
> openklapt om de schat, een energiekristal, te onthullen.
Fantastisch! Geweldig! Werkelijk schitterend om naar te kijken.
Ook de draak zelf vond ik heel erg aandoenlijk zoals hij heen en
weer kon hobbelen.
> Dat is ff de aanzet van het verhaal. Ik vond dit verhaal eindelijk de
> klasse hebben van vroegere DW-eps, de art-direction lag duidelijk
> op een hoger plan met al die mooie en vooral fantasierijke ijsdecors
> (de fluitende ijsbomen, de tinkelende sterrenkaart, het ijskasthol van
> Kane met dat standbeeld).
Vooral die fluitende ijsbomen vond ik schitterend.
En wat dacht je van dat monstertje dat bij een barganger op
schoot zat en de Doctor een aai wilde geven maar werd afgestraft
met een hap en een grom? Heerlijke details.
> En hoera... Glitz is back! Dat zorgt direct voor humoristische een-tweetjes met de Doctor die ik heb gemist in
> vorige eps. Ook leuk: de Doctor die een alienhondje wil aaien
Oh, ah, ja die bedoelde ik. :-)
> en de broek van de Doctor die bijna in de fik vliegt.
Hmmmm, niet alles vond ik nou even lollig. Soms is deze Doctor
mij toch iets te kolderiek.
> Mel besluit bij Glitz te blijven, zodat hij haar terug kan vliegen naar huis. Als Mel moet wachten tot de
> Doctor de juiste tijdruimtecoördinaten vindt, had ze inderdaad nog lang kunnen wachten.
Toch wel een plotseling afscheid van Mel. En al vind ik het niet
erg dat zij het veld ruimt, geeft het me toch wel een beetje
weemoedig gevoel.
> Alleen snap ik die ene cliffhanger niet: de Doctor staat boven die afgrond
> en gaat dan met zijn paraplu over de richel hangen. Waarom?!
Dat zal altijd wel een raadsel blijven. Het lijkt wel een
parodie op zichzelf. Er is geen enkele reden om daar aan die
paraplu te gaan hangen en toch doet de Doctor dat. Bizar.
En wat vonden jullie van het filosofische gesprek van de Doctor
met de bewaker over de zin van het bestaan? Hihihi, daar is deze
Doctor wel heel erg goed in, in het kletsen.
--
Niek
Gert-Jan Kramer
> Sorry, Mel, ik vind je best leuk(er dan Niek je vindt) maar echt
> lekker met de Doctor werken kon je niet :)
Ik vond Mel het leukst in Terror of the Vervoids. Daarna werd ze iets
te vaak ingezet als gilmachine en stippeltjesmodepop. ;)
> Het blijft me verbazen dat ze McCoy ooit gekozen hebben voor de rol maar
> ik kan tegenwoordig goed naar hem kijken :)
\o/
>> Alleen snap ik die ene cliffhanger niet: de Doctor staat boven die
>> afgrond en gaat dan met zijn paraplu over de richel hangen. Waarom?!
>
> Haha, ik heb er vol verbazing naar staan kijken. 5 minuten bezig om zich
> langzaam over de richel te hijsen, zich te laten zakken, zich verder te
> laten zakken aan de paraplu ... en dan zit tie in de problemen en is het
> een cliffhanger. De meest onbenullige cliffhanger ooit want je zit alleen
> ontsteld te kijken naar hoe dom iemand kan zijn omzich zo in de problemen
> te brengen :)
LOL. Dit moet toch wel de merkwaardigste cliffhanger zijn uit de DW-
geschiedenis. Misschien had de Doctor de afstand tot de bodem nogal
verkeerd ingeschat en dacht ie er te komen als ie aan zijn paraplu ging
hangen. Hoe langer ik erover nadenk, hoe komischer ik het ga vinden.
Dat wel. ;)
> Random
> (vond deze aflevering ace!)
Laat Niek al die jongerentaal maar niet lezen. :)
--
GJ
Gert-Jan Kramer
>> Ace noemt en rondstrooit met haarlakbusjes vol nitro-nine.
>
> Nu kan ik mij Ace heel anders herinneren en heel eerlijk gezegd valt ze
> mij hier nog ontzettend mee.
Ik heb Ace altijd wel een goede companion gevonden, maar kan
me voorstellen dat die jeugdige bravoure bij sommige kijkers iets
irritant overkomt bij een eerste kijkbeurt.
> Behalve dan al die jongerenkreten die ze uit moet slaan
Random begint daar nu ook al mee. ;)
>> een "draak", een biomechanisch wezen dat zijn schedel
>> openklapt om de schat, een energiekristal, te onthullen.
>
> Fantastisch! Geweldig! Werkelijk schitterend om naar te kijken.
> Ook de draak zelf vond ik heel erg aandoenlijk zoals hij heen en weer kon
> hobbelen.
Ja, die vond ik mooi gemaakt. Gelukkig was het ook geen draak,
zo zie je maar hoe mythen ontstaan en na al die jaren weinig meer
met de realiteit te maken hebben, maar een soort rondhobbelend
reuzeninsect met laserspuwende ogen. En ja, dat moment dat de
schedel openklapt vond ik verrassend. Heel leuk.
> Vooral die fluitende ijsbomen vond ik schitterend.
Yesss.
> En wat dacht je van dat monstertje dat bij een barganger op schoot zat en
> de Doctor een aai wilde geven maar werd afgestraft met een hap en een
> grom? Heerlijke details.
Over details gesproken: dat kleine meisje dat aan het eind wacht
tot de TARDIS verdwijnt vond ik ook een mooie scčne. Ik heb
ff nagedacht waarom, maar daar zit een beetje dat geheim in dat
kinderen (en wij kijkers) delen met de Doctor: dat de wereld zo
wonderlijk in elkaar kan zitten en het in DW wordt getoond als
iets vanzelfsprekends. Dat meisje kijkt ook niet verbaasd maar
glimlacht alleen.
>> Ook leuk: de Doctor die een alienhondje wil aaien
>
> Oh, ah, ja die bedoelde ik. :-)
Grrrrrrr. Wafwaf. :)
>> en de broek van de Doctor die bijna in de fik vliegt.
>
> Hmmmm, niet alles vond ik nou even lollig. Soms is deze Doctor mij toch
> iets te kolderiek.
Ik geef meteen toe dat McCoy niet de briljante komische timing
heeft van Troughton, maar ik moest toch aan Troughton denken
bij die verlate reactie van McCoy die plots merkt dat ie met zijn
broek in de vonkenregen staat. Ik mag dat soort slapstick graag
zien en heb ook gelachen. :)
> Toch wel een plotseling afscheid van Mel. En al vind ik het niet erg dat
> zij het veld ruimt, geeft het me toch wel een beetje weemoedig gevoel.
Eh? Ga je nu opeens treuren om Mel?
> En wat vonden jullie van het filosofische gesprek van de Doctor met de
> bewaker over de zin van het bestaan? Hihihi, daar is deze Doctor wel heel
> erg goed in, in het kletsen.
Was ook grappig, ja. Vooral dat eind als de bewaker nog een
vraag stelt waar de Doctor volgens mij geen kaas of worst van
heeft gegeten. :)
--
GJ
Lieven Marchand
> "Niek":
>>> Ace noemt en rondstrooit met haarlakbusjes vol nitro-nine.
>>
>> Nu kan ik mij Ace heel anders herinneren en heel eerlijk gezegd valt ze
>> mij hier nog ontzettend mee.
>
> Ik heb Ace altijd wel een goede companion gevonden, maar kan
> me voorstellen dat die jeugdige bravoure bij sommige kijkers iets
> irritant overkomt bij een eerste kijkbeurt.
>
>> Behalve dan al die jongerenkreten die ze uit moet slaan
>
> Random begint daar nu ook al mee. ;)
Ace is inderdaad na al die eerder aarzelende companions terug een
enthousiastelinge in de Peri traditie.
> Over details gesproken: dat kleine meisje dat aan het eind wacht
> tot de TARDIS verdwijnt vond ik ook een mooie scčne. Ik heb
> ff nagedacht waarom, maar daar zit een beetje dat geheim in dat
> kinderen (en wij kijkers) delen met de Doctor: dat de wereld zo
> wonderlijk in elkaar kan zitten en het in DW wordt getoond als
> iets vanzelfsprekends. Dat meisje kijkt ook niet verbaasd maar
> glimlacht alleen.
Dat was een heel mooie scene. Misschien een toekomstige companion :)
> Ik geef meteen toe dat McCoy niet de briljante komische timing
> heeft van Troughton, maar ik moest toch aan Troughton denken
> bij die verlate reactie van McCoy die plots merkt dat ie met zijn
> broek in de vonkenregen staat. Ik mag dat soort slapstick graag
> zien en heb ook gelachen. :)
Ik moest ook bij momenten aan Troughton denken maar ik vind McCoy er
zelfs beter in. Ik ben nooit een grote Troughton fan geweest. Qua
clowns is Troughton eerder een Arlecchino en McCoy een Pierrot.
>> En wat vonden jullie van het filosofische gesprek van de Doctor met de
>> bewaker over de zin van het bestaan? Hihihi, daar is deze Doctor wel heel
>> erg goed in, in het kletsen.
>
> Was ook grappig, ja. Vooral dat eind als de bewaker nog een
> vraag stelt waar de Doctor volgens mij geen kaas of worst van
> heeft gegeten. :)
Tja, je komt als mercenary van een evil overlord zo zelden een
briljante intellectueel tegen om een diepgaand gesprek mee te voeren.
--
It is not worth an intelligent man's time to be in the majority. By
definition, there are already enough people to do that. G.H. Hardy