[DW] 5x05 The Web of Fear
Niek
ontzettend veel plezier naar The Web of Fear gekeken. En dat
ondanks dat alleen het eerste van de zes delen op film bewaard
is gebleven en de plaatjes soms wel heel erg te raden over
lieten. Maar ja, het is en blijft Doctor Who en die stelt toch
bijna nooit teleur.
Dit maal een verhaal met een aantal oude bekenden; (Professor
Travers, de Yetis en de Intelligence) en de introductie van
Lethbridge-Stewart (hier nog colonel) die later door de hele
serie nog vele malen zal terugkomen.
De Intelligence heeft een heel plan opgesteld om de Doctor
gevangen te kunnen nemen en zijn geest en die van hemzelf toe te
voegen zodat hij ook de kennis van tijd en ruimte heeft. Dit
maal dus een stuk duidelijker waar de Intelligence op aan stuurt.
De titel slaat op het web dat langzaam aangroeit in London en de
mensen doet stikken. In de ondergrondse is nog een laatste
webvrije plaats waar wetenschappers en soldaten hun strijd
leveren tegen dit gevaar. Maar er is nog een gevaar en dat zijn
de robot Yetis die er dit maal geen enkele moeite mee hebben om
hele groepen mensen af te slachten. Het dodental in deze
aflevering is dan ook extreem hoog.
Op het moment dat de Intelligence de Doctor in zijn apparaat
heeft gestopt om hem zijn geest te ontnemen, overmeesteren Jamie
en de anderen de Yetis en de Intelligence. De Doctor is even
woedend omdat hij het apparaat van de Intelligence had
gesaboteerd waardoor juist hij de geest van de Intelligence zou
krijgen in plaats van andersom. En nu is de Intelligence weer
ontsnapt. De anderen zien de Doctor alleen maar als held maar
hij is zwaar geirriteerd en maakt samen met Victoria en Jamie
dat hij weg komt.
Werkelijk een schitterend einde.
In de een van de eerste scenes roept Jamie dat de TARDIS 'a mind
of his own' heeft en dat de Doctor daar geen controle over
heeft. 'Dat zullen we nog wel eens zien', sneert de Doctor terug
en vervolgens start dit avontuur. Juist deze kleine dialoogjes
geven aan hoe het zit met de TARDIS en de Doctor en daar kan ik
erg van genieten.
De Yetis zien er anders uit dan in The Abinomal Snowmen. Ook de
Doctor maakt daar een opmerking over. Ze zijn veel minder
knuffelbaar en zelfs veel angsaanjagender. Juist ook het noemen
door de Doctor van deze verandering, maakt het geheel
acceptabel, al miste ik wel de knuffelYetis.
Het personage Lethbridge-Stewart maakte op mij weinig indruk. Nu
kan dat ook komen omdat ik hem alleen op wat foto's gezien heb.
De indruk die ik nu van hem heb is er wel een van een stevige
leider maar verder nog weinig bijzonders. Toch zal hij indruk
hebben gemaakt want anders zouden wij hem in de toekomstige
afleveringen niet zo vaak nog te zien krijgen.
Victoria stelde enorm teleur. Zij was vooral bezig met kreunen,
zuchten en piepen. Wat is dat toch met die schrijvers van DW?!
Vrouwelijke personages starten vaak wel sterk maar zakken dan
langzaam in naar hulpeloze musjes.
De muziek was weer bijzonder sfeerverhogend. De componist Bela
Bartok schreef deze muziek en ook die voor de vorige aflevering.
Nou die componist mogen ze van mij houden.
Juist ook omdat er geen begeleidende teksten waren en het niet
altijd even duidelijk was wat er zich afspeelde, gaf de muziek
zo een sfeer dat het de moeite waard bleef om te kijken.
Wederom een zeer interessante en beklemmende aflevering waarin
het einde zeer verrassend was en ik al uitkijk naar het volgende
verhaal.
--
Niek
Randomcybrarian
> Ik kon echt niet meer langer wachten en heb vandaag met
> ontzettend veel plezier naar The Web of Fear gekeken. En dat
> ondanks dat alleen het eerste van de zes delen op film bewaard
> is gebleven en de plaatjes soms wel heel erg te raden over
> lieten. Maar ja, het is en blijft Doctor Who en die stelt toch
> bijna nooit teleur.
Precies!
> Dit maal een verhaal met een aantal oude bekenden; (Professor
> Travers, de Yetis en de Intelligence) en de introductie van
> Lethbridge-Stewart (hier nog colonel) die later door de hele
> serie nog vele malen zal terugkomen.
De Brigadier!
<snip leuke review>
> Wederom een zeer interessante en beklemmende aflevering waarin
> het einde zeer verrassend was en ik al uitkijk naar het volgende
> verhaal.
Ik heb dus besloten deze via enkele reviews te volgen wat me iedere keer
weer herinnert aan het feit dat dit seizoen echt hele goede afleveringen
heeft. Het blijft ontzettend jammer dat juist dit seizoen verloren is
gegaan.
Bedankt voor de uitgebreide review, Niek!
--
Random
http://doctorwho.nksf.nl
Gert-Jan Kramer
> Ik kon echt niet meer langer wachten en heb vandaag met
> ontzettend veel plezier naar The Web of Fear gekeken.
De Yeti's zijn terug!
> ondanks dat alleen het eerste van de zes delen op film bewaard
> is gebleven en de plaatjes soms wel heel erg te raden over
> lieten.
Ja, die plaatjes waren in de recon niet van al te beste kwaliteit.
Vooral die oprukkende schimmel in de ondergrondse was niet
zo duidelijk te zien. Zie je opeens een wit plaatje en dat is dan
het web. :)
> Maar ja, het is en blijft Doctor Who en die stelt toch bijna
> nooit teleur.
\o/
> Dit maal een verhaal met een aantal oude bekenden; (Professor
> Travers, de Yetis en de Intelligence)
Yeah! Ik wil ff iets zeggen over die heerlijke openingsscène met
Travers in het museum. Heel sfeervol. Het duurde even voordat
ik weer de Travers uit Abominable Snowmen herkende want hij
is inmiddels 40 jaar ouder. Met een gedeactiveerde Yeti als een
museumstuk, maar zodra je die zilveren bol ziet vliegen en door
het raam breken weet je alweer hoe laat het is. :) Die vliegende
zilveren bol doet mij overigens denken aan de latere Phantasm-
griezelfilms, maar dit terzijde.
> de introductie van Lethbridge-Stewart (hier nog colonel)
En hij zit hier ook nog niet bij UNIT. Wel een heel belangrijk
personage! Dit is de eerste aanzet tot de Brigadier.
> De Intelligence heeft een heel plan opgesteld om de Doctor
> gevangen te kunnen nemen en zijn geest en die van hemzelf
> toe te voegen zodat hij ook de kennis van tijd en ruimte heeft.
> Ditmaal dus een stuk duidelijker waar de Intelligence op aan
> stuurt.
Eindelijk komen we erachter wat de Intelligence met de Doctor
wil, want dat werd in AS niet duidelijk. Al bleek ook daar al dat
hij het op de Doctor had gemunt. De Intelligence had het erover
dat hij met die kennis de toekomst van de planeet kon bepalen?
Zoiets meende ik op te vangen.
> De titel slaat op het web dat langzaam aangroeit in London en de
> mensen doet stikken.
Brrrr. Dat was al meteen duidelijk in het eerste deel met die dode
man die onder schimmelwebben tegen dat hek bij het metrostation
lag.
> In de ondergrondse is nog een laatste webvrije plaats waar
> wetenschappers en soldaten hun strijd leveren tegen dit gevaar.
Opnieuw mooie bijrollen. Die tabloid-journalist, Anne Travers en
Evans die er steeds tussenuit wil knijpen. Alleen zitten ze allemaal
opgesloten door dat web in die ondergrondse. Een prachtlocatie
om zo'n verhaal te vertellen, met al die dodelijke Yeti's die door
de metrotunnels banjeren. Beklemmend.
> de robot Yetis die er dit maal geen enkele moeite mee hebben
> om hele groepen mensen af te slachten. Het dodental in deze
> aflevering is dan ook extreem hoog.
Dat kun je wel zeggen! Best schokkend eigenlijk. De kolonel gaat
op een bepaald moment met een groep soldaten erop uit en al zijn
manschappen worden door de Yeti's neergemaaid. Mooie scène
als de kolonel als enige overlevende terug weet te komen naar het
hoofdkwartier en het de anderen vertelt. Dan begint de wanhoop
en uitzichtloosheid van de situatie toch echt door te dringen.
> Op het moment dat de Intelligence de Doctor in zijn apparaat
> heeft gestopt om hem zijn geest te ontnemen, overmeesteren
> Jamie en de anderen de Yetis en de Intelligence. De Doctor is
> even woedend omdat hij het apparaat van de Intelligence had
> gesaboteerd waardoor juist hij de geest van de Intelligence zou
> krijgen in plaats van andersom. En nu is de Intelligence weer
> ontsnapt.
Wel begrijpelijk dat Jamie in actie komt, want hij wil nu eenmaal
de Doctor beschermen. De Doctor is weer lekker op dreef. Die
scène waarin hij samen met Anne knutselt aan de zilveren bol en
het bedieningspaneel vond ik heerlijk om te zien. Als het dan lukt
en de Doctor daar pret over heeft. Geweldig.
> De anderen zien de Doctor alleen maar als held maar hij is
> zwaar geirriteerd en maakt samen met Victoria en Jamie
> dat hij weg komt.
> Werkelijk een schitterend einde.
En ook geen complete afsluiting van dit verhaal, want ze lopen
aan het einde nog steeds door de ondergrondse. Op weg naar
de TARDIS. Er kan nog van alles gebeuren!
> Ze zijn veel minder knuffelbaar en zelfs veel angsaanjagender.
> Juist ook het noemen door de Doctor van deze verandering,
> maakt het geheel acceptabel, al miste ik wel de knuffelYetis.
Deze Yeti's zijn veel ruwhariger, zonder een zachte, gladde vacht.
Ik vond de knuffel-Yeti's leuker en grappiger, maar het werd snel
duidelijk dat ze hier geen knuffelfunctie hadden.
> Het personage Lethbridge-Stewart maakte op mij weinig indruk.
Ja, maar jij weet nog niet wat er komt. ;) The Brig! The Brig! The
Brig! Die is echt geweldig. Zo droogkomisch, zo stiff upper lip, zo
typisch Brits. Wacht maar...
> Victoria stelde enorm teleur. Zij was vooral bezig met kreunen,
> zuchten en piepen. Wat is dat toch met die schrijvers van DW?!
Ik dacht dat dat piepen en kreunen bij de muziek hoorde.
/me duikt snel weg
> De muziek was weer bijzonder sfeerverhogend. De componist Bela
> Bartok schreef deze muziek en ook die voor de vorige aflevering.
Dat ritmische Yeti-thema vond ik mooi. Als de Yeti's opmarcheren naar
de soldaten van de kolonel. Verder was het grotendeels ambientmuziek,
wel heel sfeerrijk. En laat ik nu ook eens de geluidseffecten noemen: die
Yeti's klonken fantastisch!
> Wederom een zeer interessante en beklemmende aflevering waarin
> het einde zeer verrassend was en ik al uitkijk naar het volgende
> verhaal.
Die ga ik vandaag/morgen bekijken. Ik ben benieuwd. "Fury from the
Deep" wordt vaak genoemd als een van de allerengste DW-avonturen,
maar of dat met telesnaps nog overkomt?
--
GJ
Niek
> "Niek:
>
>>ondanks dat alleen het eerste van de zes delen op film bewaard
>>is gebleven en de plaatjes soms wel heel erg te raden over
>>lieten.
> Ja, die plaatjes waren in de recon niet van al te beste kwaliteit.
> Vooral die oprukkende schimmel in de ondergrondse was niet
> zo duidelijk te zien. Zie je opeens een wit plaatje en dat is dan
> het web. :)
Hahahaha, onze fantasie wordt natuurlijk wel op deze manier
enorm gestimuleerd.
>>Dit maal een verhaal met een aantal oude bekenden; (Professor
>>Travers, de Yetis en de Intelligence)
> Yeah! Ik wil ff iets zeggen over die heerlijke openingsscène met
> Travers in het museum. Heel sfeervol. Het duurde even voordat
> ik weer de Travers uit Abominable Snowmen herkende want hij
> is inmiddels 40 jaar ouder.
Ik was in het begin helemaal in de war met Maxtibel uit The Evil
of the Daleks en zat maar te peinzen dat hij dat avontuur toch
niet overleefd had dus hoe hij nu in hemelsnaam in dit verhaal
terecht zou kunnen zijn gekomen. Moeilijke constructies met
tijdreizen had ik al uitgedacht maar die leeftijd klopte niet en
ook niet de houding van zijn dochter die hier heel anders was.
Toen drong eindelijk tot mij door dat het om Travers ging.
Maar zoals je zegt, heel erg sfeervol die eerste scene.
> Met een gedeactiveerde Yeti als een
> museumstuk, maar zodra je die zilveren bol ziet vliegen en door
> het raam breken weet je alweer hoe laat het is. :)
En het geluid van die bol!
> Die vliegende
> zilveren bol doet mij overigens denken aan de latere Phantasm-
> griezelfilms, maar dit terzijde.
Eh..oh terzijde, oke.
>>De Intelligence heeft een heel plan opgesteld om de Doctor
>>gevangen te kunnen nemen en zijn geest en die van hemzelf
>>toe te voegen zodat hij ook de kennis van tijd en ruimte heeft.
>>Ditmaal dus een stuk duidelijker waar de Intelligence op aan
>>stuurt.
> Eindelijk komen we erachter wat de Intelligence met de Doctor
> wil, want dat werd in AS niet duidelijk. Al bleek ook daar al dat
> hij het op de Doctor had gemunt. De Intelligence had het erover
> dat hij met die kennis de toekomst van de planeet kon bepalen?
> Zoiets meende ik op te vangen.
Ah, dan heb je net weer wat meer binnengekregen dan ik. Nou ja,
het was duidelijk dat het geen goede intenties had in ieder geval.
>>de robot Yetis die er dit maal geen enkele moeite mee hebben
>>om hele groepen mensen af te slachten. Het dodental in deze
>>aflevering is dan ook extreem hoog.
> Dat kun je wel zeggen! Best schokkend eigenlijk. De kolonel gaat
> op een bepaald moment met een groep soldaten erop uit en al zijn
> manschappen worden door de Yeti's neergemaaid.
Door enkel de geluiden en de vage plaatjes, werd het misschien
nog wel schokkender.
>>Op het moment dat de Intelligence de Doctor in zijn apparaat
>>heeft gestopt om hem zijn geest te ontnemen, overmeesteren
>>Jamie en de anderen de Yetis en de Intelligence. De Doctor is
>>even woedend omdat hij het apparaat van de Intelligence had
>>gesaboteerd waardoor juist hij de geest van de Intelligence zou
>>krijgen in plaats van andersom. En nu is de Intelligence weer
>>ontsnapt.
> Wel begrijpelijk dat Jamie in actie komt, want hij wil nu eenmaal
> de Doctor beschermen.
Jamie is geweldig! Ook al doet hij niet altijd het juiste.
>>Het personage Lethbridge-Stewart maakte op mij weinig indruk.
> Ja, maar jij weet nog niet wat er komt. ;) The Brig! The Brig! The
> Brig! Die is echt geweldig. Zo droogkomisch, zo stiff upper lip, zo
> typisch Brits. Wacht maar...
Ik weet wel een beetje wat er komt (heb alle DWs gezien vanaf
Doctor 4) en daarom was ik verbaasd dat hij hier zo opgemerkt
werd omdat ik hem niet zo opmerkelijk vond in dit verhaal.
>>Victoria stelde enorm teleur. Zij was vooral bezig met kreunen,
>>zuchten en piepen. Wat is dat toch met die schrijvers van DW?!
> Ik dacht dat dat piepen en kreunen bij de muziek hoorde.
/me smaps GJ met een dronken Jamie
> /me duikt snel weg
Te laat!
>>De muziek was weer bijzonder sfeerverhogend. De componist Bela
>>Bartok schreef deze muziek en ook die voor de vorige aflevering.
> Dat ritmische Yeti-thema vond ik mooi. Als de Yeti's opmarcheren naar
> de soldaten van de kolonel. Verder was het grotendeels ambientmuziek,
> wel heel sfeerrijk. En laat ik nu ook eens de geluidseffecten noemen: die
> Yeti's klonken fantastisch!
Zie je hoe geluid/muziek belangrijk is?! Niet elke aflevering
heeft opmerkelijke muziek maar toch vele wel. En het mooie vind
ik dat het niet 1 soort geluid is wat ze laten horen zoals in
vele series maar dat het heel erg kan verschillen.
>>Wederom een zeer interessante en beklemmende aflevering waarin
>>het einde zeer verrassend was en ik al uitkijk naar het volgende
>>verhaal.
> Die ga ik vandaag/morgen bekijken. Ik ben benieuwd. "Fury from the
> Deep" wordt vaak genoemd als een van de allerengste DW-avonturen,
> maar of dat met telesnaps nog overkomt?
/me snoert zichzelf de mond
--
Niek
Gert-Jan Kramer
> GJ:
>> Travers in het museum. Heel sfeervol. Het duurde even voordat
>> ik weer de Travers uit Abominable Snowmen herkende want hij
>> is inmiddels 40 jaar ouder.
>
> Ik was in het begin helemaal in de war met Maxtibel uit The Evil
> of the Daleks en zat maar te peinzen dat hij dat avontuur toch
> niet overleefd had dus hoe hij nu in hemelsnaam in dit verhaal
> terecht zou kunnen zijn gekomen.
Hij lijkt inderdaad op de geitenwollenprofessorsok uit Evil, maar
toen ik zijn naam hoorde wist ik wie het was. En hij vertelde ook
dat hij de Yeti uit Tibet had meegenomen, dus dan is de link naar
Travers snel gelegd.
[The Brig]
>> Ja, maar jij weet nog niet wat er komt. ;)
>
> Ik weet wel een beetje wat er komt (heb alle DWs gezien vanaf
> Doctor 4)
Heb je dat allemaal bekeken zonder ons?! :-O
> > Ik dacht dat dat piepen en kreunen bij de muziek hoorde.
>
> /me smaps GJ met een dronken Jamie
Au!
> Zie je hoe geluid/muziek belangrijk is?! Niet elke aflevering
> heeft opmerkelijke muziek maar toch vele wel. En het mooie
> vind ik dat het niet 1 soort geluid is wat ze laten horen zoals
> in vele series maar dat het heel erg kan verschillen.
Eigenlijk is alleen het geluid van de TARDIS (en later wellicht
de sonische schroevendraaier) een constante in DW. En zoals
je eerder zei: dat geluid van de zilveren bollen is ook geweldig
gedaan, vooral als ze met elkaar communiceren. Het doet mij
denken aan vogeltjes die naar elkaar fluiten.
--
GJ