Het begint echter met Nyssa die eens wat anders heeft
aangetrokken en wat mij betreft geen verbetering. Ik weet niet
hoe dit in de jaren tachtig ontvangen werd maar nu ziet het er
behoorlijk kinderachtig uit. Verder is Nyssa haar vertrouwelijke
eigenste zelf dus dat zit wel goed.
Tegan blijkt nog in een of andere vorm de Mara bij zich te
dragen en zij heeft zonder het zelf te weten de TARDIS op de
planeet Manussa laten materialiseren. Op deze planeet is het net
de tijd om te vieren dat de Mara 500 jaar geleden verslagen is
met onder andere een jaarlijks terugkerend ritueel welke deze
overwinning symboliseert.
Tegan die in de loop van het verhaal steeds meer wordt
overgenomen door de Mara, weet een aantal mensen in haar macht
te krijgen die voor haar het Grote Kristal voor haar op een
strategische plek plaatsen waarmee de Mara de macht over de
planeet wederom wil overnemen.
De Doctor heeft ondertussen uitgepuzzeld via een slangendanser
dat de Mara zich voedt met angst. Door zijn hoofd leeg te maken,
kan hij de Mara voor eeuwig en altijd verslaan, en is Tegan weer
haar oude zelf.
Ik heb enorm genoten van Lon, de zoon van de federator. Hij is
de arrogante en vooral verveelde zoon van een machthebber die
van gekkigheid eigenlijk niet weet hoe zijn tijd door te
brengen. Hij wordt door Martin Clunes zeer geloofwaardig neergezet.
Ook zijn moeder gespeeld door Colette O'Neil zet een zeer
prijzendwaardige rol neer. Naar die twee zou ik uren kunnen kijken.
Tegan heeft me behoorlijk verrast. Ik vond haar zeer
angstaanjagend als zijnde overmand door de Mara en zou haar op
die manier niet graag tegen komen.
Naast de sfeer van het feestgedruis op Manussa, de verveeldheid
van Lon en het heen en weer geren van de Doctor en Nyssa, is
daar ook nog de slangendanser. Een soort van kluizenaar die op
zeer dunne beentjes en blote voeten door de woestijn lijkt de
lopen. De muziek wanneer hij in beeld is, vond ik ook zeer
sfeerverhogend.
Er blijken wederom boeddhistische aanwijzingen in te zitten maar
die heb ik dit maal minder gezien dan in Kinda.
Over het algemeen een mooie aflevering.
--
Niek
[plot]
> Tegan blijkt nog in een of andere vorm de Mara bij zich te
> dragen en zij heeft zonder het zelf te weten de TARDIS op de
> planeet Manussa laten materialiseren. Op deze planeet is het net
> de tijd om te vieren dat de Mara 500 jaar geleden verslagen is
> met onder andere een jaarlijks terugkerend ritueel welke deze
> overwinning symboliseert.
> Tegan die in de loop van het verhaal steeds meer wordt
> overgenomen door de Mara, weet een aantal mensen in haar macht
> te krijgen die voor haar het Grote Kristal voor haar op een
> strategische plek plaatsen waarmee de Mara de macht over de
> planeet wederom wil overnemen.
> De Doctor heeft ondertussen uitgepuzzeld via een slangendanser
> dat de Mara zich voedt met angst. Door zijn hoofd leeg te maken,
> kan hij de Mara voor eeuwig en altijd verslaan, en is Tegan weer
> haar oude zelf.
Ik kan er niet mijn vinger op leggen maar waar ik Kinda nog te pruimen
vond, vond ik Snakedance overbodig. Het hele 'Mara zit nog steeds in Tegan
en besluit enkele afleveringen later alsnog de kop op te steken' sprak me
eenvoudigweg niet aan en dan is voor mij de hele aflevering al verpest.
Tja.
> Tegan heeft me behoorlijk verrast. Ik vond haar zeer
> angstaanjagend als zijnde overmand door de Mara en zou haar op
> die manier niet graag tegen komen.
Och, je moest eens zien wat je op een doordeweekse dag zo in het openbaar
vervoer tegenkomt tegenwoordig :)
> Naast de sfeer van het feestgedruis op Manussa, de verveeldheid
> van Lon en het heen en weer geren van de Doctor en Nyssa, is
> daar ook nog de slangendanser. Een soort van kluizenaar die op
> zeer dunne beentjes en blote voeten door de woestijn lijkt de
> lopen. De muziek wanneer hij in beeld is, vond ik ook zeer
> sfeerverhogend.
>
> Er blijken wederom boeddhistische aanwijzingen in te zitten maar
> die heb ik dit maal minder gezien dan in Kinda.
> Over het algemeen een mooie aflevering.
Ik stap zo snel mogelijk over deze aflevering heen. Het sprak me gewoonweg
niet aan deze keer. Zou ik DW moe worden? Nee toch?!
--
Random
Merkwaardig. Voor mij is het geen opmerkelijk afwijkend verhaal
of zo slecht geacteerd dat het te ongeloofwaardig wordt.
Misschien heb je gekeken in een afwijkende stemming en sprak het
daarom niet aan. Ik doe maar een gooi want echt iets anders
aanwijsbaars kan ik niet vinden.
> Ik stap zo snel mogelijk over deze aflevering heen. Het sprak me gewoonweg
> niet aan deze keer. Zou ik DW moe worden? Nee toch?!
Lijkt me uitgesloten.
--
Niek
> Een vervolg op Kinda en daarmee meer duidelijkheid over de
> Doctor zijn afwijzende houding naar Tegan.
Denk je dat dat de reden was dat de Doctor van Tegan af wou?
> Het begint echter met Nyssa die eens wat anders heeft
> aangetrokken en wat mij betreft geen verbetering. Ik weet niet
> hoe dit in de jaren tachtig ontvangen werd maar nu ziet het er
> behoorlijk kinderachtig uit. Verder is Nyssa haar vertrouwelijke
> eigenste zelf dus dat zit wel goed.
Yep. Terwijl haar gebruikelijke, redelijk formele outfit zo goed past
bij het karakter. Ik had de indruk dat het de bedoeling was de locale
klederdracht te zijn van watg ze gingen bezoeken op aarde.
> Ik heb enorm genoten van Lon, de zoon van de federator. Hij is
> de arrogante en vooral verveelde zoon van een machthebber die
> van gekkigheid eigenlijk niet weet hoe zijn tijd door te
> brengen. Hij wordt door Martin Clunes zeer geloofwaardig neergezet.
> Ook zijn moeder gespeeld door Colette O'Neil zet een zeer
> prijzendwaardige rol neer. Naar die twee zou ik uren kunnen kijken.
We krijgen de federator zelf niet te zien. Maar die twee zijn
inderdaad goed. Een beetje geinspireerd op Nero en zijn moeder denk
ik.
> Naast de sfeer van het feestgedruis op Manussa, de verveeldheid
> van Lon en het heen en weer geren van de Doctor en Nyssa, is
> daar ook nog de slangendanser. Een soort van kluizenaar die op
> zeer dunne beentjes en blote voeten door de woestijn lijkt de
> lopen. De muziek wanneer hij in beeld is, vond ik ook zeer
> sfeerverhogend.
Het is een beetje vreemd dat hij zelf niet ingrijpt maar de Doctor met
een spoedcursus op pad stuurt. Uit de verhalen van zijn opvolger
blijkt dat hij zich al een hele tijd zat voor te bereiden op het
gebeuren.
--
Caedite eos! Novit enim Dominus qui sunt eius!
>>Een vervolg op Kinda en daarmee meer duidelijkheid over de
>>Doctor zijn afwijzende houding naar Tegan.
> Denk je dat dat de reden was dat de Doctor van Tegan af wou?
Dat gevoel heb ik. Hij weet dat er iets mis met haar is en
veiliger als ze op aarde blijft. Zoiets.
Kun jij een andere reden bedenken voor zijn afkeur naar Tegan?
Nee, GJ mag deze vraag niet beantwoorden.
--
Niek
Oh dan doe ik hem wel: Tegan denkt alles beter te weten, stelt overal
vragen bij en is knap lastig in de omgang. Wie kijkt er nu graag in de
spiegel?
--
Random
Ja, jij denkt dus dat de Doctor vreesde dat Tegan nog steeds
onder de invloed van de Mara stond? Zou kunnen.
> Het begint echter met Nyssa die eens wat anders heeft
> aangetrokken en wat mij betreft geen verbetering.
Staat afschuwelijk! Ze zit blijkbaar al te lang in de TARDIS en
is net zo modieus geworden als de Doctor. Al moest ik lachen
om de Doctor die achter haar koekeloert omdat ie plots merkt
dat ze er anders uit ziet.
> Tegan die in de loop van het verhaal steeds meer wordt
> overgenomen door de Mara, weet een aantal mensen in haar macht
> te krijgen die voor haar het Grote Kristal voor haar op een
> strategische plek plaatsen waarmee de Mara de macht over de
> planeet wederom wil overnemen.
Ik vond het ditmaal nogal vermoeiend allemaal. Kinda revisited
maar het voegt zo weinig toe en de aankleding leek veel minder
dan anders. Deze ep is niet echt een hoogvlieger. In Kinda was
dat mystieke element veel sterker uitgewerkt en vormde het een
deel van het verhaal. Hier lijkt het met de haren erbij gesleept te
worden. Af en toe leuke momenten, zoals die hoofdtooi met de
vijf... nee... zes gezichten.
> Ik heb enorm genoten van Lon, de zoon van de federator. Hij is
> de arrogante en vooral verveelde zoon van een machthebber die
> van gekkigheid eigenlijk niet weet hoe zijn tijd door te
> brengen. Hij wordt door Martin Clunes zeer geloofwaardig neergezet.
Clunes vond ik een van de betere bijrolacteurs. Leuk om 'm in deze
rol te zien, want ik ken 'm vooral van Men Behaving Badly.
> Tegan heeft me behoorlijk verrast. Ik vond haar zeer
> angstaanjagend als zijnde overmand door de Mara en zou haar op
> die manier niet graag tegen komen.
Ik vind Tegan als slechterik leuker. :) Die vernietiging van de Mara
vond ik ditmaal toch minder uitgewerkt, dat gezicht van Tegan in de
slang. Dat werkte voor mij minder dan de reuzenslang in Kinda die
in de kring met spiegels wordt gevangen. Vond ik een creatievere
oplossing.
> Er blijken wederom boeddhistische aanwijzingen in te zitten maar
> die heb ik dit maal minder gezien dan in Kinda.
Ik heb er ook niet veel gezien. Alleen de naam van de kluizenaar
vormde een leuke verwijzing naar diverse zenmeesters die Dogen
heetten. Al werd de naam hier als Dojjen gespeld.
> Over het algemeen een mooie aflevering.
Ik ben er net als Random niet dolenthousiast over. Ondanks de
poppenkastvoorstelling. ;)
--
GJ
> Ja, jij denkt dus dat de Doctor vreesde dat Tegan nog steeds
> onder de invloed van de Mara stond? Zou kunnen.
Wat zou het anders geweest kunnen zijn? De eerste Doctor was
zowiezo niet zo happig op aardlingen maar verder heb ik de
Doctors nooit zo afkeurig gezien als deze Doctor tegen Tegan.
Dus ja, ik dat dat het geweest moet zijn.
> Ik vond het ditmaal nogal vermoeiend allemaal. Kinda revisited
> maar het voegt zo weinig toe en de aankleding leek veel minder
> dan anders. Deze ep is niet echt een hoogvlieger. In Kinda was
> dat mystieke element veel sterker uitgewerkt en vormde het een
> deel van het verhaal. Hier lijkt het met de haren erbij gesleept te
> worden.
Goh, wat apart dat jullie het zo ervaren hebben. Zelf zie ik
niet zo dat het allemaal wat minder is.
> Af en toe leuke momenten, zoals die hoofdtooi met de
> vijf... nee... zes gezichten.
Dat was erg leuk.
> Ik ben er net als Random niet dolenthousiast over. Ondanks de
> poppenkastvoorstelling. ;)
Hihihi.
--
Niek
Ze is ongelooflijk irritant om in de buurt te hebben als er iets
technisch mis gaat wat met de Tartis zo ongeveer continu het geval is.
Goh, ik wist niet dat Tegan zo weinig geliefd was.
Nogmaals, zij is niet mijn favoriet maar zoals jullie irriteer
ik me helemaal niet aan haar.
--
Niek
> Een vervolg op Kinda en daarmee meer duidelijkheid over de
> Doctor zijn afwijzende houding naar Tegan.
>
> Het begint echter met Nyssa die eens wat anders heeft
> aangetrokken en wat mij betreft geen verbetering. Ik weet niet
> hoe dit in de jaren tachtig ontvangen werd maar nu ziet het er
> behoorlijk kinderachtig uit. Verder is Nyssa haar vertrouwelijke
> eigenste zelf dus dat zit wel goed.
Het lijkt nergens op wat ze aanheeft, maar OK, goede vraag hoe dat toen
ontvangen moet zijn.
Misschien kan ik er iets van terugvinden. Wat wel in het algemeen zo
is, is dat de companians een beeld geven voor wat populair is op dat
moment in de tijd.
In tegenstelling daarmee is de Doctor alternatief of conservatief
gekleed.
>
> Tegan blijkt nog in een of andere vorm de Mara bij zich te
> dragen en zij heeft zonder het zelf te weten de TARDIS op de
> planeet Manussa laten materialiseren. Op deze planeet is het net
> de tijd om te vieren dat de Mara 500 jaar geleden verslagen is
> met onder andere een jaarlijks terugkerend ritueel welke deze
> overwinning symboliseert.
> Tegan die in de loop van het verhaal steeds meer wordt
> overgenomen door de Mara, weet een aantal mensen in haar macht
> te krijgen die voor haar het Grote Kristal voor haar op een
> strategische plek plaatsen waarmee de Mara de macht over de
> planeet wederom wil overnemen.
Ik vond Tegan het zeer goed doen hier, ze was echt eng. De intrige was
ook goed gedaan doordat de Mara duidelijk inspeelde op de zwakheid van
de tegenstanders.
> Ik heb enorm genoten van Lon, de zoon van de federator. Hij is
> de arrogante en vooral verveelde zoon van een machthebber die
> van gekkigheid eigenlijk niet weet hoe zijn tijd door te
> brengen. Hij wordt door Martin Clunes zeer geloofwaardig neergezet.
> Ook zijn moeder gespeeld door Colette O'Neil zet een zeer
> prijzendwaardige rol neer. Naar die twee zou ik uren kunnen kijken.
>
Dat stel vond ik ook prachtig, de arrogantie en de onderliggende
spanning was duidelijk voelbaar.
> Tegan heeft me behoorlijk verrast. Ik vond haar zeer
> angstaanjagend als zijnde overmand door de Mara en zou haar op
> die manier niet graag tegen komen.
>
Tegan wil ik op alle manieren wel tegen komen :-))
Angstaanjagend is het goede woord hier.
>
> Er blijken wederom boeddhistische aanwijzingen in te zitten maar
> die heb ik dit maal minder gezien dan in Kinda.
> Over het algemeen een mooie aflevering.
>
De aflevering was OK, alleen discutabel of het Mara thema er in had
gemoeten.
Gelukkig is het hier bij gebleven wat Doctor Who betreft.
Frans
Dit is nou het leuke van DW. De afwisseling van de karakters is
essentieel voor de serie. Dat geldt niet alleen voor de Doctors, maar
ook voor de reisgenoten. Tegan is nog steeds een van mijn favorieten,
maar anderen denken daar duidelijk anders over!
Frans