[DW] 1x05 The Keys of Marinus
Niek
mijn ogen 6 delen om van te smullen. Op www.gallifreyone.com
zijn ze over het algemeen niet zo gecharmeerd van deze
aflevering en dat heb ik dan ook met verbazing zitten lezen. Zo
zie je maar weer hoe verschillend mensen verhalen ervaren.
Het begint met een ontzettend duidelijk decorstuk waar we een
speelgoed TARDIS op een strand zien staan. Is dat nou niet
ontzettend schattig? Daar word ik nou helemaal week van.
De titels van de zes verschillende delen stralen allemaal al
avontuur uit zoals het eerste deel The Sea of Death. In dit deel
worden de TARDIS reizigers gedwongen om de sleutels van Marinus
te gaan zoeken zodat een bepaalde machine die angst en agressie
van de inwoners van de planeet elimineert, weer in werking kan
treden. Het is enigzins dubieus dat zo'n machine geactiveerd
wordt en de Doctor protesteert dan ook heftig op de manier ze
gedwongen worden om mee te werken. Zijn protest vond ik zeer
karakteristiek en een uitblinkmoment van de aflevering.
Vervolgens komt de The Velvet Web. Ian was de enige die
protesteerde tegen al die geschenken terwijl de Doctor, waarvan
ik toch meer zou verwachten, daar niet de geringste moeite mee
had. Barbara weet iedereen uit de opgelegde hypnose te krijgen
door een aantal enorme hersenen met ogen op stokjes (hylarisch!)
tot moes te slaan. Ik weet niet of dat nou ethisch helemaal
verantwoord was maar men doet misschien wel alles om het vege
lijf te redden.
Ze krijgen armbanden mee die als ze die gebruiken steeds naar de
volgende voorgeprogrammeerde plek brengen waar één van de
sleutels te vinden is. Een erg leuk idee.
In The Screaming Jungle en The Snows of Terror zien we geen
enkele scene met de Doctor. En wat las ik tot mijn verbazing,
William Hartnell was even twee weken met vakantie!! Hahaha,
zoiets zou in onze snelle tijd toch echt niet meer kunnen. Geweldig!
In The Snows of Terror werd ik weer even in de tijd
teruggeworpen wat betreft de techniek van 1963. We horen gehuil
van wolven en zien uiteindelijk een paar keer een stukje van een
wolf dat rechtstreeks uit een natuurfilm is geknipt.
Fantastisch! Misschien dat dit mensen juist doet afknappen maar
ik vind dat nou precies zo zijn charmes hebben.
Wat me ook opviel in deze aflevering was hoe die scène gefilmd
was met die slappe hangbrug over een smalle kloof. Amper werd er
een totaalbeeld gegeven van die brug maar vooral steeds een
gedeelte daarvan. Ik ben benieuwd waarom ze dat op deze manier
gefilmd hebben.
Sentence of Death is een onvervalste rechtzaak-aflevering. Ik
had er geen idee van dat ze dat begin jaren zestig ook al deden.
Interessant uitgewerkt en de Doctor op zijn best. Hier laat hij
toch zien hoe hij zich voor Ian inzet, iets dat hij de eerste
afleveringen helemaal niet deed. Blijkbaar is hij zich toch ook
aan Ian en Barbara gaan hechten.
De drie rechters waren hylarisch met hun kledij en hun gebaren.
Meer, meer, meer, riep ik voor mijn beeldbuis.
In The Keys of Marinus wordt ondanks dat alles sleutels gevonden
zijn, de machine toch uitgeschakeld en laat de Doctor weten dat
machines de mensen niet horen te beheersen. Gelukkig maar. Ik
was even bang dat het heel anders zou aflopen.
Het meest charmante van deze aflevering vind ik de steeds
verschillende locaties waar de verschillende delen zich
afspelen. Steeds een nieuwe omgeving met een nieuw verhaal
terwijl er toch de rode lijn van de sleutels vinden blijft
doorspelen.
Ik heb weer genoten.
--
Niek
Randomcybrarian
> Het verhaal van The Keys of Marinus bestaat uit 6 delen en in
> mijn ogen 6 delen om van te smullen. Op www.gallifreyone.com
> zijn ze over het algemeen niet zo gecharmeerd van deze
> aflevering en dat heb ik dan ook met verbazing zitten lezen. Zo
> zie je maar weer hoe verschillend mensen verhalen ervaren.
Het is mijn favoriete Dr Who ep tot nu toe .. van de 5 dan :)
> Het begint met een ontzettend duidelijk decorstuk waar we een
> speelgoed TARDIS op een strand zien staan. Is dat nou niet
> ontzettend schattig? Daar word ik nou helemaal week van.
Zo ver wilde ik niet gaan eigenlijk.
> De titels van de zes verschillende delen stralen allemaal al
> avontuur uit ....
Ja en dat was de echte kracht van deze aflevering. Een overkoepelend
verhaal maar eigenlijk waren dit 6 losse afleveringen met een eigen
omgeving en eigen personages. Ontzettend leuk om naar te kijken, ondanks
het feit dat het natuurlijk wat beperkt was in die tijd wat men kon doen.
> Het meest charmante van deze aflevering vind ik de steeds
> verschillende locaties waar de verschillende delen zich
> afspelen. Steeds een nieuwe omgeving met een nieuw verhaal
> terwijl er toch de rode lijn van de sleutels vinden blijft
> doorspelen.
Dat zeg ik ja :P
Ondanks het feit dat de Doctor er zelfs 2 afleveringen niet eens in zat,
blijkt maar weer waarom deze serie gewoon werkt. Het spreekt enorm tot de
verbeelding en weet 6 geheel verschillende (soorten) afleveringen onder 1
paraplu te brengen. Het einde is niet eens voorspelbaar en dat is voor een
aflevering uit 1964 toch echt een compliment. De rollen van Ian en Barbara
komen hier ook echt heel goed naar voren toe en ze weten nu al, samen met
de andere personages, afleveringen zonder de Doctor te dragen.
> Ik heb weer genoten.
Ik gooi er een 'me 2' tegenaan!
--
Random