[DW] 6x02 The Mind Robber
Niek
Wat een ongelofelijk goeie aflevering is dit! Wat een verrasing!
Wat is dit super genieten! Voor mij in ieder geval tot nu toe
veruit de meest favoriete aflevering.
Helaas zijn het wel bijzonder korte afleveringen waarvan zelfs
eentje slechts 18 minuten duurt. Van mij had het nog wel veel
langer mogen duren.
Een verhaal bestaande uit 5 delen waarvan het eerste deel er in
de haast aangemaakt is omdat The Dominator opeens maar 5 delen
had in plaats van 6 en er dus nog ruimte was voor een extra deel
voor dit verhaal. En woooooow, wat hebben ze daar iets geweldigs
van gemaakt.
Oke, genoeg gejuicht en dan nu naar het verhaal zelf.
Het begint waar het de vorige keer geeindigd is en dat betekent
dat de Doctor moet maken dat hij wegkomt voor de lavastroom die
de TARDIS aan het overstromen is. Met een noodprocedure weet hij
de TARDIS te bevrijden maar dan komen ze wel in het NIETS
terecht. Ze zijn buiten de realiteit en buiten de tijd. Spannend
idee!
De Doctor probeert hier weer weg te komen maar ooooooooh dan
explodeert de TARDIS met de Doctor, Zoe en Jamie er nog in! Wat
een enorm spannende cliffhanger en wat hebben wij een mazzel dat
we meteen door kunnen kijken.
Ze komen terecht in een realiteit die door de Master (nee,
helaas niet DE Master) bepaald wordt en daar komen ze dan ook de
meest fantastische figuren tegen zoals Gulliver, Blauwbaard,
Raponsel en hele enge opwindsoldaten. De Master is verbonden met
het meesterbrein en wil dat de Doctor zijn plaats in neemt zodat
het meesterbrein de aarde kan veroveren. De Doctor weet in een
prachtig verhalenvertelwedstrijd het meesterbrein te slim af te
zijn en de hele boel gaat de lucht in.
Een zeer sfeervol verhaal met zoveel fantasie dat dit waarlijk
science fantasy mag heten.
De acteur die Jamie speelt werd ziek en vervangen door een
andere acteur in deel 2 en 3. Dit is zo prachtig opgelost met
het vervagen van zijn gezicht en dat de Docter de verkeerde
ogen, neus en mond kiest, dat je zou denken dat het zo bedoeld
is geweest.
Er zit ook heel veel spanning in het verhaal zoals de eenhoorn
die op ze af komt rennen, de Medusa met haar slangenhaar en de
Minotauris die weinig goeds in de zin hebben. Daarnaast is er
heel veel humor met Reponsel die het prima vindt dat iedereen
haar haar gebruikt om in te klimmen en natuurlijk Karkus, de
stripheld uit het jaar 2000 die zich in dienst stelt van de
Doctor nadat de Doctor heeft laten zien hem de baas te kunnen zijn.
En dan ook nog zo knap geschreven met Gulliver die werkelijk
alleen maar zinnen zegt uit het boek van eh hoe heet die
schrijver ook al weer. Dat is nog eens een staaltje scriptwerk.
Of wat dacht je van Jamie en Zoe die geplet worden door een
levensgroot boek?
Voortdurend kwamen er weer nieuwe figuren opdraven waardoor het
verhaal spannend blijft en interessant.
De Doctor roept op een gegeven moment "Don't hang to fiction but
hang on to real life". Prachtige zin.
Nou ja, alles was eigenlijk prachtig en ik kan er alleen maar
over jubelen.
Hoe vonden jullie het?
--
Niek
Randomcybrarian
> Wooooooooooooooooooooooooooooowieieieieieieieieieieieieiei!
> Wat een ongelofelijk goeie aflevering is dit! Wat een verrasing!
> Wat is dit super genieten! Voor mij in ieder geval tot nu toe
> veruit de meest favoriete aflevering.
We hadden dit al in irc besproken maar we waren het roerend eens. Echt een
geweldige aflevering die enorm experimenteert met het hele Doctor Who idee
dat het ontzettend vernieuwend is.
> Helaas zijn het wel bijzonder korte afleveringen waarvan zelfs
> eentje slechts 18 minuten duurt. Van mij had het nog wel veel
> langer mogen duren.
Er zaten zeker elementen in die van mij nog veel meer uitgewerkt hadden
mogen worden.
> Een verhaal bestaande uit 5 delen waarvan het eerste deel er in
> de haast aangemaakt is omdat The Dominator opeens maar 5 delen
> had in plaats van 6 en er dus nog ruimte was voor een extra deel
> voor dit verhaal. En woooooow, wat hebben ze daar iets geweldigs
> van gemaakt.
The Mind Robber is dit jaar op dvd uitgekomen en 1 van de extras is een
Making Of waar zo'n beetje de hele cast (muv Troughton helaas om voor de
hand liggende redenen) meer dan 35 jaar later op deze aflevering
terugkijkt. Hier wordt ook toegelicht hoe het eerste deel als brug tussen
de 2 afleveringen moest worden geslagen terwijl er werkelijk nul komma nul
budget was en men het met de TARDIS en een spierwitte studiohal moest doen.
Nou, daar hebben ze werkelijk een juweeltje van gemaakt waar ik vol
verbazing en enthousiasme naar gekeken heb.
> Het begint waar het de vorige keer geeindigd is en dat betekent
> dat de Doctor moet maken dat hij wegkomt voor de lavastroom die
> de TARDIS aan het overstromen is. Met een noodprocedure weet hij
> de TARDIS te bevrijden maar dan komen ze wel in het NIETS
> terecht. Ze zijn buiten de realiteit en buiten de tijd. Spannend
> idee!
> De Doctor probeert hier weer weg te komen maar ooooooooh dan
> explodeert de TARDIS met de Doctor, Zoe en Jamie er nog in! Wat
> een enorm spannende cliffhanger en wat hebben wij een mazzel dat
> we meteen door kunnen kijken.
Het uiteenvallen van de TARDIS is met spectaculair camerawerk (voor die
tijd) weergegeven en gewoon surreëel te noemen. De Doctor aan een kant en
Jamie/Zoe op de console, traag draaiend ... het was memorabel. Zoe heeft
deze aflevering een strak outfitje aan waarvan Jamie (in de documentaire
dus 35 jaar later) stelt 'dat ze beiden Shakespeare hadden kunnen spelen in
die scene en dat het publiek dan toch nog alleen naar Zoe in haar strak
pakje had gekeken' :-)
> Ze komen terecht in een realiteit die door de Master (nee,
> helaas niet DE Master) bepaald wordt en daar komen ze dan ook de
> meest fantastische figuren tegen zoals Gulliver, Blauwbaard,
> Raponsel en hele enge opwindsoldaten. De Master is verbonden met
> het meesterbrein en wil dat de Doctor zijn plaats in neemt zodat
> het meesterbrein de aarde kan veroveren. De Doctor weet in een
> prachtig verhalenvertelwedstrijd het meesterbrein te slim af te
> zijn en de hele boel gaat de lucht in.
... en het fantasyuniversum ophoudt te bestaan en de TARDIS zich weer
vormt.
> Een zeer sfeervol verhaal met zoveel fantasie dat dit waarlijk
> science fantasy mag heten.
> De acteur die Jamie speelt werd ziek en vervangen door een
> andere acteur in deel 2 en 3. Dit is zo prachtig opgelost met
> het vervagen van zijn gezicht en dat de Docter de verkeerde
> ogen, neus en mond kiest, dat je zou denken dat het zo bedoeld
> is geweest.
Zoals werd uitgelegd in de documentaire dus echt niet. Jamie kreeg de
mazelen en dit werd als creatieve oplossing bedacht. Het werkt echter
ontzettend goed in deze aflevering, die zich er natuurlijk qua setting ook
erg goed voor leende. Die vervangende acteur deed het minstens net zo goed
dus dat was ook een aangename verrassing.
<snip>
> Voortdurend kwamen er weer nieuwe figuren opdraven waardoor het
> verhaal spannend blijft en interessant.
>
> De Doctor roept op een gegeven moment "Don't hang to fiction but
> hang on to real life". Prachtige zin.
> Nou ja, alles was eigenlijk prachtig en ik kan er alleen maar
> over jubelen.
>
> Hoe vonden jullie het?
Het mag duidelijk zijn dat ik het een superaflevering vond en zeker eentje
die later nog eens de dvdspeler in gaat. Van het letterbos, het pakje van
Zoe tot Gulliver (die alleen maar tekst spreekt die ook in het boek
voorkomt) en de schrijver die als de Master geronseld is .... en wat is
deze Doctor toch goed!
--
Random
(heeft inmiddels The Invasion ook gezien maar daar komt later pas een
reviewtje van)
marbel
> Hoe vonden jullie het?
Ik had deze toevallig net vorige maand op de dvd gezien en heb er enorm
van genoten. Zeker als je nagaat hoe oud hij is merk je weer hoe origineel
en creatief hun verhalen waren. Daar kan ik zo van genieten!
marjolein
Niek
> On Sat, 24 Dec 2005 21:58:06 +0100, Niek <ni...@nksf.nl> wrote:
>
>> Hoe vonden jullie het?
>
>
> Ik had deze toevallig net vorige maand op de dvd gezien en heb er enorm
> van genoten. Zeker als je nagaat hoe oud hij is merk je weer hoe
> origineel en creatief hun verhalen waren. Daar kan ik zo van genieten!
\o/\o/\o/\o/\o/\o/\o/\o/
--
Niek
marbel
<randomcybrar...@nksf.nl> wrote:
> Zoals werd uitgelegd in de documentaire dus echt niet. Jamie kreeg de
> mazelen en dit werd als creatieve oplossing bedacht. Het werkt echter
> ontzettend goed in deze aflevering, die zich er natuurlijk qua setting
> ook
> erg goed voor leende. Die vervangende acteur deed het minstens net zo
> goed
> dus dat was ook een aangename verrassing.
Ah, kijk, die extra's had ik nog niet gekeken dus dat wist ik niet. Ik
vond het een fantastisch originele wending, dat gezicht plakken :)
marjolein
Randomcybrarian
Leuk, dan heb je met Kerst nog wat extra's te kijken :)
--
Random
Gert-Jan Kramer
> Wooooooooooooooooooooooooooooowieieieieieieieieieieieieiei!
Effe melden: ik heb 'm nog niet herkeken en straks krijg ik visite en
vanavond kerstverplichtingen, dus ik reageer iets later. Dat het een
overheerlijke ep is om van te smullen weet ik. Leuk dat jullie er ook
van genoten hebben. :)
--
GJ
Gert-Jan Kramer
> Met een noodprocedure weet hij de TARDIS te bevrijden maar
> dan komen ze wel in het NIETS terecht. Ze zijn buiten de realiteit
> en buiten de tijd. Spannend idee!
Ja, want waar kom je dan terecht? Blijkbaar in de dimensie van de
fictie.
> De Doctor probeert hier weer weg te komen maar ooooooooh dan
> explodeert de TARDIS met de Doctor, Zoe en Jamie er nog in! Wat
> een enorm spannende cliffhanger en wat hebben wij een mazzel dat
> we meteen door kunnen kijken.
En dat we het strakke glitterpakje van Zoe nog een keer langs zien
komen in deel twee. Hihi. Ik weet niet waarom: als ik de Doctor in
die duisternis zie ronddraaien krijg ik altijd rillingen. Wellicht omdat
je als kijker niet weet wat er gebeurt en de Doctor op dat moment
verloren lijkt te zijn. Komt misschien door die gil van Zoe die eraan
voorafgaat.
> Ze komen terecht in een realiteit die door de Master (nee,
> helaas niet DE Master) bepaald wordt en daar komen ze
> dan ook de meest fantastische figuren tegen zoals Gulliver,
> Blauwbaard, Raponsel en hele enge opwindsoldaten.
En alle raadsels worden erg leuk in beeld gebracht. Uiteraard met dat
gezicht van Jamie, maar ook de rebus met de wensput en de kluis, het
woordspel met SWORD > WORDS, waarbij het zwaard in de lucht
wordt gegooid en een boek uit de lucht terugvalt. En die jampot waar
Zoe in zit. 'When is a door not a door?' 'When it's ajar.' :)
> De Doctor weet in een prachtig verhalenvertelwedstrijd het
> meesterbrein te slim af te zijn
Dat verhaalduel is mooi uitgewerkt. Mijn favoriete scčne in dat duel
is toch als de Doctor met behulp van Karkus en Rapunzel door dat
dakraam afdaalt naar de schrijfkamer, achter de typemachine plaats
neemt en dan vrolijk tikkend beseft dat hij zichzelf niet in het verhaal
kan opnemen omdat hij dan zelf ook een fictief figuur wordt.
> De acteur die Jamie speelt werd ziek en vervangen door een
> andere acteur in deel 2 en 3. Dit is zo prachtig opgelost met
> het vervagen van zijn gezicht en dat de Docter de verkeerde
> ogen, neus en mond kiest, dat je zou denken dat het zo bedoeld
> is geweest.
Geweldig bedacht. En Troughton maakt er ook meteen een feestje
van om dat te bekijken. Ook grappig als Zoe de Doctor later op de
vingers tikt omdat hij niet eens weet hoe Jamie's gezicht eruitziet en
de Doctor zich daar een beetje uit probeert te smoezen. 'Ja, ik had
niet veel tijd.'
> Er zit ook heel veel spanning in het verhaal zoals de eenhoorn
> die op ze af komt rennen, de Medusa met haar slangenhaar en de
> Minotauris die weinig goeds in de zin hebben.
Die Minotaurus was het enige wat ik niet zo vond werken. Ze hadden
die carnavalskop eigenlijk niet moeten laten zien en alleen de schaduw
het werk moeten doen, maar die stop-motion Medusa is daarentegen
prachtig gelukt.
> en natuurlijk Karkus, de stripheld uit het jaar 2000 die zich in dienst
> stelt van de Doctor nadat de Doctor heeft laten zien hem de baas te
> kunnen zijn.
De Karkus. Haha. Maar het is Zoe die 'm een koekje van eigen deeg
geeft en alle hoeken van het decor laat zien. En Zoe weet dat hij fictie
is, de Doctor heeft nog nooit van die stripheld gehoord.
> En dan ook nog zo knap geschreven met Gulliver die werkelijk
> alleen maar zinnen zegt uit het boek van eh hoe heet die
> schrijver ook al weer. Dat is nog eens een staaltje scriptwerk.
Jonathan Swift schreef Gulliver's Travels.
> Of wat dacht je van Jamie en Zoe die geplet worden door een
> levensgroot boek?
En dan fictie worden. Er zit inderdaad een enorme afwisseling in dit
verhaal en ik sta er versteld van dat ze dit allemaal hebben weten te
fabriceren met zo'n klein budget.
Voordat ik het vergeet: die geluidseffecten waren opnieuw origineel,
met name het geknetter van de witte robots en echo'ende loopgeluid
van de opwindsoldaten.
--
GJ
Lieven Marchand
> We hadden dit al in irc besproken maar we waren het roerend eens. Echt een
> geweldige aflevering die enorm experimenteert met het hele Doctor Who idee
> dat het ontzettend vernieuwend is.
Ik kan mij hier enkel bij aansluiten. Heel leuke aflevering.
> Het uiteenvallen van de TARDIS is met spectaculair camerawerk (voor die
> tijd) weergegeven en gewoon surreëel te noemen. De Doctor aan een kant en
> Jamie/Zoe op de console, traag draaiend ... het was memorabel. Zoe heeft
> deze aflevering een strak outfitje aan waarvan Jamie (in de documentaire
> dus 35 jaar later) stelt 'dat ze beiden Shakespeare hadden kunnen spelen in
> die scene en dat het publiek dan toch nog alleen naar Zoe in haar strak
> pakje had gekeken' :-)
leuk pakje inderdaad. Je bent dankbaar dat het nog in zwart wit is
opgenomen.
> ... en het fantasyuniversum ophoudt te bestaan en de TARDIS zich weer
> vormt.
Dat was wel een beetje abrupt.
--
"a totalitarian ideology that hates freedom, rejects tolerance,
and despises all dissent." --- Bush describing his religious
constituency^W^W^Wthe Iraqi resistance
Niek
> "Niek":
>
>>Met een noodprocedure weet hij de TARDIS te bevrijden maar
>>dan komen ze wel in het NIETS terecht. Ze zijn buiten de realiteit
>>en buiten de tijd. Spannend idee!
> Ja, want waar kom je dan terecht? Blijkbaar in de dimensie van de
> fictie.
Alleen al met dat gegeven, kan het verhaal al niet meer stuk in
mijn ogen.
> En dat we het strakke glitterpakje van Zoe nog een keer langs zien
> komen in deel twee. Hihi. Ik weet niet waarom: als ik de Doctor in
> die duisternis zie ronddraaien krijg ik altijd rillingen. Wellicht omdat
> je als kijker niet weet wat er gebeurt en de Doctor op dat moment
> verloren lijkt te zijn. Komt misschien door die gil van Zoe die eraan
> voorafgaat.
Dat glitterpakje en de houding van Zoe op het bedieningspaneel
is ook wel heel erg maf en ik moest er dan ook erg om lachen. En
dan inderdaad nog een keer daarmee beginnen in deel 2, hahahaha.
De Doctor die zo verloren is in het 'niets' is ook wel een heel
akelig gezicht. De Doctor hoort de controle te hebben en niet zo
hulpeloos. Erg mooi gemaakt allemaal.
> Dat verhaalduel is mooi uitgewerkt. Mijn favoriete scène in dat duel
> is toch als de Doctor met behulp van Karkus en Rapunzel door dat
> dakraam afdaalt naar de schrijfkamer, achter de typemachine plaats
> neemt en dan vrolijk tikkend beseft dat hij zichzelf niet in het verhaal
> kan opnemen omdat hij dan zelf ook een fictief figuur wordt.
Het duurde even voordat ik dat echt begreep en dat maakte de
impact bij het begrijpen nog indringender. Nu ik hier allemaal
weer aan terug denk realiseer ik me weer hoe fantastisch deze
aflevering is.
> Die Minotaurus was het enige wat ik niet zo vond werken. Ze hadden
> die carnavalskop eigenlijk niet moeten laten zien en alleen de schaduw
> het werk moeten doen, maar die stop-motion Medusa is daarentegen
> prachtig gelukt.
Ik had niet zo'n moeite met die minotaurus. Er komt wel vaker
een monster voorbij die er misschien iets te veel met draad en
garen in elkaar is geknutseld. Dit kan mij zelden storen in de
verhalen.
> De Karkus. Haha. Maar het is Zoe die 'm een koekje van eigen deeg
> geeft en alle hoeken van het decor laat zien. En Zoe weet dat hij fictie
> is, de Doctor heeft nog nooit van die stripheld gehoord.
Soms weet de Doctor wel heel erg veel van de geschiedenis van de
aarde en dit gaf eens aan dat de Doctor toch niet helemaal
alwetend is over de mensheid. Mooi detail.
>>En dan ook nog zo knap geschreven met Gulliver die werkelijk
>>alleen maar zinnen zegt uit het boek van eh hoe heet die
>>schrijver ook al weer. Dat is nog eens een staaltje scriptwerk.
> Jonathan Swift schreef Gulliver's Travels.
Ah ja, natuurlijk, zo heet hij.
>>Of wat dacht je van Jamie en Zoe die geplet worden door een
>>levensgroot boek?
> En dan fictie worden. Er zit inderdaad een enorme afwisseling in dit
> verhaal en ik sta er versteld van dat ze dit allemaal hebben weten te
> fabriceren met zo'n klein budget.
Soms lijkt het wel alsof een klein budget juist de fantasie weet
te stimuleren en er meer kans is op juweeltjes dan dat men alles
maar kan kopen wat men in zijn hoofd haalt.
> Voordat ik het vergeet: die geluidseffecten waren opnieuw origineel,
> met name het geknetter van de witte robots en echo'ende loopgeluid
> van de opwindsoldaten.
Ik had met name met dat laatste geluid dat ik er de rillingen
van kreeg. Heel effectief geluid om angst aan te jagen.
--
Niek
Randomcybrarian
> Gert-Jan Kramer wrote:
>> "Niek":
>> En dat we het strakke glitterpakje van Zoe nog een keer langs zien
>> komen in deel twee. Hihi. Ik weet niet waarom: als ik de Doctor in
>> die duisternis zie ronddraaien krijg ik altijd rillingen. Wellicht omda
> t
>> je als kijker niet weet wat er gebeurt en de Doctor op dat moment
>> verloren lijkt te zijn. Komt misschien door die gil van Zoe die eraan
>> voorafgaat.
>
> Dat glitterpakje en de houding van Zoe op het bedieningspaneel
> is ook wel heel erg maf en ik moest er dan ook erg om lachen. En
> dan inderdaad nog een keer daarmee beginnen in deel 2, hahahaha.
Ze hebben de hele scene van (vooral) Zoe en Jamie, draaiend op het
bedieningspaneel, ook heel slim onderdeel gemaakt van de menu's op de DVD.
Het kostte moeite een optie te selecteren want je blijft maar kijken :)
--
Random
<http://doctorwho.nksf.nl>