[DW] 4x09 The Evil of the Daleks
Gert-Jan Kramer
het verhaal dat ik het niet eens erg vond dat 6 van de 7 delen uit telesnaps
bestaat.
In de cliffhanger van The Faceless Ones was de TARDIS gestolen. Het spoor
van de diefstal leidt naar de antiekwinkel van Edward Waterfield. Daar is
het niet pluis. De antieke klokken in zijn winkel zijn allemaal in
splinternieuwe staat. Is Waterfield soms een tijdreiziger die klokken uit
andere tijden terugbrengt naar 1966? Wel mooi dat de winkel vol staat met
tiktokkende klokken, mooie verbeelding van het tijdreisthema. De Doctor en
Jamie ontdekken een geheime ruimte achter Waterfields boekenkast en zien
daar een kistje met tussen het deksel een halve foto van de Doctor. Jamie
reageert instinctief en opent het kistje waaruit een bedwelmend gas komt.
Ooo, ze zijn erin geluisd! Als ze wakker worden, bevinden ze zich in het
landhuis van Maxtible, een grote grijze geitenbreier van een wetenschapper
die op zoek is naar het alchemistengeheim om metaal in goud te veranderen.
Het is 1866. Ze zijn 100 jaar terug in de tijd gebracht. Alweer ooo! :)
Hoe dan ook, de Daleks zitten hierachter. Zij houden Waterfields dochter, de
beeldschone Victoria, gevangen om hem tot samenwerking te dwingen. Maxtible
werkt voor de Daleks omdat zij hem het alchemistengeheim (metaal in goud)
hebben beloofd. De Doctor ziet zich ook gedwongen voor de Daleks te werken
om Victoria vrij te krijgen. Wat willen onze Daleks nu eigenlijk? Ze zijn nu
al een aantal keer verslagen door mensen en willen dat de Doctor de
menselijke factor implanteert in drie Dalek-embryo's. Hiertoe wordt Jamie
tegen de Doctor uitgespeeld (dat leidt tot dramatische scčnes waarin Jamie
gaat twijfelen aan wiens kant de Doctor nu eigenlijk staat). Jamie wordt
onbewust ertoe aangezet Victoria te bevrijden, die in een ander deel van het
huis vastzit, en tijdens zijn reddingsmissie wordt Jamies gedrag vastgelegd
door de Doctor in de vorm van gedachtepatronen. Instinct, moedigheid,
vriendschap et cetera. Die menselijke gedachtepatronen worden opgeslagen in
een positronisch breintje dat uiteindelijk wordt geďmplanteerd in de
Dalek-embryo's.
Geweldig moment als de experimentele Daleks met de 'human factor' tot leven
komen. Ze gedragen zich als pasgeboren kinderen en in plaats van EXTERMINATE
te schreeuwen, gaan ze spelletjes spelen met de Doctor. Haha! Dat was echt
geweldig. De Doctor die zittend op de gootsteenontstopper van een Dalek
draaimolentje speelt en Daleks die hun namen gaan zingen. Fantastisch! En
ook roerend als de Doctor de drie Daleks leert wat vriendschap is en dat ze
geen bevelen moeten uitvoeren zonder vragen te stellen.
Pffff, er is nog zoveel te vertellen, maar ff kort: alle Daleks, inclusief
de 3 experimentele Daleks, keren terug naar Skaro, waar ook Victoria en
Maxtible naartoe zijn gebracht. Waterfield, de Doctor en Jamie volgen hen
middels de transporter van de Daleks die is achtergebleven in Maxtibles
huis. Op Skaro weet de Doctor via een sluw plannetje ervoor te zorgen dat de
menselijke factor bij nog meer werk-Daleks wordt ingebracht zodat die op den
duur in opstand komen tegen de zwarte Daleks die de bevelen geven. Ook
geweldig om te zien. Zwarte Daleks die bevelen 'doe dit, doe dat' en de
werk-Daleks die dan opeens reageren met: 'WHY?' :) Het eindigt met de
vernietiging van de Dalekkeizer (de eerste ontmoeting van de Doctor met de
keizer! \o/) en de Dalekstad op Skaro. Waterfield werpt zich voor de 'death
ray' van een Dalek om de Doctor het leven te redden. Daarmee tekent hij
zijn doodvonnis. De Doctor belooft hem op zijn dochter Victoria te passen.
Alleen Victoria, Jamie en de Doctor weten levend uit de chaos te komen en
vertrekken met de TARDIS.
Wat een geweldige aflevering was dit!
--
GJ
"Dizzy... Dizzy Dalek. Dizzy Dalek."
- Daleks die draaimolentje spelen :)))
Niek
> Een geweldige afsluiting van het vierde seizoen. Ik zat zo te genieten van
> het verhaal dat ik het niet eens erg vond dat 6 van de 7 delen uit telesnaps
> bestaat.
Dat heb ik nou ook, op een gegeven moment word je zo meegenomen
in alle gebeurtenissen dat je het eigenlijk zo voor je ogen ziet
gebeuren.
> In de cliffhanger van The Faceless Ones was de TARDIS gestolen. Het spoor
> van de diefstal leidt naar de antiekwinkel van Edward Waterfield. Daar is
> het niet pluis. De antieke klokken in zijn winkel zijn allemaal in
> splinternieuwe staat. Is Waterfield soms een tijdreiziger die klokken uit
> andere tijden terugbrengt naar 1966? Wel mooi dat de winkel vol staat met
> tiktokkende klokken, mooie verbeelding van het tijdreisthema. De Doctor en
> Jamie ontdekken een geheime ruimte achter Waterfields boekenkast en zien
> daar een kistje met tussen het deksel een halve foto van de Doctor. Jamie
> reageert instinctief en opent het kistje waaruit een bedwelmend gas komt.
> Ooo, ze zijn erin geluisd! Als ze wakker worden, bevinden ze zich in het
> landhuis van Maxtible, een grote grijze geitenbreier van een wetenschapper
> die op zoek is naar het alchemistengeheim om metaal in goud te veranderen.
> Het is 1866. Ze zijn 100 jaar terug in de tijd gebracht. Alweer ooo! :)
Dit deel van het verhaal is in de stijl van een detectiveverhaal
waarbij met name de Doctor bezig is de feiten bijelkaar te
schrapen en daaruit de conclusie te deduceren dat zij door
iemand bewust gewild zijn.
> Hoe dan ook, de Daleks zitten hierachter.
Het vaste DW-stramien waarin de vijand in de titel al weggegeven
is maar pas aan het einde van het eerste deel heel even wordt
laten zien.
> Zij houden Waterfields dochter, de
> beeldschone Victoria, gevangen om hem tot samenwerking te dwingen. Maxtible
> werkt voor de Daleks omdat zij hem het alchemistengeheim (metaal in goud)
> hebben beloofd.
En in de eerste plaats hebben de Daleks in Maxtibles huis kunnen
komen omdat Maxtible aan het rommelen was met een tijdmachine.
Hiermee heeft hij een opening gegeven aan de Daleks om op aarde
te komen. Blijkbaar hebben de Daleks al wat geleerd want ze
schieten Maxtible niet meteen neer maar sparren hem voor hun
karretje door hem het grote alchemistengeheim te beloven. En al
ziet Maxtible er misschien wel uit als een vriendelijk
geitenwollenprofessorsok, toch is het zijn hebzucht die de
overhand heeft en levert hij met gemak Victoria, de Doctor en
Jamie aan ze uit.
> De Doctor ziet zich ook gedwongen voor de Daleks te werken
> om Victoria vrij te krijgen. Wat willen onze Daleks nu eigenlijk? Ze zijn nu
> al een aantal keer verslagen door mensen en willen dat de Doctor de
> menselijke factor implanteert in drie Dalek-embryo's.
Een geweldige vondst die verder in het verhaal nog beter wordt
uitgewerkt.
> Hiertoe wordt Jamie
> tegen de Doctor uitgespeeld (dat leidt tot dramatische scènes waarin Jamie
> gaat twijfelen aan wiens kant de Doctor nu eigenlijk staat).
Dat was bijna hartverscheurend hoe Jamie uit de grond van zijn
hart de Doctor niet meer begreep en zich zelfs van hem af wilde
keren. Ik wilde bijna tegen de televisie schreeuwen dat Jamie
nog even moest wachten wat er verder ging gebeuren. Gelukkig
kwam dit later wel weer redelijk in orde.
> Jamie wordt
> onbewust ertoe aangezet Victoria te bevrijden, die in een ander deel van het
> huis vastzit, en tijdens zijn reddingsmissie wordt Jamies gedrag vastgelegd
> door de Doctor in de vorm van gedachtepatronen. Instinct, moedigheid,
> vriendschap et cetera. Die menselijke gedachtepatronen worden opgeslagen in
> een positronisch breintje dat uiteindelijk wordt geïmplanteerd in de
> Dalek-embryo's.
En de Doctor maar gniffelen terwijl hij daarmee bezig was. Zoals
de Doctor bijna gelijk meewerkte met de Daleks was natuurlijk al
een teken dat hij wel wist waar hij mee bezig was, alleen de
vraag was waarmee de Doctor dacht zich hier uit te redden. Hoog
spanningsniveau.
Trouwens tijdens de actie's vond ik dat er opvallend veel echte
filmmuziek zat. Dat hebben we in die mate nog niet eerder
gehoord. Voor bij de plaatjes waarbij langere tijd geen teksten
werden gesproken, vond ik dat wel aangenaam.
> Geweldig moment als de experimentele Daleks met de 'human factor' tot leven
> komen. Ze gedragen zich als pasgeboren kinderen en in plaats van EXTERMINATE
> te schreeuwen, gaan ze spelletjes spelen met de Doctor. Haha! Dat was echt
> geweldig. De Doctor die zittend op de gootsteenontstopper van een Dalek
> draaimolentje speelt en Daleks die hun namen gaan zingen. Fantastisch! En
> ook roerend als de Doctor de drie Daleks leert wat vriendschap is en dat ze
> geen bevelen moeten uitvoeren zonder vragen te stellen.
*hele grote grijns*
> Pffff, er is nog zoveel te vertellen,
Zoals bijvoorbeeld over Arthur Terrall waarvan de Doctor al heel
snel doorhad dat er iets met hem aan de hand was en even later
een apparaatje bij hem weghaald waarmee de Daleks hem in zijn
macht hadden.
Wel een beetje veel personages dit keer maar toch ook weer niet
te veel.
> maar ff kort: alle Daleks, inclusief
> de 3 experimentele Daleks, keren terug naar Skaro, waar ook Victoria en
> Maxtible naartoe zijn gebracht. Waterfield, de Doctor en Jamie volgen hen
> middels de transporter van de Daleks die is achtergebleven in Maxtibles
> huis.
Dat was nog maar net op het nippertje want de Daleks hadden een
bom geplaatst waardoor de hele boel daar de lucht in ging. Geen
sporen van de Daleks in 1866.
> Op Skaro weet de Doctor via een sluw plannetje ervoor te zorgen dat de
> menselijke factor bij nog meer werk-Daleks wordt ingebracht zodat die op den
> duur in opstand komen tegen de zwarte Daleks die de bevelen geven. Ook
> geweldig om te zien. Zwarte Daleks die bevelen 'doe dit, doe dat' en de
> werk-Daleks die dan opeens reageren met: 'WHY?' :)
Hahahahaha, de Doctor had al gezegd dat vragen stellen een
menselijke eigenschap was en spoort dit ik zeker aan bij de
Daleks met de menselijke factor. Heel erg grappig.
Op Skaro komen we er achter dat het helemaal niet ging om de
menselijke factor maar dat de Daleks deze wilde weten om
duidelijker de Dalek factor te kunnen vaststellen en deze in de
Daleks aan te brengen zodat ze onverslaanbaar worden. Mooie
wending van het verhaal.
> Het eindigt met de
> vernietiging van de Dalekkeizer (de eerste ontmoeting van de Doctor met de
> keizer! \o/) en de Dalekstad op Skaro.
Ik dacht dat die Dalekkeizer iets van S27 was maar dat is dus
niet zo, wat leuk!
> Waterfield werpt zich voor de 'death
> ray' van een Dalek om de Doctor het leven te redden. Daarmee tekent hij
> zijn doodvonnis. De Doctor belooft hem op zijn dochter Victoria te passen.
> Alleen Victoria, Jamie en de Doctor weten levend uit de chaos te komen en
> vertrekken met de TARDIS.
En zo is er een nieuwe companion (<-- info voor Random).
De Doctor denkt dat alle Daleks vernietigt zijn maar als kijker
zien we in de chaos van al die dode Daleks er nog eentje met
zijn lichtje knipperen.
> Wat een geweldige aflevering was dit!
Helemaal mee eens. Bij een verhaal uit zeven delen ben ik vaak
van te voren bang dat het saai kan gaan worden of heel erg
slepend. Dat was bij dit verhaal absoluut niet het geval en was
het van het begin tot het eind vollop genieten.
--
Niek
Gert-Jan Kramer
> Gert-Jan Kramer:
>> Ooo, ze zijn erin geluisd! Als ze wakker worden, bevinden ze
>> zich in het landhuis van Maxtible, een grote grijze geitenbreier
>
> Dit deel van het verhaal is in de stijl van een detectiveverhaal
> waarbij met name de Doctor bezig is de feiten bijelkaar te
> schrapen en daaruit de conclusie te deduceren dat zij door
> iemand bewust gewild zijn.
Spannend en toch ook worden hier weer moeiteloos luchtige
momentjes doorgeweefd. Zoals de Doctor en Jamie die in de
antiekzaak rondsluipen en de Doctor Jamie op het hart drukt
in 's hemelsnaam niets om te stoten! Eén seconde later loopt
de Doctor zelf een vaasje omver dat nog net door Jamie kan
worden opgevangen. Haha.
> En in de eerste plaats hebben de Daleks in Maxtibles huis kunnen
> komen omdat Maxtible aan het rommelen was met een tijdmachine.
Met een nogal wonderlijke maar tot nadenken stemmende uitleg over
reflecties in spiegels en dat verleden en toekomst ook reflecties in de
tijd zijn? Nogal filosofisch, niet echt harde wetenschap lijkt mij, maar
een interessante zienswijze.
> geitenwollenprofessorsok
Mag ik dit woord nomineren voor het nkSF-woord van 2005? :)
>> Hiertoe wordt Jamie tegen de Doctor uitgespeeld (dat leidt tot
>> dramatische scčnes waarin Jamie gaat twijfelen aan wiens kant
>>de Doctor nu eigenlijk staat).
>
> Dat was bijna hartverscheurend hoe Jamie uit de grond van zijn
> hart de Doctor niet meer begreep en zich zelfs van hem af wilde
> keren. Ik wilde bijna tegen de televisie schreeuwen dat Jamie
> nog even moest wachten wat er verder ging gebeuren.
Was heel dramatisch, ja. Erg goed geacteerd ook. Ik ging zelfs
geloven dat de Doctor echt *alles* doet om zijn TARDIS terug
te krijgen (want dat was natuurlijk ook een dwangmiddel van de
Daleks). Dat hij zelfs zijn trouwe Jamie kon verraden. Had beter
moeten weten maar het werd gewoon subliem gespeeld.
> Trouwens tijdens de actie's vond ik dat er opvallend veel echte
> filmmuziek zat. Dat hebben we in die mate nog niet eerder
> gehoord. Voor bij de plaatjes waarbij langere tijd geen teksten
> werden gesproken, vond ik dat wel aangenaam.
Zeker. Het enige moment waarop ik eigenlijk bewegende plaatjes
miste was in de finale toen de hele Dalekstad uit elkaar klapte. Dat
had ik graag willen zien. Wat een helse kakofonie was dat! Al die
Daleks tetteren, de Dalekkeizer er nog bij en Maxtible die als een
krankzinnige 'kill-kill-kill' roept. Kreeg het er een beetje benauwd
van. :)
> Wel een beetje veel personages dit keer maar toch ook weer niet
> te veel.
We hadden ook nog de vriendelijke Turkse worstelreus Kemel (zo'n
naam zou in deze tijd van politieke correctheid niet meer kunnen, hihi)
en de dienstmeid. Erg sfeervol toch altijd, zo'n groot oud landhuis met
geheimen die het daglicht niet kunnen verdragen.
> Op Skaro komen we er achter dat het helemaal niet ging om de
> menselijke factor maar dat de Daleks deze wilde weten om
> duidelijker de Dalek factor te kunnen vaststellen en deze in de
> Daleks aan te brengen zodat ze onverslaanbaar worden. Mooie
> wending van het verhaal.
De Doctor had wel zo'n vermoeden dat het de Daleks er niet om ging
menselijker te worden. Al kon ik er ook niet achterkomen wat ze dan
eigenlijk wel wilden met die experimenten. Dat werd mooi opgelost in
het verhaal.
>> Alleen Victoria, Jamie en de Doctor weten levend uit de chaos te
>> komen en vertrekken met de TARDIS.
>
> En zo is er een nieuwe companion (<-- info voor Random).
Yesss, Victoria! Random kan nu de dvd van het volgende avontuur
uit de kast halen. :)
--
GJ
Randomcybrarian
> Pffff, er is nog zoveel te vertellen, maar ff kort: alle Daleks,
> inclusief de 3 experimentele Daleks, keren terug naar Skaro, waar ook
> Victoria en Maxtible naartoe zijn gebracht. Waterfield, de Doctor en
> Jamie volgen hen middels de transporter van de Daleks die is
> achtergebleven in Maxtibles huis. Op Skaro weet de Doctor via een sluw
> plannetje ervoor te zorgen dat de menselijke factor bij nog meer
> werk-Daleks wordt ingebracht zodat die op den duur in opstand komen
> tegen de zwarte Daleks die de bevelen geven. Ook geweldig om te zien.
> Zwarte Daleks die bevelen 'doe dit, doe dat' en de werk-Daleks die dan
> opeens reageren met: 'WHY?' :) Het eindigt met de vernietiging van de
> Dalekkeizer (de eerste ontmoeting van de Doctor met de keizer! \o/) en
> de Dalekstad op Skaro. Waterfield werpt zich voor de 'death ray' van
> een Dalek om de Doctor het leven te redden. Daarmee tekent hij zijn
> doodvonnis. De Doctor belooft hem op zijn dochter Victoria te passen.
> Alleen Victoria, Jamie en de Doctor weten levend uit de chaos te komen
> en vertrekken met de TARDIS.
>
> Wat een geweldige aflevering was dit!
Mooie review, Gert-Jan! Ik begin zowat spijt te krijgen dat ik hem niet
bekeken heb :)
Overigens staat op de dvd van The Tomb of the Cybermen een kort filmpje dat
het einde van deze aflevering weergeeft, waar de werk Daleks in opstand
zijn gekomen. Ik zag ook hoe verrassend veel deze keizer al leek op de
versie die ze in S27 ten tonele voerden.
--
Random
Gert-Jan Kramer
> Overigens staat op de dvd van The Tomb of the Cybermen
Oooo, een spoiler voor de volgende aflevering! ;)
> een kort filmpje dat het einde van deze aflevering weergeeft, waar de
> werk Daleks in opstand zijn gekomen. Ik zag ook hoe verrassend veel
> deze keizer al leek op de versie die ze in S27 ten tonele voerden.
Ze lijken het oude ontwerp zo'n beetje te hebben opengeklapt in de
nieuwe serie, zodat we de keizer in z'n blootje zagen zitten. Wellicht
een knipoog naar het sprookje 'De nieuwe kleren van de keizer'? Al
verzin ik dat ter plekke.
--
GJ
Niek
> "Niek":
>
>>Dit deel van het verhaal is in de stijl van een detectiveverhaal
>>waarbij met name de Doctor bezig is de feiten bijelkaar te
>>schrapen en daaruit de conclusie te deduceren dat zij door
>>iemand bewust gewild zijn.
> Spannend en toch ook worden hier weer moeiteloos luchtige
> momentjes doorgeweefd. Zoals de Doctor en Jamie die in de
> antiekzaak rondsluipen en de Doctor Jamie op het hart drukt
> in 's hemelsnaam niets om te stoten! Eén seconde later loopt
> de Doctor zelf een vaasje omver dat nog net door Jamie kan
> worden opgevangen. Haha.
Terwijl de Doctor nog even doormoppert over de onhandigheid van
Jamie. Jamie vangt de vaas op maar zegt er verder niets over.
Geweldige scène en het geeft ook aan hoe de Doctor en Jamie op
elkaar in gespeeld zijn. Een pracht koppel.
>>En in de eerste plaats hebben de Daleks in Maxtibles huis kunnen
>>komen omdat Maxtible aan het rommelen was met een tijdmachine.
> Met een nogal wonderlijke maar tot nadenken stemmende uitleg over
> reflecties in spiegels en dat verleden en toekomst ook reflecties in de
> tijd zijn? Nogal filosofisch, niet echt harde wetenschap lijkt mij, maar
> een interessante zienswijze.
Dat ging me allemaal een beetje te snel dus ik neem dan maar aan
dat het heel intelligent is en natuurlijk waar.
>>geitenwollenprofessorsok
> Mag ik dit woord nomineren voor het nkSF-woord van 2005? :)
Hahahahaha, het was naar aanleiding van jouw grijze
geitenbreier, hihihi.
>>Dat was bijna hartverscheurend hoe Jamie uit de grond van zijn
>>hart de Doctor niet meer begreep en zich zelfs van hem af wilde
>>keren. Ik wilde bijna tegen de televisie schreeuwen dat Jamie
>>nog even moest wachten wat er verder ging gebeuren.
> Was heel dramatisch, ja. Erg goed geacteerd ook. Ik ging zelfs
> geloven dat de Doctor echt *alles* doet om zijn TARDIS terug
> te krijgen (want dat was natuurlijk ook een dwangmiddel van de
> Daleks). Dat hij zelfs zijn trouwe Jamie kon verraden. Had beter
> moeten weten maar het werd gewoon subliem gespeeld.
Hoe kon je dat nou denken? Al was het maar voor een moment!
Nee, ik wist wel dat de Doctor iets van plan zou zijn, alleen
nog niet wat.
>>Trouwens tijdens de actie's vond ik dat er opvallend veel echte
>>filmmuziek zat. Dat hebben we in die mate nog niet eerder
>>gehoord. Voor bij de plaatjes waarbij langere tijd geen teksten
>>werden gesproken, vond ik dat wel aangenaam.
> Zeker. Het enige moment waarop ik eigenlijk bewegende plaatjes
> miste was in de finale toen de hele Dalekstad uit elkaar klapte. Dat
> had ik graag willen zien. Wat een helse kakofonie was dat! Al die
> Daleks tetteren, de Dalekkeizer er nog bij en Maxtible die als een
> krankzinnige 'kill-kill-kill' roept. Kreeg het er een beetje benauwd
> van. :)
Waanzinnig was dat.
--
Niek
Niek
> Mooie review, Gert-Jan! Ik begin zowat spijt te krijgen dat ik hem niet
> bekeken heb :)
Echt waar, dit is een van de beste afleveringen tot nu toe, in
mijn ogen.
Als je een andere manier weet om het verhaal een keer helemaal
te volgen, wil ik je deze zeker heel erg aanraden.
--
Niek
Gert-Jan Kramer
> GJ:
>> Was heel dramatisch, ja. Erg goed geacteerd ook. Ik ging zelfs
>> geloven dat de Doctor echt *alles* doet om zijn TARDIS terug
>> te krijgen (want dat was natuurlijk ook een dwangmiddel van de
>> Daleks). Dat hij zelfs zijn trouwe Jamie kon verraden. Had beter
>> moeten weten maar het werd gewoon subliem gespeeld.
>
> Hoe kon je dat nou denken? Al was het maar voor een moment!
> Nee, ik wist wel dat de Doctor iets van plan zou zijn, alleen
> nog niet wat.
Tja, ik vond het nogal verdacht dat de Doctor de Daleks opeens leek
te helpen. Hij legde niet aan Jamie uit waarom hij dat deed. Ik heb mij
gewoon te veel laten meesleuren met het drama van het moment.
--
GJ