Bu ya�anm�� �yk�y� aktaran, Say�n Dr. �mer Musolu 85 ya��ndad�r ve halen
�stanbul Moda'da oturmaktad�r
1957 y�l�nda �stanbul Tip Fak�ltesi`den mezun olup ihtisas yapmak �zere
ABD`ye gitmi�tim.
G�rev yapt���m hastane de ba��mdan ge�en ilgin� bir hadiseyi ��yledir:
Amerika`ya gitti�im ilk y�llar...
New York`da Medikal Center Hospital`da g�rev alm��t�m.
Fakat vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak, elektrokardiyografi
�ekmek gibi isler...
Yeni gelmi� doktorlar hemen do�rudan hasta muayenesine, tedavisine
verilmiyor.
Di�er zamanlarda da laboratuarda �al���yorum.
Bir hastaya gittim.
Ya�l�ca bir adam, tahminen yetmi� be� ya�lar�nda 'kan verece�im kolunuzu
a�ar m�s�n�z?'dedim.
Adamca��z kanserdi ve ayni zamanda kans�zd�. Kolunu a�t�m,
Bakt�m pazusunda T�rk bayra�� d�vmesi var.
�ok ilgimi �ekti, kendisine sormadan edemedim:
'Siz T�rk m�s�n�z?'
Kaslar�n� yukar�ya kald�rarak 'hay�r' manas�na bir i�aret yapt�.
Ama ben hala merak ediyorum.
'Peki, bu kolunuzdaki T�rk bayra�� nedir?'
'Ald�rma �ylesine bir �ey i�te.' dedi.
Ben yine �srarla:
'Fakat benim i�in bu �ok �nemli,
��nk� bu benim milletimin bayra��, benim bayra��m...' dedim..
Bu s�z �zerine g�zlerini a�t�.
Derin derin y�z�me bakt� ve m�r�lt� halinde sordu:
'Siz T�rk musunuz?'
-Evet T�rk`�m.
�htiyar g�zlerime tan�d�k bir g�z ar�yor gibi bakt�.
Anlatmaya ba�lad�:
'Y�l 1915. �anakkale diye bir yer var T�rkiye`de.
Orada sava�mak �zere b�t�n H�ristiyan devletlerden asker topluyorlard�.
Ben, Avustralya Anzaklarindandim. �ngilizler bizi toplay�p dediler ki:
'Barbar T�rkler H�ristiyan d�nyas�n� yak�p y�kacaklar.
B�t�n d�nya o barbarlara kar�� cephe a�m�� durumda.
Birlik olup �zerlerine gidece�iz.
Bu sava� �ok �nemlidir.'
Biz de inand�k s�zlerine ve sava�mak isteyenler aras�na katildik.
Beynimizi y�kayan �ngilizler T�rklere kar�� Toplad��� askerlerin tamam�n�
�anakkale`ye sevk ediyormu�.
Bizi gemilere doldurup M�s�r`a getirdiler, orada birka� ay talim g�rd�k,
sonra da bizi al�p �anakkale`ye getirdiler.
Sava��n �iddetini ben ilk orada g�rd�m.
�yle ki denize d�sen g�lleler sular� metrelerce yukar� f��k�rt�yor,
g�ky�z�nde havai fi�ekler geceyi g�nd�ze �eviriyordu.
Her taarruzda bizden de T�rklerden de y�zlerce insan hayatinin bahar�nda can
veriyordu.
Fakat biz hepimiz T�rklerdeki gayret ve cesareti g�rd�k�e �a��r�yorduk.
Teknolojik y�nden �ok �st�n oldu�umuz gibi say� bak�m�ndan da fazlayd�k.
Peki, onlara bu cesaret ve kuvveti veren �ey neydi?
�lk baslarda zannediyordum ki �ngilizlerin bize anlatt��� gibi T�rkler
barbarl�ktan b�yle sald�r�yorlar.
Me�er bu barbarl�ktan de�il y�reklerindeki vatan sevgisinden
kaynaklan�yormu� . Biz karaya ��kt�k. Taarruz edece�iz, bizi p�sk�rt�yorlar.
Tekrar taarruz ediyoruz, bizi yine p�sk�rt�yorlar
Tekrar taarruz ediyoruz...
Derken b�yle bir taarruzda ba��mdan yedi�im bir dip�ik darbesiyle kendimden
ge�mi�im.
G�zlerimi a�t���mda kendimi yabanc� insanlar�n aras�nda buldum.
Nas�l korktu�umu anlatamam.
�ngilizler bize T�rkleri barbar, vah�i kimseler olarak tan�tt� ya...
Ama dikkat ettim, bana hi� de �fkeli bakm�yorlar, yaralar�m� sarm��lar.
�yice kendime gelince bu defa �antalar�nda bulunan yiyeceklerinden ikram
ettiler bana.
�yi biliyorum ki onlar�n yiyecekleri �ok �ok azd�.
Bu haldeyken bile kendileri yemeyip bana ikram ediyorlard�.
�ok oldum do�rusu.
Dedim ki kendi kendime:
'Bu adamlar isteseler beni su anda �ld�r�rler ama �ld�rm�yorlar,
Beni doyuruyorlar.
Veyahut isteseler �nceden �ld�rebilirlerdi.
H�lbuki beni cephenin gerisine g�t�rd�ler.'
Biz esirlere misafir gibi davran�yorlard�.
Bu duygularla`Yaz�klar olsun bana` dedim.
B�yle asil insanlarla ben niye sava��yorum, niye sava�maya gelmi�im?
Bu �ngiliz milleti ne yalanc�ym��, ne kadar T�rk d��man�ym��` diyerek pi�man
oldum.
Ama bu pi�manl���m fayda etmiyor ki...
Bu iyili�e kar�� ne yapsam diye d���nd�m durdum g�nlerce.
Nihayet bizi serbest b�rakt�lar.
Memleketime d�nd�m.
��te memlekette T�rk milletini �m�r boyu unutmamak i�in koluma bu T�rk
bayra�� d�vmesini yapt�rd�m.
Bu bayra��n esrar� bu i�te.'
Benim g�zlerim dolu dolu ihtiyara bakarken o devam etti:
'Talihin cilvesine bakin ki o zaman �lmek �zereyken yaralar�m� iyile�tirerek
s�hhate kavu�mama �aba sarf eden T�rklerdi.
Simdi de Amerika gibi bir yerde y�llar sonra yine iyile�tirmeye �aba sarf
eden bir T�rk...
Ne garip de�il mi?
Avustralya`dan Amerika`ya gelirken bir T�rk ile b�yle kar��la�aca��m� hi�
tahmin etmezdim.
Siz T�rkler ger�ekten �ok merhametli insanlars�n�z.
Bizi hep kand�rm��lar, buna b�t�n kalbimle inan�yorum.'
Bu s�zlerin ard�ndan nemli g�zlerle 'Bana adinizi s�yler misiniz?'dedi.
'�mer' cevabini verdim.
Merakla tekrar sordu: 'Peki ni�in �mer ismini vermi�ler sana?'
-Babam M�sl�manlar�n ikinci halifesinin isminden ilham alarak bana �mer
adini vermi�.
-Senin ad�n M�sl�man ad� m�?
Ben, 'Evet, M�sl�man ad�.' deyince y�z�me bakt�, do�rulmak istedi.
Onun yatakta oturmas�na y�rdim ettim.
G�zleri dolu doluydu. Y�z�me bakarak dedi ki:
'Senin adin g�zelmis. Benim adim �imdiye kadar Josef Miller` �imdiden sonra
'Anzakl� �mer' olsun.'
'Olsun' dedim.
-Peki, hekim beni M�sl�man eder misin?
M�sl�man olmak zor mu?
�a��rd�m, nas�l da birdenbire M�sl�man olmaya Karar vermi�ti?
Me�er o bunu hep d���n�yormu� da kimseyle konu�up soramad��� i�in
ger�ekle�tirememi�
'Tabii' dedim. 'M�sl�man olmak �ok kolay.'
Sonra kendisine iman�n ve �slam`in �artlar�n� anlatt�m, kabul etti.
Hem kelime-i �ahadet getiriyor, hem de a�l�yordu.
M�r�ldand�:
'Siz M�sl�manlar tespih �ekersiniz, bana da bir tespih bulsan da ben de
yatt���m yerden te�bih �ekerek Tanr�`yi ansam olur mu?'
Bu s�zden de anlad�m ki dedelerimiz sava� esnas�nda Tanr�`yi zikretmeyi
ihmal etmiyormu�.
Sonras�nda bir tespih bularak kendisine getirdim.
Hasta yata��nda tespih �ekiyor, biz de tedavisiyle ilgileniyorduk.
Bir g�n yan�na gitti�imde samimi bir �ekilde rica etti:
'Beni yaln�z b�rakma olur mu?'
-Ne gibi �mer amca?
-Ara s�ra gel de bana �slam`i anlat!
Sen �ok g�zel �eylerden bahsediyorsun.
O s�zleri duyduk�a kalbim ferahl�yor.
O g�nden sonra her g�n yan�na gittim, bildi�im kadar�yla dinimizi anlatt�m.
Fakat g�nden g�ne eriyip t�keniyordu.
Ka� g�n ge�ti tam hat�rlam�yorum, hastanenin genel hoparl�r�nden bir anons
duydum:
'Doktor �mer, l�tfen, 217 numaral� odaya gelin!'
Hemen yukar� ��kt�m.
�mer amcan�n odas�na vard���mda g�rd���m manzara aynen ��yleydi:
Sa� elinde tespih, a��k duran sol kolunun pazusunda d�vme T�rk bayra��,
g��s�nde iman�yla koskoca Anzakli �mer son anlar�n� ya��yordu.
Hemen ba�ucuna oturdum, kendisine kelime-i �ahadet s�ylettim, o �ekilde
kuca��mda ruhunu teslim etti...
Ne yalan s�yleyeyim a�lad�m, a�lad�m, a�lad�m...
