လမိုက္ညရဲ႕ၾကယ္သာယာ
လွပေနေသ္လည္း
လမင္းကိုခ်စ္တဲ့
လမင္းခ်စ္သူတြက္ေတာ့
လၿပည့္ညကိုပဲ လြမ္းမိမယ္ထင္။
မင္းကိုခ်စ္တဲ့ငါကလည္း
လမင္းကိုခ်စ္တဲ့.......
လမင္းခ်စ္သူနဲ႔........
ထပ္တူပါပဲ............။
ေရးခ်င္လ်က္နဲ႔ မေရးနိုင္ခဲ့တဲ့
ငါ့ရင္ထဲက မင္းတြက္ကဗ်ာရွည္။
ေၿပာခ်င္လ်က္ႏဲ႔ မေၿပာနိုင္ခဲ့တဲ့
ငါ့ရင္ထဲက မင္းအခ်စ္ေ၀ဒနာ။
ငါးၿဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ ေရဆန္မတက္နိုင္ခဲ့
လူၿဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ ဖြင့္မေၿပာတတ္ခဲ့။
ငါဆိုပါလ်က္နဲ႔ အသံမထြက္နိုင္ခဲ့
အခ်စ္သီခ်င္းမ်ားလည္း အလြမ္းသင့္ေနခဲ့။
မက္ခ်င္ပါလ်က္နဲ႔ မက္ခြင့္မရတဲ့ အိပ္မက္
သိပါလ်က္နဲ႔ ေသာက္ခဲ့ရတဲ့အဆိပ္။
ဘယ္သူဟာ အရွံဳးကိုေရြးပါမလဲ
ဘယ္သူဟာ အလြမ္းနဲ႔ ၿပံဳးနိုင္မလဲ
ဘယ္သူဟာ အခ်စ္ကို မုန္းနိုင္မလဲ
ဘယ္သူဟာ အခ်စ္ကိုလြန္ဆန္ခ်င္မလဲ။
မိုးသားေကာင္းကင္
စၾက၀ဠာတခြင္လံုးမွာ
လင္းလက္ၾကယ္စင္
ေရတြက္မနုိင္ေအာင္ မ်ားေနလ်က္နဲ႔
ငါလို ပိုးစုန္းၾကဴးမီးကိုမွ.....
ေလာကအလွဟု ကဗ်ာဖြဲ႕သူရယ္။
ေတးသံခ်ိဳခ်ိဳ ရသစံုလင္
ဘ၀အေမာေၿပ ကဗ်ာေပါင္းစံု
ရိွေနပါလ်က္နဲ႔ သံစဥ္မဲ့ဒီကဗ်ာကိုမွ
ခံစားနားလည္ အားေပးႏွစ္သက္သူရယ္။
အေမွာင္ထဲမွ လူးလြန္႔ေနတဲ့
ပိုးစုန္းၾကဴးေလးကြ်န္ေတာ္
နတ္သမီးေလးတပါးတြက္
ေလညင္းေလးမွ တဆင့္
ရင္တြင္းၿဖစ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို
ထာ၀ရလက္ေဆာင္ေပးပို႔လုိက္တယ္။
ပိုးစုန္းၾကဴး။(သိန္းလက္်ာ)
အလႊာကြဲေတာ့၊ဂုဏ္ရည္လဲြ
ပြဲတက္ဖို႔ေတာ့ ၊တြဲလက္ကမၿမဲၿပီမို႔
အေတြးရိပ္ကိုေတာ့၊ တံေတြးခြက္နဲ႔အစားထုိးလိုက္မယ္။
မင္းဘ၀သာယာဖုိ႔တြက္၊ ငါရဲ႕ႏွလံုးသားစေတးပြဲပဲ။
ေနမင္းကြယ္လို႔၊လမိုက္သန္ေခါင္မွာ
မင္းတြက္အႏၱရယ္မ်ားလြန္းပါတယ္။
အခ်ိန္ေကာင္းဟာ၊အၾကိမ္တရာေႏွာင္းခဲ့ၿပီမို႔
မင္းဘ၀တြက္ မင္းေၿခလွမ္းစတင္ပါ။
မင္းဘ၀တြက္ ငါ့ႏွလံုးသားစေတးလို႔
ရိွရိွသမွ်အားအင္ ငါ့ရဲ႕ႏွလံုးသားလိုက္ပြဲနဲ႔
မငိုမိေအာင္ အံၾကိတ္ၿပီးေနလိုက္မယ္
ငါ့မ်က္ရည္တြက္ နင္ေနာက္စံတင္းမွာစိုးလို႔
ငါမငိုခဲ့တာ မင္းတြက္ေကာင္းေစခ်င္လို႔ပါ။