BEN OTİSTİK BABASIYIM

[Merve Ilgaz]

Ben otistik çocuk babasıyım,

bu yazıyı yazmaya hazırmıyım bilmiyorum.

Aslında neyi nasıl yazmam gerektiğine karar vermişte değilim.

Ancak bir şey dürtüp duruyor yaz diyor...

Senin gibi yüzlerce baba var !

ve senin oğlun gibi yüzlerce otistik,diyor.

Yüzleşmemiz lazımdı , iki yılımızı aldı.

Oğlumun iki yılını aldı ,ben aldım ,biz aldık.

Kabullendikten, ayağımız yere basıp ne ile karşı karşıya olduğumuzu
anladıktan sonra o iki yılı söke söke geri aldık...

İnanın kabullenmek ,mücadeleye başlamak ,başarmanın tek ve doğru yolu.

Çok büyük, depresyona yakın, sarsıntılı ,allakbullak edici bir;
farkına varma , kabullenme ,suçluluk evresi geçirdik.

Her anne baba gibi ,

-neden ben ?

-neden biz ?

-neden oğlumuz evladımız? diye oturduk sorduk ,tartıştık, ağladık...

AMA ZAMAN GEÇİYORDU ve biz bunun farkında değildik.

Erkek çocuğu geç konuşur dedik.

Belkide ilgisini çekmiyordur dedik.

Kulaklarında bir problem vardır dedik.

Kulak burun boğaz doktoruna götürdük tüm kontrolleri yapıldı ,herşey
normaldi ve bizi çocuk psikoloğuna yönlendirdi.

HER ŞEY O ZAMAN BAŞLADI.

Aklımıza gelmiyordu, otizmi bilmiyorduk ki.

Böyle bir rahatsızlıkmı vardı ??? çevremizde yoktu ki !

Ailelerimizde kuşaklar boyu bir şey yoktu.Gebelik döneminde ,eşim
hatta ben, tam bir düzenli beslenme uzmanı olmuştuk.Sigara yok alkol
yok.

Ama bu bir gelişim bozukluğu ve bizim evladımızın başınada gelmişti...

MÜCADELE YENİ BAŞLIYORDU VE BİZ BUNUN NE KADAR UZUN ZORLU ZAHMETLİ
OLACAĞINI TAHMİN BİLE EDEMEZDİK.

Oğlumuz olmuştu

Doğum evresi, tetkikler ,tahliler herşey normal gözüküyor.Ters giden
hiçbir şey yok gibi,aylar geçtikçe daha bi toplanıyor, hatta fiziksel
gelişimi başlarda bir ay ,ilerledikçe üç-beş ay önde dahi gitmeye
başlamıştı.

Kereta yakışıklıda artık göz teması ,seslere tepkisi, iletişim kurma
hevesi beş duyuyu kullanma becerisi yaşına uygun gelişiyordu.Dokuz
aylık olduktan sonra bir haftalık emekleme(sürünme) evresinden sonra
yürümeye başlayarak bizlere çok hoş bi sürprizde yapmıştı.
Yaşını doldurduğunda anneannesinin adını dahi
söyleyebiliyordu(ayşecik)tam dediği buydu .(Ancak taklit ettiğini
sanıyorum, bilinçli olduğunu sanmıyorum artık.)

Herşey normal gelişiyor ilerliyor gibi görünüyordu.Birbuçuk yaşından
sonra herşey değişmeye,kendini soyutlamaya, farklılaşmaya,
yalnızlaşmaya ,asabileşmeye başladı.

Kelimeler yutuldu artık hiç konuşmuyor,konuşma isteği dahi duymuyor
sosyal günlük olguları dahi farklı algılayıp farklı tepkiler vermeye
başladı.Vücut dilini kullanmaya başladı.Eve kimse gelmeyecek ,biz hiç
bir yere gitmeyecektik...

Artık yaşam şeklimizi gün içinde neler yapacağımızı metazorik şekilde
o(oğlumuz) belirliyordu.Hayat bizim içinde tatsız hal almıştı ve
sinirlerimiz gün geçtikçe zayıflıyor tartışmalar artıyordu.
Resmen allak bullak olmuş günlük yaşam şekli içinde bizi parmağında
oynatıyor her istediğini yılmaz bir inat ve kararlılıkla yaptırıyordu.
Dönmek(kendi etrafında), döndürmek(arabasını ters çevirip tekerini
dakikalarca)çizgileri seyirerek yan bakarak takip etmek, bunu tekrar
tekrar yapmak, yeni gözde davranışları arasına girmişti.Zaptedilmez
bir hiperaktivite, umursamaz asabiyet, içe kapanık kendi dünyasında
yaşayan ve bizide o dünyanın içine çekmeye çalışan ailemizin yeni
ferdi, kale gibi karşımızda duruyordu...
Oğlumuz bazı beceri veya özel yetenek gerektiren şeyleri mükemmel
yaparken(zifiri karanlıkta mutfaktan istediği şeyi bulup almak gibi)en
basit sosyal iletişim aracı işaretleri (el sallamak.bir şeyi tek
parmakla işaret etmek gibi)yapamıyor hatta reddediyordu.Kendisini
kapattığı gibi bizide sosyal yaşamdan soyutlamaya başlamıştı üçümüzde
bu karanlığın en derin yerine doğru mümkün olan en kısa yoldan
gidiyorduk. YALNIZLAŞIYORDUK !

Tanrım !!!
Neler oluyor ?..
Oğlum !!! Bize neler yapıyorsun ???
Bütün tanıdık, akraba uzman kesilmiş ,her kafadan ses çıkıyor.
Oğlumuz artık üç yaşında, belirtiler tamda otizm için oturmuyor, bizde
yakıştıramıyoruz zaten. Bocalama karmakarışık olma halleri içindeyiz.
Ama haftada üç doktor(biri çocuk psikoloğu(uzman) diğer ikisi
refleksoloji ve zihinsel gelişim uzmanı) birbirleri ile irtibatlı ve
uyumlu eğitim ve seanslar ile süreç devam ediyor.Haftalarca...Aylarca...
Eşim çok yıprandı,artık profesyonel destek alması gerektiğini
düşünmeye başladım(itiraf etmeliyim bende).Evde bazen fırtınalar
kopuyor birbirimize esip gürlüyoruz.Ama o bizi hiç duymuyor.Çocuk
psikoloğumuz imdada yetişiyor sakinleştirici tavsiye ediyor ve iki
hafta oğlumuzun eğitim ve tedavi sürecine ara verip eşimi ve beni
ruhsal tamir bakıma alıyor
diyor ki : önce sinirleri sağlam, morali yüksek ,sağlıklı düşünüp
karar verebilen anne babaya ihtiyacım var.
Bizimde size...
Metazoriye inata biz başladık artık onunla(oğlumla)
inatlaşıyoruz ,savaşıyoruz.Oğlumuzu otizm denen illetin etki alanından
az daha nasıl uzaklaştırabiliriz.Tabiki EĞİTİM ile ,24 saat eğitim.
Fakat ne yalan söyleyeyim gözlegörülür düzelme yok...yada biz
görmüyoruz
Şanslıydık çok zeki bir çocuk oğlum...

Şanssızdık bir o kadar inatçı ve tatlı...

Zorla direterek inatla, inanın hiç birşey öğretemedik,bir yerde bir
yanlış yapıyorduk hissediyordum.

Otistik diğer çocukların yanında normal bir birey gibiydi,normal
çocukların yanındada farklı.Arada derede biryerlerde idi.

Uyandığı andan ,uyuduğu ana kadar eğitim,yaşamın her anı
eğitim,programımız buydu.Eğitim programımızı hayatımızın her anında
yaptığımız herşeyin içine kattık.Sürekli uyarıyorduk,İSTEMEDEN
VERMEDİK,içine kapanmasına kendi halinde dünyasını kurmasına asla izin
vermedik.

O'nun dünyasında bizlerde vardık, bunu farketmeli ve buna saygı
duymalıydı.

Hayatımın en büyük sınavını veriyorum,oğlum üzerine otizm denen illet
ile çok büyük bi savaş veriyoruz.

1,5 yaşından 5 yaşına kadar tek kelime konuşmadı,sadece çığlık ,sadece
isyan

hadi oğlum başaracağız bak geç kalıyoruz

dört yaşında fark ettik ki kıskanma, merak ve özenme duygusu ilerlemiş
ve gelişmişti.Bizde bunu kullandık artık birşeyi öğretirken zorlama
asla yok ipler onu elinde(o öyle sanıyor)

özendiriyoruz ,kıskandırıyoruz,ÖDÜLLENDİRİYORUZ.

Sağlıklı yaşıtları ile aktivitelerde onları taklit ederek mükemmel bi
sıçrama yaşadık.Dört yaşından beş yaşına kadar bir yıl içinde
inanılmaz ilerlemeler kaydettik,rüyamda görsem inanmazdım.Ama hala
konuşmuyor

Tüm komutları konuşmaları anlıyor yerine getiriyor,istemiyorsa
reddediyor,şaka yapıyor kovalamaca oynuyor ,top koşturuyor,bisiklet
binip,yaşıtları ve bizim ile saklambaç oynuyor.

Hayat hergün daha zevkli yaşanılası oğlumla daha güzel olmaya başladı.

AÇILDIKÇA SAKİNLEŞTİ,SAKİNLEŞTİKÇE AÇILDI

artık daha sakin huzurlu idik.

ah birde konuşsa....

sesini unuttuk oğlum hadi ....

Ve beş yaşında...

Elinde türk bayrağı sallarken(MİNYATÜR),odasında oynarken yeğeni ile
beraber,

bayrak dedi.

Türk filmi gibisin oğlum

ve film koptu bizlerin ve çevresindeki herkesin konuşarak hayatını
kolaylaştırdığını farkettikçe daha fazla kelime kullanmaya başladı.

20 şubatta doğum günü ,6 sına girecek ,beş altı kelimeli mantıklı
cümleler kurabiliyor,laf ebesi atipik bi otistik benim oğlum

artık resmen patladı,çenesi hiç kapanmıyor, çan çan konuşuyor
mantıksız yersiz cümleler kurmuyor ,tekrarlamalar yok gibi bir
şey ,dönmeler kesileli yıl oldu.Dönmemesi döndürmemesi gerektiğini çok
iyi biliyor.Dünyayı keşfetmenin heyecanı ile görülmeye değer bi tablo
gibi oldu.Önce kalem tutmayı ,şimdide belli başlı kelimeleri amacına
uygun yazmayı öğrendi, resim yapma becerisi yaşıtları normal çocuklara
göre şaşılası derecede iyi (oyun,baba,anne,vs...)yazdıklarınıda
okuyor.Daha fazlasını söylesemde inanmassınız.Zeki olması ve doğru
tedavi yöntemlerini saptayarak onları yılmadan bıkmadan uygulamamız
meyvelerini verdi.

Her doğru yaptığını ödüllendirdik ,oda bizi

Tüm dünya görüşüm değişti,değişmesi gereken daha bir çok şey var ama
zamanla .

Umutsuzluğa kapıldığımız ,başaramayacağız dediğimiz anlar oldu.

-neden düzelmiyor ?

İşte! bi ilacı olmalı, içsin geçsin tanrım, dediğimiz anlar oldu.

Ama kabullendim.Artık herhangi bi ortamda rahatça oğlumun
rahatsızlığını yüksek sesle söyleyebiliyorum.Verdiğimiz mücadelenin
meyvelerini nasıl topladığımızı gururla her yerde söylüyorum.

Şimdi normal yaşıtları ile anaokuluna ve özel rahabilitasyon merkezine
beraber gidiyor.İki haneli toplama ve çıkarmaları yapabiliyor.Yazıp
okuyabiliyor.Resim becerisi çok iyi ,zaten o yöndede ÖĞRETMENLERİ VE
EĞİTMENLERİNİN uyarısı ile teşvik ediyoruz.