Gelengi

[Zahide]

Gelengi

Gelengi ya da Geleni (Spermophilus), sincapgiller (Sciuridae) familyasının yer sincapları (Marmotini) oymağından Kuzey yarıkürede yayılım gösteren 38 türü olan kemirgen cinsidir. 14–40 cm (ve kuyruk 4–25 cm) boyundadırlar. Koloni hâlinde yaşarlar. İki ayağı üzerine dikilip etrafı kolaçan etmeleriyle bilinirler. Postları kürk parka olarak değerlendirildiği gibi eti de Arktika halklarınca (Eskimolar, Çukçiler..) yenir. En gözde yiyecekleri ekin taneleridir ve o yüzden Latince cins adı Spermophilus "tohum sever" anlamına gelir.

Gelengi (< geleŋi) ya da geleni kelimesinin aslı keleni olup Orta Türkçe dönemindeki kelegü sözüne dayanır. Orta Türkçe dönemine ait Divânu Lügati't-Türk'te «kelegü» (كَﻻَكوُ) biçiminde geçer ve "geleni, tarla sıçanı soyundan bir hayvancık" olarak tanımlanır. Gelengi adını Gelincik adıyla karıştırmamak gerekir.

Islıklı Tavşangiller

Islıklı tavşangiller veya cüce tavşangiller (Ochotonidae), tavşanımsılar (Lagomorpha) takımı içinde sınıflanan bir memeli familyasıdır. İçerdiği 30 türün hepsi, bünyesindeki tek cins olan Ochotona´da toplanmıştır ve pika olarak da adlandırılırlar.

Dış kuyrukları olmayan, ön ve arka uzuvları kısa ve kulakları yuvarlak olan bu küçük hayvanların "ıslıklı" olarak adlandırılmaları, yuvalarına girerken alarm sinyali olarak kullandıkları tiz sesler nedeniyledir. "Pika" adı ise, olasılıkla Tunguzca´daki piika sözcüğünden türemiştir.

Ili Pika

Tavşan denilince aklımıza tabi ki süper sevimli, zıpzıp canlılar geliyor. Ancak yazımızın konusu olan sihirli tavşan diğer tavşanlardan çok daha sevimli üstelik bu tatlılık abidesi tavşanlar henüz oldukça yeni keşfedilmişler. Çin’de Ili Pika olarak bilinen sihirli tavşanların bilimsel ismi Ochotona iliensis. Memeli bir hayvan olan sihirli tavşan hakkında ne yazık ki çok şey bilinmiyor ancak bu güzel canlı hakkında bilinenleri sizin için araştırdık ve bu yazıyı hazırladık. İşte karşınızda sihirli tavşan.

Sihirli tavşan ismi ile tanınan Ochotona iliensis 1883 yılında Çin’de bulunan Tianshian dağlarında tesadüf eseri keşfedilmiş. Sihirli tavşan olarak anılsa da aslında bir tavşan değil

Boyutu, kulakları, beden yapısı ve kuyruğu ile bir tavşana çok benzese de sihirli tavşan aslında bir tavşan türü değil yani başka bir hayvan. Islıklı tavşangiller üst sınıfına dahil olan Ili pika kendi başına farklı bir hayvan türünü oluşturuyor.

Ağırlıkları en fazla 250 grama ulaşabiliyor. Sihirli tavşanlar oldukça minnak hayvanlar ve ağırlıkları en fazla 250 grama boyları ise maksimumun 20,4 santime kadar ulaşabiliyor ki bu boyutlar tavşanların çoğundan oldukça ufak. Keşfedildiğinde 2 binden fazla sihirli tavşan bulunuyordu.

Bu ilginç hayvanlar keşfedildikleri 1983 senesinde 2000’in üzerinde bir popülasyona sahipken sonraki yıllarda ne yazık ki bu sayı büyük bir hızla düşmeye başlamış ve nihayetinde uzun süre hiç sihirli tavşan görülememesi üzerine türün neslinin tükendiğine kanaat getirilmiş.2014 yılında bir fotoğrafçının bir sihirli tavşan görüntülemesi sevinçle karşılandı.

Tam 20 yıl boyunca hiç sihirli tavşan görülememesi üzerine artık türün neslinin tükenmiş olduğuna kesin gözüyle bakılırken 2014 yılında doğa sever bir fotoğrafçı olan Li Weidong tarafından bir Ili Pika’nın görüntülenmesi tüm dünyada ve tabi ki özellikle doğa ve hayvan tutkunları arasında büyük bir sevinç yarattı. Li Weidong bir sihirli tavşanı tesadüf eseri görüntülemiş olsa da şu an doğada bu hayvanlardan kaç tane bulunduğu konusunda herhangi bir veri bulunmuyor. Yani Ili Pika halen nesli tükenmiş ya da tükenme tehlikesi altındaki türler arasında listeleniyor.

Efsane kahraman Pikaçu’ nun Ili Pika’dan esinlenildiği söyleniyor. Kahramanın isminin Pikaçu olmasının yanı sıra pikaçunun görüntüsünün de sihirli tavşana benzemesi bu iddianın pek de mantıksız olmadığını düşündürüyor…

Kurt Yılan Balığı

Kurt yılan balığı sığ sulardan 226 m derinliğe kadar olan sularda bulunurlar. Kurt yılan balığı yılanlarla akraba değildir. Çok güçlü çeneleri vardır. Deniz kestanelerini dişleriyle parçalayıp yiyebilirler. Sert görünümlerine rağmen ılımlı canlılardır. 0-15 °C sıcaklıklarında yaşayabilirler. Sıcak suları sevmezler. Maksimum 240 cm boyutuna ulaşır. Maksimum 25 yıl kadar yaşayabilir.

Mandril

Mandril (Mandrillus sphinx), köpeksi maymunlar familyasından bir primattır.

Mandril, Güney Kamerun, Gabon, Ekvator Ginesi ve Kongo'da bulunmaktadır. Mandriller, tropik yağmur ormanları ve orman-savan mozaiklerinde yaşamayı tercih etmektedir. Ayrıca Mandriller, galeri ormanları, savan alanları, kıyı ormanları, kayalık ormanlar, tarım alanları ve dere yataklarında da yaşamaktadır.

Beslenme

Mandriller, hem etçil hem otçuldur. Çoğunlukla bitki tüketen Mandriller, yüzün üzerinde bitki türü yemektedir. Ayrıca toprak ve mantar da tüketir. Mandriller, hayvan olarak çoğunlukla omurgasız hayvanları, özellikle de karıncaları, böcekleri, termitleri, cırcır böceklerini, salyangozları, örümcekleri ve akrepleri tercih etmektedir. Ayrıca bazen kuş, kaplumbağa ve kurbağa yumurtası, kirpi ve sıçan da yemektedir.