SEVGİSİ VE MERHAMETİ SONSUZ RABBİMİZİN ADI İLE

[yoksulkul 2010]

RAHMÂN, RAHÎM ALLAH ADINA (1)

1 - Otoritelerin çoğunluğuna göre, (9. sure -Tevbe- hariç bütün
surelerin başında yer alan) bu ifade Fâtiha'nın ayrılmaz bir parçasını
oluşturur. Bu nedenle 1. ayet olarak numaralandırılmıştır. Bütün diğer
örneklerde ise besmele, surelerin başında yer alır ve fakat ayet
sayılmaz. Rahmân ve Rahîm ilahî sıfatlarının her ikisi de "bağışlama",
"merhamet", "şefkat" anlamına gelen ve fakat daha da kapsayıcı bir
mana ifade eden rahmet isminden (bu ismin masdarından)
türetilmişlerdir. İlk zamanlardan bu yana İslam alimleri, bu iki
terimi birbirinden ayıran anlam nüanslarını tanımlamaya
çalışmışlardır. Bu açıklamaların en ikna edici ve sade olanı İbni
Kayyım'a aittir (Menâr I, 48'den naklen): (Ona göre,) Rahmân terimi,
Allah'ın Varlığı kavramında içkin (mündemiç) bulunan ve ondan
koparılması mümkün olmayan rahmet saçıcılığı vasfını kapsarken, Rahîm,
bu rahmetin O'nun mahlukatı üzerindeki tezahürünü ve onlar üzerindeki
etkisini, başka bir deyişle O'nun aktivite (faaliyet) tarafını ifade
eder.

MUHAMMED ESED