5 Ocak 2014,
Merhabalar Sevgili, Hamile OLAN veya Normal Doğum BEKLEYEN ARKADAŞLARIM,
Ben BEGÜM KEÇİCİ,
Şu an bebeğim 15. Gününde, saat sabahın 4'ü ve bebeğim emmek için beni uyandırdı:) tüm yorgunluk ve uykusuzluğa rağmen, sabahın 4'unde en derin uykunuzdayken uyandırılmayı gülerek karşılayacağınız tek duygu, annelik!
Aktif olan 2 fıtığımdan dolayı bir türlü bebek için gereken cesareti toparlayamıyordum. Üstüne iki dizimdeki menisküsleri de yırtarak korkularıma yenisini eklemiştim. Neredeyse 6 ay boyunca diz ağrılarım devam etmişti, merdiven çıkamıyordum, yürürken bazen kilitlenip kalıyordu. Bu sayede asla kilo almamam gereken bir döneme girmiştim. L4 ve L 5 deki fıtıklarım ve S1 deki hafif kayma ise oluştukları günden beri bana çok çektirmişti. İlk tutulmamda 6 ay, günlük hayata tam anlamıyla devam edemem emiştim. İnsan içinde yemek yemek büyük eziyetti, çünkü arkama yaslanmış pozisyonda, öne eğilmeden, tabağımı çenemin altında kadar getirip öyle yiyebiliyordum yemeğimi.
İlk tutulmadan sonra senede 1-2 sefer tutulmalarım devam etti, her seferinde tekrar eski halime dönmem aylar alıyordu. Masa başında iş yerinde 20 dakikada bir kalkıp dolaşmazsam ağrılarım dayanılmaz bir hal alırdı. 1-2 yıl boyunca sadece yüzme denedim. Yüzdükten sonraki birkaç saatim çok iyi geçiyordu ancak uzun dönemli bir etkisi olmuyordu. Kaslarımı çok daha fazla güçlendirecek bir şeye ihtiyacım vardı ancak aletli ve ağırlıkla çalışılan sporlarda sakatlanma riski daha yüksekti. Tam iyiyim dediğim bir an uzman kontrolünde tekrar spora başladım, aletlerle çalışıyordum, 1 ay geçmeden belim tekrar tutuldu. Bir sene daha yüzdüm:) sonra cesaretimi tekrar toplayıp spora başladım, bu sefer birebir ders almaya başladım. Asla alet kullanmadan, tamamen kendi vücut ağırlığımla çalışıyordum. Belli bir süre içinde hem belim hem de dizlerim oldukça toparlandı. Ancak artık yeni ilerleme kaydedemiyordum. Artık merdiven çıkabiliyordum ama ağrılarım oluyordu, bağdaş kurmak, yere oturmak, dizlerimi bükmek ve çömelmek ise bana hala ütopik geliyordu. Bir sene de bu şekilde çalıştıktan sonra belim ve dizimi sakatladıktan sonraki en iyi halime ulaşabilmiştim. Tam da bu dönemde hamile olduğumu öğrendim. Artık daha az korkuyordum ancak daha hamileliğinin 2. ayında 2 senedir hiç tutulmayan belim ters bir hareket yapmaksızın yine tutulmuştu. İlaç kullanamadığımdan 10 gün istirahat ettim. İş yerinde yine oturamaz olmuştum, trafikte eve gidip gelmek yine kâbusa dönüşmüştü. Üstelik hamileydim ve hamileliğin sonunu nasıl getireceğimi kara,kara düşünüyordum.
Hamileliğimin 3. Ayında, belim hareket etmeme daha yeni izin vermişken Banu Hocam ile hamile yogasına başladım. Belimdeki ağrılardan 2 ay geçmeden neredeyse tamamen kurtulmuştum. Şu ana kadar ki tutulmalarım içinde en kolay atlattığım tutulma olmuştu. Üstelik hiç ilaç kullanmadan. Hamileliğimin ilerleyen dönemlerinde, ağırlığım arttığı halde, belinde hamilelik öncesi problem olmayanlar bel ağrıları çekerken ben neredeyse 9 ayın sonuna kadar sorunsuz ve ağrısız geldim. Üstelik son 3 haftam kalana kadar çalışmaya da devam ettim. Son 15-20 gün içinde başlayan siyatik ağrılarımın üstesinden ise Banu Hocamın medikal masajı ile geldik. Yogilatesin bana bir de bonusu oldu, dizlerimde merdiven çıkarken oluşan ağrılar tamamen yok oldu, daha garibi belli bir süre sonra artık bağdaş kurabilecek kadar dizlerimi bükebiliyordum, dahası da var, hamileliğimin son 1 ayında kontrollü bir şekilde çömelme hareketini yapabilir duruma gelmiştim. Menisküslerinde yırtık olanlar bu yazdıklarımı çok daha iyi anlayacaklardır. Sonuçta hamileliğime başladığımdan daha sağlıklı bir şekilde hamileliğimi sonlanırmaya hazırdım.
Hamileliğimin başında, belimdeki tutulmayı yaşadığımı gören kadın doğum doktorum, ve belim için gittiğim beyin cerrahı doktorum bana sezeryan önermişlerdi. Hamileliğinin sonlarında artık bu mevzu edilmiyordu.
Belimdeki kaymadan dolayı anestezi uzmanımla görüşüp epiduralin bana uygulanıp uygulanmayacağını da öğrenmek istedim. Doktorumun yorumu, hamilelik boyunca omurgamı çok iyi koruduğum oldu ve yoga yapıp yapmadığımı sordu.
Gelelim 15 gün önce bugüne:) Hastaneye gittiğimde 3-4 cm açılmam vardı, 5 saat sonra Kaan kucağımdaydı. Hemşireler açılmamın hızlı olduğunu söylediler, rahat, sorunsuz, huzurlu, beklediğimden kısa süren bir doğum olduğunu düşünüyorum. Sancılar sırasında Banu Hocamın tavsiye ettiği, açılmaya yardım ettiği aşikar hareketleri yapmaya devam ettim. Herkese kolay ve daha sonra mutlulukla anımsayacağı doğumlar diliyorum.
Begüm Keçici , BEBEĞİM 22 ARALIK 2013 DOĞUMLU