Son mailde bahsettigimiz Antepli ailemize desteginizi ilettik. Yeni dogan bebeklerine vazgecmedilerse Ayşenur adını koyacaklardi :))
Hiç üstüme alinmadim, onları zorda bırakmamak için.
Eşini ve 1 oğlunu bombalarda kaybetmiş Halepli bir ailemize gaz için yardımda bulunduk.
4 çocuklu Gazzeli bir aileye 2 kere yardım gönderdik. Kadincagiz postanenin kapısında nöbet tuttu evine bir şeyler alıp götürebilmek için...
İşsiz bir aileye erzak ve kanser bir genç kizimiza nakit temin ettik.
Bu aralar hayat sıkıcı, bulanık, karanlık belki. Ben de bazen öyle hissediyorum bu aralar ama iyiliğe devam etmeye ihtiyacımız var. Deseniz ki aysenur dunyanin bundan daha fazlasına da ihtiyacı var, ancak katılırım bu doğru fikre lakin benim elimden bunu yapmak geliyor ve buna devam etmeye çalışıyorum.
Şu An elimde mutfağı boş olan biri kanser hastası, biri issiz; uc aile, Bir yaşlı Suriyeli aile, dul bir ailenin faturaları, bir kira beklemekte...
Binlerce defa gördüm, şahit oldum ki, işleri olduran yürüten Büyük bir Güç var...Insan gerek kendi içinde gerek dışındaki alemde ne kadar da olayları olumsuz ve çaresiz ve yanıtsız görse de, o büyük Güç hepimizin üzerinde fiiliyatini yürütüyor; bizi yalnız çaresiz bırakmıyor hayır vallahi gerçekten kimseyi bırakmıyor, hiç kimseyi...
Isler oyle yürüyor ki, dehşete düşüyorum...
Bunu gördüm yine de bazen sebeplerden ve kişilerden çıkamıyorum... Bu benim aşmam gerekenim...
ve dahi burdan nereye yürünür bilmiyorum...
Mevla bizi insan eylesin ve
bu dünya cehenneminden selamet ile cikartsin.
Selam ile