Fwd: Sekizinci hafta şiiri

[tayfun ones]

Arkadaşlar,

 

bayrama sevdiklerinizle

ve

Mevlana'nın bu güzel şiiriyle girmenizi arzu ederim.

 

Benden size (biraz şarkıcı repliği gibi olacak ama, gerçekten...) kucak dolusu sevgiler...

 

tayfun

 

...................

 

Hayattan ne öğrendim?
 

 Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum.
 Ağladım.
 Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
 Karanlığı gördüm, korktum.
 Gün geldi sonsuz karanlığa ugurladım sevdiklerimi ...
 Ağladım.
 
 * * *
 Yaşamayı öğrendim.
 Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
 aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.
 
 * * *
 Zamanı öğrendim.
 Yarıştım onunla ...
 Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını,
 zamanla öğrendim ...
 
 * * *
 İnsanı öğrendim.
 Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu ...
 Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük
 bulunduğunu öğrendim.
 
 * * *
 Sevmeyi öğrendim.
 Sonra güvenmeyi ...
 Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı
 olduğunu,
 sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu
 öğrendim.
 
 * * *
 İnsan tenini öğrendim.
 Sonra tenin altnda bir ruh bulunduğunu ...
 Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu
 öğrendim.
 
 * * *
 Evreni öğrendim.
 Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
 Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni
 aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.
 
 * * *
 Ekmeği öğrendim.
 Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini ...
 Sonra da ekmeği hakça paylaşmanın
 bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.
 
 * * *
 Okumayı öğrendim.
 Kendime yazıyı öğrettim sonra ...
 Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana ...
 
 * * *
 Gitmeyi öğrendim.
 Sonra dayanamayıp dönmeyi ...
 Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi ...
 
 * * *
 Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta ...
 Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
 Sonra da asıl yürüyüşün
 kalabalıklara karşı olması gerektiğini öğrendim
 
 * * *
 Düsünmeyi öğrendim.
 Sonra kalıplar içinde düsünmeyi öğrendim.
 Sonra sağlıklı düşünmenin
 Kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.
 
 * * *
 Namusun önemini öğrendim ,.
 Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
 gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu
 öğrendim.
 
 * * *
 Gerçeği öğrendim bir gün ...
 Ve gerçeğin acı olduğunu ...
 Sonra dozunda acının,
 yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.
 
 * * *
 Her canlının  ölümü tadacağını,
 
 ama sadece bazılarının hayatı tadacağını
 öğrendim.
 
 ****
 Ben dostlarımı ne kalbimle
 nede aklımla severim.
 Olur ya ...
 Kalp durur ...
 Akıl unutur ...
 Ben dostlarımı ruhumla severim.
 O ne durur, ne de unutur ...
 
MEVLANA