Bir ben, Bir Yalnızlığım, Bir de Seccadem...

[Hemdem]

 

Bir ben bir yalnızlığım bir de seccadem
bir de şu gizem dolu ıssız vakitler
O’na yönelen isteyen kulları bekler
uzatsam ellerimi âsumana doğru
süzülse âlem-i ulviye yüreğimden dilekler..
secdemin miracısın sen
bize lutfedilen huzur limanım
sende durulur en âsi dalgalar
sessiz bir fırtına içimde senli duygular
gönül kapımı çalarsın o mukaddes çağrıyla
En yüce olanın huzuruna çıkma vakti
önce ruhum serinlemeli abdestle
sonra huzura çıkmalıyım tekbirle
tüm sorgularımı hesaplarımı atmalıyım bir kenara
riyâdan arınmalı bedenim
Ve.. yüreğim ümitle korku arası
huşûyla durmalıyım o yüce divâna
tek seccadem anlamalı beni
yalnız o şahit olmalı gözyaşlarıma
ruhumun derinlerinde
gönül ummanımdan çağlayan
sevdamı katmalıyım namazım sana..
işlemeliyim en güzel sözlerle dualarımı
unutulmaz bir râyiha olmalı
senli dakikalarım
bir buse bırakmalıyım secdede
Rabbim’e en yakın olduğum yerde
katmer katmer açmalı umutlarım
gönül çiçeklerime âb-ı hayat olmalı
cennet bahçelerinin kokusu dolmalı odama
solumda cehennem yaklaşırken alev alev
azrail beklerken son nefesimi
sağımda cennet bahçeleri
Ve ben Sırat-ı Müstakimde olmalıyım
huzura ermeliyim kızıl şafaklarda
kurtuluşun adı namaz
fermanı af olmalı
ötelere uzanmalı âh-u figânım
bilirim sendedir derdime derman
kanayan yaralarıma tek ilacım
gözümün nuru namazım
seninledir Rabbim'e vuslatım..
bir damla düşse ötelerden yüreğime
arınsa kalbimden suveydâ
filizlense yeniden körelmiş duygularım
bir ruveydâ dokunuş özümde

Ve ben.. seninle hayat bulmalıyım..