[ความชั้น Phum] پیام جدید دریافت شد.

[‏فرم تماس Blogger‎]

“เป็นไปได้ยาก ที่จะกระตุกเรื่องนี้ไปจนถึง จุดที่คนจะให้ความสนใจกับคำว่า
อาวาส! ในนัยว่า ‘พุทธเขต พุทธจักร และพุทธอาณา’ คืออะไร?, คือวจนะ
หรือพุทธวจนะ ในระดับ หรือสัญญาญาณ ที่แถลงไปสู่การมองเห็น
ว่าคือเรื่องธรรมจักร หรือพระตถาคตลิขิต เพราะความ ตามการกินความหมาย
ในอย่างภาษาของชาติเรานี้ อันย่อมเห็น ย่อมรับรู้ ย่อมลูป ซ้ำ
เรื่องมาอย่างนี้ คือเรื่องภูมิสถาน อันคือ คาม นิคม ประเทศ และชนบท
เขตสารขัณฑ์ อย่างไรอย่างหนึ่ง นี่หล่ะ! คือ กล่าวแก่ มรดก
หรือความเป็นมาตามเป็นจริง ในนัย แห่ง ‘สมบัติธรรม ธงธรรม และกองทัพธรรม’

เพราะเรื่องศาสนวัตถุ หรือสัตถุศาสน์ ซึ่งอาณัติสัญญาโดยพยัญชนะ
เป็นเรื่องหนักอก และต้องแบกรับแต่ชาวเรากันเองไปแบบนี้
เพราะในสัญญาอย่างโรมัน ฉะนั้น ก็คง จะว่า b d dh แต่สัญญาอย่างสยาม เป็น
นิยาม หรือเป็นนายยามขึ้นเอง ว่าเป็น สัญญาอาณัติ แด่ พ ท ธ คือหมายความว่า
ภูมิประเทศ หรือภูมิแห่งนิคม ประเทศ และชนบท สุวรรณภูมิ หรือสยาม ย่อมเป็นดั่ง
พื้นที่ธง! (พทธ) หรือเรือธง นั่นเอง ถ้าจะจำหลัก ใจจรดมองหาความไว้
ถึงอาณัติสัญญาอันยอดเยี่ยมแน่แท้ ซึ่งองคาพยพ ว่า ปุรพบท ปุรพภาค แต่บรรพชน
ส่งทอดมา ท่านระบุ ท่านกล่าว ท่านสำแดง อาณัติสัญญาแห่ง ภาคอะไร?

ในเรื่อง พระภาค สภาค และวิสภาค ที่เป็นไปตามธรรมจักร หรือพระตถาคตลิขิต
จึงสนใจกันมากบ้างว่า จวนจะถึงเวลาแล้วหรือ ที่ผู้คน แห่งอังคาพยพสุวรรณภูมิ
จะพึงสนใจคำนี้เป็นระลอกที่ ๒ ซึ่งว่า ความสนใจแก่คำว่า อาวาส! สมานสังวาส!
หรือนานาสังวาส! ซึ่งว่า สมณสงคราม ซึ่งธรรมสงคราม ที่ พระโพธิรักษ์
ได้ยกวิญญาณทางศาสนาไว้ได้ ระลอกหนึ่งแล้ว เพื่อกระตุก! ให้คนได้เห็น
หรือได้คิดถึงคำว่า พื้นที่ธง! (พทธ) หรือเรือธง ท่ามกลางคำพากย์
และวิพากษ์แบบโรมัน (b d dh) ซึ่งข้อมูลที่สำรอกออกมาอย่างหลั่งไหลพรั่งพรู
ตลอดทุกวันคืน จนแทบจะท่วมโลกนี้พินาศแล้ว

ก็เป็นความ พยายาม ของพุทธจักรแรก เขตแรก กันต่อไป
ก็จงพึงสร้างแรงกระเพื่อมกันต่อไป ที่จะให้เขตแดนอื่นๆ นั้นรู้ถึง
ความมีอยู่ตามธรรมดาของพุทธจักร ๙ แบบ ๙ สาย
โดยเริ่มขึ้นที่สุวรรณภูมิเป็นเขตแรกแดนแรก อาณาแรก ในลำดับคือพุทธาภิสมัยนี้
ก็จำพึงต้องรั้งดึง และกระตุก ไม่ให้ลืมความหมายตามเดิม คือที่จะต้องรู้
และระลึกได้ว่า เรื่อง คือเรื่อง อาวาส! สมานสังวาส! หรือนานาสังวาส! ที่เป็น
พุทธจักร พุทธเขต พุทธอาณา อย่างไร?อย่างหนึ่งด้วยกัน
แล้วต้องเตือนกันอย่างขันแข็ง และไม่ลืมว่า ปีกนก! (พุทธจักรของจริง)
ดังกล่าวของเรานี้ กินลม!

ซึ่งย่อมมิใช่เรื่อง ของการก่อสัญญาอาณัติ อันใดที่ไม่จริง โดยไม่มีหลักฐาน
เพราะว่า พุทธาณาจักรของจริง ฉะนั้น คือสุวรรณภูมิ แล้ว มิใช่!เรื่อง ของ
ปีกเครื่องบิน! ที่ซึ่งต้อง กินไฟ! อันว่าความหวัง ที่จะให้กระบวน
หรือวาทะทางกฎหมายอย่างตะวันตก (โรมัน) มายก วจนะ ของจริง
ของเราให้เถลิงยิ่งขึ้น ฉะนั้น เรื่อง อาวาส! สมานสังวาส! หรือนานาสังวาส!
ที่เป็น พุทธจักร พุทธเขต พุทธอาณา อย่างไร?, ย่อมแต่อาจจะหาความมั่นอกมั่นใจ
ในความสมภาค แก่การณ์สมโภค จะเป็นดีกว่า หรือยุ่งยากเสียประโยชน์ ไม่ดีไปกว่า
ที่เรา จะพึงตกผลึกเรื่องของเราเอง เพราะวาทะอย่างโลก หรืออย่าง (สากล) โรมัน
ฉะนั้น อาจที่มิได้มีใด ที่ คำนึงไปถึงการกินลม!”

با احترام،
ปอสา ไผ่ ยูคาลิปตัส และสนเกี๊ยะ ใช้ทำกระดาษ | dats...@outlook.co.th

توجه: این ایمیل از طریق ابزارک فرم تماس در
https://sabhanirutti.blogspot.com ارسال شده است

[‏فرم تماس Blogger‎]

“เป็นไปได้ยาก ที่จะกระตุกเรื่องนี้ไปจนถึง จุดที่คนจะให้ความสนใจกับคำว่า
อาวาส! ในนัยว่า ‘พุทธเขต พุทธจักร และพุทธอาณา’ คืออะไร?, คือวจนะ
หรือพุทธวจนะ ในระดับ หรือสัญญาญาณ ที่แถลงไปสู่การมองเห็น
ว่าคือเรื่องธรรมจักร หรือพระตถาคตลิขิต เพราะความ ตามการกินความหมาย
ในอย่างภาษาของชาติเรานี้ อันย่อมเห็น ย่อมรับรู้ ย่อมลูป ซ้ำ
เรื่องมาอย่างนี้ คือเรื่องภูมิสถาน อันคือ คาม นิคม ประเทศ และชนบท
เขตสารขัณฑ์ อย่างไรอย่างหนึ่ง นี่หล่ะ! คือ กล่าวแก่ มรดก
หรือความเป็นมาตามเป็นจริง ในนัย แห่ง ‘สมบัติธรรม ธงธรรม และกองทัพธรรม’

เพราะเรื่องศาสนวัตถุ หรือสัตถุศาสน์ ซึ่งอาณัตสัญญาโดยพยัญชนะ

ฉะนั้น อาจที่มิได้มีใด ที่ จะเข้ามา คำนึงไปถึงการกินลม!”

با احترام،
ปอสา ไผ่ ยูคาลิปตัส และสนเกี๊ยะ ใช้ทำกระดาษ | ceti...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“ทางที่ดี ที่จะพูดอะไร? มันก็จรดและจบลงที่การแทนค่า เพราะมิเช่นนั้น
มันจะวกไปที่การเสียค่า ที่กำหนดได้ แล้วไปสู่เรื่อง
หรือประการของความที่กำหนดไม่ได้, ทีนี้ ก็มีทางเดียว ที่ดี ที่จะพึงตั้งใจ
ในความมั่นใจ ซึ่งก็คือ การให้ได้กล่าวหรือพูดอะไร? ตามงานไปเท่านั้น
หรือกล่าวแต่ธรรม หรือวัตถุธรรม ในเรื่อง ‘ของยอดบุคคล, เวลาที่ต้องจดจำ,
หรือสถานที่ ที่เราจะต้องอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน’, แล้ววันนี้
อัปเดตล่าสุดก็มีความ ปรากฏอยู่ว่า

มีการยกขึ้น ซึ่งคำศัพท์ แห่งประโยค วรรค และวาระ, เพราะถ้ากล่าวถึงอัปเดต
ฉะนั้น, วันนี้ ย่อมนับว่า ได้อัปเดต ไป ๒ แห่ง ๒ ที่อยู่ คือได้แสดงโพสต์
ที่บล็อกเกอร์ ฉะนั้น เป็นประจำอยู่แล้ว แต่ก็ได้โพสต์เกี่ยวกับ ‘พระไตรปิฎก
เว็บไซต์ แลการแต่งกลอน’ ที่เว็บไซต์อื่น ภายในวันนี้ด้วย, ทว่าแต่การงวด
หรือตกผลึกที่จะกลั่นตนไปในการตระหนัก หรือสำเหนียกอะไร? อย่างไร? ฉะนั้น
ก็ควรค้น ควรคว้าเอาตามทางที่อัปเดต นั่นเอง ที่ตนเองตั้งใจแน่
หรือจริงใจในนั้น

ทีนี้เรื่อง ย่อมที่จะว่ากล่าวไปตาม ความแห่ง เช้า สาย บ่าย และเย็น หรืออาทิ
หัวค่ำ กลางคืน กลางดึก หรือค่อนแจ้ง หากว่าในเวลากลางคืน ก็ยังค้นคว้าสืบเสาะ
ไปในข้อมูล หรือหนังสือหนังหา ตำรับตำรา เช่นนี้อยู่, แล้วถามว่า จริงๆ
เราอยู่ที่ไหน? หรือเราอยากอยู่ที่ไหน? เท่านี้ ก็ ๒ อย่าง อีกแล้ว,
แล้วกล่าวถึงยอดบุคคล เราเป็นยอด หรือใครเป็นยอดบุคคล ทั้งเรื่องเวลานั่นเอง
ในท่ามอดีต และอนาคตโดยไม่สิ้นสุดฉะนั้น

ทุกเส้นทาง ทอดยาวไปสู่เบื้องลึก ของใครๆ ก็ของคนนั้นเอง
ที่ใครก็ไม่อาจจะตามไปรู้ หรือกำกับการต่างๆดังนั้นให้ได้ แล้วนี้
การไม่ลึกล้ำลงไปในใจ อย่างดี อย่างหนึ่ง ก็คือ การมุ่งอยู่ด้วยเหตุ
หรือเหตุผลเปลือกนอกดั่งนี้แหละเรื่อยๆไป คือทำบันทึก แล้วก็ตรวจสอบเอกสาร
คือพระไตรปิฎก ดังนี้ไป ให้ได้หมดเวลาของการใช้ชีวิตแล้ว ไปกับเรื่องเหล่านี้
ดังนี้แหละ ก็นับเป็นการณ์ดี, คือให้เหมือนกะว่า ทุกๆคน ก็ได้มีดี
อยู่ดีเป็นปกติสุขดีแล้ว แต่ทุกคนยังเหลือ แต่การขาดเอกสารที่ดีที่สมบูรณ์
คือพระไตรปิฎก คือพระธรรม ที่ตรวจอยู่นี่เอง”

با احترام،
‹‹‹‹‹ | dats...@outlook.co.th

[‏فرم تماس Blogger‎]

“สิ่งที่ใช้งานได้อย่างเต็มที่ อย่างตรงตัว ไม่ผ่านการที่ต้องรบกวน
หรือต้องยุ่งไปกับปัญหาที่ต้องเติมสิ่งต่างๆ ให้กับระบบ
ที่เกี่ยวโยงกับชุดคำสั่งต่างๆมากมาย ซึ่งโดยมาก ดั่งหนึ่ง
ต้องยอมรับสภาพการถูกรบกวน ให้ต้องทำอย่างไร? อย่างหนึ่ง? อยู่เรื่อยๆไป,
แต่ทีนี้ ตลอด ไม่ต่ำกว่า ๑๒ กว่าปีมานี้ ที่แน่ๆ ก็คือ ยืนหลักว่า
จะทำความสมบูรณ์บริบูรณ์พระไตรปิฎกอย่างไร? แลทั้งสิ่งที่ประกอบกัน
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องโทนไหน? หรือเรื่องมิติไหน

ก็เป็นอันว่า ตามประกอบอยู่ดั่งนี้ แล้วส่งใจไป อยู่เรื่อยๆว่า
ขอเพียงให้ได้มุ่งหวังอยู่ดังนี้ ก็จึงค่อยไว้วางใจที่จะทำอะไร?
ผ่านกระบวนการของประดาเครื่องมือ และส่วนประกอบ ในนัย ของเรื่องทุกๆโทนเรื่อง
และทุกมิติ ที่เรื่องแห่งชื่อ บัญญัติ และภาษา จะพึงได้สมมติไปถึง
หรือแสดงมายา ดั่งกะจะได้ซึ่งความจริงเฉกเช่นดังกล่าวนั้น
ซึ่งก็ตามเรื่องมาเรื่อย ด้วยความจำเพาะ ดังกล่าวนี้ แล้วยิ่งชัดเข้าทุกวันว่า
ได้อยู่ลำพัง กะหนทางกับการกระทำวิถีในทางข้อมูล อย่างนี้ คนเดียวจริงๆ

คือทำผ่านสมมติ โดยที่หวังว่า สมมติดังกล่าวนั้น จะพึงจริงดังนั้นเสียให้ได้
ซึ่งหมายความว่า พึงสมบูรณ์บริบูรณ์ ไปตาม คำศัพท์ แห่งประโยค วรรค และวาระ
ที่ได้ทำความสมบูรณ์บริบูรณ์, ทั้งนี้ การที่เราได้พองตัว
และมุไปยังประเด็นอื่นๆ ลองบ้างที่จะแส่จิต และความพยายามไปดั่งนั้นบ้าง
ก็เห็นได้ว่า เป็นการพองตัว และกระทำความคืบหน้าไปที่ไม่มีหวัง
คือมันหวังไม่ได้ที่จะทำความบริสุทธิ์ใจ เหมือนที่เราตรวจสอบพระธรรม
คือพระไตรปิฎกไปแบบนี้ และว่า ที่จะสู้กับแรงเสียดทาน ความรบกวน
ก็จึงเป็นเรื่องที่ต้องมี มานะ ขันติ ในการที่ต้องอดทนกับสภาพที่เร่งเร้า
รบกวน หรือบั่นทอน

อันย่อมเห็นแล้วว่า การที่เราไม่พัฒนา
หรือไม่อาจเติมสิ่งประดาต่างๆลงไปในกระบวนทางวิทยาการ
ที่เป็นองค์รวมร่วมกันระหว่างการใช้งาน
ถ้าหากเราไม่สามารถประกอบตนตามชุดข้อมูล หรือคำสั่งใดๆ ได้ เมื่อนั้น
ก็กลายเหมือนเป็นว่าเราเสื่อม หรือพึงต้องเสียประโยชน์
ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เห็นว่า สิ่งรู้ สิ่งเห็นในทางข้อมูลดั่งนี้
จะมาเข้าควบคุมเราอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ได้อย่างไร?,
เพราะที่จริงอยากให้มันทำอย่างนั้น โดยตรงกับความตั้งใจจริงแท้ที่เรามีอยู่”

با احترام،
Phra Nirut Cittasamvaro Jotilipikara | tipit...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“โดยรวบความที่สุด พระไตรปิฎกต้องเรียกว่าพระธรรม ซึ่งว่าภาชนะดังกล่าวนี้เอง
ถ้าทำให้สมบูรณ์บริบูรณ์ได้ จะมีค่าเท่ากัป! คือมีค่าเท่ากับ นิรุตติธรรม
ที่สมบูรณ์ ที่ให้สถาปนาทุกสิ่งสารพัดได้ ในนัยหนึ่ง ก็คือ กล่าวได้ว่า
มนุษย์ภายใต้อารยธรรมดังกล่าวนี้ (ซึ่งอาจจะเรียกว่า ภายใต้นิรุตติสภา)
จะมีปกติเสพทุกสิ่งทุกอย่างผ่านพระไตรปิฎก และสร้างทุกสิ่งทุกอย่าง
ผ่านพระไตรปิฎก, คือหมายความว่า คลิก!แรก หรือปุ่มแรก ที่ผู้คน จะเรียกคำสั่ง
ระบุตำแหน่ง หรือใช้งานร่วมกันในทางภูมิศาสตร์ หรือที่เรียกว่า
ใช้ข้อจำกัดของการมีอยู่ ร่วมกัน อารยธรรมภายใต้ภาชนะดังกล่าว (นิรุตฺติสภา)
จะสร้าง และเสพทุกสิ่งทุกอย่างผ่านพระธรรมคือพระไตรปิฎก
คือในกรณีที่มนุษย์ภายใต้อารยธรรม ได้พัฒนาไปถึงจุดที่สามารถ กำหนด
จิตอนันต์ได้ ฉะนั้น ธรรมดา คือพระไตรปิฎก (ฉบับที่สมบูรณ์บริบูรณ์จริง)
นั่นแหละ จะเป็นสิ่งที่เรียกว่า วัตถุอนันต์, ดังนั้น โดยรวบความที่สุด ณ
ปัจจุบันขณะนี้ ในขณะที่มนุษย์เรายังไม่สามารถที่จะกำหนดควบคุมจิตอนันต์ได้
กระนั้น! ก็ได้ชัดเจนกันมากยิ่งขึ้น ในเรื่อง ของการดำเนินวิถีไป
ในสายแห่งวัตถุอนันต์ที่ต่างกัน ซึ่งการกล่าวถึง อารยธรรม
หรืองานภายใต้นิรุตติสภานี้ เดิมผู้รู้ท่านคงหมายเอาว่า
เป็นเรื่องที่จะพึงต้องทำวัตถุอนันต์ คือต้องทำพระไตรปิฎกเป็นหลัก เป็นแกน
คือแกน ที่เรียกว่า ฐีติ (หมวด ๓) นั้นๆ ฉะนั้น จะต้อง มีสิ่งที่ควบขนานกันไป
ตลอดไป คือ จิตอนันต์ ๑, วัตถุอนันต์ ๑ และบรมนิพพาน อันไม่ชั่วคราว และแน่นอน
๑”

با احترام،
☺ Akkharaṃ ekamekañca Buddharūpasamaṃ siyā ✔ | tipit...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“คำโปรย หรือรายละเอียดหลัก เรื่องนี้ เป็นเรื่อง DIT
ที่เจ้าของทฤษฎีวิเคราะห์ คือ สุวินัย ภรณวลัย, ส่วนแท็กพระไตรปิฎก
หัวข้อนำไว้แล้ว ว่าลงไปที่ มติมหาเถระสมาคม ซึ่งแน่นอนว่า การมองให้สุด
ต้องมองไปที่พระไตรปิฎกทุกฉบับ ซึ่งหมายถึงความพยายามที่จะเลิกล้มอิทธิพลเขมร
ไปสู่ อริยกะ ด้วย ทีนี้ เปรียบเทียบกับ DIT ที่เพ่งเล็งไปถึง อารยธรรม
หรือโครงสร้างอารยธรรม

DIT เอง ยังไม่ด้กล่าวถึง การสถาปนา สมบัติคือสกุลเงิน สถาปนาภาษาคืออักษร?
สถาปนาระบบปฏิทิน, แต่ DIT กล่าวไปถึง การสถาปนาระบบ ที่หมายถึงคำว่า ระบบ
คือหมายถึงอย่างโดยรวม ที่มนุษย์ลอยตัว
แต่ต้องอยู่กับโครงสร้างแห่งนวัตกรรมและปัญญาเทียมนั่นเอง, และเมื่อวานนี้เอง
DIT ได้อธิบายตนเองเพิ่มเติม, อันปรากฏการณ์ ที่จะสร้างแรงกระเพื่อมต่อเนื่อง
ในการที่จะเพ่งพินิจ ถึง อาณาจักร หรืออารยธรรม ที่กำลังจะเกิดขึ้น

แต่ทีนี้ แท็ก!พระไตรปิฎก ย่อมพูดกล่าวถึง ประโยชน์ของพระไตรปิฎก ว่า
พระไตรปิฎกต้องการอะไร? หรือทำอะไร? ยิ่งโดยเฉพาะขั้นสุด ที่กล่าวไปถึง
พระไตรปิฎก ฉบับอักษรอริยกะ, ซึ่งย่อมหมายถึง การเพ่งพินิจ ถึง อารยธรม หนึ่ง
หรืออาณาจักรหนึ่ง ที่เป็นจริง หรือเป็นอยู่ตลอดกัป! ดังนั้น ภาค, พระภาค สภาค
หรือ วิสภาค คือ Ariyaka script จึงเทียบเคียงกับ DIT ว่า ที่แท้จริง
ที่ควบรวมกันไปจริง อารยธรรม หรือนวัตกรรม ซึ่งวัตถุข้อมูลที่วิเศษอย่างหนึ่ง
มันจะเกิดจากนี้ ซึ่งอาจจะลอยตัวจากกัน หรือเกี่ยวกันกับ DIT ก็อาจจะเป็นไปได้
ซึ่งหมายถึงความจริง ไม่ใช่เพราะความพยายามที่จะอธิบายให้เกี่ยวกัน”

با احترام،
maria_call80186 ☺ | tipit...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“ความ อันไม่อยากจะให้เสียแท็ก!พระไตรปิฎก ว่ากลุ่มการอ่านพระไตรปิฎก
ย่อมที่จะต้องเป็นชุมนุมแห่งการอ่านที่ละเอียดลออ และเอี่ยมลออ
ต่อเรื่องการอ่านอย่างที่สุด กว่าชุมนุมการอ่านเอาเรื่องเอาความอย่างอื่น
แบบอื่นๆ อันมีค่าแบบใดๆ แม้นนั้น ย่อมไม่เท่ากับค่า แห่งการอ่านความต้องการ
เพื่อความต้องการของพระไตรปิฎก ฉะนั้น จะพึงถึงที่แห่งความจำนง, ดังนี้
ข้าพเจ้าจึงตอบคำถาม ตอบคำโปรย หรือต่ออารัมภบท หรือคำปรารภ นี้ เนื่องกะเหตุ
เพราะว่าท่านได้แท็ก!พระไตรปิฎก

ซึ่งว่า การได้ยกขึ้น ซึ่งคำศัพท์ แห่งประโยค วรรค และวาระ ถึงที่แก่ศัพท์ มี
อิ ปัจจัย มี อุ ปัจจัย เป็นต้น ของความ มี ดำริ!คิด แล้ว ทำ!ลิขิต
ด้วยคำแรกแห่งปุรพบท ดังนั้น ย่อมเห็นได้ว่า ศัพท์ อันมี อิ ปัจจัย และ อุ
ปัจจัยเป็นต้น หรือความที่ให้มีวรรณยุกต์อย่างหนึ่ง อย่างใดเป็น วรรณนาแรก
ที่ปรากฏตลอดไป โดยคติ อันเป็นสารคดี แลบันเทิงคดีแห่งคติ ฉะนั้น
อันได้เห็นอยู่แล้วด้วยดีว่า มีคำศัพท์ที่น่าสนใจ คือคำว่า ‘📝’ คำว่า ‘📝’
แลวรรณยุกต์ ที่ปรากฏแก่ความนั้นๆ ในที่แรก มีความว่า ‘📝’”

با احترام،
✨📝📖📚💻👇👀👂👃👅🙏💗💤☸️🛐🌳🐞🌸✨ |
thai.national.i...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“ทว่า กล่าวถึงปกรณ์ หรืออ้างหรือแท็กในทางคัมภีร์ตำรา
น่าจะกล่าวลึกไปในเทคนิค หรือกระบวนทางวิธี ของชื่อ บัญญัติ และภาษา
ให้มากโดยธรรมดา, คือกล่าวกันถึงการจุดประกาย หรือจะเริ่มจักรธรรม
คืออารยธรรมกันอย่างไร?, โดยถือเอาความตระหนักว่า มนุษย์ส่วนหนึ่ง
ถือกำเนิดมาในยุคสร้างจักร คือภาษา ทว่าตอนนี้ มนุษย์ส่วนหนึ่ง นี้ ในภายหลัง
เกิดมาในจักร คือเกิดมาในยุคที่ มีธรรมมีลิขิต ที่ได้ลิขิตคือทำการสร้าง
และทำโดยภาษา ฉะนั้น จรดลง ซึ่งอันจะได้ความสมบูรณ์แล้ว ดั่งเพียงรอวัน
กดปุ่มแรก หรือคลิกเริ่มเท่านั้น, ซึ่งหมายความว่า ในทุกๆ ลัทธิความหมาย
และนิกาย ซึ่งต่างนานาสังวาสกัน หรือต่างสมานสังวาสกัน พึงแต่จะได้ถึง
หรือถึงการถือศาสนา ไม่ใช่ ถือคำว่า ศาสนาอะไร?

แล้วยกความมาถึงเรื่องชื่อ บัญญัติ และภาษา อันที่ ก็น่าที่จะได้ มีชื่อ
บัญญัติ และภาษา ที่เป็นกลางตลอดถึงกันได้ ซึ่งแม้นฝืนใจ
ก็ยังมีอาการกระทำประโยชน์ถึงกัน ด้วยญัตติ หรือด้วยบัญญัติ นั้นๆนั่นเอง
ที่ก็ย่อมถึงที่ ที่พึงได้มีชื่อ บัญญัติ และภาษา ที่เป็นกลางถึงกันโดยตลอด
อย่างนั้น, เพราะถือว่า คำเก่า นั้นยังมีอยู่
หากทว่าได้ตราบัญญัติญัตติโดยคำเก่า ย่อมถือถึงความสมัครใจ และสมานใจกัน
โดยหลักของสมมติสัจ ตามเป็นจริง เช่น ความที่เถลิงยิ่งขึ้น ตามกระบวนงานศึกษา
ก็จึงได้แจ้งอยู่แล้วว่า เช่นเหตุว่า ‘นิรุตติธรรม ซึ่งนิรุตติสภา ได้แถลง
และแสดง แล้ว สถาปนาทุกสิ่งสารพัดยิ่งขึ้น ด้วยดีแล้ว’, ดังนี้
ก็เป็นเรื่องแห่งปกรณ์ และคำเก่า ที่ได้มีอยู่ โดยทั่วถ้วนดีแล้ว

คือเรื่อง ย่อมมิใช่ต้องไปว่า จรดถึง ‘สภามูลบท สภานิกาย หรือสภาบัณฑิต’
เฉทางไป แต่อย่างใดเลย เพราะโดยรวมความ การก่อนเริ่มอารยธรรมมา มีภาษาธรรม
ที่ยังดี อยู่ดีมีครบถ้วน ซึ่งมีอันแต่จะต้องว่า เถลิง แล้วสถิต
ตีตราลงตลอดถึง คำว่า ‘การงานแห่งนิรุตติสภา’ ว่าได้เลย อันย่อมว่ากล่าว ถึง
ศาสนธรรม หรือธรรมจักรอันบวร หรือลัทธินิกายใดก็แล้วแต่ เพียงแต่
ย่อมจะต้องอ้างหรือแท็กเข้าถึงทางตำราอย่างนี้ให้ได้
แล้วเพ่งเล็งจรดตรงไปที่ความไม่เสียเปล่า ที่ทำ, แก่กิจ และทัพสัมภาระ
ที่ซึ่งต่างก็ให้สมานสังวาสกัน หรือต่างก็ให้กระทำนานาสังวาสกัน, ดังนี้
จึงเป็นเรื่อง ที่ถ่ายเท หรือทอดสัญญาอาณัติไปสู่ความมีปกติ เป็นผาสุก

ดังความที่นี้ ด้วยมากหลักฐาน ความเก่า ย่อมมีอันแน่นอนแก่คนถิ่นไทย ชาวสยาม
หรือชนชาวสุวรรณภูมิ ที่แน่หนักว่า อารยธรรมที่จะจุดเริ่ม ต่อติด คิดคลิก
หรือให้กดปุ่มแรกเริ่มอารยธรรม ที่ทำเล้ว ด้วยมติแห่ง วจนะ ซึ่งชื่อ บัญญัติ
และภาษา ทั้งสิ้นทั้งหลาย ตามธรรมดาคนถิ่นไทย ย่อมเข้าใจว่า ในพุทธกัปยืดนาน
ย่อมเริ่ม และดำเนินไปตลอดกัป ด้วยอารยธรรม ๙ แบบ ๙ สาย เพราะมองออก
และมีปัญญาพิจารณาไปถึงดั่งนั้นแล้ว แต่โดยทั่วภาวะกาล ซึ่งกลจักร ปัจจุบัน
อันการสั่งสมและผูกราก ตามเดิมแห่งนิรุตติธรรม มีความต่าง ดังนั้น โดยทั่วไป
อารยธรรมในท่ามความหมายอื่นนั้น จึงยังรู้ไม่ถึง และยังสั่งสมไปไม่ถึง
อย่างที่ชนชาวสุวรรณภูมิ จะดำริ แล้วลิขิต กระทำ”

با احترام،
✨📝📖📚💻👇👀👂👃👅🙏💗💤☸️🛐🌳🐞🌸✨ | samuelmar...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“เรื่องยศ ในความพูดกันมากมายก่ายกอง ก็ไม่เห็นมีใครชี้ว่า ศาสนา
หรือลัทธิวิธีการ ก็มากมายก่ายกอง ลัทธินิกายไหน ยศอะไร?, อัน ครูอาจารย์เก่าๆ
ผู้ที่ท่านมีคุณูปการ ประพฤติตนเป็นแบบอย่างในทางนักตำรา
เห็นท่านจะกล่าวกันว่า พุทธศาสนาเป็นกระบวนรถไฟ หรือดั่งเป็นรางรถไฟ
โดยทำนองนั้น อันน่าที่ท่านจะเปรียบไว้ดังนั้น,
เช่นนั้นดังนั้นย่อมจะเห็นได้ว่า เรื่อง ในหนทางจะไป
มันเป็นเรื่องเอายศเอาอย่าง เพราะยศต้องมีอยู่ ซึ่งในหนทาง เอง, ตัวอย่าง
แม้นแต่ในเรื่องของอากาศยาน ที่มีกฎกำหนดไว้ว่า
ให้หลีกทางให้กับอากาศยานที่ด้อยคุณภาพ หรือมีประสิทธิภาพน้อยกว่า
เช่นเครื่องบินควรหลีกหลบบอลลูน เป็นต้น
เพราะบอลลูนมีประสิทธิภาพในการควบคุมเฉพาะ ด้อยกว่า, ดังนี้ เป็นเรื่อง หนทาง
หรือเปรียบด้วยเรื่องยศ อันนอกไปกว่าเรื่องการตีฝอย หาตะเข็บโจทวาทะ
ที่อาจตีขลุม ตีกิน หรือตีกระทบกัน ซึ่งมาก อันทางอวดฉลาดที่หาทางจบไม่ได้

ฉะนั้น ความ ซึ่งเรื่องยศ ย่อมพิจารณาไปอย่างนี้ คืออย่างเรื่องในหนทางหนึ่ง
หรือถนน ๘ เลน มี เรื่อง ที่มุ่งหวังว่า พึงมีตั้งแต่ทางคนเดิน ทางรถจักรยาน
ทางรถเครื่องยนต์เล็ก ทางรถไม่ติดทะเบียน ทางรถเครื่องยนต์ใหญ่
ทางรถติดทะเบียน หรือรถที่ต้องควบคุมน้ำหนัก ความสูง หรือความเร็ว ที่ก็ย่อม
จะเป็นดั่งเรื่องยศ! เป็นลำดับกัน หรือเป็นทางเปรียบคือยศศักดิ์ อยู่ในทาง
คือหนทางไปนั่นเอง ทั้งยวดยาน ทางบก ทางน้ำ หรือทางอากาศ, ด้วยหากว่า
คนเดินเท้า! ฉะนั้น ที่เปรียบดั่งคนมียศเล็กน้อยกว่า ยานน้ำหนักสูง
หรือความเร็วสูง หากคนเดินเท้า หรือจักรยาน ยศต่ำ ทำทะเล่อทะล่า
ผ่านทางไปไม่เห็นเลย อันไม่ได้ทันระวัง พวกยานสูงน้ำหนัก หรือความเร็วสูง
ฉะนั้น พวก ยานน้อย หรือรถบัสเช่นนั้นที่ระวังไม่ได้ หรือระวังไม่ทัน
ก็ย่อมต้องถูกพวกยศใหญ่ ทำลาย หรือบดขยี้ จรดจนพังพินาศไป ลงในหนทางนั่นเอง

ดังนี้ การพิจารณาว่า ได้อยู่ด้วยกันดี มีความเสมอภาค
จะต้องถือยศศักดิ์ไปกระบวนไหน? เพราะในสิ่งที่เป็นระเบียบ
มันก็มีสิ่งที่ไม่เป็นระเบียบ ในสิ่งที่ไม่เป็นระเบียบ
มันก็มีสิ่งที่เป็นระเบียบ แต่ภาษา
หรือกฎที่ทำความกันลงให้ถึงขีดความพิสดารทางภาษา ก็ย่อมวรรณนากันไป
ในเขตข้องแห่งบท สามัญ เอก โท ตรี หรือจัตวา เสียงยาว สั้น ควบกล้ำ
หรือไม่ควบกล้ำ คือเห็นว่า ยศ! ก็คือเรื่องหยด! คือพวกที่บริสุทธิ์สุทธิ์สูง
ขีดสุด! แล้วหยด หรือหยาดลงมาชโลมเหมือนหยาดฝน หยดลง นั่นเอง เพราะในทางอุตุ
ก็เป็นเรื่องยศ ได้เหมือนกัน เพราะมันเป็นทางของวัฏจักร จึงเห็นว่า อรหันต์
ย่อมดั่งหนึ่งกระบวนของการหยาด หรือหยดแล้ว, ว่าพวกยศโสดาบัน นี่คือพวกเค็ม
คือว่าออกทะเลแล้วก็เค็ม พวกยศสกิทาคา นี่คือ กระบวนยศของพวกระเหยจากเค็ม
แลส่วนพวกยศอนาคามิ นี่ไปถึงชั้นเยี่ยม ได้แล้ว คือเป็นพวกกลั่นตัว
คือได้อยู่ในกระบวนของการกลั่น ก่อนที่จะ จรดตนไปตลอด ถึงการหยดหยาดลงมา”

با احترام،
ยูคาลิปตัส สนเกี๊ยะ ปอสา และไผ่ ใช้ทำกระดาษ | dats...@outlook.co.th

[‏فرم تماس Blogger‎]

“คำว่า ‘องค์รหัส’ เห็นว่าจะพึงมีอยู่ ๙ รายการ หากค้นหาในฉบับพร้อมอรรถกถา
ทว่าพิมพ์ผิดเขียนผิดเสียคำหนึ่ง ผิดรูปสระ! ทำให้เมื่อค้นหาแล้ว
ย่อมจะพบแต่เพียงแค่ ๘ รายการ ดังนี้ นัยในแห่งเรื่องพวกนี้ แต่งคำเขียน
หรือพูด ให้ดีหน่อย จะกล่าวแก่ธิดาท่าน ในหมู่นักตำราก็จะดีกว่าหน่อย
เพราะอาจที่จะลดความประเจิดประเจ้อโฉ่งฉ่าง ลงได้
เพราะหันออกไปสู่ความละเอียดทางอารมณ์ของอรรถะ พยัญชนะ และรส
ในการร้อยเรียงไปตามแง่มุม และกลเกณฑ์แห่งตำรับตำรา ดังนั้น
เมื่อพูดเมื่อกล่าวกันไปในข้อละเอียด หรือคุณทางกามคุณประโลมโลก
อันจรดแก่บันเทิงคดี และสารคดีทั้งหมดทั้งหลาย โดยมาก ในทางปกรณ์หรือคำเก่า
ก็สนใจกันมาก ในนัยของคำที่เรียกว่า ‘องค์รหัส’ ตกแต่ยังมิต้อง เติม! ก อักษร
ก ไก่ ลงไป แต่ความที่เป็นคติ หรือคดีความกันมากในโลกปัจจุบันนี้ อันจะว่า
เหตุ-ผล หรือกล! การ ‘โกงรหัส!’ ให้เสียเงินเสียทอง หรือชีวิตต้องได้พังทลาย
ยิ่งกว่านั้น, ดังนั้น ศัพท์แห่งประโยค วรรค และวาระ ต่อไปนี้ จึงใส่ใจคำว่า
คำว่า ‘องค์รหัส’ หรือ องค์อรหันต์ อรหัต- นัยอย่างไร? ก็แล้วแต่

แต่เรื่องวาบหวาม แห่งธิดาท่าน และแก้วกัลยาประดาต่างๆ ในพระไตรปิฎกนี้
ย่อมน่าสนใจกว่า
เรื่องชั่วช้าลามกที่มิได้มีใดอ้างเหตุลงในสื่อออนไลน์นี้อยู่อย่างมากมาย
และเป็นตัวอย่างจรดไปจนถึงตัวบท หรือปัญหาแก่อาการทางใจ และกาย
แห่งตัวอย่างคืออย่างนางพระภิกษุณี นั่นเอง เพราะแต่บุรุษ หรือฝ่ายภิกษุ
ตำราท่านไม่เห็นใช้คำว่า ‘องค์รหัส’ แล้วก็น่าที่จะเป็นข้อวิจัย แก่ศัพท์
แห่งประโยค วรรค และวาระ ที่ได้ยกขึ้นแสดง มาแก่ภาษาไทยแล้วต้องกรอง
คือตัวบทอักษรไทย ก็จะต้องกรอง เพราะอักษรไทยมิใช่จะได้ว่าจำกัดไว้
อันจะให้เขียนแต่ปกรณ์หรือคัมภีร์วิเศษเท่านั้น เพราะไม่ว่าจะสารคดี
บันเทิงคดี หรือบำเรอประโลมโลกอะไร นัยความแห่งภาษาไทยพื้นฐาน ย่อมเอาหมด
แต่การมาโยงมาตอบเพื่อยกขึ้นสู่บทวิจัยวิเคราะห์ อาณัติสัญญาปวงสำคัญอย่างยิ่ง
ยิ่งขึ้น คือได้เห็นว่า ควรที่จะได้มีชั้นสะอาด หรือชั้นที่กลั่นตัวกว่าปกติ
ยิ่งขึ้นไปอีกชั้นหนึ่ง เพราะมรดกวัฒนธรรม และภาษาของชาติเราเรา
มีความกว้าง-แคบ ลึก-สูง ไปถึง หรือพ้นที่ ที่จะแตะแค่ว่าด่ากันมันปาก
หรืออร่อยอารมณ์แค่ชั่วชั้นนั้นเท่านั้น

ดังนี้ ก็ต้องมาเข้าชี้แจงว่า ถ้ายกข้อหมิ่นเหม่คุณธรรม
หรือหมิ่นเหม่ความระเริงกาม เข้ามาว่ากล่าวโดยด้านหน้า มิใช่ในที่หวง
คือกล่องข้อความ คือนิยมวัฒนธรรมซูเปอร์แมน
ว่ากลับกางเกงในเอาออกมาไว้เป็นกางเกงนอก
ว่าเรื่องหมิ่นเหม่เป็นบทตั้งกันโดยตรงไปเลยทั้งอย่างนั้น ดังนี้
ยิ่งต้องยกความมีปาฏิหาริย์ อัศจรรย์ วิตถาร แลพิสดาร
ความซึ่งความแห่งพระไตรปิฎก หรือปกรณ์คัมภีร์ตำราเก่าๆ เข้ามาทานมาเทียบ
ฉะนั้นเมื่อไปสู่เรื่องเฉียดฉิว หมิ่นเหม่ หรือลวงใจกันในทางบำเรอหรือประโลม
ก็พึงต้องคิดถึงคำว่า ‘องค์รหัส โกงรหัส หรือองค์อรหัต’
คือย่อมคิดไปกันดังนี้ไปเสียเลย เพราะต้องตั้งข่าย ตั้งกระทำ
แต่ความโน้มไปในทางแง่เดียวอย่างเดียว ประการเดียวได้ เพราะเรื่อง
‘ติ!สุขทุกชนิด กับ ความ ที่ ติด!สุขทุกชนิด ต่างกันนิดเดียวเท่านั้น’
คืออยู่ตรงที่เราจะเติม หรือไม่เติม หรือว่าถ้าเติมจะเติมอะไร?
เพราะจะอวดคนของตน บุตรของตน ธิดาของตน เราเอง หรือผู้คนในข่ายที่อวดไม่เป็น
ย่อมไม่มีปัญญาจะอวด เช่นนั้น, ดังนั้น เมื่อกล่าวถึงแต่บุตรท่าน หรือธิดาท่าน
ดั่งนั้นแล้ว ดี ก็ควรจะได้พึงยกขึ้นนำมาตีแผ่ สังเคราะห์
แลวิเคราะห์กันไปในทางตำรา, ซึ่งย่อมให้ได้อุทาหรณ์ได้ดีนักเลยเชียว ว่า
‘เมื่อแต่รู้หนังสือ อ่านหนังสือออก จำหนังสือได้ ว่าดีนักแล้ว
ก็ยังไม่ดีเท่ากับรู้รหัส เพราะว่า หากได้รหัส หรือได้รู้รหัส
ย่อมอาจได้ดีมีเงินทอง ดียิ่งกว่ารู้หนังสือ’”

با احترام،
Phra Nirut Cittasamvaro Jotilipikara | 91sia...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“คำว่า ‘องค์รหัส’ เห็นว่าจะพึงมีอยู่ ๙ รายการ หากค้นหาในฉบับพร้อมอรรถกถา
ทว่าพิมพ์ผิดเขียนผิดเสียคำหนึ่ง ผิดรูปสระ! ทำให้เมื่อค้นหาแล้ว
ย่อมจะพบแต่เพียงแค่ ๘ รายการ ดังนี้ นัยในแห่งเรื่องพวกนี้ แต่งคำเขียน
หรือพูด ให้ดีหน่อย จะกล่าวแก่ธิดาท่าน ในหมู่นักตำราก็จะดีกว่าหน่อย
เพราะอาจที่จะลดความประเจิดประเจ้อโฉ่งฉ่าง ลงได้
เพราะหันออกไปสู่ความละเอียดทางอารมณ์ของอรรถะ พยัญชนะ และรส
ในการร้อยเรียงไปตามแง่มุม และกลเกณฑ์แห่งตำรับตำรา ดังนั้น
เมื่อพูดเมื่อกล่าวกันไปในข้อละเอียด หรือคุณทางกามคุณประโลมโลก
อันจรดแก่บันเทิงคดี และสารคดีทั้งหมดทั้งหลาย โดยมาก ในทางปกรณ์หรือคำเก่า
ก็สนใจกันมาก ในนัยของคำที่เรียกว่า ‘องค์รหัส’ ตกแต่ยังมิต้อง เติม! ก อักษร
ก ไก่ ลงไป แต่ความที่เป็นคติ หรือคดีความกันมากในโลกปัจจุบันนี้ อันจะว่า
เหตุ-ผล หรือกล! การ ‘โกงรหัส!’ ให้เสียเงินเสียทอง หรือชีวิตต้องได้พังทลาย

ยิ่งกว่านั้น, ดังนั้น ศัพท์แห่งประโยค วรรค และวาระ ต่อไปนี้ จึงใส่ใจ คำว่า

‹‹‹‹‹ | dats...@outlook.co.th

[‏فرم تماس Blogger‎]

เรามีความกว้าง-แคบ ลึก-สูง ไปถึง หรือพ้นที่ ที่จะแตะแค่ว่าด่ากันมันปาก

[‏فرم تماس Blogger‎]

มุ่งความต้องการของพระไตรปิฎก ว่าพระไตรปิฎกจะว่าอย่างไร? ดังนั้น
ถ้าไม่โยงพระไตรปิฎก ประเดี๋ยวจะว่าไร้แก่นสารมากเกินไป ฉะนั้น
จึงจรดรจนากลบทนี้ขึ้น เพื่อจะโยงไปที่นั่น คือที่พระไตรปิฎก
ตรงนั้นที่พิมพ์ผิดตกหล่นคำว่า ปรากฏ! (คำถูก ☺ เลยไม่ปรากฏ)

ระดารดาษ อรรถรส สะโอดสะอง
ทำถือชูธง ลงรัก เป็นวรรคเป็นเวร
ลง ณ หน้านวล ควรขนด ปรากฏการเกณฑ์
เอี่ยมอาจแล้วเอน เงนโงน กล่นเกลื่อนกำจาย

ขจรจำจด จรดจิต ลิขิตอ้อมเขต
ให้หลักแห่งเลศ ประเทศ มิเสื่อมสิ้นสาย
วงศ์วัตรพรตหวัง พลังพระ ลออละอาย
บ่าหลั่งรูปร่าย ไหลล้น พ้นผิดพ้นพาล

ประดาประดับ ศัพท์ครั้ง พาจับพาจ้วง
หลายหลากหาลวง วรรณนา ประสาปสาน
วัลลีวิไล นับวิรัต ขนาดขนาน
พิสุทธิ์สู่สาส์น อักษร สยามสยาย

ทว่า ตรงกลบทดังนี้ ชวนเล่นกลบท หลักเกณฑ์ ตามตัวอย่าง ชวนให้
น่าลองแต่งดูบ้าง อันเพื่อว่า จะได้เขียนถูก คำว่า ปรากฏ ☺ (คำถูก ☺
เลยปรากฏ), [และเพื่อเป็นการชวนให้อ่านพระไตรปิฎก แล้วชวนกันทำฉบับสมบูรณ์
หรือทำอย่างยิ่งด้วยกัน คือชวนกันสถิตธรรมฉบับอักษรอริยกะ
จึงได้ลิงก์ไปยังหน้าพระธรรมด้วย
เพราะว่าที่จริงดั่งหนึ่งจะเป็นเพราะพระไตรปิฎก
อาจเป็นเหตุให้แต่งกลอนบทดังนี้]

n



J N



Y

با احترام،
☺ อธิษฐาน เพื่อรูปภาพ และภาษิตคำคมที่น่าสนใจ | dats...@outlook.co.th