[{ Bueng Borommabat }] پیام جدید دریافت شد.

[‏فرم تماس Blogger‎]

🌳✨ ‘#ปลายทางบางชื่อ’ 🐘

🐘 สำนัก
สุริยาทิตย์ตะวัน ✨

🐘 สำนัก
จันทร์เพ็ญแข ✨

🐘 สำนัก
อังคารแพร่ชมพู ✨

🐘 สำนัก
พุธวิญญูสมัคร ✨

🐘 สำนัก
คุรุพระสัมมาฯ ✨

🐘 สำนัก
ศุกร์ประสิทธาสำรวย ✨

🐘 สำนัก
เสาร์อำนวยสันติ ✨

با احترام،
☺ Akkharaṃ ekamekañca, Buddharūpasamaṃ siyā ✔ | ni...@dr.com

توجه: این ایمیل از طریق ابزارک فرم تماس در
https://sabhanirutti.blogspot.com ارسال شده است

[‏فرم تماس Blogger‎]

“จริงๆแนวทางที่น่าพิจารณาแรกๆ ก่อนอื่นเลย แม้นการอ่าน ก็ต้องพึงมีปรารภธรรม
มีเหตุ มีสาเหตุ เพราะโดยธรรมดา ถ้าสิ่งนั้นมันชอบเรา มันเป็นเรา
มันก็จะดึงดูด แล้วมันก็จะทำให้เราอยากอ่าน หรือต้องการอ่าน
ในอันที่จะประกอบตน หรือหาทางประกอบตนไปกันกับหนังสือนั่นเอง
ไม่ใช่เรื่องคุณค่า ที่เคยได้ยินได้ฟังถึงสรรพคุณ หรือคุณค่าอย่างนั้น
อย่างนั้น หรือได้มีความจำเป็นต่อกระบวนวิธี ที่จะพึงสังวรสำรวมระวังตน
ไปอย่างนั้น ซึ่งหนังสือตำรา ก็หนึ่งดั่ง เรื่องเสื้อผ้า
หรือเครื่องแต่งกายนั่นเอง ทว่าชุดที่เราใส่ไม่มีความพอดี
หรือใช้งานไม่เหมาะไม่สะดวก สุดท้ายแล้วเราก็จะไม่ใช้ ไม่ใส่ หรือไม่ชอบ
แล้วถอดทิ้งไปเลย ซึ่งแนวทางตำรา หรือการใช้งานหนังสือก็อย่างนั้น
ย่อมเหมือนกับเรื่องของการใช้ผ้าอเนกประสงค์, ซึ่งจะต้องหมั่นหาความพอดี
ในสิ่งความหลากหลายประโยชน์ ที่อาจทำได้ตามความต้องการ

แล้วนี้ธรรมดา ความจำเพาะ ซึ่งอรรถะ พยัญชนะ ในเรื่องอรรถะนี่ต้องกล่าวถึง
ประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน และประโยชน์อื่นๆ ที่อาจทำได้ตามความต้องการ
หรือทำได้ตามที่จะแถลง หรือประกาศ การอ่านใดๆ ก็จึงจะอำนวย เพราะการอ่าน
การสวด การท่อง การสาธยาย ย่อมเป็นดั่งหนึ่งการอบรม ซักซ้อมตน ให้อยู่ในแผนการ
ให้อยู่ในร่องรอย หรือหลักเกณฑ์ดังนั้น ที่เป็นไปตามประกาศ
หรือเป็นไปตามการที่จะพึงอำนวยประโยชน์ และความสุขสงบดังนั้น
การอ่านจึงเป็นการซ้อมตนเอง เพื่อการที่จะได้เป็นไปตามหลักการ
หรือแผนการดังนั้นนั่นเอง, ดังนี้ การกล่าวลงในเรื่องของการติด หรือยึดติดตำรา
อันที่ย่อมเล็งเห็นได้อยู่แล้วว่า หมายถึง ติดในความเป็นชาติ
หรือภาคีแห่งความเป็นชาติ ซึ่งเป็นอุปสรรค หรืออาจให้เป็นอุปสรรค
ในนัยที่จะอำนวยประโยชน์ไปได้ ตามประสงค์ ฉะนั้น

ซึ่งว่า ในเมื่อเปรียบอยู่แล้วว่า การใช้ตำรา
ก็ย่อมดั่งหนึ่งเหมือนการใช้ผ้าอเนกประสงค์
คือการที่จะได้ใช้ผ้านั้นปูลาดไปทั่วสุวรรณภูมิเป็นผืนเดียว
โดยผืนเดียวกันเท่านั้น แต่ถ้าติดในภาคีแห่งความเป็นชาตินั้นชาตินี้
ก็ย่อมเกิดอุปสรรคที่จะให้ได้อำนวยอรรถประโยชน์ ย่อมมิอาจอำนวยให้ได้
เพราะผ้าลาดนั้นๆ ก็อาจปูไม่ทั่ว หรืออาจถูกทำอันตรายไปเสียก่อน
เพราะความติดในภาคีแห่งความเป็นชาติ ฉะนั้นมาทำความริดรอน
คือทำให้มิอาจได้อำนวยประโยชน์อย่างกว้างขวางได้
ตามประโยชน์ตามเป็นจริงของงานตำรา
หรือในทางที่จะสร้างความเป็นจริงในรูปธรรมไปตามสมมติสัจ ซึ่งอรรถะ พยัญชนะ
ที่อ่านออก ย่อมให้อำนวยประโยชน์อย่างนั้น ฉะนั้น การใช้งานในภาคอักษร
ที่มิใช่ภาคีแห่งวัฒนธรรมความเป็นชาติ จึงต้องทำขึ้น นัยคือว่า
ถ้าเราใช้พระไตรปิฎกอักษรไทย เราก็ย่อมถือได้ว่ายึดติดภาคีแห่งความเป็นชาติไทย
ทว่าเราเชิดชู หรือเราใช้พระไตรปิฎกอักษรขอม
ก็ย่อมชื่อว่ายึดถือยึดติดภาคีความเป็นชาติขอม
ดังนั้นงานตำราจึงมิอาจเป็นอริยธรรม หรืออารยธรรมใดๆ ขึ้นมา
เพราะการลาดรองแห่งผืนผ้า คืออรรถประโยชน์ทางตำรา
ย่อมยังมิอาจจะตราตรึงไปได้โดยทั่ว ฉะนั้น ดังนั้น อาณา คือพุทธจักร
หรือพุทธอาณา จึงจำเป็นจะต้องยกภาคอักษรอริยกะ ขึ้นใช้ ตั้งเป็นฐานรอง
หรือเป็นฐานหลัก ในการที่จะยึดโยงและถ่ายเทคุณค่าแห่งเนื้อหาตำราทุกๆรูปแบบ
ไว้ในสรุปแห่งสารูปความ ที่เป็นประโยชน์ถาวรยิ่งใหญ่หลวง ในนัยอย่างเดียวกัน,
แล้ว เรื่องก็จึงจะพ้นจากความมีใจติดในภาคีแห่งความเป็นชาติ
ตามความแห่งการเป็นภาคอักษรของชาตินั้นชาตินี้ ซึ่งหนทางแห่งรูปธรรม
ที่นำไปสู่ความ อันความ ที่มิได้มีความเข้ารอยกัน ลงรอยกัน หรือเข้าใจกัน”

با احترام،
✨📝📖📚💻👇👀👂👃👅🙏💗💤☸️🛐🌳🐞🌸✨ | ni...@dr.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

🎁 ชื่อเป็นถ้ำ เป็นเชิง เพิงผา
ไม่ใช่เสียง เจรจา สลักเสลา
ชื่อตะเกียง ชื่อตาชั่ง ชูเรา
ชื่อเผ่า ผู้สามตรา อากร

🎁 ศาสนา เสื่อมภาษา เพราะสื่อ
ที่เพียรถือ แต่วาจา คำสอน
แค่พร่ำบ่น พ่นมนต์ ดั่งละคร
จึงล่อนจ้อน ละลาย สูญหายไป

🎁 ต่างจากธรรม ตราถ้ำ แท่นหิน
จารึกจิต ในดวงจินต-นาถไซร้
ตราสลัก ซึ่งสำนัก แห่งพระทัย
ย่อมมิเลือนเคลื่อนคลาย หน่ายความเพียร

🎁 เพราะพยาม ถือทำ ตามพูดคิด
เพราะถือจิต พูดถึงทำ ตามที่เขียน
พร้อมถือสัจ จัดวาจา ปานผาเตียน
แลไม่เพี้ยน พร่ำโกหก เที่ยวพกลม

🌳✨ ‘#ปลายทางบางชื่อ’ 🐘🎁

با احترام،
☺ Akkharaṃ ekamekañca, Buddharūpasamaṃ siyā ✔ | 91sia...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

🌳✨ ‘#ปลายทางบางชื่อ’ 🐘🎁
🔥 ด้วยข้อความเดิม ๆ เหมือนเดิม ทุก ๆ วัน 📜 ดังต่อไปนี้

“วัตถุธรรม อย่างที่มีความคืบหน้าไปนี้ อย่างศักดิ์สิทธิ์
และอย่างกับที่จะบวชอุทิศ และตายไปกับสิ่งนี้, และพูดโดยความแท้จริง
ของการถึงกันแห่งอณู และปรมาณูอากาศ แน่นอนว่าเป็นสิ่งร่วมกัน ของผู้คนในโลก
ประมาณ ๘ -๙ พันล้านคนนี้ ในทั้งหมดทั้งโลกอากาศนี้
ดังนี้ ความที่จะให้สมพอแก่ความพอใจและเต็มใจ ของตน และคน อื่น ๆ
ก็ได้ยกขึ้นเป็นข้อคิดพิจารณาร่วมกัน อยู่โดยดีทั้งหมด
โดยมิได้คิดว่าใครจะแปลกแยกกว่าใคร ดังนี้

แต่ด้วยการบวช ย่อมมีความเต็มใจอย่างหนึ่ง ก็คือ หวังใจคิด
และมีจิตปฏิญาณสำคัญจริง ว่าจะ ให้การอ่านตรวจ และการกระทำสมบูรณ์คำศัพท์
แห่งพระไตรปิฎกนี้ มีค่ายิ่งขึ้น โดยที่จะทำไป แก่วิญญาณ และมโนจิตวิญญาณธาตุ
ที่จะให้ได้สถิตอยู่ในนั้น ด้วยอาการอย่างไรก็ตาม ก็เป็นความหวังใจอยู่ด้วย
โดยที่มิได้คิดสำคัญอย่างอื่นว่า ความเต็มตื้นรื่นรมย์ อย่างใด ๆ
ในสิ่งทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นการมีกิเลสราคะ
หรือการให้สิ้นกิเลสด้วยการถึงวิราคะ อย่างวิเศษเลิศล้ำอย่างไรนั้น

โดยความมีอยู่แห่งโลกียวิเศษ และโลกุตรวิเศษ, ข้าพเจ้าขอบอกว่า
ข้าพเจ้ามิได้มีใจสนิท ที่จะไปข้างไหน เพราะใจจริงสำคัญจริง ๆ ฉะนั้น
อยากอยู่ในพระไตรปิฎก ตรงที่ตรวจนั้น เท่านั้น,
ซึ่งความรบเร้าที่จะให้อุตส่าห์ อยู่ในการบวชก็อย่างนั้น,
และความรบเร้าที่จะให้อุตส่าห์ศึกหาลาเพศ ออกไปก็อย่างนั้น
ซึ่งความเป็นคุณเป็นโทษ มีคุณและมีโทษ ให้เป็นอย่างไร? ฝ่ายไหน?
ก็คงแต่จะยินยอมไปตามนั้น, เพราะข้าพเจ้า ย่อมแต่จะขอแสดงแค่ว่า
ตนมิได้ตั้งจิตอยู่ในฝ่ายไหนเลย อันคงเว้นอยู่แต่เรื่องเดียวก็คือ
ต้องการที่จะให้การอ่านนี้มีค่า ที่ซึ่งยังคงคิดอยู่” ☺

با احترام،
https://x.com/i/lists/2062507204549419191?s=20 | fym...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

สมุดไทย

เป็นหนังสือของไทยโบราณ ที่มีลักษณะพิเศษ
ซึ่งมิได้เย็บเป็นเล่มเหมือนหนังสือ
ในปัจจุบันใช้กระดาษยาวติดต่อกันเป็นแผ่นเดียว
พับกลับไปกลับมาเป็นเล่มหนาหรือบาง
กว้างหรือยาวเท่าใดก็ได้ตามแต่ความต้องการของผู้ใช้
ส่วนมากการเขียนหนังสือนั้น ในสมัยก่อนนิยมเขียนใต้เส้นบรรทัด
การเขียนหนังสือบนเส้นบรรทัด
เพิ่งจะมานิยมกันในสมัยที่ตัวอักษรโรมันเข้ามาสู่ประเทศไทย ประมาณปลาย
รัชกาลที่ ๓ วัสดุที่ใช้เขียนมีหลายอย่าง เช่น ดินสอขาว น้ำหมึก ซึ่งมีสีดำ
ที่ทำจากเขม่าไฟ หรือหมึกจีน สีขาวทำจากเปลือกหอยมุก สีแดง ทำจากชาด
สีทองทำจากทองคำเปลว และสีเหลือง ทำจากส่วนผสมของรงและหรดาล
สมุดไทยมีความแตกต่างกันในตัวของมันเอง เป็นเหตุให้เรียกชื่อแตกต่างกันไป เช่น
เรียกชื่อตามประโยชน์ที่ใช้ ได้แก่ สมุดถือเฝ้า สมุดรองทรง และสมุดไตรภูมิ
เรียกชื่อตามสีของเส้นอักษร ได้แก่ สมุดดำเส้นขาว สมุดดำเส้นหรดาล สมุดเส้นรง
และสมุดเส้นทอง อย่างไรก็ดี เป็นที่น่าเสียดาย ที่ในปัจจุบันหมดความนิยมไปแล้ว
เพราะอุปกรณ์การเขียนสมัยใหม่หาได้ง่าย และราคาถูก
และมีการผลิตจำนวนมากสำหรับใช้กันทั่วโลก จึงได้รับความนิยมกันโดยทั่วไป
ทำให้การเขียนแบบเก่าในสมุดไทย ซึ่งเป็นวัฒนธรรมสำคัญของไทยเราค่อยๆ ลบเลือนไป

با احترام،
https://x.com/i/lists/2062507204549419191?s=15 | fym...@gmail.com

[‏فرم تماس Blogger‎]

“ในเรื่องของวัตถุธรรม หรือวัสดุ ย่อมเป็นสิ่งที่เพรียกหา
ซึ่งความมีค่าที่ตั้งอยู่นั้น แต่การศึกษาวัตถุธรรม
หรือสิ่งแทนอาณัติสัญญาในอินเทอร์เน็ต ให้ย่อมต้องมีความแตกต่างกัน
เพราะวัตถุธรรมในอินเทอร์เน็ต มิได้เพรียกหาความมีคุณค่า อันมาจากวัสดุ
ไม่ว่าจะเป็นปฏิมากรรมหินอ่อน หินทราย หรือว่าหยก, อย่างไร? ก็ตาม ทว่า
โดยปกติ สำหรับ เรื่อง วัตถุธรรมในอินเทอร์เน็ต หรือดิจิทัลเทคนิค อันย่อม
มิได้เพรียกหาคุณค่าต่างๆ ให้เข้ามา หรือให้เกิดขึ้น
ไปจากคุณสมบัติแห่งความเป็นวัสดุ ก่อน ด้วยการที่ความคำนึง นั้น
อาจจะคำนึงไปถึงสัณฐาน หรือชื่อที่สลักจารึก อยู่ ซึ่งความมี ความเป็น ที่โน้ม
หรือนำไปสู่วัฒนธรรมหิน หรือวัฒนธรรมโลหะ อย่างไรนั้น แต่โบราณมา ซึ่ง
ก็ย่อมเป็นเรื่องของความมีค่า ที่คุณค่านั้นๆ ถูกแทนอยู่ ด้วยความเพรียกหา
แลสถิต อยู่ด้วยความเป็น แห่งวัสดุ นั้นๆ, ด้วยความที่ วัสดุ นั้นๆ
หรือวัตถุธรรมดังกล่าว ย่อมที่จะเป็นทั้งสิ่งเชื่อมโยง
และทั้งก็ยังเป็นสิ่งที่กั้นขวาง ในเวลา ในขณะเดียวกัน

เช่นนี้ เมื่อมีทางที่จะแสดง หรือกล่าวได้ว่า วัตถุธรรมคืออะไร?,
วัตถุข้อมูลคืออะไร?, หรือวัตถุพลังงานคืออะไร? ในกรณี หรือในกระบวนการ
แต่ที่มนุษย์กำลังจะจัดลำดับชั้นวัตถุธรรม วัสดุ หรือวัตถุข้อมูลเหล่านั้น
ต่อเป้าหมายที่พึงจะกล่าวว่า จะทำให้สมบูรณ์บริบูรณ์นั่นเอง แต่ความโดยชั้นแรก
ของโลกแบบดิจิทัลเทคนิค แลความรับรู้ตามธรรมดา ที่โสตประสาท
แลคลองจักษุแห่งมนุษย์ ย่อมทราบอยู่ว่า ด้วยทุกประการดังนั้น
เป็นเรื่องที่ส่องแสดงออกมาถึง เรื่อง‘ตรารูป ตราเสียง และอาณัติสัญญา’
ที่ได้, แลความที่ซึ่งอาจแต่จะต้องบอกว่า ได้ความเชื่อมโยง หรือได้การกั้นขวาง
ในนัย อย่างไร?อย่างหนึ่ง? แม้นว่า ได้ถ่าย หรือแทนวัตถุธรรมเหล่านั้น
ให้กลับกลายมาเป็นวัสดุทางการศึกษาแล้ว หรือเป็นวัตถุธรรมในโลกดิจิทัลแล้ว
ฉะนั้น ก็จึงควรที่จะต้องคืบไป หรือเดินหน้าต่อไป สำหรับงานศึกษา
หรือการรับรู้ ถึง‘ตรารูป ตราเสียง และอาณัติสัญญา’ ในนัย ด้วยประการดังนั้น
ซึ่งได้เปลี่ยนโฉมมาเป็นวัตถุในอินเทอร์เน็ตแล้ว โดยประการ ต่างหาก

แต่ความไม่ต่างหาก ที่เป็นที่ส่อง หรือแสดงแห่งบันเทิงคดี และสารคดี
ย่อมมีความนำอยู่ ในนัย ๖ ประการนี้ หากไม่นับวัตรพรต
หรือข้อปฏิบัติในทางการบวช ว่าพึงไม่ใช่ทั้งเรื่องบันเทิงคดี และสารคดี,
ซึ่งว่าวัตถุทางสัญญา ที่ในอินเทอร์เน็ตนี้ มีประการอย่างไรบ้าง
ก็น่าที่จะจำแนกไว้ด้วย ๖ ประการ ๖ รายการดังต่อไปนี้ อันคือ, เรื่อง
งานเทคนิคอุปกรณ์ ๑, เรื่อง งานหนังงานละคร ๑, เรื่อง ดนตรี เพลงและกวี ๑,
เรื่อง เกมและการละเล่นกีฬา ๑, เรื่องศิลปะและวัฒนธรรม ๑, และเรื่องรูปธรรม
วิทยาศาสตร์ มาตร การ ชั่ง ตวง วัด ๑, ด้วยว่า ทั้งบันเทิงคดี สารคดี
หรือกระทั่งข่าว หรือการฟอร์มงานทางเอกสาร การเรียน หรืองานทฤษฎีใดๆ
ก็ย่อมกระทำไปโดยการแสดงด้วยนัยทั้ง ๖ ประการนั้นเอง, แลทั้งวัตรพรตทางการบวช
ก็เห็นจะเลอะอยู่ด้วยความทั้ง ๖ ประการนั้นด้วยเหมือนกัน
เพราะหากยังเป็นผู้ไม่สำเร็จตบะสำหรับพฤติการหลีกเร้น, ฉะนั้น
ที่สุดก็ย่อมจะต้องปรากฏตน ด้วยอาการ ๖ เรื่อง ๖ แบบ อย่างนั้น, แต่ทั้งนี้
โลกที่มนุษย์ยังคงต้องการ ให้การอ่านค่า แลการแปรความ มีค่า
จะพึงต้องทำอย่างไร?, ในความที่คนทั้ง ๒ แบบ ในโลกนี้ ฉะนั้น
จะพึงต้องอยู่ด้วยกัน, และเพราะเรื่อง จากรูปภาพนี้ ที่สื่อ
และย่อมแสดงให้เห็นอยู่แล้วว่า มนุษย์ผู้หนึ่งนั้น เป็นดั่งผู้ปฏิญาณสัจจะ
ทว่า แต่มนุษย์อีกผู้หนึ่งนั้น มุ่งแต่จะเป็นแต่เพียง ผู้ปฏิญาณมายา เท่านั้น”

با احترام،
https://kanchanaburi-gov.blogspot.com/ | fym...@gmail.com