“อาการ ที่ขาดความยับยั้งไม่เกรงใจใคร เรียกว่า บุ่มบ่าม,
และการสนทนาที่บุ่มบ่าม ฉะนั้น หรือก็คือการถาม หรือการที่มิได้ขอตอบ,
ขอชี้แจง, หรือ ขอวิสัชนาก่อนดังนี้ แล้วแสดงท่าที หรือแสดงสัญญาอาณัติ สัญญาณ
แล้วก็อาจที่จะเรียกว่า เป็นการกระทำบุ่มบ่าม หาเรื่อง!, และซึ่งเรื่อง
โดยทั่ว ก็ได้มีเยอะจนโกลาหล มากเพียงพอ หรือมากเกินแล้ว ฉะนั้น
จะต้องไม่ขาดความยับยั้งชั่งใจ ซึ่งก็คือ ควร! ที่จะต้องไม่บุ่มบ่าม
แต่ควรที่จะพึงค่อยๆ สนใจ ข้อกระทู้ ข้อคำถาม ด้วยการ ขอตอบ ขอชี้แจง
หรือขอวิสัชนาไปในทางที่ดี, ทั้งนี้ ด้วยอาจที่จะ มิใช่ว่า ได้เกรงใจ
หรือมิได้เกรงใจ, แต่ความที่จริง ในส่วนตัว ได้ตั้งใจไว้ว่า จะไม่บุ่มบ่ามตอบ
หรือพูดซี้ซั้ว, คือเรื่อง ย่อมมุ่งหวังแต่เพียงว่า จะได้แสดงถ้อย หรืออธิบาย
อย่างหนึ่ง ไปในทางแห่งชื่อ บัญญัติ และภาษา ไปอย่างธรรมดา ก่อน
เพราะมีความสุภาพ และมีความไม่หลอกลวง ตามความจำเป็น ที่ซึ่งการบอกกล่าวนั้น
จะกำหนดทิศทางของการสนทนา ว่าพึงควรที่จะต้องให้ดำเนินไปสู่ทิศทาง ที่มีสาระ
คือถ้าชุมนุม การอ่าน การศึกษา จะพูดจะกล่าว ไปให้สุดสายทางของการคิด
ในชั้นต้น ในชั้นแรก ของการกำหนดสาระ ว่าอันใด พึงย่อมมิใช่การเร่หา
หรือเร่ประกาศ ราชธรรม หรือพึงย่อมมิใช่การเร่หา หรือเร่ประกาศ สมณธรรม,
นัยเพราะว่า การกำหนด สาระทางวัตถุข้อมูล หรือข่าวสารข้อมูล
ย่อมที่จะต้องเรียกว่า เป็น เรื่องชื่อ บัญญัติ และภาษา
อย่างใดอย่างหนึ่งก่อนเท่านั้น หรืออาณัติสัญญา ในนัยที่อาจจะเรียกได้ว่า
เช่นนั้น คือนิรุตติธรรม, ดังนี้ คือแนวทางชุมนุมของข้อกระทู้ หรือข้อกำหนด
ทิศทางที่พึงเป็นสาระ ของการสนทนา,
ซึ่งข้อเรื่องการสนทนาที่ไม่มีวันเพิ่มวันเปลี่ยน วันลดเลยก็คือ เรื่องอันใด
อันได้แก่เรื่อง ธรรมหมวด ๑ - ๙ , เรื่อง ธรรมหมวด ๑๐, เรื่อง ธรรมหมวดเกิน
๑๐, และกำหนดว่า ใดคือยอดบุคคล, ใดคือความเฉพาะของกาลเวลา,
และใดคือการใช้งานร่วมกันในทางภูมิศาสตร์, แล้วยิ่งถ้าแท็กพระไตรปิฎกด้วย
เช่นนี้ แล้ว การสนทนาก็ยิ่งต้องกล่าวตลอดไปได้ในประเด็นเหล่านี้ ได้อย่างถึงรส
แล้วนี้ เมื่อได้ขอวิสัชนา หรือขอชี้แจง อย่างนี้แล้ว ก็คือได้แสดงว่า
มิได้หวังว่าจะเข้ามา หรือออกไป อย่างบุ่มบ่าม, ด้วยในข้อบท คำถามที่แล้ว
ก็ย่อมได้แสดงถึงความไม่บุ่มบ่ามแล้ว และทั้งได้แสดงว่า
วัฒนธรรมเกี่ยวกับการใช้งาน การไม่กำหนด และการไม่จำกัดสถานภาพ
ในวัฒนธรรมและประเพณีทางการศึกษา และการใช้งานในโลกอินเทอร์เน็ตแบบนี้ เราท่าน
ทุกคน จะดำเนินวัฒนธรรมและประเพณี แต่อันที่ ไม่ทำร้าย ทำลายสาระ และเหตุผล
เราจะทำได้อย่างไร? ก็จึงจะขอชี้แจงว่า ‘คำว่าสาระ และเหตุผล’ ฉะนั้น
ถ้ากล่าวไปแด่การที่จะให้ได้คุณภาพชีวิตเท่านั้น เท่านี้ ก็จะไม่ถูก
เท่าที่ควรนัก ถ้าคุณภาพชีวิตเท่านั้น เท่านี้ จะกระทำตนไป
แต่ความดีในทางบันเทิงคดี ซึ่งถ้าบันเทิงคดีเช่นนั้น จะเล้าโลมใจ
หรือเพียงแต่แค่เร้าใจ จะให้ก่อเกิดแต่ประเพณี ที่มิถูก มิชอบ, อันซึ่งก็คือ
เรื่องที่มิถูก มิชอบ ในสาระ และเหตุผลบ้างเลย นั้น ลงเช่นนั้นอย่างไร?
ดังนั้น ก็อย่าเพิก ว่าต้องเป็นแท็กพระไตรปิฎก หรือมักแต่จะตั้ง
ว่านี้คือแท็กพระไตรปิฎก”
よろしくお願いいたします。
📝 อธิษฐานเพื่อรูปภาพ และเหตุการณ์ ⚡ |
t...@nw-map.in
注: このメールは
https://g-65090601.blogspot.com のお問い合わせフォーム ガジ
ェットから送信されました。