Ekrana ((FULL))
Doreen Collicott
U okviru Sistem izaberite stavku Prikaz . Računar bi trebalo automatski da otkrije monitore i pokaže radnu površinu. Ako ne vidite monitore, izaberite stavku Više ekrana , a zatim izaberite Stavku Otkrij.
Zaista idealno, mobitel se razbio i nisam imao drame. UNIQA je platila popravak ekrana u ovlaštenom servisu. Stvarno jako brzo i bezbolno. Inače uvijek dramimo kad se nešto sa mobitelom desi. No ne i ovaj puta. I zato UNIQA hvala!
U ranim danima računarstva, bilo je tehnološki nemoguće snimak ekrana dobiti pomoću samog računara, već je bilo neophodno snimak napraviti pomoću fotoaparata. Takvo je stanje bilo i u vreme buma osmobitnih kućnih računara (Sinkler Spektrum, Komodor C-64, Amstrad itd.).
Razvojem računarskog softvera i grafike, postalo je moguće trenutni prikaz sa monitora odštampati ili osvetliti na filmu (pomoću uređaja za osvetljavanje dijapozitiva), da bi kasniji napredak operativnih sistema ka grafičkim okruženjima (Epl Mekintoš, Vindouz) omogućio da se snimak ekrana ubaci u klipbord ili snimi u datoteku jednostavnim pritiskom na dugme.
Touch je jednostavna, instinktivna i univerzalna ljudska radnja. Korištenje ekrana osjetljivih na dodir intuitivno je za svakoga ko se njime koristi stoga su svjetske kompanije u raznim područjima uspješno iskoristile snagu te tehnologije za svakakve tipove aplikacija.
Avionske kompanije koriste ih za simulaciju avionskih kabina za obučavanje svojih pilota. Posrednici za prodaju nekretnina koriste ih da prezentuju fotografije kuća koje prodaju koje su na dodir prsta udaljene od potencijalnih kupaca. Restorani ih upotrebljavaju na svojim prodajnim mjestima da bi pojednostavili unos narudžbi svojim zaposlenima ili u nekim lancima brze hrane omogućili kupcima da sami izaberu i naruče hranu koju preko terminala jednostavnim dodirom prsta.
HP-150 1983. bio je jedan od najranijih svjetskih komercijalnih računara sa ekranom osetljivim na dodir. Jedan od najranijih pokušaja ručne konzole za video-igrice sa kontrolama na ekranu osetljivom na dodir dala je Sega iako se od uređaja na kraju odustalo i nikad nije pušten u prodaju zbog skupih troškova ekrana touch tehnologije u ranim 1990-im. Ekrani osetljivi na dodir se nisu koristili za video-igre sve do izlaska Nintendo DS 2004.Zadnjih godina, na tržište se pojavljuje iPad Tablet računar na postolju, smartphone...
Ova tehnologija je generalno cijenom najprihvatljivija, jasnoća ekrana je među nižima od ostalih tehnologija, stoga se preporučuje u kućnoj upotrebi, školama, kancelarijama kao i manje zahtjevnim prodajnim mjestima.Transparentni ekran ima 4 žice koje izlaze iz njega za povezivanje. Sastoji se od 2 otporna sloja, postavljena paralelno jedan iznad drugog sa vazdušnim procjepom kao vrstom izolacije između. Kada korisnik dodirne ekran, dva otporna sloja se dodirnu na tom mjestu i razdjelnik napona se aktivira i uspotstavlja konekcija. Za izračunavanje koordinati mjesta gdje je korisnik dotakao ekran aktiviraju se 4 žice koje predstavljaju X i Y koordinate (X+,X-,Y+,Y-) i daju funkciju ova 2 napona(duž X i Y koordinate) u zavisnosti od otpornosti koja će varirati kako se tačka dodira mijenja po ekranu. Sada se ova 2 analogna napona prosljeđuju konvertoru za digitalizaciju nakon čega se vrši mapiranje ekrana i ta informacija prosljeđuje operativnom sistemu.
Jasnoća ekrana je jednaka kao i kod 4-žične varijante, ali je zato ova varijanta izdržljivija pae se preporučuje kod zahtjevnijih prodajnih mesta, industrijskih pogona tj. uopšteno u radnim prostorima. Kako je kod takvog sistema bitan pritisak, prednost
Otporni sistem se nalazi na većini današnjih ekrana, ali i ima puno nedostataka. Kod ekrana koji su nisu ravni i četvrtasti ili kod vrlo tankih površina, otporni sistem je mehanički kompleksan i teško se implementira. Obavljanje akcija prstom nije idealno zbog potrebe za fizičkim pritiskom, teško je podesiti senzor da radi dobro istovremeno sa prstom i sa olovkom. Senzor ne razlikuje prst od olovke što ponekad zna biti problem, zatim ne mogu detektovati blizinu prsta bez zapravo dodirivanja ekrana.
U kapacitivnom sistemu, sloj koji sadrži naelektrisanje stavlja se na staklenu ploču ekrana. Kad korisnik dodirne ekran prstom, mali dio naelektrisanja u sloju na ekranu pređe na korisnika tako da se naelektrisanje u kapacitivnom sloju smanjuje. Smanjenje se mjeri u strujnim kolima koja se nalaze u svakom uglu ekrana. Računar izračunava iz razlike naelektrisanja svakog ugla tačnu lokaciju dodira ekrana te prenosi tu informaciju drajveru. Napon se primijeni na četiri ugla ekrana duž X i Y osa.Kad se ekran ne koristi, elektrode ravnomjerno rasporede napon, praveći homogeno polje.Kada je ekran dotaknut prstom, u polju se primjeti neravnomjernost usljed prelaska malo naelektrisanja na prst i tada se X i Y koordinate dodira šalju od upravljačkog uređaja drajveru i zatim operativnom sistemu. Zbog staklene plohe i okvira koji se postavlja na ekran, kapacitivni ekran je izdržljiv i otporan na prljavštine, prašinu, masnoću, vodu čime je dobar izbor za zahtjevne okoline poput javnih kioska, prodavnica, javnih video-igara itd.
Ekran sa sistemom površinskih talasa je staklena ploča sa pretvaračima za primanje i slanje signala koji su postavljeni duž X i Y osa ekrana. Upravljački uređaj šalje električni signal talasne dužine od 5 MHz konvertoru za slanje, koji pretvara dobijeni signal u površinske talase. Ti mehanički talasi su usmjereni preko, na drugu stranu ekrana, nizom reflektora, gdje ih prikuplja konvertor za prijem, koji ih pretvara nazad u električni signal. Kada je površina ekrana dotaknuta, dio površinskog talasa je apsorbovan, čime je promijenjen signal koji je primio drugi konvertor. Signal se poredi sa referentnim signalom, i prema uočenoj razlici između ta dva signala, računaju se koordinate dodira ekrana. Taj proces odvija se odvojeno za ose ekrana, a merenjem količine apsorbovanog signala, može se odrediti do 256 različitih nivoa dodira.
Kod ovih ekrana za detekciju dodira koriste se parovi infracrvenih svijetlećih dioda i prijemnika poređanih u nizu na suprotnim obodima ekrana tako da daju dva ukrštena svjetlosna snopa. Dodir prsta (ili bilo kakvog predmeta) jednostavno se detektuje na mjestu gde su tim dodirom zaklonjeni odgovarajući horizontalni i vertikalni zraci. Nije potrebna nikakva obrada samog stakla ekrana, a ne smetaju ni prašina ni masni otisci jer infracrveni zraci zapravo ne dodiruju sam ekran. Naravno, nije moguća primjena kod malih uređaja zbog glomaznosti sistema i nešto veće potrošnje struje.Drugi princip rada ove vrste sistema je detekcija dodira na osnovu termalno indukovanih promjena na površini ekrana. Ovaj metod je ponekad spor i zahtijeva vrlo tople ruke.
Ovo je relativno moderan sistem u touch screen tehnologiji gdje su dva ili više senzora slike smještena po ivicama (obično u uglovima) ekrana. Infracrvena pozadinska osvjetljenja postavljena su u kamerinom vidnom polju. Dodir ekrana se manifestuje kao sjenka i svaki par senzora se aktivira da locira tačku dodira.Ova tehnologija postaje sve popularnije zahvaljujući svojoj raznovrsnosti i pristupačnosti.
Ovo je najnovija tehnologija, uvedena od 2002. godine. Koristi senzore da detektuje mehaničku energiju u staklu koja nastaje prilikom dodira ekrana prstom. Kompleksni algoritmi zatim interpretiraju ovu informaciju i izračunavaju tačnu lokaciju dodira. Ova tehnlogija je otporna na prašinu i spoljne uticaje, uključujući i ogrebotine. Pošto nema potrebe za dodatnim elementima na ekranu, omogućava odličnu jasnoću slike tj. najbolju od do sada opisanih sistema. Takođe, pošto se mehaničke vibracije koriste za detekciju tačke dodira, bilo koji objekat se može koristiti za generisanje ovih dogadjaja, uključujući prste, olovke i sl.
Ne postoji ništa analogno pomeranju miša kod klasičnih računara, gdje korisnik može pomjeriti kursor miša iznad nekog elementa na ekranu i dobiti povratnu informaciju o tom elementu. Korisnici ekrana koji reaguju na dodir mogu direktno da pritisnu određeni element i eventualno povuku prst ako su pritisnuli pogrešni element na ekranu.
Povlačenje (engl. drag & drop) nije jako upotrebljivo kod ekrana koji se upotrebljava prstom, već se više preferira pokazivačka interakcija.Međutim, kako tehnologija sve više napreduje, tako se radi i na prevazilaženju gore navedenih problema, a jedan od načina je i engl. multi-touch.
Razvoj multi-dodirnih ekrana omogućio je praćenje više od jednog prsta na ekranu; tako su moguće operacije koje zahtevaju više od jednog prsta. Ovi uređaji takođe omogućavaju da više korisnika istovremeno komunicira sa ekranom osetljivim na dodir.
Uz rastuću upotrebu ekrana osetljivih na dodir, troškovi tehnologije ekrana osetljivog na dodir se rutinski apsorbuju u proizvode koji je sadrže i skoro su eliminisani. Tehnologija ekrana osetljivog na dodir je pokazala pouzdanost i nalazi se u avionima, automobilima, igraćim konzolama, sistemima za kontrolu mašina, uređajima i ručnim uređajima za prikaz uključujući mobilne telefone; Predviđeno je da tržište ekrana osetljivog na dodir za mobilne uređaje proizvesti 5 milijardi američkih dolara do 2009. godine.[5]
Mogućnost preciznog pokazivanja na sam ekran takođe napreduje sa novim hibridima grafičkih tableta-ekrana. Poliviniliden fluorid (PVDF) igra glavnu ulogu u ovoj inovaciji zbog svojih visokih piezoelektričnih svojstava, koja omogućavaju tabletu da oseti pritisak, čineći da se stvari poput digitalnog slikanja ponašaju više kao papir i olovka.[6]
osiguranje ekrana možeš aktivirati odmah pri kupovini uređaja u webshopu ili u Moj A1 aplikaciji u roku od 30 dana nakon kupovine uređaja
Bazı durumlarda bir ekrandaki verileri başka bir ekrana döndürmek isteyebilirsiniz. Örneğin, bir kullanıcıya iki seçenek sunan yeni bir ekranınızın olduğunu varsayalım. Kullanıcı bir seçeneğe tıkladığında, bu bilgi üzerinde hareket edebilmesi için kullanıcının seçimiyle ilgili ilk ekranını bilgilendirmek isteyebilirsiniz.
8d45195817