วันนี้มีอุทาหรณ์อยากจะเตือนผู้ที่ใช้รถไฟฟ้า โดยเฉพาะคนที่กลับบ้านดึกและมาคนเดียว
ปกติขึ้นBTSทุกวันอยู่แล้ว วันนี้เรามีธุระ ต้องกลับบ้านดึก
ก็นั่งมาจากทางอ่อนนุช นั่งอยู่ชิดกระจกที่มันพิงได้อ่
ะ
ประมาณเกือบๆ5ทุ่ม พอถึงสยามก็มีผู้ชายคนนึง ตัวอ้วนมาก(พอสมควร) ผิวดำ
แต่งตัวเสื้อยืด กางเกงขายาวประมาณแข้ง มานั่งข้างๆ
พอมันขึ้นมาก็ถือพัดมาด้วยแล้วพัดๆไป ตอนแรกๆก็ไม่ได้คิดอะไร
แต่ไม่ชอบที่เค้ามานั่งพัดแล้วลมมันมาโดนเรา
เพราะเหมือนเป็นการเอากลิ่นเหงื่อเค้ามาให้เราดม
เราก็เลยที่ท่าทางไม่ค่อยพอใจ แทนที่มันจะหยุดตามมารยาทสังคม
เพราะในรถไฟฟ้าก็มีแอร์ ไม่ได้ร้อน ไม่มีแดด มันก็พัดๆหยุดๆ
ที่นี้เราเริ่มเอะใจแล้วก็กลั้นหายใจ สังเกตว่ามันจะพัดให้ลมมาโดนเรา
ซักไม่ถึงนาที ใกล้ถึงราชเทวี
ก็เริ่มรู้สึกร้อนผ่าวคราวนี้เลยมั่นใจว่าต้องมีอะไรผิดปกติ
เลยรีบคว้าของแล้วลุกออกมาจากตรงนั้น และรีบโทรให้แม่มารอรับ(ลงสนามเป้า)
ระหว่างนั้นก็หัวใจเต้นเร็วและตัวสั่นนิดๆ ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูก
เลยไปบอกผู้ชายคนนึงที่อยู่ในขบวนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา แล้วฝากดูให้ด้วย
แล้วเราก็ยืนจ้องมัน มันก็ทำเป็นหลับ(เก็บพัดไปแล้วตั้งแต่เราลุกมา)
เราเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปมันไว้ เพราะตอนนั้นรู้สึกงงๆทำอะไรไม่ถูก
พอถึงสนามเป้าเราก็รอให้ประตูเปิดจนใกล้ปิดแล้วค่อยเดินออก
เพื่อจะได้แน่ใจว่ามันตามมาไม่ทันแน่นอน
พอลงบันไดมาเลยไปบอกพนักงานว่าเกิดอะไรขึ้น ฝากวานให้ช่วยดูแลด้วย
ตอนนี้ถึงบ้าน อาบน้ำแล้วก็ค่อยยังชั่วหน่อย
อยากจะฝากให้ช่วยส่งต่อด้วย เพราะไม่รู้ว่าเหตุการณ์นี้
จะเกิดขึ้นกับใคร
เมื่อไหร่ โชคดีที่เรารอดมาได้ก็เพราะมีสติ คอยระวังตัว
แล้วขอบคุณที่ช่วยเราที่สุดคือforward
mailหลายๆฉบับที่ทำให้เรารู้ว่ามันมีภัยคล้ายๆแบบนี้เคยเกิดขึ้น
เดาว่าช่วงที่มันหยุดพัดก็เพื่อหายใจ แล้วช่วงที่มันพัดก็กลั้นหายใจไว้
ซึ่งถ้าเราไม่ได้สนใจอะไรหายใจเข้าไปไม่กี่ทีก็คงหลับพิงกระจกเหมือนคนธรรมดา
แล้วพอถึงหมอชิต คนลงไปหมด มันก็คงขโมยของเราไป
ไม่อยากจะคืดว่าถ้าไม่ใช่รถไฟฟ้าอันตรายคงมากกว่านี้
เลยขอให้ระวังๆกันไว้นะ อย่าประมาท เรื่องอย่างงี้มันจับมือใครดมไม่ได้
ต้องระวังตัวเองให้ดีที่สุด