ஐரோப்பிய நெடுங் கல்லில் ஆதி தமிழ்

[seshadri sridharan]

                                                                ஐரோப்பிய நெடுங் கல்லில் ஆதி  தமிழ்

 

ஆறு மாதங்கள் முன் இந்த நெடுங்கல் படம் முகநூலில் வந்த போது இது ஆதிதமிழ் எழுத்துக் கல் என்று புரிந்தது. ஆனால் கீழே ஒருவர் நின்று கொண்டு அதை தொட்டு காட்டுவது போல இருந்ததால் எழுத்துகள் மறைந்து தெளிவாக படிக்க முடியவில்லை. ஆளற்ற படம் வரட்டும் என்று இதுநாள் வரை காத்திருந்தேன். கடந்த வாரம் இன்னொருவர் இந்த நெடுங் கல் படத்தை இட்டிருந்தார். அதில் எழுத்துகள் தெளிவாக தெரிந்ததன. ஆள் யாரும் இல்லை. இது எங்குள்ளது, எக்காலத்தது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஐரோப்பாவில் தான் இருக்க வேண்டும் என்று உணர முடிகிறது. அதில் இன்னொரு மொழியில் நேர்த்தியாக சில எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அதை வைத்து  தான் ஐரோப்பா என்று உறுதி செய்ய முடிந்தது. 

இதில் ஒரு உருவத்திற்கு  இடம், வலம் என்று ஆறு கைகள் உள்ளன. நடு கைகள் W போல விரிந்து எதையோ வட்டமாக வைத்துள்ளன. கீழ் கைகள் கீழ்நோக்க நீண்டு வட்டமாக எதையோ பற்றியுள்ளன. மேல் கைகள் குடத்தை தலையில் சுமப்பது போல சக்கரத்தை பிடித்துள்ளன. முகத்தில் வெள்ளாடு பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. மாரத்தே முலைகள் உள்ளன. அதன் கீழ் நான்கு மீன்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மீன்களின் வால் நுனி அவை மீன் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கீழே வட்டத்துள் வட்டமாக மூன்று வட்டங்கள் உள்ளன. இவை எழுத்திற்காக வேண்டி இப்படி செயற்கையாக வரைந்து செதுக்கப்பட்டுள்ளன என்பது தெளிவு. இப்படி ஒரு உயிரி பூவுலகில் வேறு எங்கும் அறியப்படவில்லை. எனவே இந்த ஆதி தமிழ் எழுத்தை பிரித்து எழுத்தறிந்து படிப்போம்.

விரிந்த கைகள் >𒉼< - வீ, ஆட்டை குறிக்கும் சொல் வற்கு, வற்காலி ஆகியன. எனவே றகரத்தை குறிக்க வெள்ளாட்டின் தலை தேரப்பட்டது இங்கு. வெள்ளாடு - ற, வட்டம் ⓧ - ன, வட்டம் ⓧ - ன், _ - ந, () - ன், ) - ன, பானைக் கை - பா, பெரு வட்டம் - ண, சிறு வட்டம் - ன்,  ✓ - ந, ⓧ - ன், \ - ன, ⓧ - ன், முலை என்ற சொல்லில் இருந்து - ம, வல மீன் - ச், இட மீன் - ச, உள் வட்டம் - ந, நடு வட்டம் - ன், பெரு வட்டம் - ன, மேல் வல மீன் - ச், மேல் இட மீன் - ச, தொப்புள் () - ன் . இதில் உள்ள சொற்கள் விறனன் நன்ன பாணன் நன்னன் மச்ச நன்னச்சன் என்பன. 

விறனன் - ஆடும் விறலி; நன்னு (நன்ன) - பெண்; பாணன் - பாடகன்; நன்னன் - பெருமைக்குரியவன், மதிப்பிற் குரியவன், honourable; மச்ச - மீன்; அச்சன் - சிறந்த, தேர்ந்த, வல்ல, gratitude. இதன் பொருள் ஆடற் பெண்ணையும் பாணனையும் பெருமைக்குரிய மேலோன் மீன் (தந்து) பெருமைப்பட சிறப்பித்தான் என்பது செய்தி. விறலி, பாணனை சிறப்பித்து மன்னன் மீன் வழங்கினான்.                   

Offering fish as a mark of gratitude in ancient civilizations was a widespread practice deeply tied to themes of fertility, abundance, divine protection, and sustenance. Fish symbolized the "life-giving force" of water, often given to deities to ensure prosperous harvests, or given between people to signify deep respect and thanks. 

Key examples from old civilizations include:

• Ancient Mesopotamia: Fish were central to religious offerings and were frequently depicted in art being carried by worshippers as gifts to deities like Enki (Ea), the god of water and wisdom. These offerings often depicted fish hanging from a cord, symbolizing gratitude for sustenance in arid landscapes.
• Ancient India (Hindu/Buddhist traditions): The fish is revered as a sacred symbol of prosperity and abundance. The Matsya Avatar (Vishnu as a fish) saved humanity, making fish a symbol of protection and new beginnings. In Bengali traditions, fish is offered to the goddess Durga to show devotion and gratitude during her "homecoming".
• Ancient Greece and Rome: Fish were sometimes offered to deities such as Poseidon and Hekate to express gratitude or ask for favor.
• The "Mahi Maratab" (Mughal/Persian Influence): In later, yet ancient-derived tradition, the "Order of the Fish" (Mahi Maratab) was the highest honor conferred by rulers (like the Mughals and the Nawabs of Lucknow) to signify power, prestige, and gratitude for loyalty. 

Significance of Fish Offerings

• Abundance and Prosperity: In regions like China and the Indus Valley, fish symbols (like the carp) represent wealth and abundance, often given in gratitude for a bountiful harvest or successful life.
• Fertility and Protection: Ancient Egyptians and Phoenicians viewed fish as symbols of life, fertility, and protection, frequently offering them to goddesses like Hathor.
• Marital Harmony: In various Indian traditions, specifically Bengali, fish are gifted by the groom's family to the bride's to wish for a long, happy marriage, serving as a symbol of conjugal unity and gratitude for the union. 

These practices reflect a universal ancient truth: the fish was a sacred, revered symbol, bridging the human and divine worlds, and a tangible way to express thanks for life's necessities.

இந்த படத்தில் உள்ள பொருள் மத்திய உருவம் மற்றும் பல்வேறு சின்னங்கள் அல்லது அதைச் சுற்றி எழுதுவது போல் செதுக்கப்பட்ட கல் தகவலாகத் தெரிகிறது.

தகவல் இல்லாததால், ஸ்லாப்பின் தோற்றம், நோக்கம் அல்லது சரியான அர்த்தத்தை அடையாளம் காண முடியாது.

மத்திய உருவம் பல கால்கள் அல்லது டென்டக்கிள் உள்ளன, மேலும் முக்கிய வட்ட சின்னங்கள் உள்ளன.

பதிவுசெய்யப்பட்ட எழுத்துக்கள் தெரியாதவை மற்றும் உறுதியாக மொழிபெயர்க்கவோ அல்லது அடையாளம் காணவோ முடியாது.

இது ஒரு பண்டைய கலை அல்லது ஒரு கலை அல்லது அடையாள நோக்கத்துடன் கூடிய நவீன பொழுதுபோக்காக இருக்கலாம்.

https://www.facebook.com/share/17QekfsjNi/

https://www.facebook.com/100090599176817/posts/661739760189324/

[seshadri sridharan]

On Mon, 2 Feb, 2026, 1:52 pm seshadri sridharan, <ssesh...@gmail.com> wrote:

                                                                ஐரோப்பிய நெடுங் கல்லில் ஆதி  தமிழ்

 

ஆறு மாதங்கள் முன் இந்த நெடுங்கல் படம் முகநூலில் வந்த போது இது ஆதிதமிழ் எழுத்துக் கல் என்று புரிந்தது. ஆனால் கீழே ஒருவர் நின்று கொண்டு அதை தொட்டு காட்டுவது போல இருந்ததால் எழுத்துகள் மறைந்து தெளிவாக படிக்க முடியவில்லை. ஆளற்ற படம் வரட்டும் என்று இதுநாள் வரை காத்திருந்தேன். கடந்த வாரம் இன்னொருவர் இந்த நெடுங் கல் படத்தை இட்டிருந்தார். அதில் எழுத்துகள் தெளிவாக தெரிந்ததன. ஆள் யாரும் இல்லை. இது எங்குள்ளது, எக்காலத்தது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஐரோப்பாவில் தான் இருக்க வேண்டும் என்று உணர முடிகிறது. அதில் இன்னொரு மொழியில் நேர்த்தியாக சில எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அதை வைத்து  தான் ஐரோப்பா என்று உறுதி செய்ய முடிந்தது. 

இதில் ஒரு உருவத்திற்கு  இடம், வலம் என்று ஆறு கைகள் உள்ளன. நடு கைகள் W போல விரிந்து எதையோ வட்டமாக வைத்துள்ளன. கீழ் கைகள் கீழ்நோக்க நீண்டு வட்டமாக எதையோ பற்றியுள்ளன. மேல் கைகள் குடத்தை தலையில் சுமப்பது போல சக்கரத்தை பிடித்துள்ளன. முகத்தில் வெள்ளாடு பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. மாரத்தே முலைகள் உள்ளன. அதன் கீழ் நான்கு மீன்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மீன்களின் வால் நுனி அவை மீன் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கீழே வட்டத்துள் வட்டமாக மூன்று வட்டங்கள் உள்ளன. இவை எழுத்திற்காக வேண்டி இப்படி செயற்கையாக வரைந்து செதுக்கப்பட்டுள்ளன என்பது தெளிவு. இப்படி ஒரு உயிரி பூவுலகில் வேறு எங்கும் அறியப்படவில்லை. எனவே இந்த ஆதி தமிழ் எழுத்தை பிரித்து எழுத்தறிந்து படிப்போம்.

விரிந்த கைகள் >𒉼< - வீ, ஆட்டை குறிக்கும் சொல் வற்கு, வற்காலி ஆகியன. எனவே றகரத்தை குறிக்க வெள்ளாட்டின் தலை தேரப்பட்டது இங்கு. வெள்ளாடு - ற, வட்டம் ⓧ - ன, வட்டம் ⓧ - ன், _ - ந, () - ன், ) - ன, பானைக் கை - பா, பெரு வட்டம் - ண, சிறு வட்டம் - ன்,  ✓ - ந, ⓧ - ன், \ - ன, ⓧ - ன், முலை என்ற சொல்லில் இருந்து - ம, வல மீன் - ச், இட மீன் - ச, உள் வட்டம் - ந, நடு வட்டம் - ன், பெரு வட்டம் - ன, மேல் வல மீன் - ச், மேல் இட மீன் - ச, தொப்புள் () - ன் . இதில் உள்ள சொற்கள் விறனன் நன்ன பாணன் நன்னன் மச்ச நன்னச்சன் என்பன. 

விறனன் - ஆடும் விறலி; நன்னு (நன்ன) - பெண்; பாணன் - பாடகன்; நன்னன் - பெருமைக்குரியவன், மதிப்பிற் குரியவன், honourable; மச்ச - மீன்; அச்சன் - சிறந்த, தேர்ந்த, வல்ல, gratitude. இதன் பொருள் ஆடற் பெண்ணையும் பாணனையும் பெருமைக்குரிய மேலோன் மீன் (தந்து) பெருமைப்பட சிறப்பித்தான் என்பது செய்தி. விறலி, பாணனை சிறப்பித்து மன்னன் மீன் வழங்கினான்.                   

இன்று நாம் ஒருவரை வெற்றிலை பாக்கு, பூ, பழம், பணம் ஆகியவற்றை தட்டில் வைத்து சிறப்பிக்கிறோம். அக்காலத்தே மீன் அவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

[seshadri sridharan]

On Mon, 2 Feb 2026 at 17:00, seshadri sridharan <ssesh...@gmail.com> wrote:

On Mon, 2 Feb, 2026, 1:52 pm seshadri sridharan, <ssesh...@gmail.com> wrote:

                                                                ஐரோப்பிய நெடுங் கல்லில் ஆதி  தமிழ்

 

ஆறு மாதங்கள் முன் இந்த நெடுங்கல் படம் முகநூலில் வந்த போது இது ஆதிதமிழ் எழுத்துக் கல் என்று புரிந்தது. ஆனால் கீழே ஒருவர் நின்று கொண்டு அதை தொட்டு காட்டுவது போல இருந்ததால் எழுத்துகள் மறைந்து தெளிவாக படிக்க முடியவில்லை. ஆளற்ற படம் வரட்டும் என்று இதுநாள் வரை காத்திருந்தேன். கடந்த வாரம் இன்னொருவர் இந்த நெடுங் கல் படத்தை இட்டிருந்தார். அதில் எழுத்துகள் தெளிவாக தெரிந்ததன. ஆள் யாரும் இல்லை. இது எங்குள்ளது, எக்காலத்தது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஐரோப்பாவில் தான் இருக்க வேண்டும் என்று உணர முடிகிறது. அதில் இன்னொரு மொழியில் நேர்த்தியாக சில எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அதை வைத்து  தான் ஐரோப்பா என்று உறுதி செய்ய முடிந்தது. 

இதில் ஒரு உருவத்திற்கு  இடம், வலம் என்று ஆறு கைகள் உள்ளன. நடு கைகள் W போல விரிந்து எதையோ வட்டமாக வைத்துள்ளன. கீழ் கைகள் கீழ்நோக்க நீண்டு வட்டமாக எதையோ பற்றியுள்ளன. மேல் கைகள் குடத்தை தலையில் சுமப்பது போல சக்கரத்தை பிடித்துள்ளன. முகத்தில் வெள்ளாடு பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. மாரத்தே முலைகள் உள்ளன. அதன் கீழ் நான்கு மீன்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மீன்களின் வால் நுனி அவை மீன் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கீழே வட்டத்துள் வட்டமாக மூன்று வட்டங்கள் உள்ளன. இவை எழுத்திற்காக வேண்டி இப்படி செயற்கையாக வரைந்து செதுக்கப்பட்டுள்ளன என்பது தெளிவு. இப்படி ஒரு உயிரி பூவுலகில் வேறு எங்கும் அறியப்படவில்லை. எனவே இந்த ஆதி தமிழ் எழுத்தை பிரித்து எழுத்தறிந்து படிப்போம்.

விரிந்த கைகள் >𒉼< - வீ, ஆட்டை குறிக்கும் சொல் வற்கு, வற்காலி ஆகியன. எனவே றகரத்தை குறிக்க வெள்ளாட்டின் தலை தேரப்பட்டது இங்கு. வெள்ளாடு - ற, வட்டம் ⓧ - ன, வட்டம் ⓧ - ன், _ - ந, () - ன், ) - ன, பானைக் கை - பா, பெரு வட்டம் - ண, சிறு வட்டம் - ன்,  ✓ - ந, ⓧ - ன், \ - ன, ⓧ - ன், முலை என்ற சொல்லில் இருந்து - ம, வல மீன் - ச், இட மீன் - ச, உள் வட்டம் - ந, நடு வட்டம் - ன், பெரு வட்டம் - ன, மேல் வல மீன் - ச், மேல் இட மீன் - ச, தொப்புள் () - ன் . இதில் உள்ள சொற்கள் விறனன் நன்ன பாணன் நன்னன் மச்ச நன்னச்சன் என்பன. 

விறனன் - ஆடும் விறலி; நன்னு (நன்ன) - பெண்; பாணன் - பாடகன்; நன்னன் - பெருமைக்குரியவன், மதிப்பிற் குரியவன், honourable; மச்ச - மீன்; அச்சன் - சிறந்த, தேர்ந்த, வல்ல, gratitude. இதன் பொருள் ஆடற் பெண்ணையும் பாணனையும் பெருமைக்குரிய மேலோன் மீன் (தந்து) பெருமைப்பட சிறப்பித்தான் என்பது செய்தி. விறலி, பாணனை சிறப்பித்து மன்னன் மீன் வழங்கினான்.                   

இன்று நாம் ஒருவரை வெற்றிலை பாக்கு, பூ, பழம், பணம் ஆகியவற்றை தட்டில் வைத்து சிறப்பிக்கிறோம். அக்காலத்தே மீன் அவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

 முன்முடிபுகள் (pre assumptions), மிகைகூறல் (exaggerations) ஆகியன ஆய்விற்கு பெரும் தடை. முன்முடிபிற்கு ஒரு காட்டு, பேரா இரா. மதிவாணன் தமது Indus script Dravidian என்ற நூலை ஐராவதம் மகாதேவனிடம் கொடுத்து தான் சிந்து எழுத்தை படித்து விட்டதாக சொல்லியுள்ளார். அதில் அவ்வன் என்ற சொல்லை சுட்டிகாட்டி தமிழில் அவ்வை என்ற பெண் பால் தான் உண்டு அவ்வன் என்ற ஆண் பால் வராது என்று மகா தேவன் அந்த வாசிப்பு தவறு என்று ஒட்டு மொத்தமாக மறுதலித்து விட்டார். பின்னர் 10 ஆண்டுகள் கழித்து புலி மான் கோம்பை என்னும் இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நடுகல்லில் "பேடு தியன் அவ்வன் பதவன்" என்று வந்தபோது அவர் எந்த கருத்தும் கூற வில்லை அமைதியாக இருந்துவிட்டார். அதே போல தமிழ் என்றால் இப்படித் தான் இருக்க வேண்டும் என்ற முன்முடிவோடு சிந்தித்தால் சிந்து எழுத்தை யாரும் படிக்க முடியாது. மொழி ஆற்று நீர் போல பல கட்டங்களை தாண்டி வருவது. எனவே பிற்கால மொழி இயல்பை முற்காலத்து மொழி நடையில் காண முடியாது என்பதே காரணம்.

எனக்கும் முன்முடிபுகள் இருந்தன. அவை ஒவ்வொன்றாக தகர்ந்தன. 7,000 ஆண்டுகள் முன் இந்த எழுத்துகள் இருந்திருக்காது என்று கருதினேன். துருக்கி, சிரியா அகழ்வாய்வில் கிடைத்த ஆதிதமிழ் எழுத்துகள் அதை தகர்த்தன. மராட்டிய இரத்தினகிரி தரை ஓவியங்கள் 12,000 ஆண்டுகள். பின்பு ஐரோப்பிய குகை ஓவியங்கள் 25,000 ஆண்டுகள் போயின. ஆனால் நான் அவை 15,000 ஆண்டுகள் மேல் இராது என்று நம்பி இருந்தேன். பின்பு இந்தோனேசியா குகை ஓவியங்கள் 68,000 ஆண்டுகள் போயின. எனக்கு அப்போதே அச்சம் எழுந்தது. என்னடா இது ஏற்கும்படியா இல்லையே என்று. எனவே முன்முடிபு ஒரு பெரும் முட்டுக்கட்டை. அதே போல இந்த இடத்தில் இருக்காது என்பதும் முன்முடிபு தான். இவற்றை கைவிட்டு எழுத்து என்ற அளவில் தான் படித்தேன்.

'அன்' என்று முடிவதெல்லாம் ஆண் பால் பெயர் என்று கருதி இருந்தேன். அதனால் அவற்றுக்கு பொருள் தேடவில்லை. இப்படி எண்ணியதும் ஒரு முன்முடிபு தான். பின்பு அமெரிக்கா பாறை ஓவியங்களை படித்த போது சில பொருள் புரிந்தது. அப்போது தான் அன் என்பது சொல் ஈறு தான் ஆண் பால் அல்ல என்று அந்த முன்முடிபும் தகர்ந்தது. அதனால் 7000 ஆண்டுகள் முன் தமிழில் எழுதிலக்கணமும் புணர்ச்சி இலக்கணமுமே இருந்தது பிற இலக்கண கூறுகளான ஆண்பால் பெண்பால், மூன்று காலம், வேற்றுமை, ஒருமை பன்மை எண்  ஆகியன இல்லை என்று புரிந்தது. எனவே தான் ஆய்விற்கு முன்முடிபு ஒரு முட்டுக்கட்டை என்று புரிந்தது. இதில் பெரிய பெரிய ஆள்கள் கூட அகப்பட்டு விடுகின்றனர் என்பது தான் வேதனை.