İzlerken film hakkında söylenecek cok soz olduğunu his edersem de görüyorum ki yazdığım hep aynı cumleler. Üstünlerin eğitiminde temel ihtiyacı doğru motivasyondur.
Bir kere muhteşem bir film.Tekrar ve tekrar izlersek bile ilk sefer kadar zevk veren bir eser.
Ama, can dostum´dan sonra foresteri izlemek ister istemez aralarındaki benzerliklerine dikkat cektiryor. her ikisi de üstünlerdeki sürekli arayış, cevheri bulma, motivasyon ihtiyacından bahs eder. aradığını bulamadıkları zaman da mutsuzlar ve huzursuzluklarını da doğal olarak etrafa yansıtırlar. Aslında bütün bu huzursuzlukları üstünlerin yardım çığlıklarıdır . Bence ancak bu zamanlarda devreyi bir eğitmen girebilir doğru yol gösterir ve devreden çıkmalıdır veya sessizce seyrini izlemelidir. her ne kadar üstünlerin eğitmenlerin de üstün yetenekli olmaları gerekmezse de pratikte gördüğümüz bu çocukların eğitime değil de hep daha fazla öğrenmeyi ihtiyacı olduğu için eğitiminde çok iyi sayılan eğitmenler bile yeterli kalmayabilirler. hep daha iyinin telaşında olan üstünler kendi öğretmenlerine kendi seçerler,Jamal´ın durumunda olduğu gibi. Jamal tesadüf olsa bile forester`in onun aradığı kaynak olduğunu farkında ve sonuna kadar peşinden gittiğini görüyoruz. Yine burada aynı durum william Forester için de geçerli, O da Jamal`da kendini gördüğü için ihtiyaçlarının farkında ve o yüzden peşinden gitmek istiyor.. Çünkü hem öğretmen hem öğrenci ikisi de üstün. veya her ikisi de üstün ve öğrenci mi desek.
benim asıl sorguladığım şey acaba Jamal gibi bir öğrencinin asıl ihtiyacı bir eğitmen mı dır yoksa bir mentor mu?
öyle ya da böyle gerçek şudur ki eğitmenler üstünleri değil üstünler kendi eğitmenini seçerler bu bazen bir insandir Jamal ve foresterin bir birlerini seçtiği gibi ve bazen hayatın ta kendisidir Can dostumde Will`in seçimi gibi.