Metaaldetectie onder water?
J. J. Lodder
> Ik kon geen ander nl discussie vinden die voor deze vraag geschikt
> is..
>
> Ik ben 2 metalen roeren (ik dacht roestvrij staal, maar misschien
> aluminium) van ongeveer een halve meter lang verloren in troebel
> water. De plek is slechts ongeveer bekend en het is maximaal 2.5 meter
> diep. Er duikend naar zoeken wordt een heidens karwei. Weet iemand een
> betere manier om ze te vinden? Metaaldetector? Worden die verhuurd?
Bamboe stok van 3,5 meter?
Jan
Fat Erik
kracht los van de bodem, dan heb je beet.
Fat Erik
"J. J. Lodder" <nos...@de-ster.demon.nl> wrote in message
news:1etkd0j.ah...@de-ster.demon.nl...
Willempie
"Fat Erik" <e.a.d...@student.utwente.nl> wrote in message
news:9e1o40$fkb$1...@dinkel.civ.utwente.nl...
M.
"Willempie" <wim...@dds.nl> wrote in message
news:9e1rq2$h4o$1...@dinkel.civ.utwente.nl...
Martin Tommassen
> Bamboe stok van 3,5 meter?
Sonar ... ?
Dries van Oosten
Klinkt stom, maar ik denk dat dat echt de beste oplossing is. Ik heb echt
erg lang gezocht naar spullen in het water (heb lang op verschillende
schepen gewoond) en je vind het gewoon niet. Als je een magneet zou kunnen
gebruiken word je gestoord van alle meuk die er nog meer ligt. Een stok
zou misschien nog gaan, maar ook dat is gewoon heel lastig om systematisch
te doen. Ook duiken is een teringkarwij, om dezelfde reden.
Er zijn tegenwoordig allerlei amateur vissers die sonar in hun
bootje hebben om scholen vis mee te zien. Zo'n ding moet een echo geven
van een metalen plaat die op de bodem licht. Ga eens vragen bij de
jachthaven en biedt zo iemand een kratje bier aan, vinden ze volgens mij
hardstikke leuk om te doen.
Groeten,
Dries
Fire
LMAO! ;)
Fire
> > aluminium) van ongeveer een halve meter lang verloren in troebel
> > water. De plek is slechts ongeveer bekend en het is maximaal 2.5 meter
> > diep. Er duikend naar zoeken wordt een heidens karwei. Weet iemand een
> > betere manier om ze te vinden? Metaaldetector? Worden die verhuurd?
>
> Bamboe stok van 3,5 meter?
al een URV geprobeerd? (kidding!) ;)
Fire
>
> Sonar ... ?
Tja, je kunt ook ff een dolfijn trainen, he.... ;)
Mad Sector
Twee bamboe stokken van 3,5 meter en een cursus rijsteten bij de
plaatselijke chinees :-)
Fire
> plaatselijke chinees :-)
LOL! ;)
M.
"Fire" <s000...@student.utwente.nl> wrote in message
news:9e2mrl$eq9$1...@dinkel.civ.utwente.nl...
Fire
HAHAHAHA! Good luck! ;)
Kees de Graaf
| > Nasa-satelietje hacken dan?? die zijn ook wel nauwkeurig.....
|
| HAHAHAHA! Good luck! ;)
Als de NASA evenveel geld besteedt aan security als aan zijn website, heb
je inderdaad veel geluk nodig!
-- Kees de Graaf, UMC Utrecht, C.N.d...@azu.nl, +31-30-2506079
"Time is what prevents everything from happening at once" - Wheeler
Fire
> |
> | HAHAHAHA! Good luck! ;)
>
> Als de NASA evenveel geld besteedt aan security als aan zijn website, heb
> je inderdaad veel geluk nodig!
LOL! ;)))
Marc de Vries
Wij hadden een echolood op onze boot, maar ik denk niet dat het je
helpt. Je krijgt namelijk wel een echo van die metalen plaat, maar je
krijgt ook een echo van de bodem zelf.
Die aparaten zijn gemaakt om de diepte te meten (is gelijk bij de
plaat en de bodem) en niet de sterkte van de reflectie.
Ik denk dat je de sterkte van de reflectie ook niet kan zien bij een
sonar om vissen mee op te sporen. (Tenzij de ene soort vissen een veel
sterkere reflectie geeft dan de andere, maar dat lijkt me sterk)
Om duikboten op te sporen gebruiken ze een MAD boom. (Magnetic Anomaly
Detection). Maar die heb je volgens mij niet in een handzaam formaat
:-))
Marc
Dries van Oosten
> Wij hadden een echolood op onze boot, maar ik denk niet dat het je
> helpt. Je krijgt namelijk wel een echo van die metalen plaat, maar je
> krijgt ook een echo van de bodem zelf.
>
> Die aparaten zijn gemaakt om de diepte te meten (is gelijk bij de
> plaat en de bodem) en niet de sterkte van de reflectie.
Wij hadden er ook een, maar dat was een hele ouwe, misschien dat de
technologie dus inmiddels anders werkt. Dit was een ding wat in een bun in
het midden van het schip zat. Een stalen paal van een meter of twee die je
neer kon laten. Met groot vermogen werden er dat pings uitgezonden en op
een stuk thermisch papier werd op ieder moment de sterkte van de
resonantie opgetekend (gewoon allemaal hardstikke analoog). Als je dat de
bodem ziet (een grijzige streep, absorbeerd veel acoustische energie) met
halverwege nog een streep, dan weet je dat er net vissen onder je boot
door zijn gezwommen. Volgens mij is dit het goedkoopste en simpelste sonar
apparaat wat er is, het is geen sidescan sonar of dat soort fratsen.
Je kunt daarmee met een beetje oefening best dingen op de grond zien
liggen. Misschien dat die zooi tegenwoordig allemaal veel subtieler
werkt en dus niet meer zo handig...
> Ik denk dat je de sterkte van de reflectie ook niet kan zien bij een
> sonar om vissen mee op te sporen. (Tenzij de ene soort vissen een veel
> sterkere reflectie geeft dan de andere, maar dat lijkt me sterk)
Als je de sterkte niet wilt zien, moet je er wat voor doen. De sterkte van
de reflectie bepaalde namelijk ook de kans dat je iets waarneemt. Dus van
een zwak object krijgt je af en toe een ping terug en van een sterk object
krijg je iedere ping terug.
> Om duikboten op te sporen gebruiken ze een MAD boom. (Magnetic Anomaly
> Detection). Maar die heb je volgens mij niet in een handzaam formaat
> :-))
Wat voor een gekkigheid gaan ze nou nog meer verzinnen om elkaar de kop in
te kunnen slaan *grin*.
Groeten,
Dries
Marc de Vries
<dvoo...@phys.uu.nl> wrote:
>On Fri, 18 May 2001, Marc de Vries wrote:
>
>> Wij hadden een echolood op onze boot, maar ik denk niet dat het je
>> helpt. Je krijgt namelijk wel een echo van die metalen plaat, maar je
>> krijgt ook een echo van de bodem zelf.
>>
>> Die aparaten zijn gemaakt om de diepte te meten (is gelijk bij de
>> plaat en de bodem) en niet de sterkte van de reflectie.
>
>Wij hadden er ook een, maar dat was een hele ouwe, misschien dat de
>technologie dus inmiddels anders werkt. Dit was een ding wat in een bun in
>het midden van het schip zat. Een stalen paal van een meter of twee die je
>neer kon laten. Met groot vermogen werden er dat pings uitgezonden en op
>een stuk thermisch papier werd op ieder moment de sterkte van de
>resonantie opgetekend (gewoon allemaal hardstikke analoog). Als je dat de
>bodem ziet (een grijzige streep, absorbeerd veel acoustische energie) met
>halverwege nog een streep, dan weet je dat er net vissen onder je boot
>door zijn gezwommen. Volgens mij is dit het goedkoopste en simpelste sonar
>apparaat wat er is, het is geen sidescan sonar of dat soort fratsen.
Geweldig zo'n oud bakkie. Die van ons was een stuk nieuwer en kleiner.
Op een schaalverdeling kreeg je op regelmatige intervallen streepjes
te zien. De eerste was dan de eerste reflectie en de echte diepte en
als je 'm erg sterk had ingesteld kreeg je een hele lading valse
reflecties op grotere dieptes als een een paar keer heen en weer was
gekaatst. Heel simpel aparaatje maar.
>Je kunt daarmee met een beetje oefening best dingen op de grond zien
>liggen. Misschien dat die zooi tegenwoordig allemaal veel subtieler
>werkt en dus niet meer zo handig...
>
>> Ik denk dat je de sterkte van de reflectie ook niet kan zien bij een
>> sonar om vissen mee op te sporen. (Tenzij de ene soort vissen een veel
>> sterkere reflectie geeft dan de andere, maar dat lijkt me sterk)
>
>Als je de sterkte niet wilt zien, moet je er wat voor doen. De sterkte van
>de reflectie bepaalde namelijk ook de kans dat je iets waarneemt. Dus van
>een zwak object krijgt je af en toe een ping terug en van een sterk object
>krijg je iedere ping terug.
Maar dat ding ligt waarschijnlijk wel plat op de bodem. Dan zou je de
sterkte zo moeten instellen dat je een gereflecteerde puls van de
bodem niet ziet en die plaat wel. Dat lijkt me uiterst moeilijk.
Ook al omdat dat bij een echolood nooit interessant is en die aparaten
niet gemaakt zijn om dat soort functionaliteit te geven. Je geeft
gewoon een stevige puls naar beneden en die vang je op. Niks geen
subtiel gedoe om verschil tussen zand en metaal te detecteren.
Marc
Dries van Oosten
> >Wij hadden er ook een, maar dat was een hele ouwe, misschien dat de
> >technologie dus inmiddels anders werkt. Dit was een ding wat in een bun in
> >het midden van het schip zat. Een stalen paal van een meter of twee die je
> >neer kon laten. Met groot vermogen werden er dat pings uitgezonden en op
> >een stuk thermisch papier werd op ieder moment de sterkte van de
> >resonantie opgetekend (gewoon allemaal hardstikke analoog). Als je dat de
> >bodem ziet (een grijzige streep, absorbeerd veel acoustische energie) met
> >halverwege nog een streep, dan weet je dat er net vissen onder je boot
> >door zijn gezwommen. Volgens mij is dit het goedkoopste en simpelste sonar
> >apparaat wat er is, het is geen sidescan sonar of dat soort fratsen.
>
> Geweldig zo'n oud bakkie. Die van ons was een stuk nieuwer en kleiner.
Kan best zijn dat het ding uit oude army surplus kwam. Het schip was van
iemand die wou gaan duiken naar in de grond geboorde jachten van rijke
nazis. Vent is helaas verzopen en toen is het schip dobberend in de
Oostzee gevonden. Toen hebben wij het voor een habbekrats gekocht. Sonar
zat erin, hebben we eruit gesneden omdat het ding zo verschrikkelijk in de
wegstond. Was nog een hele toer om dat klereding eruit te krijgen *grin*.
> >Als je de sterkte niet wilt zien, moet je er wat voor doen. De sterkte van
> >de reflectie bepaalde namelijk ook de kans dat je iets waarneemt. Dus van
> >een zwak object krijgt je af en toe een ping terug en van een sterk object
> >krijg je iedere ping terug.
>
> Maar dat ding ligt waarschijnlijk wel plat op de bodem. Dan zou je de
> sterkte zo moeten instellen dat je een gereflecteerde puls van de
> bodem niet ziet en die plaat wel. Dat lijkt me uiterst moeilijk.
Lijkt me juist triviaal.
> Ook al omdat dat bij een echolood nooit interessant is en die aparaten
> niet gemaakt zijn om dat soort functionaliteit te geven. Je geeft
> gewoon een stevige puls naar beneden en die vang je op. Niks geen
> subtiel gedoe om verschil tussen zand en metaal te detecteren.
Apparaten gebruiken voor iets waar ze niet voor bedoeld zijn is een hobby
van me *grin*. Er moet ergens in dat apparaat een automatic gain
controller zitten (waarschijnlijk is dat meteen de ingangsversterker die
van de detector afkomt). Die zul je waarschijnlijk met een instelpotje wel
wat ongevoeliger in kunnen stellen. Lijkt me een leuk experimentje. Sonar
is namelijk koel en "no user servicable parts inside" zie ik als een
uitdaging *grin*.
Groeten,
Dries
Marc de Vries
<dvoo...@phys.uu.nl> wrote:
>On Mon, 21 May 2001, Marc de Vries wrote:
>
>> >Wij hadden er ook een, maar dat was een hele ouwe, misschien dat de
>> >technologie dus inmiddels anders werkt. Dit was een ding wat in een bun in
>> >het midden van het schip zat. Een stalen paal van een meter of twee die je
>> >neer kon laten. Met groot vermogen werden er dat pings uitgezonden en op
>> >een stuk thermisch papier werd op ieder moment de sterkte van de
>> >resonantie opgetekend (gewoon allemaal hardstikke analoog). Als je dat de
>> >bodem ziet (een grijzige streep, absorbeerd veel acoustische energie) met
>> >halverwege nog een streep, dan weet je dat er net vissen onder je boot
>> >door zijn gezwommen. Volgens mij is dit het goedkoopste en simpelste sonar
>> >apparaat wat er is, het is geen sidescan sonar of dat soort fratsen.
>>
>> Geweldig zo'n oud bakkie. Die van ons was een stuk nieuwer en kleiner.
>
>Kan best zijn dat het ding uit oude army surplus kwam. Het schip was van
>iemand die wou gaan duiken naar in de grond geboorde jachten van rijke
>nazis. Vent is helaas verzopen en toen is het schip dobberend in de
>Oostzee gevonden. Toen hebben wij het voor een habbekrats gekocht. Sonar
>zat erin, hebben we eruit gesneden omdat het ding zo verschrikkelijk in de
>wegstond. Was nog een hele toer om dat klereding eruit te krijgen *grin*.
En daar sta je dan met je simpele moderne echoloodje zonder zo'n mooi
verhaal er aan vast..... Ik ben hardstikke jaloers :-)))
>> >Als je de sterkte niet wilt zien, moet je er wat voor doen. De sterkte van
>> >de reflectie bepaalde namelijk ook de kans dat je iets waarneemt. Dus van
>> >een zwak object krijgt je af en toe een ping terug en van een sterk object
>> >krijg je iedere ping terug.
>>
>> Maar dat ding ligt waarschijnlijk wel plat op de bodem. Dan zou je de
>> sterkte zo moeten instellen dat je een gereflecteerde puls van de
>> bodem niet ziet en die plaat wel. Dat lijkt me uiterst moeilijk.
>
>Lijkt me juist triviaal.
Theoretisch wel. Je draait de sterkte weg tot je de bodem net niet
meer ziet. En als je dan wel ergens een reflectie krijgt is het die
plaat....
Maar ik geloof er niks van dat het in de praktijk ook zo mooi werkt.
Vooral aangezien dat aparaat i.h.a. niet voor zulke gevoelige
verschillen gemaakt is.
>> Ook al omdat dat bij een echolood nooit interessant is en die aparaten
>> niet gemaakt zijn om dat soort functionaliteit te geven. Je geeft
>> gewoon een stevige puls naar beneden en die vang je op. Niks geen
>> subtiel gedoe om verschil tussen zand en metaal te detecteren.
>
>Apparaten gebruiken voor iets waar ze niet voor bedoeld zijn is een hobby
>van me *grin*. Er moet ergens in dat apparaat een automatic gain
>controller zitten (waarschijnlijk is dat meteen de ingangsversterker die
>van de detector afkomt). Die zul je waarschijnlijk met een instelpotje wel
>wat ongevoeliger in kunnen stellen. Lijkt me een leuk experimentje. Sonar
>is namelijk koel en "no user servicable parts inside" zie ik als een
>uitdaging *grin*.
Ah, op die manier. Ik het het nog over opties waarbij je de aparaten
niet uit elkaar gaat slopen.
Op die wijze kan je een heel eind komen. Tenminste als die onderdelen
fijn genoeg afgesteld kunnen worden. Maar ach, dan kan je ook wel wat
onderdeeltjes vervangen nietwaar?
Wellicht is het dan trouwens interessanter die oude sonar te
gebruiken. In theorie is zo'n aparaat niet erg complex en zo'n oude is
wellicht makkelijker aan te passen dan een nieuw aparaat.
Marc
Dries van Oosten
> >Kan best zijn dat het ding uit oude army surplus kwam. Het schip was van
> >iemand die wou gaan duiken naar in de grond geboorde jachten van rijke
> >nazis. Vent is helaas verzopen en toen is het schip dobberend in de
> >Oostzee gevonden. Toen hebben wij het voor een habbekrats gekocht. Sonar
> >zat erin, hebben we eruit gesneden omdat het ding zo verschrikkelijk in de
> >wegstond. Was nog een hele toer om dat klereding eruit te krijgen *grin*.
>
> En daar sta je dan met je simpele moderne echoloodje zonder zo'n mooi
> verhaal er aan vast..... Ik ben hardstikke jaloers :-)))
Bedenk maar zo: als jij je echolood nog eens wilt weghalen heb je er geen
duikers en snijbranders voor nodig *grin*.
> >Apparaten gebruiken voor iets waar ze niet voor bedoeld zijn is een hobby
> >van me *grin*. Er moet ergens in dat apparaat een automatic gain
> >controller zitten (waarschijnlijk is dat meteen de ingangsversterker die
> >van de detector afkomt). Die zul je waarschijnlijk met een instelpotje wel
> >wat ongevoeliger in kunnen stellen. Lijkt me een leuk experimentje. Sonar
> >is namelijk koel en "no user servicable parts inside" zie ik als een
> >uitdaging *grin*.
>
> Ah, op die manier. Ik het het nog over opties waarbij je de aparaten
> niet uit elkaar gaat slopen.
> Op die wijze kan je een heel eind komen. Tenminste als die onderdelen
> fijn genoeg afgesteld kunnen worden. Maar ach, dan kan je ook wel wat
> onderdeeltjes vervangen nietwaar?
Van een echolood is eigenlijk alleen de tranducer van belang. Voor de rest
stelt het geen ene reet voor. Flikker dus dat hele ding weg, koop een
goeie ADC kaart bij national instruments en je kunt op je schuitje zien
wat voor een type zand er op de bodem licht *grin*.
> Wellicht is het dan trouwens interessanter die oude sonar te
> gebruiken. In theorie is zo'n aparaat niet erg complex en zo'n oude is
> wellicht makkelijker aan te passen dan een nieuw aparaat.
Dat is zeker waar. Helaas is het ding naar de electronica hemel gegaan.
Groeten,
Dries