DÜN AKŞAM İZMİR'DE...

[Murat Utkucu]

Bu akşam Ahmet Atakan'ın dostları olarak yürüdük Alsancak'tan Basmane'ye kadar. Binlerce Ahmettik. Binlerce direnişçi... Daha fazla Antakya daha fazla direniş diye haykırdık. Direniş sathının Taksim değil bütün bir ülke olduğunu Geziden İzmir'e oradan Kızılay'a oradan Lİce'ye yol alıp aktığını bağırdık sağır kulaklara...
Basmanede aniden bastıran gaz ve tazyikli su şenlikleri görülmeye değerdi. Gaz sahiden feci bir şeymiş. Gözlerini kaybediyorsun önce, sonra ciğerlerini sonra öleceğini düşünüyorsun. Sonra ne oluyor demeden beş dakika içinde kendine geliyorsun. Sonra bir daha bir daha... Ama ikinci bir dahada artık tecrübeliyim diyorsun, gözlerin kapalı bariyerleri aşmaya çalışırken... Sağ tarafında patlayan gaz fişeğini görünce aksi istikamete yavaşça acele ederek yürüyorsun Alandaki onca genç yaşlı kadın erkek daha önce çok gazlanmışlar yine oradalar ilk kez gazlananlar vardı ama gitmediler orada durdular. Su dediğin ıslatan cinsten değil cayır cayır yakıyor. Ben yanmadım. Yananlar söylüyor. Onlar da gitmiyor.

Mübalağa gaz ve tazyikli kimyasal şenlikler oldu. Sonra yüzlerce sopalı sivil polis çıktı ortaya, önde çevik kuvvet arkada bunlar... Sonra tekrar Alsancak...

Örgütsüz kitleler halkın gücünü gösteriyor. Müthiş bir şey ve ne güzel... Ama örgütlü bir halka tomaların sökmeyeceğini de tarih ve teori söylüyor.

Tecrübeyle sabit. o halde bir kez daha...

BİR İKİ ÜÇ DAHA FAZLA ANTAKYA DAHA FAZLA DİRENİŞ