Takie Rozne…
Gema Shisila
Kilka dni przed naszą rozmową robiłem streaming koncertu zespołu z Francji w księgarni Tajne Komplety i spotkania z Marią i Janem Peszkami we Wrocławskim Domu Literatury. Chciałem, żeby jedno z wydarzeń zrobił ktoś inny, ale dwie osoby mi odmwiły, więc uznałem, że wygniotę. To w końcu po sąsiedzku. Mam dwa miksery, więc ustawiłem je w obu miejscach. O 18.00 skończyłem prbę z zespołem, poszedłem na grę robić spotkanie. Po godzinie zbiegłem na koncert.
A gdyby spotkanie się przedłużyło?
Przedłużyło się. Ale był tam przecież operator kamery. Zanim zbiegłem do Tajnych, wykręciłem wszystkie poziomy i poprosiłem kolegę, aby usiadł przy mikserze i postatystował, żeby Irek był spokojny. Z koncertem poczekaliśmy chwilę, żeby nie przeszkadzać. Udało się.
Irek?
Irek Grin, dyrektor Wrocławskiego Domu Literatury. We wrześniu 2020 roku, pomiędzy pierwszym a drugim pandemicznym lockdownem założył ekipę streamingową, do ktrej mnie zaprosił. Zrobiliśmy od tej pory około 300 streamingw. To była nauka na bieżąco, wcześniej przecież nie było to nikomu potrzebne. Coś się psuło, nie było widać albo słychać. Pierwszym większym wydarzeniem, ktre transmitowaliśmy, był festiwal Feminatywa, organizowany wtedy przez cały zespł z CBK Fama, z Olgą Chrebor, konkretnie spotkanie z autorkami piszącymi o Bałkanach. Trzeba było ogarnąć dźwięk tak, żeby dobrze słyszała tłumaczka migowa i publiczność. Łączyliśmy się przez Zoom z Ukrainą, musiałem obmyślić, jak to zrobić, jakiej użyć karty audio, takie tam rżne fiki-miki. Ciśnienie było duże, ale zrobiliśmy wcześniej prbę i kiedy weszliśmy na żywo, wszystko działało.
Dużo nauczyłem się w tamtym czasie od Łukasza Lisa, mentora i przyjaciela od lat, ktry prowadzi firmę obsługującą duże wydarzenia, więc w pandemii miał mało pracy. Przyjechał do Wrocławia, zobaczył, jak szykuję się do streamingu koncertu zespołu Młyn w Tajnych Kompletach. To on mi doradził, że trzeba siedzieć z dala od sceny, koniecznie w słuchawkach, wspierając odsłuch na monitorach studyjnych.
Właściciel firmy Lokis Perfect Sound, zajmujący się zawodowo pracą z dźwiękiem, obsługą imprez, wydarzeń kulturalnych, streamingami. Pracuje rwnież w Muzeum Pana Tadeusza Zakładu Narodowego im. Ossolińskich jako specjalista ds. multimediw. Od zawsze interesowało go szeroko pojęte życie kulturalne. Mieszka we Wrocławiu, gdzie nieustannie wspiera technicznie życie kulturalne i nie tylko.
Jaka to rżnica?
Akustyk kojarzy się z panem z wąsem z domu kultury z czasw PRL, a realizator dźwięku brzmi poważniej, jak ktoś, kto ma specjalistyczną wiedzę. Choć, jeśli o nią chodzi, to w Polsce są dwuletnie technika, a najbliższa porządna szkoła dla realizatorw dźwięku jest w Holandii. Wiedzę zdobywa się więc głwnie w praktyce. Szczerze? Ta rżnica to trochę nasza fanaberia.
Na czym więc polega praca realizatora dźwięku?
Najkrcej mwiąc, polega na tym, żeby nie przeszkadzać. Ja staram się jak najmniej zmieniać naturalne brzmienie zespołu. Jeśli trzeba podać efekty, to robię to, ale z rozsądkiem, bez przesady. W realizacji mniej znaczy więcej.
Poznaliśmy się na otwarciu willi Karpowiczw, gdzie mieści się Fundacja Olgi Tokarczuk. Od tej pory nagłaśniałem ją kilka razy, pracuję też z Kolektywem Strumyk przy festiwalu Gry Literatury. To się wiąże z czterdziestoma streamingami w ciągu tygodnia. Bardzo obciążające, ale fajne. Na ktrymś z kolejnych festiwali nagłaśniałem Donalda Tuska, ktry przyjechał tam w ramach dnia europejskiego. Opowiadał o swojej książce i polityce europejskiej. Zrobiliśmy robotę, tłumaczenie symultaniczne na angielski, wszystko się udało, ale nie było wymiany. Wymianą nazywam kontakt z artystami. Nie z każdym się łapie. Z Olgą mam wymianę. Takie wspłprace i relacje bardzo sobie cenię. Wielu ludzi dziwi się też, że nie piję z nimi alkoholu i że nigdy nie piłem alkoholu.
Dzięki temu zauważono mnie w firmach zewnętrznych i zacząłem szlifować umiejętności na większych imprezach. Jeździłem jako technik, doglądałem logistyki, przy okazji uczyłem się obsługi dużych eventw. Przez siedem lat robiłem głwnie dni miast, dożynki, rzadziej wyszukane koncerty w rodzaju jazz w muzeum. Aż miłość przywiodła mnie do Wrocławia. W 2017 roku urodził się mj syn i wtedy zmieniło się wszystko. Pod koniec roku dostałem kawałek etatu w Muzeum Pana Tadeusza jako specjalista od obsługi multimediw, a wkrtce okazało się, że koledzy z Centrum Reanimacji Kultury szukają akustyka. CRK to dawny squat, teraz miejsce, gdzie odbywają się punkowe festiwale, grają alternatywne zespoły, spotykają się aktywiści. Stąd zaczęła się moja samodzielna droga zawodowa. Hubert Kostkiewicz z zespołu Kurws zaczął mnie polecać dalej i dzięki temu pojawiły się Nowe Horyzonty i wszystkie inne wrocławskie wspłprace. Reporter Kamil Bałuk, ktry dowiedział się o mnie od wsplnych znajomych, zaproponował mi nagłaśnianie Festiwalu Miedzianka, ktry wtedy szykowali.
Miedzianka była pierwszym zleceniem, ktre przyjąłem jako firma. Teść, szczeciński biznesmen, męczył mnie od dawna, żebym porzucił etaty w domach kultury i założył firmę. Ja trochę się wahałem, mj ojciec całe życie pracował w cukrowni w Zdunach, nie miałem genu przedsiębiorczości. Teść jednak wbijał szpileczki, pytał o nazwę, wymyślił logo. No i zrobiłem to wreszcie.
Co to za przygoda?
Wiktor jest człowiekiem analogowym. Jeśli nie zachowamy jego dziedzictwa, a jest ono olbrzymie, to zniknie. Nagrywam go więc, zapisuję, archiwizuję. Nagraliśmy album live, ktry ma dobry odbir.
Planujemy zrobić streaming z domu Wiktora. Warunki domowe bardzo sprzyjają takim artystom. Nie muszą jechać do studia, tylko siedzą w papciach, a ja wjeżdżam ze sprzętem, jak mobilne studio nagrań.
Liczba widzw ma dla ciebie znaczenie?
Raczej nie. W streamingach nie ma żadnej rżnicy, a na żywo muszę po prostu inaczej przygotować dźwięk, bo ciała pochłaniają i trzeba pchać więcej do głośnikw. Ludzie też podnoszą temperaturę, co ma znaczenie dla fali akustycznej. W pustym pomieszczeniu może być pogłos, a publiczność wytłumia dźwięk, sprawia, że jest przyjemniejszy.
Rozmawiamy w listopadzie, masz co drugi dzień jakąś imprezę. Cały rok tak dużo pracujesz?
Teoretycznie sezon trwa od maja do października, ale w tym roku jakoś się wydłużył. Najwięcej pracy jest zawsze w wakacje, kiedy są festiwale.
Może szukasz ciszy?
O tak! Cisza, cisza, cisza. Są takie dni, kiedy nie słucham żadnej muzyki, przeszkadzają mi wszelkie dźwięki. Choć nawet po dużych nagłośnieniach w aucie włączam jeszcze ulubiony album.
Języki Java i JavaScript często są ze sobą mylone. Nie raz zdarzyła nam się sytuacja, gdzie dostawaliśmy pytania, w ktrych ktoś pytał o kursy na przemian pytając o jedno i drugie nie widząc między nimi rżnicy. Rwnież niektrzy rekruterzy mają z tym problem i np.w ogłoszeniach związanych z JavaScriptem dodają logo Javy. Jest nawet taki żart...
W przeszłości istniał bardzo prosty podział. Java była technologią z ogromnym ekosystemem i dedykowana była głwnie do rozwiązań biznesowych, tworzenia tzw. backendu, czyli części aplikacji działającej po stronie serwera. JavaScript był językiem, ktry stanowił uzupełnienie strony wizualnej stron internetowych, pozwalał dodać do nich animacje i trochę dynamiki, dzięki czemu strony wydawały się przyjemniejsze, rzadziej się przeładowywały. Z punktu widzenia samego języka Java oparta była wyłącznie na fundamentach programowania obiektowego, czyli pojęciach takich jak klasy, interfejsy i obiekty. JavaScript oparty został na odmiennych założeniach, łączył paradygmat programowania obiektowego oraz funkcyjnego, prżno było jednak szukać w nim klas, czy interfejsw, zamiast tego mieliśmy dziedziczenie oparte jest o prototypy. Największą rżnicą jest jednak do dziś statyczne typowanie w Javie vs dynamiczne typowanie w JavaScripcie. W skrcie w Javie musimy powiedzieć, że jeśli przypisujemy coś do x, to ten x jest np. liczbą. W JavaScripcie do x można przypisać dowolną wartość bez mwienia, czym ten x jest. Jedno i drugie podejście ma swoje wady i zalety, zazwyczaj ktoś dla kogo Java jest głwnym językiem nie za bardzo lubi dynamiczne typowanie, a dla kogoś, kto używa głwnie JS nie potrafi sobie wyobrazić programowania bez tej funkcjonalności.
Zarwno Java, ale szczeglnie JavaScript przebyły daleką drogę i dziś znacznie rżnią się od tego jak wyglądały kiedyś, jednocześnie zbliżając się ku sobie. Java doczekała się największych zmian w wersji 8, gdzie przedstawiono wsparcie dla programowania funkcyjnego w oparciu o konstrukcje takie jak interfejsy funkcyjne i wyrażenia lambda. Wiele rzeczy można dzięki temu zapisać dużo krcej, bardziej ekspresywnie, a dzięki temu wiele rzeczy udało się uprościć. JavaScript z kolei poszedł w odwrotnym kierunku, standard EcmaScript, ktrego JavaScript jest najpopularniejszą implementacją wprowadził w wersji 2015 (zwaną ES6, pźniej ES2015) klasy, czy dziedziczenie oparte o rozszerzanie klas, a nie prototypw. Dodano rwnież nowe kolekcje jak zbiory, czy mapy, ktre w Javie istnieją od bardzo dawna (wersja 1.5). JavaScript zaczął być rwnież stosowany poza frontendem i dziś można w zasadzie napisać kompletną aplikację (backend + frontend) korzystając tylko z tego języka. Powstają rozbudowane frameworki jak Angular, React, ktre sprawiają, że JavaScript jest dziś traktowany dużo poważniej niż jakieś 10 lat temu. Powstał także język o nazwie TypeScript, ktry jest rozszerzeniem standardu ES2015. Oprcz klas znajdziemy tutaj także interfejsy, typy generyczne i wyliczeniowe, ale przede wszystkim statyczne typowanie, ktre pozwala znacznie uodpornić kod na błędy jeszcze na etapie kompilacji (kod napisany w TypeScript musi być transpilowany do JavaScriptu, aby mgł być uruchomiony). Sprawia to, że JavaScript (a szczeglnie TypeScript) wyraźnie podążają w kierunku Javy (i C#), natomiast obserwując Javę można zauważyć pewne ruchy, ktre co prawda w dużo mniejszym, ale jednak widocznym stopniu przybliżają Javę do JavaScriptu (np. zapowiadane wprowadzenie słowa kluczowego var w Javie 10, ktre pozwoli na "prawie dynamiczne typowanie"). Poniżej porwnanie kilku prbek kodu. Java
7fc3f7cf58