Askeri Casusluk davasında skandalların sonu yok

0 views

Skip to first unread message

salih arıkan

unread,

Feb 9, 2013, 11:59:51 AM2/9/13

Askeri Casusluk davasında skandalların sonu yok

Ergenekon, Balyoz ve benzeri davalarda her şeyi gördük ama böylesini ‘görmedik’! Neden mi? Polis, askeri casusluk iddianamesinin delil tutanağını, davanın sivil sanığı Narin Korkmaz’ın görme engelli babasına imzalattı.

07 Şubat 2013 Perşembe 15:53

İZMİR/ AHMET ÇINAR- İzmir’deki askeri casusluk iddianamesine kaynaklık eden delillerin toplanması sürecine ilişkin skandallar bitmiyor. Davanın dört numaralı sivil sanığı Narin Korkmaz’ın evindeki aramalardan sonra polisin hazırladığı tutanak, Narin Korkmaz’ın iki gözü görmeyen babası Atilla Korkmaz’a imzalatıldı. Korkmaz’ın avukatı Yılmaz Çiftçi skandala dikkat çekerken, âmâ baba Atilla Korkmaz da “Bir kağıt imzalattılar ama gözlerim kör, neyi imzaladığımı görmedim” dedi. Görme engelli baba Atilla Korkmaz aynı zamanda Engelleri Aşanlar Derneği’nin Genel Başkanı.

SKANDAL TUTANAK

YURT’a açıklamalarda bulunan Narin Korkmaz’ın avukatı Yılmaz Çiftçi, olayı YURT’a şöyle anlattı: “Narin Korkmaz’ın babası iki gözü görmeyen bir engelli. Korkmaz’ın yaşamadığı bir yerde, evli kız kardeşinin evinde, mutfak tezgahının üstünde bulunduğu iddia edilen belgeler var. Polis, Narin Korkmaz’ın yaşamadığı bir evde arama yapıyor, sonra da bir arama tutanağı hazırlanıp iki gözü görmeyen baba Atilla Korkmaz’a imzalatıyorlar. Böyle saçma bir şey olabilir mi? Bir görme engelliye tutanak imzalatılır mı? O adam neyi imzaladığını görebilir mi? Ayrıca arama yapıldığı sırada sanığın avukatı da yoktu. Savunma avukatı olmadan arama yapılmış.”

‘NE İMZALADIĞIMI GÖRMEDİM’

Halen İzmir Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutuklu bulunan sanık Narin Korkmaz’ın babası görme engelli Atilla Korkmaz da YURT’a yaptığı açıklamada, “Ben bir kağıt imzaladım ama ne imzaladığımı görmedim. Yüzde yüz görme engelliyim” dedi.

Aynı zamanda Engelleri Aşanlar Derneği’nin Genel Başkanı olan Atilla Korkmaz, olay gününü şöyle anlattı: “9 Mayıs 2012 günü akşam 20:45 civarında kapı çaldı. Polisler arama yapacaklarını söylediler. Ev arandı, benim evimde bir şey bulunamadı. Sonra üst katta oturan küçük kızımın evine gitmişler, orada doğrudan mutfağa yönelip mutfak dolabıyla tavan arasındaki 10-15 santimlik boşlukta bir poşeti almışlar. Bana getirdiler, ‘Bak bu poşeti bulduk’ dediler. Ben de ‘Bakamam görme engelliyim’ dedi. Tutanak tutuldu ve ben de görmediğim tutanağı imzaladım. Bulduklarını iddia ettikleri poşet, kızım Narin’in yaşadığı evde değil. Orası küçük kızımın evi. Kızımın başına ne geldiyse subay ve astsubay hayranlığından, orduyu sevmesinden, askeri ortamlara ilgisinden geldi.”