Köylü

[Celal Çelik]

Atatürk, Enver Paşa tarafından Sofya’ya askerî ataşe olarak gönderilir.

Bulgaristan henüz beş yıllık bir ülkedir.

Atatürk, İstanbul’dan gittiği için üzgündür. Sofya’da bir pastane vardır. Diplomatik erkân genel olarak o pastanede kahvaltı yapmaktadır. Atatürk de kahvaltısını orada yapar.

Bir sabah bir köylü pastaneye girer. Yanında bir bohçası vardır; onu bir masanın yanına bırakır ve oturur. Bir garson gelir, köylü süt ve kek ister. Garson ise köylünün pastaneden ayrılmasını ister. Köylü itiraz eder.

Birkaç garson daha gelip dışarı çıkmasını tekrarlar.

Köylü öfkelenir ve bağırmaya başlar:

“Senin sattığın sütü ben üretiyorum. Senin sattığın pasta, börek, çöreklerin ununu ben üretiyorum. Peynirini, yoğurdunu ben üretip veriyorum. Pastaneye koyduğun meyveyi ben üretiyorum ve sen benim ürettiklerimi bana vermiyorsun, öyle mi? Hayır, çıkmıyorum ve kahvaltımı burada yapacağım!”

Herkes suspus olur. Köylünün istedikleri masasına gelir. Kahvaltısını yapar, bir miktar parayı masaya fırlatır, çıkar ve gider.

Tüm olan biteni Atatürk izler. Küçük kareli not defterine şu notu düşer:

“Bir gün benim köylüm de bu köylü gibi olursa, millet olduk demektir.”

Ve ekler:

“Köylü milletin efendisidir.”

Sevgilerimle...
Celâl ÇELİK

Cep telefonumdan gönderdim...