Dost

[Celal Çelik]

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Bir asker, en iyi arkadaşının az ileride vurulup kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı bir ateş yağmuru altındaydılar.

Asker hemen komutanına koştu ve:

“Komutanım, müsaade ederseniz arkadaşımı alıp gelebilir miyim?” dedi.

Komutan, “Delirdin mi?” der gibi baktı:

“Gitmeye değer mi? Arkadaşın delik deşik olmuş, büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın.”

Asker ısrar etti. Komutan da:

“Peki,” dedi, “git o zaman.”

İnanılması güç bir olay gerçekleşti. Asker, o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaşmayı başardı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa sipere döndü. İkisi de mucize eseri yara almamıştı. Birlikte siperin içine yuvarlandılar.

Komutan, kanlar içindeki askeri muayene etti. Sonra onu sipere taşıyan askere dönerek:

“Sana değmez demiştim. Arkadaşın çoktan ölmüş. Hayatını tehlikeye atmana değdi mi şimdi?” dedi.

Asker iç çekerek:

“Değdi komutanım, değdi.” dedi.

“Nasıl değdi?” diye sordu komutan. “Bu adam ölmüş, görmüyor musun?”

Asker gözleri dolarak cevap verdi:

“Yine de değdi komutanım. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak benim için dünyalara bedeldi.”

Sonra arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı:

“Geleceğini biliyordum!”

Dostluk… Dünyada eşi bulunmaz bir nimet. Varlığı dünyalara bedel bir mutluluk kaynağı…

Nice zengin insanlar vardır; dünyaları satın alabilecek güce, mala ve servete sahip oldukları hâlde yine de mutsuzdurlar. Çünkü kendisiyle birlikte olunca huzur bulduğu, sıkıntı ve kederlerini unuttuğu, hiçbir menfaat beklemeden kendisini seven bir dostu yoktur.

Allah (cc), kıyamet gününde, hiçbir gölgenin bulunmadığı o günde, yedi sınıf insanı arşın gölgesinde barındıracağını bildirir. Bu yedi sınıftan biri de Allah için birbirini seven, bu sevgiyle bir araya gelen ve yine bu sevgiyle ayrılan iki kişidir.

Müşrikler, Peygamber Efendimizi (sav) yatağında uyurken öldürmek için evini sardığında, Hz. Ali hiç çekinmeden onun yatağına yattı. Sevdiği için, dostu için ölümü göze aldı.

Ne mutlu dostu için ölümü göze alabilecek dostlara sahip olanlara…

Ne mutlu birbirini Allah için sevebilenlere…

Sevgilerimle...
Celâl ÇELİK

Cep telefonumdan gönderdim...