SAĞLIK DOSYASI /// Resmî Gazete’de Yayımlanan Kenevir Yönetmeliği Gölgesinde : Belgeli Gerçekler mi, İnanılmak İstenen Yalanlar mı ??? Kenevir, Bilim ve Linç Kültürü

[Digi Security (İŞNET)]

Resmî Gazete’de Yayımlanan Kenevir Yönetmeliği Gölgesinde : Belgeli Gerçekler mi, İnanılmak İstenen Yalanlar mı ??? Kenevir, Bilim ve Linç Kültürü

Muhammet Binici

31.01.2026

***

Bir köşe yazısı yayımlanır. Bir haber yapılır. İçinde isim vardır, belge vardır, video vardır, tanıklık vardır. Buna rağmen bazıları için bunların hiçbirinin kıymeti yoktur. Çünkü onlar için asıl belirleyici olan şey belge değil, algıdır.

Prof. Dr. Dilek İnan hakkında kaleme aldığım yazının ardından gelen yorumlar, tam da bu ülkenin kronik hastalığını bir kez daha gözler önüne serdi: Bilgiye bakmadan hüküm verme refleksi.

Gelin, yöneltilen iddiaları ve “soru” gibi sunulan ithamları tek tek ve sakinlikle ele alalım.

1. “Hiçbir yerde kayıtlı bilgi yok, akademik geçmişi çıkmıyor.”

Bu iddia ilk bakışta masum bir soru gibi duruyor. Ancak temel bir yanlışı içinde barındırıyor:

“Arama motorunda çıkmayan bilgi yoktur” varsayımı.

Prof. Dr. Dilek İnan, kendi beyanıyla da açıkça ifade ettiği üzere, Almanya’da yaşadığı hukuksal ve mesleki süreçlerin ardından kendi iradesiyle akademik ve mesleki kayıtlarını aktif sistemlerden sildirmiştir. Bugün Almanya’da yalnızca yasal çerçevede, tedavi uygulamadan, danışmanlık faaliyeti yürütmektedir.

Bu durum ne hukuka aykırıdır ne de olağandışıdır.

Akademik hayattan çekilmiş, diplomalarını aktif kullanmayan, kamusal görev almayan birçok bilim adamı ve bilim kadını vardır.

Google’da görünmemek, hiç var olmamış olmak anlamına gelmez.

Üstelik yazımda, bu duruma ilişkin doğrudan kendi beyanı da açıkça yer almaktadır.

2. “Belgeler sahte olabilir, başlık kaymış, imza sahte.”

Burada artık soru sormaktan çıkıp itham üretme aşamasına geçildiğini görüyoruz.

Şu soruyu sormak zorundayız:

Bir sosyal medya kullanıcısı, ekrana baktığı bir görselden belgenin sahte olduğunu nasıl tespit edebilir?

– Hangi adli belge inceleme yetkisiyle?
– Hangi kurum adına?
– Hangi uzmanlıkla?

Ortada açıkça paylaşılan diplomalar varken, bunların sahte olduğuna dair tek bir somut delil sunulmamıştır.
Belge sahteciliği iddiası, hukuki bir iddiadır. Sosyal medya kanaatiyle değil, savcılık soruşturmasıyla ispatlanır.

Eğer gerçekten sahteyse, yapılacak şey bellidir:
Algı üretmek değil, resmî başvuru yapmak.

3. “Heilpraktiker eğitimi almış, doktor olsa buna gerek yoktu.”

Bu yorum ise konunun en açık şekilde bilinmeden konuşulduğunu gösteriyor.

Almanya’da Heilpraktiker eğitimi, tıp doktoru olmayanlar için olduğu kadar, tıbbı bırakmış veya aktif doktorluk yapmayan kişiler için de yasal bir danışmanlık çerçevesi sağlar.
Bu eğitim, “doktor değildir” kanıtı değil, mevcut yasal zeminde faaliyet gösterebilmenin gereğidir.

Kaldı ki Prof. Dr. Dilek İnan, bugün aktif tıbbi tedavi uygulamadığını, diplomalarını bu amaçla kullanmadığını zaten açıkça ifade etmektedir.

Yani burada bir gizleme değil, şeffaflık vardır.

4. “Gazeteci olarak kurumlardan teyit aldınız mı?”

Evet, bir gazeteci olarak yaptığım şey şudur:

– Belgeyi gördüm.
– Tanıklığı dinledim.
– Kongredeki konuşmayı kesintisiz, kırpılmamış video olarak kaydettim.
– Açık kaynaklara, kişisel beyanlara ve sunulan belgelere dayandım.

Bir gazeteci, savcı değildir.
Bir köşe yazısı, soruşturma dosyası değildir.

Eğer iddia sahipleri gerçekten bu kadar eminse, gazeteciyi değil, ilgili kurumları göreve çağırmaları gerekir.

5. “Onkoloji uzmanı değil, kanseri kenevirle yendiğini iddia ediyor.”

Karar gazetesinde yer alan bu ifade, yine bağlamından koparılmış bir tartışmanın ürünüdür.

Prof. Dr. Dilek İnan’ın iddiası şudur:

– Kendi kanser sürecinde, Almanya’da yasal çerçevede uygulanan tedavi yöntemlerinden biri olarak tıbbi kenevir kullanılmıştır.

– Tedavi başlangıcındaki patoloji raporları ile tedavi sonrasındaki raporlar arasında kanser bulgusunun tamamen ortadan kalktığı görülmektedir.

TEDAVİ ÖNCESİ BULGULAR

(G3 evresinde, agresif büyüme özelliği gösteren osteosarkom tümör hücreleri tespit edilmiştir. Teşhis, hastaya uygulanan kontrastlı (ilaçlı) MR görüntüleme sonucunda konulmuştur.)

TEDAVİ SONRASI

(G3 evresinde, agresif hücre yapısına sahip osteosarkom tanısı bulunan hastanın takibi üniversitemiz Onkoloji ve Hematoloji bölümü tarafından rutin kontroller kapsamında yapılmıştır. Yapılan hücresel ve ileri görüntüleme yöntemleri ile, tümörün aktif varlığına dair kesin bir bulguya ulaşılamadığı görülmüştür.

Öncelikle belirtmek isteriz ki, hastada glutamal bölgede tespit edilen üç tümörden biri cerrahi olarak çıkarılmıştır. Ardından tamamlayıcı tıp kapsamında uygulanan multimodal terapi yöntemi çerçevesinde RSO, THC ve çeşitli bitkisel serum ile enjeksiyon tedavileri uygulanmıştır. Temel olarak THC bazlı tedavi, protokole uygun şekilde 90 gün süreyle, 10 mg’dan başlayarak toplam 3000 mg doza ulaşacak biçimde gerçekleştirilmiştir.

Yapılan değerlendirmelerde tam remisyon sağlandığı görülmüş olup, tarafımızca gerçekleştirilen kontrollerde osteosarkoma ilişkin herhangi bir patolojik bulguya rastlanmamıştır.

Hastanın eşlik eden genetik hastalığı olan FMF nedeniyle gerekli tedavi ve düzenli kontroller tarafımızca sürdürülmektedir. Mevcut genetik rahatsızlığına yönelik tedavi süreci devam etmektedir.)

TEDAVİDEN SONRA 2. GÖRÜŞ

Resmî Gazete’de Yayımlanan Kenevir Yönetmeliği Gölgesinde (2)

(İkinci bir görüş almak isteyen hasta, Onkoloji, Hematoloji ve Romatoloji bölümleri tarafından yeniden değerlendirilmiş, ayrıca iki farklı eyalette bulunan iki ayrı üniversite kliniğinde yapılan tetkik ve kan tahlilleri sonucunda da hastanın tamamen iyileştiği laboratuvar bulguları ile doğrulanmıştır.

G3 evresinde, agresif hücre yapısına sahip osteosarkom tanısı bulunan hastanın rutin takipleri üniversitemiz Onkoloji ve Hematoloji bölümü tarafından gerçekleştirilmiştir. Yapılan hücresel incelemeler ve ileri görüntüleme yöntemleri dahil olmak üzere tüm tanısal prosedürler uygulanmış, ancak tümörün aktif varlığına veya nüksüne dair herhangi bir bulguya rastlanmamıştır.

Öncelikle belirtmek isteriz ki, hastada glutamal bölgede tespit edilen üç tümörden biri cerrahi olarak çıkarılmıştır. Takiben tamamlayıcı tıp kapsamında uygulanan multimodal terapi yöntemi çerçevesinde RSO, THC ve çeşitli bitkisel serum ve enjeksiyon tedavileri uygulanmıştır. Tedavi süreci, temel olarak THC bazlı protokol doğrultusunda, 90 gün boyunca 10 mg’dan başlanarak toplam 3000 mg doza ulaşacak şekilde yürütülmüştür.

Yapılan klinik değerlendirmeler ve kontroller sonucunda tam remisyon (complete remission) sağlandığı görülmüş olup, tarafımızca gerçekleştirilen takiplerde osteosarkoma ilişkin herhangi bir patolojik bulgu saptanmamıştır.

Hastanın eşlik eden genetik hastalığı olan FMF nedeniyle gerekli tedavi ve düzenli kontroller tarafımızca yapılmakta olup, mevcut genetik rahatsızlığına yönelik tedavi süreci devam etmektedir.)

İşte böyle…

Bu bir “masal” değil, belgeli bir tıbbi süreçtir.

Kenevir mucize diye sunulmamıştır.
“Tek başına her şeyi iyileştirir” denmemiştir.
Anlatılan şey, bilimsel bir deneyim ve kişisel tanıklıktır.

Bunu tartışmanın yolu linç değil, bilimsel karşı argümandır.

Ha bu arada, ilgili yetkili kurumlar Dilek İnan’ı dinlemiştir.
Bu aşamadan sonra sürecin tek muhatabı yetkili kurumlardır.
Türkiye’nin geleceği için en doğru, en adil ve en olumlu kararların alınacağına dair inancım tamdır.

EZCÜMLE

Bu ülkede ne zaman biri çıkıp belge koysa,
ne zaman biri veri konuşsa,
ne zaman biri yerleşik korkuların dışına çıksa,
ilk refleks aynı oluyor:

Kişiyi hedef al, konuyu boğ.

Oysa gerçek çok basit:
– Diploma ortada.
– Belgeler ortada.
– Video ortada.
– Patoloji raporları ortada.

İddiası olan konuşur.
Belgesi olan ortaya koyar.
Algıyla gerçek inşa edilemez.

Türkiye’nin kaybedecek bir bilim adamı bir bilim kadını daha yok.
Türkiye’nin linçle harcayacak bir yılı daha yok.

Ve artık şu soruyu sormanın zamanı geldi:
Biz gerçekten gerçeği mi arıyoruz,
yoksa sadece inanmak istediğimiz şeyi mi?

Neyse ki, 31 Ocak 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan düzenleme, bu tartışmaların artık söylentiler ve algılar üzerinden değil, açık ve bağlayıcı bir hukuk zemini üzerinden yürütülmesi gerektiğini net biçimde ortaya koyuyor. Sağlık Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmelik, kenevirden elde edilen tıbbi, sağlık, destek ve kişisel bakım ürünlerinin hangi koşullarda üretileceğini, hangi THC sınırları içinde kalacağını, nasıl ruhsatlandırılacağını, kimler tarafından piyasaya sunulabileceğini ve tüm sürecin elektronik takip sistemleriyle nasıl denetleneceğini ayrıntılı biçimde düzenliyor. Bilimsel kanıt, klinik veri, kalite, güvenlilik ve devlet gözetimi olmadan tek bir ürünün dahi piyasaya çıkamayacağı bu çerçeve, hem hastayı koruyan hem de bilimi, hekimi ve araştırmayı suçlama kültüründen ayıran açık bir yol haritası sunuyor.
Tartışmanın bundan sonrası için zemini bellidir, kanaat değil mevzuat, linç değil bilim.

Zaten bütün bu yaşananlar, Prof. Dr. Dilek İnan üzerinden tıbbi kenevir yönetmeliğinin hayata geçmesini engellemek, Prof. Dr. Ahmet Akın üzerinden ise 10. Yargı Paketi’nde yer alan eşcinsel ameliyatları ve hormon tedavilerinin kaldırılmasına yönelik düzenlemelerin önünü kesmek için yürütülen bir set çekme operasyonu değil miydi?

İsimler değişiyor, başlıklar değişiyor; yöntem değişmiyor. Kişi hedef alınıyor, tartışma saptırılıyor ve asıl mesele, yani düzenleme, sessizce kadrajın dışına itiliyor.

Özetle, hedef alınan kişiler değil, onların temsil ettiği hukuki ve bilimsel adımlardı. Bilim ve hukuk konuşmasın diye insanlar linç edildi, kamuoyu bilinçli biçimde yönlendirildi ve kamu yararına atılacak adımlar durdurulmak istendi.
Ama gerçek er ya da geç yerini bulur. Türkiye’nin kaybedecek bir bilim adamı ve bir bilim kadını daha yok, algılara feda edecek bir yılı da yok. Bundan sonrası bir tercih meselesi değil, bir sorumluluk meselesidir.

Ve bu vesileyle, 31 Ocak 2026 tarihli 33154 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren KENEVİRDEN ELDE EDİLEN ÜRÜNLERE DAİR YÖNETMELİK düzenlemesinin, bilimin ve kamu yararının esas alındığı bir sağlık politikası çerçevesinde uygulanması temennisiyle vatanımıza ve milletimize hayırlı olmasını diliyorum.

Vesselam…