Berat

[Celal Çelik]

BERAAT  gecesi insana şunu fısıldar aslında:
“Yüklerin var ama kapı da var.”
Beraat; aklanmak demek, serbest bırakılmak…
Sadece günahlardan değil;
pişmanlıklardan, kendine kızgınlıklardan,
“ben böyleyim” diye üstüne yapışan bütün etiketlerden.
Bu gece insana şunu hatırlatır:
Hesap defteri kapanmaz ama silgi hep masadadır.
Kader bir mühür değil, duayla yumuşayan bir yazıdır.
Allah, kulunun düşüşüne değil dönüşüne bakar.Beraat gecesi bir “kusursuzluk” daveti değildir;
bir samimiyet çağrısıdır.
“Olduğun gibi gel” gecesidir.İnsan bu gece şunu anlar:
Affedilmek için tertemiz olmak gerekmiyor,
pişman olmak yetiyor. Ve belki de en derin mesajı şudur:
Allah kulundan vazgeçmez;
kul, Allah’tan vazgeçmediği sürece.
Bu yüzden Beraat,
geçmişin mahkûmu olmaktan
geleceğin misafiri olmaya geçiştir.
Öyleyse gel…
Sözü süsleyip yormadan, kalpten kalbe bir dua edelim

Bildiğim günahlarımı bildiğim gibi,
bilmediğim kusurlarımı
Senin bildiğin gibi bağışla.
Kalbimde taşıyıp da dile dökemediklerimi,
gözümden akıtamadığım pişmanlıkları
Sen rahmetine tercüman eyle.
Beni, bana rağmen bana bırakma.
Umudumu günahlarımdan,
cesaretimi korkularımdan büyük kıl.
Yazılmışsa yük, hafiflet;
yazılmışsa imtihan, sabır ver;
yazılmışsa gecikme, hayırlısıyla ulaştır.
Bu Beraat gecesi, geçmişimin ağırlığını değil
rahmetinin genişliğini hatırlat bana.
Beni affettiklerinin arasına değil,
affettiğini bilenlerin arasına kat.
Âmin.

Sevgilerimle...
Celâl ÇELİK

Cep telefonumdan gönderdim...