ÖNEMLİ TÜRK BOY ADLARI

[Yılmaz ARSLAN]

ÖNEMLİ TÜRK BOY ADLARI
Türk-Moğol boylarının en önemlileri şu şekilde örnek olarak verilebilir.   Bu boy adlarının Gök nesnelerine, özellikle de yıldızlara isim olarak verilmesi önerilmektedir. Türklerde aile ve sülale gibi alt birimleden sonra toplumsal örgütlenmenin ilk aşaması oymaklardır. Aşağıda Türk toplumsal hiterarşisi verilmiştir. 1. Oguş/Yuğuş: Aile
2) Urug/Uruk: Sülale
3) Oymak/Aymag: Aşiret

 

3) Bod/Boy: Kabile, Kavim
4) Bodun/Budun: Federasyon
5) Ulus: Millet
(Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, Deniz Karakurt) Önemli Boy Adları:
Abakan, Abay, Abdan, Aday, Agıs, Akı, Akman, Aktaz, Alaç, Alakçın, Alan, Alaşa, Alçın, Alha, Almat, Altın, Anav, Andarcay, Ank, Appak, Ara, Arday, Argın, Arık, Arlat, As, Asak, Asık, Atıgay, Ayan, Aydurgaz, Ayıt, Aymak, Badanın, Baday, Bagana, Bagıs, Bağa, Bakal, Bakay, Baktı, Baraba, Barga, Bargı, Barın, Barmak, Barlas, Basmıl, Batan, Bataş, Batrak, Baybaktı, Bayıd, Bayıs, Bayraç, Baysıyık, Bakbulat, Bekler, Belek, Beltir, Berin, Beriş, Bıraş, Biyüm, Boğaca, Bonan, Burçıgın, Borçığıt, Börkimek, Buçay, Buğanay, Bura, Burkaz, Busurman, Buşman, Butbay, Bükeceme, Bükrü, Büler, Bürcen, Calman, Canıs, Capalag, Cappas, Captu, Carud, Cekey, Celden, Cerid, Cirik, Culut, Cumart, Cumuk, Curu, Cuvuş, Cuy, Cüğüldek, Çabalak, Çağaldak, Çahar, Çaka, Çal, Çalbak, Çalgar, Çalım, Çalman, Çaltaz, Çanşık, Çaplan, Çapraştı, Çaptı, Çavdur, Çavgatı, Çavkaçık, Çavlay, Çeçey, Çekli, Çeküy, Çelim, Çerkeş, Çetim, Çetti, Çığal, Çımbır, Çıtak, Çibeney, Çiğendik, Çiğil, Çiken, Çilbek, Çiltek, Çimbil, Çolım, Çoros, Çökür, Çömekey, Çuktay, Çungar, Çunkara, Çunkay, Çuran, Çurtay, Çümekey, Çürçet, Dahur, Danrık, Darkad, Daşkı, Daz, Dolgan, Doylat, Dörbet, Dulat, Duvan, Eçiğ, Edigene, Elteke, Ergenekti, Esetemir, Esti, Eyüge, Gele, Geyne, Göklen, Halaç, Harçın, Hasar, Horzum, Hotamış, Hoton,
Hotogot, Ilaman, Irgıt, Istı, İdeger, İldet, İlmen, İney, İrge, İrgir, İrkit, İrtiş, İstek, İtemke, Kaç, Kaçan, Kaçar, Kaçay, Kaçın, Kaçkar, Kadırşa, Kağşal, Kağoçı, Kakı, Kalkaman, Kalmak, Kamasm, Kamaş, Kan, Kanay, Kandı, Kangalas, Kanıldı, Kank, Kanlı, Kar, Karaba, Karaga, Karagas, Karağunas, Karakçı, Karaman, Karavul, Karay, Karayım, Karkas, Karpık, Karşı, Kasar, Kasay, Kaş, Kaşkay, Katso, Kayanı, Kayduk, Kazay, Keldey, Kelesin, Keneges, Kengerme, Kereş, Kerey, Kerderi, Kergil, Kergit, Kerler, Keştin, Ketsik, Kıdık, Kır, Kıra, Kırık, Kışak, Kıtay, Kıyak, Kıyan, Kıyat, Kineges, Kineki, Kirderi, Kireyit, Kisek, Kisey, Kite, Kolçık, Koldıkay, Kongı, Kongur, Konrat, Korçu, Kosay, Koşut, Kotı, Koy, Koybal, Köbök, Ködyö, Kökim, Kökmürün, Köl, Kölpeş, Kösögölü, Kösön, Köyö, Ku, Kuba, Kuban, Kudagaçın, Kumandı, Kumuk, Kun, Kunçay, Kundur, Kuralas, Kurama, Kurçık, Kurıkan, Kuskal, Kuvakan, Kuvandık, Kuvuk, Kuyan, Kuydu, Kuzgan, Küçey, Küğerik, Küğüs, Küldenen, Kürüme, Küsün, Kütküleç, Küyüs, Lala, Lakay, Madır, Madyar, Mançu, Mangıt, Mangıtay, Masak, Maskar, Maşak, Matay, Mayma, Merket, Mılış, Mırış, Miltek, Minçe, Mireke, Mirgek, Misit, Mişer, Miter, Monak, Monguldar, Mongur, Monguş, Morun, Mundus, Mungal, Munşak, Mülgü, Mürküt, Müyten, Nayhan, Nayman, Negüs, Nogay, Oçu, Ogutur, Ongrat, Ordos, Orus, Oşaktı, Oyrat, Öled, Ölet, Öndün, Ötemişö, Palan, Parat, Paylagas, Polu, Pürü, Sabay, Sadır, Sagay, Sağır, Sakar, Saknı, Salar, Salcığıt, Saluk, Samadın, Samay, Sambat, Sanglı, Sarar, Sarbas, Sart, Sartul, Satıkay, Sayak, Sebe, Selmek, Senrik, Sıbak, Sıban, Sıykım, Sirgeli, Soğ, Sokulak, Soltu, Soyonk, Soyot, Söyündük, Subak, Sumruk, Sunak, Suvan, Suvar, Sönit, Süki, Şalkal, Şapak, Şaragaş, Şekti, Şeley, Şor, Şu, Şubı, Taban, Tabın, Tabunay, Tagap, Tagay, Tama, Tamyan, Tana, Tangdu, Tanıp, Taracak, Taraktı, Taralık, Tarduş, Tarlık, Tartkın, Tatos, Tayaş, Tayıt, Tazanay, Tazdar, Telenget, Teleğüt, Teley, Temeş, Tenet, Teney, Tepter, Terekeme, Teyni, Tilev, Tilik, Tobol, Tobus, Todaş, Tofa, Toğul, Toğulbay, Tok, Tokabay, Tokaç, Tokalak, Tokay, Tokmak, Tokman, Tokpak, Toksara, Tokum, Tolkan, Tongşon, Torduş, Torgul, Torgut, Toro, Tortkara, Töki, Tölek, Töles, Tölös, Töntürt, Tugabay, Tulatay, Tuma, Tuman, Tunguz, Turan, Tuyak, Tübey, Tübüş, Tüküçey, Tümed, Türküt, Uğrı, Uran, Urad, Urgu, Urkıt, Urus, Uryanhay, Uryankat, Ustu, Uvak, Uvanış, Uysun, Ülçeki, Üsergen, Üzemçin, Varsak, Vusun, Yabagu, Yağma, Yalan, Yamanbay, Yangak, Yaplan, Yarık, Yaramulu, Yarım, Yatı, Yavmut, Yemti, Yıdak, Yıltas, Yıttas, Yobır, Yomut, Yudak, Yurmatı, Yurtas, Yüğeçi, Yüs, Yütü, Zakçı, Zarubay, Zunga (Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, Deniz Karakurt)
* Oymak: (Oy). Moğolca Aymag, Mançu dilinde Ayman olarak geçer. Genişlik ve çokluk bildiren Oy kökünden türemiştir. Dil, kültür ve akrabalık bakımından türdeşlik gösteren, yapısındaki aileler arasında din, kan, evlilik, soy bağı bulunan topluluklardır. Moğolca Oyoh bağlamak anlamı taşır.

 

OYOR HAN: Ced Tanrısı. Eşdeğer: OZOR HAN
Ata Ruhlarının önderidir. Ozor ruhları ile bağlantılıdır. (Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, Deniz Karakurt)