Sandaang Damit ay isang maikling kuwentong isinulat ni Fanny R Garcia, isang kilalang guro, manunulat, editor, mananaliksik at tagapagsalin sa Pilipinas. Ito ay tungkol sa isang batang babae na mahirap at naiinggit sa mga kaklase niyang may magagandang damit.
Ang bida ng kwento ay si Amada, isang batang babae na nag-aaral sa isang pribadong paaralan. Siya ay kapos sa buhay at madalas na nakasuot ng pare-parehong damit na luma at kupas na. Dahil dito, siya ay nakaranas ng panunukso, pangungutya at pag-iisa sa kanyang mga kaklase na mayayaman at masuwerte. Isa sa kanilang pinagtatawanan siya ay si Lita, ang pinakamaganda at pinakamayaman sa klase.
Ang nangyayaring ito ay batid ng kanyang ina, na siyang nagtatrabaho bilang labandera para sa kanilang mag-ina. Tuwing uuwi si Amada sa bahay, siya ay umiiyak at nagsusumbong sa kanyang ina. Mapapakagat-labi ang kanyang ina, matagal itong hindi magsasalita at hahaplos-haplosin ang ulo ng anak. Ang tanging maiaalay niya ay ang kanyang pagmamahal at pang-unawa.
Hanggang sa dumating ang araw na natutong lumaban si Amada sa paraan na hindi maganda. Nagsinungaling siya. Sinabi niya sa kanyang mga kaklase na siya ay may sandaang damit sa kanilang bahay, iba't ibang damit depende sa okasyon. May pamasok sa eskwelahan, pangsimba, pandalo sa pagtitipon at pantulog. Ito ay naniwalaan ng ilan, pero hindi ng lahat. Lalo na ni Lita, na naghamon kay Amada na ipakita ang kanyang sandaang damit.
Paglipas pa ng ilang araw, napansin ng kanyang mga kaklase at guro ang pagliban ni Amada sa klase. Nag-alala sila at pinuntahan nila si Amada sa kanyang tirahan. Doon nila nakita ang sinasabing sandaang damit ni Amada - mga iginuhit na sandaang damit sa mga papel na nakadikit sa dingding. Nakita rin nila ang batang babae na may sakit at humihinga nang mahina. Nalaman nila na si Amada ay may malubhang sakit na tuberculosis at hindi na makakabalik pa sa paaralan.
Ang kwento ay nagtatapos sa pagtatanong ni Amada kung ano ang kulay ng damit na suot ni Lita nang araw na iyon. Hindi sumagot ang kanyang ina, bagkus ay yumakap lang siya sa anak habang tumutulo ang luha niya.
Ang kwento ay naglalarawan ng kalagayan ng mga mahihirap na nais makisama at makisabay sa lipunan. Ito ay nagpapakita rin ng epekto ng diskriminasyon, panlalait at pang-aapi sa mga taong walang kalaban-laban. Ang kwento ay nagbibigay ng aral tungkol sa halaga ng katotohanan, pagtanggap sa sarili at pagmamahal sa pamilya.
6500f7198a