Rajalta - zaterdag/zondag

[Edward Jacobs]

Zaterdag, zondag

 

Het bezoek aan de brouwerij was niet bijzonder. Na een korte film werd iedereen vol bier gegooid.

 

Om 1930 volgde het diner. Dat was lang wachten. We waren gewend geraakt aan eten na afloop van de laufdag, dan diner en dan nog avondbrood. Een klein groepje Finnen zette tijdens het diner een lied in. Dat konden we natuurlijk niet op ons laten zitten. dus hebben wij Piet Hein gezongen. De Spanjaarden konden natuurlijk niet achterblijven en deden ook een - bekend klinkend - lied.

 

Marko, onze reisbegeleider, heeft de hele week start tape onder het afzetdeel van zijn ski's gehad; daar heeft ie onder alle omstandigheden goed op gelopen. Een aanrader?

 

Vanochtend hoorden we dat de Finse man die gevallen was zijn heup gebroken heeft. Da's wel heftig. Gisteravond hoorde we ook nog dat op vrijdag een Finse vrouw haar pols gebroken heeft bij een val toen ze de bus uitstapte ...

 

De afsluitende ceremonie. Hoe vaker je had meegedaan hoe verder je vooraan mocht zitten. Onze groep kende zeer veel 1e-keer deelnemers. Vele woorden van dank en felicitaties over en weer. Ieder land deed daarna een 'stukje'; sommige leuk, sommige saai. De Spanjaarden waren het beste. Ze gaven een dag uit het leven van de Rajalta weer; het slapen met het gesnurk en gedraai, het opstaan met veel gekreun, het met 85 man wachten tot die ene stinkende wc weer vrij was, het eten van de gigantische bergen voedsel, het laufen met remmen, vallen, opstaan, door het water waden, de briefings van Marko. Wij hebben het lied 'aan de oever van de Rotte' gedaan, aangevuld met een Engels refrein dat de anderen moesten meezingen. Wijnand trad op als dirigent. Edward heeft verteld waarover het lied ging en Fred heeft z'n kikkergeluidimitatie gedaan.

De helft van de 26 Spanjaarden bleek ineens Bask te zijn. Op de lijst stonden maar 2 Basken. Ze traden ook op in 2 groepen. De Basken deden 2 traditionele liederen. Gelukkig deden de Catalanen (apart in de lijst bij een andere Rajalta-shift) gewoon met de Spanjaarden mee.

Ook Finland kent z'n 'Basken'; in de deelnemerslijsten staan Finnen en ZweedseFinnen.. Als we nog eens meedoen met een groep NL-ers, dan gaan we ook per 'bevolkingsgroep' aanmelden.

 

In de 2e shift van de Rajalta (er liepen 4 groepen, die telkens een dag later startten, wij waren 4e groep) zaten 26 NL-ers. Een aantal daarvan kennen we. Eén van hen - Arjan, kennis van Wijnand en Bert - had in de laatste verblijfplaats in het gastenboek een boodschap achtergelaten voor hen.

 

's Avonds hebben we in de hoteldisco gehangen, waar een foute bruiloftband speelde en net iets te fout geklede Finnen zich verzameld hadden voor een leuke zaterdagavond. We hebben wat verhalen opgehaald met Spanjaarden (of Basken?), Finnen en een Amerikaan. Bert en Fred hebben de aanwezige langlaufdames vermaakt met rock&rollen.

Na zo'n week iets teveel alcoholische versnaperingen nuttigen is ook zwaar.

 

De meeste deelnemers moesten op zondag al om 0730 met de bus mee. Wij, 3 Italianen en een Duitser (noemde zichzelf Oost-Duitser) hadden alle tijd. Ons busje zou pas om 1200 vertrekken. We hebben genoten van een veel te uitgebreid ontbijt ...

 

Op het vliegveld in Kemin. Vraag aan de bagage-incheckster "at what time should we board". Antwoord "When te plane arrives ... I think around 2 o'clock". Heerlijk.