hatman bekhoonid

[maryam]

اللهم عجل لوليك الفرج و العافيه و النصر و مده في عمره و زيننا الارض به
طول بقائه و جعلنا من خير اعوانه و انصاره و الذابين عنه و السابقین الی
ارادته و المحامین عنه و المسارعين عليه فی قضا حوائجه و المستشهدين بين
يديه

روزی يک مرد روحانی با خداوند مکالمه ای داشت : "خداوندا! دوست دارم
بدانم بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟ "، خداوند او را به سمت دو در هدايت
کرد و يکی از آنها را باز کرد ، مرد نگاهی به داخل انداخت ، درست در وسط
اتاق يک ميز گرد بزرگ وجود داشت که روی آن يک ظرف خورش بود ، که آنقدر
بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد ، افرادی که دور ميز نشسته بودند بسيار
لاغر مردنی و مريض حال بودند ، به نظر قحطی زده می آمدند ، آنها در دست
خود قاشق هايی با دسته بسيار بلند داشتند که اين دسته ها به بالای
بازوهايشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می توانستند دست خود
را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر نمايند ، اما از آن جايی که
اين دسته ها از بازوهايشان بلند تر بود ، نمی توانستند دستشان را
برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند . مرد روحانی با ديدن صحنه
بدبختی و عذاب آنها غمگين شد ، خداوند گفت : "تو جهنم را ديدی ، حال
نوبت
بهشت است" ، آنها به سمت اتاق بعدی رفتند و خدا در را باز کرد ، آنجا هم
دقيقا مثل اتاق قبلی بود ، يک ميز گرد با يک ظرف خورش روی آن و افراد
دور
ميز ، آنها مانند اتاق قبل همان قاشق های دسته بلند را داشتند ، ولی به
اندازه کافي قوی و چاق بوده ، می گفتند و می خنديدند، مرد روحاني گفت :
"خداوندا نمي فهمم؟!" ، خداوند پاسخ داد : "ساده است ، فقط احتياج به يک
مهارت دارد ، می بيني؟ اينها ياد گرفته اند که به يکديگر غذا بدهند ، در
حالی که آدم های طمع کار اتاق قبل تنها به خودشان فکر مي کنند !" هنگامی
که موسی فوت مي کرد ، به شما می انديشيد ، هنگامی که عيسی مصلوب می شد ،
به شما فکر می کرد ، هنگامی که محمد (ص) وفات می يافت نيز به شما می
انديشيد ، گواه اين امر کلماتی است که آنها در دم آخر بر زبان آورده اند
، اين کلمات از اعماق قرون و اعصار به ما يادآوری می کنند که يکديگر را
دوست داشته باشيد ، که به همنوع خود مهرباني نماييد ، که همسايه خود را
دوست بداريد ، زيرا که هيچ کس به تنهايي وارد بهشت خدا (ملکوت الهي)
نخواهد شد .

تخمين زده شده که 93% از مردم اين متن را برای ديگران ارسال نخواهند کرد
، زيرا آنها تنها به خود می انديشند ، ولی اگر شما جزء آن 7% باقی مانده
می باشيد ، اين پيام را برای ديگران ارسال نماييد ، من جزء آن 7% بودم ،
همچنين به ياد داشته باشيد که من هميشه حاضرم تا قاشق غذای خود را با
شما
سهيم شوم .

لطفا اين متن را برای دوستان خود ارسال نماييد ، کسانی که برايتان
ارزشمند هستند ، اما اگر اين کار را انجام نداديد ، نگران نباشيد ، هيچ
حادثه ناخوشايندی برای شما رخ نخواهد داد ، شما تنها اين فرصت را که به
دنيای شخص ديگری با اين مطلب روشنايی بيشتری ببخشيد ، از دست خواهيد داد
، کسی چه می داند ، شايد يکی از دوستان شما هم اکنون بيشترين نياز را به
خواندن اين مطلب داشته باشد

[YAS]

خیلی خیلی جالب بود.
باهات موافقم، 100 درصد.