"யா" என்ற நூல்

[seshadri sridharan]

ஞானம் என்பது தமிழ்ச்சொல் என்று, தனது "யா" என்ற நூலில் நிறுவுகிறார் அருளியார். அவரது ஆய்வினை சுருக்கமாக இங்கே பதிவிட்டுள்ளேன்.

யா: கருமைக் கருத்து மூலவேர்

யா>ஞா [யகர - ஞகரத் திரிபு]

யா>ஞா>ஞா+டு> ஞாடு>ஞாடு+அம்>(ஞாடம்)>ஞாட்டம்>நாட்டம்

ஞாடு>நாடு>நாடு+தல்>நாடுதல்

நாட்டம் = கண்

(காண்க : மலைபடு 46, புறம் 62:16)

நாட்டம் = (கண்)>(பார்வை)>நோக்கம்

"நாட்டம் இரண்டும் அறிவுடம் படுத்தற்கு" (தொல்.பொருள்.களவி:5)

நாட்டம்>நோக்கம் =ஆராய்ச்சி

(காண்க : தொல்.பொருள் : 3:33;2, தொல்.சொல்.குற்:78-5, புறம் 35-14)

நாட்டம்>(கண்)>(பார்வை)> (நோக்கம்)>(ஆராய்ச்சி)>கணியம்

"சொற்பெயர் நாட்டங் கேள்வி நெஞ்சமென்று" (பதிற்றுப்: 211)

ஞாடு>நாடு = கண், பார், ஆராய், தேடு

நாடுதல் = ஆராய்தல் (குறள் 518, 520)

நாடாது = ஆராயாது (குறள் 791, அகம் 268:7)

நாடுதல்= (ஆராய்தல்)>தேடுதல்

நாடுதல்= விரும்புதல்

ஞாடு>ஞோடு (உயிரியைபு மாற்றம்)

ஞோடு>நோடு

நோடுதல் = காணுதல்

நோடு>நோடு+அம்>நோட்டம் = நோக்கம்

கண்+நோட்டம் = கண்ணோட்டம்

ஞாடு என்ற சொல்லின் உயிரியைபு மாற்றத்தால் திரிபெய்திய நோடு என்ற வினைச்சொல் வடிவம் நமது இலக்கியங்களுள் காணப்பெறவில்லை. கூட்டுச்சொல்லாக மட்டுமே ஆளப்பட்டுள்ளது.

காண்க: கண்ணோக்கு, நோட்டம், நோட்டமிடுதல், நோட்டம் பார்த்தல்

தமிழிய மொழிகள் சிலவற்றுள் இச்சொல்:

மலையாளம் : நோட்டம்

கன்னடம் : நோடு, நொடிசு, நோட்டகா

குடகு : நோட்டி

துளு : நோட்டா

யா>ஞா+கு>ஞாகு>ஞோகு>ஞோக்கு>நோக்கு

நோக்கு = பார்வை, கூர்த்த பார்வை

நோக்கு+அல் = நோக்கல் = பார்த்தல்

காண்க: பதி 27:1, மலை : 240, அகம் 297:97, நற் : 82:5, கலி 49:8

நோக்கு = கண்

யா என்னும் கருமைக் கருத்து மூலவேரின்று (யா>ஞா>(ஞா+கு)>ஞாகு>ஞோகு>ஞோக்கு>நோக்கு என்றவாறு உருவாக்கப்பெற்ற காண் என்னும் பொருட்பாடுடைய சொல்- அக்காணுதல் தொழிலை நிகழ்த்தும் உறுப்பாகிய கண்ணுக்கும் வழங்கத் தலைப்பட்டது.

"மலர்ந்த நோக்கின் .... சேயிழை" (பதிற் 65:7...10)

"மாழை நோக்கின், காழ் இயல் வன முலை" (அகம் 116:8)

நோக்குதல் வினை, காட்சியறிவையும் வழங்குவதால் "கண்டறிதல்" என்னும் பொருட்பாட்டிற்கும் வளர்ந்தது.

ஒருவனுக்கு ஓர் அறிவுச் செய்தியை நாம் விளக்கிய பின்னர் - அவனிடம் "நான் கூறியது என்ன என்று தெரிகிறதா?" என்று கேட்போமாயின்- அவன் அதற்கு தெரிகிறது என்றோ தெரியவில்லை என்றோ பதிலளிப்பதனுள்ளும்- காட்சிப் பொருளானது - அறிந்து கொள்ளுகைப் பொருளுக்கு வளர்ந்து நின்றுள்ள நம்மின் மொழியியன்மை வளர்ச்சி வரலாற்றைத் தெளிவாகத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

காட்சி என்னும் சொல்லே - "அறிவு" என்னும் பொருட்பாட்டில் தமிழில் வளர்ந்து செழித்து நின்றமையும் - இவ்விடத்திற் கருதுதற்குரியது.

காட்சி = காணுதல்

(காண்க: புறம் 236:10-12, சிறு 136-139, நற் 397 : 1-3)

காட்சி = அறிவு

(காண்க : புறம் 170:2-4, 213:4-6, பெரும் 445, குறிஞ்சி 15-18, மலை 49,50)

காட்சி என்னும் சொல் "அறிவு" என்ற பொருளுக்கு ஆகி நன்கு வளர்ச்சியெய்திய பின்றை - அறிவுப் பொருண்மை சான்ற நூலுக்கும் வளர்ந்த உண்மையும் இவ்விடத்திற் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

(காண்க: புறம் 192 : 8-12)

நோக்குதல் (கண்ணால் நோக்குதல்) என்னும் கருத்து நிலைக்குப் பின்னர் - "மனத்தால் நோக்குதல்" என்றவாறான அடுத்த படிநிலைக்கு வளரத் தொடங்கியமைக்கு (நோக்கு +அல்+நோக்கம்) நோக்கனோக்கம் என்ற கூட்டுச் சொல்லையே சான்றாக நோக்கி உண்மை அறியலாம்.

"நோக்கல் நோக்கம்" (தொல்.சொல்.வேற் 10:1)

நச் உரை: கண்ணால் நோக்கும் நோக்கமன்றி - மனதால் நோக்கும் நோக்கம்- அதாவது "கருதுதல்"

நோக்கு = அறிவு

"நுழைந்த நோக்கின் கண்ணுள் வினைஞரும்" (மதுரை :517-518)

[ உரை : கூரிய அறிவினையுடைய ஓவிய வினைஞரும்]

நோக்கு+அம் >நோக்கம் = அறிவு

"முழுது கொடுப்பினும் அமரா நோக்கமொடு" (மலை :75)

[உரை : முற்றுங் கொடுப்பினும் அமைதி பிறவாத அறிவுடனே ]

யா>ஞா>ஞா+டு>ஞாடு+அம்>(ஞாடம்) >ஞாட்டம்>நாட்டம்

ஞாடு>ஞோடு>நோடு>நோடு+அம்>(நோடம்)>நோட்டம்

ஞா>ஞா+கு>ஞாகு>ஞோகு>ஞோக்கு>நோக்கு

"கண்" என்னும் அடிப்படைப் பொருளையும் - அதன்வழியே கண்ணாற் காணுகை, மனதாற் காணுகை, அறிகை, ஆராய்கை என்றவாறு பொருள் விளக்கங்களையும் பெற்று வளர்ந்த "நாட்டம்" என்னும் சொல்லுக்கும் -

கண்ணால் பார், உற்று நோக்கு, ஆராய் என்றவாறான பொருள்களில் வளர்ந்து சென்ற "நோடு" என்னும் வினைச்சொல்லின் வழி எழுந்த தொழிற்பெயரான "நோட்டம்" என்ற சொல்லுக்கும்-

கண்ணால் பார், மனத்தால் காண், கருது, அறி என்றவாறான பொருள்களில் வளர்ந்து சென்ற "நோக்கு" என்னும் வினைச்சொல் வடிவினின்று எழுந்த தொழிற்பெயர்களான "நோக்கு", "நோக்கம்" ஆகிய சொற்களுக்கும்-

கருமைக்கருத்து மூலவேராகிய "யா" என்னும் ஒலியே கருவாகும். அக்கரு மூல வேர் - அடுத்த படிநிலைகளில் மூக்கொலியாகச் சிறந்து திரிபுற்று - "ஞா" என்னும் கிளை வேரையும் , "ஞோ" என்னும் கிளை வேரினின்று கிளைத்த பக்கவேரையும் பெற்றது.

"காண்" என்பதுவே, இவ்விருவகை வேர்களுக்குமான கருப்பொருள் ஆகும்.

இவ்விருவகை வேர்களும், இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிகள் பலவற்றினுள் அறிகைக் கருத்துக்கும் அதன்வழி வளர்ந்த பொருள் விரிவாக்கங்கள் பலவற்றிற்கும் அடிப்டைகளாக நின்றிலங்குகின்றன.

கிரேக்கம்:

ஞோ(gno) = know

gnosis = knowledge

gnome = opinion

gnomon = indicator

gnostos = unknown

gnomon =judge

இலத்தீன்:

Gnostic = relating to knowledge

Cognoscere = ascertain

Ignorantia = Ignorance

யா>ஞா

ஞா+அனம்>ஞானம் = காட்சியறிவு, அறிவு

(அனம் : ஓர் ஈறு)

[ஒ.நோ: மா+அனம் =மானம்

தா+அனம் = தானம்]

ஞானம் =அறிவு

(காண்க : நாலடி :308-2, 311:3-4, பழ : 298:2-3, சிறுபஞ்: 34:4, மணி : 23-138, 30-262)

ஞானம் = கல்வி (சூடா.நி)

ஞானம் = மெய்யறிவு

"ஞானந் தன்னை நல்கிய நன்மையும்" (திருவாச 2:74)

ஞானம் = மெய்யறிவு நூல் (சூடா.நி)

சில கூட்டுச்சொற்கள்:

ஞானக்கண், ஞானக்காட்சி, ஞானச்சுடர், ஞானப்பிள்ளை, ஞானப்பெண், ஞானன் (அறிவில் முதிர்ந்தோன்)

'ஞா' என்ற ஒலிப்பு தமிழில் உள்ளது போல் சிறப்புறவும், தனிப்பெறவுமான தெளிந்த அமைப்பு வடிவில் - சமற்கிருதத்திலோ அல்லது அம்மொழிக்கு மூலவகைப்பட்ட கிரேக்கத்திலோ இல்லவேயில்லை என்னும் உண்மையும்- "ஞா" என்னும் செப்பத் தமிழ் ஒலிப்பே - gno, gna, gn என்றவாறான பல்வேறு மூலவொலித் திரிபுகளாக - மேலை ஆரிய இனமொழிகள் பலவற்றிலும் இந்திய-ஐரோப்பிய மொழிகள் பலவற்றிலும் படிந்துள்ளன என்னும் உண்மையும் நன்கு உளங்கொள்ள வேண்டிய செய்திகளாகும்.

ஞா+அகம்>ஞாவகம் = அகக்காட்சி, நினைவு

ஞாவகம்>ஞாபகம்

------------------

ஞானம் என்ற சொல் தமிழ்ச்சொல்லே என்று நிறுவிய

அருளியாருக்கு மிக்க நன்றி.

"யா" என்ற நூலைப் பெற : 9791331700/9487146002

மின்னெழுத்தில் வடித்தது,

பெஞ்சமின் பிராங்கிளின். பி

2- துலை- 2022

(19-10-2022) — தமிழ் உடன்