Beste Arjan, Sjoerd,
Dat is een goed idee, om met die groep contact te zoeken. Ik ken een
monnik die die groep ontmoet had twee jaar geleden en hij was onder de
indruk van ze. Zij hebben ervaring met zowel goede als slechte kanten,
dus ook de dingen waar je mee moet oppassen. Ik heb ooit het rapport
van de 'stichting van sekten' (precieze naam weet ik niet meer) uit
Amsterdam opgevraagd en toegestuurd gekregen. Daar kwam voor mij
vooral als waarschuwingen naar voren om niet teveel energie in
onderwijzen te stoppen (hij ging bijna elke avond ergens naartoe om te
onderwijzen), om de Vinaya serieus te nemen ook (vooral?) als het niet
uitkomt, om voorzichtig te zijn met machtsposities en om duidelijkheid
te scheppen betreffende bezit van eigendom.
Daarom ook zou ik voorzichtig zijn met weekeinden en zomercursussen in
het begin, en ik zou dan zeggen om eerst een normaal klooster te
openen, en later daarvanuit een meer publiek gericht klooster te
beginnen. Op die manier ging het ook met Chithurst en Amaravati. Toen
de Sangha toen uit het gebouw in Londen wegtrok om zich in Chithurst
te baseren, hadden zij daarvoor de instemming en goedkeuring van Ajahn
Chah gekregen. Ook al waren bij Chithurst minder Boeddhisten en waren
zij verder van hun supporters vandaan, Ajahn Chah vond het belangrijk
om eerst een goede plaats voor monniken te hebben. En nadat de
monniken en later ook nonnen daar zo'n 7 jaar waren, werd Amaravati
geopend om de leken beter te kunnen onderwijzen. Nu is Amaravati
natuurlijk veel beter bekend en het is een succesvol klooster, dat
zeer goed voldoet aan het 'pakket van eisen' van Arjan, vooral omdat
zij daar een retreatcentrum hebben waar tot 80 leken kunnen
verblijven, en omdat de Sangha er groot en ervaren is, waardoor het
onderwijzen van de leken niet op de schouder van een of slechts enkele
monniken valt. De sfeer is er ook vriendelijk en mensen uit allerlei
culturen komen er om de Sangha te ondersteunen, een ochtend of dag
door te brengen met hun familie, en ze hebben er ook een zomerkamp
voor kinderen. Dit soort dingen neemt tijd in beslag.
Hier is ook de volgende reflectie van Ajahn Sumedho relevant
(gekopieerd van
http://www.amaravati.org/fsn/html/80/thirty.htm):
VRAAG: Did you feel confident that it would work? What were your
feelings at that time after Luang Por Chah left?
ANTWOORD: I didn't know what was going to happen, and I wasn't aware
of the kinds of problems I was moving into, with the state of the
English Sangha Trust. I was quite naïve really. But I appreciated
George Sharp's efforts and intentions, and the legal setup seemed so
good: a trust fund that had been established for supporting the
Sangha. George seemed to have a vision of this, rather than seeing us
as meditation teachers, or just using us to spread Buddhism in Europe.
I never got that impression from him; in fact he made it very clear
that if I just came and practised meditation they'd support that
without even any expectation of teaching. So right from the beginning
it was made clear that I wasn't going to be pushed around, or
propelled by people to fulfil their demands and expectations. It
seemed like quite a good place to start outside of Thailand. But when
Luang Por Chah left - he was only there for a month - he made me
promise not to come back for five years. He said, "You can't come back
to Thailand for five years."
OK, dan , dat waren weer een aantal gedachten...
Met vriendelijke groet,
Dhammajoti