سلام
مهارت همان توانایی است که با آموزش و تجربه و تلاش مستمر به دست میآید.
موفقیتهای شغلی شما به مهارتها و دانش شما بستگی دارد.
چه مهارتهایی را بیاموزم ؟
مهارتهایی که باید در کسب آنها بکوشید، بستگی به علایق، استعداد، همچنین اهداف شغلی شما و منابع و امکانات موجود دارد.
در حوزه کار برخی مهارتها همچون مدیریت زمان، کار گروهی و رهبری در تمام کارها یکسان هستند، اما برای هر حوزهای مهارتهای خاصی در نظر گرفته شده است.
علاوه بر مهارت های حرفهای، مهارتهای زندگی نیز تواناییهایی هستند که با تمرین مداوم پرورش مییابند وشما را برای روبهرو شدن با مسایل روزانه زندگی یاری میدهند، این مهارتها در افزایش تواناییهای روانی، اجتماعی و بهداشتی شما را آماده میکنند. از همین رو، یادگیری و پرورش مهارتهای مختلف زندگی بر زندگی کاری موفق شما مؤثر خواهد بود.
تقسیمبندیهای مختلفی از مهارتها ارائه شده است. در ادامه با توجه به تقسیمبندی وزارت کار امریکا، از مهارتهای کاری موردنیاز خواهیم گفت و سپس مهارتهای زندگی مطلوب را به یاد میآوریم،
بهخاطر اهمیت مهارتهای اجتماعی که در مهارتهای کاری با عنوان "روابط عمومی" و در مهارتهای زندگی با عنوانهای "برقراری ارتباط موثر" و ”ایجاد و حفظ روابط" یاد شده، راهکارهایی را جداگانه ارائه خواهیم داد.
مهارتهای کاری
افرادی موفق به استخدام و یافتن شغل دلخواه خود میشوند که دارای مهارتهای موردنیاز بازارکار امروزه باشند.
با وجود نامشخص بودن وضعیت اقتصادی پیش رو، یادگیری مهارتها، بسیار حیاتی است تا پیشرفت و آینده شغلی شما را تضمین کند.
اکثر کارها و وظایفی که در زندگی خود با آن مواجه میشویم، بغرنج و پیچیده هستند. افرادی که مشکلات را به درستی تشخیص میدهند، راهحلهای مختلف را پیدا میکنند و تصمیمات موثری میگیرند دارای مهارت حل مشکل هستند. این مهارت در زمینههای شغلی مدیریت بازرگانی، مشاوره مدیریت، مدیریت روابط عمومی، علوم پزشکی و مهندسی مورد نیاز است.
امروزه، فناوری در تمام زمینهها و رشتههای علوم گسترش پیدا کرده است. نصب، آزمایش و تعمیر بیشتر تجهیزات الکتریکی، مکانیکی و الکترونیکی در حوزه های مهندسی، ارتباطات، اتومبیل، حملونقل و هوافضا مستلزم دانستن مهارتهای فنی و حرفه ای است.
اغلب اوقات، موفقیت یک شرکت به این موضوع بستگی دارد که افراد آن شرکت تا چه حد میتوانند باهم به صورت گروهی کار کنند. این مسئولیت و وظیفه مدیریت منابع انسانی، مدیریت پرسنل، مدیریت گروه و مدیر عامل است که نیازهای کارکنان خود را کاملاً بشناسند و در صدد یافتن بهترین روشها برای تامین نیازهای آنها در محدوده کاری و حیطه شغلی باشند.
مهارتهای برنامه نویسی کامپیوتری و دانش کامپیوتر
برنامهنویسی صحیح کامپیوتری بهمنظور برآورده کردن نیازهای خاص یک شرکت خاص میتواند فرصتهای استخدام و پیشرفته حرفهای شما را افزایش دهد. بیشتر زبانهای برنامهنویسی که امروزه مورد نیاز هستند، عبارتند از :
Visual Basic , C++ Java , Unix , HTML , SQL Server
در جامعه امروزی روزانه اطلاعات جدید بیشتری تولید و جمعآوری میشود. در نتیجه، تقاضا برای استخدام افرادی که دارای مهارتهای آموزشی در زمینه های آموزش، خدمات اجتماعی، مشاوره مدیریت و تجارت باشند، بسیار بالاست.
امروزه برنامهریزی اقتصادی برای تضمین یک زندگی راحت پس از دوران بازنشستگی امری بسیار ضروری است. کارگزاران سرمایه، برنامهریزان مالی، حسابداران و حسابرس ها برای برآوردن این تقاضا همواره مورد نیاز هستند.
در قرن حاضر , اطلاعات پایه و اساس سیستمهای اقتصادی محسوب می شوند و اشخاصی که دانش و مهارت مدیریت اطلاعات دارند، برای اکثر مشاغل، مورد نیاز هستند. تحلیلگران سیستم، تکنولوژیستهای اطلاعات، مدیران بانک اطلاعاتی و مهندسان ارتباطات و مخابرات از جمله اشخاصی هستند که مهارتهای مدیریت اطلاعات را دارند.
امروزه کشورها به مواد و محصولات یکدیگر احتیاج متقابل دارند . به همین دلیل , توانایی صحبت و مکالمه به یک زبان خارجی فرصتهای شغلی مناسبی را فراهم می آورد.
علاوه بر این کسب دانش روز و دسترسی به اطلاعات گسترده در حرفه ی خود، جز با دانش زبان بین المللی امکان پذیر نیست.
هدایت و مدیریت موفقیتآمیز یک شرکت، بسیار حیاتی است، در مرکز تمامی این مهارتها شامل؛ توانایی مدیریت افراد، سیستمها، منابع و سرمایههای مالی، شناخت خریداران و چگونگی تبادل و تعبیر این نیازها است.
منبع: زن روز
[][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][]
تعریفی که سازمان جهانی بهداشت از مهارتهای زندگی در سال ۱۹۹۴ ارائه، کرده است؛ "توانایی انجام رفتار سازگارانه و مثبت به گونهای که فرد بتواند با چالشها و ضروریات زندگی روزمره کنار بیاید".
براساس تعریف یونیسف در سال ۱۹۹۹ یک رویکرد مبتنی بر تغییر رفتار با شکل دهی رفتار که برقراری میان سه حوزه را مدنظر قرار میدهد.
این سه حوزه عبارتند از: دانش، نگرش و مهارتها.
به طور کلی، مهارتهای زندگی عبارتند از: تواناییهایی که منجر به ارتقای بهداشت روانی افراد جامعه، غنای روابط انسانی و افزایش سلامت در سطح جامعه میشوند.
مهارت اصلی زندگی که از سوی یونیسف و یونسکو اعلام شدهاند، شامل مهارتهای زیر میشود:
· توانایی تصمیمگیری
· توانایی حل مسئله
· توانایی تفکر خلاق
· توانایی تفکر نقادانه
· توانایی برقرای رابطه مؤثر با دیگران
· توانایی برقراری روابط بین فردی سازگارانه
· توانایی آگاهی از خود
· توانایی همدلی با دیگران
· توانایی رویارویی با هیجانها (غم،خشم،شادی..)
· توانایی رویارویی با استرسها
در ادامه توضیحی برای هریک خواهیم داد:
افراد میآموزند که تصمیمگیری چیست و چه اهمیتی دارد. این توانایی به فرد کمک میکند تا به نحو موثری در مورد مسائل، تصمیمگیری کند.
رابطه میان تصمیمگیری و سایر مهارتهای زندگی سبب بالاتر رفتن بهداشت روانی خواهد شد. با تصمیمگیری فعالانه برمبنای آگاهی از حقایق کارهایی که میتوان انجام داد، ارزیابی دقیق موقعیتها، تعیین اهداف واقع بینانه و برنامهریزی و پذیرش مسئولیت اعمال خود و در نهایت آمادگی برای تغییر دادن تصمیم ما برای انطباق با موقعیتهای جدید میتوان گفت راه درستی را انتخاب کردهایم.
این توانایی، فرد را قادر میسازد تا به طور موثری، مسائل زندگی خود را حل کند. با شناسایی و بررسی راهحلهای موجود و انتخاب راه حل مناسب، میتوان بر استرسهای روانی که سبب فشارهای جسمانی میشود، غلبه کرد. میتوان با تشخیص مشکلات و ارزیابی آنها، درخواست کمک، مصالحه برای حل تعارض، آشنایی با مراکزی برای حل مشکلات و تشخیص راهحلهای مشترک برای جامعه، مسائل را به راحتی حل کرد.
این نوع تفکر، یک مهارت سازنده برای رسیدن به دیگر مهارتهای مرتبط به سبک تجزیه و تحلیل و یا بهتر بگوییم سبک اندیشیدن است.
این مهارت، فرد را قادر میسازد تا از تجربههای متعارف و معمولی خویش فراتر رود و راهحلهایی را خلق کند که خاص خودش است و حتی زمانی که مشکلی وجود ندارد و نیاز به تصمیمگیری خاصی نیست با انعطاف بیشتری به زندگی روزمره خود بپردازد؛ تفکر مثبت، تشخیص حق انتخابهای دیگر و همچنین تشخیص راهحلهای جدید برای مشکلات از عوامل تفکر خلاق است.
تفکر انتقادی، توانایی تحلیل عینی اطلاعات و تجارب است. میتوان با درک تاثیرات اجتماعی و فرهنگی، آگاهی از نابرابری، پیشداوریها و بیعدالتیها، آگاهی به این مسئله که دیگران همیشه درست نمی گویند و آگاهی از نقش یک عضو مسئول به این مهارت دست یافت.
این مهارت به معنای ابراز
احساسات، نیازها و نقطه نظرهای فردی به صورت کلامی و
غیرکلامی است و به فرد کمک میکند خود را در جامعه بیان کند، عقاید و نقطه
نظرات خود را اعلام کند و در موارد ضروری از دیگران کمک و راهنمایی بخواهد. در اینجا ذکر این
مورد ضروری است که، مهارت تقاضای کمک و راهنمایی از دیگران (در مواقع ضروری) از
عوامل مهم یک رابطه سالم است، پس با ارتباط کلامی و غیر کلامی
موثر، ابراز وجود، مذاکره، امتناع، غلبه بر
خجالت و گوش دادن به دیگران میتوان ارتباط موثری را برقرار
کرد.
مهارتی است برای تعامل مثبت با افراد جامعه که یکی از این موارد، توانایی ایجاد رابطه دوستانه است که در سلامت روانی و اجتماعی بسیار موثر است، نمونه بارز آن در روابط اعضای خانواده در زندگی روزمره است.
از جمله عوامل ایجاد روابط بین فردی، همکاری و مشارکت، اعتماد به گروه، تشخیص مرزهای بین فردی مناسب، دوستیابی و شروع و خاتمه ارتباط است.
مهارت خودآگاهی:
این مهارت، توانایی و ظرفیت فرد در شناخت خود، خواستهها، نیازها و احساسات خویش است.
رشد خودآگاهی به فرد کمک میکند
تا موقعیتهای فشارآور برخود را به خوبی درک کند و این که، آیا تحت
استرس قرار دارد یا خیر. آگاهی از نقاط ضعف و قوت، تصویر خود واقع
بینانه، آگاهی از حقوق و مسئولیتها، توضیح ارزشها و انگیزه
برای شناخت از جمله اجزای این مهارت است.
همدلی کردن یعنی فراگیری نحوه
درک اساسات دیگران. یعنی فرد بتواند حتی زمانی که در آن شرایط قرار ندارد،
زندگی دیگران را درک کند. همدلی به فرد کمک میکند تا بتواند انسانهای دیگر
را حتی در شرایط متفاوت بپذیرد و به آنها احترام بگذارد،
همدلی باعث بهبود روابط اجتماعی میشود و به ایجاد
رفتارهای حمایت کننده، نسبت به انسانهای دیگر منجر میشود. از جمله
اجزای همدلی کردن احترام قائل شدن برای دیگران است.
این مهارت به شناخت هیجانها و تاثیر آن بر رفتار و نحوه اداره آنها میپردازد. شناخت هیجانهای خود و دیگران، نحوه تاثیر آنها بر رفتار و این که بتوان واکنش مناسب به آنها نشان داد.
اگر با حالات هیجانی از جمله غم، خشم و یا اضطراب برخورد، صحیح نشود، میتواند تاثیرات منفی بر سلامت جسم و روانمان داشته باشد و پیامدهای منفی به دنبال خواهد داشت.
شناخت استرسهای مختلف زندگی و تاثیر آن بر فرد است. با شناخت استرسها، فرد قادر خواهد بود تا با اعمال و موضعگیریهای خود، فشارهای ناشی از آن را کاهش دهد.
مهارت های زندگی
سیمین خداوردی، کارشناس روابط عمومی وزارت بهداشت
منبع : وزارت آموزش و پرورش ایران
«یان ماللی»، مهارتهای اطلاعیابی را شامل مهارتهای بازیابی، ارزیابی، سازماندهی و تبادل اطلاعات میداند:
· مهارتهای بازیابی: شناخت منابع اطلاعاتی، مهارت در استراتژیهای جستجو و توان استفاده از نمایهنامهها و چکیدهنامهها.
· مهارتهای ارزیابی: دانش انتخاب و ارزیابی اطلاعات، مهارت در استراتژی اطلاعات.
· مهارتهای سازماندهی: مهارت در یادداشتبرداری از آتابها و نشریهها، مهارت در ذخیرهسازی فردی اطلاعات.
· مهارتهای تبادل اطلاعات: توانایی علمینویسی.
بهمجموعه این مهارتها سواد اطلاعاتی میگویند. از دیدگاه کمیته سواد اطلاعاتی انجمن کتابداران ایالات متحده: «سواد اطلاعاتی شامل توانایی تشخیص نیاز اطلاعاتی، توانایی جایابی، دسترسی، ارزیابی و استفاده موثر از اطلاعات مورد نیاز میباشد.
کسانی که بهمهارتهای
اطلاعیابی دست یافته باشند، در جستجوی مستقل اطلاعات توانمند خواهند بود
و میتوانند نیازهای اطلاعاتی خود را بهراحتی برطرف سازند»
مهارتهای اجتماعی
به مجموعه مهارتهایی که به ما اجازه میدهند تا با دیگران ارتباط برقرار کنیم، مهارتهای اجتماعی میگویند.
به نقل از مدیریت دانشجویی دانشگاه شریف، برای آنکه مهارتهای اجتماعی بهتری داشته باشید، بهتر است از این اصول استفاده کنید:
· دیگران را دوست داشته باشید و این علاقه و توجه را نشان دهید.
همه انسان ها نیاز دارند بدانند مورد توجه و علاقه دیگران هستند. ممکن است بپرسید چگونه می توان این احساس را نشان داد؟ برای مثال موقعیتی را در نظر بگیرید که یکی از دوستان شما در کلاس حاضر نشده و کلاس بعدی هم همین طور. یک تماس تلفنی به آن دوست و بیان این موضوع که "در چند کلاس نیامدی، نگران شدم که نکند دچار مشکل شده ای، تماس گرفتم ببینم در چه حالی هستی"، نشاندهنده آن است که شما به حضور یا عدم حضور دوست خود توجه دارید و به وجود او اهمیت میدهید.
یا در شرایطی که دوست شما دچار مشکلی شده است، با او تماس بگیرید و از مشکلش پرسوجو کنید و از او بپرسید که "آیا کاری از دست شما بر می آید؟" و یا مواردی از این قبیل نشان دهنده آن است که شما به او توجه دارید.
در صورتی که هنگام ناراحتی و
مشکلات به سراغ دوست خود نیایید، هنگامی که بدون دلیل در برنامه ای ای حاضر نمی
شود به دنبال او نگردید و فقط اوقات خوشی و تفریح بخواهید با آنها باشید و یا
مواقعی که خود مشکل دارید به دنبال آنها باشید، نشان دهنده آن است که شما
مفهوم ارتباط انسانی را متوجه نشده و انسان ها را نه به خاطر خود آنها بلکه
برای اینکه نیاز یا مشکلی را از شما برطرف کنند، دوست دارید و به جز خود به کسی
دیگر اهمیتی نمیدهید.
یکی از عواملی که ارتباط سالم و سازنده ای ایجاد می کند، خوب گوش دادن است. شنیدن با گوش دادن فرق دارد، چرا که در گوش دادن:
به طرف مقابل نگاه میکنید.
کار دیگری در آن زمان انجام نمیدهید مثل خواندن روزنامه، شماره تلفن گرفتن، نوشیدن چیزی یا مواردی از این قبیل.
توجه و تمرکز زیادی دارید و سعی میکنید که بخوبی بفهمید و درک کنید.
نشان می دهید که گوش می دهید مثل تکان دادن سر، گفتن کلماتی مثل آها، اوهوم.
گوینده را تشویق به ادامه صحبت میکنید.
واکنشهایی مثل گوش ندادن به حرفهای طرف مقابل، بیتوجهی به حرفها، پریدن میان حرفهای طرف مقابل و نگاه نکردن به طرف مقابل معناهای بسیار زیادی دارد مانند بیاحترامی، ارزش قائل نشدن بهطرف مقابل، عدم تمایل به ادامهی صحبت و مواردی از این قبیل. پس بسیاری از موارد جزئی یا ظاهرأ بیاهمیت میتواند رابطه را بر هم بزند. در حالیکه توجه به همین نکات ظریف میتواند رابطه شما با دیگران را بهبود بخشد.
· در ارتباطات، خود را بالا نبرید .
افرادی که در ارتباطات خود سعی میکنند که به دیگران نشان دهند افراد متفاوتی هستند یا خود را بالاتر از دیگران میدانند، معمولا دچار مشکلات ارتباطی زیادی میشوند. مردم دوست ندارند با افرادی ارتباط داشته باشند که خود را بالاتر از دیگران میدانند. ممکن است شما از لحاظ عملکرد تحصیلی خود یا موقعیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی والدینتان موقعیت بهتری نسبت به سایرین داشته باشید. ولی این دلیل نمیشود که شما به دیگران فخر بفروشید یا امتیاز خاصی نسبت به دیگران داشته باشید. اجازه دهید این دیگران باشند که ارزشمندی شخص شما و وجود شما را کشف می کنند. لازم به ذکر است که ارزشمندی انسان به وجود اوست نه مدرک، ثروت، هوش، زیبایی، مقام و موقعیت اجتماعی یا اقتصادی.
· در روابط، خود را پایین نیاورید.
همیشه سعی کنید که برای خود ارزش و احترام قائل باشید. دیگران با شما به همان صورت برخورد خواهند کرد که شما در مورد خود صحبت می کنید. اگر در صحبت های خود نشان دهید که احساس حقارت یا بی ارزشی می کنید، دیگران نیز با شما به همین صورت برخورد می کنند. نکته مهم آنکه همه انسان ها با هر مرتبه علمی، با هر درجه زیبایی و استعداد، با هر خانواده ای، با هر وضعیت اجتماعی و اقتصادی ارزشمند هستند. انسان به صرف آنکه انسان است، از حرمت، شان و ارزش خاصی برخوردار است.
· سعی نکنید خود را سانسور کنید.
در ارتباط و روابط خود، سعی کنید که بر اساس عقیده، نظر و سلیقه خود صحبت کنید. به یاد داشته باشید که انسان ها متفاوتند ولی این دلیل این نیست که یکی بالاتر یا پایین تر از دیگران است. بنابراین نظر و عقیده خود را بیان کنید. با این حال به یک نکته ظریف هم توجه داشته باشد و آن اینکه سانسور نکردن خود به این معنی نیست که همه مطالب زندگی و حتی همه رازهای خود را با همه کس در میان بگذارید. بلکه در میان گذاشتن رازها مختص افرادی است که امین، قابل اعتماد و شایسته اند.
در دوستی های خود، افراط و تفریط نکنید.
· رفتارهای غیر کلامی مناسبی داشته باشید.
مردم تمایلی ندارند با افرادی ارتباط برقرار کنند که عبوس، بی توجه و بی اعتنا به دیگرانند. افرادی که حتی تماس چشمی با دیگران برقرار نمی کنند، به دیگران نگاه نمی کنند و یا نشانه ای از دوستی یا آشنایی نشان نمی دهند. بنابراین در ارتباط های خود حتی ارتباط های معمولی و عادی سعی کنید به دیگران نگاه کنید، گاه به تناسب مورد به آنها لبخند بزنید، با مردم اطراف خود سلامواحوالپرسی کنید. بهعبارت دیگر نشان دهید که آماده و علاقه مند به ارتباط هستید.
· به ظاهر و آراستگی خود توجه داشته باشید.
ظاهر و آراستگی شخص نقش مهمی در روابط و ارتباط دارد. هیچ کس دوست ندارد با کسی هم کلام شود که دهانش بوی بدی می دهد، نامرتب و بد لباس است. مهم نیست که لباس شما چگونه است. مهم این است که تا حد معمول و متعارف اجتماع مرتب، تمیز و آراسته باشید. حمام کردن، کوتاه کردن یا تمیز کردن ناخن ها، تمیز بودن لباس ها و بطور کلی نظافت شخصی چیزی است که از عهده یک جوان و دانشجوی معمولی برمی آید.
· گاه به گاه نظرات دیگران را نسبت به خود بررسی کنید و در مورد آنها فکر کنید.
برای آنکه از نظر دیگران نسبت به خود آگاه شوید، گاه به گاه از دوستان نزدیک و صمیمی خود و افرادی که آنها را قبول دارید در مورد نحوه رفتار و برخوردهای خود سوال کنید. از آنان بخواهید که صادقانه پاسخ دهند. چنین ارزیابی باعث می شود که شما رفتارهای خود را بصورت عینی و توسط یک فرد بدون تعصب و سو گیری ارزیابی کرده و اطلاعات بیشتری در مورد خود بدست آورید.
در بسیاری از اوقات در شرایط قرار می گیرید که ممکن است با دیگران آشنایی نداشته باشید برای آنکه بتوانید ارتباطی را شروع کنید بهتر است از روش های زیر استفاده کنید.
· رو به دیگران داشته باشید:
به دیگران پشت نکنید و بدن شما حالت بسته ای نداشته باشد. زیرا هر دو وضعیت بالا نشان می دهد که شما تمایلی ندارید که با دیگران ارتباطی برقرار کنید.
· به دیگران نگاه کنید:
تماس چشمی داشته باشید، زیرا تماس چشمی آمادگی شما را برای برقراری ارتباط نشان می دهد.
· در صورتی که فرد مقابل نگاهتان می کند، لبخند بزنید:
اگر طرف مقابل هم بسوی شما نگاه می کند، لبخند بزنید یا سری تکان دهید. بنا به موقعیت عمل کنید. چنین برخوردهایی نشان می دهد که شما مایل به برقراری ارتباط هستید.
· در صورت تمایل فرد مقابل، صحبتی را شروع کنید:
مهم نیست چه صحبتی. بهتر است در مورد وضعیتی که در آن هستید صحبت کنید. اگر در ایستگاه قطار منتظر ایستاده اید در مورد آمدن یا نیامدن قطار، سابقه قبلی که در سوار شدن به قطار داشته اید، زمانی که سفر بطول می انجامد، اینکه با هم همسفر هستید یا مقصدهای متفاوت دارید، صحبت کنید.
از صحبت های فرد، موضوعی برای ادامه صحبت بیابید.
· از سوال های باز استفاده کنید:
سوالهای بسته جوابهای یک کلمهای دارند. سوالهای باز اجازه بیشتری برای صحبت میدهند و از میان صحبتهای فرد مقابل دوباره زمینهی دیگری برای ادامهی صحبت پیدا میکنید.
نمونه سوال بسته: دانشجویی؟ جواب: بلی یا خیر. نمونه سوال باز: چطور شد که در این فصل به فکر مسافرت افتادید؟
· در ابتدا سوال های خصوصی نپرسید:
بهتر است از صحبت های معمولی و خنثی استفاده کنید. اگر سوال های خصوصی بپرسید مثلا اینکه چرا با همسرت مسافرت نمی کنی؟! و یا مسائلی از این قبیل بپرسید، فرد مقابل عقب می کشد چون احساس می کند به حریم او تجاوز کرده اید.
· خیلی زود خودمانی نشوید :
مسائل خصوصی خود را نیز به میان نکشید: چون فرد مقابل را نمی شناسید، بهتر است مسائل خصوصی خود را نیز نگه دارید که بعدأ پشیمان نشوید.
پایان مرحله دوم
مهارتهای کاری، زندگی و اجتماعی شما در چه سطح است ؟ چه مهارتهایی میخواهید بهبود دهید؟
آیا میدانید چه مهارتهایی نیاز دارید ؟
اگر به این دانایی رسیدهاید صمیمانه تبریک میگویم، خیلیها جواب این سؤالها را نمیدانند.
حالا میتوانیم مرحله سوم
را آغاز کنیم.
آیا پرسشی یا پیشنهادی درباره کسب مهارتها دارید؟