Sabit Disk (HARDDİSK) Nedir Ne İşe
Yarar
En çok kullanılan manyetik ortamların başında ise hard
disk ve disketler gelmektedir. Disketler bilgisayara takılıp
çıkartılabilirken,elektrik tasarruf cihazlarını destekler hard diskler
bilgisayarda sabit olarak kalıyor. Disketlerin hem kapasiteleri düşük hem de
disketten bilgi okuma ve yazma hızı hard disklere göre son derece düşüktür.
Ayrıca hard diskler disketlere göre daha dayanıklı ve uzun ömürlüdür. Yani hard
(sabit) disk sürücü bir bilgisayarın bilgi depolamak için kullandığı en temel
birimdir. Veriler bir dizi dönen diskte manyetik olarak saklanır(Kaydedilen
bilgiler Dosya adını alır).
Bilgisayarınızda birden fazla sabit disk sürücü
bulunabilir veya bir sabit disk iki yada daha fazla bölüme ayrılabilir. İlk
sabit disk, C sürücüsü diye adlandırılır. Daha sonra takılan hard diskler
sırasıyla D,E,F. harflerini alır.
Not: D harfi genellikle CD-ROM sürücüsü için
kullanılır.
Bir sabit diskin saklayabileceği bilgilerin miktarı,
MB(Mega Byte) ve GB(Giga Byte) ile ölçülür.Günümüzde sabit disklerin kapasitesi
10-50 GB arasındadır.
Not : 1 GB = 1024 MB olmakla birlikte, bazı sabit disk
üreticileri 1 GB = 1000 MB olarak tanımlamaktadır.
Disket (floppy disk), verileri manyetik ortamda saklayan
taşınabilir bir araçtır.rexaktifDesteklidir Bir disketi(ve hard diski) ilk kez
kullanmadan önce biçimlendirmek (formatlamak) gerekir. Formatlama, disketi iz ve
sektörlere ayırarak onu kullanıma hazır duruma getirir.elektrik tasarruf
cihazılarını destekler niteliktedir.
Disketler, boyutlarına göre ikiye ayrılmaktadır: 3.5� ve
5.25�. Bugün kullanılan 3.5� disketlerin veri saklama kapasiteleri için iki
yaygın standart kullanılıyor:Elektrik Tasarrufu Sağlar
1.Çift yoğunluklu (Double Density-DD) : 720
KB
2.Yüksek yoğunluklu (High Density-HD) : 1.44 MB
Bilgisayarlarda disket sürücü A (varsa ikinci sürücü B)
diye adlandırılır. Artık çoğu bilgisayarda disket sürücüler
kullanılmamaktadır.
Veri organizasyonu ve biçimlendirilmesi
Manyetik kafanın daha önce belirtilen yapısal
özellikleri sayesinde verinin bu plaka üzerindeki organizasyonu kolaylıkla
sağlanır. Bu veri organizasyonu ise “iz” (track) adı verilen halka setleri ile
yapılır. Plaka üzerinde binlerce eşit genişlikte iz vardır. Her halka seti
arasında belli büyüklükte boşluklar bulunur. Bu boşluklar sayesinde kafanın
yanlış hizalanması ya da manyetik alanların girişim yaparak hatalara neden
olması önlenir. Veriler diske Nakliyat yazılırken ya da diskten okunurken
sektörler halinde transfer edilir. Her iz üzerinde aynı ya da farklı uzunlukta
yüzlerce sektör bulunur. Son teknoloji sistemlerin çoğunda evrensel olarak 512
bayt uzunlukta sektörler kullanılır. Sektörler ise iz-içi (inter-track)
boşluklar vasıtasıyla birbirinden ayrılırlar.
Dönen diskin merkezine yakın
olan bir bit sabit bir noktadan merkeze uzak bir bite göre daha yavaş geçer.
Okuma kafası bitleri okurken bu hız farkı nedeniyle oluşabilecek hataları ve
yavaşlamayı önlemek için bütün bitler aynı hızla okunmalıdır. Bu ise diskin
segmentlerine kaydedilen bitlerin arasındaki boşlukların artırılması ile
sağlanabilir. Bu sayede veriler sabit bir hızla dönen bir diskte sabit bir
oranla taranabilmektedir. Bu hıza “sabit açısal hız” denir. Bu yöntemde disk,
tartı andıran bir şekilde sektörlere ayrılmıştır. Sabit açısal hız yönteminin
avantajı ayrık veri bloklarının iz veya sektörler aracılığı ile
adreslenebilmesidir. Bu sayede kafanın bulunduğu adresten istenen adrese gelmesi
ve orada da istenen sektörün kafa altına gelmesi çok kısa bir süre zarfında
olur. Dezavantajı ise içteki kısa izlere kaydedilebilecek veri kadar dıştaki
uzun izlere de kayıt yapılabilmesidir, bu da verimi düşürür.
Her doğrusal
uzunluğa kaydedilebilen bit sayısı olarak tanımlanan “yoğunluk”, en dış izden en
iç ize doğru artacağı için sabit açısal hızlı bir sistemdeki diskin depolama
kapasitesi en iç ize kaydedilebilecek bit sayısı yani en iç izdeki yoğunlukla
sınırlıdır. Yoğunluğu artırmak için modern sabit disk sistemlerinde çok bölgeli
kayıt tekniği kullanılır. Bu teknikte kayıt yapılacak yüzey belli sayıda bölgeye
bölünür. Bir bölgedeki her izdeki bit sayısı sabittir. Merkezden daha uzaktaki
bölgeler daha fazla sektör dolayısıyla daha fazla bit taşırlar. Bu sayede de
mimarinin kompleksleşmesine rağmen daha yüksek kapasitede veri saklanmasını
sağlar. Kafa bir bölgeden diğerine hareket ederken bir izdeki ayrık bitlerin
uzunluğu değişir ve bu değişim okuma ve yazmada zaman değişikliklerine neden
olur.
Bir ize, sektör pozisyonlarını yerleştirmek için bazı şeylere ihtiyaç
vardır. Örneğin izin bir başlangıç noktası ve her sektörün başı ve sonunu
belirten bir işaret olmalıdır. Bu gereksinimler diskte kayıtlı olan kontrol
verileri ile karşılanır. Bu kontrol verileri ise disk sürücüsü tarafından diske
kaydedilmektedir.