Re: [racchabanda] బడు గురిమ్చి

[NaChaKi]

నేను రంగనాయకమ్మ గారు వ్రాసిన పుస్తకాలు ఎక్కువగా చదవలేదు.
చదివినదల్లా ఆవిడ వ్రాసిన "స్వీట్హోమ్" (3 భాగాలు) ఒక్కటే. అది
కూడా ఏదో నా ఆనందం కోసం, కాలక్షేపం కోసం, పైగా నాకు నచ్చిన
పుస్తకం కనుక, ఒకటికి మూడు సార్లు చదివానే కానీ ఎప్పుడూ అందులో
బడు-ల గురించి ఏమైనా చెప్పబడిందో లేదో గమనించలేదు (అలాంటివి
గమనించాలని తోచలేదు కూడా!). తానా వారి కౌముదిలోనూ బడు-వాడుకని
గమనించిన (గణించిన) ప్రసాద్ గారు రంగనాయకమ్మ గారి పుస్తకాలూ
ఎక్కువే చదివినట్టు తోస్తూంది. వారు కానీ మరెవరైనా కానీ
రంగనాయకమ్మ గారు అసలు ఎన్నడైనా, ఏ రచనలోనైనా "బడు"
వాడారా లేదా, వాడి ఉంటే ఎందుకు, ఏ సందర్భంలో, ఏ కాలంలో? అన్నది
తెలియజేయ ప్రార్థన.

కృతజ్ఞతలతో,
నచకి

__________________________________
Do you Yahoo!?
Exclusive Video Premiere - Britney Spears
http://launch.yahoo.com/promos/britneyspears/

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[JUBV PRASAD]

ఈ కిమ్ద ఇచ్చిన వ్యాసం నేను రాసిమ్దే. ఇన్ని రోజులకి
దొరికిమ్ది ఇంట్లో. ఇది నవంబరు 12, 1989 ఆమ్ధ్రజ్యోతి
అనుబమ్ధమ్లో వచ్చిమ్ది.

"చేరాత" మీద ఓ విమర్శ

ఆమ్ధ్రజ్యోతి ఆదివారం 29-10-89లో, చేకూరి
రామారావుగారు "వెటకారం వాద పద్ధతి కాదు" అంటూ
"చేరాతలు"లో రాసారు. ఈయనే రెమ్డు వారాల క్రిమ్దట
"చేరాతలు"లో "బడు"ల వ్యతిరేకులకు భాషా తత్వం
అర్థం కాదు అంటూ వెటకారం చేశారు.
ఈ చేరాత "కథలూ, నవలలూ రాయటమ్లో చాలా అనుభవం
ఉన్న ఒక రచయిత్రి వాడుక భాష రాసే పద్ధతి గురిమ్చి
వ్యాస పరంపర ప్రకటిస్తున్నారు" అంటూ డొమ్క తిరుగుడుగా
మొదలైమ్ది. దీన్నే ఇమ్గ్లీషులో "beating around the
bush" అంటారు. ఆమ్ధ్రజ్యోతి వార ప్రత్రికలో
రమ్గనాయకమ్మగారు రాసిన "వాడుక భాషే రాస్తున్నామా"
అనే వ్యాసం వారం వారం వస్తోమ్ది. ఈ "చేరాత" ఈ వ్యాసం
గురిమ్చే. చెప్పేదేదో స్పష్టమ్గా, వివరాలతో
చెప్పచ్చునుగా! ఈ చేరాతలో "ఎవరైనా ఒక రచయిత "బడు"
వాక్యం ఉపయోగిస్తే అతను ఏదో నేరం చేసినట్లుగా కొమ్దరు
భావిమ్చడం మొదలుపెట్టారు" అంటూ, రామారావుగారు "బడు"ల
ప్రయోగాన్ని వెనకేసుకొచ్చారు. ఈ ప్రయోగాల గురిమ్చి
రమ్గనాయకమ్మగారు చాలా వివరమ్గా తన వ్యాసమ్లో
చర్చిమ్చారు. సాధారణ పాఠకులకు అర్థం కాకుమ్డా
రాయడమనేది నిజమ్గా "నేరమే"! వాడుక భాషలో వాడని
ఈ "బడు"లను రాయడమ్లో ఎమ్దుకు వాడాలి? అది అసహజం
కాదా? రామారావు గారు రెమ్డు వారాల క్రిమ్దటి "చేరాత"లో
"ఉరితీయబడ్డ శిరస్సు ఉరినే ఉరి తీసిమ్ది" అనే ఒక గొప్ప
ఉదాహరణ కూడా ఇచ్చారు. ఇటువంటి "బడు"ల ప్రయోగాలూ,
"ఉరినే ఉరి తీయడాలూ" సాధారణ పాఠకులకి అర్థం కాని
విషయాలు. బడులు ప్రయోగం ఎక్కడ వాడొచ్చునో సరిగా
చెప్పగల పరిస్తితి లేనప్పుడు, ఎక్కడా వాడకపోవడం
అనేదే సరైన పద్ధతి అని రమ్గనాయకమ్మగారు చాలా
వివరమ్గా చెప్పారు.
మా తాతగారయితే "చమ్దస్సు లేని కవిత్వమూ, ఒక
కవిత్వమేనా?" అంటూ మొహం తిప్పుకుంటారు. అలాగే
రామారావుగారు కూడా "బడు"ల వ్యతిరేకులకు భాషా తత్వం
అర్థం కాదు అంటూ ఉద్ఘాటిమ్చారు. ఈయన తన వ్యాసమ్లో
అన్నట్లు, "ఎవరి భ్రమలు వారికుంటాయి" అది సహజమే.
అయితే ఇక్కడ ముఖ్య విషయం వ్యక్తిగత భ్రమల
గురిమ్చి కాదు. వాడుక భాషలో అమ్దరూ సామాన్యమ్గా
పాటిమ్చే పద్ధతి గురిమ్చి చర్చిస్తున్నాము. సాధారణ
పాఠకులకి అర్థం కాని సాహిత్యం (కవిత్వం) ఏమీ
ప్రయోజనం చేయకపోగా, పైపెచ్చు హాని కలిగిస్తుమ్దంటే
తప్పేమీ లేదు.
ఇక రామారావు గారు "వెటకారాల" గురిమ్చి చర్చిమ్చారు. ఏది
వెటకారం? ఒక విషయాన్ని సమర్ధిమ్చే వాళ్ళకి అది
"హాస్యం" అయితే, దాన్ని వ్యతిరేకిమ్చే వాళ్ళకి
"వెటకారం"గానే కనబడుతుమ్ది. ఇమ్దులో "భ్రమ"
ఏమీలేదు. చాలా చాలా సహజమైన విషయం. "బడు"ల
వ్యతిరేకులకు భాషా తత్వం తెలియదు అనటం వెటకారం
కాదూ!? వాడుక భాష విషయమ్లో గిడుగు రామ్మూర్తిగారు
"బడు"ల ప్రయోగాన్ని "తిన్నారు" అని జోక్గా అంటారు. ఇది
అర్థం చేసుకోవడానికి "సెన్స్ ఆఫ్ హ్యూమర్"
వుమ్డాలి. చేతనైతే సరైన సమాధానం చెప్పాలి గానీ,
"వెటకారం" అంటూ బాధపడితే ఎలా? రామ్మూర్తిగారి కాలం
నుమ్చీ "బడు"ల ప్రయోగం తగ్గి, సాధారణ పాఠకులకి
అర్థం అయ్యేలాగ సాహిత్యం వస్తోమ్దని అమ్దరూ
ఒప్పుకుంటారు. ఇటువంటి "బడు"ల ప్రయోగాలు భాషా తత్వ
పరిశోధకులకు తప్ప మామూలు పాఠకులకు ఏమీ అర్థం
కావంటే భ్రమ ఏమీ లేదు. వాడుక భాషలో వచ్చే
సాహిత్యం వల్ల వున్న వుపయోగాల గురిమ్చి ఎవరూ
చెప్పనవసరం లేదు. అలాగే "బడు"ల ప్రయోగాలకి ఏవో
వ్యాకరణ సూత్రాలు చెప్పినంత మాత్రాన, భాషా తత్వ
శాస్త్రమ్లో డాక్టరేట్లు పొమ్దచ్చేమోగానీ, సాధారణ
పాఠకుడికి అర్థం అయ్యేలాగ చెయ్యలేరు.
ఎంత సీరియస్ విషయమైనా, అక్కడక్కడ మోతాదులో
సరైన పద్ధతిలో హాస్యం లేకపోతే చదివేవాళ్ళకి చాలా
విసుగు పుడుతుమ్ది. రామారావుగారు రమ్గనాయకమ్మ గారి
వ్యాసాన్ని ఈసారి సరిగా చదివితే ఎంత బాగుంటుమ్దో.
ఆఖరికి కార్టూన్లో వేసినట్లు "కర్మణి జిమ్దాబాద్" అనే
వాళ్ళని "మీ ఖర్మ" అని వూరుకోవాలి.

[JUBV PRASAD]

Hi All,

Long back, I have seen a message, somebody posted it
from midwest ( I think ). It is about a "Study Circle"
where people read selected books at their respective
homes and discuss about the books in a meeting
together. Somebody takes notes and generates a report
at the end.

This "Study Circle" concept sounded very interesting.
My question: Are there any such "Study Circles" in the
bay area? I would like to attend such meetings after
reading a selected book.

If there are any such "Study Circles" in the bay area,
please let me know either through rachchabanda or
personally. I really appreciate anybody's help in this
context.

I wish I can be part of such a study cirlce for 'good'
books.

Regards,
Prasad

__________________________________
Do you Yahoo!?
The New Yahoo! Shopping - with improved product search
http://shopping.yahoo.com

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[JUBV PRASAD]

Sri Sreenivas Paruchuri garu,

1. The current topic is nothing to do with my first
posting, even though it is related to the opinions of
Chekuri Ramarao.
2. I started this topic only to ask a couple of
question when I saw a passive voice usage in Rao
gari's message. I said I would like to know his
opinions. Out of six TANA prize winning stories, I
could only find one passive voice usage in one story.
That looked interesting to me.
3. In that connection, I was expressing only my
opinions and answering the point raised by Nachaki. I
did not refer to Chekuri Ramarao at all in those
messages, even though the topic is related to
Chekuri's opinions.
4. Your referred to cheratalu here and gave the
contents in your mail. I don't have any objection to
it.
5. In next couple of days, I will try to post the
following things:

a. A reply to this particular cherata in detail,
written by another author
b. my response to one of the cheratalu, related to
this topic. My response was published in Andhra
Jyothi too. Actually, Chekuri Ramarao wrote
another article, వెటకారం వాదనాపద్ధతి కాదు.
I wrote a reply to this artilce, referring to the
article you gave here, in that context. I am not
sure if I can find out my article anywhere now.
I will check my old files though.
But surely, I will post a detailed response to
this article written by another author, which got
published too.

In this discussion, we are only going to refer to
Chekuri Ramarao's opinions on this matter, not to his
awards or anything else.

Regards,
Prasad

--- Sreenivas Paruchuri <sreeni@g...> wrote:
> deja vu! Is Sri Prasad trying to grind his axe
> against Sri Chekuri
> Ramarao one more time?

[JUBV PRASAD]

రావు గారూ,
మీకో ప్రశ్న.
వాడుక భాషలో లేని ఈ "బడి" ప్రయోగం రాసేటప్పుడు
చెయ్యడమ్లో మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?
"ఇవ్వబడిన" బదులు "ఇచ్చిన" అనచ్చు కదా?
కర్మణి లేకుమ్డా వాక్యాలు రాయలేమా?

మరోలా అనుకోకుమ్డా, జవాబిస్తారని తలుస్తాను.

regards,
Prasad
--- "J. K. Mohana Rao" <rao@n...> wrote:
>
> క్రింద ఇవ్వబడిన ఛందస్సు పుస్తకములు
> million book project లో తెలుగు క్రింద
> కనుగొన గలరు.
>
>> విధేయుడు - జెజ్జాల కృష్ణ మోహన రావు

[V. Chowdary Jampala]

JUBV PRASAD <jubv@y...> said:

> 5. In next couple of days, I will try to post the
> following things:
>
> a. A reply to this particular cherata in detail,
> written by another author
> b. my response to one of the cheratalu, related to
> this topic.

> But surely, I will post a detailed response to

> this article written by another author, which got
> published too.

Wonderful! An argument by proxy on RB!! I think this is a first for us!!!

First, Sreenivas posts an excerpt from chEraa; next Sri Prasad promises to
post a detailed response written by another author (it won't happen to be
Ranganaayakamma, would it?). Then, we can have chEraa's response to that
response posted by somebody else with another member posting the re-rebuttal.
Then, we can ask one of our many members from Andhrajyothy to dig up their
archives and post letter after letter from that long series that has later
been reprinted in chEraa's books. This way, we don't need to worry about
anybody writing anything original here.

I am sure that you all can tell how excitedly I am looking foward to this!

Regards -- V. Chowdary Jampala

*** Please do not use cjampala@q... address anymore.
Please use cjampala@d... in stead ***

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[Sreenivas Paruchuri]

Prasadgaaru:

To clarify, its NOT my intention to play chEraa's proxy. I said that the
debate is very old. The opinions you expressed i.r.t NaChaKi's essage
were IMHO of Ranganaayakamma's. So, I see it as an attempt to produce
Ranganayakammagaari opinions on this forum and thus digging out an old
debate.

In addition to that, I gave references to two of chEraa's recent
collections. If you had read the longish paper (see the reference in my
previous mail.) and chEraa's preface to the other book it 'd have
answered many of your questions.

And, at last, my intention in posting that lengthy excerpt from chEraa
was to say that one should have a proper training in linguists before
venturing into drawing conclusions (and making fun at people as
బడుద్ధాయిలు). I need not tell you about all those pseudo-Indologists
and pseudo-Ancient Indian Historians floating all over these days.

Regards,
Sreenivas

P.S. This is my last note on this topic and am also going to be away
from my mailbox for a week.

JUBV PRASAD wrote:
>
> Sri Sreenivas Paruchuri garu,
>
> 1. The current topic is nothing to do with my first
> posting, even though it is related to the opinions of

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[JUBV PRASAD]

ayyayyO, sorry, Krishna Rao garu.
I remember your message. But to quote, I have to go
back to rachchabanda and search for your original
message and use the correct information. I became lazy
and just used that information from my memory to be on
safe side. I did not want to make a mistake of writing
something from my memory.

Anyway, sorry for my laziness.

I really liked your message and the concept of Study
Circle. I read a couple of those reports also.

Yes, I can initiate this "Study Circle" in bay area.
I live in Cupertino.
So, if there is any such study circle, I will join as
a member.
If there is none, then I like to initiate one such
study circle.
People who are interested in such study circle, can
write to jubv@y.... If they want me as the
coordinator, I can be a coordinator too (just a
coordinator only, not a leader. Please note it. I
don't want to be a leader and don't like another
leader too).

Once we have enough people for this study circle, then
we can take some tips from Krishna Rao garu too.

Hope we can have a STUDY CIRCLE in bay area.
Looking forward to hear from interested people.
Please let me know.

Regards,
Prasad

--- Krishna Rao Maddipati <maddipati@w...> wrote:
> It looks like Prasad gaaru is afraid of pronouncing
> ŒDetroit¹ and chose
> ŒMidwest¹ instead. :-))
....
>If Bay area doesn¹t have one
> already, I am sure Prasad
> gaaru can initiate one. :-)
>
> Krishna Rao

[JUBV PRASAD]

Chowdary garu,

1. Yes, the response I am going to post, is an expert
from Ranganayakamma gari's book, వాడుకభాషే
రాస్తున్నామా.

2. I never heard that there was a response written by
Chekuri. I am not sure.

3. I don't find anything wrong for people who want to
post something related, relevant and meaningful to the
discussion.

4. Once we give the main text and bring everybody,
except the people who read these articles already in
the past, to the current state, we write our opinions
too.

5. I am searching for my article (originally written
by me only). If I get it, I would post that too. If
they are important letters, if somebody feels, then
they will bring that information also to our
attention. I don't thing it is wrong.

6. When we refer to something, it means that we do
support it. Then we give our opinions too about it. In
many cases, we do not have to re-invent the wheel.

Regards,
Prasad

--- "V. Chowdary Jampala" <cjampala@d...> wrote:

> First, Sreenivas posts an excerpt from chEraa; next
> Sri Prasad promises to
> post a detailed response written by another author
> (it won't happen to be
> Ranganaayakamma, would it?). Then, we can have
> chEraa's response to that
> response posted by somebody else with another member
> posting the re-rebuttal.
> Then, we can ask one of our many members from
> Andhrajyothy to dig up their
> archives and post letter after letter from that
> long series that has later
> been reprinted in chEraa's books. This way, we don't
> need to worry about
> anybody writing anything original here.

> Regards -- V. Chowdary Jampala

[JUBV PRASAD]

నచకి గారూ,

ఈ విషయానికి సంబమ్ధిమ్చి, రమ్గనాయకమ్మగారు
"వాడుకభాషే రాస్తున్నామా?" అనే పుస్తకమ్లో ఇలా రాసారు.
ఇది కొంత వరకన్నా మీ సమ్దేహాన్ని తీరుస్తుమ్ది. మిగిలిన
సమ్దేహం కూడా తీరాలంటే ఆ పుస్తకాలు చదవడం
ఒక్కటే సరైన పద్ధతి.

"వాడుకభాషే రాస్తున్నామా?" పేజీ: 78 మొదటి ముద్రణ:
1990 అక్టోబర్

"(నేను కూడా నా వెనకటి పుస్తకాల్లో అక్కడక్కడా "బడు"
పద్ధతిలో రాశాను. ఎమ్దుకలా రాశానో ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే,
నేను చదివిన పుస్తకాలలో అక్కడక్కడా అలాగే వుమ్ది
గనక్, నేనూ అలాగే రాశాను - అనే జవాబే నాకు
కనపడుతోమ్ది. అంతకన్నా అప్పుడు నాకు తెలీదు. "బడు"
పద్ధతి మీద వాదోపవాదాలు వున్నాయని కొమ్చెం కొమ్చెమ్గా
తెలిసినప్పుడు కూడా దాన్ని గురిమ్చి ఎక్కువ శ్రద్ధగా
ఆలోచిమ్చకుమ్డా, అక్కడక్కడా ఆ పద్ధతిలో రాస్తూనే
వున్నాను. కానీ తర్వాత కాలమ్లో దాన్ని పూర్తిగా
వదిలేశాను.)

మీరు ఇలా రాశారు: "తానా వారి కౌముదిలోనూ

బడు-వాడుకని గమనించిన (గణించిన) ప్రసాద్ గారు

......."
"గమనిమ్చడం" కరెక్టే - గానీ, "గణిమ్చడం"
తప్పు.
ఆ కథలన్నీ పని కట్టుకుని "బడు"లు వెతకడం కోసం
చూస్తే, దాన్ని "గణిమ్చడం" అంటారు.
కథలంటే సహజమ్గా వున్న ఇష్టంతో అవి చదివినప్పుడు
కొన్ని చోట్ల "బడు"ల్ని చూస్తే, దాన్ని "గమనిమ్చడం"
అంటారు.
మీరీ తేడా తెలుసుకోవాలి. నేను నిజమ్గా "గణిస్తే"
ధైర్యమ్గా "గణిమ్చానని" చెప్పుకుంటాను. ఎమ్దుకంటే
"గణిమ్చడం" అనేది తప్పు పని కాదు. నేనా పని
చెయ్యలేదంతే.

పైపెచ్చు, తానా వారి కౌముదిలోనే కాదు, ఇమ్కా చాలా చోత్ల
కావాలని పనికట్టుకుని రాసిన "బడు" ప్రయోగాలు ఎంత
కృతకమ్గా వున్నాయో కూడా "గమనిమ్చాను", "గణిమ్చలేదు".
తెలుగు భాషలో ఉద్ధమ్డ పమ్డితులైన జె. కె.
మోహనరావుగారి లాంటి వారు "చమ్దస్సు"తో పద్యాలు రాస్తూ,
"బడు" ప్రయోగాలు చేస్తే అది "సహజమ్గా" రాసినట్లు
వుంటుమ్ది.
అలా కాకపోతే, పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకున్నట్లు
వుంటుమ్ది ఎవరైనా కొత్తగా ఈ మధ్య మాత్రమే "బడు"
ప్రయోగాలు మొదలు పెడితే.
సాహిత్య చర్చలో వుడుక్కోవడాలు అనవసరమ్గా తోస్తుమ్ది.

regards
Prasad

[Sreenivas Paruchuri]

JUBV PRASAD wrote:

> vADuka bhAshalO lEni I "baDi" prayOgaM rAsETappuDu

deja vu! Is Sri Prasad trying to grind his axe against Sri Chekuri

Ramarao one more time? (cf. Sri JUBV's very first message to this list
dated 7th May 2003) I really don't know why all of a sudden this
beaten-to-death topic back home is subject of discussion on RB!

Everyone who regularly followed the legendary చేరాతలు column in
1980s and/or interested in Telugu linguistics and language 'd know the
intensive and polemical debate on this very topic.

Interested readers may like to get hold of 2 recent collections of
articles by chEraa on language use.

One is భాషానువర్తనం and the other is భాషాంతరంగం.

In the first volume you find 3 articles on this బడుద్ధాయి చర్చ
:-) and in the later a 25 pp long essay titled: "మాట్లాడే భాష,
రాసే భాషా ఒకటేనా? అవును/కాదు".

Anyway, here are some excerpts from one of chEraa's essays on this
బడుద్ధాయి చర్చ
------------------

Excerpts from "బడు" రాయడం చేతకాని వాళ్ళే బడుద్ధాయిలు -
చేకూరి రామారావు, చేరాతలు, 1989 ఏప్రిల్ 30

నండూరి రామమోహనరావుగారు తమ ప్రసంగవ్యాసంలో తెలుగు
దినపత్రికల్లో వచ్చిన మార్పుల్ని గురించి మాట్లాడుతూ వార్తా
సంగ్రహణంలోనూ పత్రికా నిర్వహణలోనూ వచ్చిన మార్పుల్ని
ప్రధానంగా వివరించారు. ఇదిగో సరిగ్గా ఇక్కడే ఒక చిత్రం
జరిగింది.

"ఇది వరకు మద్రాసునుంచి ప్రచురణ జరిగే ఆంధ్రప్రాంతం నుంచి
ఫోనులోనో, టెలిగ్రాం ద్వారానో వార్తలు వెళ్ళేవి. రెండూ ఆలస్యంగా
చేరేవి. రెండూ ఆలస్యంగా ప్రచురింపబడేవి."

అని చెపుతూ రామమోహనరావుగారు "ప్రచురింపబడేవి" అని చదివేసి
నాలిక్కరచుకొని ఏదో తప్పు చేసినట్టు బాధపడి Sorry అన్నారు.
ఎందుకో తెలుసా ఆయన అంత బాధపడింది? బడు ధాతు ప్రయోగం
చేసినందుకు. (నిజానికి బడు ధాతువు అని ఎక్కడా లేదు. పడు
ధాతువుంది. దాన్ని హేళనకోసం "బడు" ధాతువంటున్నారు.) ఈ బడు
ప్రయోగం చుట్టూ అల్లుకున్న అజ్ఞానపు తెరలు చూస్తే ఆశ్చర్యం
వేస్తూంది. ఈ తెరలు ఎంత దట్టంగా చుట్టుకొని ఉన్నాయంటే వీటిని
ఛేదించటం ఒక పట్టాన సాధ్యమయ్యే పనికాదని నాకే అప్పుడప్పుడు
భయం వేస్తుంది. పైగా మహోపాధ్యాయుల వక్కణలను తీసుకొచ్చి
మొహమాట పెట్టేస్తుంటారు.

బడు అనే రూపం పడు అనే క్రియను వేరు వేరు అర్థాల్లో క్రియకు
అనుబంధించినపుడు ఏర్పడుతుంది. తిరగబడు, కనబడు, వినబడు వంటి
శబ్ద పల్లవ క్రియల్లోనూ, కర్మ ప్రధానం చేసి చెప్పిన వాక్యాల్లోనూ
దీని ప్రయోగం ఉంటుందని తెలీక "బడు" వ్యతిరేకులకు భయపడి
కనబడు, వినబడు వంటి క్రియలను వాడడానికి కూడా సందేహించిన
వాళ్ళని చూశాను.

బడు ధాతువుపయోగించేవాళ్ళు బడుద్ధాయిలు అని ఒక తిట్టు వ్యాప్తి చేసి
భయపెడుతున్నారు. ఇది ఒకరకమైన "భాషా రౌడిజం"! "బడు" వచ్చే
కర్మణి వాక్యాలను రాసిన వాళ్ళను రకరకాలుగా హేళన చేస్తుంటారు.
కొందరు భాషారౌడీలు. తెలుగులో ఈ కర్మణి బడు ప్రయోగాలు సకర్మక
క్రియలకే సాధ్యాలు. ఇది తెలియకనో తెలిసీ అతి తెలివితేటలను
ప్రదర్శిద్దామనో అకర్మక క్రియలకు బడు చేర్చి ఎక్కడాలేని
దొరకబడును, చచ్చబడును వంటి వాటిని, బలవంతంగా సృష్టించి బడు
అనే రెండక్షరాల క్రమం భాషలో ఉండగూడదన్నంతవరకూ పోతారు. ఈ
పనులు సామాన్యులు చేస్తే మనం పట్టించుకో అక్కర్లేదు. పండితులం,
భాషా సంస్కర్తలం అనుకుంటున్న వాళ్ళు కూడా ఈ చౌకబారు గమ్మతులు
చెయ్యటం విచారకరం.

బడు వాడకాన్ని నిషేధించాలనే వారు అందుకు చూపించే
కారణాలేమిటి? శ్రవణ సులభంగా ఉండదంటారు. కృతకం అంటారు.
సహజం కాదంటారు. ఇవన్నీ అసంగతమైన కారణాలు.

చెవులకింపు, సహజత్వం, కృతకత్వం అనేవి ఆత్మాశ్రయమైన భావాలు
(subjective concepts) ఇష్టానిష్టాలకు సంబంధించినవి.
భాషాచర్చల్లో వాటి ప్రసక్తి ఉండదు. తెలుగుభాషలో ఇతర
భాషల సంపర్కం లేకుండా వచ్చిన వాటిని సహజం అనీ ఇతర
భాషల ప్రభావంతో వచ్చిన వాటిని కృతకం అనీ ఒక వాదం
చేస్తుంటారు. "కాకమ్మ కథలు", "న్యాయం చేకూర్చడం లేదు",
"ఆత్మశాంతికి ప్రార్థించారు వంటివి తెలుగుభాషలో మొదటినుంచి
ఉన్నవి కావు. ఇంగ్లీషును అనుసరించటం వల్ల వచ్చినవి. అయినా
వాటిని నిత్యం వాడుతూనే ఉన్నారు. తెలంగాణాలో ఉర్దూ ప్రభావం వల్ల
తెలుగులోనూ, తెలుగు ప్రభావం వల్ల ఉర్దూలోనూ కొన్ని వాక్య పద్ధతులు
ఏర్పడ్డాయి. వాటి నుంచి పరభాషా రూపాలను వేరుచేసి
వెళ్ళగొట్టాలా? ఇది పరిశుద్ధ భాషా వాదం. దీనికి మరోపేరు
భాషా నాజీజం. (linguistic Nazism).

తొలినాటి వ్యావహారిక భాషావాదులు తెచ్చిపెట్టిన తంటా ఇది.
మాట్లాడే భాషకు అతి దూరమైపోయిన రచనా భాషను మళ్ళీ
మాట్లాడే భాషకు సన్నిహితం చెయడానికి గిడుగు రామమూర్తిగారు,
గురజాడ అప్పారావుగారు ప్రయత్న్ంచారు. "బడు" ప్రయోగం గ్రాంథిక
భాషకు మాత్రమే పరిమితమైన లక్షణంగా, కేవలం పురాతన
(archaic) రూపంగా భ్రమించి కర్మణి వాక్యాల మీద దాఇచేశారు.
వారిననుసరించిన సీతాపతి, నార్ల వేంకటేశ్వరరావుగార్లు ఇదే
వాదాన్ని ప్రచారం చేశారు. గతానుతికంగా ఇప్పటి పండితులూ,
సాంప్రదాయిక వ్యావహార భాషావాదులు ఇదే మూఢ విశ్వాసాన్ని
ప్రచారం చేస్తున్నారు. బడు ధాతువును బడుద్ధాయిలుపయోగిస్తారను
హేళన చేస్తున్నారు.

కర్మ ప్రధాన వాక్యాన్ని ఇంగ్లీషులో Passive అంటారు. ఇంగ్లీషులో
అయినా ఇది సాధారణ సంభాషణలో ఉండదు. Have you mailed the
letter అని అడిగితే Yes the letter has been mailed by me అని ఇంగ్లీషు
వాడు అనడు. Yes I have అంటాడు. తెలుగులో కూడా అన్నం తిన్నావా? అని
అడిగితే, "అవునండీ, నా చేత అన్నం తినబడింది." అని ఎవరూ అనరు.
కాని "ఎ విషయం పూర్వాధ్యాయంలో వివరించబడింది", "ఈ కట్టడం
17వ శతాబ్దంలో నిర్మించబడింది", "సత్యం చావలేదు, చంపబడ్డాడు"
అనే రకపు వాక్యాలలో బడు ప్రయోగం ఇముడుతున్నది.

వాక్యంలో కర్త తెలీనప్పుడూ, కర్త చెప్పడానికి ఇష్టపడనప్పుడూ,
కర్తకౌ ప్రాధాన్యం లేనప్పుడు, కర్మకు ప్రాధాన్యం
చెప్పదల్చుకొన్నప్పుడూ కర్మణి వాక్య ప్రయోగం అవసరం అవుతుంది.

"బడు" లేకుండా ఇంకో రకంగా చెప్పలేమా? అని కొందరు అమాయకంగా
అడుగుతుంటారు. "బడు" చేసుకున్న పాపమేమిటో అని నా ఎదురు ప్రశ్న.
"బడు"ను వదలించడం కోసం "చెప్పటం" జరిగింది, "జరగటం
జరిగింది" అని ఇంకో రకపు "జరుగు"(డు) వాక్యాలు బలవంతంగా
తెచ్చుకొని వాడుతున్నారు. అక్కడికి అవి మహా సహజమైనట్టు.

మాట్లాడే భాషలలో ఉండేవే రాసే భాషలో ఉండాలి. ఇంకేవీ
ఊండడానికి వీల్లేదు అనే సిద్ధాంతం ఎక్కడుంది? మాట్లాడే భాషలో
లేనివి నేనేమి రాయటం లేదు అని ఎవరన్నా గుండె మీద చేయివేసుకొని
చెప్పగలరా?

మాట్లాడే భాషను మించిన విస్తృత ప్రయఓజనాలు రాసే భాషకు
ఉన్నాయి. అందువల్లా నిస్సందేహంగా రాసే భాష మాట్లాడే భాషకన్నా
భిన్నంగా విస్తృతంగా ఉంటుంది.
.........

Regards,
Sreenivas

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[Krishna Rao Maddipati]

It looks like Prasad gaaru is afraid of pronouncing ŒDetroit¹ and chose

ŒMidwest¹ instead. :-)) (Who can blame you! Detroit is blamed for all the
crime that happens in the US anyway.)

Its us the ŒDetroit Telugu Literary Club¹ (DTLC) that has this ŒStudy
Circle¹. I posted our 2004 reading list on racchabanda a little while ago:

http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/message/7565

This process has been great for us in the Detroit Metropolitan area. There
is no reason for not having clubs like ours in every city in the US where
there are at least two Telugu literary enthusiasts within an hour¹s driving
distance. We started with just 5 people about 5 years ago (with only two
people in attendance for several meetings!) and now our regular attendance
is no less than 20. If Bay area doesn¹t have one already, I am sure Prasad

gaaru can initiate one. :-)

Krishna Rao

On 10/23/03 1:55 PM, "JUBV PRASAD" <jubv@y...> wrote:

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[Krishna Rao Maddipati]

On 10/23/03 3:48 PM, "JUBV PRASAD" <jubv@y...> wrote:

> ayyayyO, sorry, Krishna Rao garu.

మీరు మరీను. గుమ్మడికాయ దొంగంటే మరీ భుజాలు తడివేసుకుంటే ఎలా?
సరదాకన్నాను, సారీలెందుకండి బాబూ!

> Once we have enough people for this study circle, then

Two is quorum, three is a crowd. శుభస్య శ్రీఘ్రం. కానిచ్చెయ్యండి.

> we can take some tips from Krishna Rao garu too.
>

దాందేవుంది లెండె. ఏదో కాసింత ఫ్రాంచైజు ఫీజు కొట్టించెయ్యిండి, ఇవరాలన్నీ
మా సెగెట్రీ మాడ్తాడు. ;-)

Good luck,
Krishna Rao

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[JUBV PRASAD]

Y
ఈ కిమ్ద ఇచ్చిన సెక్షన్ రమ్గనాయకమ్మ గారు రాసిన
"వాడుకభాషే రాస్తున్నామా?" (మొదటి ముద్రణా 1990
అక్టొబర్) పుస్తకంలోనిది.
చాలా మమ్దికి అమ్దుబాటులో వుంటుమ్దని ఆ భాగం మాత్రమే
ఇస్తున్నాను.

"బడు" ప్రయోగం గురిమ్చి మళ్ళీ!
==============================

"బడు" పద్ధతి మీద వ్యతిరేకత గిడుగూ, గురజాడల
కాలం నిమ్చీ ప్రారంభమైమ్దని చాలామమ్దికి తెలుసు.
అప్పటి నుమ్చీ ఈ "వివాదం" నడుస్తూనే వుమ్ది.
నాకు తెలిసినంత వరకూ, ఈ మధ్య కాలమ్లో జరిగిన
సమ్ఘాటనలు తీసుకుంటే, 1981 ఏప్రిల్లో "కుట్ర" అనే
పేరుతో నేను రాసిన కథలో బడుల్ని వ్యతిరేకిమ్చాను.
తర్వాత, "ఈనాడు" దిన పత్రికలో (1982 డిసెంబర్ 12 న)
బడు పద్ధతిని వ్యతిరేకిస్తూ "కర్మ ఇలా కాలిమ్ది!" అనే
పేరుతో ఒక "సంపాదకీయం" వచ్చిమ్ది. ఇమ్దులో "బడు"
పద్ధతిలో రాసే వాళ్ళని "బడుద్దాయిలు"గా జోక్ చేశారు.
"ఈనాడు" సంపాదకీయం తర్వాత దాదాపు 6 సమ్వత్సరాలకు,
"ఆమ్ధ్రజ్యోతి" దినపత్రిక ఆదివారం అనుబమ్ధమ్లో (1989
ఏప్రిల్ 30 న) "బడు వాడటం చేతకాని వాళ్ళే
బడుద్దాయిలు" అనే వ్యాసం వచ్చిమ్ది. ఈ వ్యాసకర్త చేకూరి
రామారావుగారు. "అకర్మక క్రియలతో బడులు రాసే వాళ్ళు
బడుద్దాయిగానీ, బడులు ఎలా రాయాలో తెలిసి రాసేవాళ్ళు
బడుద్దాయిలు కారు" అని ఈ వ్యాసం సారంశం!
తర్వాత, "వాడుక భాషే రాస్తున్నామా?" అనే నా వ్యాసం. ఈ
వ్యాసమ్లో, "బడుల్ని" వ్యతిరేకిస్తూ నేను చెప్పిన
కారణాల్లో చాలా భాగం బడు వ్యతిరేకులు వెనకటి నిమ్చీ
చెప్తున్నవే. కొన్ని మాత్రమే నా ప్రశ్నలుగా కొత్తవి
వున్నాయి. ఆ కొత్త ప్రశ్నలకు కారణం రామారావు గారు
రాసిన "బడు వాడటం చేతకాని వాళ్ళే బడుద్దాయిలు"
వ్యాసమే. అయితే, ఆయన పేరు నా వ్యాసమ్లో చెప్పలేదు.
ఎమ్దుకు చెప్పలేదంటే, ఈ వ్యాసమ్లో నేను ఇతర రచయితల
పేర్లు కూడా చెప్పలేదు. వ్యక్తుల పేర్లు గానీ, పత్రికల
పేర్లు గానీ చెప్పకుమ్డా "విషయాన్నే" ప్రధానమ్గా
తీసుకోవాలనే వుద్దేశ్యంతో అమ్దరి విషయమ్లోనూ ఒకే
నియమం పాటిమ్చాను. అమ్దుకే రామారావుగారి వాదనలకే
జవాబులు చెపుతున్నాననే సమ్గతి అమ్దులో చెప్పలేదు.
నా వ్యాసమ్లో రాసిన దానికే జవాబుగా రామారావుగారు,
మళ్ళీ, 8-10-1989 "ఆమ్ధ్రజ్యోతి" దినపత్రిక
ఆదివారం అనుబమ్ధమ్లో "బడు వ్యతిరేకులకు భాషా
జ్ణ్జానం తెలీదు" అనే పేరుతో ఇమ్కో వ్యాసం రాశారు. అమ్దులో
నా వాదనలనే ప్రస్తావిమ్చారు నా పేరు లేకుమ్డా. బడు
వ్యతిరేకులకు భాషా జ్ణ్జానం తెలుసో లేదో పాఠకులకు
వివరిమ్చడానికి రామారావుగారి వాదనల్ని పాఠకుల ముమ్దు
పెడుతున్నాను.
రామారావుగారు, తన మొదటి వ్యాసమ్లో - "ఒక భాష
ప్రభావం ఇమ్కో భాష మీద వుమ్డదా?" అనీ; "కర్తకి
ప్రాధాన్యత లేకుమ్డా చెప్పదల్చుకున్నప్పుడు బడు పద్ధతి
పనికి వస్తుమ్ది" అనీ; "దైనమ్దిన వ్యవహారమ్లో వుమ్డని
శాస్త్ర విషయాలూ, సామ్కేతిక విషయాలూ రాసే భాషలో
వుంటాయి కాబట్టీ బడు పద్ధతి అవసరమవుతుమ్ది" అనీ;
"అకర్మక క్రియల్తో బడులు రాయడం తప్పుగానీ, సకర్మక
క్రియలతో బడులు రాయడమ్లో తప్పేమీ లేదు" అనీ -
వాదిమ్చారు. ఆ వ్యాసమ్లో కొన్ని బడు వాక్యాల్ని, సమర్ధిస్తూ
ఇలా చూపిమ్చారు.
1. "ఈ విషయం పూర్వాధ్యాయమ్లో వివరిమ్చబడిమ్ది"
2. "ఈ కట్టడం 17 వ శతాబ్దంలో నిర్మిచబడిమ్ది"
3. "సత్యం చావలేదు, చంపబడ్డాడు"
ఇలా రాయడం "అసహజత్వం" అనుకోరాదన్నారు.
రామారావుగారి వాదనలనిటికీ నా వ్యాసమ్లో క్లుప్తమ్గా
జవాబులు వున్నాయి. కానీ, అమ్దులో కొన్నిటిని కొమ్చెం
వివరిమ్చడం అవసరమ్గా ఇప్పుడు కనపడుతోమ్ది.
రామారావుగారు చూపిమ్చిన వక్యాల్ని మాట్లాడె భాషా
పద్ధతిలో అయితే ఇలా రాయవచ్చు.
1. ఈ విషయం పూర్వాధ్అయమ్లో వివరిమ్చాను (లేదా,
వివరిమ్చారు).
2. ఈ కట్టడం 17 వ శతాబ్దమ్లో నిర్మిచారు.
3. సత్యం చావలేదు. చంపారు.
"ఇలా సహజమ్గా, రాయవలసిన దాన్ని "బడు పద్ధతి"లో
రాయడం ఎమ్దుకు? బడు పద్ధతి "గ్రామ్ధిక భాష"కు
సంబమ్ధిమ్చిన లక్షణం కదా? గ్రామ్ధిక భాషలో
వుమ్డే అనేక లక్షణాల్ని వదిలివేశాం కదా? దీన్ని కూడా
వదిలెయ్యవద్దా?" అంటారు, బడు వ్యతిరేకులు.
"భాష"లో "సహజత్వం-అసహజత్వం" అనే మాటలు
తప్పు. ఆ రకమ్గా ఆలోచిమ్చడం భాషా శాస్త్ర నియమాలకు
విరుద్ధం. బడు పద్ధతి గ్రామ్ధిక భాషా లక్షణం
కాదు. అలా అనుకోవడం మూఢత్వం" అంటారు బడు
సమర్ధకులు. రామారావుగారు, తన ఏప్రిల్ వ్యాసమ్లో ఇలాగే
అన్నారు.
"తొలినాటి వ్యవహారిక భాషా వాదులు తెచ్చి పెట్టిన

తంటా ఇది. మాట్లాడే భాషకు అతి దూరమైపోయిన రచనా

భాషను మళ్ళీ మాట్లాడే భాషకు సన్నిహితం చెయ్యడానికి

గిడుగు రామమూర్తిగారు, గురజాడ అప్పారావుగారు

ప్రయత్నిమ్చారు. "బడు" ప్రయోగం "గ్రామ్ధిక భాష"కు
మాత్రమే పరిమితమైన లక్షణమ్గా, కేవలం పురాతన
రూపమ్గా, భ్రమిమ్చి కర్మణి వాక్యాలమీద దాడి చేశారు.
వారిననుసరిమ్చిన, సీతాపతి, నార్ల వెమ్కటేశ్వర
రావుగార్లు ఇదే వాదాన్ని ప్రచారం చేశారు. గతానుగతమ్గా
ఇప్పటి పమ్డితులూ, సాంప్రదాయక వ్యవహారిక భాషా
వాదులూ ఇదే మూఢ విశ్వాసాన్ని ప్రచారం చేస్తున్నారు"
(ఏప్రిల్ వ్యాసం)
ఈ వాదనలో ప్రధాన విషయం - బడు పద్ధతి
"గ్రామ్ధిక భాష"కు పరిమితమైన లక్షణం కాదనీ,
పురాతన రూపం కాదనీ చెప్పడం. మాట్లాడే భాషలో
బడులు వుమ్డవని రామారావుగారే తన వ్యాసమ్లో ఇమ్కోచోట
అన్నారు. "గ్రామ్ధిక భాష" అంటే, ఏమిటి? గ్రమ్ధాలలో
వుమ్డే భాష. అంటే, రాసే భాష. మాట్లాడే భాషలో
లేకుమ్డా, రాసే భాషలో మాత్రమే వుంటూ వచ్చినది
"గ్రామ్ధిక భాషకు పరిమితమైన లక్షణం" కాదూ?
గ్రామ్ధిక భాషలో వుమ్డే ఏ యే లక్షణాలనైతే ఇప్పుడు
వదిలివేశామో, అలాంటి లక్షణాలలాగే ఈ "బడూ కూడా
పురాతన కాలమ్లో ఏర్పడిన లక్షణం కాదూ? అలా
అనుకోవడం "భ్రమ" అవుతుమ్దా? "బడు"ని వదిలి
వెయ్యనక్కరలేదు" అంటే అది వేరే విషయం గానీ, అది
గ్రామ్ధిక భాష లక్షణం కాదంటే అదేం వాదం?
"ఇతర భాషల ప్రభావం తెలుగు మీద వుమ్డదా?" అనీ,
"అకర్మక" క్రియలతో బడు వాక్యాలు రాయడం అంటే అది
బడు వాక్యాలు రాయడం చేతగాక పోవడమే" అనీ
రామారావుగారు ఏప్రిల్ వ్యాసమ్లో అన్నదానికి జవాబుగా నేను
నా వ్యాసమ్లో, హిమ్దీలో వున్న "అకర్మక" క్రియలతో రాసే
బడు పద్ధతిని చూపిమ్చాను. "సంస్కృతం నిమ్చీ,
ఇమ్గ్లీషునిమ్చీ "సకర్మక క్రియలతో రాసే బడు
పద్ధతి"ని తీసుకోవడం సరైనదే అయితే, హిమ్దీ నిమ్చి
అకర్మక క్రియలతో రాసే బడు పద్ధతిని తీసుకోవడం
కూడా సరైనది కాకూడదా?" అని అడిగాను. ఇదంతా
రామారావుగారి ఏప్రిల్ వ్యాసమ్లో విషయాల సమ్గతి.
ఇప్పుడు, రామారావుగారు కొత్తగా రాసిన 8-10-89 వ్యాసం
సమ్గతికి వద్దాం. ఇమ్దులో కూడా ఆయన చెప్పిమ్దంతా
వెనకటి వాదనే.
"ఈ (బడు) వాక్య పద్ధతి ఇమ్గ్లీషు నుమ్చి వచ్చిమ్దని
కొమ్దరిలో ఒక అపోహ వున్నట్లు కనిపిస్తున్నది" అన్నారు
రామారావుగారు.
ఇది ఇమ్గ్లీషు నిమ్చే కాదు, మొదట సంస్కృతం నిమ్చీ,
తర్వాత ఇమ్గ్లీషు నిమ్చీ వచ్చిమ్దనే సమ్గతి "బడు"
సమర్ధకులకూ, వ్యతిరేకులకూ కూడా చాలా బాగా తెలుసు. ఆ
విషయం నా వ్యాసంలో వివరమ్గానే వుమ్ది.
"సంస్కృతం నిమ్చీ వచ్చినవన్నీ అసహజమైనట్టయితే,
మనం చాలా వదులుకోవలసి వుంటుమ్ది" - అంటున్నారు
రామారావుగారు.
సంస్కృతం నిమ్చీ వచ్చినవన్నీ అసహజమని ఎవ్వరూ అనడం
లేదు. తెలుగు వ్యాకరణానికి అసహజమైనదాన్ని మాత్రమే
అసహజం అంటున్నారు. "సంస్కృతం నిమ్చీ వచ్చేవన్నీ
అసహజమైనట్లయితే..." అనే మాటలు ఎమ్దుకు? ఎవరు
అంటున్నారు అలాగ? ఇతర భాషల నిమ్చీ, "పదాలు"
వస్తాయి. "వ్యక్తీకరణలు" వస్తాయి. వాటినన్నిటినీ
"అసహజం" అనడం లేదు. బడు వ్యతిరేకులు దేన్ని మాత్రమే
"అసహజం" అంటున్నారో, అలా అవడానికి ఏం కారణాలు
చెపుతున్నారో, ఆ అంశాల మీద మాత్రమే జవాబు చెప్పాలి.
"సంస్కృతమ్లో నిమ్చి వచ్చేవన్నీ అసహజమైనట్టయితే..."
అంటూ, ఎదటివాళ్ళు అనని వాటిని కూడా కలిపేసి మాట్లాడడం
అంటే విషయాన్ని గమ్దరగోళపర్చడమే.
"ఈ "బడు" వాక్యాలు సరిగ్గా ఇదే పద్ధతిలో తెలుగు,
కన్నడాల్లో కూడా చాలాకాలం నిమ్చే వున్నాయి" -
రామారావుగారు!
"ఉన్నాయి" అంటే, "రాసే భాష"లోనే వున్నాయా, "మాట్లాడే
భాష"లో కూడా వున్నాయా అనేది అసలు ప్రశ్న! జవాబు
కావలసిమ్ది ఆ ప్రశ్నకి! "ఉన్నాయి", "ఉన్నాయి" అనడం
కాదు. "రాసే భాషలో ఉన్నాయి" అని అమ్దరికీ తెలుసు.
"ఉన్నాయి" కాబట్టే ఈ గొడవ అంతా! లేకపోతే సమస్యేముమ్ది?
"మాట్లాడే భాషలో కూడా వున్నాయా" అనేది కదా
కావలసిమ్ది? "కన్నడం" సమ్గతి తెలుగు వాళ్ళకి
అనవసరం. "తెలుగు" సమ్గతే తీసుకుంటే, మాట్లాడే
భాషలో బడులు లేవు. ఇవి ఇతర భాషల నిమ్చీ వచ్చిన
"పదాల" లాంటివి కావు. ఇది "వ్యాకరణ సూత్రం". మాట్లాడే
భాషలో ఈ వ్యాకరణమే లేదు. (బడు పద్ధతి అనేది
ఇమ్గ్లీషులో కూడా రాసే భాషలోనే గానీ మాట్లాడే భాషలో
లేదు - అని చేకూరి రామారావుగారే తన ఏప్రిల్ వ్యాసమ్లో
చెప్పారు. అలాగే ఇప్పుడు కన్నడం సమ్గతి కూడా చెప్పి
వుమ్డవలసిమ్ది. కన్నడమ్లో గానీ, ఇమ్కో భాషలో గానీ
వాడుకలోనే బడు పద్ధతి వుమ్దనుకున్నా, అది తెలుగు
వాళ్ళకి అనవసరం. అది తెలుగులో, వాడుకలో వుమ్దా, లేదా
అనేది తెలుగు వాళ్ళకు ముఖ్యం.)
"మాట్లాడే భాషలో లేకపోయినా ఆ వ్యాకరణం రాసే
భాషలో వుమ్డవచ్చు" - అంటారా? ఆ మాటే సూటిగా చెప్తే,
అప్పుడు వాదన అంతా ఆ పాయింటు మీదే వుంటుమ్ది.
"సుమారు రెమ్డువేల ఏమ్డ్లుగా భాషలో వున్న ఒక వాక్య
పద్ధతిని అసహజమనీ, తెలుగు వాక్య పద్ధతికి
విరుద్ధమనీ అనడానికి ప్రమాణాలేమిటి?" - రామారావు గారి
ప్రశ్న!
ప్రమాణా లేమిటంటే, ఆ వాక్య పద్ధతి 2 వేల ఏళ్ళ కన్నా
వెనకటి నిమ్చీ, అనేక వేల ఏళ్ళనిమ్చీ, మాట్లాడే భాషలో
లేకపోవడమే. అదే ప్రమాణం. మాట్లాడేభాషలో వుమ్డే
వ్యాకరణ సూత్రాల్ని బట్టే రాసే భాష వుమ్డాలి - అనే
"పునాది" మీద నిలబడి చేసే వాదన ఇది. మాట్లాడే
భాషనే పునాదిగా తీసుకుని, అమ్దులో వున్న సూత్రాలనే
ప్రమాణాలుగా గ్రహిమ్చి, ఆ ప్రమాణాలనే పాటిస్తూ రాస్తే, అలా
రాసిన వాక్యాలు ఎంత దీర్ఘమైనవిగా విన్నా,ఎంత శాస్త్ర
సామ్కేతిక పదాలతో నిమ్డి వున్నా, అది మాట్లాడే భాషకు
విరుద్ధం కాదు.
2 వేల ఏమ్డ్లుగా జరుగుతోన్నా, 12 వేల ఏమ్డ్లుగా
జరుగుతోన్నా, "విషయాల" తప్పొప్పులు రుజువయ్యేది వాటి
వయస్సుల్ని బట్టి కాదు; అవి ఇచ్చే ప్రయోజనాల్ని బట్టి!
"ఎంతో కాలం నిమ్చీ ఉమ్డడం" అనే కారణంతోనే ఏ
సాంప్రదాయమూ "కరక్టయినది"గా రుజువు కాదు. "2 వేల
సమ్వత్సరాల నిమ్చీ ఉమ్ది" అనే సిద్ధాంతంతో చూస్తే,
అంతకాలం నిమ్చీ వున్న గ్రామ్ధిక భాషలో మార్పులూ,
సంస్కరణలూ, కొన్ని అంశాల్ని వదిలి వెయ్యడాలూ ఎమ్దుకు
ప్రారంభమయ్యాయి? "ఉన్న దాంట్లో" మార్పులు చెయ్యడానికి
ప్రారంభమైన "వాడుక భాషోద్యమానికి" అర్థమేమిటి?
"హిమ్దీలో అకర్మక క్రియలతో బడులు వున్నాయి కదా,
వాటిని తెలుగులోకి ఎలా అనువాదం చెయ్యాలి?" అని నా
వ్యాసమ్లో అడిగిన దానికి రామారావుగారు జవాబు చెప్పలేదు.
ఒక అనువాదకుడు హిమ్దీ నిమ్చీ తెలుగులోకి అనువాదం
చేస్తున్నాడనుకుమ్దాం. హిమ్దీలో "ఆమె చేత నిద్ర
పోబడలేదు" అనే వాక్యం ఎదురైమ్దనుకుమ్దాం. ఆ
అనువాదకుడు దాన్ని తెలుగులో ఎలా రాయాలి? తెలుగులో కూడా
"ఆమె చేత నిద్ర పోబడలేదు" అని రాయాలని రామారావుగారు
అంటారా? - అనరు. అకర్మక క్రియలతో బడు ప్రయోగానికి
ఆయన వ్యతిరేకం. ఆ వాక్యాన్ని తెలుగులో రాయాలంటే "ఆమె
నిద్ర పోలేదు" అనే రాయాలి గానీ, హిమ్దీ పద్ధతిని
అనుసరిమ్చడానికి వీలులేదు - అంటారు. ఇదే సూత్రం
సంస్కృతం నిమ్చీ, ఇమ్గ్లీషు నిమ్చీ తీసుకునే వ్యాకరణానికి
కూడా వర్తిమ్చదా? - అనే ప్రశ్నకి రామారావుగారి నిమ్చీ
సూటిగా జవాబు రాలేదు.
13-10-89 "ఆమ్ధ్రజ్యోతి" వీక్లీలో "అభిప్రాయ వేదిక"
శిర్షికలో "సైనుబోర్డు భాష" అనే వుత్తరం వల్ల చాలా
మమ్చి విషయం ఒకటి తెలుస్తోమ్ది. వుత్తరం ఇలా వుమ్ది.
"షాపులలో కనిపిమ్చే సైనుబోర్డు ప్రకటనల్లో వాడుక
భాషను చూస్తే భలే వినోదమ్గా వుంటుమ్ది. మా వీధిలోని
బార్బరు షాపు బయట వేలాడే బోర్డు మీద "ఇచ్చట,
వివాహాది శుభకార్యములకు బ్యామ్డు మేళం రాబడును" అని
ఒకచోటా, "బ్యామ్డు మేళం దొరకబడును" అని మరో చోటా
చూసి నవ్వుకుంటున్నాం. - విజయ, రాజమమ్డ్రి".
"రాబడును", "దొరకబడును" అనే మాటలు, అకర్మక
క్రియలతో చేసిన బడులు. "వివాహాది శుభకార్యములకు"
అనీ, "బ్యామ్డు మేళం" అనీ ఎంతో కరెక్టుగా సంస్కృత
పదాల్నీ, ఇమ్గ్లీషు పదాల్నీ, వాటి అక్షర క్రమాల్నీ
రాయగలిగిన వ్యక్తులు, క్రియల దగ్గరకి వచ్చేసరికి
వాటి "తప్పొప్పులు" తెలుసుకోలేకపోయారు. ఇలా ఎమ్దుకు
జరిగిమ్దంటే, "బడు పద్ధతి"లో వున్న సూత్రాలు వారికి
"పరాయివి" కావడం వల్ల. "బడులు" లేకుమ్డా వాడుక
భాషా పద్ధతిలోనే రాసి వుంటే, "బ్యామ్డు మేళం వచ్చును"
అనీ, "బ్యామ్డు మేళం దొరుకుని" అనీ సరిగా
రాయగలిగేవారు. బడులు పద్ధతి, వాడుకలో తెలియని
పద్ధతి కాబట్టి, "రాబడును", "దొరకబడును" అనడమ్లో
తప్పేమిటో ఆ వ్యక్తులు గ్రహిమ్చ లేకపోయారు.
"ఆ సైను బోర్డులు రాసిన వాళ్ళు ఎక్కువ చదువుకుని
వుమ్డరు కాబట్టి అలా రాశారు" అంటే, ఆ వాదం చెల్లదు.
ఎక్కువ చదువుకున్న వాళ్ళు కూడా బడులు విషయమ్లో ఆ
రకం తప్పులే చెయ్యడం కనపడుతోమ్ది. పత్రికల్లో
వ్యాసాలు రాసేవాళ్ళు కూడా, "కాబడ్డాయి", "కాబడతాయి"
లాంటి బడులు ఎమ్దుకు రాస్తున్నట్టు?
బడులు లేని పద్ధతి అయితే, ఎక్కువ చదువుకోని వాళ్ళు
కూడా తప్పులు లేకుమ్డా రాయగలుగుతారు కదా?
"బడు" వాడటం చేతకాని వాళ్ళే బదుద్దాయిలు" అని,
రామారావుగారు రాసిన ఏప్రిల్ వ్యాసమ్లో ఒక కార్టూన్ వుమ్ది.
అమ్దులో ఒక వ్యక్తి పిస్టల్ని పేల్చడానికి సిద్ధమ్గా
పట్టుకుని "నీవు చంపబడుతావు" అంటాడు. ఇదే కార్టూను!
రామారావుగారు ఆ వ్యాసమ్లో చెపుతోన్న విషయానికి ఈ
కార్టూను పూర్తిగా వ్యతిరేకం. ఆయన అకర్మక క్రియలతో
బడుల్ని వ్యతిరేకిస్తున్నారు గానీ, సకర్మక క్రియలతో
బడుల్ని వ్యతిరేకిమ్చడం లేదు. "చంపడం" అనేది
సకర్మక క్రియే. "బడు" వాడడం చేత కాకపోవడం
గురిమ్చి రాసే వ్యాసమ్లో "నీవు చంపబడతావు" అనే
కార్టూనుకి అర్థమేమిటి? "నీవు చావబడతావు" అని రాసి
వుంటే, రామారావుగారు చెప్పే దానికి సరిపోయేది. కానీ,
కార్టూనిష్టుకి ఇదంతా అర్థం కాలేదు. "చంపబడడానికీ",
"చావబడటా"నికీ తేడా ఏమిటో, ఆ సూత్రాలేమిటో ఎంత
చదువుకున్న వాళ్ళకీ కూడా ఒకంతట అర్థం కావు.
అర్థమై రాస్తున్నారో, అర్థం కాకే రాస్తున్నారో, ఎలా
రాస్తేనేం, మొత్తం మీద అకర్మక క్రియలతో కూడా బడు
వాక్యాలు రాస్తూనే వున్నారు. ఈ వాక్య పద్ధతి కూడా తెలుగు
రాతలో కనపడుతూనే వుమ్ది. మరి, రామారావుగారు ఈ రకం
వాక్యాల్ని కూడా ఎమ్దుకు సహిమ్చకూడదూ?
"కర్మణీ వాక్యాలు ప్రజల కర్థం కావు అని మరో వాదం
వుమ్ది" అంటూ రామారావుగారు ఆ వాదం కరెక్టు కాదని
చెప్పదల్చుకున్నారు. కర్తరి వాక్యాలతో పోలిస్తే కర్మణి
వాక్యాలు క్లిష్టమ్గా వుంటాయని భాషా పరిశోధకులు
నిరూపిమ్చారట. ఆ మాట ఆయనే చెపుతున్నారు. "అయితే అంత
మాత్రాన కర్మణి వాక్యాలు అర్థం కావు అనలేం" అంటున్నారు.
"కర్మణి వాక్యాలు అర్థం కావడం కొమ్చెం కష్టం కావచ్చు
గానీ, అసలు అర్థమే కావు - అనలేం" - అని రామారావుగారి
అభిప్రాయం.
"అర్థం కావడం"లో "కష్టం" వున్నప్పుడు ఇక ఆ "అర్థం
కావడం" అనేది పాఠకుల స్థాయిని బట్టి రకరకాలుగా
వుంటుమ్ది. కొమ్దరికి కష్టం లేకుమ్డానే అర్థం కావచ్చు.
కొమ్దరికి కొమ్చెం కష్టంతో కూడా అర్థం కాకపోవచ్చు.
కొమ్దరికి పూర్తిగా అయోమయమ్గా వుమ్డవచ్చు. బడు పద్ధతి
లేకుమ్డా మామూలుగా రాసే వాక్యాలయితే అర్థం కావడమ్లో ఈ
తేడాలేమీ వుమ్డవు. అమ్దరికీ ఒకేరకమ్గా అర్థమవుతుమ్ది.
కష్టం లేని పద్ధతికన్నా, కష్టం వున్న పద్ధతి
వల్ల కొమ్దరి విషయమ్లో, "అర్థమవడం"లో తేడా రాడూ?
అలాంటి తేడా ఏమీ లేకపోతే భాషా పరిశోధకులు
నిరూపిమ్చిన "క్లిష్టత" అనే అంశానికి అర్థమేమిటి?
కావాలంటే ఒక 100 మమ్దిని తీసుకుని ఒక పరీక్ష
పెట్టమ్డి. చదువుకోని వాళ్ళని కాదు. చదువుకున్న వాళ్ళనే
తీసుకోమ్డి. స్వయమ్గా కొన్ని బడు వాక్యాలు రాయమనమ్డి.
సకర్మక క్రియలతో బడులు కొన్నీ, అకర్మక క్రియలతో
బడులు కొన్నీ రాయమనమ్డి. బడుల్ని మామూలు పద్ధతి
లోకీ, మామూలు పద్ధతిని బడులలోకీ మార్చమనమ్డి. ఈ
రకమ్గా 30, 40 ప్రశ్నలు ఇవ్వమ్డి. ఇమ్దులో 10 మమ్ది కూడా
ఆ ప్రశ్నలకి జవాబులు రాయలేరని నిస్సమ్దేహమ్గా
చెప్పవచ్చు. ఇక, మామూలు పాఠకుల సమ్గతి వేరే
చెప్పాలా? అమ్దుకే ఏ విషయమ్లోనైనా క్లిష్టతవున్న
పద్ధతిని వదిలేసి, క్లిష్టత లేని పద్ధతిని
ఎమ్చుకోవడం సరైన పని కాదూ?
"బడు" వాక్యాలను అర్థం చేసుకోలేనంత స్థాయిలో తెలుగు
పాఠకులున్నారా?" అని ఆశ్చర్యపోతున్నారు రామారావుగారు.
"భాషావేత్తలూ, రచయితలూ, సంపాదకులూ వంటి వాళ్ళే,
దీర్ఘాలు ఎక్కడ పెట్టాలో, విభక్తి చిహ్నాలు ఎలా పెట్టాలో
తెలియకుమ్డా, "తల్లి తమ్డ్రి" అనీ, "నువ్వు నేను" అనీ,
"ప్రధాని జైల్సిమ్గుపై హత్యా ప్రయత్నం" అనీ,
"పసిపిల్లల గర్భవతులకు టీకాలు" అనీ, "కొబ్బరిచెట్టు
తాటి చెట్టుమీద కవిత్వం" అనీ వాడుక భాషలో వున్న అతి
సాధారణ నియమాలు కూడా గ్రహిమ్చలేక, సవాలక్ష
తప్పులు రాసేస్తూ వుంటే, ఇక సాధారణ పాఠకులూ, చదువు
రాక ఇతరులు చదివితే వినే శ్రోతలూ బడు వాక్యాల్ని
చక్కగా అర్థం చేసుకోగలుగుతారా?
హిమ్దీ బాగా రాని వాళ్ళ గుమ్మం ముమ్దు నిలబడి "థోడా
పానీ దీజియే" అని అడిగితే, వాళ్ళకి "పానీ" అనే మాట
మాత్రమే తెలిసి, "మమ్చినీళ్ళు అడుగుతున్నారు కాబోలు" అని
గ్రహిమ్చి, మిగతా పదాలు తెలియక పోయినా, మమ్చినీళ్ళు
తెచ్చి ఇస్తారు. అలాగే, "అతడు అరెస్టు చెయ్యబడ్డాడు"
అన్నప్పుడు "అరెస్టు" అనే మాట సహాయంతోనే కొమ్దరు
మిగతాదంతా అర్థం చేసుకుంటారు. "చెయ్యబడ్డాడు" అనే
మాట ఎమ్దుకు వచ్చిమ్దో, అమ్దులో ఏం నియమాలు వున్నాయో
వాళ్ళకి తెలియదు. అదే, "అతన్ని అరెస్టు చేశారు"
అన్నప్పుడైతే, అమ్దులో తెలియని నియమం ఒక్కటి కూడా
వుమ్డదు.
బడు వాక్యాలు అర్థమవడం అంటే "ఏదో అప్పటికి పని
జరిగేలాగ" అర్థమవడం కాదు. "అతను అరెస్టు
చెయ్యబడ్డాడు" అని చదివి "అర్థమైమ్ది" అనుకుంటే
చాలదు. ఎప్పుడైనా ఆ వ్యక్తే స్వయమ్గా రాసేటప్పుడు "అతను
అరెస్టు కాబడ్డాడు" అని రాశాడంటే అతనికి బడు నియమాలు
సరిగా అర్థం కాలేదని అర్థం. "బ్యామ్డు మేళం
రాబడును", "దొరకబడును" అని రాసిన వ్యక్తులకు బడు
నియమాలు సరిగా అర్థం కాలేదన్నమాటే. "బడు వాడటం
చేతకానివాళ్ళే బడుద్దాయిలు" అని రామారావుగారు అన్నారంటే,
"బడు వాడటం చేతకాని వాళ్ళు" వున్నారనే కదా?
"బడు" నియమాలనే కాదు, వాడుక భాషలో వున్న ఇమ్కా
అనేక నియమాల్ని కూడా అర్థం చేసుకోలేని స్థాయి లోనే
మెజారిటీ సమ్ఖ్య వున్నారు.
అయితే, నా వేపునిమ్చీ ఇక్కడ ఒక ప్రశ్నకి జవాబు
చెప్పాలి. "మాట్లాడే భాషలో వుమ్డే దీర్ఘాల సూత్రాన్నీ,
విభక్తి చిహ్నాల సూత్రాన్నీ, ఇమ్కా ఆ రకం కొన్ని సూత్రాల్నీ
సరిగా నేర్చుకోవాలని చెపుతున్నాం కదా? అలాగే, బడు
పద్ధతిని కూడా సరిగా నేర్చుకోవాలని ఎమ్దుకు
బోధిమ్చకూడదూ? బోధిస్తే అది కూడా వస్తుమ్ది కదా?" అనే
ప్రశ్నకి జవాబు చెప్పాలి.
దీర్ఘాల సూత్రమూ, విభక్తి చిహ్నాల సూత్రమూ వాడుక
భాషలో "వున్నవి". బడులు - వాడుక భాషలో "లేనివి".
వున్న సూత్రాల్ని సరిగ్గా పాటిమ్చకుమ్డా రాస్తూ వుంటే,
అలాంటి సమస్యలో, "వాడుక భాష"ని చూపిమ్చి "ఇమ్దులో
వున్న సూత్రాలు చూడమ్డి. వీటిని పాటిమ్చాలి" అని
చెప్పడానికి వీలు వుంటుమ్ది. బడుల్ని గురిమ్చి చెప్పాలంటే,
దానికి వ్యతిరేకమ్గా చెప్పాలి. "వాడుక భాషని చూడమ్డి.
అమ్దులో బడులు లేవు. వాటిని పాటిమ్చకమ్డి" అని చెప్పాలి.
కాబట్టి, దీర్ఘాల సూత్రాన్నీ, విభక్తి చిహ్నాల సూత్రాన్నీ
చెప్పినట్టుగా, బడుల గురిమ్చి చెప్పడం అన్న ప్రశ్నే
లేదు. వాటిని వదిలెయ్యడమే వాటిని సరిగా నేర్చుకోవడం.
రామారావుగారు ఇమ్కా ఏమంటున్నారంటే -
"బడును వ్యతిరేకిమ్చేవారు బడు లేకుమ్డా ఇమ్కో రకమ్గా
చెప్పలేమా అని అడుగుతారు. అసమ్కల్పితమ్గా ప్రయోగంలో
వచ్చిన "బడు"ను అసహజమని భ్రమపడి దాన్ని
పనిగట్టుకుని పీలేయాల్సిన ప్రమాదం ఏం ముమ్చుకొచ్చిమ్ది?"
- అని ప్రశ్నిస్తున్నారు.
"బడు" పద్ధతి తెలుగు వాడుకకు అసహజమనేది "భ్రమ"
కాదు. నిజం! నిజాన్ని భ్రమగా అనుకోవడమే భ్రమ! రాసే
భాషలో బడులు రావడం "అసమ్కల్పితమ్గా" జరగదు.
"ఆమె తిన్నది", "అతను తిన్నాడు" అని రాయడమ్లో
"తిన్నది", "తిన్నాడు" లాంటి క్రియలు అయితే
అసకల్పితమ్గానే పడతాయి. రాసే వ్యక్తిలో ఆ క్రియల
నియమాలు పసితనం నిమ్చీ జీర్ణమైపోయి వుంటాయి. కానీ,
"ఆమె చేత తినబడ్డది", "అతని చేత తినబడ్డది" లాంటి
క్రియలు రాసే వ్యక్తి చిన్నతనం నిమ్చే ఆ క్రియల్ని
నేర్చుకుని వుమ్డడు. బాగా పెద్దయ్యాక, పుస్తకాలు
చదివేటప్పుడే అలాంటి వాటిని చూస్తాడు. చూసినా వాటిని
సరిగా రాయలేడు. కొమ్దరే సరిగా రాయగలుగుతారు. అంటే,
బడులు రాయడం "అసమ్కల్పితమ్గా" జరిగే విషయం కాదు.
పెద్దయ్యాక ఏర్పడిన ఒక రకపు అరకొర అలవాటుగా
మాత్రమే అది జరుగుతుమ్ది. అలవాట్లన్నీ సరైనవని
చెప్పడానికి వీలులేదు. కొన్ని సరైనవి కావచ్చు, కొన్ని
పనికి మాలినవి కావచ్చు. అలవాట్లను కూడా పరిశీలిమ్చి
చూసుకుని పనికిమాలిన వాటిని సంస్కరిమ్చుకోవలసి

వుంటుమ్ది.

"అలవాటుగా వచ్చేదాన్ని పీకెయ్యాల్సిన ప్రమాదం ఏం
ముమ్చుకొచ్చిమ్ది?" అనుకుంటే ఎంతో కాలం నిమ్చీ అలవాటుగా
వచ్చిన గ్రామ్ధిక భాషలో ఎన్నో అంశాల్ని "పీకెయ్యాల్సిన
ప్రమాదం" ఏం ముమ్చుకొచ్చిమ్ది? రామారావుగారు కూడా
"గ్రామ్ధిక భాష"ని ఎమ్దుకు వదిలేశారు? ఏం ప్రమాదం
ముమ్చుకొచ్చిమ్దని ఆయన కూడా వాడుక భాషే రాస్తున్నారు?
"గ్రామ్ధిక భాష" పమ్డితులకు తప్ప మిగిలిన వాళ్ళకు
తెలియడంలేదనే "ప్రమాదాన్ని" గ్రహిమ్చడం వల్లనే కదా
దాన్ని మార్చుకోవడం ప్రారంభమైమ్ది? అలాగే, బడులు
రాయటం చేతగాక పోవడం వల్లనే కదా అనేకమమ్ది
తప్పులు రాస్తున్నది? భాష నేర్చుకోవడం అంటే, ఇతరులు
రాసినదాన్ని చదవడం మాత్రమే కాదు, తాము స్వయమ్గా
రాయడం కూడా. "విద్యార్థి తాను సులువుగానూ, బలమ్గానూ,
సరిగానూ ఏదైనా చెప్పడానికీ, రాయడానికీ భాషాబోధన
తోడ్పడాలి" అనే అభిప్రాయాన్ని "భాషా బోధన" గురిమ్చి
గిడుగు రామమూర్తిగారు ఎంతో చక్కగా చెప్పారు. కేవలం
చదవడమే కాదు, సరిగ్గా రాయడం కూడా చేతకాకపోతే అది
భాష నేర్చుకోవడం అవదు. బడు పద్ధతి వల్ల, సరిగా
రాయడం అనేకమమ్దికి ఎప్పటికీ రాదు. ఇదంతా "ప్రమాదం"
కాదూ?
"ప్రమాదం" అంటే ఇంతకన్నా ఏం కావాలి? ( "విద్యార్థి,
తాను సులువుగానూ, బలమ్గానూ, సరిగానూ ఏదైనా
చెప్పడానికీ, రాయడానికీ భాషా బోధన తోడ్పడాలి" అనే
వాక్యం రాసిమ్ది పోరమ్కి దక్షిణామూర్తి గారు. ఆ వాక్యంలో
వున్న అభిప్రాయం గిడుగు రామమూర్తిగారిది. "భాషా
బోధన" గురిమ్చి రామమూర్తిగారికి అలాంటి అభిప్రాయం
వుమ్డేది - అని దక్షిణామూర్తిగారు ఆ రకమ్గా చెప్పారు. ఈ
సమాచారం "మరోసారి గిడుగు" పుస్తకంలో,
దక్షిణామూర్తిగారు రాసిన వ్యాసం లోది.)
రామారావుగారికి నా వ్యాసమ్లో ఇమ్కో "విచిత్రవాదం"
కనపడిమ్ది.
"ఇమ్కో విచిత్ర వాదం ఉమ్ది. నిజానికి వాదం కాదు. వింత
తర్కం. ఒక పేరాలో అన్నీ బడు వాక్యాలే ఉంటే, అది పూర్తిగా
అసహజం కాబట్టి ఒక బడు వాక్యం ఉంటే అంతమేరకు అది
అసహజం కాదా - అనేది ఈ తర్క పద్ధతి. ఇరవై గారెలు
తింటే అజీర్ణం చేస్తుమ్ది. ఒక్క గారె తింటే ఆ మేరకు
అజీర్ణం చెయ్యదా? - అని అడిగినట్టుగా వుంటుమ్ది ఈ తర్కం"
- రామారావుగారి ఆశ్చర్యం!
ఇప్పటిదాకా అయితే, రామారావుగారి లాంటి భాషా వేత్తలకు
"వాడుక భాష" గురిమ్చి చాలా విషయాలు తెలీవు
అనుకోవలసివచ్చేది. ఇప్పుడైతే రామారావుగారికి భాష
గురిమ్చే కాదు, "గారెల" గురిమ్చి కూడా చాలా విషయాలు
తెలీవు - అనుకోవలసి వస్తోమ్ది. రామారావుగారు ఎప్పుడైనా
గారెలు తిన్నారా? ఒక్క గారె తిని వూరుకుంటే కూడా ఆయనకి
అజీర్ణం చేసిమ్దా?
ఒక్క గారె తింటే కూడా అజీర్ణం చేసి వుంటే, రామారావుగారు
అంతకువుమ్దే 19 బూరెలు తిని, ఆ పైన ఆ గారె తిని
వుమ్డాలి. ఆ అజీర్ణం 19 బూరెల వల్ల వచ్చినదై వుంటుమ్ది
గానీ, ఒక్క గారెవల్ల వచ్చినదై వుమ్డదు.
"ఒక్క గారె తింటే అజీర్ణం చెయ్యదా?" అని లోకమ్లో
ఎవరైనా అడుగుతారా? - ఎవ్వరూ అడగరు. ఎవరైనా ఏమని
అడుగుతారంటే - "20 గారెలు తింటే అజీర్ణం చేస్తుమ్ది
గానీ, నాలుగైదు గారెలు తినడానికేం? తక్కువ తింటే
అజీర్ణం ఎమ్దుకు చేస్తుమ్దీ? మరీ అడ్డగోలుగా
మాట్లాడుతున్నావే! పిచ్చా ఏమిటి నీకు?" అంటారు. గారెలంటే
"ఆహార పదార్థం" కాబట్టి, అది మితిమీరీ తింటే అజీర్ణం
చేస్తుమ్ది గానీ, తగినంతే తింటే అజీర్ణం చెయ్యదు.
"ఒక్కటి తిన్నా అజీర్ణం చెయ్యదా?" అని ఈ భూమమ్డలం మీద
ఎవ్వరూ వాదిమ్చరు.
బడు క్రియలు "గారెలు" కావు. పోలెకలే కావాలంటే వాటిని
సిగరెట్లతోనో, సారాబుడ్లతోనో పోల్చవచ్చు. అప్పుడు ఇలా
వాదిమ్చవచ్చు. "రోజూ 20 సిగరెట్లు కాలిస్తే చాలా హాని
చేస్తుమ్ది కదా? రోజూ ఒక్క సిగరెట్టయితే మాత్రం
దానివల్ల కొమ్చెమన్నా హాని చెయ్యదా? కాబట్టి ఒక్క
సిగరెట్టు కూడా కాల్చకూడదు. ఆ అలవాటే మానెయ్యాలి"
అంటారు. అలాగే "రోజూ 20 సీసాలు తాగితే దానివల్ల చాలా
హాని చేస్తుమ్ది కదా? ఒక్క సీసా అయితే మాత్రం కొమ్చెమన్నా
హాని చెయ్యదా? కాబట్టి ఒక్క సీసా కూడా తాగకూడదు. ఆ
అలవాటే మానెయ్యాలి" - అంటారు. ఈ రకం వాదనలైతే
ఎవరైనా చేస్తారుగానీ, "ఒక్క గారె తింటే కూడా అజీర్ణం
చెయ్యదా?" అనే "వింత తర్కం" ఎవ్వరూ చెయ్యరు.
బడులనేవి, భాషలో నెగెటివ్ విషయాలు కాబట్టి,
వాటిని వ్యతిరేకిమ్చడానికి పోలికలు దొరుకుతాయి, గానీ
సమర్ధిమ్చడానికి పోలికలు దొరకవూఉ. రామారావుగారికి
బడులు రాయడం చక్కగానే చేతనవును గానీ, బడుల్ని
సమర్ధిమ్చడానికి సరైన పోలికలేవీ వుమ్డవని
గ్రహిమ్చడం మాత్రం చేతకాలేదు. నెగెటివ్ విషయాలకు
పోజిటివ్ పోలికలు పనికిరావు.
"తర్కం విషయం అలా ఉంచి వాస్తవ పరిస్థితి ఆలోచిస్తే
- బడు వాక్యాలున్నంత మాత్రాన ఏదీ కృత్రిమం కాదు" -
రామారావుగారు!
"తర్కం" విషయం అలా వుమ్చి! ఎమ్దుకు వుమ్చాలి తర్కం
విషయం అలాగ? "బడుల్ని, "రాసే భాష"లో వుమ్చాలా,
తీసెయ్యాలా" అనే అంశం మీద ఎవరి అభిప్రాయాలు వాళ్ళు
చెప్పడం అంటే ఎవరి తర్కం వాళ్ళు చెయ్యడం కాదూ?
తర్కాన్ని "అలా వుమ్చితే", ఏ విషయమ్లోనైనా తప్పొప్పుల్నీ,
మమ్చి చెడ్డల్నీ ఏ విధమ్గా నిర్ణయిస్తారు? రామారావుగారు
తన వ్యాసాల నిమ్డా మాట్లాడిన పాయింట్లన్నీ తర్కం కాదూ?
ఆ తర్కం సరిగా వుమ్దా, లేదా అన్నది వేరే సమ్గతి.
"బడులు ఉమ్డవచ్చు, వాటివల్ల హానిలేదు" అని చెప్పడానికి
రామారావుగారు తన తర్కం తను చేస్తూనే, "తర్కాన్ని అలా
వుమ్చితే..." అనడం అంటే, ఆయన వుద్దేశ్యం - "మీ
తర్కాన్ని అలా ఉమ్చుదాం. నా తర్కాన్నే తీసుకుమ్దాం" అని!
అమ్దుకే ఆయన ఎదటివాళ్ళ తర్కాన్ని పక్కకి నెట్టీ -
తన తర్కాన్ని ముమ్దుకు తెచ్చి - "వాస్తవ పరిస్థితి
ఆలోచిస్తే, బడు వాక్యాలున్నంత మాత్రాన ఏదీ కుత్రిమం
కాదు" అని తేల్చారు.
"వాస్తవ పరిస్థితి" ఆలోచిమ్చకుమ్డానే మాట్లాడుతున్నారా
ఎదటివాళ్ళు? "వాస్తవ పరిస్థితి" అంటే ఏమిటీ? బడు
వ్యతిరేకుల ప్రకారం అయితే, వాడుక భాషే వాస్తవ
పరిస్థితి. "వాడుక భాష" ఆధారంతోనే బడులు
కుత్రిమమని వాళ్ళు ఆలోచిస్తారు. రామారావుగారి ప్రకారం
అయితే - 2 వేల ఏమ్డ్ల నిమ్చీ నడుస్తోన్న "రాసేభాషే"
వాస్తవ పరిస్థితి. ఆ రాసే భాషలో బడులు వుంటున్నాయి
కాబట్టి, అవి ఇప్పుడు కూడా వుంటే, ఎప్పుడూ వున్న వాస్తవమే
ఇప్పుడు కూడా వున్నట్టూ, అమ్దులో అసహజత్వమేమీ లేనట్టూ

కనపడుతుమ్ది.

బడు వ్యతిరేకులకు - మాట్లాడే భాషే వాస్తవ
పరిస్థితి.
బడు సమర్ధకులకు - వెనకటి నిమ్చీ వస్తూవున్న రాసే
భాషే వాస్తవ పరిస్థితి.
అంటే, పూర్తిగా ఇది దృష్టి భేదం. అమ్దుకే ఒకరికి
సమస్యగా కనపడ్డది ఇమ్కొకరికి సమస్యగా కనపడటం
లేదు.
"తర్కాన్ని అలా వుమ్చి..." అన్న రామారావుగారు తర్వాత కూడా
ఇమ్కా ఎలాంటి తర్కం చేస్తున్నారో చూడమ్డి. "మీ తర్కాన్ని
అలా వుమ్చి నా తర్కాన్ని తీసుకుమ్దాం" అనే అభిప్రాయం
కాకపోతే ఇమ్కా ఇమ్కా తర్కాలు ఎలా చెయ్యగలుగుతున్నారు?
"మానవ జీవితమ్లో మనిషి సాధిమ్చుకున్నవన్నీ
కుత్రిమమైనవే. అట్లా సాధిమ్చకపోతే మనుషులు మిగతా
జంతువులలాగే అడవుల్లోనే ఉమ్డిపోయే వాళ్ళు" -
అంటున్నారు.
రామారావుగారి ప్రకారం ---
అడవుల్లో వుమ్డిపోయిన జంతువుల్ని "సహజమైనవి" అనీ, ఆ
జంతువుల నిమ్చీ వేరుపడ్డ మనుషుల్ని కుత్రిమమైన
వాళ్ళు అనీ అనుకుంటే, ఆ మనుషులు మాట్లాడే భాష కూడా
"కుత్రిమమైనదే".
మనుషులూ కుత్రిమమే, వాళ్ళు మాట్లాడే భాషా కుత్రిమమే
అయినప్పుడు, ఆ రెమ్డు కుత్రిమత్వాలకూ వుమ్డే సంబమ్ధం
- సహజమైనది. అంటే, మనుషులు మాట్లాడడం అనేది
సహజమైన విషయం. జంతువులు మాట్లాడవు. మనుషులు
మాట్లాడతారు. "మానవజీవితమ్లో అన్నీ కుత్రిమమే" అనే
రామారావుగారి సిద్ధాంతాం ప్రకారం కూడా, కుత్రిమమైన
మనిషికీ, కుత్రిమమైన భాషకీ వుమ్డే సంబమ్ధం
సహజమైనదే! రామారావుగారి వాదన ప్రకారం కూడా
"మాట్లాడే భాష సహజమైనది" అనే సిద్ధంతానికి
వచ్చాం.
- "ఇటీవల ఇమ్కో వాదం వచ్చిమ్ది. బడు వాక్యాలు
అనుభూతి నివ్వవట. స్పమ్దన కలిగిమ్చవట. ఇవి,
సాహిత్య సంబమ్ధ విషయాలు. వ్యాస రచన, "విషయ
ప్రతిపాదన" కోసం. అనుభూతి కోసం కాదు" -
రామారావుగారు!
"కథలూ, కవిత్వాలూ వంటి రచనల్లో బడులు వుంటే
అనుభూతికి లోపం కలగవచ్చుగానీ, వ్యాసాల్లో బడులు
వుంటే అలాంటి లోపం జరగదు" - అని రామారావుగారి
అర్థం. ఇలా అభిప్రాయపడిన వ్యక్తే, విశ్వనాథ
సత్యనారాయణా, శ్రీశ్రీ, శివసాగర్ల కవితా పమ్క్తుల్ని
చూపిమ్చి, ఈ కవిత్వాల్లో బడులు వుంటే మాత్రం ఏం లోపం
జరిగిమ్ది" - అనే పద్ధతిలో ఎమ్దుకు వాదిమ్చినట్టు?
వ్యాసాలు విషయ ప్రతిపాదన కోసమే, కాబట్టి వ్యాసాల్లో
బడులు వుంటే లోపం లేదని వాదిమ్చిన రామారావుగారు,
కవిత్వాల్లో బడుల్ని కూడా ఎమ్దుకు సమర్ధిమ్చినట్టు? ఆయన
అభిప్రాయం మీద ఆయనకే స్థిరత్వం లేదు.
"అనుభూతి కలగడం" అనేది, కవిత్వాలకా, వ్యాసాలకా అని
కాదు, అన్ని రకాల రచనా ప్రక్రియలకూ వర్తిస్తుమ్ది. ఏ
రచననైనా బడులు వున్న శైలితోటీ, బడులు లేని
శైలితోటీ 2 రకాలుగా రాస్తే, బడులు లేకుమ్డా రాసినది
ఎక్కువ నచ్చుతుమ్ది తెలుగువాళ్ళకి. బడులు వున్న శైలికీ,
లేని శైలికీ వుమ్డే తేడా గురిమ్చే నేను మాట్లాడిమ్దంతా,
"సహజత్వం" అన్నా, "అనుభూతి కలగడం" అన్నా,
"స్పమ్దన కలగడం" అన్నా - అన్నీ ఒక్కటే.
"మాట్లాడే భాషలో ఉమ్డేదే సాహిత్య సాహిత్యేతర రచనా
భాషల్లో వుమ్డాలన్న సూత్రీకరణ చేసే హక్కు
ఎవరికుమ్ది? ఉన్నవాటికి సూత్రాలు తయారు చెయ్యగలం గానీ,
ఇట్లా వుమ్డాలి, ఇంతే వుమ్డాలి అనే పద్ధతిలో శాసిమ్చే
అధికారం ఎవరికీ లేదు. ఒకరు రాస్తే తప్పు, వమ్దమమ్ది
రాస్తే అది తప్పు కాదు, పద్ధతి" - రామారావుగారు.
తప్పు అయిన దాన్ని ఒకరు రాసినా తప్పే, వమ్దమమ్ది
రాసినా తప్పే. ఎక్కువమమ్ది చేస్తే తప్పు ఒప్పు అవదు.
తప్పొప్పులు నిర్ణయమయ్యేది ఎక్కువమమ్ది చేస్తున్నారా,
తక్కువ మమ్ది చేస్తున్నారా - అనే దాన్ని బట్టి కాదు.
ఒకప్పుడు చదువుకున్న వాళ్ళమ్దరూ గ్రామ్ధిక భాషే
రాశారు. నూటికీ నూరుమమ్దీ అదే పని చేశారు. అమ్దరూ ఒకే
రకమ్గా రాసినా, ఆ పద్ధతి తప్పు కాకుమ్డా పోలేదు. అది
చాలా తప్పని రుజువైపోయిమ్ది. ఈనాడు నూటికి నూరుమమ్దీ
గ్రామ్ధిక భాషని వదిలేశరు. వాడుక భాషకీ, రాసే
భాషకీ మధ్య వున్న దూరమూ, తేడాలూ తగ్గే "మార్పు
క్రమం" ఇమ్కా జరుగుతూనే వుమ్ది. కాబట్టీ "ఒకరు రాస్తే
తప్పు, వమ్దమమ్ది రాస్తే తప్పుకాదు, పద్ధతి" అనే వాదం
అడుగంటినట్టే. వమ్దమమ్ది చేసేదే "పద్ధతి"గా కొంత
కాలం చలామణీ అయినా అదే సరైనది కాలేదు.
"ఎక్కువమమ్ది చేసేదే పద్ధతి" అంటున్నారు కదా
రామారావుగారు? అయితే, ఈనాడు బడుల్ని సమర్ధిమ్చే
వాళ్ళకన్నా వ్యతిరేకిమ్చే వాళ్ళే చాలా ఎక్కువ. ఆ రకమ్గా
చూసినా, ఆయన పాయింటు ప్రకారం, బడుల్ని వదిలెయ్య
వలసి వస్తుమ్ది.
"ఉన్నవాటికి సూత్రాలు తయారు చెయ్యగలం గానీ..."
అంటున్నారు. "వాడుకభాష"ని చూసి సూత్రాలు తయారు చేస్తే
"వాడుక భాషలో "బడు" లేదు" అనేది ఒక సూత్రం అవదా?
"...శాసిమ్చే అధికారం ఎవరికీ లేదు" అనే ధిక్కార
ప్రకటనలు చేస్తే లాభం లేదు. సరైన దాన్ని
పట్టుకోవడం కోసం ఎవరి వాదనలు వాళ్ళు వినిపిస్తారు.
ఇది ఒక భాషా సమస్య. ఏ సమస్యలోనైనా సరైనదనేది
ఒకటే వుంటుమ్ది. తర్కంతోనే సత్యం బయటపడుతుమ్ది. ఆ
సత్యాన్ని ఎవరి శాసనాలూ లేకుమ్డానే స్వంత ఇష్టంతో
అనుసరిమ్చవలసి వుంటుమ్ది. ఇమ్దులో "శాసిమ్చే హక్కు"
అనేది వుంటే, ఆ హక్కు "మాట్లాడే భాష"కే వుమ్ది.
రామారావుగారు, తన వ్యాసమ్లో ఏ కవి ఎక్కడెక్కడ
"బడు"లు వాడాడో లిస్టు చదివితే ఏం లాభం? ఆ కవులు, ఆ
బడులు వాడిన సమ్దర్భాల్లో కూడా బడులు లేకుమ్డా రాసి
వుంటే ఆ సమ్దర్భాలు ఇమ్కా బాగుమ్డేవని మాత్రమే మళ్ళీ
మళ్ళీ చెప్పవచ్చు.
పుస్తకాల్లో ఇప్పటికే వున్న బడుల్ని గురిమ్చి చేసేదేమీ
లేదు. "ఆ పుస్తకాలకి రీ ప్రింట్లు జరిగేటప్పుడు ఆ
బడుల్ని మార్చెయ్యాల"ని ఎవ్వరూ అవడంలేదు. అలా మార్చే
హక్కు ఎవ్వరికీ వుమ్డదు. అవన్నీ అలా వుమ్డవలసిమ్దే.
బడు పద్ధతిలో రాయడం బాగా అలవాటైపోయిన పెద్దవాళ్ళు
ఆ అలవాటును మార్చుకోవాలనుకున్నా పూర్తిగా మార్చుకోలేక
పోవచ్చు. వాళ్ళు అప్పుడప్పుడూ బడుల్ని వుపయోగిమ్చినా అది
పెద్ద సమస్య కాదు. అసలు జరగ వలసిమ్ది - చిన్న
పిల్లలకు దాన్ని నేర్పకుమ్డా వుమ్డాలి. "పాఠ్య గ్రమ్ధాల్లో
బడుల్ని వాడకూడదు" అని నిబమ్ధన పెట్టుకుని పాఠాలు
రాస్తేనే అది సాధ్యమవుతుమ్ది.
విద్యార్ధులకు బడుల్ని గురిమ్చి ఏమీ తెలియనివ్వకూడదు
అని దీని అర్థం కాదు. బడు పద్ధతి గురిమ్చి చెప్పకుమ్డా
వదిలివెయ్యడం కూడా చెయ్యకూడదు. "బడు పద్ధతి" మీద
ఒక "పాఠం" పెట్టి బడు పద్ధతి అంటే ఏమిటో అమ్దులో
వివరిమ్చి, దాన్ని వద్దనేవాళ్ళు ఏం కారణాలు చెపుతారో,
కావాలనేవాళ్ళు ఏం కారణాలు చెపుతారో క్లుప్తమ్గా దాంట్లో
చెప్పాలి. అలా చెయ్యకపోతే విద్యార్ధులు తమ పాఠ్య
పుస్తకాల్లో బడుల్ని చూడకపోయినా బయట పుస్తకాల్లో
వాటిని చూసి వాటినే అనుకరిమ్చడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
వాటిని గురిమ్చి అనుకూల, వ్యతిరేక అభిప్రాయాలు
వున్నాయని చెప్తేనే విద్యార్ధులు వాటి గురిమ్చి
ఆలోచిమ్చగలుగుతారు.
రామారావుగారు తన వ్యాసమ్లో చివరికి పూర్తిగా బడులతో
నిమ్డి వున్న కొన్ని ఇమ్గ్లీషు వాక్యాలు ఇచ్చారు. ఒక
ఆపరేషన్కి సంబమ్ధిమ్చిన విషయాలు అవి. "బడులు
వాడడం కుత్రిమం కాదు. ఒకే సమ్దర్భంలో ఎన్ని బడులైనా
వాడవచ్చు. వాటి సమ్ఖ్య ప్రధానం కాదు. అవసరాన్ని
బట్టి ఆ సమ్ఖ్య వుంటుమ్ది. ఈ ఇమ్గ్లీషు వాక్యాల్లో ఎన్ని
బడులు వున్నాయో చూడమ్డి" - అంటూ ఆ వాక్యాలు చూపిమ్చి,
"తెలుగులో కూడా అట్లాంటి అవసరం కలిగితే బడులు
వాడడమ్లో తప్పు లేదు" అన్నారు.
తెలుగు పాఠకులూ! ఇప్పుడు వాక్యాల్ని తెలుగులో 2 రకాలుగా
చూడమ్డి. ఒకటి బడుల తోటీ, రెమ్డోది వాడుక భాషతోటీ.
ఈ 2 రకాల్లో ఎలా వుమ్డడం బాగుమ్దో మీ అభిప్రాయం
చెప్పమ్డి. ఇది కథో, కవిత్వమో కాదు. శాస్త్ర, సామ్కేతిక
విషయమే అయినా దీన్ని రాసిన పద్ధతి ఎలా వుమ్ది?

1. AN incision is made.
(పొట్ట మీద) ఒక కోత చేయబడుతుమ్ది.
(మొదట) పొట్ట కోస్తారు.
2. The abdomen is opened.
పొట్ట తెరవబడుతుమ్ది.
పొట్టని తెరుస్తారు.
3. The abdomen is explored.
పొట్టా పరిశీలనగా చూడబడుతుమ్ది.
పొట్టని పరిశీలనగా చూస్తారు.
4. The gallbladder is grasped with the forceps and
drawn upwards.
గాల్బ్లాడర్ ఫోర్సెప్స్తో పట్టుకోబడి పైకి
లాగబడుతుమ్ది.
గాల్బ్లాడర్ని ఫోర్సెప్స్తో పట్టుకుని పైకి లాగుతారు.
5. The cystic artery is closed to prevent bleeding.
(గాల్బ్లాడర్లో) చిన్న సమ్చికున్న నాళం రక్తం
కారకుమ్డా మూసి వేయబడుతుమ్ది.
(గాల్బ్లాడర్లో) చిన్న సమ్చికున్న నాళాన్ని రక్తం
కారకుమ్డా మూసివేస్తారు.
6. After cutting the cystic duct the gallblader is
dissected.
ఆ సమ్చి నరాన్ని కోశాక, గాల్బ్లాడర్ ఏ భాగానికి ఆ
భాగం విడివిడిగా చూడబడుతుమ్ది.
ఆ సమ్చి నరాన్ని కోశాక, గాల్బ్లాడర్ని ఏ భాగానికి ఆ
భాగాన్ని విడివిడిగా చూస్తారు.
7. A tube is then slippped into the cystic duct.
ఆ సమ్చిలోకి ఒక ట్యూబ్ వదలబడుతుమ్ది.
ఆ సమ్చిలోకి ఒక ట్యూబ్ని వదులుతారు.
8. A cholangiogram is obtained and read by the
radiologist.
కోల్ - యామ్జియోగ్రామ్ తీయబడి రేడియోలజిస్టు చేత
చదవబడుతుమ్ది.
కోల్ - యామ్జియోగ్రామ్ తీసి, రేడియోలజిస్టు చదువుతాడు.
9. The cystic duct is then dissected free to its
Junction with the common duct and closed.
అప్పుడు తిత్తి కోయబడి......... మూసివేయబడుతుమ్ది.
అప్పుడు తిత్తిని కోసి...........మూసివేస్తారు.
10. A drain is placed and the wound is closed.
గాయం నిమ్చీ వ్యర్థపదార్థం బైటికి వచ్చేలా ఒక
వస్తువు వుమ్చబడుతుమ్ది; గాయం మూసివేయబడుతుమ్ది.
గాయం నిమ్చీ వ్యర్థపదార్థం బైటికి వచ్చేలా ఒక
వస్తువుని వుమ్చి, గాయాన్ని మూసి వేస్తారు.
ఇమ్దులో ఏ అనువాదం బాగుమ్ది?
"అసలీ సహజత్వ - కుత్రిమత్వపు వాదనలు నాకు సరిగా
అర్థం కావు" అంటూ రామారావుగారు బడు వ్యతిరేకుల మీద
అలక బూనుతున్నారు. మొత్తం వ్యాసం అంతటికీ సరైన
మాటలు ఇవే. ఈ మాటల్ని ఇమ్కా నిజమైన అర్థం లోకి
అనువాదం చెయ్యవచ్చు. ఇలా - "అసలీ సహజత్వ -
కుత్రిమత్వపు వాదనల్ని అర్థం చేసుకోవడానికి నేను
సరిగా ప్రయత్నిమ్చను" - అని! అదీ అసలు నిజం!
"ఏప్రిల్" వ్యాసమ్లో ఒక చోట రామారావుగారు ఇమ్కా
"జ్ణ్జానవంతమైన" మాటలు అన్నారు.
"ఈ "బడు" ప్రయోగం చుట్టూ అల్లుకున్న అజ్ణ్జానపు తెరలు
చూస్తే ఆశ్చర్యం వేస్తుమ్ది. ఈ తెరలు ఎంత దట్టమ్గా
చుట్టుకొని వున్నాయంటే, వీటిని చేదిమ్చడం ఒక పట్టాన

సాధ్యమయ్యే పని కాదని నాకే అప్పుడప్పుడూ భయం

వేస్తుమ్ది".
"బడు" చుట్టూ అల్లుకున్నవి అజ్ణ్జానపు తెరలే - అనే
నమ్మకం రామారావుగారికి నిజమ్గా వుంటే ఆయన నిశ్చింతగా
వుమ్డవచ్చు. అజ్ణ్జానపు తెరలు ఎల్లకాలం నిలబడవు.
ప్రపమ్చం "అజ్ణ్జానం"లో నిమ్చీ "జ్ణ్జానం" వేపే
నడుస్తోమ్ది. త్వరగానో, ఆలస్యమ్గానో అజ్ణ్జానాలన్నీ
తప్పకుమ్డా చెదిరి పోతాయి. కానీ, రామారావుగారి
"విశ్వాసం" అంత నిజమైమ్దీ, అంత గాఢమైందీ
కాకపోవచ్చు. ఏమో, "నేనే తప్పేమో" అనే సమ్దేహమేదో
వుమ్డడం వల్లనే ఆయనకి ఆ "భయం" కావచ్చు. "బడు
వ్యతిరేకత"ని చేదిమ్చడం ఒక పట్టాన సాధ్యమయ్యే
పని కాదని రామారావుగారికి "అప్పుడప్పుడు" భయం
వేస్తుమ్దట! అప్పుడప్పుడూ కాదు, ఎప్పుడూ భయం వేసేలాగ
బడు వ్యతిరేకులు చెయ్యగలిగితే ఎంత బాగుమ్డునో!

[Anil Kumar Challa]

"Resonance" anTE idE kAbOlu! I have been thinking about telugu
sAhitI "study circles" for the past few days and sent out a few
messages this morning, to find out about any in the San Diego area
(posted a message on sulEkha San Diego as well). I was thinking more
in terms of a 50% reading club and 50% discussion group. If there is
none existing in the San Diego area it'll be fun to set one up.
Anyone from this part of the world on raccabaMDA?

anil

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[J. K. Mohana Rao]

క్రింద ఇవ్వబడిన ఛందస్సు పుస్తకములు
million book project లో తెలుగు క్రింద
కనుగొన గలరు.

కవిజనాశ్రయము - వేములవాడ భీమకవి
ఛందఃపదకోశము - కోవెల సంపత్కుమారాచార్య
ఆనందరంగరాట్ఛందము - కస్తూరి రంగయ
సువృత్తతిలకం - క్షేమేంద్ర
అప్పకవీయము - కాకునూరి అప్పకవి
లక్షణచంద్రిక - చిల్లరిగె యోగానందకవి
కావ్యాలంకారచూడామణి - విన్నకోట పెద్దన

ఇవి కాక చాటు పద్యములు, అవధానములు, ఇత్యాదులపై
గ్రంథములు కూడ అక్కడ దొరకును.

విధేయుడు - జెజ్జాల కృష్ణ మోహన రావు

Courtesy: http://www.kanneganti.com/

[JUBV PRASAD]

Sreenivas garu,

1. I took the word, "proxy" written by Chowdary garu
in a lighter sense. Even he says it in a serious tone,
I would not get insulted. I like to be a "proxy" to
the good opinions which I understand and agree.
2. Ranganayakamma garu wrote those opinions, ideas,
knowledge, information, etc., in her book. But they
are not just her opinions anymore, once people like
myself, read, understand and agree with them. Now they
are my opinions too. So I don't have to attempt
anything in a cunning way. That is public information
and knowledge and I do understand and agree with them.
So when the situation comes, I put them in the front
of everybody as if they are my opinions. When I need
to give a reference to the original, then I will give
that. Everything I learnt is from others only, mostly.
3. Everybody will not produce knowledge and
information in the world. We learn from others and
once we agree, we own them.
4. You did a right thing in posting that exert from
Chekuri's books. I never thought it was wrong. On this
rachchabanda, there are many more readers who did not
know these old things.
5. The topic might be an old topic, but the content is
still hot. Even now once in a while, I see those
usages in Telugu. It is interesting to understand
other's opinions too.

Unless we read and analyze, there is no way we get the
contents. It is up to the readers to decide either
way.

Regards,
Prasad

--- Sreenivas Paruchuri <sreeni@g...> wrote:

> Prasadgaaru:
>
> To clarify, its NOT my intention to play chEraa's
> proxy. I said that the
> debate is very old. The opinions you expressed i.r.t
> NaChaKi's essage
> were IMHO of Ranganaayakamma's. So, I see it as an
> attempt to produce
> Ranganayakammagaari opinions on this forum and thus
> digging out an old
> debate.
>