[racchabanda] రామ రామ!
Krishna Rao Maddipati
పుట్టి సుమారు 120 సంవత్సరాలు బ్రతికిన (మరణ కాలం 1518 అనుకుందాం)
కబీరును, 1620 లో పుట్టిన కంచెర్ల గోపన్నను (అంటే కబీరు మరిణించిన
వంద సంవత్సరాల తర్వాత) జతజేసి బృందగానం చేయించగలిగిన శక్తి
ఒక్క తెలుగు సినిమా దర్శకుడికే ఉంది మరి. నేను చెపుతున్నది క్రొత్తగా
వచ్చిన శ్రీ రామదాసు సినిమా గురించేనని ఈపాటికి గ్రహించే ఉంటారు. నాకు
రామదాసు కీర్తనలకన్నా ఆ కవి జీవితం గురించి తెలిసింది చాలా
తక్కువ. అక్కడక్కడా చరిత్ర పాఠాల్లోను, చారిత్రక నవలల్లోను
తెలుసుకున్నదిది: ఆయన తానీషా కాలంలో తహశీల్దారుగా పని
చేశాడని, అక్కన్న మాదన్నల మేనల్లుడని, ప్రజల దగ్గర్నుండి వసూలు చేసిన
శిస్తుతో ప్రభుత్వానుమతి లేకుండా భద్రాచలంలో రామాలయం కట్టాడని,
దానితో నవాబు గారికి కోపం వచ్చి గోపన్నను జైల్లో పెట్టాడని, జైల్లో
బాదలు బరించలేక (కంగారు పడకండి నేనింకా ఆ స్థితికి ఎదగలేదు, this
is our new Ramdas speak) పాటలు రాసి పాడుకున్నాడని, జైలుకు వెళ్ళక
ముందో వెనకో దాశరధీ శతకం వ్రాశాడని, మేనమామలు డబ్బు కట్టి
రామదాసును జైలు నుండి విడిపించారనిన్ని. ఇందులో సత్యాలు కాస్తో, కూస్తో
అటూ, ఇటూ ఉండొచ్చు గాని, �నను బ్రోవ మని జెప్పవే² అని వేడుకుంటున్నది
సీతమ్మను కాదని, నిజానికి తన భార్యను వెళ్ళి తానీషాను
బ్రతిమాలుకోమంటున్నాడని, �ఏ తీరుగ నను దయజూచెదవో² అని వేడుకున్నది
రాముడితో తనను చెరసాల నుంచి విడిపించమని కాక, తన కొడుకు చావు
బ్రతుకుల్లో ఉన్నప్పుడు పాడిన పాటని, నా మందమతికి ఈ సినిమా
చూసేంతవరకూ తట్టలేదుస్మీ. అంతేకాదు, రామదాసు అనుయాయులతో కలిసి
బ్రేక్డాన్సులు చెయ్యగలడని, పదకొండేళ్ళు జైల్లో చావు దెబ్బలు తింటున్నా
(ముళ్ళ గదలు, కొరడాలతో మరి!) వీసమెత్తు కూడా మనిషి తగ్గలేదు
సరిగదా గడ్డం ఒక మిల్లీమీటరు కూడా పెరగదని, పర్ణశాల చుట్టూ
విద్యుద్దీపాలు వెలుగునిస్తుండేవని కూడా తట్టలేదు నాకు.
నిజం చెప్పొద్దూ! ఈ సినిమా అంతా వెర్రి కుదిరింది, రోకలి తలకు
చుట్టమన్నట్టుంది. చరిత్ర తెలియనప్పుడు కథను అల్లడం వేరు. కాస్తో, కూస్తో
తెలిసిన చరిత్రను కూడా మసిబూసి మారేడుకాయ చెయ్యటం దేనికి?
తెలుగువారికున్న కొద్ది మంది వాగ్గేయకారుల్లో ఒకడైన రామదాసు జీవిత
చరిత్రతో ఇంత చెలగాటమా? చరిత్ర గురించి ఈ పిచ్చి తెలుగు జనం
పట్టించుకోరనే ధీమనా? రేపొద్దున ఈ సినిమా చూసిన ఏ కుర్రాణ్ణో పిలిచి
�ననుబ్రోవమని చెప్పవే సీతమ్మ తల్లీ² అని రామదాసు ఎవరితో మొర
పెట్టుకున్నడ్రా అంటే, �వాళ్ళావిడతో² అని ఠక్కున సమాధానం చెప్పే అవకాశం
లేకపోలేదు. తెలుగు భాష, సంస్కృతి చచ్చిపోతోందని, తెలుగును కాపాడాలని,
తెలుగుకు గుర్తింపు రావడం లేదని, గొంతు చించుకుని అరిచే మహాశయులంతా ఈ
సినిమా చూసి వాళ్ళ పోరాటం ఎక్కడ మొదలు పెట్టాలో తెలుసుకోవడం మంచిది.
ఖృష్ణారావు
[Non-text portions of this message have been removed]
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
V. Chowdary Jampala
>
> మనవాడు తలుచుకుంటే ఏమైనా చెయ్యగలడు. తెలుగువాడా మజాకా! 1398 లో
> పుట్టి సుమారు 120 సంవత్సరాలు బ్రతికిన (మరణ కాలం 1518 అనుకుందాం)
> కబీరును, 1620 లో పుట్టిన కంచెర్ల గోపన్నను (అంటే కబీరు మరిణించిన
> వంద సంవత్సరాల తర్వాత) జతజేసి బృందగానం చేయించగలిగిన శక్తి
> ఒక్క తెలుగు సినిమా దర్శకుడికే ఉంది మరి.
>
కృష్ణారావుగారు సినిమాను శ్రద్ధగా చూసినట్లు లేదు. ఈ చిత్రంలో
రామదాసుతో పాటలు పాడిన కబీరు, ఇంకో ప్రసిద్ధ్డైన తత్వవేత్త
కబీరుగారి మనవడట. తాతగారి పేరే పెట్టుకున్నడట. బహుశా
పెద్దాయనకు వయసు మళ్ళిన తరువాత పుట్టిన కుమారుడికో కుమార్తెకో బాగా
వయసు వచ్చాక పుట్టుంటాడు ఈ కొత్త ముసలాయన. ఈయంకక్కూడా ఈమధ్యే
ఎనభై నిండినట్టున్నాయి గదా.
కబీరూ రామదాసూ కలుసుకోవటం ఈ చిత్రంతోనే మొదలు కాలేదు. ఇంతకు
ముందు చిత్తూరు నాగయ్యగారు తీసిన చిత్రంలోనూ అలాగే జరిగిందట.
అయినా, కృష్ణారావుగారి పిచ్చిగానీ, అల్లూరి సీతారామరాజు చచ్చిపోయిన
తర్వాత నలభైయేళ్ళలోపు వ్రాసిన నవలలూ-నాటకాలలోనూ, యాభై
యేళ్ళలోపు తీసిన సినిమాలలోనే చరిత్రకు దిక్కులేకపోతే,
నాలుగువమ్దలేళ్ళనాటి గోఫన్న కథకేం దిక్కుంటుంది?
Regards -- V Chowdary Jampala
--
> Visit http://www.telugunaadi.com for Telugu Naadi, the Pulse of Telugu
> America
Sesha Vadapalli (VSTSayee)
--- Krishna Rao Maddipati <madd...@wayne.edu> wrote:
> మనవాడు తలుచుకుంటే ఏమైనా చెయ్యగలడు. తెలుగువాడా మజాకా!
...
> నేను చెపుతున్నది క్రొత్తగా వచ్చిన శ్రీ రామదాసు సినిమా
> గురించేనని ఈపాటికి గ్రహించే ఉంటారు.
...
> అంతేకాదు, రామదాసు అనుయాయులతో కలిసి బ్రేక్డాన్సులు చెయ్యగలడని
నేను యీ సినిమా చూడలేదు;
కాబట్టి చిత్రీకరించినతీరును వ్యాఖ్యానించలేను.
సాహసాన్ని మన్నించండి; మీరుచెప్పినట్టి ఎబ్బెరికంగా ఉంటుందనే ఊహ.
బాలమురళిగారు పాడిన రామదాసు కీర్తనలను శ్రీరామనవమి పందిళ్ళలో
వినివినీ, యింకొక తరహాలోవి రుచించటం కష్టమే.
కాకపోతే, రామదాసు కీర్తనలకి (చాలామటుకు) వరుసలు
కచేరీలలో కూర్చుని పాడే తరహాలోవి కావని నా అనుమానం.
వాటిని నృత్యం (గంతులో, చిందులో) చేస్తూ పాడితేనే బాగుంటాయనుకుంటాను.
(యిదే విధంగా నారాయణతీర్థతరంగాలు కూడ.)
రజనీకాంతరావుగారి "ఆంధ్రవాగ్గేయకార చరిత్రము" నుంచి కొన్ని వాక్యాలు ...
----
అకుంఠిత భక్తి దీక్షకలవాడూ, అనర్గళ కవితాధార కలవాడు అయిన
రామదాసుకు సంగీతాభినివేశము అప్రయత్నంగా ఔపచారికంగా వచ్చినదిగాని,
ప్రత్యేకంగా ఆయన సంగీత విద్వత్తుకోసం ప్రయత్నించి కృషిచేయలేదని
కొందరు నేటి సంగీత విద్వాంసు లనుకొనవచ్చు. ఆయన కీర్తనలు
సంస్కృతాంధ్ర భాషలు రెండింటిలోను కూడా వేర్వేరు రాగాలలో త్రిపుట, ఆది,
చాపు, రూపక, ఆట, ఏక, జంపె తాళాలలో కనబడుతూంటే ఆయన సంగీతంలో
పాండిత్యం సంపాదించలేదని చెప్పటం సాహసమే. కాని, ఆయన
సంగీతరచనలనుబట్టి, ఆయన ఆశయం పాండిత్య ప్రకర్షకాదనీ, సంగీతం
ఆయన భక్తి సాధనకు ఉపకరణ మాత్రమనీ చెప్పాలి. ఆ కీర్తనలందుకే
సహజభక్తి భావావేశంలో, తన్మయత్వంలో అప్రయత్నంగా సంకీర్తన
భావానుగుణంగా వచ్చిన సరళమైన రచనలు. అందుకే ఒకేసారి
ఎన్ని గొంతుకలు చేరి పాడినా, శ్రావ్యమైన మేళంలో వినిపించే
బృందగీతులవి. రక్తికి భజన గోష్ఠులలో రామదాసు కీర్తనల
తర్వాతనే మిగిలినవారి కీర్తనలకు పేరు. ఆంధ్రదేశంలో గ్రామ గ్రామానా
వెలసిన ప్రతిరామమందిరంలోనూ నాటినుండి నేటివరకు శ్రీరామనవమి
ఉత్సవాలలో ఎక్కువగానూ, ఏడాదిలో మిగిలిన నాళ్లలో నిత్యమూ సాయంకాలాల్లోను
శాఖోపశాఖల దీపపు సెమ్మెలను నడుమనుంచుకొని తంబూరా, చిరతలతో
తాళజాలరులతో, కాళ్ళకు గజ్జెలుకట్టుకొన్న గ్రామీణ భక్తబృందం రామదాసు
కీర్తనలను గానం చేస్తూ ఉంటారు.
----
--
నమస్సులతో,
శేషతల్ప శాయి.
__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam? Yahoo! Mail has the best spam protection around
http://mail.yahoo.com
V.Narayana Rao
Literature is full of them. Remember Kalidasa Bhavabhuti and Dandin
meeting together in catu tradition? ( Refer to the Afterword in A Poem
at the Right Moment : Remembered Poems from South India)
It is easy to be mechanically chronological, which Telugu and Sanskrit
literary traditions never did. There is something else going on here.
This is a more sophisticated way of writing literary history. I am
delighted there is an instinctive appreciation of this aspect of Indian
literary
culture among move directors -- while we the modern educated people seem
to have lost it.
vnr
V. Chowdary Jampala wrote:
> kabeeroo raamadaasoo kalusukOvaTaM ee citraMtOnE modalu kaalEdu. iMtaku
> muMdu chittooru naagayyagaaru teesina citraMlOnoo alaagE jarigiMdaTa.
>
> ayinaa, kRshNaaraavugaari piccigaanee, alloori seetaaraamaraaju caccipOyina
> tarvaata nalabhaiyELLalOpu vraasina navalaloo-naaTakaalalOnoo, yaabhai
> yELLalOpu teesina sinimaalalOnE caritraku dikkulEkapOtE,
> naaluguvamdalELLanaaTi gOPanna kathakEm dikkuMTuMdi?
టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
Krishna Rao Maddipati
<seshavadapalli@...> wrote:
> bAlamuraLigAru pADina rAmadAsu kIrtanalanu SrIrAmanavami paMdiLLalO
> vinivinI, yiMkoka tarahAlOvi ruchiMchaTaM kashTamE.
> kAkapOtE, rAmadAsu kIrtanalaki (chAlAmaTuku) varusalu
> kachErIlalO kUrchuni pADE tarahAlOvi kAvani nA anumAnaM.
> vATini nRtyaM (gaMtulO, chiMdulO) chEstU pADitEnE bAguMTAyanukuMTAnu.
> (yidE vidhaMgA nArAyaNatIrthataraMgAlu kUDa.)
మీరన్న మాటను ఎంతమాత్రం వ్యతిరేకించను. చిన్నప్పుడు రామదాసు కీర్తనలు
పాడుతూ, చెక్క భజనలు చేస్తూ, రామన్నగూడెంలో తిరిగిన రోజులకి, బెంగళూరు
సదాశివనగర్లో శ్రీరామ నవమికి బాలమురళి కచ్చేరి విన్న రోజులకి తేడా ఉందని
నేనూ ఒప్పుకుంటాను. ఆ మాటకొస్తే మా ఒకటో తరగతి సాయీబు మాష్టారు
రామాలయంలో శ్రీరామ నవమికి సప్తాహం చేస్తూ పాడిన రామదాసు కీర్తనలు విని
కంట తడి పెట్టని వారుండేవారు కాదు. కానీ బృందగానం చేస్తూ చేసే కోలాటపు
చిందులకీ, బ్రేక్డాన్సులకీ తేడా తెలియని నృత్య దర్శకుణ్ణి, నటుణ్ణి, ఈ చెత్తంతా
సృష్టించిన దర్శకుణ్ణీ తలుచుకుంటేనే తిక్క రేగుతుంది.
అంతటితో ఆగితే బాగానే ఉణ్ణు. గోపన్న పెళ్ళయిన తర్వాత శోభనపు గదిలో ఆయన
భార్య ఇంకో ఇరవైమందితో కలిసి చేసిన అర్ధనగ్నపు డాన్సుల్నే భరించాలా?
పర్ణశాలలో కాపురముంటున్న రాముణ్ణి లకష్మణుణ్ణీ హనుమంతుడు భుజాలపై
ఎక్కించుకుని హైదరాబాదుకి వెళ్ళే దారిలో ఒక సముద్రాన్నే దాటెయ్యాల్సి వస్తుందని
నమ్మాలా? (నా అనుమానం ఎలాగు భుజాల మీద కానీ ఖర్చు లేకుండా
తిప్పుతున్నాడు కదా అని రామలకష్మణులు సముద్రంపై ఒక ఫ్రీ ట్రిప్పు కొట్టేశారని)
తానీషా గారి బేగం గారు నవాబుగారి సింహాసనం ప్రక్కనే కుర్చీ వేసుక్కూర్చుని
(పరదాల్లేకుండానే మరి!) సభనలంకరించారనే అనుకోవాలా? ఏమీ తెలియని
అయోమయ పరిస్థితి మరి! ఇంకా చెప్పాలంటే, మేకప్పు దగ్గర్నుంచి, సెట్టింగులు,
అర్ధంలేని క్లోజప్పుల కెమేరా వరకూ చాలా ఉన్నాయి మరి. ఈ సినిమా అప్పుడే ఒక పెద్ద
హిట్టట. తెలుగు వారి ప్రారబ్ధం. ఏంజేస్తాం, అనుభవిద్దాం!
కృష్ణారావు
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
Sesha Vadapalli (VSTSayee)
> కానీ బృందగానం చేస్తూ చేసే కోలాటపు
> చిందులకీ, బ్రేక్డాన్సులకీ తేడా తెలియని నృత్య దర్శకుణ్ణి, నటుణ్ణి, ఈ
> చెత్తంతా సృష్టించిన దర్శకుణ్ణీ తలుచుకుంటేనే తిక్క రేగుతుంది.
...
> ఈ సినిమా అప్పుడే ఒక పెద్ద హిట్టట.
> తెలుగు వారి ప్రారబ్ధం. ఏంజేస్తాం, అనుభవిద్దాం!
Continued from my previous message's quote
రజనీకాంతరావుగారి "ఆంధ్రవాగ్గేయకార చరిత్రము" నుంచి
----
"పామరజనానికి ఇంతగా ప్రయోదదాయకాలైన ఈ కీర్తనలలోని సంగీతాన్ని
ఆంధ్రులు పునరుద్ధరించుకొని త్యాగరాజు సంగీతంలాగ స్వరనిబద్ధంచేసి,
సంగీతసభలకు తీసుకొనిరాకపోతే, ఇప్పటికే నష్టపడి లుప్తమై పోతున్న
తెలుగు కళలకు మరింత ద్రోహంచేసుకొన్న వారమవుతాము."
----
Lewis
Rothschild: People want leadership. And in the absence of genuine leadership,
they will listen to anyone who steps up to the microphone.
They want leadership, Mr. President. They're so thirsty for it,
they'll crawl through the desert toward a mirage, and when they
discover there's no water, they'll drink the sand.
President
Andrew Shepherd: Lewis, we've had Presidents who were beloved,
who couldn't find a coherent sentence with
two hands and a flashlight.
People don't drink the sand, 'cause they're thirsty.
They drink the sand 'cause they don't know the difference.
-- "The American President"
(http://en.wikiquote.org/wiki/The_American_President)
----
ఆ తేడా తెలియని స్థితికి పూర్తిగారాలేదని, రాకూడదని ఆశిస్తూ,
నమస్సులతో,
శేషతల్ప శాయి.
__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam? Yahoo! Mail has the best spam protection around
http://mail.yahoo.com
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
lylayer
> Andrew Shepherd: Lewis, we've had Presidents who were beloved,
> who couldn't find a coherent sentence with
> two hands and a flashlight.
> People don't drink the sand, 'cause they're
thirsty.
> They drink the sand 'cause they don't know the
difference.
> -- "The American President"
> (http://en.wikiquote.org/wiki/The_American_President)
> ----
>
> ఆ తేడా తెలియని స్థితికి పూర్తిగారాలేదని, రాకూడదని ఆశిస్తూ,
>
> నమస్సులతో,
> శేషతల్ప శాయి.
>
:-) /\.
Cool. Cool as cool can be!
Does this also mean Sai garu likes Aaron Sorkin's dialogue! He likes
Sorkin -the wise word-smith. The wizard of crisp, sensible, powerful
speech!
Does this mean he likes 'A few Good Men', 'The American President'
and 'West Wing?'
Sorry that 'West Wing' is winding up soon. got to find some other
show that has lots of interesting people speaking their mind.
Besides 'rb' i mean. :)
regards
lyla.
viplavreddy
కృష్ణా రావు గారు:
>నిజం చెప్పొద్దూ! ఈ సినిమా అంతా వెర్రి కుదిరింది, రోకలి తలకు
>చుట్టమన్నట్టుంది. చరిత్ర తెలియనప్పుడు కథను అల్లడం వేరు.
>కాస్తో, కూస్తో
జంపాల గారు:
>అయినా, కృష్ణారావుగారి పిచ్చిగానీ, అల్లూరి సీతారామరాజు
>చచ్చిపోయిన
కృష్ణా రావు గారు:
>చెత్తంతా సృష్టించిన దర్శకుణ్ణీ తలుచుకుంటేనే తిక్క రేగుతుంది.
వెర్రికుదర్చడానికి రోకలి తలకు చుట్టేవాళ్ళా వెనకట (సుమారుగా
ఎన్నేళ్ళ కిందట)? ఇండియాలో చేసే (సొంత) ఇంటివైద్యాలమీద ఒక
మెడికల్ కాలేజీ వాళ్ళడిగిన పేపర్ కొరకు నేను హెల్ప్ చేసినప్పుడు
దెబ్బ తాకితే పసుపు రాయడం లాంటివి తట్టాయి కానీ ఈ రోకలి
ముచ్చట తట్టలేదు -- ఎవరికైనా తెలుసా? ఈ రోకలి సంగతి?
అయినా తెలుగు సినిమాలకన్నా మంచి రోకలి ఎక్కడుంటుంది అని
ఆలోచించగలిగితే అన్నీ కుదురుతయి.
నా మటుకు నేను వెల్చేరు గారి అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తాను.
VNR wrote:
"This is a more sophisticated way of writing literary history. I am
delighted there is an instinctive appreciation of this aspect of
Indian literary culture among move directors -- while we the modern
educated people seem to have lost it."
except that it is not history. it is a modern way of telling the
story. I would have to bet that Sri Krishna rao or Sri Jampala
would not have (may be they would have, but thank goodness all
Andhra is not them) watched that movie in that earnest if raamadaas
was portrayed as an eccentric who saw things where there were none
and he had a రోకలి put around his neck for his deviation into
devotion; and was done by say comedian Ali and not nagarjuna; -- I
have a hint for Ms. Volga here to spin a story: సీతమ్మకే దిక్కు
లేదు, నీ మొర సంగతి టాస్క్ లిస్టులో చాలా కింద ఉంది రామ
దాసూ ...హరే రాం (ఎక్కడ రాముడుండునో అక్కడ స్త్రీ
వాదులుండును).
how many of you liked 'the mahabharata' by peter brook?
While we are on Freudian line of thinking, say, do we detest these
intentional promiscuity with history or fact, by telugu (and hindi)
movie directors, wanting to see more of them??
rgds, viplav
vcjampala
wrote:
> iMDiyaalO cEsE (soMta) iMTivaidyaalamiida oka
> meDikal^ kaalEjI vaaLLaDigina paepar^ koraku nEnu help^ cEsinappuDu
> debba taakitE pasupu raayaDaM laaMTivi taTTaayi kaanii I rOkali
> muccaTa taTTalEdu -- evarikainaa telusaa? ii roekali saMgati?
Sri viplav seems to have taken leave of his usual abstract
thinking ;-)
> I would have to bet that Sri Krishna rao or Sri Jampala
> would not have (may be they would have, but thank goodness all
> Andhra is not them) watched that movie in that earnest if raamadaas
> was portrayed as an eccentric who saw things where there were none
> and he had a రోకలి put around his neck for his deviation into
> devotion;
Sri viplav is likely to have lost this bet handily. A Telugu movie
with that kind of a script and casting is deliciously intriguing.
As I left the theater after watching శ్రీరామదాసు, I was asked
what I thought of the movie and I replied, "I liked the (audio) CD
better". Not being a cognoscenti of classical music, I have no idea
what liberties కీరవణి took or how he `violated' the classics.
Purists may have been complaining about the music of this film, but
it doesn't make much difference to me. I enjoy the music and am
willing to pay for it and listen to it. The music of the film plays
almost continually in my car and computer.
It may be that the Telugu movie-going public feels the same way
about the movie as I feel about its music. If the initial trade
reports hold true, they are pleased by the movie and are willing to
see the movie again and again. They are not particularly worried
about the inaccuracies or the inappropriateness of particular
incidents in the movie. For them, it simply is a movie that touches
them in some fashion.
I have mixed feelings about this movie. I appreciate that the
makers of the film have chosen to do a different film than the
endless stream of violent love stories and that they chose a legend
that is part of our historical and cultural lore. A successful, main-
stream hero agreed to step out of his usual image and risk playing an
iconic role; something not simply done anymore in Telugu cinema. I
appreciate that the traditional bhajans and songs form the basis of a
movie script. (True that this film follows on the success of
అన్నమయ్య, but it had been 9 years since Annamayya was released. In
an industry known for rushing several clones of a successful film,
such a long gap clearly suggests that such films are still considered
risky).
As I already said, I liked the songs very much (even if the
background music was not as pleasing), and the visuals were quite
luscious. Despite issues of appropriateness of costumes and make-up,
the lead artists put in credible performances. There were a few
scenes that I thought were done quite well both in an aesthetic and a
cinematic sense.
But the film had many incongruities that kept me from enjoying it
fully. The film failed in being credible as a historical or even as a
mythological film. The characterizations, situations, and language
are often inappropriate, incongruent, or incoherent (ఔచిత్య
భంగం). If the costumes and names were changed, several scenes in
the first part of the film could easily have been from a non-period
current film– without even changing the dialogues. There were several
instances where we were chuckling (or wincing) in supposedly serious
scenes because of the incongruities. Krishnarao mentioned some of
them, but there were a lot more that he didn't mention.
The film's script – besides its liberal handling of `history' – had
significant problems. I do not begrudge the filmmakers aiming for
commercial success. But, I want them to be sincere about the subject
and the craft. In aiming to please the gods of commerical success, it
appears that the director and writer decided to sacrifice both common
and cinema sense. I know quite well that what I consider a competent,
logical script is not necessary for commercial success of a Telugu
film, but I expected better from this group.
Regards -- V Chowdary Jampala
viplavreddy
> movie script. (True that this film follows on the success of
> అన్నమయ్య, but it had been 9 years since Annamayya was released.
was annamayya scrutinized for any inaccuracies? may be the pass
they get the first time emboldens the makers that way -- is it also
like 'how do you criticise a picture of a god/goddess', especially
if it is drawn by our artist-god, Baapu?
but if you look at the larger picture, there is an effort to remake
the past (nothing new about this), some want to do it to bhakti
movements and some wish to attempt the same to the nationalism. All
of which in the eyes of people with limited vision can only happen
with people/personalities they can take some liberties with (as long
as they do not ruffle the feathers of majority or be very pc
(politically correct)).
I could imagine and compare Mangal Pande's first shot with the shot
fired at Fort Sumter & direct the revised vision from that point of
view, instead of creating a mythical hero out of Pande, not to
mention a meeting between Tatya Tope & Pande at Barrackpur! along
with sexy Rani Mukharjee trap for an average audience.
History for us (indians) mostly revolves around people and not
events. We tend to glorify people instead of their works. We tend
to make మేరుపర్వతాలు out of eccentric minds and declare them to
be heros.
I don't doubt 'well read people' will erect tombs/temples of worship
for a poet or a writer who is perceived to carry the wisdom for the
day and time, and the same 'wise' people will cry foul at the
average person on the street when he/she wants to do it to their
favorites, in this case raamadas or kabir/annamayya or whoever.
see, I can live with no complaints of my own.
sorry to distract the attention from the discussion about the movie
with some crazy comment earlier.
regards,
viplav
vcjampala
wrote:
> I could imagine and compare Mangal Pande's first shot with the shot
> fired at Fort Sumter & direct the revised vision from that point of
> view, instead of creating a mythical hero out of Pande, not to
> mention a meeting between Tatya Tope & Pande at Barrackpur! along
> with sexy Rani Mukharjee trap for an average audience.
Viplav got his Ranis mixed up; it wasn't Mukherji, but Varsha
Usgaonkar that played the Rani of Jhansi in The Rising, the Ballad of
Mangal Pandey.
Regards -- V Chowdary Jampala
viplavreddy
> wrote:
>
> > with sexy Rani Mukharjee trap for an average audience.
>
> Viplav got his Ranis mixed up; it wasn't Mukherji, but Varsha
> Usgaonkar that played the Rani of Jhansi in The Rising, the Ballad
if doctor sahib found 'Rani' Ms. Usgaonkar to be sexy who am I to
object! i was talking about heera character played by Rani Mukherjee -
-
btw, that tawaayif character was cited as the main objection from BJP
quarters while demanding a ban on that film.
regards, viplav
lylayer
>
> I like these fantastic lifespans and anachronistic legends. Indian
> Literature is full of them. Remember Kalidasa Bhavabhuti and Dandin
> meeting together in catu tradition? ( Refer to the Afterword in A
Poem
> at the Right Moment : Remembered Poems from South India)
> It is easy to be mechanically chronological, which Telugu and
Sanskrit
> literary traditions never did. There is something else going on here.
> This is a more sophisticated way of writing literary history.
How are You! Narayana Rao!
Even though I had this book of yours for some time, I did not get
around to reading it. Your comments about how poets from different
times can be brought together, and it could be quite interesting to
the reader- that really made me curious.
And those remarks made me read the book. And I read it in one strech.
This book of yours is absolutely riveting. Did i read about poetry?
Did I read about శ్రింగార? Or, did I step into some exquisite
enchanting world, where the poet weaves the word-wand one way and
frogs turn into princes and waves it the other way and princes turn
into paupers.
I will not hide the fact that i was reading "A Poem at the Right
Moment" in the most beautiful setting of my own back yard where birds
were singing, white herons were flying over green expanses, flowers
are in bloom, as far as my eye can see, and the sky is as blue as it
can be.
We book-lovers know it is immaterial where one reads a book. Once you
open it, a good book magically transports you to far away lands, and
you will never notice your surroundings anyway.
However such an exquisite, sensuous, poetic, magical book of your's
and Shulman's should be read in a beautiful surrounding. If i read it
again which i will -i will read it on a boat sailing over the blue
ocean in a small boat. Like I reread "The Old Man and The Sea" in
Bermuda and అడివి శాంతి శ్రీ in Belize. I loved reading 'Treasure
Island' in an old fashioned inn on a spooky sea shore. Has any one
ever read a book called చొరల్ ఈస్లంద్ ? That one is a gem. Book
రొయ్యలు is a good one and i hope to reread it here in Naples.
Let me not get on that boat of talking about books and i will never
get of.
Thanks again narayana Rao, for giving us such a fascinating, wooing,
seductive, joyous reading.
I truly appreciate Veluri who taunted me on rb, into buying your
books, and Sreenivas P who takes the trouble of telling us when a new
or old book of yours is available.
Thanks for this post of yours, and need i say one way or other,
Krishna Rao MaddipAti (cheers! DTLC) becomes instrumental in my
reading good books. That is providence at play.
regards
lyla.
Hanuma Kodavalla
duties, I return to mine. :-)
> lylayer [lyl...@aol.com] Thu 4/6/2006 7:10 PM
> Did i read about poetry? Did I read about శ్రింగార?
> Or, did I step into some exquisite enchanting world, ...
> a good book magically transports you to far away lands, ...
> birds were singing, white herons were flying over green expanses,
> flowers are in bloom .. and the sky is as blue ...
> such an exquisite, sensuous, poetic, magical book ...
> such a fascinating, wooing, seductive, joyous reading.
Oh dear! These poets get carried away. Don't they? But we do want them get
carried away, lest we the lesser mortals, bereft of their poetry, lead
merely prosaic lives:
"There is no frigate like a book
To take us lands away,
Nor any coursers like a page
Of prancing poetry.
This traverse may the poorest take
Without oppress of toll;
How frugal is the chariot
That bears a human soul!"
-- "The Book" by "The Belle of Amherst"
I believe a poem, చాటు or not, must have a combination of "Music, Metaphor
and Meaning" in some "magic" proportion to make an everlasting impression.
Some of the metaphors, as in, "ఆమె కన్నులలో ననంతాంబరంపు నీలి నీడలు
కలవు," seem timeless.
Some other metaphors, as in, "a poem should be like a Telugu girl's breasts
and not that of a Gujarati's or a Tamilian's," ("Not Entirely Hidden," page
33), have lost their appeal. To me anyway; may be when told in scholarly
Sanskrit or ornate Telugu which I don't understand, they sounded great but
not in vernacular English. (Yes, my wife thinks I'm the least romantic
fellow and she is stuck because of her "sacred" duty. :-))
Besides the meaning and the right metaphor, for me to remember and recite a
poem at the right moment, there must be a stanza or at least a line of music
- as "prancing poetry" above and some entire poems in "మహా ప్రస్థానం".
Like that పల్లెటూరి బైతు who demands అత్తరు in the photo, I look for
music in the translation. Since I know some Telugu, the translators are at a
disadvantage, particularly with some great Telugu poems, as I involuntarily
compare with the original. For instance, I hear music when Peddana grieves
in, "ఎదురైనచో తన మద కరీంద్రము నిల్పి కేలూత మెసగి ఎక్కించుకొనియె";
that, alas, I miss in the translation ("A Poet's Lament," page 69).
Amongst the poems I liked is "What Lasts," on page 73, original in Tamil
which I don't know:-):
"You'll spend thousands in gold on this splendid sari,
that will wear out within a few months.
Listen, flawless king, famed for spearing foes in battle:
What never wears or tears
is my poem."
(This could be more concise and rhythmic; e.g., "that wears out in one
season" rather than "... few months".) It seems the poetess Auvaiyaar sang
this verse when the Chola king, busy buying saris for his wife, failed to
notice the poetess. The after-essay has a nice story on how she earned the
epithet, "the Woman who Sang for a Bowl of Gruel," accompanied by some
theory of poetry that I did not fully understand (pages 152-158).
To show off my newly acquired literary knowledge, I recited the above to a
Tamil friend who not only liked the translation but also admired my taste.
That, for me, was worth much more than the price I paid for the book. :-)
Kodavalla Hanumantha Rao
lylayer
wrote:
>
> As the respective family members have resumed their "sacred"
familial
> duties, I return to mine. :-)
Compliments on a beautiful post. 'నవ్వుల నదిలో పువ్వుల పడవా
లాగా హాయిగా సాగింది. Sure! The better half is back in the driving
seat. God is in heaven. All is well with the world. Why wouldn't
KHR's writing be good!
> For instance, I hear music when Peddana grieves
> in, "ఎదురైనచో తన మద కరీంద్రము నిల్పి కేలూత మెసగి
>ఎక్కించుకొనియె";
Yes, I like this `cATu' poem of peddana a lot too. It is a very good
elegy.
In the poem instead of the word `నిల్పీ I like the word
`డిగ్గీ better. I like to know the king got down from the
elephant and let పెద్దన join him in the ఏనుగు అంబారి. Like
a gentleman gets down from the car, opens the door of the car and
lets a lady into the car. More gracious than stopping the car next
to the woman and say "get in!" Not perfect analogy but a quick
lesson in grace and graciousness. (I know, I know. The men on rb are
perfect gentlelmen. ఐనను, స్త్రీ సహజ బుద్ధి చాపల్యము
వీడలేక )
Back to peddana's poem. Although if the word ధిగ్గీ is used -that
means రాయలు has descended the elephant- it may be hard to
justify the following phrase "kEloota nosagi ekkimcukoniye."
In either scenario I have no idea how one climbs on to the top of an
elephant. I have never ever taken an elephant ride.
I should have asked my daughter, a Telugu girl who had recently
roamed in North India , about the fine details of getting up on an
elephant. Along with her Jewish husband, she took RAjastAnI
elephant rides, and Bengal tigers were following them. later PunjAbI
meals were served in the tents and then they played polo on Arabian
horses on Jaipur Maharaja's lawns …before they took off to see
Akbar's Lalkhila. Shajahan's Tajmahal was viewed in moon light,
taking a spin in a boat on Yamuna river on the banks of which,
Krishna, a Telugu flute player was playing for them.
There is definitely mixing of locations, periods and people in the
above paragraph, and of course my bluff and fluff. But do I care!
Velcheru says it is perfectly legit. While I am at such rotten
mischief, why stop? Why not declare myself as rb's `cATu' poet? Now
it is up to others to defeat me and take away the title:-)
As I am typing this jolly post, on the side I am watching Masters
final round. That takes the edge off of the drudgery of typing.
Is Phil Mickelson going to win Masters again? Does Fred Couples
regain his grip on putting? Will Tiger stealthily approach, take a
big leap, devour the competition and win?
Ah! by the time i finished typing, Phil had won the championship.
Hurray!
lyla.
Avineny N. Bhaskar
I have seen the movie with a friend of mine. I grew up with lots of
ramadAsa kIrtanAs and his life stories. I used to enjoy/sleep hearing
the rAmadAsa kIrtanas and stories when grand mother used to recite the
songs. I still long for those childhood summer days where we used to
sleep in the moon light. Ramadasu did lots of magics in my life.
I never had pet any animals. That's is the impact of rAmadAsu story on
my life. When I grew up, and had access to the books of rAmadAsu
kIrtanAs, I found that my grand mother had skipped some of the lines
from the originals. For example చెక్కీలి నొక్కూచూ... line from nanu
brOvamani jeppavE...
On contrary, my friend who accompanied me for the movie was born in a
city and brought up with the modern media like, audio, tv, computer
games, cricket, etc.
After coming out of the the theatre, the guy was fully excited. He
couldn't control his feeling and started praising rAmadAsu for his
greatness and the lifestyle. He said, it is one of the best movie of
the century and other stuffs. The person who didn't know the real
story of rAmadAsu liked the movie. All these days he knew his name
nothing more. A day later he had called me from Bhadrachalam saying
that SrI rAmadAsu brought him all the way to the temple from Bangalore.
Where as I was feeling that the movie was not upto the mark, etc.
Despite me being a biased fan of K.Raghavendra Rao, Nagarjuna and
Kiravani, they didn't impress me that much. I doubt anybody other than
KRR, could have made this movie any better. I am sure kIravANi's is
the very right choice for such a movie (better than
M.Balamuralikrishna). This is absolutely my opinion. I am not under
estimating MBK, though. For me, Kiravani's Nanubrovamani, ikshwakukula
tilaka and ye teeruga sounds better than MBKs, I am not saying MBK's
versions are not good. They are good in its own style. But Kiravani's
style is some what modern and fresh.
The Kamala character is absolutely new to me. రామదాసుకు
పెళ్ళైయుంటుందని ఇంతవరకు అనుకోలేదు. This girl's performace was
also good. She fits perfect for the role of a telugu wife.
Some of the scenes are extremely impressive, for example in the
parnaSala...
1. Ramadasu trying to stop rAma when he starts chasing the paiDi jiMka.
2. అమ్మా సీతమ్మ, లక్షమణుడు మిమ్ములనే తల్లిగా పూజించె
బిడ్డవామ్మ... some thing like that.
3. వచ్చిన వాడు రావణుడమ్మ... గీత దాటకు
The idea is very very good.
There are some weak points too there in the movie.
Atleast the movie popularised the saint Ramadasu among the younger
generation. After watching the movie, any genuine youngster who wants
to know more about rAmadAsu would definitely learn from the books or
something.
ఈ మాత్రం ఉడత సాయము చేసిన మహానుభావులకు నా వంధనములు.
Regards,
Avineni N Bhaskar.
Avineny N. Bhaskar
<maddipati@...> wrote:
కృష్ణ రావు గారు,
అవునండి, మనవాడు తలుచుకుంటే ఏమైనా చెయ్యగలడు. తెలుగువాడా
మజాకా!
జరిగిన కథనీ, జీవితాన్నీ ఉన్నది ఉన్నట్లు చెబితే చరిత్ర మాత్రమే
కాగలదు. ఆ చరిత్రలను పాఠశాలలో పిల్లలు చదువుకోనివ్వండి.
కళకు ఉన్నది ఉన్నట్లు చెప్పే తీరు తెలియదండి. అంతకన్నా అలా
చెప్పవలసిన అవసరం అసలు లేదండి. నా దృష్టిలో చరిత్రకన్న కళే
గొప్పది. అటువంటి కళకు, మెరుగు ఎంతకెంత పూయిస్తే అంతకంత మెరుస్తుంది.
దీనికి సాక్శ్యం పోతన భాగవతమే చాలు. "గజేంద్రుడు మొరపెట్టగానే
హరి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి కాపాడాడు" అన్న వాక్యములో ఏమి అందమో, ఊపో లేదు.
ఐతే,
సిరికిం జెప్పడు శంఖ చక్ర యుగముం చేదోయి సంధింప డే
పరివారంబును జీర డభ్రగపతిన్ మన్నింపడా కర్ణికాం
తర ధమ్మిల్లము చక్కనొత్తడు వివాద ప్రోద్ధిత శ్రీ కుచో
పరి చేలాంచలమైన వీడడు గజప్రాణా వనోత్సాహి యై !
ఇల మెరుగు పరచి, అందులో అక్కడో ఇక్కడో కాస్త "కుచో పరి
చేలాంచలమైన వీడడు..." అని చెపితేనే అందం వస్తోంది కళకు.
పద్యము రచనా కళైతే, సినిమా దృష్య కళ. రచనకన్న సినిమాలు
తీసుకొచ్చే విప్లవం చాలా పెద్దదని భారతదేశంలొ పుట్టిన ఎవరికీ
నేను చెప్పి తెలియనక్కర్లేదు. Particularగా తెలుగు వాళ్ళకి.
చెప్పాలంటే, తలుపు తీయవయ్య తానీషా..., రామ్దాసు గారూ రండీ
రసీదందుకొండి... వంటి కీర్తనల్లో రామదాసు గారి wishని పాడారు.
రామదాసుని విడిపించటానికి రామ లకష్మణులు వచ్చారో లేరో నాకు
ఎలియదు కాని, ఐతే రాక ముందే వాళ్ళు వచ్చినట్టూ, తనని
విడిపించినట్టూ ఊహించుకుని పాటలు పాడిన రామదాసు గొప్ప కళాకారుడే, కవే.
భక్తి ప్రవశముతో తను ఒక ఊహాలోకాన బ్రతుకు సాగించి, ఉహలనే
పాటలుగా పాడారు కాబట్టే ఆయన పాటలకు ఒక విలువ దొరికింది అన్నది
నా అభిప్రాయం.
ఇంకా రాస్తాను,
అవినేని భాస్కర్.
Krishna Rao Maddipati
> జరిగిన కథనీ, జీవితాన్నీ ఉన్నది ఉన్నట్లు చెబితే చరిత్ర మాత్రమే
> కాగలదు. ఆ చరిత్రలను పాఠశాలలో పిల్లలు చదువుకోనివ్వండి.
తప్పకుండాను. చరిత్ర పాఠాల్ని కూడా కళాత్మకంగా చెప్పవచ్చని తాడేపల్లిగూడెం
హైస్కూలులో మా వీరభద్రరావు మాష్టారెప్పుడో ఋజువు చేశారు.
>
> కళకు ఉన్నది ఉన్నట్లు చెప్పే తీరు తెలియదండి.
మీరు తెనాలి రామకృష్ణ సినిమా చూశారా?
అందులో కృష్ణదేవరాయలు, "తెలుగదేలయన్న ..." అనే పద్యం చెప్పి, "అని కదా దేవుని
ఆజ్ఞ" అంటాడు చిన్నాదేవితో. దానికి ఆవిడ "తెలుగు భాషపై ప్రభువులకున్న
మక్కువను దేవునిపై పెట్టడం దేనికి?" అని సమాధానమిస్తుంది.
శ్రీకాకుళాంధ్ర దేవుడు కలలో వచ్చి చెప్పిన పద్యంగానే కృష్ణదేవరాయలు వ్రాసినా,
దీన్ని కేవలం శ్రీకాకుళాంధ్ర దేవుడి ఉవాచగా మాత్రమే గుర్తించి కృష్ణదేవరాయలు
ఒక వ్రాయసకాడు మాత్రమే అని నమ్మే భక్తులూ ఉన్నారు, ఎవరేమన్నా ఇది కేవలం
కృష్ణదేవరాయల పద్యం మాత్రమే అని వాదించే ప్రామాణిక వాదులూ ఉన్నారు. వారిని,
వీరిని కలిపి కూర్చోబెట్టి తేల్చుకోమంటే మిగిలేది సిగపట్లేనని వేరే చెప్పక్కర్లేదు. ఎవరి
నమ్మకాలనూ కించపరచకుండా, ఎంత చక్కగా సమన్వయం కుదిర్చారో చూడండి
రచయిత, దర్శకుడూన్ను. ఆడలేనమ్మ మద్దెల ఓడందట! దర్శకుడి చేతకానితనాన్ని
కళకు ఆపాదించకండి.
> దీనికి సాక్శ్యం పోతన భాగవతమే చాలు. "గజేంద్రుడు మొరపెట్టగానే
> హరి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి కాపాడాడు" అన్న వాక్యములో ఏమి అందమో, ఊపో లేదు.
> ఐతే,
> సిరికిం జెప్పడు శంఖ చక్ర యుగముం చేదోయి సంధింప డే
> పరివారంబును జీర డభ్రగపతిన్ మన్నింపడా కర్ణికాం
> తర ధమ్మిల్లము చక్కనొత్తడు వివాద ప్రోద్ధిత శ్రీ కుచో
> పరి చేలాంచలమైన వీడడు గజప్రాణా వనోత్సాహి యై !
>
> ఇల మెరుగు పరచి, అందులో అక్కడో ఇక్కడో కాస్త "కుచో పరి
> చేలాంచలమైన వీడడు..." అని చెపితేనే అందం వస్తోంది కళకు.
అనుమానమా? కాకపోతే, విష్ణువు పెళ్ళాం చెంగు వదిలాడో లేదో మీరూ, నేనూ,
ఆఖరికి ఆ పోతన గారు కూడా చూళ్ళేదు. ఒకవేళ మీరిద్దరూ చూసినా నేను మాత్రం
చూడలేదు. అంతమాత్రాన అది జరగలేదని కూడా నాకు తెలియదు. కాబట్టి తప్పకుండా
నమ్ముతాను. ఆయన ఊహాశక్తికి జోహార్లు పలుకుతాను. అయితే, ఒకరి చావుకి మరొకరి
పుట్టుకకి 150 సంవత్సరాల అంతరం ఉన్నా, వాళ్ళిద్దర్నీ కలిపి యుగళ గీతం
పాడించడం ఏ రకమైన కళ? ఎటువంటి చరిత్ర?
రామదాసు తహశీల్దారు కాక ముందు ఆయన చరిత్ర ఎవరికీ తెలియదు (కనీసం
నాకు తెలియదు). ఆ భాగం చెప్పటంలో దర్శకుడు ఎన్ని ఊహాగానాలు చేసినా పెద్దగా
ఎవరూ పట్టించుకోరు. అలాగే తరువాతి భాగంలో కూడా. కానీ, ఆ కాలానికీ, అప్పటి
స్థితిగతులకీ ఎంతమాత్రం సంబంధం లేకుండా అల్లితే మిగిలేది కళకాదు,
మూర్ఖత్వం. 1620 కి 1668 కి మధ్య హైదరాబాదులో మంచు గడ్డలెలా వచ్చాయి?
భద్రాచలానికి హైదరాబాదుకి మధ్య సముద్రం ఎక్కడుంది? రామదాసు కాలంలో
పర్ణశాల చుట్టూ ఎలక్ట్రిక్ బల్బులు ఎలా వచ్చాయి? ఇవన్నీ దర్శకుడి కళాప్రతిభకు
నిదర్శనాలేనా?
కృష్ణారావు
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
Kameswara Rao
>
> > దీనికి సాక్శ్యం పోతన భాగవతమే చాలు. "గజేంద్రుడు
మొరపెట్టగానే
> > హరి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి కాపాడాడు" అన్న వాక్యములో ఏమి అందమో,
ఊపో లేదు.
> > ఐతే,
> > సిరికిం జెప్పడు శంఖ చక్ర యుగముం చేదోయి సంధింప డే
> > పరివారంబును జీర డభ్రగపతిన్ మన్నింపడా కర్ణికాం
> > తర ధమ్మిల్లము చక్కనొత్తడు వివాద ప్రోద్ధిత శ్రీ కుచో
> > పరి చేలాంచలమైన వీడడు గజప్రాణా వనోత్సాహి యై !
> >
> > ఇల మెరుగు పరచి, అందులో అక్కడో ఇక్కడో కాస్త "కుచో పరి
> > చేలాంచలమైన వీడడు..." అని చెపితేనే అందం వస్తోంది కళకు.
>
> పుట్టుకకి 150 సంవత్సరాల అంతరం ఉన్నా, వాళ్ళిద్దర్నీ కలిపి
యుగళ గీతం
> పాడించడం ఏ రకమైన కళ? ఎటువంటి చరిత్ర?
కాస్త అసందర్భ ప్రేలాపనే కానీ గమనించిన ఒక చమత్కారం
చెబుదామని...
క్రిష్ణారావు గారు చెప్పిన పై విషయాన్ని కాలౌచిత్యాన్ని
పాటించకపోవడం అంటారు సాహిత్యంలో.
భాస్కర్ గారు ప్రస్తావించిన గజేంద్రమోక్షం ఘట్టంలో కూడా ఇలాంటి
అనౌచిత్యానికి పోతన పాల్పడ్డాడని కొందరు ఆక్షేపిస్తారు. లకష్మీదేవి
విష్ణువెందుకంత హడావిడిగా పెరుగెత్తుకుపోతున్నాడా అని ఆలోచిస్తూ, ఏ స్త్రీ
అయిన గొంతెత్తి పిలిచిందేమో అనుకుంటుంది - ఇది ద్రౌపది గూర్చిన
ప్రస్తావన. గజేంద్రుడు కృత యుగం (అనుకుంటాను), ద్రౌపది ద్వాపర
యుగం. దీనికి విశ్వనాథ వంటి వారి సమర్థన - కాలం చక్రాకారం అని!
regards,
Kameswara Rao.
lylayer
wrote:
> క్రిష్ణారావు గారు చెప్పిన పై విషయాన్ని కాలౌచిత్యాన్ని
> పాటించకపోవడం అంటారు సాహిత్యంలో.
> భాస్కర్ గారు ప్రస్తావించిన గజేంద్రమోక్షం ఘట్టంలో కూడా
ఇలాంటి....
>గజేంద్రుడు కృత యుగం (అనుకుంటాను), ద్రౌపది ద్వాపర
> యుగం. దీనికి విశ్వనాథ వంటి వారి సమర్థన - కాలం చక్రాకారం
అని!
>
> కాస్త అసందర్భ ప్రేలాపనే కానీ గమనించిన ఒక చమత్కారం
> చెబుదామని...
సర్దాగా ఉంది. Thanks.
purANa kadhalu - viSvanAdha prasakti vacciMdi kadA elAnU.
I saMdEhaM kUDA tIrceyyaMDi.
viSvanAdha pArijAtApaharaNaM pustakAniki ( emeskO pracuraNa )
vrAsina pIThika cakkanidi.
I pIThikalO viSvanAdha, satyabhAmanu guriMci ilA navvAru:
" Ime lakshaNamu coocinacO kRshNunaku tAnokkatE bhArya annaTlu
mATlADunEmi? tAnu canipOyinanu iMkanu padunAruvEla EDuguru bhAryalu
kalaru..."
ంయ్ ఉఎస్తిఒన్ ఇస్: ఖ్రిష్న మర్రిఎస్ 16000 ప్రించెస్సెస్ వ్హొం హె లిబెరతెస్
అఫ్తెర్ వర్రింగ్ విథ్ ణరకసుర. ఠెన్ అలొంగ్ విథ్ శత్యభమ, హె గోస్
తొ svargaM అంద్ గెత్స్ pArijAta vRkshaM .
హె బ్రింగ్స్ థె లిబెరతెద్ ప్రించెస్సెస్ హొమె అంద్ అర్రంగెస్ సుఇతబ్లె
హౌసింగ్ ఫొర్ ఈచ్.
kRshNunipai, satyabhAma pArijAtappuvvu guriMci aligina nATiki
Ayanaku enimidimaMdE gadA bhAryalu?
ఠెన్ హౌ చొమె విస్వనధ సయ్స్ తొ ఉస్ రీదెర్స్ -వ్హిలె తల్కింగ్ అబౌత్
శత్యభమాస్ అంగెర్ ఇన్ kOpa gRhamu -థత్ ఖ్రిష్న హస్ 160008 వివెస్?
ఖ్రిష్న దిద్ణ్త్ గెత్ అల్ల్ ఒఫ్ థెం యెత్!
హౌ మన్య్ వివెస్ దోస్ ఖ్రిష్న హవె అన్య్ వయ్?:-)
భెఫొరె ఇ చ్లొసె, లెత్ మె ఉఒతె అ ఫెవ్ వొర్ద్స్ ఒఫ్ విస్వనధాస్ ఫ్రొం థె
అబొవె బూక్ధస్్ింత్రొదుచ్తిఒన్, వ్హిచ్ మయ్ బె రెలెవంత్ తొ థె ప్రెసెంత్
థ్రీద్.
Adhunika kAlamulO nadEmi citramO! kAvyamu-tadgata Sakti: kavi-vAni
pratibha; kAvyamu nuMDi manamu poMdu nAnaMdamu: kAvyamu naMdali
kadha-kavi dAni neTlu nirvahiMcenu? Emi sAdhiMcenu? modalainavanni
pOyi, A kavi eppuDu puTTenu? E yoorivADu? Ayana evari AsthAnamu lO
nunnADu? Ayana graMdhamulO nenni yASvAsamu lunnavi? modalaina
vishayamula vicAraNa ekkuvainadi. I rItigA pAThakulu tammu tAmu
vaMciMcukonucunnAru.
paina ceppina vishayamula vaMTi vishayamulu vArtA patrikalaku
saMbaMdhiMcinavi. kAvyamunaku saMbaMdhiMcinavi kAvu."
ఏంద్ ఒఫ్ ఉఒతె.
kRshNa! kRshNa! :)
lailA.
Hanuma Kodavalla
>> "ఎదురైనచో తన మద కరీంద్రము నిల్పి కేలూత మెసగి ఎక్కించుకొనియె
> Yes, I like this `cATu' poem ... a very good elegy...
> I like the word `డిగ్గీ better...
> elephant... Bengal tigers ... PunjAbI meals ...
> Arabian Horses ... Lalkhila ... Tajmahal ... Yamuna river ...
> There is definitely mixing of locations ... my bluff and fluff.
I'm not gifted as Lyla gAru to create poems or cinematic scenes on a whim; I
merely copy quotes. :-)
Even though I heard of Rallapalli Anantakrishna Sarma for many years, I had
not read him. When I recently read a review of his Vemana in శతవసంత
సాహితీ మంజీరాలు, my curiosity increased. After my outrageous remarks here
in some discussions, it was imperative I had to learn the ABCs of Telugu
literary criticism. I tried but Rallapalli's book has been out of print!
It's sad a classic like that is not edited and republished by any of our
universities.
Then RB came to rescue. I thank Swaup gAru for striking a private
conversation and sending me a scanned version of this masterpiece and
indirectly Mohana Rao gAru for making the file available. Unfortunately many
pages are illegible, but the page with a reference to the above poem is fine
and here it is with some changes to some అరసున్నాలు మరియు బండిరాలు.
Kodavalla Hanumantha Rao
"
ఇతరులకై వారు [ప్రాచీన కవులు] వ్రాసిన గ్రంధములలో కెల్ల సగానికి
సగము కవిత్వము సున్న. ప్రాచీనులలో అనేకులు కవులనుట, వారి గ్రంధములలో
కంటె, చాటు పద్యములలో ఎక్కువగాఁదోచును. అల్లసాని పెద్దిరాజు, తన
ప్రభువగు కృష్ణదేవరాయలను మనుచరిత్రము పీఠిక యందెన్నియో విధముల
వర్ణించి, తన కతని యెడగల మెప్పు, గౌరవము, ప్రేమ మొదలగు భావములు
ప్రకటింప ప్రయత్నించెను. కాని రాయల మరణానంతరం ఇంటిలో మూలగూర్చుండి
యేడ్చుచు చెప్పిన "యెదురైనచో తన మదకరీమ్ద్రము డిగ్గి" అను పద్యము మన
మనసులను కరగించినట్లు పైపీఠిక పద్యములలో నొక్కటియును చేయజాలవనుట
సహృదయ వేద్యము. కారణమిది శోకము పొంగిపొరలి వచ్చినపుడు తనకొరకే
వ్రాసినది. అవి రామరాజభూషణుడు, రామభద్రుడు మొదలగువారి మొగములు చూచుచు
వ్రాసినవి.
ఈదోషము ఆధునిక కవులలో అనేకులకు కలదు. విచిత్రములయిన కల్పనలు
చేయగలవాడు కవియని ఆకాలపు వారు తలపగా, విచిత్రమయిన భావములు
చూపువాడు కవియని యీ కాలపు వారు తలచుచున్నారు. భరతమాత రాటము,
రాధాకృష్ణులు మొదలగు విషయములు గూర్చి యీ కాలమున బయలువెడలుచున్న
అసంఖ్య పద్యములలో ముక్కాలుమువ్వీసము కవిత్వము సున్న. వీరు చూపు భక్తి,
ప్రేమ, శోకము మొదలగు భావములన్నియు సొంతముగా
హృదయమందుద్భవించినవికాక, యే రవీంద్రనాధునినుండియో, యే
సరోజినీదేవినుండియో యెరవు తెచ్చుకున్న వగుట చేత, ఈ పద్యములు,
చిన్నబిడ్డలాడు నాటకములవలె కొంతవరకు వినోదముగాను, చాలవరకు
అసహ్యముగాను ఉండును.
వేమన యందిట్టి భావదాస్యము లేదని వేరుగ చెప్పబనిలేదు.
"
-- "వేమన", రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణ శర్మ, First Edition 1929, Third
Edition 1945.
Hanuma Kodavalla
listen to some songs on the weekends, but watching movies is rare. Once in a
blue moon, my wife, wanting to spend some quality time together, forces me
to watch a movie and educates me with her running commentary: "This hero is
Ramanaidu's son, that Annamayya is Akkineni Nageswara Rao's పుత్రరత్నం,
this heroine is from Bombay and does not know Telugu." Then some hero
pronounces "బాధ" as "బాద." It grating on my ears, I impatiently go
away.
The marriage survives, somehow, as she mutters, "నేను గాబట్టి
సరిపోయిందిగాని ...":
"What draws
singular lives together in the first place,
loneliness, lust, ambition,
or mere convenience, is obvious, why they drop
or murder one another
clear enough: how they create, though, a common world
between them, like Bombelli's
impossible yet useful numbers, no one
has yet explained. Still, they do
manage to forgive impossible behavior,
to endure by some miracle
conversational tics and larval habits
without wincing."
-- "The Common Life" by W.H.Auden
A Telugu family called us saying "Sri Ramadasu" is playing in a theatre this
weekend - right here in Seattle! "Do you want to go?" my wife asked, hoping
the RB discussion might induce me to learn some culture. I turned to the
literary-music critic at hand:
"ఆ అద్వైతానుభవానందమును వదలి తెలియని వారికి, నమ్మిక లేనివారికి,
దానిని తెలిపి నమ్మించు నంతటి స్వార్థత్యాగులు అనేకులుండరు. ఉండినవానికి
పాండిత్యమేమైనా కొంత అలవడెనా, ఇక పామర ప్రపంచమునకు నతనికిని
సంబంధముండదు. చేసిన పనికి పండితతృప్తి వాని పరమార్థము. ఫలము
"శివయోగ సారము" వంటి గ్రంథములు. సామాన్యజనులకు వీటివలన నేమియు
లాభములేదు.
త్యాగరాజువంటి వారి కీర్తనలలో భక్తియెంతయున్నను, వారి గాన పాండిత్యము
దానిని కప్పిపెట్టినది. పల్లవి దాఁటులను జూపుదమనిపించునే కాని, వానిని
పాడునపుడు ప్రాయికముగ భక్తిని ప్రకటింతమనిపింపదు. క్షేత్రయ్య వంటి వారి
శృంగార పదములలో మూలభూతమైన భక్తి మునిగిపోయి, వినువారి కందలి పచ్చి
పచ్చి మాటలు మాత్రము తటాలున తల కెక్కును. ఇక రామదాసు పాటలవంటి వానిలో
రచనలేదు. గుంపులు గట్టి కోలాహలము చేయు రచ్చభజనలకు పనికివచ్చునే
గాని విను వారి హృదయమును బట్టి పిండునట్టి కావ్య శక్తి వానిలో లేదు. మరియు
నొక్కొక్క కీర్తనయును విశేష మేమియు లేక దిక్కులేనంత పొడుగుగా నీడ్వబడి
యుండుటచే నందు భక్తియున్నను భావసంగ్రహము లేదు.
వేమన పద్యములట్టివి కావు. అతనివి చిటుకలో ముగింపగల చిన్న పలుకులు;
అచ్చ తెనుగు పద్యపు నడక : గుండు దెబ్బవలె గురి తప్పని చిక్కని చెక్కిన
మాటలు. నోరుగల తెలుగువారందరు నేర్వవచ్చును. మరియు "నేనొక గ్రంధము
వ్రాసినాను. చదువుడు. మీకు తత్వము కరతలామలకమగును" అని చెప్పవలసిన
పనిలేదు. పోయినచోటనెల్ల పద్యములే. ప్రశ్నించిన వారికెల్ల పద్యములే. నిన్న
చెప్పిన పద్యమే నేడు చెప్పుటకు వెనుదీయలేదు. ప్రాతపద్యము కొంత మరచిపోయిన
క్రొత్తగా నప్పుడే కూర్చి అతికించుటకును కొంకులేదు. విషయములను
చెప్పునప్పుడొకరి లకష్యము లేదు. బిడియము, సంకోచము సున్న. తానాడు మాటలలో
తన కెప్పుడును సందేహము లేదు. కనుకనే సామాన్యప్రజల కితని యెడ నమ్మిక,
భక్తి జనించినవి. పండితులగువారికి గూడ నితనిని పూర్తిగా తిరస్కరించుట
సాధ్యము కాదు."
-- "వేమన", మొదటి ఉపన్యాసము, ఉపోద్ఘాతము, రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణ
శర్మ.
Thanks to Akiraju, కృష్ణపక్షము is out the door. Thanks to Rallapalli,
is weekend music out too? Leaving me with only వేమన పద్యాలు? :-)
Kodavalla Hanumantha Rao
lylayer
wrote:
> Even though I heard of Rallapalli Anantakrishna Sarma for many
years, I had
> not read him. >
>" అల్లసాని పెద్దిరాజు, .....
>కాని రాయల మరణానంతరం ఇంటిలో మూలగూర్చుండి
> యేడ్చుచు చెప్పిన "యెదురైనచో తన మదకరీమ్ద్రము డిగ్గి" అను
పద్యము >మన> మనసులను కరగించినట్లు పైపీఠిక పద్యములలో
నొక్కటియును >చేయజాలవనుట> సహృదయ వేద్యము. కారణమిది శోకము
పొంగిపొరలి >వచ్చినపుడు తనకొరకే> వ్రాసినది. అవి
రామరాజభూషణుడు, >రామభద్రుడు మొదలగువారి మొగములు చూచుచు>
వ్రాసినవి."
cakkagA vrASAru rA.a.Sarma. love to write about peddana's elegy
myself. but let me drift in a little different direction, while
still hovering over -death, dying and elegies.
As a little back ground information, when in India, I was told by :-)
my PGM -that in good old days there used to be 'hired help' for
wailing. Why? Because the family may not be able to do a decent job.
So the core family would do some crying over the man who is dead.(
No one ever cries over a woman. Are you kidding.) The hired help
will do the rest.
Say, if it is the wife who is crying over the dead husband, this was
the usual format.-
ధన్నన్యాయం చేసి పోయావు నా దేవుడో! నేనేం చేతునో నా దేవుడో!
నన్నెవరు చూస్తారురో! '
And then the 'hired help' pitches in:
"కమ్మగా కాయవే మా యమ్మో! కరా గిద్ద తో పోయవే మా యమ్మో! "
This is because the agreement is they will be given నెయ్యి for the
help given with the crying.
Yes, death and grief are very interesting things. We had couple of
posts on grief over dead warriors in Mahabharatam and Ilead, I
think. Yeah! Must be some one who is stuck on epic heroes, wrote
them.
Any way, look at this elegy. The poet is Olga.
In Olga's poem "చావుని కాదు బతుకుని" which she says she has
written in the back drop of farmers suicides -the wailing of the
wife of the farmer, pardon me -simply cracks me up. Well, not
always. Some times it drives me up the wall.
The woman in the poem who has apparently done nothing except
burdening the husband with four kids is giving him an inspirational
speech after his death.
This is what she says :
"ముక్కు మూసుకోడం
మూడు నిమిషాల పని
నోరు తెరిచి అడగాలయ్యా
ఇదంతా ఏమిటనీ
ఎందుకిట్ట్లా జరుగుతోమ్దనీ
ముద్దకే కాదు
యుద్ధానికి పిడికిలి బిగించాలని"
ఈఫ్ షె ఇస్ సుచ్ అ హొత్ షొత్ ఫిఘ్తెర్ వ్హ్య్ దిద్ షె నొత్ ఫింద్ సొమె
సొలుతిఒన్స్ బెఫొరె థె హుస్బంద్ దిఎద్? హౌ చొమె షె గొత్ అల్ల్ థిస్ విస్దొం
అల్ల్ ఒఫ్ అ సుద్దెన్?
"nA pillalaku nEnu nErpaDAniki
nEnu bratiki tIratAnayyA"
ఓహ్! శొ ఇత్ ఇస్ రీల్ల్య్ నొత్ ఫొర్ హెర్సెల్ఫ్. ణౌ షె విల్ల్ తీచ్ హెర్ కిద్స్ హౌ
తొ ఫిఘ్త్ అంద్ తొ తీచ్ షె విల్ల్ లివె. భుత్ వ్హత్ విల్ల్ షె తీచ్, ఈ
వొందెర్!
"ఇంకో నూరు బతుకులు బతకడానికి
నేను చావును కాదు బ్రతుకును
కావిలించుకుంటాను
బతుకు పోరుని కావిలించుకుంటాను"
ఓఫ్ చౌర్సె థిస్ ఇస్ వ్హెరె అల్ల్ ఒఫ్ ఉస్ అరె సుప్పొసెద్ తొ రిసె అంద్ అద్మిరె
థె ఉందౌంతెద్ రెవొలుతిఒనర్య్ స్పిరిత్, వ్హొ ఇస్ రీద్య్ తొ ఫిఘ్త్. ళూక్! షె
ఇస్ నొత్ గివింగ్ ఉప్. ఇఘ్త్. శ్త్రుగ్గ్లె. tAliA. cappaTTlu. ఠె ఉసూల్
మీనింగ్లెస్స్ అప్ప్లౌసె ఒఫ్ థొసె వ్హొ అరె స్తౌంచ్ల్య్ బెహింద్ pOrATamu
స్లొగన్స్.
ఉఇతె తిరెసొమె. ఈఫ్ ఈ అం థె దీద్ హుస్బంద్, ఈ వౌల్ద్ హవె గొత్తెన్ ఉప్ అంద్
గివెన్ థిస్ వొమన్, థొరౌఘ్ థ్రషింగ్ అంద్ ప్రొంప్త్ల్య్ దిఎద్ అగైన్. వ్హొ
వంత్స్ తొ సుప్పొర్త్ థిస్ వొమన్ వ్హొ చన్ నొత్ ఎవెన్ లెత్ థె హుస్బంద్ దిఎ ఇన్
పీచె. ఛొమె తొ థింక్ ఒఫ్ ఇత్, థత్ ఇస్ వ్హత్ థె గుయ్ ఇన్ థె పోం దిద్.
ఠిస్ వొమన్ ఇన్ థె పోం ఇస్ చ్లుఎలెస్స్.
షె అచ్తూల్ల్య్ ఇస్ ఉఇతె అ దెపెందెంత్ అంద్ సెల్ఫిష్ వొమన్, వ్హొ ఉసెస్ థె
హుస్బంద్ ఫొర్ హెర్ అంద్ చిల్ద్రెణ్స్ సుప్పొర్త్.
"kAnI naluguru pillala bhArAnni
nA vIpu elA mOstuMdanukunnAvu?
nIpaMTa nASanamavaTamE cooSAvu
kAni nA kaDupu mAMTa saMgati
EmAlOciMcAvu?"
adI asalu Edupu. ణౌ షె హస్ తొ తకె చరె ఒఫ్ హెర్సెల్ఫ్ అంద్ థె
కిద్స్. ఈత్ ఇస్ థిస్ బుర్దెన్ ఒఫ్ ఫివె మౌథ్స్ తొ ఫీద్, థత్ థె ఫర్మెర్ హద్
తొ చర్ర్య్, థత్ ద్రొవె హిం తొ దీథ్. ణొత్ అ హంద్ వస్ గివెన్ బ్య్ థె
స్పౌసె వ్హిలె హె ఇస్ అలివె.
ఠెన్ షె మెంతిఒన్స్ షె గ్రచిఔస్ల్య్ అచ్చెప్తెద్ సొమె బీతింగ్ ఫ్రొం హెర్
హుస్బంద్ అంద్ అచ్చెప్తెద్ హిస్ ద్రింకింగ్. mAlAvu pativrata. uttama
illAlu.
"nuvvu tiTTinA, timminA, tAginA, tanninA
pOnIlE magabuddhi anukunnA
iMta cAvu debba tIstAvanukOlA ."
ణౌ హౌ చన్ అన్య్ హుమన్ బైంగ్ ఇన్ థెసె తిమెస్ బె అబ్లె తొ సుప్పొర్త్ సొ
మన్య్ ఒథెర్స్? వౌల్ద్ అ మన్ నొత్ లొసె తెంపెర్ ఇఫ్ సొమె ఒనె ఇస్ గెత్తింగ్ అ
ఫ్రీ రిదె? అంద్ అల్ల్ థె బుర్దెన్ లిఎస్ ఒన్ థె మన్ తొ మకె థింగ్స్ వొర్క్?
ఈఫ్ థె వొమన్ ఇస్ సెల్ఫ్ సుప్పొర్తింగ్, హె మయ్ నొత్ హవె తొ రెసొర్త్ తొ ద్రింక్
అంద్ బీత్ హెర్ ఉప్. ఆంద్ హె మయ్ నొత్ హవె తొ దిఎ ఐథెర్.
ఎత్ నొత్ అ సింగ్లె తీర్ ఇస్ షెద్ ఫొర్ హిం. ఆంద్ థెన్ బ్లమె థె దీద్ గుయ్
ఫొర్ దెసెర్తిఒన్. తెల్ల్ హిం -హె షౌల్ద్ హవె దొనె బెత్తెర్. ట్య్పిచల్ ప్రీచ్య్
దెపెందెంత్ వొమన్.
ఛొమె తొ థింక్ ఒఫ్ ఇత్, ఓల్గ దిద్ నొత్ దొ అ బద్ జొబ్ హెరె, అస్ అ పోత్.
శుచ్ ఇస్ థె గ్రిఎఫ్ ఒఫ్ హుమన్ బైంగ్స్. ఈత్ ఇస్ మొస్త్ల్య్ సెల్ఫ్ చెంతెరెద్. ఠెరె
ఇస్ నొ రెలీసె ఫొర్ థె దీద్ ఎవెన్ ఇన్ దీథ్. శొమె గ్రుద్గెస్, సొమె
పయ్బచ్క్స్, సొమె బ్లమె, సొమె అన్క్షిఎత్య్, సొమె చషింగ్ ఒఫ్ రెలతిఒన్షిప్-
స్తిల్ల్ గొ ఒన్.
వ్హిలె థె ఇమ్మెదీతె ఫమిల్య్ మెంబెర్స్ హవె అల్ల్ థెసె నొత్ సొ పురె
ఎమొతిఒన్స్, దొ ఒథెర్ రెలతివెస్ థింక్ చ్లీర్ల్య్? ణొత్ రీల్ల్య్.
ళూక్ అత్ థిస్ ఎలెగ్య్ థత్ ....
వెల్ల్! థత్ షౌల్ద్ బె అనొథెర్ దయ్, అనొథెర్ పొస్త్. ంఅయ్ బె. ఈఫ్ ఈ అం
అలివె. ఆంద్ స్తొప్ రిఘ్త్ థెరె. డొణ్త్ యౌ దరె. ఈ విల్ల్ వ్రితె మ్య్ ఔన్
ఎలెగ్య్, ఠంక్ ఔ! ళికె -రసిఎర్, మ్య్ ప్స్య్చీత్రిస్త్ ఫ్రిఎంద్ ఫ్రొం
శీత్త్లె, ఈ అం నొత్ గొఇంగ్ తొ లీవె ఇత్ తొ ఒథెర్స్.
చీర్స్
ల్య్ల.
Hanuma Kodavalla
> read a review of Rallapalli Anantakrishna Sarma's Vemana in
> శతవసంత సాహితీ మంజీరాలు ...
Seeing my message, Swarup gAru sent me mail reminiscing that Achanta
Janakiram mentioned Rallapalli in his autobiography. I heard of Achamta in
my youth - probably in Sanjivadev's books. He renamed Bucchibabu's magnum
opus from ఏకాంతం to చివరకు మిగిలేది. I always wanted to read his
famous autobiography - నా స్మృతిపథంలో ... and సాగుతున్న యాత్ర; but the
books, as usual, have been out of print.
But I read a review of it, also in శతవసంత సాహితీ మంజీరాలు. Here's an
excerpt from the review, describing an interesting incident, with a poem,
may be a చాటు. I didn't fully understand the meaning of the poem and
appreciate if someone can explain:
"బళ్ళారి నుంచి బెంగుళూరు ప్రయాణం. అనంతపురం స్టేషన్లో కృస్ణశాస్త్రి కోసం
వెంకటచలం అనంతపురం లోనే దిగిపోయిన కృస్ణశాస్త్రి [నాకీ వాక్యం అర్థం
కాలేదు - KHR]. ఆ ప్రయాణం లోనే పరిచయమైన శ్రీ రాళ్ళపల్లి
అనంతకృష్ణశర్మ గారు అంతా ఓ గొప్ప ఘట్టం. పూర్వపు ధోరణిలో కవిత్వం రూప
ప్రధానం. కృస్ణశాస్త్రి వంటి వారి రచన భావ ప్రభావం అని జానకీరాం అంటే,
కలగవు కమలంబులు, హం
సలు కదలవు. చూడవమ్మ, చక్కగ నెవరో
తలక్రిందుగ నాకాశము
నిలిపిన వారత్త చెరువు నీళలలో నన్
వ్రేళ్ళు సడలించి తిన్నగా నీళ్ళు త్రాగు
చున్నవాడదె, తెరువరి, కన్నులెత్తి
అట్టి చలి పందిరిని దాచునతివగూడ
సన్నకా ధారనింకను సన్నగించు
వంటి పద్యాలతో, సంగీతం, నాటకరచన, ధర్మశాస్త్రం గురించి
మాటాడుకున్నారట. మనసు అతి సున్నితమైన త్రాసులా ఉండాలి. ప్రతి విషయాన్ని
యుక్తా యుక్త విచక్షణ కొరకు ఆ త్రాసుతో తూచాలి. గాలిపటం ఆకాశంలో ఎగిరినా
మనం సూత్రపు పట్టువదలరాదన్నారట - అనంతకృష్ణశర్మ గారు. రెండువేల
ఏళ్ళ క్రితం వ్రాసిన పద్యాలకు ఆంధ్రీకరణ చెప్పారట గాని ఆయన వ్రాసిన
కుసుమగుచ్ఛం మాట చెప్పలేదంటూ - అది వారి నిగర్వానికి సాకష్యమంటారు."
-- శతవసంత సాహితీ మంజీరాలు, పేజీలు 635-636.
Is Rallapalli criticizing Devulapalli in the same manner as Akkiraju?
Kodavalla Hanumantha Rao
Sesha Vadapalli (VSTSayee)
> > Hanuma Kodavalla [han...@hotmail.com] Wed 4/12/2006 11:56 PM
>
> > read a review of Rallapalli Anantakrishna Sarma's Vemana in
> > శతవసంత సాహితీ మంజీరాలు ...
>
> Seeing my message, Swarup gAru sent me mail reminiscing that Achanta
> Janakiram mentioned Rallapalli in his autobiography. I heard of Achamta in
> my youth - probably in Sanjivadev's books. He renamed Bucchibabu's magnum
> opus from ఏకాంతం to చివరకు మిగిలేది. I always wanted to read his
> famous autobiography - నా స్మృతిపథంలో ... and సాగుతున్న యాత్ర; but
> the
> books, as usual, have been out of print.
>
> But I read a review of it, also in శతవసంత సాహితీ మంజీరాలు. Here's
> an
> excerpt from the review, describing an interesting incident, with a poem,
> may be a చాటు. I didn't fully understand the meaning of the poem and
> appreciate if someone can explain:
>
DLI can help you read them.
Search for author "aachan't'a jaanakiraam"
at http://www.new.dli.ernet.in/ .
The above referenced episode is in "nA smRtipathaMlO"
scanpages 193 thru 200.
(In IE you could enter the page number and go there directly.)
--
Regards,
V.S.T.Sayee.
P.S. koni soMtaM chEsukOdaggavE, kAnI ...
__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam? Yahoo! Mail has the best spam protection around
http://mail.yahoo.com
Akkiraju Bhattiprolu
> burdening the husband with four kids is giving him an inspirational
> speech after his death.
>
ఇదిట మన పల్లెటూళ్ళలో ఉన్న ఆడవళ్ళ పరిస్థితి.
ఆ మధ్య మధ్య పాన నిషేధం గురించి ఉద్యమం పెద్ద యెత్తున
సాగింది కదా... దానికి ప్రారంభం ఎక్కడ? మొగుళ్ళు తమ
సంపాదనల్ని కొంపలో ఇవ్వకుండా ప్రభుత్వ సారా కొట్లకి ధార
పోస్తున్నారన్న కసితో పల్లెటూళ్ళలో ఉన్న ఆడవాళ్ళు ఎదురు తిరిగినప్పుడు.
నిజాం అంతటి వాడి మీద ఎదురు తిరిగిన తెలంగాణా పోరాటానికి
మొదటి అడుగు ఎక్కడ పడింది? ఓ పల్లెటూరి ఆడది ఈ పొలం నాది అని
ఎదురు తిరిగినప్పుడు.
ఇప్పుడు భారత దేశంలో విడాకులు తెగ తీసేసు కుంటున్నారు అని తెగ
బాధ పడి పోతున్న వాళ్ళకి, మన పల్లెల్లో రెండో, మూడూ పెళ్ళిళ్ళు
ఎప్పట్నించో చేసేసు కుంటున్న కింద తరగతి ఆడవాళ్ళ గురించి తెలుసో
తెలీదో అని నా సందేహం.
పల్లెటూరి ఆడవాళ్ళు మన సో కాల్డ్ 'సివిలైజ్డ్ ఉమెన్ధ్్న్నా ఎంతో
ముందున్నారని దగ్గర్నుంచి చూస్తే గానీ తెలీని నిజం. అదెలా
సాధ్యమయింది?
ప్రపంచంలో ఉన్న ఏ ఫెమినిస్టయినా చెప్పే మొదటి సూత్రం ఆడదానికి
ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యం కావాలని. మన పల్లెటూరి ఆడది ఆ మొదటి
మెట్టుని ఏనాడో ఎక్కేసింది! కుటుంబంలో ప్రతి ఒక్కరూ ఉత్పత్తి లో పాలు
పంచుకోవాల్సిందే మన 'ట్రెడిషనల్ధ్ల్లెటూళ్ళలో! (దీని వల్ల
మంచీ చెడూ రెండూ ఉన్నాయి. పిల్లాణ్ణి కూలికి పంపించకుండా
బడికి పంపమంటే ఎవరూ వినిపించుకోరు. మంచి ఏమిటంటే, ఆడా మగా
పిల్లలూ అందరూ తమ స్వంత సంపాదనల్ని తామే సాధించుకుంటారు.)
ఓల్గాకి ఈ మాత్రం పల్లెటూళ్ళ గురించి తెలుసను కుంటా... ఆ
సందర్భంలోంచి ఈ కవితని చదివితే తెలుస్తుంది. మారు తున్న
విలువల్లో పిల్లల్ని పనికి పంప కూడదు. సంపాయించాల్సింది
భార్యా, భర్తా. అందులో ఒకరు పరువూ మర్యాదా అన్నీ తన ఒక్కడివే
అయినట్టు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటూ పోతే.... పోయిన భర్తే కాదు...
కరుగ్గా ఉన్నా సగం కుదించుకు పోయిన సంపాదనతో పిల్లల్ని
పెంచాల్సిన బాధ్యత మోయాల్సి రావటం చిన్న విషయం కాదు.
పల్లెల్లో వచ్చిన ఆనేక మార్పులకి ఆడ వాళ్ళే ముందుండి
నడిపించారని ముందే ప్రారంబ్ఘించాం. ఓల్గా అక్కడే ఈ సమస్యకి
పరిష్కారం అని నమ్మి ఉండాలి. అందుకే, ఈ కవితలో స్త్రీ చనిపోయిన
తన భర్తతో చెపుతోంది, ఓ తోటి కార్మికుడికి చెప్పినట్టు, చావు
కాదు మార్గం... పరిస్థితులకి ఎదురుతిరిగి సాధించుకోవచ్చు అని.
మనకి తెలియని విషయాలని గురించి చదువుతున్నప్పుడు రచయితకి
కొంత బెనిఫిట్ ఆఫ్ డౌట్ ఇస్తాన్నేను. ఇలా రాశాడంటే అక్కడ
పరిస్థితులు ఎలా ఉండి ఉంటాయా అని. మనకి తెలిసిన
ప్రపంచంలోంచే రచయితనీ, రచననీ వెలకట్టేసే ప్రయత్నం
దుస్సాహసం. చాలాసార్లు హాస్యాస్పదం కూడా అవుతుందని నాకు నేను
ఎప్పుడూ చెప్పుకుంటూ ఉంటాను. అందరూ ఇలాగే అనుకోవాలని ఎక్కడుందిలే....
అక్కిరాజు భట్టిప్రోలు
lylayer
<akkirajub@...> wrote:
> manaki teliyani viShayaalani guriMchi chaduvutunnappuDu rachayitaki
> koMta beniphiT^ aaph^ DauT^ istaannEnu. ilaa raaSaaDaMTE akkaDa
> paristhitulu elaa uMDi uMTaayaa ani. manaki telisina
> prapaMchaMlOMchE rachayitanee, rachananee velakaTTaesE prayatnaM
> dussaahasaM. chaalaasaarlu haasyaaspadaM kooDaa avutuMdani naaku
nEnu
> eppuDoo cheppukuMToo uMTaanu. aMdaroo ilaagE anukOvaalani
ekkaDuMdilE....
>
> akkiraaju bhaTTiprOlu
హౌ అరె యౌ అక్కి! :-)
paina mIru rAsina dAni guriMci oka praSna: mIku teliyadani telusu
kAbaTTi mIru mIkannA palAnA racayita ku ekkuva telusu ani
oppEsukOvaccu. adi mI ishTam. kAni nAku gAni vErokariki gAni
sadaru racayita kannA ekkuva teliyadu ani mIkelA telusu?
mI uddESaM prakAramaitE -prati racayitakU, AyA vishayAla guriMci
emI rAyani vALLaMdarikannA ekkuva telisinaTTlEnA?
udAharaNaku mIru "aMTu komma" ani kadha rASAru. telugu nADilO
cadivAnu.
A kadha ilA prAraMbhamavutuMdi.
" aMTu kaTTaTaM aMTE? I ceTTu kommani nariki, koMta mEra pai cekku
tIsi marO ceTTukommaki atikiMci, paina maTTi kappi gaTTigA
kaTTeyyaDaM. I komma imaDa galigitE A ceTTu kommE ayi poolU paLLU
kAstuMdi. lEdA mADi castuMdi. appuDu marO kommani tecci
atikiMcukOvaccu. vishayamEmiTaMTE, atuku kommaku kAcE paLLanu kUDA
kottaceTTu paLLanE pilustAru. AdI tamAshA. atuku kommalu batikinA
caccinA okaTE...lekkalOki rAvu. "
ఠె ఇన్ఫొర్మతిఒన్ యౌ గవె అబౌత్ గ్రఫ్తింగ్ ఇస్ వ్రొంగ్. `atuku kommalu
batikinA caccinA okaTE… lekkalOki rAvu' annadi tappu.
ఠె స్చిఒన్ (అతుకు కొమ్మ ) ఇస్ ఇంపొర్తంత్. ఓథెర్విసె వ్హ్య్ వౌల్ద్ అ
గర్దెనెర్ బొథెర్ తొ దొ గ్రఫ్తింగ్ ఎవెన్? ఈత్ ఇస్ ఫొర్ థె ఊలితిఎస్ ఒఫ్ థె
స్చిఒన్ థె గర్దెనెర్ గ్రఫ్త్స్ ఇత్ ఒంతొ అనొథెర్ రూత్ స్య్స్తెం, వ్హిచ్ చౌల్ద్
బె బెత్తెర్ ప్రొవిదెర్ ఒఫ్ నుత్రిఎంత్స్.
శ్చిఒన్ ఇస్ థె ఒనె థత్ బీర్స్ థె ఫ్లౌఎర్స్ అంద్ ఫ్రుఇత్ అంద్ ఇత్ దోస్ నొత్
తకె థె నమె ఒఫ్ థె రూత్ స్తొచ్క్. యౌ చన్ ఎవెన్ గ్రఫ్త్ అ నెచ్తరినె
స్చిఒన్ ఒంతొ అ ప్రునె రూత్ స్య్స్తెం, యౌ గెత్ నెచ్తరినెస్, నొత్ ప్రునెస్. ఈఫ్
యౌ గ్రఫ్త్ ఒనె రొసె స్చిఒన్ తొ అనొథెర్ రొసేస్ రూత్ స్య్స్తెం యౌ దొ ఇత్
బెచౌసె థె స్చిఒణ్స్ ఫ్లౌఎర్స్ అరె ఒఫ్ అ బెత్తెర్ చొలొర్, ఒర్ ఇత్ ఫ్లౌఎర్స్ ఇన్
అబుందంచె థన్ థె ఒథెర్ కింద్ ఒఫ్ రొసె, ఎత్చ్. ఎత్చ్.
శొ తొ రెపీత్, థె ఇన్ఫొర్మతిఒన్ యౌ గవె ఇన్ యౌర్ ఒపెనింగ్ పరగ్రఫ్ ఇస్
వ్రొంగ్. ఏఇథెర్ యౌ దిద్ నొత్ క్నౌ అబౌత్ గ్రఫ్తింగ్. ఒర్ యౌ వెరె నొత్ అబ్లె
తొ ఎకష్ప్రెస్స్ వెల్ల్ అంద్ ఎకష్ప్లైన్ గ్రఫ్తింగ్ తొ థె రీదెర్.
ఎత్ యౌ వ్రొతె అబౌత్ ఇత్, అంద్ యౌ ఎవెన్ నమెద్ యౌర్ స్తొర్య్ aMTukomma.
ఈ హవె నొత్ యెత్ వ్రిత్తెన్ అ స్తొర్య్ అబౌత్ aMTukomma. షౌల్ద్ ఈ హవె
గివెన్ యౌ థె బెనెఫిత్ ఒఫ్ దౌబ్త్, థత్ బెచౌసె యౌ అరె థె వ్రితెర్,
యౌ అరె రిఘ్త్ అబౌత్ వ్హత్ యౌ హవె వ్రిత్తెన్?
ణౌ, ఇఫ్ యౌ చన్ ఎకష్ప్లైన్ అ లిత్త్లె మొరె అబౌత్ థె ఒపెనింగ్ పరగ్రఫ్ ఒఫ్
యౌర్ స్తొర్య్, అంద్ గ్రఫ్తింగ్ అంద్ హౌ యౌ చమె తొ క్నౌ అబౌత్ గ్రఫ్తింగ్,
అంద్ థెన్ :-)హౌ థిస్ తిత్లె ఇస్ ఎవెన్ రెలెవంత్ తొ యౌర్ స్తొర్య్ -ఇ లికె తొ
సీ ఇఫ్ యౌ, అస్ అ వ్రితెర్, చన్ ప్రొవె యౌర్ ఔన్ స్తతెమెంత్ అబౌత్ వ్రితెర్స్.
ఊంతిల్ థెన్ ఈ స్తంద్ బ్య్ మ్య్ బెలిఎఫ్, :-) థత్ ఇ షౌల్ద్ నొత్ అస్సుమె అ
వ్రితెర్ క్నౌస్ థె స్తుఫ్ఫ్ హె హద్ వ్రిత్తెన్ అబౌత్, బెత్తెర్ థన్ థె
రీదెర్స్.
ఠత్ ఇస్ థె ఎకష్తెంత్ ఒఫ్ మ్య్ అర్గుమెంత్ ఫొర్ నౌ. ఈ ఉసెద్ ఒన్ల్య్ థె ఒపెనింగ్
పరగ్రఫ్ ఒఫ్ యౌర్ షొర్త్ స్తొర్య్ ఇన్ సుప్పొర్త్ ఒఫ్ ఇత్ సొ ఫర్.
థంక్స్
Akkiraju Bhattiprolu
> your story, and grafting and how you came to know about grafting,
> and then :-)how this title is even relevant to your story -i like to
> see if you, as a writer, can prove your own statement about writers.
>
> Until then I stand by my belief, :-) that i should not assume a
> writer knows the stuff he had written about, better than the
> readers.
>
> That is the extent of my argument for now. I used only the opening
> paragraph of your short story in support of it so far.
>
Lyla gAru,
Thanks for reading my story and those comments on the first paragraph.
Pleae go ahead and write about the rest of the story as well if you think
you have anything to say and want to say it.
As far as I am concerned, I never defended any of my stories once they are
published... and never will. They are there as they are and are there for
open criticism.
Since you brought me and my story into the discussion, the thread is closed
for me. I wait here and see if anyone else would answer this.
Thanks
-Akki
[Non-text portions of this message have been removed]
Hanuma Kodavalla
> The woman in the poem who has apparently done nothing except
> burdening the husband with four kids
బాధ్యతంతా భార్యదేనా? ఆవిడ సూర్య భగవానుణ్ణి ప్రార్ధిస్తే వచ్చారా
పిల్లలు?
> Not a hand was given by the spouse while he is alive.
> Now how can any human being in these times be able to support so
> many others? Would a man not lose temper if some one is getting a
> free ride? and all the burden lies on the man to make things work?
I'm surprised by these comments. At least in Ravinuthala, most farmers'
wives, unless they belong to the very few wealthy families, work in the
farm. And of course, they do the household work as well; so they certainly
give more than one hand. Nothing in the poem suggests the wailing woman is
any different.
> And stop right there. Don't you dare.
I hope Lyla gAru is not telling me to stop - after all, death is my favorite
topic. :-)
> Such is the grief of human beings. It is mostly self centered.
Also, such is the suffering and its human position. We cannot compare a
farmer's suicide with the "Fall of Icarus," but the human suffering with
apathy all around, that's the same. Without any revolutionary rhetoric, here
is the right poem at least for a moment. I hope you all enjoy at least the
painting:
http://poetrypages.lemon8.nl/life/musee/museebeauxarts.htm
Kodavalla Hanumantha Rao
Panini
> The information you gave about grafting is wrong. `అతుకు కొమ్మలు
> బతికినా చచ్చినా ఒకటే… లెక్కలోకి రావూ అన్నది తప్పు.
> The scion (atuku komma ) is important.
<snip>
> Scion is the one that bears the flowers and fruit and it does not
> take the name of the root stock. you can even graft a nectarine
> scion onto a prune root system, you get nectarines, not prunes. If
> you graft one rose scion to another rose's root system you do it
> because the scion's flowers are of a better color, or it flowers in
> abundance than the other kind of rose, etc. etc.
Lyla,
I think you have made Akkiraju's point!
"The scion is important." - For what?
As you point out, the scion or its products do not count among the
progeny of the stock.
I suggest that you read the story again.
Regards,
Panini
lylayer
they are
> published... and never will. They are there as they are and are
there for
> open criticism.
Not a bad stand. Not to get into discussions about your own stories.
I like it.
ఐతే మీ నియమము నాకు ముందు తెలీదు. తెలిస్తే మీ కధను ఉదాహరణగా
ఇచ్చే దాన్ని గాదు.
>
> Since you brought me and my story into the discussion, the thread
is closed
> for me. I wait here and see if anyone else would answer this.
Not so fast, my friend. నేను రాసిన పోస్ట్ మీద మీ కామెంట్ల అస్త్రాలు
విసిరేసి, భారతం లో మెలికల్లాటివేవో వేసి, నేను ఈ విషయమ్మీద ఇక
మాట్లాడను అని అస్త్ర సన్యాసం చేసేస్తున్నారు. :-)
You no longer have to answer my questions in reference to your prior
comments, using your story as an example. You can still answer my
questions like a writer or a reader or an rbite, as you did many
times before.
Thanks for asking about my opinion on the rest of the story అంటు
కొమ్మ . I will give it.
Seriously, akki! you don't have to answer any thing if you don't
feel like it. What for?
regards
lyla.
lylayer
>
> I think you have made Akkiraju's point!
> "The scion is important." - For what?
> As you point out, the scion or its products do not count among the
> progeny of the stock.
> I suggest that you read the story again.
>
> Regards,
> Panini
Darn! Did I?:):) I think i know -how akki used this analogy and to
what extent he used it- in his story pAnini gAru. In the middle of
the story this same paragraph is used again. I read his story
several times, including last night. I kadha nAku nacciMdi kOODa.
regards
lyla.
lylayer
>
> > The woman in the poem who has apparently done nothing except
> > burdening the husband with four kids
>
> బాధ్యతంతా భార్యదేనా? ఆవిడ సూర్య భగవానుణ్ణి ప్రార్ధిస్తే
వచ్చారా
> పిల్లలు?
:-)
. బాధ్యతంతా భార్యది కానే కాదండి. సూర్యున్ని ప్రార్ధిస్తే పంటలు
పండాయంది.
సూర్య భగవానుడిచ్చిన పిల్లాడు, కర్ణుడు is abandoned by both the
mother and father. అసలు కుంతి అప్పటికి ఎవరి భార్యా కాదు. :-)
>
> > Not a hand was given by the spouse while he is alive.
>
> > Now how can any human being in these times be able to support so
> > many others? Would a man not lose temper if some one is getting
a
> > free ride? and all the burden lies on the man to make things
work?
>
> I'm surprised by these comments. At least in Ravinuthala, most
farmers'> wives, unless they belong to the very few wealthy
families, work in the> farm. And of course, they do the household
work as well; so they certainly> give more than one hand. Nothing in
the poem suggests the wailing woman is> any different.
మంచిదండి. పద్యంలో ఒకాయన చనిపోయాడని చెప్పారు కదా అని అందరూ
రైతులూ ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారని ఆ రచయిత చెప్పినా చెప్పక పోయినా
నేను అనుకోలేదండి.:-)
lyla
lylayer
ఏదిట?? :)
> నిజాం అంతటి వాడి మీద ఎదురు తిరిగిన తెలంగాణా పోరాటానికి
> మొదటి అడుగు ఎక్కడ పడింది? ఓ పల్లెటూరి ఆడది ఈ పొలం నాది
అని
> ఎదురు తిరిగినప్పుడు.
Noted the above and other contributions of women you mentioned in
your post. I am quite pleased you are pleased about women's
contributions in many fronts. Then there is no male supremacy in
this world, right!:)
> palleToori aaDavaaLLu mana sO kaalD^ 'sivilaijD^ umen^' kannaa
eMtO
> muMdunnaarani daggarnuMchi choostE gaanee teleeni nijaM. adelaa
> saadhyamayiMdi?
పల్లెటూరి ఆడవాళ్ళు ఎంతో ముందుంటే, they are civilised women ani
చెబుతున్నారు ఇంకోరకంగా? మంచిదేగా!
> మనకి తెలిసిన
> ప్రపంచంలోంచే రచయితనీ, రచననీ వెలకట్టేసే ప్రయత్నం
> దుస్సాహసం. చాలాసార్లు హాస్యాస్పదం కూడా అవుతుందని నాకు
నేను
> ఎప్పుడూ చెప్పుకుంటూ ఉంటాను.
మనకు తెలిసిన ప్రపంచం అంటే మీరూ నేనూ ఒక ప్రపంచం లోనూ ,
రచయితలూ, రచనలూ ఇంకో ప్రపంచంలోనూ ఉన్నారనా? ఈ వెలగట్టటం
ఏమిటో దుస్సాహసం ఏమిటో, హాస్యాస్పదం ఏమిటో నాకు అర్ధము కాలేదు.
lyla.
vcjampala
Akkiraju Bhattiprolu:
> మనకు తెలిసిన ప్రపంచం అంటే మీరూ నేనూ ఒక ప్రపంచం లోనూ ,
> రచయితలూ, రచనలూ ఇంకో ప్రపంచంలోనూ ఉన్నారనా?
ఈ అం అ లతెచొమెర్ తొ థిస్ దిస్చుస్సిఒన్, బుత్ ఇత్ సీంస్ తొ మె థత్ ళ్య్ల
అంద్ ఆక్కిరజు అరె నొత్ ఇన్ థె సమె prapaMcaM. ళ్య్ల సీంస్ తొ బె ఇన్ అ
దిఫ్ఫెరెంత్ వొర్ల్ద్ ఇన్ థిస్ దెబతె థన్ థె ఒనె ఇన్హబితెద్ బ్య్ ఆక్కిరజు,
ఓల్గ, racayitalu అంద్ racanalu.
ఈన్ ళ్య్లాస్ వొర్ల్ద్, వివెస్ - అప్పరెంత్ల్య్, అల్ల్ బ్య్ థెంసెల్వెస్ - బుర్దెన్ థె
పూర్ ఉన్సుస్పెచ్తింగ్ హుస్బంద్స్ విథ్ ముల్తిప్లె కిద్స్; థెయ్ దొణ్త్ షరె థైర్
హుస్బంద్శ్ బుర్దెన్స్ అంద్ అల్ల్ థెయ్ చరె అబౌత్ ఇస్ థెంసెల్వెస్. ఆంద్, ఇన్ థిస్
వొర్ల్ద్, ఫర్మెర్స్ కిల్ల్ థెంసెల్వెస్ ఒర్ ద్రింక్ ఫొర్ నొ ఒథెర్ రీసొన్ థన్ థత్
థైర్ వివెస్ అరె నొత్ సెల్ఫ్-సుప్పొర్తింగ్ (అంద్, ఒఫ్ చౌర్సె, థొసె సెల్ఫిష్
కిద్స్ వ్హొ అల్సొ దొణ్త్ సుప్పొర్త్ థెంసెల్వెస్). ళ్య్ల హస్ నొథింగ్ బుత్
దిస్దైన్ ఫొర్ థెసె వొమెన్ ఇన్ హెర్ వొర్ల్ద్ థత్ అరె లీచింగ్ ఒన్ థైర్
ఉన్సుస్పెచ్తింగ్ హుస్బంద్స్. ఆచ్తూల్ల్య్, ళ్య్ల సయ్స్, థత్ థె వివెస్ షౌల్ద్ బె
గెత్తింగ్ అ థ్రషింగ్ ఫ్రొం థైర్ దీద్ హుస్బంద్స్ ఫొర్ దరింగ్ తొ తల్క్ అబౌత్
చూసింగ్ లిఫె ఒవెర్ దీథ్ అంద్ వౌఇంగ్ థత్ థెయ్ వౌల్ద్ తీచ్ థైర్
చిల్ద్రెన్ తొ ఎంబ్రచె లిఫె థన్ దీథ్.
ళ్య్ల, ఒఫ్ చౌర్సె, ముస్త్ ఉందెర్స్తంద్ థెసె థింగ్స్ బెత్తెర్ థన్ ఈ ఎవెర్
చన్. ఈ అం, ఒఫ్ చౌర్సె, నొత్ అ వొమన్, అస్ ళ్య్ల ఇస్; థెరెఫొరె ఈ చన్నొత్
పొస్సిబ్ల్య్ క్నౌ వ్హత్ థెసె వొమెన్ అరె చపబ్లె ఒఫ్. ఆంద్, ఒఫ్ చౌర్సె,మ్య్
క్నౌలెద్గె అబౌత్ ఫర్మింగ్ ఫమిలిఎస్ అంద్ థైర్ ప్రొబ్లెంస్ తూ ఇస్ ఉఇతె
లిమితెద్; బుత్, ళ్య్ల ముస్త్ క్నౌ అ లొత్ మొరె అబౌత్ థెసె థింగ్స్ విథ్ అల్ల్
థత్ క్నౌలెద్గె గర్నెరెద్ ఫ్రొం హెర్ ఫ్ఘ్ం అంద్ హెర్ యీర్స్ ఒఫ్ స్పెచీల్ స్తుదిఎస్
ఒఫ్ థెసె సుబ్జెచ్త్స్.
భుత్, ఇన్ థె వొర్ల్ద్ అక్కిరాజు అంద్ ఒథెర్స్ లివె ఇన్, థె హుస్బంద్స్ అంద్
వివెస్ అప్పరెంత్ల్య్ స్త్రివె తొ ఎకె ఔత్ అ లివింగ్ ఫ్రొం వ్హతెవెర్ లిఫె దీల్స్
థెం; సొమెతిమెస్, వ్హెన్ లిఫె దీల్స్ థెం ఒనె బద్ హంద్ అఫ్తెర్ థె ఒథెర్ -
ఒర్ సొమెతిమెస్ ఇన్ అ స్పుర్ ఒఫ్ థె మొమెంత్ అచ్త్ - పెఒప్లె కిల్ల్ థెంసెల్వెస్.
శొమెతిమెస్, థెయ్ దొ ఇత్ విథ్ థె థౌఘ్త్ థత్ సొమెహౌ థైర్ దీథ్ వౌల్ద్
బెనెఫిత్ థొసె థత్ థెయ్ లీవె బెహింద్. ఓథెర్ తిమెస్, థెయ్ దొ ఇత్ విథౌత్
చ్లీర్ల్య్ థింకింగ్ అబౌత్ వ్హత్ థైర్ దీథ్ విల్ల్ బ్రింగ్ తొ థొసె థత్ థెయ్
లీవె బెహింద్. శెల్దొం దొ థెయ్ మకె థిస్ దెచిసిఒన్ ఇన్ చొన్సుల్తతిఒన్ విథ్
థైర్ స్పౌసెస్. ఆంద్, ఇఫ్ థెయ్ చొన్సుల్త్ థైర్ వివెస్, ఇన్ థెసె వ్రితెర్శ్
వొర్ల్ద్, థె వివెస్ వౌల్ద్ నొత్ అద్విసె థె హుస్బంద్స్ తొ చూసె దీథ్ ఒవెర్
లిఫె. ఠెయ్ వౌల్ద్ తెల్ల్ థైర్ హుస్బంద్స్ థత్ థెయ్ వౌల్ద్ రథెర్ షరె
థెసె బుర్దెన్స్ విథ్ హిం అలివె థన్ లీద్ థైర్ లిఫె విథౌత్ హిం. ఠె
హుస్బంద్ ఒఫ్ థె వొమన్ ఇన్ ఓల్గాస్ పోం అప్పరెంత్ల్య్ దిద్ నొత్ తెల్ల్ హెర్ వ్హత్
హిస్ ప్లన్ వస్; హౌఎవెర్, థిస్ వొమన్ - నొ వీక్లింగ్ అంద్ నొత్ వొర్రిఎద్ అబౌత్
హెర్ నొన్-సెల్ఫ్-సుప్పొర్తింగ్ ఫౌర్ చిల్ద్రెన్, వౌస్ తొ లివె రథెర్ థన్
చూసె థె సమె పథ్ థె దీద్ హుస్బంద్ హస్ తకెన్. ఆంద్, షె వౌస్ తొ
తీచ్ హెర్ చిల్ద్రెన్ తొ చూసె లిఫె ఒవెర్ దీథ్.
ఠెసె పూర్ ఫర్మెర్స్ అంద్ థైర్ వివెస్; థెయ్ షౌల్ద్ అల్ల్ బె లివింగ్ ఇన్
ళ్య్లాస్ వొర్ల్ద్.
భుత్ థెన్, ఈ వౌల్ద్ లికె తొ క్నౌ వ్హెరె ఇత్ అచ్తూల్ల్య్ ఇస్.
ఋఎగర్ద్స్ -- వ్ ఛౌదర్య్ ఝంపల
Hanuma Kodavalla
> "nA smRtipathaMlO" scanpages 193 thru 200.
Sai gAru,
Many thanks for the link. I read the incident, but still have not understood
the poem well (shame on me). Now, if only I can get the books in PDF.
KHR
ari_sitaramayya
>
> In Olga's poem "చావుని కాదు బతుకుని" which she says she has
> written in the back drop of farmers suicides -the wailing of the
> wife of the farmer, pardon me -simply cracks me up. Well, not
> always. Some times it drives me up the wall.
>
> The woman in the poem who has apparently done nothing except
> burdening the husband with four kids is giving him an
inspirational
> speech after his death.
I can't agree more. I have also heard that the wives of the farmers
sit on their butts the whole day and never lift a finger while their
husbands work hard under scorching sun.
Burdening the farmer with kids is another thing they enjoy doing.
While the poor guy is away from home night and day caring for his
cotton plants, the wife at home is busy making babies. Is it any
wonder the poor guy is driven to suicide!
> Quite tiresome. If I am the dead husband, I would have gotten up
and
> given this woman, thorough thrashing and promptly died again.
I would have done that, too!
I am glad I am not the only one who thinks this way!
>
> అదీ అసలు ఏదుపు. Now she has to take care of herself and the
> kids. It is this burden of five mouths to feed, that the farmer
had
> to carry, that drove him to death. Not a hand was given by the
> spouse while he is alive.
Exactly! Why doesn't she get a job instead of crying? She should get
off her butt and find a job at McDonalds or the local bar or some
such thing and feed her babies instead of crying over the dead guy.
> If the woman is self supporting, he may not have to resort to
drink
> and beat her up. And he may not have to die either.
Yup. I agree. I don't understand this thing about his drinking and
coming home to beat her up. Why doesn't she also drink? If he drinks
beer, she can drink wine. Can't she? If he beats her up, why doesn't
she beat him up instead of calling Volga or Satyavathi to whine
about her situation?
>
> Yet not a single tear is shed for him. And then blame the dead guy
> for desertion. tell him -he should have done better. Typical
preachy
> dependent woman.
>
> Come to think of it, Olga did not do a bad job here, as a poet.
Actually, I have to differ here. I think Volga did a terrible job.
She didn't write anything about insurance premiums. From what I
understand the farmers' wives wailing at the dead bodies of their
departed husbands always ask if the guys had paid their insurance
premiums before committing suicide. What else do you expect from
typical, selfish, dependent, obnoxious women? This is totally missed
by Volga. That is the problem with writers who don't know what they
are writing. They should occasionally read racchabanda posts to
learn how to dig out facts before writing.
Regards,
Ari Sitaramayya.
viplavreddy
>
> can. I am, of course, not a woman, as Lyla is; therefore I cannot
> possibly know what these women are capable of. And, of course,my
Men used to play the roles of women on stage (don't know if it was
unique to south india or other places too!), atleast in writing
nothing stops one from playing a woman, without making a trip
to 'victoria secret' or 'wet seal', some other place like that.
In a real world, if a woman commits a suicide, I hope a poet comes
along and delivers a similar wailing -- saying this:
అయ్యో నా పెండ్లామా, నువ్వు పోయి నకీ పోరగాళ్ళను మిగిలిస్తివి, నేనేం
చేసేది దేవుడో -- య్ంఆ! రాముడో!!
అయ్యో నా పెండ్లామా రేప్పొద్దున ఇల్లు ఊకి సానిపెవరు సల్లాలె నా
పెండ్లామా, హయ్యో!!
పక్కలెవరు పరువాలె, కుండలెవలు తోమాలె బట్టలెవలు ఉతకాలె హయ్యో నా
పెండ్లామా!! ఒట్టిచేపల పులుసు నాకెవలు పోస్తరే అయ్యో, నన్నింత అన్యాయం
జేస్తివే ...
then, may be then, the male chauvinists give in & say: 'yup! these are
the tasks men could have taken up better instead of wailing than
singing in the wake. What an unfortunate guy now standing with
nothing after losing such a faithful servant of a wife.'
and no one would complain about it. a perfect world, where there is
no lyla, because it is a world of men, anyway.
I was troubled by the angle volga, the feminist, took as well. It
helped no cause, no-one. I do not know if she wanted to evoke some
kind of guilt from people wanting to take their own lives, because of
who/what they were going to leave behind? Or truly wanted a woman to
show a reason to live (what a weak way of approaching it if it is
true). If a suicidal guy reads that, he might turn into a homicidal
person to take those with him too!!? Or find a reason to kill himself
sooner, may be.
Well, I am not the guy looking for help in poetry anyway, so it needs
to be measured by other poets, also means an end of my line. Poetry
or its interpretation is a dangerous sword cutting many ways, not just
two, I am not comfortable handling it.
If Volga had written an essay in those similar terms (as in her poem),
I would have said something different altogether, may be willing to
buy a ticket to visit the world of these other people. And join in
the wake or wailing of these women. Who knows, I would have
agreed, 'Poor woman! you are the ultimate sufferer'.
It must be true that, the woman who cried over her husbands body after
kurukhshEtraM is admired by men. Now we know that women too can write
poetry on those same women under a similar theme. We can date our
history back to bhaarataM atleast by that scent.
I read Lyla's comment looking at the same rear view mirror.
let me read it again:
"కానీ నలుగురు పిల్లల భారాన్ని నా వీపు ఎలా మోస్తుందనుకున్నావు?
నీపంట నాశనమవటమే చూశావు కాని నా కడుపు మాంట సంగతి
ఏమాలోచించావు?"
"నువ్వు తిట్టినా, తిమ్మినా, తాగినా, తన్నినా పోనీలే మగబుద్ధి అనుకున్నా
ఇంత చావు దెబ్బ తీస్తావనుకోలా ."
Lyla questioned this above and not about women's participation in
society (urban or rural). It is about: what a woman, with a worthless
body on her hand & probably with no money to cremate it, must do now.
ఇట్లా ఏడవాలా?. Men love their bodies to the extent that they
wanted to be buried with many more live ones with them/burned along
with them as in సతి -- like those of pharoahs, chinese kings or
indian feudals. If they are left to making a rule, they will take
comfort & satisfaction in having that rule, to ask their women to cry
like above.
What kind of person do you want in woman with a dead body on
hand? 'Whose side are you on' as a writer? A woman who cries about
her helplessness or a woman who quietly buries/burns her husband (how
ever hard it might be) and lives for herself, as she did before.? In
reality I think these widows are stronger than the poets vision here.
Volga failed to do what Auden wanted (quoting from the link KHR
sent): "by telling the truth, to disenchant and disintoxicate". Her
poem did the opposite.
It appears a few feminists want a 'selfless woman' who lives for
others, if that is the case, who am I to argue? I can only look past
their feminist credential a bit. I can hardly keep up with playing a
woman, even in a drama or fiction. I fail in that too.
regards, viplav
lylayer
wrote:
>
> --- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@> wrote:
> >
> > Any way, look at this elegy. The poet is Olga.
> Actually, I have to differ here. I think Volga did a terrible job.
> This is totally missed > by Volga. That is the problem with
>writers who don't know what they > are writing. They should
>occasionally read racchabanda posts to > learn how to dig out facts
>before writing.
HellO! HellO!
ఒల్గా ఒక్క పద్యమును లోని ఒక్క స్త్రీని గురించి నేను నాలుగు మాటలు
రాశానో లేదో - ఎదో మంత్రోచ్చారణం చేసినట్ట్లు, అక్కిరాజు, హనుమ,
జంపాల, అహో ఇప్పుడు ఆరి సాక్షాత్కరించారు. ( పాణిని గారు స్త్రీ
ప్రసక్తి తేలేదు . ఐనా వారి దగ్గర్నుండి ఒక్క మాట వినవచ్చినా అది
మాకు సర్వదా సంతోషమే! )
స్త్రీ పై వీరలకు :) " ఏమిటీ ఆప్యాయత! ఎందుకీ అభిమానం!" (which
movie chowdary, which movie is it from ? )
ఇంకను వేచిచూచెదము. ఈ మంత్రమింకెంత మందిని ఈడ్చుకు వచ్చునో
స్త్రీ గురించి ఇంకెన్ని సంగతులు తెలిపెదరో వీరలు.
చూతము గాక.
ఐనను మేము భోగులము. మరొక బీచికి రమ్మని అహ్వానము వచ్చినది.
తోసి పుచ్చలేము. రెండు రోజులు నా మధుర సాన్నిధ్యము లో
గడుపవలెనని నా సంభాషణా సుధా మధు రసా ధారలలో ఓల్గలాడ
సారీ ఓలలాడవలెనని వారు ఉవ్విళ్ళూరుచున్నారు. వారు మూర్ఖులనుట
నిశ్చయము. లేకున్న నా మాటలేల వినదలుతురు.:-)నన్నేల పిలిచెదరు?
మరలి వచ్చే వరకూ స్నేహితులు మీ అందరి మాటలూ తలపోస్తూ ఉంటాను.
మరి సెలవా!
నవ్వులతో
లైలా.
hanuma_k
> Now, if only I can get the books in PDF.
First, many thanks to Sai gAru for sending me the PDF files. I'm
even more grateful to him for sending Rallapalli's గాథాసప్తశతి.
Now I understand (most of) the poem. :-) గాథాసప్తశతి is a
treasure! My respect for Rallapalli has grown immensely.
Here's a different poem for the right moment:
ఆ. పండి తెల్లబారు వరితోటలను జూచి
యేల మొగము వంచి యేడ్చెదమ్మ?
చూడు; జనుపచేను సొగసయ్యె, హరిదళం
బలఁదుకొన్న యాటవెలఁది వోలె.
నేను పల్లెటూర్లో పుట్టి పెరిగాను; జొన్నచేల కాడ పని చేశాను గూడాను.
కాని, ఈ కంప్యూటర్లలో పడి, ఓ సరసం, ఓ ముద్దూ ముచ్చటా లేని
రసహీనుణ్ణయానని మా ఆవిడ ఎప్పుడూ సాధిస్తుంది. నిజమేనేమో! ఈ పద్యం
అర్థమేంటో ఎంతకీ తట్టలేదు. అదృష్టవశాత్తూ అనంతకృష్ణశర్మ గారు
అధోదీపిక నిచ్చి ఆదుకున్నారు. :-)
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
Sesha Vadapalli (VSTSayee)
>
దీనికోసమై వెతుకులాట --
వ్యాసరచనల సూచిలో ఇది దుందుభి (1922)
ఉగాది సంచికలో ప్రచురించినట్టు ఉంది.
DLIలో ఆ సంచిక ఉంది, కానీ ఆ పేజీలు మాత్రం లేవు.
ఇదో రకం సొంతం చేసుకోటంలాగుంది.
సుందరయ్య లైబ్రరీలో ఉందేమో చూడాలి.
వాళ్ళేమో ఆదివారాలు పనిచేయరు.
వరద దెబ్బకి మిగిలిందోలేదో చూడాలి.
ఇదేదో బేతాళుడు విక్రమార్కుడు కథలాగుంది.
ఎవరికైనా ఆచూకీ తెలిస్తే తెలుప ప్రార్థన.
--
Regards,
V.S.T.Sayee.
__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam? Yahoo! Mail has the best spam protection around
http://mail.yahoo.com
Sesha Vadapalli (VSTSayee)
--- hanuma_k <han...@hotmail.com> wrote:
> --- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@...>
> wrote:
> > but still have not understood the poem well (shame on me).
> > Now, if only I can get the books in PDF.
>
> First, many thanks to Sai gAru for sending me the PDF files. I'm
> even more grateful to him for sending Rallapalli's గాథాసప్తశతి.
> Now I understand (most of) the poem. :-) గాథాసప్తశతి is a
> treasure! My respect for Rallapalli has grown immensely.
>
మూల ప్రాకృతగాథ -
కమరాఅరా ణ మలిఆ హంసా ఉడ్డావిఆ ణ అ పి ఉచ్ఛా
కేణాఁవి గామతడాఏ అబ్బం ఉత్తాణఅం వ్యూఢం
(కమలాకరా న మృదితా హంసా ఉడ్డాయితా న చ పితృష్వసః
కేనాపి గ్రామతడాగే అభ్ర ముత్తానితం క్షిప్తం.)
----
రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణ శర్మగారి ఆంధ్రీకరణము (1931)
కలఁగవు కమలంబులు; హం
సలు గదలవు; చూడవత్త! చక్కఁగ నెవరో
వెలికిలగా నాకాశము
నిలిపినవా రూరిచెఱువు నీళులలోనన!
----
గట్టి లకష్మీ నరసింహ శాస్త్రిగారి ఆంధ్రానువాదము (1944)
ఊరిచెఱువునకు దగ్గఱలో ఒకచోట నాయికానాయకులకు సంకేతము
నియత మయినది. తెల్లవాఱకముందే లేచి, ఎవ్వరు జేతులు పెట్టి కెలకక
ముందే స్వచ్ఛమైన నీరు త్రాగుటకు తెచ్చెదను - అని వంక పెట్టి,
ఆ జవరాలు అచ్చటికి పోయినది. కార్యాంతరముచేత ఆ కోడెగాడుమాత్రము
రాకుండ ఎగగొట్టినాడు. పాపము! ఆమె హతాశ యయి, నీళ్ళుముంచుకొని,
ఇంటికి తిరిగివచ్చినది. తెల్లవాఱిన తరువాత అతడు అగపడినాడు. అప్పుడామె -
నిర్ణీతసమయమునకు నే నచ్చటికి పోయి వచ్చినానుసుమా - అని అతనికి
తెలియబఱుచుచు అత్తగారితో, తెల్లవాఱుజామున తాను చెఱువుదగ్గఱ చూచిన
వింతలను చెప్పుచున్నట్లుగా ఉపక్రమించి -
తల లొదిగి తమ్మిపూవులు నలిగిపోవు,
బెగడి రాయంచజంటలు నెగిరిపోవు,
నేరుపున నెవ్వఁడో యుంచె నూరిచెఱువు
నందు నుత్తానితమ్ముగ నాకసమును.
----
వాసిరెడ్డి వేంకటసుబ్బయ్యగారి ఆంధ్రానువాదము (1968)
విమలోదకముఁ దెచ్చెదననుమిషతోఁ దటాకతటసంకేతమున
కరిగి వంచితయై మఁఱునాఁడు విటుఁడు వినునట్లు మాతులానికిఁ
దదద్భుతకథ నవ్యాజమునఁ దెలుపు నాయికా ప్రసంగము.
తాఱుమాఱుగావు తమ్మిపూ లెగసిపో
నైనఁబోవు హంస లచటినుండి
తెలియ దెవరొగాని తలక్రిందుగా నభం
బూరి చెఱువునందు నుంచిరత్త!
----
Regards,
V.S.T.Sayee.
P.S.
> Here's a different poem for the right moment:
>
> ఆ. పండి తెల్లబారు వరితోటలను జూచి
> యేల మొగము వంచి యేడ్చెదమ్మ?
> చూడు; జనుపచేను సొగసయ్యె, హరిదళం
> బలఁదుకొన్న యాటవెలఁది వోలె.
Now, what could the kODegADu be indicating!
__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Tired of spam? Yahoo! Mail has the best spam protection around
http://mail.yahoo.com
Ramarao Kanneganti
-
A man invents a new thing. He wants to share it with
the world. He writes a poem? No, he writes a
scientific paper. People critique it. They say that
the assumptions are wrong. Or, the calculations are
wrong.
If he strongly believes in it, he can start a company
around it. Or, try to sell the idea to the other
practitioners of the trade. He may change the
world. Or, at least the convention of chemists and
druggists [Cf: O'Henry story -- copied by Tilak].
Another woman sees an injustice in the world. She sees
some pattern in the way the government operates to the
detriment of the people. She writes a poem? No. She
writes essays. She writes to influence the other
people who can make the elucidate her ideas further.
She presents a theory, and a well-reasoned argument,
hoping to win the minds of other opinion makers. From
there, it is a long way down to the implementation.
Of course, all these mean that there is a society that
follows some rules of the game [Aside: wonderful movie
with that name. More later]. The game covers, at the
least, if you have something to say, how do you say
it? How do you allow others to critique it? How do you
influence others and how do you let others improve on
it and eventually use it to make the world according
to your views.
Ah Love! could I and you with Fate conspire
to grasp the sorry scheme of things entire
would we not shatter it to bits and then
remould it nearer to the heart's desire?
Perhaps you will say that. If you really want action,
you want to convince others how and why of your
position.
Poetry is a poor mechanism for all these. It offers
rhetoric, where reason is needed. It clouds judgment.
It hides behind poetic license. It numbs the mind
into listening to vapid words and imagining a
well-reasoned argument. Worse still, it makes the
problems and solutions simplistic.
Poetry offers no scope for criticism of the
subject. It is too intensely personal. It lends itself
to different interpretations so that it is impossible
to pin it down. Prose too suffers from it, but not to
the extent of the poetry.
When I see the political sound bites in this country, I
lament the state the people are in. Taken in by spin,
without time or inclination to understand the issues,
people follow the demagogues. Where we need a dialog,
understanding, and eventually, action, we have
slogans, mindless rhyme or rhythm, and eventually, no
discussion.
Perhaps these expressions come from helplessness. Perhaps
we do not have good enough structures to form opinions
or influence opinions and lead action from
opinions. In place of opinions, we have religions. We
have sacred stones and symbols. The actions follow
short-term self interest divorced from the poetry.
May be the problem is not poetry itself. Perhaps if
poetry is the medium of discourse for civic issues, we
are not seeking to influence the opinion. That is, we
have a different rules of the game. I do not
understand that game yet.
Next time, if you want to tell me that you do not Bush
to visit India[Cf: Poems from vividha], please tell me
why not. Most likely you will win a convert in me. You
will win another voice, another pen that may
enhance and carry your message to others. That is, if
you are interested in communicating.
When you say that those farmers are dying, please tell
me why. Please tell me what you think I should do. Do
not play with my emotions with the words that cost
little, and may give and me satisfaction of crying
sitting far removed from the reality. [Actually, when these
poems try to make me cry, I tell them that I cried at
the office already].
As such, now when I read the poetry, I understand that
there is suffering. I blame the faceless entities like
"society", "globalization" and such. See, that absolves
me of the guilt of inaction, right?
Alas, this is what happening in Telugu literature.
We do not see many thoughtful prescriptivistic works. Or,
somethings that explain the world in entirely new light.
Or, even works that stir debate that may eventually let
the people participate in changing the world. [Aside:
one of the recent books -- కొన్ని కలలు, కొన్ని
మెలకువలు does precisely that.]
What happened to the art of essay? What happened to
writers participating, elevating, and drawing the people
to public discourse? Why do they use wrong medium to
spout rhetoric?
So, first let us shoot the poets carrying the
message. Or, Shake them out of their incestuous world
of ineffectual actions. Actually, we will make them
write an essay on what they want to say. And, perhaps
follow it up with some position paper on the issue
:-).
--
Rama
PS: Written in only half jest. I love poetry to death
-- perhaps it shows?
PPS: This post is not meant as against Volga. I am familiar
with Asmitha and the work they do. Even though I have not
read any of her "position papers", she is vocal is expressing
her position, in several different forms. No problem there.
I just took this opportunity to lament the dearth of dialog
in prose on matters that poetry alone rules these days. That
isolates them so much that they render themselves, and poetry
irrelevent.
Hanuma Kodavalla
> woman sees an injustice in the world... She writes a poem? No.
> She writes essays. Poetry offers rhetoric, where reason is needed.
> It clouds judgment, numbs the mind, hides behind poetic license.
"There is an old quarrel between poetry and philosophy," declared Plato, who
banned the poets from the Republic as they are short of reason, full of
rhetoric and emotion, and capable of great harm. The philosopher's logic is
cold and cogent, but what do others say?
"Far more mysterious than the call of sex to sex is the tenderness that we
throw into that call; far wider is the gulf between us and the farmyard than
between the farmyard and the garbage that nourishes it. We are evolving, in
ways that Science cannot measure, to ends that Theology dares not
contemplate," interjects in "Howard's End," the novelist and explorer of
British middleclass emotions, E. M. Forster, of "A Passage to India" fame.
The poor lack that tenderness without which they cannot "connect" with the
gentlefolk, as Forster says: "We are not concerned with the very poor. They
are unthinkable, and only to be approached by the statistician or the poet."
Is Ramarao proposing even the poet must discard the poor? :-) But the poets,
at least of the obstinate tribe, have never taken the advice and continue to
write poetry - some good, some bad, mostly mediocre, but at times
exceptional as in:
"I grant indeed that fields and flocks have charms
For him that grazes or for him that farms;
But when amid such pleasing scenes I trace
The poor laborious natives of the place,
And see the mid-day sun, with fervid ray,
On their bare heads and dewy temples play;
While some, with feebler heads and fainter hearts,
Deplore their fortune, yet sustain their parts
Then shall I dare these real ills to hide
In tinsel trappings of poetic pride?
No; cast by Fortune on a frowning coast,
Which neither groves nor happy valleys boast;
Where other cares than those the Muse relates,
And other shepherds dwell with other mates;
By such examples taught, I paint the Cot,
As Truth will paint it, and as Bards will not:"
-- From "The Village" by George Crabbe (1783).
With one foot in Detroit and the other in Bangalore, Ramarao at least has a
bird's eye view of AP political and cultural scene. Having both feet firmly
planted in Seattle and engrossed in my work and comfortable suburban
lifestyle, I have not even a fleeting sight.
But as someone who still vividly remembers his childhood, laboring in the
cotton fields under "the mid-day sun, with fervid ray playing on the bare
head," I can speculate the causes of these farmers' suicides.
A few having the ambition to get rich, extend beyond their means by leasing
large lands in remote areas like Ballari - only to be crushed by the
misfortune of a bad crop. Many others, to eke out a living, take loans for
fertilizers and other essentials on రెండు రూపాయల వడ్డీ that they fail to
repay - due to bad weather or when weather favors, an unfair market. Too
proud to face bankruptcy or hoping his death will absolve the family from
the debt, the farmer takes his own life!
Of course, poetry by itself does not solve this or any other social problem.
People need basic education, pamphlets, position papers, political movements
and such - none of which the poet provides.
But neither is poetry in vain, as Dylan Thomas said: "A good poem is a
contribution to reality. It helps to change the shape and significance of
the universe."
Kodavalla Hanumantha Rao
Akkiraju Bhattiprolu
>
> detriment of the people. She writes a poem? No. She
> writes essays. She writes to influence the other
> people who can make the elucidate her ideas further.
-
-
>
>If you really want action,
> you want to convince others how and why of your
> position.
>
> Poetry is a poor mechanism for all these. It offers
> rhetoric, where reason is needed. It clouds judgment.
> It hides behind poetic license.
I partly agree with you. And partly don't.
There is a difference between proposing a theory and propagating it.
If the lady is trying to propose a total new theory or an ideology,
she better follow your advise. Write a paper, give a lecture, go on
TV explaining it.
If she is trying to propagate an established theory and evoke a
movement... we call her an activist. Activists always resort to art
forms to accomplish their tasks. The influence, the stardom those
naatyamandalis enjoy in our villages are testaments to my argument.
The art form can be a street play, a magic show, a puppet show, burra
katha... or poetry.
Recently I received a letter from Vijag (or Vijayanagaram)
collector's office on a government letter head. They asked me
to write a story on AIDS menace. Apparently, they asked many writers
in AP and they are planning to come out with a story compilation. I
have my own doubts about the effectiveness of this program. (Don't
worry, I did not write a story on AIDS)
In Singareni Collaries (Coal Mines) where my brother works, there was
an internal competition to come up with suggestive one liners to
write on walls around coal mine complexes. One of them reads "Have
Soul, Save Oil". Don't laugh; there are similar ones in Telugu about
safety and other topics on those walls.
They (Singareni workers) even have some funny songs like...
సింగరేణి గనీ కార్మికా, తాడుతెగితే టబ్బు కిందా నలిగి పోయెనా...
Apparently the song is referring to a fatal accident that occurred
when the rope that pulls the tubs was broken.
This I agree with SCC management that it is a better way of
communicating to workers besides arranging those occasional lectures
on safety.
My point is simple, the activists need these songs, poetry, stories,
one liners etc.. Yes, there will be generalizations; there are
risks of miscommunications, false/quick emotions popping up etc...
but you see.. they are "all in the game" for activists.
Thanks
-Akki
Satyanarayana Pamarty
> Plato, who banned the poets from the Republic as they are short of
> reason, full of rhetoric and emotion, and capable of great harm. The
> philosopher's logic is cold and cogent, but what do others say?
Dear KHR and KRR gArlu:
How are you? I hope fine.
Plato's way of thinking is Platonic of course. :-)
I think most ancient Indian philosophy is in poetic form. Either that,
or only the philosophy that was in poetic form survived. Had Plato
been an Indian, looks like we would have ended without any or with
very little philosophy if at all. :-)
I guess poetry is just a means to communicate just like any other. If
the poet(ess) were good, he/she can make it read like some white paper
or a diplomatic statement, a court sentence or whatever in a cogent
form. Therein lies the art of poetry.* This is truly my own biased
opinion of course.
It's strange that there wasn't much prose in India in the olden times.
Was there a dearth for coherent expression then? I really don't know.
I haven't read anything when compared to you both or many others on
the forum.
What am I trying to say then? I think if the poet/poetess were "truly"
good, they would be able to convey what they want without any
ambiguity and without giving any opportunity to plain rhetoric or
empty emotions in the poem.
Well, "how many such poets are there?" one may ask. Not many perhaps.
But it looks like the case where a majority of bad poets give the
minority good ones a bad name.
That last line was meant to be a joke of course.
Instead of asking all poetry to die, we should perhaps only rip up bad
poetry that doesn't do a good job. That is, give the good stuff that
serves its purpose a fillip. Is there any?
"Ask not what poetry does for you
But what you do for good stuff to ensue.
The fault is but ours if bad will accrue,
When we don't venture to say pooh pooh!
Still left with a little spinal nerve
The following words I will not reserve:
Prose could be a thing we could preserve,
But people get the poetry they deserve."
Well, to end, even if we don't get to boo at bad poetry, we should not
at least be wooed by it.
Now that death of poetry (poets too?) is being considered, consider
this a penultimate wish and please grant it. Not that it's really a
worthy one. :-)
With best wishes
Satya
*Do I get to get away with that?
Hanuma Kodavalla
> I guess poetry is just a means to communicate just like any other.
> If the poet(ess) were good, he/she can make it read like ... whatever
> in a cogent form. Therein lies the art of poetry.
> Do I get to get away with that?
Satya gAru,
Good to hear from you. Since this is about poetry, one can get away with any
thing. Everyone seems to have a different definition of poetry. Carl
Sandburg gave thirty eight! Just in one poem! Since today is a beautiful
spring day here, I like his definition 19 :-):
"ఫోత్ర్య్ ఇస్ అ థెఒరెం ఒఫ్ అ యెల్లౌ-సిల్క్ హంద్కెర్చిఎఫ్ క్నొత్తెద్ విథ్ రిద్ద్లెస్,
సీలెద్ ఇన్ అ బల్లూన్ తిఎద్ తొ థె తైల్ ఒఫ్ అ కితె ఫ్ల్యింగ్ ఇన్ అ వ్హితె వింద్
అగైన్స్త్ అ బ్లుఎ స్క్య్ ఇన్ స్ప్రింగ్."
-- రొం "టెంతతివె (ఇర్స్త్ ంఒదెల్) డెఫినితిఒన్స్ ఒఫ్ ఫోత్ర్య్"
ఖొదవల్ల హనుమంథ ఋఅఒ
lylayer
(in another thread)
> These poor farmers and their wives; they should all be living in
> Lyla's world.> But then, I would like to know where it actually
is.
> Regards -- V Chowdary Jampala
You sure they are not in my world, Chowdary!...
here is where i am.:-)
" kammani latAtamula kummonasi vaccu madhupammula
sugItaninadammulenagaMjU
tammulalasatkisalayammula sugaMdhi mukuLammulanu nAnucu mudammonara
vAcA
lammulagu kOkila kulammula ravammu madhurammagucu nincena niSammu
sumanObhA
rammula naSokanikarammulunu jaMpaka cayammulunu giMcuka vanammulunu
noppen."
"caMdana tamAlatarulaMdu nagaru drumamulaMdu
gadaLIvanamulaMdulavalImA
kaMdatarushaMDamulayaMdunanimIladaraviMdasarasIvanamulaMdu vanarAjI
naMdaLita pushpa makaraMdarasamuM dagulucuMdanuvu saurabhamu noMda
janacittA
naMdamuga brOshitula DeMdamulalaMduraga maMdamalayAnila sumaMda gati
vIcen"
ilA vanamulalO uMDagA oka kOkila 'sarvalOka vaMdya -SAradA stOtraM'
pADutU uMDaTaM vina vacciMdi.
kOyilokaTi pADucunnadi,
ihamu maraci
Isulu, dvEshamulu, kOpamulu,
atiSayammula, garuvammula,
ghana kArya kartala, kuhanA karuNala
pavitra mOsAla lOkAlanu gaDaci
kOyilokaTi pADucunnadi
kOmala gaLamutO, kammagA...
" aMba navAMbujOjvala karAMbuja SArada caMdracaMdrikA
DaMbara cArumoorti prakaTasphuTabhUshaNa ratna rOcirA
cuMbita digvibhAga Sruti sookta vivikta nijaprabhAva bhA
vAMbara vIdhiviSRtavihAra nanuM dayajooDu bhAratI"
anna talapu manasuna nilipi
bhAratinE gAnamuna niMpi
kOyilokaTi pADucunnadi
pATa hAyiga sAgucunnadi.
pATalOni vAgdEvi balamuna
A talli caluvana
pATaku mATa mATaku
tIpi perugucunnadi.
suMdara vanAtarammuna
oka ceTTunAni nilaci
pATanu nE maunamuga
viSrAMtiga, vinayamuga
vivaramuga vinucuMTi.
nA pedimalu viccinavi
kanulu taLataLa lADinavi
mEnipai pulkalu kaliginavi
hRdayamu tEli SAradA
sannidhAnamuna kEginadi.
nA kanula nIru niMDenu,
kAni kalavaramE lEkuMDenu.
adI paristhiti.
aTTi lOkamulalO nEnuMTini.
iTTi nAtO evariki pani paDinadi?
lailA (suprabhA gAnalOla)
ఫ్.శ్: ఋఎఫెరెంచెస్ చన్ బె ప్రొవిదెద్ సెపరతెల్య్. ణొత్ ప్రొవిదెద్ హెరె, విథ్
హొపె విథ్హొల్దింగ్ ఇత్ విల్ల్ ఇంచ్రీసె థె రీదెర్శ్ ప్లీసురె. శ్చొలర్స్
విల్ల్ రెచొగ్నిజె థె పోత్ర్య్ ఇన్ ఉఒతెస్ అంద్ థె పోత్స్ అన్య్వయ్. రెస్త్ ఇస్
ల్య్లాస్.
lylayer
> I am a latecomer to this discussion, but it seems to me that
Lyla
> and Akkiraju are not in the same ప్రపంచం.
Listening.
>Lyla seems to be in a
> different world in this debate than the one inhabited by Akkiraju,
> Olga, రచయితలు and రచనలు.
avunu kAbOlu!
Akkiraju , Olga, రచయితలు and రచనలు మాత్రము, ఒకే మరో
ప్రపంచంలో ఉన్నారనే అనుకుందాం. ఆ తర్వాత?
> ఈన్ ళ్య్లాస్ వొర్ల్ద్, వివెస్ - అప్పరెంత్ల్య్, అల్ల్ బ్య్ థెంసెల్వెస్ - బుర్దెన్
థె
> పూర్ ఉన్సుస్పెచ్తింగ్ హుస్బంద్స్ ..... ళ్య్ల హస్ నొథింగ్ బుత్
> దిస్దైన్ ఫొర్ థెసె వొమెన్........ఆచ్తూల్ల్య్, ళ్య్ల సయ్స్, థత్ థె
వివెస్ షౌల్ద్ బె
> గెత్తింగ్ అ థ్రషింగ్ ఫ్రొం థైర్ దీద్ హుస్బంద్స్ ఫొర్ దరింగ్ తొ తల్క్
అబౌత్
> చూసింగ్ లిఫె ఒవెర్ దీథ్ అంద్ వౌఇంగ్ థత్ థెయ్ వౌల్ద్ తీచ్ థైర్
> చిల్ద్రెన్ తొ ఎంబ్రచె లిఫె థన్ దీథ్.
ఉన్న్య్. ంఇసింతెర్ప్రెతెద్. బుత్ స్తిల్ల్ ఫున్న్య్.
> భుత్, ఇన్ థె వొర్ల్ద్ అక్కిరాజు అంద్ ఒథెర్స్ లివె ఇన్, ....ఓథెర్ తిమెస్,
థెయ్ దొ ఇత్ విథౌత్
> చ్లీర్ల్య్ థింకింగ్ అబౌత్ ...
> లీవె బెహింద్. శెల్దొం దొ థెయ్ మకె థిస్ దెచిసిఒన్ ఇన్ చొన్సుల్తతిఒన్
విథ్
> థైర్ స్పౌసెస్.....
ఈత్ అప్పీర్స్ యౌ అరె అల్సొ ఉందెర్ థె (మిస్)చొంచెప్తిఒన్ అస్ ఆక్కి, థత్ ఇ
క్నౌ నొథింగ్ అబౌత్ ఫర్మెర్స్ లివెస్ ఒర్ దీథ్స్ :). ళెత్ మె నొత్ చొర్రెచ్త్
ఇత్.
ఓనె ఒఫ్ మ్య్ ఔంత్స్, వ్హొ వస్ అ ఫర్మెర్ధస్్ిఫె, అద్విసెద్ మె నొత్ తొ బె తూ
ఉఇచ్క్ తొ లీర్న్ తూ మన్య్ థింగ్స్. ణొర్ తొ ఎకష్హిబిత్, వ్హత్ ఇ క్నౌ.
భెచౌసె ఇఫ్ ఇ దొ, ఇ మయ్ బె రెచ్రుఇతెద్ తొ దొ సొమె తిరెసొమె తస్క్స్. ఒర్
ఇన్స్తంచె, ఇఫ్ పెఒప్లె క్నౌ థత్ ఇ క్నౌ హౌ తొ మిల్క్ అ చౌ, థెయ్ విల్ల్
జుస్త్ లీవె థె చొరె అంద్ థె చౌ తొ మె ఇన్ థె విల్లగె, వ్హిలె థెయ్ గొ
తొ తౌన్ తొ వత్చ్ అ మొవిఎ. ఈ చెరిష్ థత్ అద్విచె.
> హౌఎవెర్, థిస్ వొమన్ - నొ వీక్లింగ్ అంద్ నొత్ వొర్రిఎద్ అబౌత్
> హెర్ నొన్-సెల్ఫ్-సుప్పొర్తింగ్ ఫౌర్ చిల్ద్రెన్, వౌస్ తొ లివె రథెర్ థన్
> చూసె థె సమె పథ్ థె దీద్ హుస్బంద్ హస్ తకెన్. ఆంద్, షె వౌస్ తొ
> తీచ్ హెర్ చిల్ద్రెన్ తొ చూసె లిఫె ఒవెర్ దీథ్.
భ్రవొ. వ్హొ సైద్ నొ. ఈ అం అ ప్రొ-లిఫె ఫన్ తూ.
ఈన్ మ్య్ ఇమగినర్య్ సెఉఎల్ పోం, థొసె గుయ్స్ ఇన్ థె ఒరిగినల్ పోం, అరె
నొత్ దొఇంగ్ బద్ల్య్ అత్ అల్ల్, బుత్ థె గూద్ లిఫె థెయ్ అరె లీదింగ్ ఇస్ నొత్
బెచౌసె ఒఫ్ థె విఫె అంద్ హెర్ వౌస్.
ఆంద్ మ్య్ సెఉఎల్ పోం అల్సొ దోస్ సొమె చొంపరితివె సింగింగ్ ఒఫ్ అ విఫె ఇన్
వెర్య్ సిమిలర్ చిర్చుంస్తంచెస్ ఎకష్చెప్త్ థత్ థిస్ వొమన్ దిద్ నొత్ లొసె హెర్
హుస్బంద్. షె ఇస్ నొత్ హప్పిఎర్ థన్ థె ఒథెర్ వొమన్. ఈన్ ఫచ్త్ షె ఇస్
సుఫ్ఫెరింగ్ అంద్ షె విషెస్ హెర్ హుస్బంద్ ఇస్ దీద్. :-)
ఛౌదర్య్! ఔ క్నౌ వెర్య్ వెల్ల్, హుమన్ లిఫె ఇస్ నొత్ అ చొంత్రొల్లెద్
ఎకష్పెరిమెంత్. ఈన్స్పితె ఒఫ్ సొమె సిమిలరితిఎస్ ఇన్ ఒనె ఒర్ త్వొ ఫతెఫుల్
ఎపిసొదెస్, ఇత్ దోస్ నొత్ మీన్ థత్ థెసె ఎపిసొదెస్ అల్ల్ లీద్ తొ సమె కింద్
ఒఫ్ చొన్సెఉఎంచెస్. ఠె ఎమొతిఒన్స్ అరె అల్సొ నొత్ ఎక్షచ్త్ల్య్ సమె ఇన్ ఈచ్ చసె
ఐథెర్. ఠెరె విల్ల్ బె ముల్తిప్లె చొంబినతిఒన్స్ ఒఫ్ స్చెనరిఒస్ అంద్ అత్
లీస్త్ ఒనె స్చెనరిఒ విల్ల్ మత్చ్ విథ్ థె ఒనె ఇ హవె దెస్చ్రిబెద్, వ్హెన్ ఇ
దిస్సెచ్తెద్ థె పోం.
> ఠెసె పూర్ ఫర్మెర్స్ అంద్ థైర్ వివెస్; థెయ్ షౌల్ద్ అల్ల్ బె లివింగ్ ఇన్
> ళ్య్లాస్ వొర్ల్ద్.
> భుత్ థెన్, ఈ వౌల్ద్ లికె తొ క్నౌ వ్హెరె ఇత్ అచ్తూల్ల్య్ ఇస్.
> ఋఎగర్ద్స్ -- వ్ ఛౌదర్య్ ఝంపల
ఔ సురె థెయ్ అరె నొత్ ఇన్ మ్య్ వొర్ల్ద్, ఛౌదర్య్! ఆంద్ ఇఫ్ ఇంతెరెస్తెద్
ప్లీసె పుబ్లిష్ మ్య్ నెకష్త్ పొస్త్ థత్ తెల్ల్స్ మ్య్ వ్హెరీబౌత్స్. ఠంక్స్ ఫొర్
యౌర్ పొస్త్. ఏంజొయెద్ ఇత్.
రెగర్ద్స్
ల్య్ల. (సుస్మిత)
Hanuma Kodavalla
> I haven't read anything when compared to you both or many others
> on the forum.
Satya gAru,
Don't be deceived by my borrowed quotes. And don't put me in the same boat
as Ramarao; he reads too much. But, spurred by these RB discussions, I have
been reading some.
In light of the recent debates on VNR's comment - "కవిత్వం ద్వారా సమాజాన్ని
మారుస్తానన్న భ్రమ కవికుండడం పెద్ద దురదృష్టం... నాకు తెలిసినంతలో
కవులెప్పుడూ సమాజాన్ని మార్చలేదు" - I got from the local library an
anthology of American poetry, hoping to learn how it evolved. Now, every
night, before going to bed, I read a poem. :-)
After replying to Ramarao's post - "Another woman sees an injustice in the
world. She writes a poem? No." - I went to bed reading the next poet, after
Whitman and Dickinson in that anthology, Markham, whom I had never heard of!
Auden wrote that moving poem about human apathy after seeing Breughel's
painting. Markham wrote his explosive poem after seeing Millet's painting of
a farmer, "The Man with a Hoe," causing national uproar in 1899:
http://www.getty.edu/art/gettyguide/artObjectDetails?artobj=879
http://www.bartleby.com/267/92.html
Thanks to RB, now I know a little more about ప్రత్తి రైతులు, French
paintings and American protest poetry. But eighteenth century Crabbe's
British villagers, nineteenth century Millet's French and Markhum's American
farmers don't mean as much as twentieth century Telugu farmers.
Here's a poem written in 2004 that for me depicts life in Ravinuthala in
1974! There's no విప్లవం or feminism in the poem, only వ్యవసాయం తో
ముడిపడిన జీవితం.
"వ్యవసాయం మా అయ్యకు వ్యసనం
అచ్చిరాదురా అంటే అంతెత్తు ఎగురాతాడు!
తిండికి దాచిన గింజల్ని దుక్కిలోజల్లి
కళ్ళను ఆకుమళ్ళు జేసుకుంటాడు!
మబ్బుల్లేని ఆకాశాన్ని చూసి మతిబోయినట్లవుతాడు
నల్లమబ్బులొచ్చి ఆలపశువుల్లా పెనుగులాడితే....
గట్టుమీద ఆటాడే నెమలి పిట్టవుతాడు!
కొండలంతలేసి మబ్బులు గాలికి కొట్టుకుపోతే....
ఇంకిన చెరువు గర్భంలో చింకి గూడలా చివికిపోతాడు!
నడుంకి వారగట్టి....
'కరువు ఏతామెక్కి ' అప్పుల్ని తోడతాడు!
ఊరిస్తున్న రుణమేళాల మధ్య....
బ్యాంక్ ద్వారాలకు వేళాడతాడు!
మదుపులు, మందులు... దోసిట్లోంచి నోట్ల కట్టలై దొర్లిపోతున్నా....
చేతివేళ్ళ మధ్య చిన్ని చుట్టముక్క మెరిస్తే చాలు....
స్వర్గాన్ని చుట్టివస్తాడు
పండక్కో....పబ్బానికో....
కసిన్ని కల్లు చుక్కలతో
అప్పుగాయాల నొప్పుల్ని అణుచుకుంటాడు!
మా అమ్మో!!
బుర్రమీదకి నూనసుక్క
బుడ్డీలో కిరసనాయిలు లేకపోయినా....
చేతిలో బొరిగుంటే చాలు
పులికి మాటిచ్చిన గోమాతలా
దొరగారి అడవి పొలంవైపు అడుగులేస్తుంది!
చేతులు కటిక్కర్రల్లా కనబడతాయి గానీ....
కొండెక్కిందా పెండి గజగజలాడి
'తలమోపైధ్లవొంచవలసిందే
గుడ్డిదానిలా కనబడతాదిగానీ....
మా అమ్మకళ్ళు కరంటుబుడ్డీలే!
సత్తుగిన్నె మా అమ్మ చేతిలో
సందమామై మెరిసిపోతే
వెన్నెలాకాశం మా ఇంటి ముందు
పిండి ముగ్గై వాలుతుంది!
అప్పుల ఆలోచనలు....
దోమలై చుట్టుముట్టు 'గీధ్ెడుతుంటే....
కునుకురాక నులకమంచాలు నులుసుకుంటాయి!
మా అమ్మ అయ్యల పాదాల చుట్టూ బొంగరాల్లా....
తిరుగాడుతూనే ఉంటాయి రాత్రీ పగళ్ళు
తెల్లారితే మళ్ళీ మామూలే పొలం గట్టున పర్రాకులు
వ్యవసాయం మా అయ్యకు వ్యసనం మరి."
-- "కరువు ఏతామెక్కి," చింతా అప్పలనాయుడు, కవిత 2004.
Kodavalla Hanumantha Rao
V.Narayana Rao
interview repeated again and again. It is a lesson in textuality, how to
make new text just by repeating it, like the TV
people who repeat a clip to put a spin on it.
Would you (or somebody) post the entire interview-- if you happen to
have it -- and if the RB moderators do not think it is too long or
otherwise unnecessary?
Also, would somebody post a poem --which is clearly a trite poem-- which
is written about a
social injustice, so we can discuss its role in "changing" society?
Every time you quote, you quote great poets who wrote on social
problems. It would be
educative to discuss what would happen if the poet is a poor poet - not
worth reading in the
first place. You don't have to look too hard, Telugu literary scene is
littered with them.
My interview has a context. One of the things you can do to distort
anything is to take it out
of context.
If you want to talk of poetry in itself-- you can come up with dozens
of definitions -- and all of them use a poetic language. Only poetry can
tell what poetry is.
I loved the discussion, just did not find a point of entry where I could
say something. I have been silent but enjoyed your ideas all the same.
Thanks.
vnr
Hanuma Kodavalla wrote:
>
> In light of the recent debates on VNR's comment - "కవిత్వం ద్వారా సమాజాన్ని
> మారుస్తానన్న భ్రమ కవికుండడం పెద్ద దురదృష్టం... నాకు తెలిసినంతలో
> కవులెప్పుడూ సమాజాన్ని మార్చలేదు" -
viplavreddy
wrote:
>
> చావు కవిత్వము or "Die poetry, die!"
> -
Rama rao should have written a poem under the same title. I do not
know why he did not consider such a title worthy of a poem for the
right moment. He could have cited one from his memory atleast if
there was one.
I am afraid he can not set those poets of the day on to prose.
My fear is that these poets may take courage from Rama Rao's rather
encouraging words (to write essays on suicides of farmers,
americanism or whatever that caused their pajamas to get wet in
their deep sleep that day) -- might spoil my entertainment in
reading the prose of the day. They will bring their rhetoric into
the existing 'scientific analysis' to dilute it further to mean: the
much examined genetic and anthropologic connection of 'kammas' who
have కోలమొఖాలు or 'kaapus' who have round faces -- to the
migration from mesopotemia or euphretus, wherever, with their poetic
passion --- to take it to a level of an activist.
I pulled the plug on my telugu channels at home having watched
enough over the past year. I am quite happy with it. Please don't
make me run from a shutting out telugu newspapers -- that is just
the only entertainment I have now.
> Poetry offers no scope for criticism of the
> subject. It is too intensely personal. It lends itself
> PS: Written in only half jest. I love poetry to death
> -- perhaps it shows?
good. comforting.
thanks & regards :)
-viplav-
hanuma_k
wrote:
>
> Dear Hanuma garu: I have been reading my so called quote from my
> interview repeated again and again. It is a lesson in textuality,
how to
> make new text just by repeating it, like the TV
> people who repeat a clip to put a spin on it.
>
At the outset, I apologize to Velcheru gAru for incessantly
repeating his quote. It will be impudent to pick on a life-long
scholar for one newspaper interview. But here's an explanation.
I have had a high regard for VNR for long even though I have read
only a small fraction of his work. In fact, it's only in the last
year I read his translations. Prior to that I read only one of his
books, based on his PhD thesis - "తెలుగులో కవితా విప్లవాల
స్వరూపం" - almost a quarter century ago, in my university days! I
lost that book and have forgotten most of what I read but the
impression I formed of him as an important Telugu scholar stays till
this day. So, what he says means a lot for me, even if I disagree.
When Tadikonda criticizes stories in Katha, however peripherally, I
learn some shortcomings in our short stories. When Machavaram
dissects some obscure poetry in his inimitable style, I get a good
laugh and glean his point. When Gattu introduces his favorite poet,
even with occasional barbs at contemporary poetry, I get an inkling
of what this అనుభూతివాద కవిత్వం is about. When VNR writes a
scholarly after-essay about Twentieth Century Telugu Poetry – "Every
social/political movement, aspiration, or criticism has expressed
itself in literature before it succeeded as a social reality." - I
go and read some literature!
On the other hand, the generalized, albeit apparently concerned,
comments about the sad state of our literature teach me nothing. One
may say, that indeed reflects the truth and I only need to look
around. Well, I looked around, by reading a few poetry and story
compilations; and I am not convinced of the abysmal state some of
the comments imply.
Yes, I have only a limited, an already screened out, sample to
reflect on and that for every good poem I quote there might be ten
bad poems. But I don't have the expertise to comment on an entire
epoch. I expect the experts like VNR to survey, research and draw
grand conclusions but give some references to their reasoned
articles. That'll help me appreciate good literature and form
informed opinions. Presumably, that is also what the writers need.
I hope that sort-of explains my transgression and Velcheru gAru
forgives his new friend. :-)
Without further quoting,
Kodavalla Hanumantha Rao
V.Narayana Rao
opinion you have of me, but
RB need not share that. Its a personal thing. The question is the
context in which I made the
comments in the interview. Epoch is a big word for a period of about
twenty years in a literature.
It is not unusual that for a period poets lose their creativity, when
bad poets rule the field
and good poets are overlooked.
I agree I should give specific examples. But an interview is not the
place for it. All I wanted to say was that a poet should write poetry.
Any interest in social cause should be secondary.
The current mood that a poet should be obliged to change society, so
prevalent in Andhra today, has destroyed literary values. Do I need to
mention names of poets who are at the top of the literary establishment
to day, and who are not poets in the first place? Do I need to give
examples of meaningless platitudes these leaders of literature mouth day
after day?
Hanumagaru, I thought you knew these things. We have Feminists,
Marxists, Dalits, B.C.s, -- but I am looking for poets. Last January, I
bought a dozen poetry volumes, each one beautifully printed, and looked
in vain for a good poem. It is difficult to buy bad poems in any other
country in the world.
What we have is a crisis of taste.
vnr
N.B. You quoted a poem in your last post. Could you tell us why you
liked the poem, what made
you want to quote it? vnr
> Yes, I have only a limited, an already screened out, sample to
> reflect on and that for every good poem I quote there might be ten
> bad poems. But I don't have the expertise to comment on an entire
> epoch. I expect the experts like VNR to survey, research and draw
> grand conclusions but give some references to their reasoned
> articles. That'll help me appreciate good literature and form
> informed opinions. Presumably, that is also what the writers need.
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
viplavreddy
to
> have it -- and if the RB moderators do not think it is too long or
> otherwise unnecessary?
>
while they (anyone who will be doing this) are at it {I assume it is
the same interview cited by Suresh sometime ago --
http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/message/14964
(the links cited in msg 14964 don't work now).}
they can look up another write up, quoted in msg 4471 -- వాడ్రేవు
చినవీరభద్రుడు ---
> "kavitala nirmANaMlO sarvasAdhAraNaMgA kanavaccE lOpaM
> padaprayOgaMlOni anoucityaM, ADaMbaraM.
> tAmu tama kavitala dvArA samAjAnni caitanyavaMtaM cEyAlanukunE
> kavulu muMdu tama caitanyAnni merugu parcukOvAlanI, mukhyaMgA
> tama kavitAbhivyakti paTlA, kavitala nirmANaM paTlA
> jAgarUkulugA uMDAlanI nEnu ceppEdaMtO vidhEdiMcEvAruMDaranukOnu"
the context of the discussion back in 2002 might be different on RB
but the message seem to be not much different.
sure, sreenivas p has it some place -- i volunteer to convert either
of these articles, if time is an issue -- this minute, your expected
wait time in retyping it can be two days & it may change :) --
hopefully these unicode gurus are hard at work, so that every thing
that is printed can be made available sooner.
> Also, would somebody post a poem --which is clearly a trite poem--
which
> is written about a
> social injustice, so we can discuss its role in "changing" society?
>
> Every time you quote, you quote great poets who wrote on social
> problems. It would be
> educative to discuss what would happen if the poet is a poor poet -
where is uday? i am sure he can respond too. i recall a similar
comment from another yesteryear -- that i don't think was answered.
thanks to veluri, we know vnr did not play rummy (just watched
others play)-- he sure knows how to play poker, texas hold'em.
signing off with regards,
-viplav-
Sreenivas Paruchuri
the original essay widely available on-line.
see: http://www.eemaata.com/issue20/ippaTisangati.pdf
or check under the "files" section of RB page @ yahoogroups.
http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/files/
velceru_chalasani_veluri
వెల్చేరు వ్యాసం పై విమర్శ, ప్రత్యుత్తరం
This file includes the original essay, followed by Chalasani Prasad and
Veluri V Rao's pieces. The essay was published in a lit. special issue
of "prajaatamtra", but most of the discussion on it took place in
"vividha" pages of Andhrajyothy.
Regards,
Sreenivas
kishan devulapally
>In racchabanda, "Hanuma Kodavalla" <han...@hotmail.com> wrote:
>In light of the recent debates on VNR's comment - "కవిత్వం ద్వారా
>సమాజాన్ని
>మారుస్తానన్న భ్రమ కవికుండడం పెద్ద దురదృష్టం... నాకు తెలిసినంతలో
>కవులెప్పుడూ సమాజాన్ని మార్చలేదు" - I got from the local library an
>anthology of American poetry, hoping to learn how it evolved. Now, every
>night, before going to bed, I read a poem. :-)
Then he followed by a lengthy poem "karuvu EtAmekki," by ciMtA appalanAyuDu
(a poem written in 2004). He also has provided, as an attachment, a poem by
Edwin Markham.
In citing these two poems, it appears that Hanuma made an effort, either
overtly or covertly, to refute the opinion expressed by VNR in altogether a
different context. However, after reading Hanuma's posting it appeared to
me that both the above poems have supported VNR's contention. I really do
not intend to make any critique of Appalanayudu's poem or that of Edwin
Markham's. But a reference to these two poems is inescapable, because
Hanuma quite often hides behind the writings of Kodavatiganti Kutumba Rao,
Vaddera Chandidas, Rallapally Anantha Krishna Sharma, etc. It was so
refreshing when I first read his posting on rb on his impressions of the
2005 TANA conference. But lately, I read lengthy postings from Hanuma, but I
do not see him or his true feelings are, because they are lost in the maze
of long intricate passages of writers of bygone years. Hanuma has a great
talent of being very refreshing in his prose when it is completely original
without a single quotation from writers of past or present (as evidenced by
his articles in "eemaata").
Now coming to my point that the two poems cited by Hanuma support the
opinion expressed by VNR. In "Karuvu Etamekki", as Hanuma stated it
reflected the farmers situation of 1974. If what Hanuma said is correct,
it took 30 years for Appalanayudu to depict the conditions of 1974. And it
took another two years for Hanuma to get a స్పందన out of it. And things
in 2006 are no different than what they used to be in 1974. It lends me to
believe that VNR is right when he said "kavitvaM dvArA samAjanni
mArustAnanna bhrama kavikunDaDaM duradRusTaM...nAkutelisinaMtalo kavuleppuDu
samAjanni mArcalEdu..."
In Markham's poetry, "The Man With the Hoe", it partially read, "...What
gulf between him and the seraphani! -- Slave of the wheel of labor, what to
him -- Are Plato and the swing of Pleiades...". Here also it appears to me
that the man with the hoe has little confidence that either a poet or a
philosopher can bring about a sea change in his fate. Somewhat similar to
VNR's, "kavitvaM dvArA..." statement.
In other postings Hanuma expressed his disagreement with VNR's opinions
that "kavitA vimarSa kavulanuMcE rAvAli..." (I am sorry that I do not have
access to the previous posting(s) on this subject.
కాని వాస్తవానికి వెల్చేరు అన్నదాంత్లో తప్పేముందో నాకర్ధం కాలేదు. సుమారుగా
అదే అభిప్రాయాన్నె పూర్వ కవులు కూద వ్యక్త పుచ్చారు. వుదాహరణకు, నన్నయ
గారు, "సార మతిం గవీంద్రులు ప్రసన్న కథాకలితార్ధ యుక్తి లో - నారసి
మేలునా, నితరులక్షర రమ్యత నాదరింప..." అన్నారు. కవిపుంగవులు
కవిత్వమందలి మనోహర మైన అర్థాలను తరచి తరచి బాగు బాగు అని
ప్రశంసించాలని కొరుకున్నరు. నాలాంటి సామాన్యులు పదాల కూర్పుల సొంపులను
ఆదరించ వచ్చు అన్నారు. అలాగే పెద్దన గారు కూడా, "నిరుపహతి స్థలంబు..."
అన్న పద్యం లో కవి కవిత్వం రాయటనికి వుపయుక్తమైన పరికారాల్ని
ప్రకతిస్తూ, "...ఒప్పు తప్పొరయు రసజ్నులు, వూహ తెలియంగల లెఖ పఠ
కొత్తముల్..." కవాలని కోరుకున్నాడు. అలా అని నా లాంటి పామరుడు ఆ కవితా
మాధుర్యం లో మైమరచి పోవటనికేం అభ్యంతర పెట్ట లేదు. వొప్పు
తప్పరయటానికి మాత్రం నాలాంటి వళ్ళు పనికిరా రన్నడు. ఈవన్నీ అలోచిస్తే
వెల్చేరు చెప్పిందాంట్లో నూటికినూరు పాళ్ళ నిజముందనిపిస్తోంది. ణిజమే, "కవితా
విమర్శ కవుల నుంచేరావాలి..."
నాకు పూర్వ కవుల references ఇవ్వటం బొత్తిగా ఇశ్టం లేకుండె. కాని ఇతర
కవుల వ్యాఖ్యానం లేకుండ తన విమర్శకు సమాధానం రాస్తే హనుమ
అంగీకరిస్తారో లేదో అని...
విథ్ రెగర్ద్స్,
ఖిషన్ డెవులపల్ల్య్
Madhav Machavaram
wrote:
> http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/files/
> velceru_chalasani_veluri
> వెల్చేరు వ్యాసం పై విమర్శ, ప్రత్యుత్తరం
>
> This file includes the original essay, followed by Chalasani Prasad and
> Veluri V Rao's pieces.
The discussion went further. One Sri Saradhi attacked Sri Veluri and
re-replied to Sri Veluri's counter. I am not sure whether Sri Veluri
decided to stop by then or replied again. I vaguely remember someone
else also wrote an article in vividha later, sort of mediatory. I
could not find that article in my archives.
Since Sreeni mentioned that file, I had to shook off my lethargy,
found all those articles and updated the file and called it "velceru
controversy" :). It is updated to files section and can be found at:
http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/files/velceru_controversy.pdf
Regards
Madhav
V. Chowdary Jampala
articles; the author claimed that vividha did not allow them to continue the
discussion in vividha's pages.
Regards -- V Chowdary Jampala
On 4/24/06, Madhav Machavaram <mvmach...@yahoo.com> wrote:
>
>
> The discussion went further. One Sri Saradhi attacked Sri Veluri and
> re-replied to Sri Veluri's counter. I am not sure whether Sri Veluri
> decided to stop by then or replied again. I vaguely remember someone
> else also wrote an article in vividha later, sort of mediatory. I
> could not find that article in my archives.
>
>
--
> Visit http://www.telugunaadi.com for Telugu Naadi, the Pulse of Telugu
> America
>
[Non-text portions of this message have been removed]
V.R. Veluri
don't know. VCJ's comment intrigued me. I wish I could get those copies of
arunataara. If I remember correctly, addEpalli tried " a sort of
reconciliatory (!)" article in the pages of vividha. May be, K Srinivas of
Andhra Jyothy could help in digging it up.
VCJ, Do you have those copies of aruNataara?
regards,--- Veluri Venkateswara Rao
Madhav need not look for the archives to find out if I had replied to the
counter by Sarathi. I did not. Actually, I wrote a two-liner sincerely
requesting him to re-read VNR's thesis, not the quotes and the blurb. This
was sent to a friend to be delivered in private.
On 4/24/06, V. Chowdary Jampala <cjam...@gmail.com> wrote:
>
> If I remember right, aruNataara had a two-part follow-up to the vEluri
> articles;
>
>
> On 4/24/06, Madhav Machavaram <mvmach...@yahoo.com> wrote:
> >
I am not sure whether Sri Veluri
> > decided to stop by then or replied again. I vaguely remember someone
> > else also wrote an article in vividha later, sort of mediatory. I
> > could not find that article in my archives.
lylayer
> Since Sreeni mentioned that file, I had to shook off my lethargy,
> found all those articles and updated the file and called it "velceru
> controversy" :). It is updated to files section and can be found at:
>
>
http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/files/velceru_controversy.pdf
Thanks Madhav!
Gave one reading. yummy! Will read again. Meanwhile anymore! anymore!
related ones? May be from aruNatAra? Any responses from VNR himself?
yummy! look forward to a big brawl.:-)
lyla.
V.R. Veluri
with the repetitions after repetitions after repetitions!
Rgds,-- Veluri Venkateswara Rao
Hanuma Kodavalla
"A little Learning is a dang'rous Thing;
...
For Fools rush in where Angels fear to tread.
...
To err is Humane; to Forgive, Divine.
...
Some ne'er advance a Judgment of their own,
But catch the spreading Notion of the Town;
They reason and conclude by Precedent,
And own stale Nonsense which they ne'er invent.
Some judge of Authors' Names, not Works, and then
Nor praise nor blame the Writings, but the Men."
-- "An Essay on Criticism" by Alexander Pope
written in 1709 at the age of 22!
I know fully well I'm rushing with only a little learning, but I hope the
members remember what is to err and to forgive.:-) I certainly don't want to
get into a brawl over this but I owe a reply to VNR.
> I thought you knew these things. We have Feminists, Marxists,
> Dalits, B.C.s, -- but I am looking for poets.
When I read Hibiscus on the Lake (published in 2003) last year, I got the
impression there were many poets amongst those groups. VNR mentioned the bad
influence of Marxist politics and feminist rhetoric, but the after-essay's
conclusion (page 314) does not reflect the above at all. I don't recall even
a trace of hint that we have a crisis of taste.
> Do I need to mention names of poets who are at the top of the
> literary establishment to day, and who are not poets in the first
> place? Do I need to give examples of meaningless platitudes these
> leaders of literature mouth day after day?
I do not know what a literary establishment is. I assume they are the
magazine editors and the writer association office holders. What they say or
whether they are writers seems secondary. For instance, I shall judge
Telugunadi and Katha-series by the stories they publish and not whether
Jampala and Vasireddy themselves are accomplished story writers or they
preside over cultural functions in Chicago and Hyderabad.
Yes, the interview is not the place to give references but I did not find
any specific works in the essay either. The biggest problem I see with these
comments is I cannot form any educated opinion; I can only spread "the
Notion of the Town."
Have there been critical reviews of some representative poetry of these
Marxists, Feminists, Dalits and so on so that I can appreciate better or
throw away for good reason Sivareddy, Yemdluri, Jayaprabha, Silalolita and
other poets?
There's only one such critique that I read - నేటికాలపు కవిత్వం -
తీరుతెన్నులు by Tammineni Yadukula Bhushan which tells me there is a crisis.
There are many things I do not agree with or like (trenchant style is fine,
but is a condescending tone necessary?), but he makes an honest attempt to
criticize the "work."
But one slight book is not enough for me to judge the poetry of an era. Are
there others that discuss the actual works and convey the sense of crisis in
taste in our poetry?
Kodavalla Hanumantha Rao
Hanuma Kodavalla
> I read lengthy postings from Hanuma, but his true feelings are lost
> in the maze of long intricate passages of writers of bygone years.
> Hanuma has a great talent of being very refreshing in his prose when
> it is completely original without a single quotation from writers ...
I appreciate Devulapally gAri's kind words and accept his criticism as well.
I do realize my propensity to quote is a serious weakness. Lack of time,
talent, commitment and originality, and decades of remoteness from
Telugudanam keep me from any creative writing. Fortunately, there's a good
day job. :-)
[Quotations are to illustrate better than I can; they do not bolster a weak
argument. One young poet told me he and his friends, spurred by my posts,
read అనుక్షణికం; another well-read person thanked me for sharing
Rallapalli's article on Vemana as it was out of print. So, they weren't a
waste, but I get your point.]
> it took 30 years for Appalanayudu to depict the conditions of 1974.
> And it took another two years for Hanuma to get a స్పందన out of it.
> And things in 2006 are no different than what they used to be in 1974.
> It lends me to believe that VNR is right ...
The poem was written in 2004, so I assume it depicted the 2004 conditions in
certain villages in AP. That they resemble 1974 conditions I'm familiar with
saddens me. It did not take two years for me to get a స్పందన. The moment
I read it, I posted it. [It wasn't meant to disprove VNR. Since the farmers
were the topic, I looked for a poem on Telugu farmers. I had never heard of
the poet before.]
> In Markham's poetry, ... it appears to me that the man with the hoe
> has little confidence that either a poet or a philosopher can bring
> about a sea change in his fate.
I believe the poet was protesting to the powers be, the utter inhuman
condition of the Man with the Hoe and in fact prophesying a revolt. Both
Millet's painting and Markham's poem have had significant social impact.
I have been making two points. First, there have been many poets who
believed in the primacy of the social function of literature, but still
produced great literature - in whatever way one defines "great." I strongly
believe this is demonstrable and hence I do not accept that social
commitment in poets is a handicap to creating great works. (Please note that
I'm not saying all poets must have such a commitment. Neither am I saying
all poets who have the commitment produce great works.)
Second, if I can interpret "change" to mean having some meaningful impact on
the society, I again strongly believe literature indeed played such a role
and is demonstrable. Out of deference to you, I will not quote - at least in
this message, :-) but you can read VNR's own words to that effect more
eloquently on page 314 of "Hibiscus on the Lake."
> "కవితా విమర్శ కవుల నుంచేరావాలి...
I am not suggesting a common reader can be an effective critic. Even though
historically most critics have also been poets, there seems to be
exceptional critics who were not poets or only minor poets. We can judge the
critic, poet or otherwise, by his work. (I have serious problems with VNR's
poet-physicist analogy which I explained elsewhere.)
> లేకుండ తన విమర్శకు సమాధానం రాస్తే హనుమ అంగీకరిస్తారో లేదో
> అని ...
Enjoyed the quote but I hope disagreeing with Nannaya and Peddana is not
considered presumptuous.
V. Chowdary Jampala
>
> Oh! my goodness!! Am I getting "immortalized," or getting "reburied," I
> don't know. VCJ's comment intrigued me. I wish I could get those copies of
>
> VCJ, Do you have those copies of aruNataara?
>
I would look for them, but am not too hopeful of finding them. May be some
of our members in India who may have a ready access can scan and send the
pdf files.
Regards -- V Chowdary Jampala
--
Visit http://www.telugunaadi.com for Telugu Naadi, the Pulse of Telugu
America
Kameswara Rao
these
> Marxists, Feminists, Dalits and so on so that I can appreciate
better or
> throw away for good reason Sivareddy, Yemdluri, Jayaprabha,
Silalolita and
> other poets?
Hanuma garu,
May be you could read them and form the opinion yourselves, instead
of looking for reviews! It is rare that we find a review on a bad
book, isn't it:-)
Some of the works that might help you (I haven't read all of them but
just picked up the names from a different place in the net) are:
1. ది పుబ్ ఆఫ్ వైజాగపట్నం - జయప్రభ
2. జైత్రయాత్ర - శివారెడ్డి
3. Various compilations of "nAnIlu"
Please do share your opinion(s) on these with us once you get hold of
them.
regards,
Kameswara Rao.
V.Narayana Rao
In matters of taste, there are no errors. So, no forgiveness needed.
Each is right
in his/her own way. But by some mystery there is a general agreement on
what is a good
poem and what is not -- by and large. Literature lives on such an
agreement.
We can find the sentiment expressed by Pope, also in Kalidasa:
santah parIkshya anytaram bhajantE.
mUDhAh parapratyayanEya buddhih.
Intelligent people see for themselves and take the best.
Fools follow others' opinions.
If you think there is no crisis of taste, and are happy with the
literary field in Telugu as it is, good for you. You should have nothing
to worry.
And I don't think critical reviewing helps in the present atmosphere,
unless it is done insightfully, vigorously and with a sense of humor.
Negative talk, especially if it is in an acerbic tone only creates
noise. I don't think Akkiramju Umakantam was helpful. He was too noisy
to be creative. It is easy to be nasty, difficult to be intelligent.
Taste is not taught. You acquire it, as Anadavardhana says,
kAvyAnuSIlanavaSAt, by reading poetry. Indeed talking about why you like
a particular poem might help, if one avoids tautologies, and
platitudes, and finds a refreshing expressive language. But even then,
in poetry, you can only communicate to one who shares your taste.
If your perception in literature is not appreciated by your peers, wait
-- like Bhavabhuti:
time is endless and the world is large.
Cordially,
vnr
Hanuma Kodavalla wrote:
>> V.Narayana Rao [vn...@wisc.edu] Sun 4/23/2006 7:34 AM
>>
>
> "A little Learning is a dang'rous Thing;
> ...
> For Fools rush in where Angels fear to tread.
> ...
> To err is Humane; to Forgive, Divine.
> ...
> Some ne'er advance a Judgment of their own,
Hanuma Kodavalla
> You quoted a poem in your last post. Could you tell us why you
> liked the poem.
మనిషి మనుగడకి అవసరమైన పంచభూతాల లాగానే, కవితాసృష్టికి గూడా
మరోరకమైన పంచభూతాలు అవసరం. అవి - కవి, వస్తువు, భాష, భావం,
పాఠకుడు.
కాదేదీ కవిత కనర్హం అన్నట్లు కవితకి ఏదయినా వస్తువు కావచ్చు. కాని కవికి
వస్తువు గురించిన పరిజ్ఞానం ఉండాలి. ఈగీతంలో వస్తువు వ్యవసాయానికి
సంబంధించింది. మరి వ్యవసాయం గురించి తెలియడం అంటే, నాటే గింజల్లో
రకాలు, వాడే పురుగు మందుల ఖరీదులు, కూలీ రేట్లు కాదు. అలాంటి పరిజ్ఞానం
కావలసింది రైతుకీ మరియు వ్యవసాయ రంగంలో ఉన్న శాస్త్రజ్ఞులకే గాని,
కవికి కాదు. కవికి కావలసింది వ్యవసాయంలోని లోటుపాట్లు, రైతుల
కష్టసుఖాల గురించిన సాధారణ అవగాహన.
రవి గాంచనిది కవి గాంచడం నిజమే కావచ్చుకాని, అలాగని కవిత్వమంతా మనకు
తెలియని ఏదో మహత్తరమైన భావాల గురిమ్చి కాదు. కవి కుండే భావాలు మనకూ
ఉంటాయి, అదే తీవ్రతతోనో కాస్త తక్కువగానో. కాని ఆ భావనల్ని ఓ ప్రత్యేకమైన
భాషలో వ్యక్తీకరించి కవిత్వం సృష్టిస్టాడు కవి. నేననుకోడం కవికీ మనకూ
గలతేడా ఇదే. చాలా మందిమి కవులు కాకపోవడానికి వస్తువూ, భావాలూ లేకకాదు.
కవిత్వ భాషలో చెప్పలేక.
రూపం ముఖ్యమా భావం ముఖ్యమా అని ఘర్హణ పడుతుంటారు. రెండూ ముఖ్యమే.
భావంలేని కవిత పేలవమైన శబ్దాడంబర గోల మాత్రమే. కాని వట్టి భావంతో
వ్యాసం రాయగలం గాని కవితని సృష్టించలేం. "దాహం దాహం" అని కేకలు వేస్తే
అది కవిత్వం కాదు. "సిద్ధిగలవారికి చెల్లును తరుణుల పదియారువేల తగ
పెమ్డ్లాడన్, తిరిపెమునకిద్దరాడవామ్డ్రా? పరమేశా గమ్గ విడువు పార్వతి చాలున్"
అని శ్రీనాథుడు అన్నాడు గనుక అది కవిత్వమయిమ్ది.
మరి కళ్ళకి కట్టినట్లు, మనసుకి హత్తుకుపోయేటట్లు కవి ఎలా రూపం
కలిగిస్తాడు అంటే ఆ రహస్యం ఎవరికీ తెలియదు. ఉపమానాలూ, లయా, స్పష్టత,
క్లుప్తత లాంటి కొన్ని లక్షణాలు ఉండాలని మాత్రం స్థూలంగా తెలుసు. ఈ గీతంలో
కవి సృష్టించిన ఉపమానాలన్నీ గూడా కళ్ళకి కట్టినట్లున్నాయి. వర్షం తెచ్చే
మబ్బులొస్తే రైతు గట్టుమీద ఆడే నెమలి పిట్టవుతాడు, అవి ఎగిరిపోతే ఎండిపోయిన
చెరువులో చింకిపోయిన గుడ్డపీకలా అవతాడు. దీంట్లో అర్థం కానిదేమీ లేదు. అవి
చదివితే నాకు మా ఊళ్ళో చెరువు గట్టుమీద ఉన్నట్లే ఉంది. మందులు దోసిట్లోంచి
నోట్ల కట్టలై దొర్లిపోతుంటే, నాకు మా నాన్న పొలంలో మందు చల్లుతూ కళ్ళెదుట
ఉన్నట్లే ఉంది.
కొంతమంది కవులు గీతంలో అనసరంగా తిరగబడు, ఎదురుతిరుగు, ప్రశ్నించు,
పిడికిలి బిగించు లాంటి పదాలు వాడి భావతీవ్రత కలిగించడానికి
ప్రయత్నిస్తారు. భాష ఎప్పుడూ భావానికి దగ్గరగా ఉండాలి. ఈ గీతంలో ఉన్నది
రైతుకి వ్యవసాయం వలన కలిగే కష్టనష్టాలూ, సుఖదుఃఖాలూ. హఠాత్తుగా
పిడికిలి బిగిస్తే, ఎవరిమీదనో తెలియక రసాభాస జరుగుతుంది గాని
భావతీవ్రత కలగదు.
సరే మరి పంచభూతాల్లో అయిదోదాని పాత్ర ఏమిటి? "కళ కళ కోసమే" అనే వాళ్ళు
కూడా, రాసిన కవిత్వాన్ని పెట్టెలో పెట్టి దాచరు, ఇతరులు చదవాలనే ఆశ
పడతారు. సహృదయుడైన పాఠకుడు లేనిదే కవిత సృష్టి కాదు. అంటే, కాస్త
కవి దృష్టి నుంచి చూడాలని. ఈ గీతం రైతుల గురించి; పట్టణాల్లో ఉండే వాళ్ళకి
పట్టకపోవచ్చు; అప్పుడు వాళ్ళకి ఈ గీతం ద్వారా స్పందన కలగదు. నేను
పల్లెటూరు నుంచి వచ్చిన వాణ్ణి కాబట్టి నాకు వెంటనే కవి పట్ల సహృదయత
కలుగుతుంది. అదే ఒక కార్మికుడి జీవితం గురించనుకోండి; అప్పుడు నాకు వాళ్ళ
గురించి కొంత సానుభూతి ఉండాలి, లేకపోతే కవి చెప్పేదాంట్లో చీటికీ మాటికీ
తప్పులు పడతాను.
మంచి గీతం ఏదీ కూడా చెప్పవలసిందంతా పూసగుచ్చినట్టు చెప్పదు. అప్పుడు
పాట్హకుడి ప్రమేయం ఏం ఉంటుంది? భావంలో సగమే కవి సృష్టిస్తాడు. దానికి
పాఠకుడు తన అనుభవాన్ని జోడించి పూరించుకోవాల్సిందే. అలా అని ప్రతి ఒక్కరూ
వేరే విధంగా అర్థం చేసుకుంటారని కాదు. కవి సృష్టించిన పరిమితులని
బట్టి, పాఠకుల అనుభవాలని బట్టి కొంత తేడా ఉంటుందని మాత్రమే. ఈ
విషయంలో కవిత్వానికీ, శాస్త్రజ్ఞానానికీ తేడా ఉంది. పైథాగరస్ సిద్ధాంతం
మన కందరికీ ఒకే విధంగా అర్థమవుతుంది; కాని మన బాల్యపుటనుభవాలని
బట్టి "శైశవగీతి" అర్థమయ్యే రీతిలో తేడా ఉంటుంది.
1974లో చదువుకోడానికి నేను మా ఊరు వదిలాను. ఈగీతం చదివితే నాకు అప్పటి మా
ఊరి పరిస్థితులు గుర్తుకొచ్చాయి. పల్లెటూళ్ళనుంచి వచ్చిన వాళ్ళకి దీంట్లోని
పదచిత్రాలు వెంటనే ఆకట్టుకుంటాయి. నామటుకు నాకు కిరసనాయిలు బుడ్డీ,
కట్టెలపొయ్యీ కళ్ళల్లో నీళ్ళు తెప్పిస్తాయి, గుండెల్లో మంటలు మండిస్తాయి. 2004
కి కూడా కొన్ని పల్లెటూళ్ళు ఆస్థితిని దాటి రాలేదన్నమాట!
మంచి గీతం పాట్హకుడికి ఏం చెయ్యాలో చెప్పనవసరం లేదు. అది గూడా మనమే
నిర్ణయించుకోవాలి. నాలాంటి పాఠకుడు పెద్దగా నిర్ణయించుకునేదేముండదు. కాని
చంద్రబాబునాయుడు ఓడిపోతే, నా హైటెక్ మిత్రులంతా విచారిస్తే, నేను, "పర్లేదు,
ప్రజలంతా మనలాంటి వాళ్ళు కాదు," అని సర్దిచెప్పొచ్చు. ఓ రాజకీయ కార్యకర్త,
రైతులని సంఘటిత పరచొచ్చు. రైతులు రాజకీయ నాయకుల్ని నిలదీయవచ్చు. ఓ
పట్టణవాసికి కొంత సానుభూతి కలగొచ్చు. నా దృష్టిలో ఇదంతా సామాజిక
చైతన్యమే.
వీటన్నిటి మూలంగా నాకీ గీతం నచ్చింది. కొరతనిపించింది ఒక్కటే - ఇంకాస్త
బిగువు వుండి, లయ వుంటే కంఠస్తం చేసుకోడానికి పనికొచ్చేది. అయినా
పర్లేదు; "వ్యవసాయం మా అయ్యకు వ్యసనం" అన్నది నా మనసులో నాటుకుంది. ఈ
గీతం నిలుస్తుంది.
నేను పైన రాసినదాంట్లో పదో వంతు మీకు నచ్చినా, అభినందించాల్సింది
నన్నుకాదు. వెల్చేరుగారు ఆ పద్యం ఎందుకు నచ్చిందో చెప్పమంటే నాకు గొంతులో
వెలక్కాయ పడినట్లయింది. అసలు కవిత్వం లక్షణాలేమిటా అని ఆలోచిస్తే నాకు
సరిగా తెలియలేదు. లైబ్రరీకి వెళ్ళి, వాళ్ళేం చెప్పారు, వీళ్ళేం చెప్పారు అని
గాలించాను. వెతికితే ఒక్కొకళ్ళు ఒక్కొకటి చెప్పారు. అమ్దరూ ఆరితేరినవాళ్ళేగాని,
వాళ్ళ అభిప్రాయాలన్నీ కలిపితే అవకతవకగా అనిపించింది.
అప్పుడు రాళ్ళపల్లి వారి వేమన ఉపన్యాసాలు మళ్ళీ చూస్తే ఆయన ఈ అయిదు
లక్షణాలూ అపురూపంగా వివరించారు. అది మన తెలుగు వాళ్ళ అదృష్టం. ఆ
ఉపన్యాసాల ప్రింటు సరిగా లేక చాలా పేజీలు కనిపించవు; పుస్తకం అచ్చులో లేదు.
అది మన జాతి దౌర్భాగ్యం!
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
Hanuma Kodavalla
> May be you could read them and form the opinion yourselves,
> instead of looking for reviews! Please do share your opinion(s)
Kameswara Rao gAru,
Here are my quick thoughts:
I liked Yendluri Sudhakar's నల్లద్రాక్ష పందిరి a lot. I have no doubt he
is a very good poet.
I liked specific poems of Sivareddy, Jayaprabha and Silalolita but I'm
disappointed some of their antholoigies had only a few poems that appealed
to me. For instance, Sivareddy's మోహనా! ఓ మోహనా!, 1990 Kendriya Sahitya
Academy winner, I thought would be great, but I'm still waiting for someone
to help me understand and appreciate.
Some poems remind me of what a Mathematician friend said last week: "Why do
they make literature so darn unnecessarily complex? If one is looking for
intellectual challenge, one can do Math or Economics." I agree with him.
ది పబ్ ఆఫ్ వైజాగపట్నం did not pose a major intellectual challenge:
"నేను ఒకే ఒక జయప్రభని," చదివి ఇది తప్పకుండా కవిత్వం కాదు అని
తేల్చుకున్నాను. "నువ్వు వింటానంటే ..." అని అడిగింది గదా అని విన్నాను; ఆవిడ
చాలా గొప్ప కులంలో పుట్టిందనీ, మహాకవులు, వేదపండితులు, హరికథా, సంగీత
శాస్త్రజ్ఞులూ, తమ శాఖ వారో కుదుటి వారోనని తెలుసుకొని, ఇంకా ఏదో
చెప్పబోతుంటే, చాలు తల్లీ అని పరుగులు తీశాను.
నానీలు అంటే ఏమిటి? Nannies గురించి కాదు గదా? హైకూలు లాంటివా? పుస్తకం
లేదు, తెప్పించుకుంటాను. Thanks.
Kodavalla Hanumantha Rao
Hanuma Kodavalla
> If you think there is no crisis of taste, ...
Velcheru gAru,
It will be highly presumptuous for an engineer whose literary creations are
nothing more than a few చూచిరాతలు and who has no clue about నానీలు to
make grand statements on the state of literary taste in the state he left a
quarter century ago. I shall not do that.
> talking about why you like a particular poem might help ...
I explained in the other post and would like to hear your views.
Your column in Telugunadi introducing a poem every month from classical
poetry is great. How about introducing from the modern poetry also, in a
separate column? That will be highly appreciated.
Kodavalla Hanumantha Rao
Ramarao Kanneganti
working away in the mines get to see the sunshine only
occasionally.
I have been reading the interesting thread, because I
recognize myself in the posts of Hanuma as well as
VNR. Contrary to what Hanuma said, I read little. My fellow
DTLC members can attest to that :-). What I mean is that I
have not read what VNR has said until after I wrote my post.
In any case, my take is different from VNR thusly: I do not
think that poets do not change the world. I think everybody
has the capability to change the world, including poets,
through their chosen means, which in this case is
poetry. How effective a particular poet is a different
topic.
My thesis is this: poetry is unsuitable for discourse. For
all the reasons I laid out, I believe that poetry is serving
the "cause" poorly. My suspicion is it is more for the
writers than the readers. What the state of AP needs now,
more than ever, is civic participation in the process of
governing.
Let me explain: For all the rhetoric about the death of
farmers, it is not clear to me what the prescription
is. True, some of the poems are beautifully written. They
touch the heart and soul and make me weep in the wee hours
of morn. Yet, when it comes to leaving me with a better
understanding of the problem, they simply leave.
In general, it is not a problem. There are other means of
civic discussion in civilized societies. In ours, it is not
so much happening. I read the op-eds very regularly, but
they disappoint me often. In cases they are good, it appears
that they are marginalized for the reasons I do not
understand.
So, what are the other ways of influencing the governance
and public policy? Only through voting? We all know how that
works. What I wish to see is a greater dialog. And, poetry
retreats to matters of taste, instead of objective (which
itself is subjective, to quote Diane Keaton in Love and
Death) analysis.
In Iran, there is a ban against prostitution. Enterprising
people figured out a way: A one minute religious ceremony
can make the John and Jane husband and wife for the evening
after which they get divorced. Nobody can blame them for
what happens in the holy matrimony. Like nobody can
criticize poetry for its ideas.
For me, poetry changed my world. For I am not a mere
rational animal. At it best it gave a vocabulary to talk to
myself and understand myself. I too felt నా కుటిలో
చీకటిలో ఒక్కడనై. I too reached for the stars with
శుక్ర తార కిరణం నా గుండె మీద వాలినపుడు. I stopped
writing poems when I saw that నేను రాయక పోతేనేమి?
పూవుల నెత్తావి పోదు, విస్వ సుషమకు చావు రాదు.
Regarding activists using art forms to invoke feelings,
don't people feel unsettled about it? How would you like to
be manipulated through sloganeering? It is the case of end
justifies the means? Or, is it a path to better
understanding?
It is merely that poetry is being used where prose is called
for. Perhaps some people even say that prose is being is
used where action is called for. I will hold my judgment on
that until I read some prose :-).
--
Rama Kanneganti
lylayer
wrote:
> > V.Narayana Rao [vnrao@...] Sun 4/23/2006 7:34 AM
>
> > You quoted a poem in your last post. Could you tell us why you
> > liked the poem.
>
> మనిషి మనుగడకి అవసరమైన పంచభూతాల లాగానే,
కవితాసృష్టికి గూడా> మరోరకమైన పంచభూతాలు అవసరం. అవి -
కవి, వస్తువు, భాష, భావం,> పాఠకుడు�….
>�…..వెల్చేరుగారు ఆ పద్యం ఎందుకు నచ్చిందో చెప్పమంటే నాకు గొంతులో>
వెలక్కాయ పడినట్లయింది. అసలు కవిత్వం లక్షణాలేమిటా అని ఆలోచిస్తే
నాకు> సరిగా తెలియలేదు. లైబ్రరీకి వెళ్ళి, వాళ్ళేం చెప్పారు, వీళ్ళేం
చెప్పారు అని> గాలించాను. వెతికితే ఒక్కొకళ్ళు ఒక్కొకటి చెప్పారు. అమ్దరూ
ఆరితేరినవాళ్ళేగాని,> వాళ్ళ అభిప్రాయాలన్నీ కలిపితే అవకతవకగా
అనిపించింది....
If I may, as a kind of co-student in poetry.:)
The question N asked is -'if you have liked the poem, why did YOU
like it.'
But you did not even want to answer the question, with out checking
with some others' views. And you wrote a semi-essay on what poetry
is.
When asked if we like a poem or not, and why we like it , we do not
go to the library. We should say it on our own. (eventually we go to
the library anyway, to check on the teacher :-))
In my art classes (beginner level) when we were asked to critique
our own work and others work, the teacher was making us come back to
the painting in front of us and back to the question. We students,
tried to say everything under the sun except why we like it. So we
were asked to begin each sentence with ' I like ...'
I found this exercise in my art class, quite difficult.
If you like, you can get back to the question and see if you can
answer it on your own. Why you like the poem. ( Given the cultural
problem, telugu people do not know what they like and why they like
anything, period. )
Needless to say there are many ways to skin a cat, and whichever way
you go about learning about poetry, I think you will succeed.
Regards
Lyla.
lylayer
wrote:
> Auden wrote that moving poem about human apathy after seeing
Breughel's> painting. Markham wrote his explosive poem after seeing
Millet's painting of> a farmer, "The Man with a Hoe," causing
national uproar in 1899:
> http://www.getty.edu/art/gettyguide/artObjectDetails?artobj=879
> http://www.bartleby.com/267/92.html
Really beautiful paintings and poems. It is wonderful to be able to
look at paintings and read poems and use the internet in this way to
expand our knowledge and enhance our pleasurable experiences.
From a little glimpse you give , if one wants, one can go to a
museum and browse some more of the same artist and pick up a poetry
volume in a library and start reading.
For instance I enjoyed a few more of Barbizon school of painters. I
looked at Blake's poem `The Tiger' and Markham's poem `The Man
with the Hoe' and noticed some similarity in tone. I see the Milton
in them.
I also saw `the dance of Pleides' - a gorgeous painting only
because the word came up in Markham's poem . And naturally read more
about `Pleides.`
Is there a more easier and nicer way to learn?
Since a telugu poem on a farmer is given,(-- "karuvu EtAmekki,"
ciMtA appalanAyuDu, kavita 2004.) I picked up my రైతు కవిత
book and looked if the poem you mentioned is in there. It is not
there. In that process I read the whole book. I noticed Olga's poem
that I mentioned a few posts back is in there.
Fromreading that book and doing some historical checking from
another book, I feel if we are able to get to some telugu poems in
the '30s' and are able to browse రైతు భజనావళి edited by
ఆచార్య గోగినేని రంగనాయకులు I think we will be able to read
some very good poetry. A sample of it can be seen by reading
ఆగునా జీవాలు by శెట్టిపల్లి వెంకటరత్నం which is in page.188
of the book రైతు కవిత I simply loved this song.
I also got to read the brilliant essays of Velceru and Veluri. We
can get into discussions when people are in the mood. Where is the
hurry.:-)
All of the above, which you took the trouble, so we get effortless
pleasure. Sometimes adding your commentary, sometimes stepping aside
not to be in the way.
So, KHR, how else can I close this post except by saying, Thank You.
Of course, I can. Let us all continue to play the game of love -
sorry! learning. Let us just have a ball. If you are ready I am
ready.
Have fun
Kameswara Rao
wrote:
> అది కవిత్వం కాదు. "సిద్ధిగలవారికి చెల్లును తరుణుల పదియారువేల
తగ
> పెమ్డ్లాడన్, తిరిపెమునకిద్దరాడవామ్డ్రా? పరమేశా గమ్గ విడువు పార్వతి
చాలున్"
> అని శ్రీనాథుడు అన్నాడు గనుక అది కవిత్వమయిమ్ది.
సిరిగలవానికి జెల్లును
తరుణులు పదియారువేల తగ పెండ్లాడన్
తిరిపెమున కిద్ద రాండ్రా
పరమేశా గంగ విడుము పార్వతి చాలున్!
ఇది కవిత్వమా కాదా అని నేను వాదించదల్చలేదు. కానీ శ్రీనాథుడు అన్నాడు
గనుక కవిత్వమయింది అన్నది ఖచ్చితంగా తప్పనే అనుకుంటాను.
ఎందుకంటే ఇది శ్రీనాథుని పద్యం అని ఖచ్చితమైన ఆధారాలేవీ నాకు
తెలిసిలేవు, జనశ్రుతి తప్పించి - ఇది చాటువు. ఇది ఏ పార్టీ వాళ్ళ
స్లోగనూ కాదు కాబట్టి, ప్రచారంకోసం శ్రీనాథుని పేరు పెట్టారని
అనుమానించడానికీ లేదు.
ఈ పద్యం చదివినప్పుడు నాకొక విధమైన ఆనందం కలిగింది, మన్సారా
నవ్వుకున్నాను. దీన్నే మనవాళ్ళు "హాస్య రసం" అంటారేమో. దాహం
వేసినవాడినుండి హాస్యం రావడం విశేషమే. ఐతే నిజంగా ఈ చెప్పిన కవి
దాహంతోనే ఉన్నాడనడానికి నిదర్శనమేమిటీ అంటే, ఏమీ లేదు. కానీ
పద్యంలో ధ్వనించే వెటకారం, అక్కసు మూలంగా అలా అనుకుంటున్నాను. అది
ఎలా ధ్వనించింది - అందులోని వాడిన పలుకుబళ్ళు, పదాల
ద్వారా. "చెల్లును", "తగ పెండ్లాడన్", "తిరిపెము" ఇలా. "చాలున్!" పదాన్ని
ఇప్పుటి భాషలోకి అనువదిస్తే "చాల్లే!" అవుతుంది!
ఈ పద్యాన్ని అర్థంచేసుకుని ఆనందించడానికి నాకు కాస్తంత పాత
పద్యాలతో పరిచయం సరిపోయింది (ఎందుకు నచ్చిందని చెప్పడానికి
కొద్దిపాటి విశ్లేషణానూ). అందులోని వస్తువుతో ప్రత్యేకమైన పరిచయం
అవసరం లేదు (నేను దాహంతో బాధపడడమో, దాహంతో ఉన్నవాడి బాధ
తెలిసి ఉండడమో అవసరం లేదు).
కవిత్వ వస్తువుని(లేదా ధ్యేయాన్ని) నిర్దేశించి, అలారాస్తేనే కవిత్వం అని
నిర్వచించే వాళ్ళ దృష్టిలో ఇది కవిత్వం కాదు. నా దృష్టిలో ఇది
కవిత్వమే. అయితే, ఒక నిర్దేశిత వస్తువుతో లేదా ధ్యేయంతో రాసిన
కవిత్వం అయినా, నన్ను కదిలించగలిగితే దాన్ని నేను కవిత్వమనే
అంటాను. అదీ దృక్పథాలలో తేడా. మరొక దృక్పథం - నిర్దేశింపబడిన
ఒక వస్తువుతో, ధ్యేయంతో రాసినదేదైనా కవిత్వమే అనడం. ఇక్కడే
వస్తుంది చిక్కు. వాళ్ళని కదిలిస్తున్నది కవిత్వమా అందులోని వస్తువా అని
ఎట్లా చెప్పడం? ఇక్కడ కవిత్వాన్ని విమర్శించడానికి - వస్తువునీ,
రూపాన్నీ కొంత విడదీసి చూడడం అవసరం అని నేననుకుంటాను. కవిత్వ
విమర్శ చేసే పని ఒక కవిత మంచిదా చెడ్డదా అని చెప్పడం (మాత్రమే)
కాదు. అది ఎందుకు మంచి కవితో లేదా ఎందుకు కాదో విశ్లేషించడం. ఈ
శస్త్రచికిత్స పాఠకులకి అనవసరం. మరి దేనికిది - కవిత్వం
రాయాలనుకునేవాళ్ళకి, కవులకి. మరి అలాంటి విమర్శ ఎవరు చెయ్యగలరు?
ఇక కవిత్వం సమాజాన్ని మర్చగలదా లేదా అన్న ప్రశ్న గురించి.
మర్చగలనూవచ్చు, లేకపోనూవచ్చు. సమాజం జన సమూహం. సమాజాన్ని
మార్చాలనుకొనే వాళ్ళు ఆ సమూహాన్ని, "మూకుమ్మడిగా" మార్చాలనే ప్రయత్నం
చేస్తారు - ఉపన్యాసాల ద్వారా, ఉద్యమాల ద్వారా. అలా చేస్తేనే అది త్వరగా
సాధ్యమౌతుంది. కవిత్వం వ్యక్తులని మారుస్తుంది(మహాఅయితే). అంచేత
కవి కవిత్వాన్ని "మూక" కోసం కాకుండా వ్యక్తి కోసం రాయాలి. అలా
వ్యక్తినీ, వ్యక్తినీ మారుస్తూ సమాజాన్ని మార్చడానికి దోహదపడితే
పడవచ్చు. This is my interpretation of what VNR has said.
"కవులు ఏ వాదాన్ని ప్రతిపాదిస్తున్నారో అది అప్రధానం. అది కవిత్వం
కావడం ప్రధానం" అని అతనన్నప్పుడు - అది ఎవరికి అప్రధానం అన్నది
చాలా ముఖ్యం. కవికీ, పాఠకుడికీ ప్రధానమే. కవిత్వ విమర్శకులకి -
అంటే దాని మంచి చెడ్డలు విశ్లేషించే వాళ్ళకి - అది అప్రధానం అవ్వాలి.
దీని సారాంశం:
కవిత్వంలో, కవితా వస్తువు కాకుండా, పాఠకులని కదిలించేది
మరొకటి "కూడా" ఉంది (దాన్ని X అని పిలుద్దాం).
కవిత్వాన్ని నిర్వచించడంలో కానీ, విమర్శించడంలో కానీ విమర్శకుల
దృష్టి X పైనే ఉండాలి. కవుల దృష్టికూడా, వస్తువూ,
ధ్యేయాలమీద "మాత్రమే" కాకుండా Xమీద "కూడా" ఉండాలి.
regards,
Kameswara Rao.
Srikanth Bandi
preferably not more than an hour. If there are electronic versions of the
script, it is even better.
Having said that any one knows copyright issues about putting these scripts
on the web?
Regards
Srikanth
Hanuma Kodavalla
> But you did not even want to answer the question ...
> And you wrote a semi-essay on what poetry is.
I thank and accept Lyla gAri's criticism although I think I answered the
question at least to some extent. If not, the professor will give me a
failing grade.
> When asked if we like a poem or not, and why we like it ,
> we do not go to the library. We should say it on our own.
Today my boss announced that I will give a talk to my group next week on the
work I did a few years ago at another company. I have not been giving talks
of late and this talk I have not given in many years. I immediately rushed
to the (virtual) library!
Why? After all, this is about MY work, very dear to my heart and no one in
the world knows it better than I do. What is there in the library to learn?
I learn how to structure the talk, what to focus on, how to contrast with
other work, and may be a good quotation. :-)
Whether it's about poetry or Computer Science, our own raw thoughts and
emotions, to be any worthwhile reading for others, require some structure
and polish. Rallapalli's lecture helped me in describing my emotions within
the framework he described. If I'm a little more talented, creative and
experienced, I don't need to go to the library.
> Given the cultural problem, telugu people do not know what they like
> and why they like anything, period.
The only Telugu people I talk to everyday are my wife and RB members. They
seem to know very well - at least what they like. About the rest of the vast
Telugu population and their cultural problems, I'm least qualified to
comment on.
Kodavalla Hanumantha Rao
Hanuma Kodavalla
I agree with most of Kameswara Rao gAri's analysis, respect his knowledge
and admire his fluent Telugu. I differ with him on a few points:
> ఈ శస్త్రచికిత్స పాఠకులకి అనవసరం. మరి దేనికిది - కవిత్వం
> రాయాలనుకునేవాళ్ళకి, కవులకి. మరి అలాంటి విమర్శ ఎవరు చెయ్యగలరు?
As I said earlier, historically we have had mostly critic-poets, with some
exceptions. If his point is to encourage poets to be also critics, that's
great. My point is, don't insist that ONLY poets can be critics - that is
like laying down an authoritarian law, and offends some critics' fans. :-)
> ఈ శస్త్రచికిత్స పాఠకులకి అనవసరం.
I do not think that literary criticism is only for the poets. I think every
reader benefits from Rallapalli's lectures on Vemana. VNR's column in
Telugunadi is meant for common readers like me. What exactly is this type of
literary criticism that's ONLY for the poets and not for the readers? Can I
have a few examples?
I might be making a fool of my self on RB, time and again asking for
specific examples. One of my RB friends says that I argue like an engineer
on RB, a literary forum. (Trust me, engineering discussions are as heated,
nebulous and frustrating as poetry discussions.) I believe that unlike some
abstract philosophy, literature is very concrete and learnt and appreciated
only through examples.
I checked the books on literary criticism I have. Every one of them is for a
common reader like me. But then, they are few - mostly in Telugu, and given
the state of the craft, I am not sure if that proves anything. Being the
engineer I am, I drove down to Borders this evening and spent the last two
hours in the literary criticism section.
Every book on the shelves - from Empson's "Seven types of Ambiguity" to
Frye's "Fearful Symmetry" - is for common readers like me; nothing for
writers exclusively. Every one of them except one! "A Poet's Guide to
Poetry" about diction, syntax, rhyme, rhythm, echo, meter, trope, tenor and
so on is not for me, but everything else is.
Was I searching in the wrong corner at Borders?
> అంచేత కవి కవిత్వాన్ని "మూక" కోసం కాకుండా వ్యక్తి కోసం రాయాలి.
మూక కవిత్వం చదవదు. ఓ మనిషి చదువుతాడు. మూక కన్నీరు కార్చదు. ఓ
మనిషి కన్నీరు కారుస్తాడు. మనిషి కోసం కాకుండా మూక కోసం కవి ఎలా
రాయగలడు?
I agree with a poet-scientist that all knowledge has a common pattern: what
we meet is always "particular" but what we learn is always "general." In
Science we "reason" from particular instances to general laws. In a poem,
the story, the plot, the imagery - they are all particular - but precisely
because of these significant details, the poem makes a general impression.
This is true of all art - being particular and universal at the same time:
"I celebrate myself, and sing myself, / And what I assume you shall assume,
/ For every atom belonging to me as good belongs to you."
Poets who fail to create such particular images fail as poets and it has
nothing to do with their social commitment. Again, I ask for examples of
మూక కవిత్వం, as the vocabulary of వ్యక్తి, సమాజం has been abused.
Here is something I request Kameswara Rao gAru. Kavita-2004 has ~80 poems by
as many poets. If he sends me his address - in US or elsewhere - I see to it
that it reaches him within a few days. If he can identify మూక poems, we
can have a good discussion. This is all contemporary poetry co-edited by
Papineni, who I think believes in "committed" writing. So we have a good
chance of understanding what's really wrong with our poetry.
I'm not challenging Kameswara rao gAru. Despite whatever differences I have
with VNR, I agree with him: it's only through talking about specific poems
we develop taste. I hope Kameswara Rao gAru will participate.
Kodavalla Hanumantha Rao
lylayer
thoughts and
> emotions, to be any worthwhile reading for others, require some
structure
> and polish. Rallapalli's lecture helped me in describing my
emotions within
> the framework he described.
Makes sense. So for now you have ?accepted the five criteria
of 'Rallapalli' and when you read a piece of poetry you weigh it
against these criteria and you give your polished structured opinion
to the professor or any others who are willing to listen.
I have not read Rallapalli.
I do not mind :)for now, accepting your interpretation of
Rallapalli. and I am willing to listen to the comments you make on
poetry with assitance of Rallapalli.
questions:
1. You said:
"I liked Yendluri Sudhakar's నల్లద్రాక్ష పందిరి a lot. I have no
doubt he is a very good poet."
How did you know `without doubt' he is a very good poet?
2. You said:
"వీటన్నిటి మూలంగా నాకీ గీతం నచ్చింది. కొరతనిపించింది ఒక్కటే -
ఇంకాస్త బిగువు వుండి, లయ వుంటే కంఠస్తం చేసుకోడానికి
పనికొచ్చేది. అయినా పర్లేదు; "వ్యవసాయం మా అయ్యకు వ్యసనం" అన్నది
నా మనసులో నాటుకుంది. ఈ గీతం నిలుస్తుంది."
How do you know this poem is going to live long? How long is this
poem going to live?
What and whose criteria did you use in this determination?
3. You said:
"This is all contemporary poetry co-edited by Papineni, who I think
believes in "committed" writing. So we have a good chance of
understanding what's really wrong with our poetry."
What is `committed' writing? The term `committed' is it from
Engineering, Psychiatry ( hope not ), or a term taken from
rALLapallI's book which you translated into English ? What does
this word mean?
regards
Lyla
P.S: How are you doing Swarup?
Anil Kurnool
PS: Written in only half jest. I love poetry to death -- perhaps it shows?
Too much of love for poetry (may be, crossed the thin line of obssession)
has made you, scream "Die! Poetry Die", because the object of your passion
is not shared by others these days.
Are there any instances, where the poet/author/artist condemed/destroyed
his/her own creation, though excellent, but did not get good reviews?
I heard that Thomas Hardy, got so drunk and was on verge of suicide, after
writing Tess of du'berville and it was Samuel Johnson, who gave him a new
life after that. Dunno how true, but my English teacher told us about it.
[No reference what so ever]
Thanks and Regards,
Anil Prasad
--
~~~~ www.anilprasad.com
[Non-text portions of this message have been removed]
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
Kameswara Rao
> I do not think that literary criticism is only for the poets. I
think every
> reader benefits from Rallapalli's lectures on Vemana. VNR's column
readers? Can I
> have a few examples?
That statement was probably too strong, I take back. What I meant was
the criticism of what makes a poem a good poem, might not be really
useful to a reader in appreciating it. For example (this is a
presumption that might be false), I doubt if you had enjoyed
the "siri galavAniki..." poem better after reading my explanation
about it. Similarly I would like to know if Rallapalli's lectures on
Vemana made you appreciate or enjoy Vemana's poems better.
Certainly, criticism might create some background to the readers in
appreciating and understanding poetry as a whole.
> > అంచేత కవి కవిత్వాన్ని "మూక" కోసం కాకుండా వ్యక్తి కోసం రాయాలి.
>
> మూక కవిత్వం చదవదు. ఓ మనిషి చదువుతాడు. మూక కన్నీరు
కార్చదు. ఓ
> మనిషి కన్నీరు కారుస్తాడు. మనిషి కోసం కాకుండా మూక కోసం కవి ఎలా
> రాయగలడు?
> Poets who fail to create such particular images fail as poets and
it has
> nothing to do with their social commitment. Again, I ask for
examples of
> మూక కవిత్వం, as the vocabulary of వ్యక్తి, సమాజం has been
abused.
"మూక" కవిత్వాన్ని వింటుంది. మీకు మూక కవిత్వం అంటే ఏమిటో
తెలియాలంటే, మా విజయనగరంలో ఉగాదికయ్యే కవిసమ్మేళనాల
ఆహ్వానపత్రిక ఒకటి పంపిస్తాను, ఒకసారి వచ్చి స్వయంగా వినండి:-)
మరీ contemporary కాకపోయినా "మరో ప్రపంచం మరో ప్రపంచం మరో
ప్రపంచం పిలిచింది, పదండి ముందుకు పదండి తోసుకు పోదాం పోదాం
పైపైకి" అని శ్రీ శ్రీ అన్నది వ్యక్తి కోసంకాదు, మూక కోసమే. అంటే,
ఒంటరిగా ఒక్కడూ చదువుకున్నప్పుడు కన్నా, ఒక జన సమూహంలో గొంతెత్తి
పాడినప్పుడు దానికి ఎక్కువ effect ఉంటుందన్నమాట. మూకకోసం
రాసినంత మాత్రాన అందులో కవిత్వం ఉండకుండా పోతుందని కాదు, కవిత్వం
లేకపోవడానికి ఎక్కువ అవకాశం ఉంటుందని మాత్రమే నా ఉద్దేశం.
I never said social commitment and poetry doesn't go hand in hand.
But if it becomes a neccessity for poetry, it creates problems - both
to poetry and criticism.
> Here is something I request Kameswara Rao gAru. Kavita-2004 has ~80
poems by
> as many poets. If he sends me his address - in US or elsewhere - I
see to it
> that it reaches him within a few days. If he can identify మూక
poems, we
> can have a good discussion. This is all contemporary poetry co-
Since I have given few examples of మూక కవిత్వం, I don't think you
need to take the burden of sending me the book:-) But thank you for
your offer anyway.
regards,
Kameswara Rao.
hanuma_k
wrote:
> I doubt if you had enjoyed the "siri galavAniki..." poem better
> after reading my explanation about it.
I did not get any new insight into the poem. The "వ్యంగ్యం" is
felt by a common reader, but your explanation revealed something new
about those words that "might" help me in appreciating other poems.
I grant you that poets understand the language more vividly than non-
poets and hence have a chance of being better critics. I found an
English book on my bookshelf, that I bought a decade ago, when
my "commitment" to transaction processing was at its peak, but never
opened - alas, not a rare case! It has ~60 essays, each describing a
poem; all by poets. Happy everyone? :-) Thanks to our RB discussion,
I started reading it. But, it's also for the celebrated Common
Reader, as it should be!
Since you analyzed a few words, let me give you another example.
There's one of the finest poems in English, that's very dear to me,
which I liked when I read it first without any help from a critic.
The poem is 200 years old, and I am certain it will last at least
another 200 years. (A fellow student of poetry raises her hand and
heckles the speaker, "How do you know it will last that long? What
criteria did you use to make that determination?" The speaker gently
defers the lady's questions to a later date. :-))
Early this year, I read a critic's (a historian and non-poet's) book
on the poet. It has an entire chapter of 21 pages on the poem - 16
lines long - and six of those pages are about ONE word! Did that
help me appreciate the poem better? You bet. Is that helpful for a
poet? I don't know. Is that literary criticism? I think it is. For
some, it may be social history "masquerading" as literary criticism -
a sign of the sad times!
Without squabbling over who should be a critic, my question is have
you seen books on literary criticism in Telugu or English that cater
mainly to the needs of the poets? My guess is no. And the reason,
again, I guess, is because the reader is needed to "create" the poem
so it's hard to imagine something (other than a manual of sorts)
that's strictly for the poets and not for the Common Reader.
> Similarly I would like to know if Rallapalli's lectures on Vemana
> made you appreciate or enjoy Vemana's poems better.
Those few pages of Rallapalli's lectures taught me some new things
and reinforced some of my opinions about poetry. To answer your
question, sadly, I can only say a "meek yes," because most of the
pages are hard to read.
BTW, I've decided these lectures ought to be widely available, so
I'll work to bring them online in a readable form.
> I don't think you need to take the burden of sending me the book.
Consider it a standing offer as I would like to hear your opinions
on at least some of the poems - both good and bad. I posted mine on
a good poem and I'll post another on a bad poem tonight - after our
Washington State Ugadi celebrations; in a separate thread, as
Ramarao's title for this thread is so depressing.
Kodavalla Hanumantha Rao
lylayer
wrote:
> > lylayer [lylayfl@...] Fri 4/28/2006 9:21 AM
> > What is `committed' writing? What does this word mean? �…
> ,....>�…. > �….
>Lyla gAru - a keen participant in these threads - should know the
context in> which I have used the term, writers with social
commitment, for sometime> now, to denote writers who believe in
>their work transforming the society. I> trust that's a standard
term - abused or appropriate. She can read the 1964> Nobel decliner -
> Sartre, Raymond Williams, or even better, come up with her
> own term that helps the current dialog. That, of course, is only
if she> wants a serious discussion and not a frivolous word-play.
Gosh! No need to begin the garrulous word-play about my relevant
question about a key word 'committed'(which is asked to clearly
understand what it denotes)with telling me, because i am a keen
participant,i should already know the meaning of the word by its
context.
Here for last few posts, some on rb were trying to understand why
you repeatedly quoted VNR out of context, to others.:)
And now I ask simple questions and it is fine :)you bring your job,
Sartre, and some others into it but to hint that i am hindering
discussions on rb, by my frivolous word-play won't fly. Thanks for
answering my questions, though.
When I was a speaker I did not tell the persons in the audience who
raised a hand and asked a question, they should have already known
the answer. Then they would have told me had they known everything,
there is no need for them to come to the lecture and would not have
shown up the next time.
Not that rb is yours or mine or anyone single person's lecture
platform.
I don't know everything and I have no problem in asking.
When I ask others some basics on చందోబద్ధ కవిత్వము on rb,
they did not think it is wrong of me not to know, and I learnt a
little about chandassu and I could even pull off couple of kanda
padyamulu.
But then, you really did not write the above paragraph. It is some
other writer who had polished it and made it presentable to rb
readers and it is not Rallapalli this time. :):)
have fun
lyla.
P.S: Good Luck with your speech.
NaChaKi
-----------------------------
racchabanDa meeda
kavitwam
chaavaalO bratakaalO teliyaka
kona oopiritO koTTukunTOndi...
hOraahOreegaa chEstunna
maaTala pOraaTamlO
virigina rathachakram kinda
kavitwam keechumanTOndi!
bhayam neeDalO muDuchuku koorchuni
mookalanU, mandalanU,
vetukutOndi...
tanani gurtinchagaligEdevarO,
elaa unTaarO teliyaka
gukka tippukOkunDaa EDustOndi!
kavi, vimarSakuDu, paaThakuDu -
veerilO tanaku praaNam pOsE
aa dEvuDevarO teliyaka
arthinchaDam ma~rachi
ayOmayamgaa choostOndi -
evarikee andani aralO,
pustakaala dontaralO
tana kOsamE
vetukutU vacchE
paaThakuDi kOsam!
ungaram pOyina Sakuntalalaa bikkubikkumanTOndi,
evaru yE pustakam kadipinaa ulikulikipaDutOndi!
kavitwam
niraaSatO usoorumanTOndi
neerasamtO kRSinchipOtOndi!
vennelanU, prakRti vannelanU, neccheli kannulanU
ennennO rakaalugaa varNinchina vaarevvarU
tana chinnelanu varNinchanElEdaa ani
pErunna paata kavulanu
pErupErunaa aDugutOndi!
padaala paradaalalO
tana lakshaNaalanu daachEsi,
nirlakshyamgaa vadilaarEmani
niladeesi aDugutOndi!
abburaparichE alankaaraalatO
andari mundukU teesukocchi
angaTlO andaalabommagaa nilabeTTi
nibbaramgaa unnaarEmani
ninnU nannU aDugutOndi!
taanu bratikEdi evari kOsamO
lEkunTE Em nashTamO
telusukOvaalani tahatahalaaDutOndi!
racchabanDa meeda
kavitwam
chaavaalO bratakaalO teliyaka
kona oopiritO koTTukunTOndi...
- ణఛఖి
***
ఈన్ ఊనిచొదె:
టొ బె ఒర్ నొత్ తొ బె?
----------------------------
3120;&3098;3149;&3098;3116;&3074;3105; &3118;3136;&3110;
3093;&3125;3135;&3108;3149;&3125;3074;
&3098;3134;&3125;3134;&3122;3147; &3116;3149;&3120;3108;&3093;3134;&3122;3147; &3108;3142;&3122;3135;&3119;3093;
&3093;3146;&3112; 3082;&3114;3135;&3120;3135;&3108;3147; &3093;3146;&3103;3149;&3103;3137;&3093;3137;&3074;3103;&3147;3074;&3110;3135;...
&3129;3147;&3120;3134;&3129;3147;&3120;3136;&3095;3134; &3098;3143;&3128;3149;&3108;3137;&3112;3149;&3112;
3118;&3134;3103;&3122; 3114;&3147;3120;&3134;3103;&3074;3122;&3147;
3125;&3135;3120;&3135;3095;&3135;3112; &3120;3109;&3098;3093;&3149;3120;&3074; 3093;&3135;3074;&3110;
3093;&3125;3135;&3108;3149;&3125;3074; &3093;3136;&3098;3137;&3118;3074;&3103;3147;&3074;3110;&3135;!
3117;&3119;3074; &3112;3136;&3105;3122;&3147; 3118;&3137;3105;&3137;3098;&3137;3093;&3137; 3093;&3138;3120;&3149;3098;&3137;3112;&3135;
3118;&3138;3093;&3122;3112;&3138;, 3118;&3074;3110;&3122;3112;&3138;,
3125;&3142;3108;&3137;3093;&3137;3108;&3147;3074;&3110;3135;...
&3108;3112;&3112;3135; &3095;3137;&3120;3149;&3108;3135;&3074;3098;&3095;3122;&3135;3095;&3143;3110;&3142;3125;&3120;3147;,
&3086;3122;&3134; 3081;&3074;3103;&3134;3120;&3147; 3108;&3142;3122;&3135;3119;&3093;
3095;&3137;3093;&3149;3093; &3108;3135;&3114;3149;&3114;3137;&3093;3147;&3093;3137;&3074;3105;&3134; 3087;&3105;3137;&3128;3149;&3108;3147;&3074;3110;&3135;!
3093;&3125;3135;, &3125;3135;&3118;3120;&3149;3126;&3093;3137;&3105;3137;, &3114;3134;&3104;3093;&3137;3105;&3137; -
3125;&3136;3120;&3135;3122;&3147; 3108;&3112;3093;&3137; 3114;&3149;3120;&3134;3107;&3074; 3114;&3147;3128;&3143;
3078; &3110;3143;&3125;3137;&3105;3142;&3125;3120;&3147; 3108;&3142;3122;&3135;3119;&3093;
3077;&3120;3149;&3109;3135;&3074;3098;&3105;3074; &3118;3121;&3098;3135;
&3077;3119;&3147;3118;&3119;3074;&3095;3134; &3098;3138;&3128;3149;&3108;3147;&3074;3110;&3135; -
3086;&3125;3120;&3135;3093;&3136; 3077;&3074;3110;&3112;3135; &3077;3120;&3122;3147;,
&3114;3137;&3128;3149;&3108;3093;&3134;3122; &3110;3146;&3074;3108;&3120;3122;&3147;
3108;&3112; 3093;&3147;3128;&3118;3143;
&3125;3142;&3108;3137;&3093;3137;&3108;3138; &3125;3098;&3149;3098;&3143;
3114;&3134;3104;&3093;3137;&3105;3135; &3093;3147;&3128;3074;!
&3081;3074;&3095;3120;&3074; 3114;&3147;3119;&3135;3112; &3126;3093;&3137;3074;&3108;3122;&3122;3134; &3116;3135;&3093;3149;&3093;3137;&3116;3135;&3093;3149;&3093;3137;&3118;3074;&3103;3147;&3074;3110;&3135;,
3086;&3125;3120;&3137; 3119;&3143; 3114;&3137;3128;&3149;3108;&3093;3074; &3093;3110;&3135;3114;&3135;3112;&3134; 3081;&3122;3135;&3093;3137;&3122;3135;&3093;3135;&3114;3105;&3137;3108;&3147;3074;&3110;3135;!
&3093;3125;&3135;3108;&3149;3125;&3074;
3112;&3135;3120;&3134;3126;&3108;3147; &3081;3128;&3138;3120;&3137;3118;&3074;3103;&3147;3074;&3110;3135;
&3112;3136;&3120;3128;&3074;3108;&3147; 3093;&3139;3126;&3135;3074;&3098;3135;&3114;3147;&3108;3147;&3074;3110;&3135;!
3125;&3142;3112;&3149;3112;&3142;3122;&3112;3138;, &3114;3149;&3120;3093;&3139;3108;&3135; 3125;&3112;3149;&3112;3142;&3122;3112;&3138;, 3112;&3142;3098;&3149;3098;&3142;3122;&3135; 3093;&3112;3149;&3112;3137;&3122;3112;&3138;
3086;&3112;3149;&3112;3142;&3112;3149;&3112;3147; &3120;3093;&3134;3122;&3137;3095;&3134; 3125;&3120;3149;&3107;3135;&3074;3098;&3135;3112; &3125;3134;&3120;3142;&3125;3149;&3125;3120;&3138;
3108;&3112; 3098;&3135;3112;&3149;3112;&3142;3122;&3112;3137; &3125;3120;&3149;3107;&3135;3074;&3098;3112;&3143;3122;&3143;3110;&3134; 3077;&3112;3135;
&3114;3143;&3120;3137;&3112;3149;&3112; 3114;&3134;3108; &3093;3125;&3137;3122;&3112;3137;
&3114;3143;&3120;3137;&3114;3143;&3120;3137;&3112;3134; &3077;3105;&3137;3095;&3137;3108;&3147;3074;&3110;3135;!
&3114;3110;&3134;3122; &3114;3120;&3110;3134;&3122;3122;&3147;
3108;&3112; 3122;&3093;3149;&3127;3107;&3134;3122;&3112;3137; &3110;3134;&3098;3143;&3128;3135;,
&3112;3135;&3120;3149;&3122;3093;&3149;3127;&3149;3119;&3074;3095;&3134; 3125;&3110;3135;&3122;3134;&3120;3143;&3118;3112;&3135;
3112;&3135;3122;&3110;3136;&3128;3135; &3077;3105;&3137;3095;&3137;3108;&3147;3074;&3110;3135;!
&3077;3116;&3149;3116;&3137;3120;&3114;3120;&3135;3098;&3143; 3077;&3122;3074;&3093;3134;&3120;3134;&3122;3108;&3147;
3077;&3074;3110;&3120;3135; &3118;3137;&3074;3110;&3137;3093;&3138; 3108;&3136;3128;&3137;3093;&3146;3098;&3149;3098;&3135;
3077;&3074;3095;&3103;3149;&3122;3147; &3077;3074;&3110;3134;&3122;3116;&3146;3118;&3149;3118;&3095;3134; &3112;3135;&3122;3116;&3142;3103;&3149;3103;&3135;
3112;&3135;3116;&3149;3116;&3120;3074;&3095;3134; &3081;3112;&3149;3112;&3134;3120;&3143;3118;&3112;3135;
&3112;3135;&3112;3149;&3112;3138; &3112;3112;&3149;3112;&3138; 3077;&3105;3137;&3095;3137;&3108;3147;&3074;3110;&3135;!
3108;&3134;3112;&3137; 3116;&3149;3120;&3108;3135;&3093;3143;&3110;3135; &3086;3125;&3120;3135; &3093;3147;&3128;3118;&3147;
3122;&3143;3093;&3137;3074;&3103;3143; &3087;3074; &3112;3127;&3149;3103;&3118;3147;
&3108;3142;&3122;3137;&3128;3137;&3093;3147;&3125;3134;&3122;3112;&3135; 3108;&3129;3108;&3129;3122;&3134;3105;&3137;3108;&3147;3074;&3110;3135;!
&3120;3098;&3149;3098;&3116;3074;&3105; 3118;&3136;3110;
&3093;3125;&3135;3108;&3149;3125;&3074;
3098;&3134;3125;&3134;3122;&3147; 3116;&3149;3120;&3108;3093;&3134;3122;&3147; 3108;&3142;3122;&3135;3119;&3093;
3093;&3146;3112; &3082;3114;&3135;3120;&3135;3108;&3147; 3093;&3146;3103;&3149;3103;&3137;3093;&3137;3074;&3103;3147;&3074;3110;&3135;...
- '3112;&3098;3093;&3135;'
[ణొన్-తెకష్త్ పొర్తిఒన్స్ ఒఫ్ థిస్ మెస్సగె హవె బీన్ రెమొవెద్]
టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
Hanuma Kodavalla
Lyla gAru,
Sorry for my rude statement, but I felt you were nit-picking by asking me to
defend common idioms (justify "without doubt," quantify "how long a poem
lasts," and by what methodology) to which I patiently answered. But I showed
bad temper in answering the third question which I shouldn't have.
I boasted of my profession only because without stopping with your question,
you conjectured if I brought the term from Engineering. It just so happens
that it's also a technical term, but we as well as the literary critics
borrowed from common English. If you wanted to go deeper beyond the common
meaning, then those were the only two authors I know of that you could
easily access. Yes, I could have given that information with respect; sorry
for snapping.
I hope we can still have the discussion.
> some on rb were trying to understand why you repeatedly quoted
> VNR out of context, to others.:)
That VNR's interview comments disturbed me for the past few months is clear.
His comments were so sweeping it's hard to take them lightly by anyone who
takes him and literature seriously. If I have quoted him out of context, you
or he can correct me. In fact, he did, saying that the context was the
prevailing literary environment in AP; and Paruchuri gave an essay showing
VNR after all talked about the decadent literary environment at length in
2002 itself.
I saw two problems with this essay - from a reputed scholar in a literary
magazine. First, VNR might be right in everything he had said, but he had
not cited a single work of literature as evidence. It's impossible to
discuss every poem published in the decades he was covering, but apparently
there were significant anthologies that came out during the period -
"కవితా! ఓ కవితా!", "నీలి మేఘాలు," "చిక్కనవుతున్న పాట." I expected
some discussion of those or others to justify his assessment of the literary
scene.
Second, VNR also published a significant scholarly work on twentieth-century
Telugu literature around the same time. When I read this book last year, I
did not get the same impression as I got from the eemaata essay or his
recent posts. In fact, he made an eloquent statement in the after-essay
about poets' commitment to social problems that directly contradicts his
interview comments. We are talking about the same Telugu literature covering
the same period. Please explain how I have quoted him out of context or
misunderstood his views and I will gladly retract my statements.
The question is not whether I think highly or lowly of the literary scene.
Not being familiar with the developments in the last two to three decades, I
rely on works from the likes of VNR. And when I do not agree with or
understand their views, it's only fair to critique them. First and foremost,
I expect from scholars who want to uphold literary values, they themselves
need to maintain them by focusing primarily on literary works and only
secondarily on literary establishments.
I believe my comments on VNR's essays are in the spirit of dissent and
discussion and my tone may be trenchant but not arrogant or derogatory and I
certainly did not resort to name-calling. If you or others find that's not
the case, I will mend my ways but not my views, as the latter can only be
changed with proper discussion of the works themselves.
Kodavalla Hanumantha Rao
NaChaKi
conversion to Telugu on sahiti, etc. Excuse me, moderators and
members. A unicode version was included in the previous post, and I hope it's rendered correctly.)
- NaChaKi
***
To be or not to be?
-----------------------------
కవిత్వం
చావాలో బ్రతకాలో తెలియక
కొన ఊపిరితో కొట్టుకుంటోంది...
హోరాహోరీగా చేస్తున్న
మాటల పోరాటమ్లో
విరిగిన రథచక్రం కింద
కవిత్వం కీచుమంటోంది!
భయం నీడలో ముడుచుకు కూర్చుని
మూకలనూ, మందలనూ,
వెతుకుతోంది...
తనని గుర్తించగలిగేదెవరో,
ఎలా ఉంటారో తెలియక
గుక్క తిప్పుకోకుండా ఏడుస్తోంది!
కవి, విమర్శకుడు, పాఠకుడు -
వీరిలో తనకు ప్రాణం పోసే
ఆ దేవుడెవరో తెలియక
అర్థించడం మఱచి
అయోమయమ్గా చూస్తోంది -
ఎవరికీ అందని అరలో,
పుస్తకాల దొంతరలో
తన కోసమే
వెతుకుతూ వచ్చే
పాఠకుడి కోసం!
ఉంగరం పోయిన శకుంతలలా బిక్కుబిక్కుమంటోంది,
ఎవరు యే పుస్తకం కదిపినా ఉలికులికిపడుతోంది!
కవిత్వం
నిరాశతో ఉసూరుమంటోంది
నీరసంతో కృశించిపోతోంది!
వెన్నెలనూ, ప్రకృతి వన్నెలనూ, నెచ్చెలి కన్నులనూ
ఎన్నెన్నో రకాలుగా వర్ణించిన వారెవ్వరూ
తన చిన్నెలను వర్ణించనేలేదా అని
పేరున్న పాత కవులను
పేరుపేరునా అడుగుతోంది!
పదాల పరదాలలో
తన లక్షణాలను దాచేసి,
నిర్లకష్యమ్గా వదిలారేమని
నిలదీసి అడుగుతోంది!
అబ్బురపరిచే అలంకారాలతో
అందరి ముందుకూ తీసుకొచ్చి
అంగట్లో అందాలబొమ్మగా నిలబెట్టి
నిబ్బరమ్గా ఉన్నారేమని
నిన్నూ నన్నూ అడుగుతోంది!
తాను బ్రతికేది ఎవరి కోసమో
లేకుంటే ఏం నష్టమో
తెలుసుకోవాలని తహతహలాడుతోంది!
రచ్చబండ మీద
కవిత్వం
చావాలో బ్రతకాలో తెలియక
కొన ఊపిరితో కొట్టుకుంటోంది...
-నచకి
[Non-text portions of this message have been removed]
To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com
Courtesy: http://www.kanneganti.com/
lylayer
wrote:
> Lyla gAru,
> Sorry for my rude statement,
Noted.
>but I felt you were nit-picking by asking me to> defend common
>idioms (justify >"without doubt," quantify "how long a poem>
>lasts," and by what methodology) to >which I patiently answered.
Please read my questions. Why do you consider asking questions about
your comments, such as -how you arrived at the longevity of a poem,
or how you knew `with out doubt' a particular poet is good, nit-
picking? In a discussion on poetry?
Try again.:)
> which I liked when I read it first without any help from a critic.
> The poem is 200 years old, and I am certain it will last at least
> another 200 years. (A fellow student of poetry raises her hand and
> heckles the speaker, "How do you know it will last that long? What
> criteria did you use to make that determination?" The speaker
gently
> defers the lady's questions to a later date. :-))
Ah! there it is.:) Is this your patient answer? Am I the heckler
here? And you are the speaker? So if some one asks you -can you show
me some basis for your comments- that person becomes a heckler?
(Am I to understand then, you were heckling VNR, and /or Kameswara
Rao garlu. Or were you nit-picking when you repeat your questions
over and over?
Oh! Not again! You are deferring the question gently.:) Try KHR.
Try.:)Give us some comparable poetry examples, and your own
analysis. If you want, there are 75 comparable poems edited by the
same "committed" editor, which I can send you, if you provide me
your address. The editors are asking enthusiastic readers like you
to enjoy them and respond. Be a champ.
There is your chance to write your own very recent వచన కవిత
review. Give your సహృదయ విమర్శ . I have mine written already
to go. But there is no harm in having two concurrent reviews. You
have read much of literary criticism. Apply it.
> bad temper in answering the third question which I shouldn't have.
> I boasted of my profession only because without stopping with your
question,
> you conjectured if I brought the term from Engineering.
How kind of you to agree it is O.K. for me to ask a question and you
should not have been be rude and bad tempered in the first place.
But, Pardon me! It seems I made mistake again!! I overstepped my
one sentence limit and added a few more words !!
So KHR thinks, after frivolous word-play, heckling, I am into
conjecture now.
Here are some of your own references to your profession in some
very recent posts, prior to my question about the word "committed"
Enjoy the quotes .
"I might be making a fool of my self on RB, time and again asking
for specific examples. One of my RB friends says that I argue like
an engineer on RB, a literary forum. (Trust me, engineering
discussions are as heated, nebulous and frustrating as poetry
discussions.) I believe that unlike some abstract philosophy,
literature is very concrete and learnt and appreciated only through
examples."
"t will be highly presumptuous for an engineer whose literary
creations are nothing more than a few చూచిరాతలు and who has no
clue about నానీలు to make grand statements on the state of
literary taste in the state he left a quarter century ago. I shall
not do that."
"Some poems remind me of what a Mathematician friend said last
week: "Why do they make literature so darn unnecessarily complex? If
one is looking for intellectual challenge, one can do Math or
Economics." I agree with him."
"With one foot in Detroit and the other in Bangalore, Ramarao at
least has a bird's eye view of AP political and cultural scene.
Having both feet firmly planted in Seattle and engrossed in my work
and comfortable suburban lifestyle, I have not even a fleeting
sight."
"Other than an occasional oblique reference in Gurajada and SriSri,
I have not come across any Science metaphors in Telugu poetry, but
plenty with women's hair, eyes, lips, breasts and thighs. Even with
so many software engineers writing poetry, at least four acclaimed
poets on this forum itself, I don't see a single reference to
Godel's theorem!"
Cheers.
lyla
P.S: Have no anxiety, my friend. You are not obligated to answer
any of my questions or comments, if you do not want to. I have
absolutely no concern. If you are rude, bad tempered, I don't see it
as my problem. :):)
Hanuma Kodavalla
Lyla gAru,
Thank you for all the hints and I'll mend my ways.
As suggested by VNR, I explained, however poorly, why I liked that poem. I
appreciate if you, VNR, Kameswara Rao gAru and others explain if you all
liked or didn't like that poem and why.
Kodavalla Hanumantha Rao