[racchabanda] Nice Article

[Avineny N. Bhaskar]

Very good article on Poetry.

http://www.eemaata.com/issue40/revatidevi.html

ఈ మధ్య కాలంలో నేను చదివిన మంచి వ్యాసాలలో ఇదీ ఒకటి.

Regards
Avineni N Bhaskar








------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

Converted into Telugu script by Ramarao Kanneganti's program

[Satyanarayana Pamarty]

#
వినవోయి కార్యశూరుడా
వాణిజ్యపు కవివర్యుడా

బాహుళ్యం మెచ్చవలెనటా
స్పందనకే గొప్పచోటటా

ప్రభావమ్ము లేక పోయినా
ప్రజలంటే కవితయేయగు.

నీ నోట తిట్లు వచ్చినా
వారంటే కవిత్వమేయగు

రాత్రంతా నీవు ఏడ్చినా
కావ్యమై మిగిలిపోవును

నీ నోట కప్పలొచ్చినా
ముత్యాలై నేల రాలును

చస్తూనే నువ్వు రాసినా
అనుభూతే వెల్లి విరియును

అవసాన గీతమయ్యినా
ప్రేరణగా నిల్చియుండును

అసందర్భ మాటలయ్యినా
అర్థవంత బాటలవ్వును.

అది కవితయని అన్నవానికో
వైభవమ్ము ప్రీతిగొల్పును

కాదు కాదు అన్నవానికో
పరాభవమే మిగిలిపోవును

వినవోయి కార్యశూరుడా
వాణిజ్యపు కవివర్యుడా!

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

[DVP Rao]

1. Just in good faith I lookedup ( followed URL posted by Sri Avineni) and , though it was "klishTam" going for me to read the prose, I simply could not help but finish reading it. That is something for someone who does not read Telugu on a daily basis anymore... Thanks, "andi"

Rao garu's prose is impeccable. Thanks for introducing this Poet ....

I felt that his essay was surprisingly abrupt in the end. Like, I was about to read a little bit more about last bit in terms of his analysis and interpretation but ..... Because as he suggested, I was forced to read it twice thrice, to get an understanding of what the poet is trying to say, but in in one case it went right above my head. Rao garu's comment would have helped me a lot ...

His explanation about the "nidra", internal and external, a real eye-opener !

2. Can someone help me in getting an electronic copy of her works ( of course for a price)? Now that Rao garu gave some "macchu", I might as well go the whole hog... !

"andaru mahanubhavuliki ennenno vandanalu"
DVP Rao

PS: (Chava) Kiran garu ! after upgrading to Ms-XP ( finally !!!) , I did read the essay in Telugu font, and yes, I liked it a lot better that way... ( straight of the browser !!!) Thank you

Very good article on Poetry.

http://www.eemaata.com/issue40/revatidevi.html

ఈ మధ్య కాలంలో నేను చదివిన మంచి వ్యాసాలలో ఇదీ ఒకటి.

Avineni N Bhaskar









[Non-text portions of this message have been removed]

[lylayer]

Y~YYQXQ~@--- In racch...@yahoogroups.com, "Satyanarayana Pamarty"

<pamarty@h...> wrote:
>
>
> బాహుళ్యం మెచ్చవలెనటా
> స్పందనకే గొప్పచోటటా

> నీ నోట తిట్లు వచ్చినా
> వారంటే కవిత్వమేయగు
>
> రాత్రంతా నీవు ఏడ్చినా
> కావ్యమై మిగిలిపోవును
>
> నీ నోట కప్పలొచ్చినా
> ముత్యాలై నేల రాలును

బాగుమ్ది సత్యా! నాకు నచ్చింది. not so sure if title fits.

kavitaMTE elA uMDAlO (allasAni peddana rAsinaTlugA )oka kavita gAni
vyAsaM gAnI rAyaMDi. Edi kavita kAdO, kavita elA rAyakooDadO kooDA
rAyaMDi. ( రీదింగ్ విల్లీం శఫిరేస్ 'హౌ నొత్ తొ వ్రితే. ఓన్ల్య్ తొ దొ
విథ్ గ్రమ్మర్.)
ఈ వంత్ తొ రీద్ అల్లసానీస్ pootameraMgulun pasiDi poopa beDaMgulun
coopunaTTivA kaitalu ...
ఠె manucaritramu బూక్ ఇ హవె దోస్ నొత్ హవె థిస్ ? utpalamAla. ఈ
ఉసెద్ తొ హవె అ బూక్ ప్రెవిఔల్య్ వ్హిచ్ హద్ థిస్ పోం అత్ థె ఎంద్ అంద్ ఇ
ఉసెద్ తొ రీద్ ఇత్ మన్య్ తిమెస్.
ఈస్ థెరె అ సితె ఒన్ వెబ్ వె చన్ రీద్ ఇత్? హవె నొత్ చెచ్కెద్ 'ఆంధ్ర
భరతీ యెత్.

రెగర్ద్స్
ల్య్ల.









------------------------ అహూ! ఘ్రౌప్స్ శ్పొన్సొర్ ---------------------->
ఘెత్ ఫస్త్ అచ్చెస్స్ తొ యౌర్ ఫవొరితె అహూ! ఘ్రౌప్స్. ంఅకె అహూ! యౌర్ హొమె పగె
హ్త్త్ప్://ఉస్.చ్లిచ్క్.యహూ.చొం/ద్పౄ5ఆ/వూఈళాఆ/య్ళ్శాఆ/4ర్ల్భ్/ట్ం
--------------------------------------------------------------------->

టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం

[sreeniparuchuri]

--- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:
> I want to read allasAni's పూతమెరంగులున్ పసిడి పూప బెడంగులున్
> చూపునట్టివా కైతలు ...
> The మనుచరిత్రము book i have does not have this ? ఉత్పలమాల. I
> used to have a book previouly which had this poem at the end and i
> used to read it many times.
> Is there a site on web we can read it? Have not checked 'Andhra
> Bharati' yet.

Its a popular చాటు and not part of మ.చ. see:

http://www.engr.mun.ca/~adluri/telugu/classical/prabandha/peddana/peddana2.html

or

http://bhaavana.net/telusa/aug-dec97/0402.html

or better acquire: VNR's _A Poem at the right moment_

Regards,
Sreenivas

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "sreeniparuchuri" <sreeni@g...>
wrote:

> Its a popular చాటు and not part of మ.చ. see:

Yes, I know it is not part of ప్రభందము.
I am not clear on 'cATu'
Is there also a writng with clear descriptions of 'chaTu '
and 'deSi' kavita' ?


http://www.engr.mun.ca/~adluri/telugu/classical/prabandha/peddana/ped
dana2.html

> http://bhaavana.net/telusa/aug-dec97/0402.html
> or better acquire: VNR's _A Poem at the right moment_

Thank you for the links. Printing them out. Also have VNR's book.
Now that makes my lakeside lunch infinitely better. :-)

I want to check with Naples library, if they accept book donations.
if so i will buy an extra set of VNR"s books, if available, and
donate them. People love to read here. it is an older group, very
wealthy, retired after successful enterpreneurships and they enjoy
life -golfing, boating, reading, playing bridge etc. ( I am among
those who brought the per capita income of Naples down drastically
by moving here.:-))

Also about VNR's literature -were there already published book
reviews by Veluru or any others? Not in telugu news papers. But in
English magazines, here in America?

Now i am off to lunch.

regards
lyla

[Hanuma Kodavalla]

> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Thursday, November 03, 2005
1:53 AM

Satya gAru,

You should at least thank Revati Devi for being the force behind your
creativity. :-)

నాకు మీమీద కోపం లేదు, మిమ్మల్ని పరాభవించాలనీ లేదు.
మీ శీర్షిక మాత్రం అర్థం కాలేదు.

Kodavalla Hanumantha Rao

[lylayer]

>
--- In racch...@yahoogroups.com, "sreeniparuchuri" <sreeni@g...>
wrote:
>

> --- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:
> > I want to read allasAni's పూతమెరంగులున్ పసిడి పూప
బెడంగులున్ > > చూపునట్టివా కైతలు ...

> Its a popular చాటు and not part of మ.చ. see:

http://www.engr.mun.ca/~adluri/telugu/classical/prabandha/peddana/ped
dana2.html
> > or
> > http://bhaavana.net/telusa/aug-dec97/0402.html
> > or better acquire: VNR's _A Poem at the right moment_

excellent. excellent. excellent. peddana, velceru, veluru, thank
you. Sreenivas. P, you made my day.

The reason i was lusting after 'pootamerumgulun pasiDi poopa...' 1.
i miss it. 2. recently it is mentioned 'kavita! O kavita' is the
best piece of poetry in 20th century telugu. Well! it is a piece of
poetry on poetry in a way. The way poetry presents to the poet.
And I have read Sri Sri's version. I wanted to check it out against
couple of others. One is peddana; how he saw poetry should be or
poetry is to him. The other one is 'poecy' which is part of Keats'
poem -i have not read it yet.

So far peddana gets my vote again, reading it even after a great
lapse of time.

Also lucky me, soon as I opened the book 'A poem at the right
moment' I found what is 'cATu'
Now comes the dilemma should I stay with " A poem at the right
moment' or with 'manucaritramu' because I don't have the book on
keats right now to continue my comparison.

And then if you ask me, if this exuberance and lavish praise being
bestowed all around is the effect of a good lunch in a good scenic
setting, sure enough. Have I not learnt any thing from
peddanAchArya? I did.:-)

have fun rbites.
lyla.

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> You should at least thank Revati Devi for being the force behind
> your creativity. :-)

Dear KHR gAru:

I sure do! :-)

> నాకు మీమీద కోపం లేదు, మిమ్మల్ని పరాభవించాలనీ లేదు.

Thank you. I knew both these things already though. :-)

Just because I wrote that stuff, you shouldn't imagine that I
underwent any trauma! [I liked your theory so much that I have not
only believed it, but I am even peddling it back to its proponent. Do
you see it?] :-))

> మీ శీర్షిక మాత్రం అర్థం కాలేదు.

I will explain my stand another time. I have beaten enough old rugs
already; it's time for weaving some new ones. Catch ya sometime! :-))

With best wishes

Satya

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:

> బాగుమ్ది సత్యా! నాకు నచ్చింది. not so sure if title fits.
>

> కవితంటే ఎలా ఉండాలో (అల్లసాని పెద్దన రాసినట్లుగా )ఒక కవిత గాని
> వ్యాసం గానీ రాయండి. ఏది కవిత కాదో, కవిత ఎలా రాయకూడదో కూడా
> రాయండి.

Thank you Lyla for your kind words!


మాట లేమొ యట్లు "అల్ల" లేను
మీస మున్న దయ్యె! "సాని" గాను
ఇంట, రచ్చ లందు "పెద్ద" గాదు
"అల్ల సాని" వోలె యేల రాతు?

గాన యట్లు రాయ వల్ల కాదు!
వంటి కింక యంత కొవ్వు లేదు!
గండె పెండె రమ్మొ వద్దు నాకు
వారి వోలె రాసి యేమి చేతు?

కొండ మీద నేను కొక్కి రాయి
పద్య రీతు లేల తేల్చ గల్గు?
బుద్ధి యుంది గాన యూర కుందు
జాలి జూపి నన్ను యోర్చు కోండి

భాష పెద్ద గాను రాదు నాకు
యున్న మాట యేదొ చెప్పి పోదు
చిక్కు లొచ్చు నప్డు పారి పోవ
కాళ్ళ సత్తు వింక బానె యుంది

పాత మాట లెవ్వి కాన రాక
కొత్త బాట లందె సంచరింతు
పాత కొత్త మాట దేవు డెర్గు
నాకు మట్టు కేమి రాదు రాదు

ప్రీతి తోను మీరు యడ్గి నారు!
లేదు లేద నంగ తప్ప లేదు
వచ్చి రాని మాట లెన్నొ చెప్తు
రచ్చ బండ పైనె మెల్గు చుందు

గొప్ప చోట టంచు రచ్చ బండ
మెచ్చ వచ్చి నాను చెప్ప కాదు
చెప్పు వారు చెప్పు మాట లెల్ల
వింటు సంత సింతు మెల్ల గాను

మత్తు యెక్కి గాని యొక్క వేళ
పద్య రీతు లంటు చెప్ప బోవ
తిట్లు పుచ్చు కొందు గొప్ప గాను
యట్టి భీతి యుంది యుల్ల మందు

గొప్ప వారు మెల్గు చోటు యిద్ది
యున్న పళ్ళు యూడ గొట్ట గల్రు
వృద్ధ చావె నాకు యిచ్ఛ గాన
మీరు కూడ యట్లు యడ్గ కండి

యిప్డె చచ్చు యాశ లేదు నాకు
యింక నాకు యొక్క భార్య యుంది
ఇద్ద రేమొ మధ్య పిల్ల వాండ్రు
చెప్ప బోయి నద్ది తెల్సు కోండి!

:-)) :-)) :-))

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

[Hanuma Kodavalla]

> DVP Rao [dvp...@hotmail.com] Thursday, November 03, 2005 7:06 AM

> Can someone help me in getting an electronic copy of her works?

Rao gAru,

Thank you for the appreciation.

Unfortunately, the book is out of print. I am trying to contact Revati
Devi's family to get their permission to publish the book online or reprint
the book. If I succeed, I will post the information here.

Kodavalla Hanumantha Rao

[Hanuma Kodavalla]

> lylayer [lyl...@aol.com] Thursday, November 03, 2005 5:08 PM

> recently it is mentioned 'kavita! O kavita' is the best piece of poetry in
20th century telugu.

అన్న వాణ్ణి నేను; కాకపోతే, తగాదాలెందుకని, "కొందరి దృష్టిలో" అని వెన్ను
కాచుకున్నాను. :-)

> So far peddana gets my vote again: 'పూతమెరుమ్గులున్ పసిడి పూప...'

శ్రీ కృష్ణదేవరాయలంతటి వారిచేత గండపెండేరాన్ని తొడిగించిన కవిత
ఒకటి. విశ్వనాథ అంతటి వారి నుండి నా లాంటి పామరుల వరకు కంట తడి
పెట్టించిన కవిత మరొకటి. ఏది గొప్పదంటే ఎవరి అభిరుచులు వాళ్ళవి.

పెద్దనామాత్యుడంతటి వాణ్ణి విమర్శించ సాహసించను గాని, ఈ సందర్భంగా
గుర్తొచ్చిన రెండు విషయాలు రాస్తాను. సరస్సు గట్టున, నిరుపహతి స్థలాన,
రసజ్ఞుల మధ్యలో, ఉయ్యాల మమ్చంలో, ఆత్మ కింపయిన భోజనం చేస్తూ,
మధ్యన, ఇవి పంటి కింద రాళ్ళలాగా పడితే, మీరు సహృదయులు, సాహితీప్రియులు,
మన్నిస్తారు గదూ? :-)

1. శ్రీశ్రీ "అనంతం"లో Dylan Thomas గురిమ్చి George Barker ఇలా రాశాడని
చెప్పాడు: [Dylan] showed how to walk along the street with a poem as though
it were a wife and not a whore for the night or a keptman's angel. He had
married the art of poetry not in a registry office or a library or a lecture
room, but in a church.

తన గురిమ్చి: "నేను మాత్రం నా కవిత్వాన్ని చేసుకున్న భార్యగాకాని,
ఉమ్చుకున్న ముండగా గాని గాక, నన్ను కన్నతల్లిగానే ఎప్పుడూ భావించాను."

"ఓహో! ఓ రసధుని! మణిఖని! జననీ! కవితా! ఓ కవితా!"

2.
సూతాశ్రమం

కత్తివంటిది తార్కికబుద్ధి.
ఇరువంకల పదునుగల వంకరకత్తి వంటిది.
సుత్తివంటిది విశ్వాసం
ఆటంకాల సహించని అహంకారం.
రెండూ ఢీకొనిన వేళ విప్లవ విలయ విస్ఫులింగ మహాసారం
సృష్టి కావ్య నవాశ్వాస మహోఛ్చ్వాసం.

తార్కిక శిలల నిర్జల, సంకట సంకుల భూమి
సామాన్య కుసుమ కన్యల నెలవు కాదు
శూలాగ్రాల శయనించే అశరీర దివ్యాప్సరలు
(కల్పనా కోమల హంసతూలికల తల్పంమీద కాదు)
అసిధారా ప్రఖర తీకష్ణ మేధాగంధ వీచికలపై నర్తిస్తారు.
కాని వారి ఆ అందం అందరికొరకు కాదు.

రొమాన్సుల రోమాంచాలు
లలనా క్రమ స్తన స్తబక కలనా నమ్రతనూవల్లరీవేల్లిత
ప్రాబంధిక ప్రణయ నికుంజాల నీడ
మానవ మాంసగంధ మాదన పర్వతాల బంగరు విరుల మరులవాడ

ప్రబంధాల లలిత పదబంధాలు
భావంలేని చీకటిలో మాటల బాణాసంచాలు
ఇవి అందరికీ అందే ఆనందాలు.

త్రోవ తేలిక కౌగిలినుంచి మంచంవరకు
ఆకలి నుంచి కంచం వరకు.
సూతాశ్రమ సశ్రమాధ్వం అందరికొరకు కాదు.

శుభ్ర విద్యుత్ కాంతిలో శస్త్రకారుని శస్త్రం నవ్విన అందం
స్వస్థ శ్వాసలాగ, ఎర్రని మూసలోన పారే లోహపు అందం
కనుచూపుల కనుమదాటి, మింటిని ఒంటరిగా
పయనించే ఇనుపడేగ తెల్లని రెక్కల అందం.
డీను స్విఫ్ట్, అనటోల్ ఫ్రాన్సుల వంకర వ్యంగ్యపుటందం
అందరిదీ కాదు.

హిమాలయపు వయెలిన్ పై మంచు తుపానుల కమాను
రేపిన మహోగ్ర సంగీతం.
సహారా ఎడారిలోన పవలు కురిసే సూర్యుని తప్త హేమజ్వాల
రేయి కురిసే తారకల ప్రఖర ప్రోజ్వల హైమజ్వాల.
సాగరాలు, భూధరాలు, ఊహల కాననాలు,
ఆవేదనల అనంతంలో మానవహృదయ గ్రహ గోళాలు
ఎవడైనా "కవిత ఇదమిత్థమ"ని అంటే
గోష్పదమంత నీటిలో మునిగి చావమనవలదా?

ఇసుకను చూచి బెదరే రసికులకు
సులభాశయ జలాశయాలు కనుపించాలి.
సెలల అలల కలకలాలు వినిపించాలి.
పాపం, వారికేమి తెలుసు, ఇసుకలోనే దాగి ఉంది.
మానవాత్మల మహాతీర్థం --
దురవగాహ పుణ్యాంతర్వాహిని సరస్వతి.

-- ఆగమగీతి, బైరాగి

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[lylayer]

TF--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla"

<hanumak@h...> wrote:

>
> అన్న వాణ్ణి నేను; కాకపోతే, తగాదాలెందుకని, "కొందరి దృష్టిలో" అని
వెన్ను> కాచుకున్నాను. :-)

ఆబౌత్ 'కవిత! ఓ కవితాధ్బ్య్్శ్రి శ్రి: ఖృ సయ్స్ థిస్ పిఎచె ఒఫ్ పోత్ర్య్
ఇస్ థె బెస్త్ ఇన్ 20థ్ చెంతుర్య్ ఇన్ హిస్ ఒపినిఒన్.

ఆల్ల్ ఈ అం సయింగ్ ఇస్ -ఇత్ ఇస్ నొత్ అ హొత్ ఫవొరితె ఒఫ్ మినె. ఈత్ ఇస్ అన్ ఓ.ఖ్
పోం. ఈ మిఘ్త్ దెవెలొప్ అ తస్తె ఫొర్ ఇత్ ఇన్ అ ఫెవ్ యీర్స్ వ్హెన్ మ్య్ పోత్ర్య్
తస్తె బుద్స్ అత్రొఫ్య్.:-)
ఠె ఫచ్త్ థత్ చెలం గవె హిస్ yOgyatApatraM ఒర్ విస్వనధ షెద్
తీర్స్ ఒవెర్ థిస్ పోం ఒఫ్ శ్రి శ్రీస్ ఒర్ హిస్ ఒథెర్ పోమ్స్, మీన్స్ నొథింగ్
తొ మె.

వెల్ల్, వన్న హవె అ నిచె ఫ్రిఎంద్ల్య్ దెబతె లికె థె త్వొ చందిదతెస్ ఫొర్
ఆమెరిచన్ ప్రెసిదెంచ్య్ దిద్ లస్త్ నిఘ్త్ ఒన్ 'వెస్త్ వింగ్ధ స్తర్త్ ఒఫ్ఫ్ ఇత్ చౌల్ద్ బె థె నుంబెర్ ఒఫ్ 'ఈధస్్ిన్ థిస్ పోం థత్ తుర్న్స్
మె ఒఫ్ఫ్. ంఅకెస్ థె పోం చొమె అచ్రొస్స్ అస్ అ నర్చిస్సిస్తిచ్ పోం.:-):-)
ఠె పోం స్పన్స్ ఒవెర్ 6 పగెస్, హస్ 163 లినెస్ ( మన్య్ హస్ ఒన్ల్య్ ఒనె ఒర్
త్వొ వొర్ద్స్ పెర్ లినె) అంద్ ఇన్ ఇత్ హస్ 34 రెఫెరెంచెస్, తొ పోత్.( nA,
nE) - పోత్ ద్రవ్స్ అత్తెంతిఒన్ రెపీతెద్ల్య్ తొ హిమ్సెల్ఫ్ వ్హిలె హె తల్క్స్
అబౌత్ అల్ల్ థింగ్స్ బెత్వీన్ సున్ అంద్ మూన్. ఇనల్ల్య్ ఇన్ థె లస్త్ ఫెవ్ లినెస్
హె లెత్స్ ఉస్ క్నౌ హిస్ అస్పిరతిఒన్ -థత్ హె లికెస్ హిస్ పోత్ర్య్ తొ బె అ
మంత్ర చంతెద్ బ్య్ హిస్ చ్రీద్.

వ్హ్య్ వౌల్ద్ ఈ వంత్ తొ చంత్ థిస్ పోం? వ్హత్ మొతివతెస్ మె తొ చంత్ ఇత్?
ఆంద్ ఈ హవె నొ ఇదీ వ్హత్ థిస్ గుయ్ధసదర్శాలు అరె that he wants me
to be thrilled about and wants me to share. And if he has any, what
makes him think they are so great all his brethern will want to
share them? Empty jargon.

1. SrISrI "anaMtaM"lO డ్య్లన్ ఠొమస్ gurimchi ఘెఒర్గె భర్కెర్ ilA
rASADani
> cheppADu: >....

> tana gurimchi: "nEnu mAtraM nA kavitvAnni chEsukunna bhAryagAkAni,
> umchukunna muMDagA gAni gAka, nannu kannatalligAnE eppuDU
bhAviMchAnu."
>

Egoistical outmoded cant. Quotes must be from a post fame
interview. He could not have meant it , could he? What do these
kind of words mean? If devdas said it in his drunken stupor to pAru
it would fit. Any three women in those roles mentioned by this poet
would be rolling in haystacks convulsing in laughter, except the
women in the movie devdas. Them women took the drunk seriously.

So, this is where the confusion of digaMbara kavulu started. Sri
Sri is the one who messed up the `maataram' ( no pun intended :-))
image. How the mystery unfolds.

> "OhO! O rasadhuni! maNikhani! jananI! kavitA! O kavitA!"

O.K. let us play the game the poet's way. When did Sri Sri see
poetry as `mother' When the poem is about to complete, in the 162nd
line, the penultimate line of his piece of poetry, when for no
reason he suddenly blurts out జననీ ?

If he has not inserted that one word జననీ we would not have
known by reading the poem that it is the 'mother' who is being
invoked, imaged. With out that one word జననీ ` we would not
know it is the 'poetry the mother ( కవితా మాత ) who is
inspiring the poet, not poetry the wife, mistress, lover or liquor.
Would we ?
And who really knows when that word is inserted in that poem ?
No one.

cheers
lyla.

[Hanuma Kodavalla]

> lylayer [lyl...@aol.com] Monday, November 07, 2005 2:04 PM

> All I am saying is -it is not a hot favorite of mine.

అందుకే, ఎవరి అభిరుచులు వాళ్ళవన్నాను.

> I might develop a taste when my poetry ... taste buds atrophy.:-)

ఈలోపల "రొమాన్సుల రోమాంచాల్లో" పడి, మేధ పూర్తిగా కృశించకపోతే.

> Well, wanna have a nice friendly debate like the two candidates for
> American presidency did last night on 'west wing'?

నాకు New York Times వాళ్ళు చెప్తే తప్ప West Wing లో ఏం జరిగేదీ
తెలియదు.

> To start off, ... Empty jargon.

నేను చూసిన అధ్యక్ష చర్చలన్నీ మీ "మాటల బాణాసంచాల" ముందర
బలాదూర్!

కాని అధ్యక్ష చర్చల ఆనవాయితీ ప్రకారం, ఎవరి ప్రణాళికని వారు
సమర్థించుకుని, అప్పుడు ఎదుటివాళ్ళమీద దండెత్తుతారు. మీకు అంతగా నచ్చిన
పద్యంలో కఠిన మాటల అర్థాలు చెప్పి, భావాల లోతులు చూపెడతారని
ఆశపడ్డాను. అదీ తెలుగులో. ఎందుకంటే, అంత గొప్ప నారాయణరావుగారే పెద్దన
గారి పద్యానికి న్యాయం చెయ్య లేదనిపించింది.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:

> The fact that chelam gave his యోగ్యతాపత్రం or visvanadha shed
> tears over this poem ...

The latest posts on RB have emboldened me to ask this one (er, two or
three) question(s).

Does anyone know for sure how and why SrI viSvanatha shed those tears?
What was the nature of those tears? Are there any eye witness
accounts? I am just curious. I know that I rolled my tank over that
big banger. Crouching and waiting with fingers in my ears...

Thanks and best wishes

Satya

[Velcheru Narayana Rao]

Y~YYQXQ~@Dear RBites: I feel like an intruder when I barge in unannounced on debates so
elegantly conducted.

But I had to say this. I thought I would never find another soul to support me
when I thought Sri Sri's O kavita is a poor poem. It is rhetoric, verbose
and you feel
like throwing up as the endless kavitas and o kavitas keep pounding on your
ears.

It is a bad poem turning worse as it concludes in a breathless torrent of
empty words.
(If you press me, I would agree there are a couple of good line in the middle.)

It was a challenge to translate it, and I would have eliminated it from my
selections for my
Hibiscus on the Lake, but felt obliged to include it for the admiration
with which it was received.
I tried to soften the rhetoric and avoided all the vocatives, still the
poem is not any better.

But then why did the poem attract the attention and appreciation of so many
people of good taste?

Honestly there is something wrong with our taste. We still can't
distinguish rhetoric from poetry,
alliteration from music and often accept cheap political messages in the
name of progress.

This is part of the reason why our Revati Devis, Chavali Bangarammas and
Kavikondala Venkata Raos
die unsung, whereas third rate poets get national awards.

I am glad at least one person, Lyla, said what I wanted to say about O
Kavita, and I feel vindicated.

Thank you Lyla.

and thank you Hanumantha Rao for your appreciation of Revati Devi.

VNR

At 04:04 PM 11/7/2005, lylayer wrote:
>--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla"
><hanumak@h...> wrote:
>
> >
> > అన్న వాణ్ణి నేను; కాకపోతే, తగాదాలెందుకని, "కొందరి దృష్టిలో" అని
>వెన్ను> కాచుకున్నాను. :-)
>
>ఆబౌత్ 'కవిత! ఓ కవితాధ్బ్య్్శ్రి శ్రి: ఖృ సయ్స్ థిస్ పిఎచె ఒఫ్ పోత్ర్య్
>ఇస్ థె బెస్త్ ఇన్ 20థ్ చెంతుర్య్ ఇన్ హిస్ ఒపినిఒన్.
>
>ఆల్ల్ ఈ అం సయింగ్ ఇస్ -ఇత్ ఇస్ నొత్ అ హొత్ ఫవొరితె ఒఫ్ మినె. ఈత్ ఇస్ అన్ ఓ.ఖ్
>పోం. ఈ మిఘ్త్ దెవెలొప్ అ తస్తె ఫొర్ ఇత్ ఇన్ అ ఫెవ్ యీర్స్ వ్హెన్ మ్య్ పోత్ర్య్
>తస్తె బుద్స్ అత్రొఫ్య్.:-)
>ఠె ఫచ్త్ థత్ చెలం గవె హిస్ yOgyatApatraM ఒర్ విస్వనధ షెద్
>తీర్స్ ఒవెర్ థిస్ పోం ఒఫ్ శ్రి శ్రీస్ ఒర్ హిస్ ఒథెర్ పోమ్స్, మీన్స్ నొథింగ్
>తొ మె.

------------------------ అహూ! ఘ్రౌప్స్ శ్పొన్సొర్ ---------------------->
ఘెత్ ఫస్త్ అచ్చెస్స్ తొ యౌర్ ఫవొరితె అహూ! ఘ్రౌప్స్. ంఅకె అహూ! యౌర్ హొమె పగె
హ్త్త్ప్://ఉస్.చ్లిచ్క్.యహూ.చొం/ద్పౄ5ఆ/వూఈళాఆ/య్ళ్శాఆ/4ర్ల్భ్/ట్ం
--------------------------------------------------------------------->

టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం

[viplavreddy]

Please understand, I have no dog in this either -- I just need someone
to verify if that email was straight from Sri Velcheru himself :)?

because he seem to have said in 1986 & I quote:

"...కొయ్య గుర్రంలో పొడుగు బలవంతాన సాగదీసిన పొడుగే కాని
పద్యానికి అవసరమైన పొడుగు కాదు... మరి శ్రీ శ్రీ "ఓ కవితాలో
ఒక్క అక్షరం తీసెయ్యడానికి వీలు లేదు. ఇది ప్రస్తుతానికి నా
అభిప్రాయంగానే సూచించాలి..."

I am a bit confused. Is it verbose or not verbose?

ఒక పిట్ట కథ: I happen to attend a seminar where a high profile
economist gave a talk (back in 1990). He chided the Indian policy
makers of the past decades for not doing enough or capping the growth
etc., and essentially for not embracing the new liberalization
regime. He said, all these guys get educated in MIT and U. Penn in
capitalist economics and come back to India to implement an ephemeral,
foggy socialism.

At the end, he pointed out, he had been one of them.

Those who made 'the taste' can get away with such?

rgds, viplav


--- In racch...@yahoogroups.com, Velcheru Narayana Rao <vnrao@w...>
wrote:

It is rhetoric, verbose
> and you feel
> like throwing up as the endless kavitas and o kavitas keep pounding
on your
> ears.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, SrI VNR gAru wrote:

namaskAraM

I request to forgive my impudence, and probably a lot of my
ignorance, in responding to this.

I also do not consider Sri Sri's కవితా ఓ కవితా as the best poetry
of this century.

> Honestly there is something wrong with our taste. We still can't
> distinguish rhetoric from poetry, alliteration from music and often
> accept cheap political messages in the name of progress.

I am glad for the insightful remarks.

> This is part of the reason why our Revati Devis, Chavali
> Bangarammas and Kavikondala Venkata Raos
> die unsung, whereas third rate poets get national awards.

Now, this one, directly jumping off from the earlier observation,
is quite a big leap. Furthermore, this declaration that third
rate poets are getting national awards is grossly erroneous
and fallacious, as any gross generalization can get. It would be
helpful if it can be specifically listed which poets are considered
third rate. And even that is a slippery and utterly unproductive
venture. Why? Because no poet is first rate or third rate. Only
writings are. And there are first rate, second rate and other
types of writings by all of them.

Calumny of poets that get national awards as third rate merely
shows contempt for persons and not consideration for writings.
And this is, by no means, a blind adoration of all the writings
that gets national awards as supremely great either. But analysis
of writings- specifying their merits and shortcomings will,
I strongly believe, aid in educating and possibly imparting,
the very taste(s) that you seem to criticize as lacking.

Also, I am not sure bemoaning tastes of people gets us any far.
Bigger question is: if Revati Devi et.al are really such good
poets, what stopped them from creating and developing tastes of
people, if such a thing was lacking? After all, many foreign
cuisines are flourishing greatly, by making people develop and
crave their tastes.

And let me also add, Revati Devi has her share of third-rate
writing as well, in my (and others) humble opinion.

Thank you for your writings and I truly enjoyed the Hibiscus
on the Lake and hope there is a sequel to it soon.

Respectfully,
-Srinivas

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

[V.Narayana Rao]

Yes, Viplav, you are right, I said that in 1986. But do I have to be a
prisoner of my past?
Ideas change, and so do tastes. In the process of translating Telugu
poetry of a thousand
years, I read poems with greater care than I ever had before. I discover
new things every day, and I learn.
It is a great opportunity to share them with you.
Best,
vnr

viplavreddy wrote:

>Please understand, I have no dog in this either -- I just need someone
>to verify if that email was straight from Sri Velcheru himself :)?
>
>because he seem to have said in 1986 & I quote:
>
>"...కొయ్య గుర్రంలో పొడుగు బలవంతాన సాగదీసిన పొడుగే కాని
>పద్యానికి అవసరమైన పొడుగు కాదు... మరి శ్రీ శ్రీ "ఓ కవితాలో
>ఒక్క అక్షరం తీసెయ్యడానికి వీలు లేదు. ఇది ప్రస్తుతానికి నా
>అభిప్రాయంగానే సూచించాలి..."
>
>I am a bit confused. Is it verbose or not verbose?

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "viplavreddy" <viplavreddy@g...>
wrote:

> Those who made 'the taste' can get away with such?

Dear viplav:

Yes! They can get away!

Why? Because "Taste" is not a constant. It is subject to change. It is
allowed to change. If you ask me, it should change. :-) When we are
debating these things, aren't we trying to achieve the desired change
in others? ;)

There was a time when I liked movies of a particular type. Now, the
very same movies might be revolting. Why should I not change my views
when I am only striving to become wiser by the day? How will I ever
become better if I don't keep the flexibility to change my views?

I think the human mind is in the process of evolving from birth till
death and at one time it loves lullabies, at another it loves Mother
Goose rhymes, at some other, it loves angry verse, some time else, may
be some romantic verse, at times some melancholy verse and at other
times devotional verse and at others nothing at all. It's the same
person, but with differing tastes depending upon differing situations
and circumstances.

Nothing new! Happens to everyone. Perfectly fine!

I would be surprised only if a gentleman or lady love something not
fitting their disposition. Even then, they can like what they want.
It's only when they say the others have to like what they like that I
will debate if I am in a debating mood! :-)

Thanks and best wishes

Satya

[V.Narayana Rao]

Srinivas Nagulapalli wrote:

>>This is part of the reason why our Revati Devis, Chavali
>>Bangarammas and Kavikondala Venkata Raos
>>die unsung, whereas third rate poets get national awards.
>>
>>
>
> Now, this one, directly jumping off from the earlier observation,
> is quite a big leap. Furthermore, this declaration that third
> rate poets are getting national awards is grossly erroneous
> and fallacious, as any gross generalization can get.
>

I agree, the statement should be nuanced. A better wording would be
"some third rate poets... etc."

>Because no poet is first rate or third rate. Only
> writings are. And there are first rate, second rate and other
> types of writings by all of them.
>
>
>
> Calumny of poets that get national awards as third rate merely
> shows contempt for persons and not consideration for writings.
> And this is, by no means, a blind adoration of all the writings
> that gets national awards as supremely great either. But analysis
> of writings- specifying their merits and shortcomings will,
> I strongly believe, aid in educating and possibly imparting,
> the very taste(s) that you seem to criticize as lacking.
>
>

I have no disagreement with you. I only hope that when I call someone a
third rate poet RBites do not read
contempt for the person who wrote the poems. It is a common mistake we
make that the author who writes poetry and the person
who receives royalties are one and the same. It is only for convenience
that we use the same legal name for both.

vnr

[Ramarao Kanneganti]

My brother told me an anecdote.
As anecdotes go, it was not much.
Apparently, a few of his friends
went to a wedding of a college friend.

It was a small village, with no electricity
or even good transportation.
For the wedding, they booked a gramophone,
with many records, all LPs no doubt.

But, on that day, because of a snafu,
they only got one record.
From the morning to evening,
they only heard that record.

"unter der treppen, auf den longen
floren" *, they heard it everywhere.
They heard it from the walls,
they heard it over the chatter.

Soon, the walls start singing the same
song; it clung to their skin like smoke.
They hated the very sound of the song
They could not bear to think of the words

By the evening, they can only look forward
to listening to the song again, and again.
ఎంగయో కేట్ట కురల్ like, they can only
fall into the magic of the familiar.

To this day they could not recall the song
without nostalgia, with out the misty eyes.
Those were the good days, good times,
good songs, good music and good life

They said it often and they still say it.

--
Ramarao Kanneganti
Nov 8, 2005
[Time took: 110 secs :-)]

*: From a German poem called "Zicate" or cicada. Does any body know the full
poem? I lost track of it.

[Hanuma Kodavalla]

> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Tuesday, November 08, 2005
12:41 AM

> Does anyone know for sure how and why SrI viSvanatha shed those tears?
> What was the nature of those tears?

సత్య గారు,

అసలే లైలా, వెల్చేరు గార్ల మాటలు విని భయపడి నేనెందుకీ కవిత్వపు
రగడలో పడ్డానా మళ్ళీ అని చింతిస్తుంటే మీరిలా అపరాధపరిశోధకుడి
ప్రశ్నలేసి చంపేసేటట్లున్నారు. ఆమాట అన్నదీ నేనే! కాకపోతే, ఏ కవిత్వం
ఎమ్దుకు గొప్పదో చెప్పలేకపోయినా, అభూత కల్పనలు మాత్రం చెయ్యను లెండి. :-)

"బందరులో జరిగిన నవ్యసాహిత్యపరిషత్తుకి [1938] కెవాలియర్ చేరన్ బుర్రా
శేషగిరిరావు అధ్యక్షుడు. అధ్యక్షోపన్యాసం పేరుతో బు.శే.రా. గారు సుమారు
అరటన్ను (నా అంచనా ప్రకారం) బరువు గల ఉద్గ్రంధం తెచ్చి సభలో
చదవడం మొదలు పెట్టాడు. రెండుమూడు పేజీలతోనే సభాసదులకు మొగం
మొత్తెసింది. ఇది కనిపెట్టి విశ్వనాథ సత్యనారాయణగారు అధ్యక్షుల్ని
అవతలగా కూర్చోండని తానే అనంతర కార్యక్రమాలన్నీ అత్యంత సమర్థంగా
నడిపించారు. అప్పటి కవి సమ్మేళనంలోనే నేను "కవితా, ఓ కవితా" అనే రచన
చదివేక కన్నీళ్ళతో, గద్గదస్వరంతో "కవిత్వం అంటే ఇదీ" అన్నారు
విశ్వనాథవారు. ఆ సభలొనే చాలామంది సాహితీసమితి కవులను
చితగ్గొట్టేశారాయన (భౌతికంగా కాదు లెండి). "ఇరవయ్యేళ్ళనాటి పగ ఇవాళ
తీర్చుకుంటున్నా"నని ఆయన అప్పుడే సగర్వంగా ప్రకటించారు. మరి అదెంత
పురాణ వైరమో ఏమో!" -- అనంతం, పేజీ 86.

శ్రీశ్రీ గాకుండా ఇతర సాక్షులెవరూ లేకుండా దీనిని నమ్మడమెలా అంటే నేను
చెయ్యగలిగిందేమీ లేదు. పొరబాటున విశ్వనాథ వారి కన్నీళ్ళ సర్టిఫికెట్
ఇచ్చాను; క్షమించి వదిలెయ్యండి. :-)

శతాబ్దపుటుత్తమ కవిత సంగతి దేముడెరుగు, అసలు ఇది కవిత్వమా కాదా అనే
సందిగ్ధంలో ఉన్నానిపుడు.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

>

> సత్య గారు,
>
> అసలే లైలా, వెల్చేరు గార్ల మాటలు విని భయపడి నేనెందుకీ కవిత్వపు
> రగడలో పడ్డానా మళ్ళీ అని చింతిస్తుంటే మీరిలా అపరాధపరిశోధకుడి
> ప్రశ్నలేసి చంపేసేటట్లున్నారు. ఆమాట అన్నదీ నేనే! కాకపోతే, ఏ కవిత్వం
> ఎమ్దుకు గొప్పదో చెప్పలేకపోయినా, అభూత కల్పనలు మాత్రం చెయ్యను
లెండి. :-)

KHR గారూ!

భలే వారే! నేను అసలు విశ్వనాథ గారి కళ్ళు ఏ పరిస్థితుల్లో అల
చెమ్మగిల్లి ఉంటాయో తెలుసుకుందామన్న కుతూహలంతో అడిగాను అంతే! దప్పిక
తీరింది. ధన్యుణ్ణి. :-)

నేను అసలే కొంటె/తుంటరి/అల్లరి వెధవనని మీకూ, మిగిలిన అందరికీ
తెలుసు. అయినప్పటికీ, నేను ఆ బాష్పాలు ఆనందబాష్పాలు కావేమోనని వికట
శంకవెలిబుచ్చుతానేమోనని మీరు అనుకోకూడదు.

అలాగే, మీరు రాసినది చదివేక, అధ్యక్షులవారి ఉద్గ్రంథ పఠనముతో
పోల్చిచూచిన సభాసదులకూ, విశ్వనాథ గారికీ కవిపుంగవుల కవిత్వము
వర్ణనాతీతమైన ఆనందమును చేకూర్చి, వీనులవిందై ఉండి ఉంటుందని
నేనంటానేమో నని కూడా మీరు ఊహించకూడదు.

పై రెండు మాటలనూ నేను ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ ఎక్కడా అననూ అని
సవినయముగా తెలియజేసుకొంటున్నాను. :-)

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

[viplavreddy]

--- In racch...@yahoogroups.com, "V.Narayana Rao" <vnrao@w...>
wrote:

>
> Yes, Viplav, you are right, I said that in 1986. But do I have to
be a
> prisoner of my past?
> Ideas change, and so do tastes. In the process of translating

'perfectly fine' (as satya pamarti says) with me too.

I agree with tastes changing part; I have no quarrel with 'growing
up' or 'growing out' of a fancy. My son liked dinosaurs so much he
would not get out of a T-rex costume for days, now he is a power
ranger spd, ofcourse.

But the inexplicable part still remains: about rejecting the old
taste, with almost abhorance, like throwing up!! I would have
thought the acquired taste (supposedly better now than yesterday)
could not have been possible with out the appreciation for an
earlier introduction.

I have no quarrel with it even if it turns out differently.

If we travel down the road of rejecting any and all 'verbose and
rhetorical' poetry -- I am afraid there will be little left of Sri
Sri's famous poems. That brings me to question the basis of taste
that seeks to judge his poetry under changed assumptions/different
plane than it was originally intended.

Sri Sri wrote for an immediate effect perhaps. The first read
should make the reader or the listener (vishwanatha would not be an
exception) 'cry' at the new discovery. If anyone got hooked, it
would become a chant & nothing more. I have read kavitA no more
than four times (twice in the past 24 hours). If I were to hear it
for the first time at a TANA or ATA sabhalu, I would have said,
beautiful. It has that effect. Once the acquired taste from all
other readings takes over & from that point if I begin to dig for
meanings (which I claim to know not much in case of kavitA) -- the
effect may go away.

It is the case with 'gangsta rap' or an 'opera', if I am in the mood
and watch it live it has an effect on me, rarely a lasting effect,
unless it is a big name (the audience does have an effect on me --
whether it is a 50,000 plus or just an empty auditorium with no
special effects). Poetry such as kavitA probably has that
associative effect.

The class in which it stands may be different from others.

Regardless of ones learning, what surprised me most is this:
Velcheru could recite everything from Sri Sri by the time he
said 'he could not dicount a single letter from the poem'; it was
not the first time he heard it or examined it. Any immediate effect
could not have lasted that long -- may be he can explain! What made
velcheru remember kavitA that long, if it was not the adoration by
the public?

regards, viplav

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Srinivas Nagulapalli"

<srini_nagul@y...> wrote:
>
> Bigger question is: if Revati Devi et.al are really such good
> poets, what stopped them from creating and developing tastes of
> people, if such a thing was lacking? After all, many foreign
> cuisines are flourishing greatly, by making people develop and
> crave their tastes.

My question lies unanswered, and I had hoped Sri VNR gAru would
address it. Anyway, let me say this:

Good, well, great poets always have been, with or without, and
often without, any royal or national accolades and patronage,
creating and not merely catering to, people's tastes.

And history of Telugu literature is no exception and is replete
with many illustrious and inspiring instances. It is astonishing
that in some instances, we still do not know to whom we shall
sing praises as the very authorship is unclear. Yet, the tastes
they leave wafts on tongues and hearts of people far removed in
time.

I may have to miss this interesting discussion, at least for
few days of my vacation. My at-home moderators don't allow
me certain things! :-)

Also, thanks Satya gAru for the nice poem that spawned this
thread.

Regards

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, SrI Srinivas Nagulapalli gAru

<srini_nagul@y...> wrote:

> I may have to miss this interesting discussion, at least for
> few days of my vacation.

First things first. Happy vacation! By the way, where do guys who live
in Disney Land go for a vacation? :-)

Wherever it is, stay clear of hurricanes and tornadoes!

> Also, thanks Satya gAru for the nice poem that spawned this
> thread.

Thank you SN gAru for your kind words. It was lyla that said may be
the name does not seem to fit. I named it వాణిజ్య కవిత్వం to mean
commercial poetry. I wanted to think aloud the two tricks there are to
(commercial) success in writing poetry. One was to get the public to
praise the stuff and the other to get them to resonate. These two
ideas are of course lifts from KHR's article on eemaata. :-)

Now, once you got these two things on, you have everything going in
your favour. If the public is praising and resonating to your tunes,
you have them by the "you know what!". Then, one can say almost
anything and nothing can go wrong. People will read enough between the
lines to make the poet(ess) great. Anyone not confirming will be the
laughing stock etc. :-)

That's what I wanted to say in that poem. May be SrI KHR will shed his
(hopefully temporary) fear of poetry and start walking with me again
(now that he understands what I wanted to say). May be Lyla too will
agree that it was a fitting name after all. ;) Where is she, by the way?

Though what I said works practically, I don't believe that the main
(ideal) purpose(s) for poetry should be to gain public sympathy and
resonance. That's my feeling. More about it later, if time permits.

To quote another urdu sentence I love, "యే దునియా అగర్ మిల్ భి జాయే
తో క్యా హైన్?" :-)

Have a great time during your vacation.

With best wishes

Satya

[Hanuma Kodavalla]

Satya gAru,

> May be SrI KHR will shed his ... fear of poetry and start
> walking with me again.

Actually I am busy and afraid, but you are a friendly person, so I oblige.

> "యే దునియా అగర్ మిల్ భి జాయే తో క్యా హైన్?" :-)

Unfortunately, I seem to be the only poster who knows just two languages.

> tricks to (commercial) success in writing poetry.

> One was to get the public to praise the stuff and the other
> to get them to resonate. These two

> ideas are of course lifts from KHR's article on eemaata ...

I become a good engineer by doing great work, not by getting praised. Praise
is a "consequence" of good work.

Resonating in readers is also a "consequence" of good literature.

I am afraid you are going the other way and may not succeed.

> People will read enough between the lines to make the poet(ess) great.

I did not say Revati Devi was a great poet; I said one of her poems, ఈ
రాత్రి, was great.

Interpreting it as nothing more than a suicidal note is understandable and
for some of you that is "the correct" way.

But the poem has those lines -- not compromising with God or Man and the due
pain expressed in unique and powerful metaphors, and declaring she would
leave honestly rather than concede. If those lines are dismissed as nothing
more than babble, then the point of the poem is lost.

If I make an outlandish interpretation to make the poet great, then I will
make a fool of myself. The analyses can vary widely but they are also
constrained by the text.

My explanation of differentiating from Hamlet's soliloquy is justified. But
I struggled with "not compromising with God". I asked my wife what it meant;
she couldn't tell me the difference. When she read what I said, she was
surprised but neither convinced nor shocked. I asked the eemaata editors, if
it was far-fetched. They said no, but debatable.

I am very interested in what others think of that line.

> Anyone not confirming will be the laughing stock etc. :-)

Satya gAru, I will not remind you what you said about Revati Devi. You have
not retracted your statements and I have not misrepresented you or others.
If you show me otherwise, I will apologize.

> I don't believe that the main(ideal) purpose(s) for poetry should be to

> gain public sympathy and resonance.

I did not say gaining public sympathy is the characteristic of ideal poetry.
In fact, I argued otherwise. I already mentioned resonance is a consequence.
I agree with Kodavatiganti on the purpose of literature.

Finally, let me try to dispel the notion about "making" Revati Devi "famous"
as it may sound I am on a mission. I liked some of her poems and indeed feel
more people should read her poetry. But only when spurred by some interest
on this forum did I introduce her poems. Even the eemaata essay was because
of an eleventh hour request from them after seeing the feverish RB posts. I
had to compile out of the RB posts on the last weekend before the
publication. Only after another person expressed interest, did I think of
contacting her family.

The lack of even a single smiley does not mean I am angry, but merely
serious.

Kodavalla Hanumantha Rao

[Hanuma Kodavalla]

> viplavreddy [vipla...@gmail.com] Tuesday, November 08, 2005 7:33 AM

> ఒక పిట్ట కథ: I happen to attend a seminar ... in 1990.
> He chided the Indian policy makers of the past decades for ... not

> embracing the new liberalization regime. He said, all these guys get
> educated in MIT and U. Penn in capitalist economics and come back to
> India to implement an ephemeral, foggy socialism.

(చదువుకున్న వాళ్ళు, ప్రభుత్వము, పథకాలు అంటే గుర్తొచ్చి రాస్తున్నదే గాని,
విప్లవ్ గారిని విమర్శించాలని గాదని మనవి.)

దానికి సంస్థాగతమైన కారణాలు ఉండవచ్చు.

2000 సంవత్సరంలో అనుకుంటా, చంద్రబాబునాయుడు గారొస్తే Santa Clara లో
సమావేశానికి ఉన్నత విద్యావంతులం చాలమందిమి వెళ్ళాం. రాష్ట్రాన్ని ఒక
కంపెనీ అధ్యక్షుడి లాగ నడుపుతున్నందుకు, ఆయన్ని సూర్యుడవనీ, చంద్రుడవనీ
పొగిడాం. ప్రభుత్వం విద్యారంగంతో పాటు అనేక రంగాలనుండి తప్పుకుంటుమ్దని,
సమర్థతమీదనే ఏదైనా ఆధారపడుతుందని చెప్తే కరతాళ ధ్వనులు చేశాం.

దేశభక్తి, ఉన్నత ఆదర్శాలు గలవాళ్ళం, హైద్రాబాదులో ఉచితంగా కాస్త
చోటిస్తే, కంపెనీలు పెట్టి దేశానికి సేవ చేస్తాం అని చెప్పాం. ఆయన మా
త్యాగనిరతికి జోహార్లు అని ఒప్పుకున్నారు. అవన్నీ పూర్తిగా అమలు పరచకముందే,
పాపం పదవి పోగొట్టుకున్నారు.

అడ్డమైన వాళ్ళందరికీ ఓటు హక్కు ఉంటే మరే మవుతుంది? ఆ చిలీ చూడండి.
Pinochet లాంటి గట్టి నాయకుడు, జనాన్ని నోరు మూసుకోమని, Milton Friedman
లాంటి గొప్ప మేధావిని పిలిచి ఆయన చెప్పినట్లు చేస్తే, కొన్నేళ్ళకి మళ్ళీ
దేశం బాగు పడింది. రోడ్లూ, పరిశ్రమలూ వృద్ధి చెందాయి; అల్లరి జనం "మాయ"
మయ్యారు.

అట్లా ఏదన్నా జరిగితే బావుణ్ణు. అటూ ఇటూ కాని ఈ ప్రజా స్వామ్యం తో ఎన్నాళ్ళు?

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Avineny N. Bhaskar]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:
>

>
>

> దేశభక్తి, ఉన్నత ఆదర్శాలు గలవాళ్ళం, హైద్రాబాదులో ఉచితంగా కాస్త
> చోటిస్తే, కంపెనీలు పెట్టి దేశానికి సేవ చేస్తాం అని చెప్పాం. ఆయన మా
> త్యాగనిరతికి జోహార్లు అని ఒప్పుకున్నారు. అవన్నీ పూర్తిగా అమలు
> పరచకముందే, పాపం పదవి పోగొట్టుకున్నారు.
>
> అడ్డమైన వాళ్ళందరికీ ఓటు హక్కు ఉంటే మరే మవుతుంది?

ఏంచేద్దాం, హైదరాబాదులో కంప్యూటర్ కంపినీలు పెట్టడంకన్న మన
రాష్ట్రంలోని అమాయక రైతులకు Free(??) electricity
ప్రాధానమయ్యింది. వోటు బ్యాంక్ వాళ్ళదగ్గరే ఉంది మరి. ఎలక్షన్
రోజుకూడా హైదరాబాద్ కంప్యూటర్ కంపినీలో పని చేసే Engineerలంతా
ఆఫీసులో slog చేస్తూ ఉండి పోయారు పాపం!!!.

-అవినేని భాస్కర్

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> Actually I am busy and afraid,

Dear KHR gAru:

Busy. I understand. Afraid? I don't.

> but you are a friendly person, so I oblige.

Thank you. It's truly nice of you to say that.

> > "యే దునియా అగర్ మిల్ భి జాయే తో క్యా హైన్?" :-)

> Unfortunately, I seem to be the only poster who knows just two
> languages.

It's okay KHR gAru. Even if one knew a tongue less or more doesn't
matter these days.

The above sentence is from the climax song from a hit hindi movie
ప్యాసా featuring an young poet played by gurudatt. In a way, it's a
gloomy song, but I like it.

Loosely, it can mean something like, "So, what's it if we get the
(praise of the) whole world?". Before this sentence, the poet explains
about the world as he sees it. He's a guy whose poems make it to the
top, but only after the world believes he's dead. He's actually not
dead and when he claims to be the dead poet, even people who know him
disown him.

He becomes dejected, and when the world recognises him as the dead
famous poet, he throws away all that glory and walks away with his
girl friend into the darkness of the world (after this song). The
movie ends there.

You will like this song. It's melodious, melancholy etc. I like it
very much. There will at least be a handful more on rb who might like
it. :-) You will find it somewhere on the net too.

> I become a good engineer by doing great work, not by getting
> praised. Praise is a "consequence" of good work.

This could be true sometimes. But not always! Why? I think praise is
not an exclusive function of merit. It may not always have a direct
proportionality also.

I think it's a more complicated thing. For example, merit sometimes
begets envy. More times envy than praise I think. I found that few
people can appreciate sincerely. Those who can and do are really
admirable souls.

So, how would your rival engineers react when you do good work? There
might be some nice people. How about different types of people? The
petty, narrow minded people that we so freely come across. Even bosses
who are threatened by good workers will show reactions of envy. If
they don't feel threatened, they might praise. So, it's not so simple.
I am sure you will agree.

Besides, you can't earn praise from all quarters. Let's say I am a
manager in the middle management. If I behave like a worker's manager,
I will earn the praise of the workers. If I behave like a management's
manager, I will earn the praise of the management. If I behave true to
my conscience and if it happens to be something different from the
two, for all that I know, I might cease to be a manager. So, what's
the best choice here? The word "good" is a subjective variable. What's
good for one might be completely bad for another.

Yes. Praise is sometimes a consequence of this "subjective good".
Those who perceive your work as being "good" might praise you. The
others will try to pull you down or remain neutral. So much about
getting praise.

Besides, praise itself is of different types. There is the one that
comes spontaneously without much thinking. That's the best type.

There is also this contemplated and thought out praise. It's a
simulated form of praise with some eventual expectation. Going back to
the previous case, if I behave like a good management's/workers'
manager, the management/workers might praise me. Sometimes, that comes
with a price tag. That's a dead load.

Praise in art is a funny thing. It's more a fashion, something of
following the "in thing". If everyone praises something, the rest will
try to see something in it that's praiseworthy. There's the story of
the Emperor's clothes and our own వినాయకుడి బొడ్డు story that I
spoke of earlier. ;) May not be true always, but could be true
sometimes too. I want you to watch the "sometimes" part.

So, what am I saying here? Both giving and getting praise is not
always a function of merit alone as you put it. Under some conditions
and subject to some clauses, it could be as simple, but not always.

Therefore, the poet like anybody else in any other role has to perhaps
make a choice on whom to get the praise from. You said, he has to get
approval from the majority (something similar to that at least).

That is probably what I object to. Why? I think he should write what
he feels like writing. Otherwise, I feel there is some kind of selfish
motive on the part of the poet. I am sure you will agree.

So, when you say బాహుళ్యము మెచ్చినదే కవిత్వము or some similar
thing, I have some reservations. I feel that such a poet is reeling
his sentences with the royalty cheque in mind. What do you say? And
the royalty need not necessarily be cash.

> Resonating in readers is also a "consequence" of good literature.

Same as above. I am afraid I will look cynically at a poet who selects
a tuning fork that will get the majority resonating. Instead, I would
like the poet to vibrate at their natural frequency. Is that wrong? If
you say that playing to the public's pulse is a poet's natural
frequency, I can only shrug my shoulders.

> I am afraid you are going the other way and may not succeed.

You might be right. Again, success is a subjective thing.

> I did not say Revati Devi was a great poet;

Did I say anywhere that she may not be?

> I said one of her poems, ఈ రాత్రి, was great.

Hmm. You wanted me to have a look at it again in your essay. This post
is becoming longer. I will post my detailed views on this poem in a
later post.

> Interpreting it as nothing more than a suicidal note is
> understandable and for some of you that is "the correct" way.

I don't think I interpreted it like that anywhere. Did I? So, I am not
one of the "some of you" that you mention, I assume. ;)

> declaring she would leave honestly rather than concede. If those
> lines are dismissed as nothing more than babble, then the point of
> the poem is lost.

I will come to this in another post. Already, those rbites came upto
here are groaning at the length. :-)

> I am very interested in what others think of that line.

Will try to post my ideas on this soon.

> Satya gAru, I will not remind you what you said about Revati Devi.
> You have not retracted your statements and I have not misrepresented
> you or others. If you show me otherwise, I will apologize.

No need to apologize KHR gaaru. We are simply talking here. I did not
mean anything personal anywhere. I was just making a general
observation. Please do not misunderstand it as anything pointed at you.

Do you think it is right for me to retract any of my statements?
Please do tell me. I would be glad to do it if it will help rest the
matter.

However, in my first impression post, I simply said that her writing
seems to be stemming from someone who was depressed. Depression is a
common condition like the cold. Some know of it. Most don't know what
they are undergoing. If it's ignored, it can have some unpleasant
consequences.

This has nothing to do with the poetess in question. It's got no
reference to her. All I am saying is, our populace has to be trained
to recognise the symptoms. There's nothing derogatory about having or
saying that someone has depression. People get it and get out of it too.

Of all the things, how did I think that they were written by someone
depressed? When I was faced with my 12th standard exams, I was under
extreme stress and was penning similar stuff myself.

Of course, my happy days returned after I finished my exams. The
stress situation did not last for long for me thankfully.

I never thought I insulted rEvati dEvi or her poetry in particular.
Please tell me if I did anywhere. I explained my stand when you
thought it was an insulting thing. I thought I had put that doubt to rest.

> Finally, let me try to dispel the notion about "making" Revati Devi
> "famous" as it may sound I am on a mission.

I had no such notion. There is no way you can dispel a non-existent
notion. :-)

My poem in discussion is more a general observation about commercial
poetry as such and not pointed singularly at Smt. rEvati dEvi or at
you. I also would not hold on to my views in it as if they were the
gospel truth. I am always willing to change them if I am told there
are better truths out there.

> I liked some of her poems and indeed feel
> more people should read her poetry.

I did agree quickly that I liked her other poetry in an immediately
subsequent post. My problem was only with some of her writings that I
read at first. I also acknowledged the fact that I could be one person
who couldn't see the poeticism in those writings. :-)

> The lack of even a single smiley does not mean I am angry, but
> merely serious.

Just because I put a smiley here and there, does not mean I am any
less serious ;).

Furthermore, I wouldn't also assume wrongly that you have no "Regards"
for me just because you have signed off without them. :-))

> Kodavalla Hanumantha Rao

With best wishes

Satya

PS: I am very very sorry for the long post.

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "V.Narayana Rao" <vnrao@w...>
wrote:

. In the process of translating Telugu
> poetry of a thousand> years, I read poems with greater care than I
ever had before. I discover > new things every day, and I learn.

Narayana Rao! How are you! It is good to hear from you.

I am intermittently reading your books and having a good time with
them.
Your 'A historical after essay' is a delight. To be able to read 'Your
hibiscus on the lake' sitting next to swaying hibiscus on the lake is
a granted favor that i savor.

Your poem in the current eemaata issue -'the middle drop' is sportily
philosophical. మోతగా ఉంది పద్యం!! And you don't even play rummy?
Is literature your one and only vice? :-) You don't have to answer
that:-)

ఈమాటలో ఈ సారీ ఎన్నో మంచి రాతలున్నాయి. ఐనా నారాయణ రావ్! ఏ మాట కా
మాటే చెప్పుకోవాలి. When ever i see it, the article I read first and
enjoy most is 'RohinI Prasad's. ఈ మాటూ అంతే!

Have a nice day.
regards
lyla.

[Ramarao Kanneganti]

----- Original Message -----
From: "hanuma_k" <han...@hotmail.com>
To: <racch...@yahoogroups.com>
ఏళ్ళ తరబడి వారానికి ఎనభై గంటల పైన కంప్యూటర్ పని
> చెయ్యడమూ తెలుసు. పాపం, పుణ్యం, ప్రపంచ మార్గం --, కష్టం,
> సౌఖ్యం, శ్లేషార్థాలూ ఏమీ ఎరుగని వయసులో, రోజుకో రూపాయ కూలి
> కోసం మండుటెండలో మిరపకాయలు కోయడమూ తెలుసు. ఇద్దరి గాధలూ నా
> కవగాహన అవతాయి.
>
> కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
>

Shouldn't it be అవగాహన నాకవుతాయి?

:-).

--
Rama

[hanuma_k]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Avineny N. Bhaskar"
<avineny@y...> wrote:

> Avineny N. Bhaskar [avi...@yahoo.co.in] Thu Nov 10, 2005 6:38 am

> ఎలక్షన్ రోజుకూడా హైదరాబాద్ కంప్యూటర్ కంపినీలో పని చేసే
> Engineerలంతా ఆఫీసులో slog చేస్తూ ఉండి పోయారు పాపం!!!.

భాస్కర్ గారూ,

ఏళ్ళ తరబడి వారానికి ఎనభై గంటల పైన కంప్యూటర్ పని
చెయ్యడమూ తెలుసు. పాపం, పుణ్యం, ప్రపంచ మార్గం --, కష్టం,
సౌఖ్యం, శ్లేషార్థాలూ ఏమీ ఎరుగని వయసులో, రోజుకో రూపాయ కూలి
కోసం మండుటెండలో మిరపకాయలు కోయడమూ తెలుసు. ఇద్దరి గాధలూ నా
కవగాహన అవతాయి.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Hanuma Kodavalla]

Y
> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Thu Nov 10, 2005 9:50 am

> when you say బాహుళ్యము మెచ్చినదే కవిత్వము or some similar thing,

> he has to get
> approval from the majority (something similar to that at least).

I did not say those or similar things. :-) I am not trying to be an
automaton again, but what I said was అలా ప్రభావం చెయ్యాలంటే, కవి
ప్రజాబాహుళ్ఆనికి సంబంధించి రాయాలి. ఒక వేళ చాలా వ్యక్తిగతమైన స్వీయ
బాధ వెలువరించినా, ...

The context was whether the topic was the poet's personal problem or that of
the people at large.

You seem to think that I ask poets write so that they can be praised. That
is not what I said or intended. I am afraid it is that misunderstanding that
is causing confusion to both of us.

Of course, all of us except for the few saintly folks would like to be
admired and financially rewarded. But such prospects cannot really make you
create a great poem. They may motivate you, but cannot help in the creation
itself.

> praise is not always a function of merit alone. not always.

You are right. But as we in the US say, life is unfair. :-) There is not
much an artist or the engineer can do about that. Getting your friends
praise the work or better marketing of course will make a difference, but
still the work must have some innate merit.

A marketing executive said to me once, "Hanuma, we cannot make a turkey fly
like an eagle." Well said! Of course, we the engineers think we always
create eagles and it is only because of the incompetent marketing, they do
not fly. :-)

> petty, narrow minded people that we so freely come across ...

We are all petty, envious and narrow-minded -- to different degrees, of
course. Have you ever come across anyone more intolerable, petty-minded and
outright meaner than Issac Newton? Literature makes us better humans.
జీవితాన్ని అలంకరించే, విమర్శించే సాహిత్యమేదీ Newton చదివినట్లు
లేడు. :-)

> Do you think it is right for me to retract any of my statements?

Please ignore my statement. I look forward to your opinion on my article or
the poem's interpretation.

> "subjective" good, success, ...

I have gotten over that thing called the objective truth -- an entirely
different topic. :-)

Yours truly,
Kodavalla Hanumantha Rao

[lylayer]

~~--- In racch...@yahoogroups.com, "Satyanarayana Pamarty"

<pamarty@h...> wrote:

> The above sentence is from the climax song from a hit hindi movie
> ప్యాసా featuring an young poet played by gurudatt. In a way, it's
a> gloomy song, but I like it.

great song! love it.

'యె ఇన్సాఫ్ దుష్మన్ సమాజోమ్ కి దునియా
యె దౌలత్ కి రూఖీ రివజొం కి దునియా
యె దునియా అగర్ మిల్ భి జాయె తో క్యా హై?...'

> I will come to this in another post. Already, those rbites came
upto
> here are groaning at the length. :-)

> With best wishes> > Satya
> PS: I am very very sorry for the long post.

వారేవా! ఎవరో గాని బాగా రాశారు. అప్పుడే ఐపోయిమ్దా :(
ఓ! సత్యానా!
అదేమిటి సత్యా! అర్ధాతరంగా ఆపేశారు! పాఠకులు ఏమైపోవాలి? పోనీలే!
ఇంకో పోస్ట్ కోసం ఎదురు చూస్తాము.

'హర్ ఇక్ రూహ్ ప్యాసే
నిగాహొం మె ఉల్ఝన్..':-)


have fun
lyla

[hanuma_k]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Ramarao Kanneganti" <rama@k...>
wrote:

>
> Shouldn't it be అవగాహన నాకవుతాయి?
> :-).

> Rama
>

"మహాప్రస్థానం? ఎవర్రాసిన నవల?" అన్నారు ఉన్నత విద్యావంతులైన
ఆధునికులు.
ఖంగుతిన్నారు ఆ గీతాలు జీవితాల్లో ఇంకిపోతే పాడుకునే లోతులెరగని
అమాయకులు.
మరొక్క తరం గడిస్తే, ఆ శబ్దలోలుని మద్యవ్యసనుని నినాద
ప్రగల్భాలన్నీ విశీర్ణిల్లి, అసలు సిసలైన కవిత్వం వెలుగులోకొస్తుంది.
ముందుంది తెలుగు జాతికి మహర్దశ.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> I look forward to your opinion on my article or
> the poem's interpretation.

--- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:

> great song! love it.

Thanks KHR gAru! Thanks Lyla!

Okay! I will attempt an interpretation. When I first read it, I was
truly groping in the dark. But when I thought I understood it, I
deciphered it differently from what KHR gAru portrayed it as in his essay.

First, the poem from
http://groups.yahoo.com/group/racchabanda/message/13973


"ఈ రాత్రి గడిస్తే
నిద్ర మాత్రలక్కూడా లొంగని
ఈ రాత్రి గడిస్తే
మనిషితో రాజీపడలేక పోయినందుకు
నా వీపుకింద అంపశయ్యలా పరుచుకున్న
ఈ రాత్రి గడిస్తే
దైవమ్తో రాజీపడలేక పోయినందుకు
నా నరాలలో ఈత ముళ్ళ నెత్తురై ప్రవహిస్తున్న
ఈ రాత్రి గడిస్తే
నిజాయితీ మొహాన
వెలుతురు దుప్పటి కప్పి మరోపగలు
యెప్పుడో మరో రాత్రి మరోపగలు
వెలుతురు దొరక్క
నిజాయితీ నగ్నమ్గా స్నిగ్ధమ్గా ఉండిపొతే
ఆ రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోతే
నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా"

మౌనమ్గా రోదించి విశ్రమించడం తప్ప చేసేదేం లేదు

----

ఈ పద్యం అర్థం చెప్పడం అనేది కొండని తవ్వి ఎలుకని పట్టటంలాంటిదేమో
అని మొదట అనిపిస్తుంది. నేను దీన్ని చాలా సార్లు చదివాను. కవియత్రి
చెప్పొచ్చిందేమిటో నాకు వెంటనే కాకపోయినా కాస్త మెల్లగానే బోధపడినట్లే
అనిపించింది.

KHR గారు కాస్త శ్రమపడి ఒక అర్థాన్ని తన వ్యాసంలో బంధించి
చూపించారు. అది సబబుగానే కనిపిస్తున్నప్పటికినీ సరియైన వ్యాఖ్యానం
ఔనా కాదా అన్న విషయం కవియత్రి తిరిగి వచ్చి చెబితే కానీ తేలదు.

ఇక పోతే నేను చేసేది కేవలం ఒక ప్రయత్నం మాత్రమే. అది ఎంత మందికి
రుచిస్తుందో లేదో అప్పుడే చెప్పలేను. నేను ఆమె మనోవ్యాకులత పొందినప్పుడు
రాసిన వాక్యాలేమో అని అన్నందుకు కారణాలు మొదటి రెందు పంక్తుల్లో ఉన్న
మాటల్ని బట్టే.

నిద్ర మాత్రలు ఎవరు వాడుతారు? నిద్ర పట్టని వారు! నిద్ర ఎందుకు
పట్టదు? మనస్సు మనస్సులో లేక పోతేనో, లేక ఇంకేదన్నా మనో/శారీరిక
వేదనలుంటేనో! అవునా? ఆమె కున్న వేదన నిద్రమాత్రలకు కూడా లొంగనిదని
స్పష్టంగా రెండవ పంక్తిలోనే తేలింది.

రాత్రి గడవకపోవడమంటే ఏమిటి? నిద్ర పట్టకపోవడమే కద! ఇంకో
విధంగా చెప్పాలంటే క్షణమొక యుగంగా ఉన్నప్పుడు. అది ఎప్పుడు ఉంటుంది?

Albert Einstein apparently once uttered "When a man sits with a pretty
girl for an hour, it seems like a minute. But let him sit on a hot
stove for a minute and it's longer than any hour. That's relativity."



ఆవిడకి ఎంత వేదన లేక పోతే రాత్రి గడవటంలేదన్న వాక్యాన్ని
అన్నిసార్లు మళ్ళీ మళ్ళీ చెబుతుంది? అందులో నాలుగు సార్లు చెప్పబడింది.

ఇక తర్వాతి పంక్తులను పరికిద్దాం. మనిషితో రాజీ పడలేక పోవడం
అన్నదానికి అర్థం ఎలాగైనా చెప్పుకోవచ్చు. నాకు ఆవిడ అప్పటి నిజ
పరిస్థితి తెలియదు కాబట్టి ఇలా అని అనుకుంటున్నాను. ఆవిడ ఏదో
మనిషితోనో, కొందరు మనుషులతోనో పేచీ పడింది. ఆవిడ అనుకున్నట్లుగా
ఏదీ జరగడంలేదు. అంతా తన ఇచ్ఛా విరుద్ధంగానే జరుగుతోంది. పోనీ
మనుషులతో రాజీ పడలేను, వీరు పట్టిన కుందేలుకు మూడే కాళ్ళు అన్నట్లుగా
ఉన్నారు. పోనీ దేవుడు అడ్డుపడి, వాళ్ళ మనస్సు మార్చి, నా పరిస్థితి
మార్చి నా కోరిక మేరకు జరుగవలసినది చేస్తాడా అంటే అదీ లేదు. దానితో
దేవుడితోనూ రాజీ కుదరడంలేదు.

అంపశయ్య వీపుకింద పరుచుకోవటము అన్న పదాన్ని కవియత్రి చాలా
కష్టప్రాయమైన విషయంగా ఊహించినందు వల్ల అక్కడవాడడం
జరిగివుంటుందని నేననుకుంటున్నాను. కానీ భౌతిక శాస్త్రానుగుణంగా చూస్తే
కావలసినన్ని బాణాలు కనుక వుంటే అంపశయ్య ఏమీ హంసతూలికాతల్పానికి
తీసిపోదు. భీష్ముడు చావు బ్రతుకుల మధ్యలో వున్నప్పటికీ అది అంత
హాయిగా వుండడం వల్లనే ఆరునెలలు తనువు చాలించకుండా వుండ గలిగాడు
అని నా అభిప్రాయం. ఇది రామాయణంలో పిడకల వేట అనుకోండి.
ప్రస్తుతానికి దీని విషయం మర్చిపోదాం.

ఇక ఈతముళ్ళు గుచ్చుకుంటే దుర్భరబాధ వుంటుందనే విషయాన్ని ఎవరూ
విస్మరించలేరు. ఇక్కడ KHR గారి అనువాదాన్ని నేను ఒప్పుకుంటాను. అవి
కష్ట దాయకమైన పరిస్థితి తనది అని తెల్పుకొంటూ కవియత్రి రాసిన
పదాలు.

ఇక ఆ తర్వాతి మాటల్ని చూద్దాం. అవి

"ఈ రాత్రి గడిస్తే
నిజాయితీ మొహాన
వెలుతురు దుప్పటి కప్పి మరోపగలు
యెప్పుడో మరో రాత్రి మరోపగలు"

ఇంత బాధ ఉన్నప్పటికీ ఏదో ఒక విధంగా నిజాన్ని (నిజాయితీని)
వెలుతురనే (ఏదో ఒక ఉపాయం) దుప్పటితో కప్పి పుచ్చ గల్గితే ఏం
జరుగుతుంది? మరొక పగలు వస్తుంది. రాత్రి గడుస్తుంది. ఆ తర్వాత?
మళ్ళీ రాత్రి రాక మానదు. ఆ తర్వాత మళ్ళీ మరోపగలు. అలా కప్పిపుచ్చ
గలిగినన్నాళ్ళూ కాల చక్రం తిరుగుతుందేమో కానీ పరిస్థితి మారదు.
మారినా విషమిస్తుందేమో? విషమిస్తే ఏం చెయ్యబోయేదీ కవియత్రి తన
తర్వాతి మాటల్లో చెప్తోంది చూడండి.

"వెలుతురు దొరక్క
నిజాయితీ నగ్నమ్గా స్నిగ్ధమ్గా ఉండిపొతే
ఆ రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోతే
నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా"

అంటే దానికి అర్థం: "నాకు నిజాన్ని కప్పిపుచ్చేందుకు దారీ, అవకాశమూ,
ఆస్కారమూ లేకపోతే, ఆ నిజము నగ్నంగా, స్నిగ్ధంగా ఉండి అందరికీ తెలిస్తే
ఏమౌతుంది? రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోయినంత పనౌతుంది. అట్లాంటి
పరిస్థితి గనుక వస్తే నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజంగాను."

ఇప్పుడు చెప్పండి మీరేమంటారో?

"నాకు బాధగా ఉంది. చాలా బాధగా ఉంది. ఇది భరించలేని బాధ.
మనుషులూ, దేవుడూ తీర్చలేని బాధ. ప్రస్తుతం ఈ బాధని ఏదొ విధంగా
మరచి, దాని కారణాలు అందరి కళ్ళా పడకుండా ఉపాయంగా
కప్పిపుచ్చుకుంటున్నాను. కానీ ఇది కొంత కాలం మాత్రమే చేయగలను. మళ్ళీ
నేటి పరిస్థితే తిరిగి వస్తుంది. అలా వచ్చి వచ్చి విషయం
విషమిస్తుంది. ఏ రోజు అలా విషమించి నేను ఉపాయంగా కప్పిపుచ్చుకోలేనో, ఆ
రోజు నేను నిష్క్రమిస్తాను. ఇది నిజము" అని చెప్పారు కవియత్రి గారు.

ఆవిడ బాధ ఏమిటో నాకు తెలియదు గానీ ఇలాగే అంటున్నట్లు నాకు తోచింది.
నేను నిజానిజాలు అర్థం చేసుకోకుండా వక్రంగా ఆలోచించినట్లు
మీకనిపిస్తేనో, తప్పులుంటేనో క్షమించ ప్రార్థన.

కానీ ఈ ఆక్రందనని విన్న వాళ్ళు అర్థం చేసుకుని, సరియైన సమయంలో
తగు చర్య తీసుకుని ఉన్నట్లైతే మనకు ఒక మహా కవియత్రి దక్కి ఉండేదే
అన్నదే నా బాధ.

నమస్కారములతో

సత్య

[viplavreddy]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla"
<hanumak@h...> wrote:
>

> I struggled with "not compromising with God". I asked my wife what
it meant;
> she couldn't tell me the difference. When she read what I said,
she was
> surprised but neither convinced nor shocked. I asked the eemaata
editors, if
> it was far-fetched. They said no, but debatable.
>
> I am very interested in what others think of that line.

I appreciate the question. The mere plausibility of your
interpretation is enough to send a chill down the spine wrt to that
particular line. Thanks KHR for your serious inquiry into the poem.

I will present a dissenting thought sometime later (not wrt to that
line but a different one); I want all the serious women, who are
following this thread this far, to say పప్పులు ఉడికినయి :).

Here is a hint: I think there is a reason why Revati Devi could not
be the role model for feminist movement or cause, despite her thoght
provoking verse.

later!
-viplav-

> The lack of even a single smiley does not mean I am angry, but
merely
> serious.

If you will get angry on this forum on me, I will go quietly :).
Nothing could be more upsetting to me than making someone angry.

> Kodavalla Hanumantha Rao

regards, viplav

[Hanuma Kodavalla]

> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Friday, November 11, 2005
10:46 AM


ఊరంతా ఒక దారి, ఉలిపి కట్టెదొక దారి, అంటారు మమ్మల్నెరిగిన వాళ్ళు. మా
కివాళ వీలయింది గనక మా ఇంట్లో ఇవాళే దీపావళి. మిత్రుల్ని పిలిచి చాలా
కాలం అయిందని అనూరాధ ఊళ్ళో వాళ్ళందరనీ పిలిచింది. ఇళ్ళు, కార్లు, పిల్లలు,
ఉద్యోగాల గురించే గాని, సంభాషణల్లో సాహిత్యం జోలికి పోము గాబట్టి,
పిలిచిన వాళ్ళందరూ వస్తారు, స్నేహపాత్రుడననే అనుకుంటారు.

అనూరాధ లిస్టులో గారెలు, పులిహోర, పెరుగు గారెలు, గుత్తి వంకాయ కూర,
సాంబారు, పాయసం, ... లేనిదంటూ లేదు; పెసరపప్పుకి సంబంధించి మాత్రం ఏమీ
లేదు. నేను ఎప్పటిలాగే తనకి వంటగదిలో చేదోడువాదోడుగా ఉంటూ, ప్రపంచ
పరిస్థితులని పరిశీలిస్తూ ఉన్నాను.


ఇంతకీ సత్యగారు ఏమంటారు దేవుడితో రాజీపడకపోవడమంటే అని ప్రశ్నించింది,
ఒక చేత్తో గారెలు వేయిస్తూ, మరోచేత్తో తాలింపు వేస్తూ. కాఫీ త్రాగుతూ
Druckerని తలపోస్తున్న నేను, అవును సుమా, అంటూ రచ్చబండలో ప్రవేశిస్తే
మీరు కనిపించారు.

"నిజాయితీ మొహాన వెలుతురు దుప్పటి కప్పి మరో పగలు" అంటే తనేదో కప్పి
పుచ్చుతున్నట్లుగా నేను భావించలేదు. మీరు చెప్పే అర్థంలో, తనేదో తప్పు
చేసినట్లుగా అనుకోవాల్సి వస్తుంది. మనకి తెలిసినంత వరకు, తనేదో తప్పు
చేసి లోకానికి భయపడే మనిషిలా అనిపించదు. మిగిలిన కవితల్ని చూసినా ఆ
విషయం రూఢిగా తెలుస్తుంది.

మీతో నేను ఒప్పుకోకపోయినా రాసినందుకు కృతజ్ఞతలు. మీ పిట్టకథ మాత్రం మా
ఇద్దరికీ చాలా నచ్చింది. ఒకే పద్యానికి పలు రకాల వ్యాఖ్యానాలుండవచ్చు.
నాకు తెలుగు సాహిత్యంతోటే తక్కువ పరిచయం అనుకుంటే ఆంగ్ల సాహిత్యమ్తో ఇంకా
తక్కువ. మనలో చాలా మందిమి చదివే ఉంటాం, William Blake రాసిన The
Tyger; ఆ పద్యమంటే నాకిష్టం:


..
When the stars threw down their spears,
And water'd heaven with their tears,
Did he smile his work to see?
Did he who made the Lamb make thee?
..


ఈ పద్యాన్ని, ప్రకృతివాదులు, మతవాదులు, విప్లవవాదులు తలా ఒక రకంగా అర్థం
చేసుకుంటారట. రేవతీదేవికి లేని గొప్పతనాన్ని తెచ్చిపెట్టను గాని, "Style
[Metaphor] is the means by which we create the content for ourselves."

అనూరాధ పిల్లల్ని తయారు చేస్తున్నట్లుంది. ఆలోచనతో అలసిపోయాను;
అతిధులొచ్చే లోపల, కాస్త విశ్రాంతి తీసుకుంటే గాని, విందు సమయానికి ఉత్సాహం
రాదు. ఇక ఉంటాను.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Hemantha Kumar]

:-))

అయ్యా మూడు విషయాలు.

వంట ఇంట్లోనూ, "సాంబార్"తోనూ, రాజీపడిన వారికి,
దేవుడితో రాజీపడినా పడకపోయినా ఇబ్బందేమీ
ఉండదనుకుంటాను.

అంత చక్కటి నోరూరించే తెలుగు పదార్థాలలో, సాంబార్
మిస్రమం మాత్రం కొంచెం cosmopolitan అయినట్లు
అనిపించింది. :-))

పై విషయం సరదాగా అన్నది. ముందే smileys ని
ఇచ్చాను కూడా. :-)))) తప్పులెంచానని తప్పుగా
తీసుకోకండి.

ఇప్పుడు బాధాకరమయిన విషయం Peter F Drucker
ఇక లేక పోవటం.

విందు ఉత్సాహవంతంగానే జరిగి ఉమ్టుందన్న ఊహతో,
ఏదో నా ఊసుబోక (Trivia)

మీ
హేమంత కుమార్ పామర్తి :-))))

--- Hanuma Kodavalla <han...@hotmail.com> wrote:

<Snip>
> anUrAdha lisTulO gArelu, pulihOra, perugu gArelu,
> gutti vaMkAya kUra,> sAMbAru, pAyasaM, ... lEnidaMTU
lEdu; pesarapappuki saMbaMdhiMchi mAtraM EmI lEdu.
nEnu eppaTilAgE tanaki vaMTagadilO chEdODuvAdODugA
uMTU, prapaMcha paristhitulani pariSIlistU unnAnu.
>
> iMtakI satyagAru EmaMTAru dEvuDitO
rAjIpaDakapOvaDamaMTE ani praSniMchiMdi,oka chEttO
gArelu vEyistU, marOchEttO tAliMpu vEstU. kAphI
trAgutU
> డ్రుచ్కెర్ni talapOstunna nEnu, avunu sumA, aMTU
> racchabaMDalO pravESistE mIru kanipiMchAru.
<sniP>
> atidhulocchE lOpala, kAsta viSrAMti tIsukuMTE gAni,
> viMdu samayAniki utsAhaM rAdu. ika uMTAnu.

[Hemantha Kumar]

YY~YYQXQ~@But then that is what he is. A Forensic Scientist.
:-))))

Best wishes
Hemantha Kumar

--- Hanuma Kodavalla <han...@hotmail.com> wrote:

<snip>

>
> సత్య గారు,
>
> అసలే లైలా, వెల్చేరు గార్ల మాటలు విని భయపడి
> నేనెందుకీ కవిత్వపు రగడలో పడ్డానా మళ్ళీ అని
చింతిస్తుంటే మీరిలా అపరాధపరిశోధకుడి ప్రశ్నలేసి
చంపేసేటట్లున్నారు.

అహూ! ంఐల్ - ఫ్ఛ్ ంఅగజినె ఏదితొర్శ్ ఛొఇచె 2005
హ్త్త్ప్://మైల్.యహూ.చొం




------------------------ అహూ! ఘ్రౌప్స్ శ్పొన్సొర్ ---------------------->
ఘెత్ ఫస్త్ అచ్చెస్స్ తొ యౌర్ ఫవొరితె అహూ! ఘ్రౌప్స్. ంఅకె అహూ! యౌర్ హొమె పగె
హ్త్త్ప్://ఉస్.చ్లిచ్క్.యహూ.చొం/ద్పౄ5ఆ/వూఈళాఆ/య్ళ్శాఆ/4ర్ల్భ్/ట్ం
--------------------------------------------------------------------->

టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం

[Ramarao Kanneganti]

hanuma_k wrote:
> --- In racch...@yahoogroups.com, "Ramarao Kanneganti" <rama@k...>
> wrote:
>> Shouldn't it be అవగాహన నాకవుతాయి?
>> :-).
>> Rama
>>
>
> "మహాప్రస్థానం? ఎవర్రాసిన నవల?" అన్నారు ఉన్నత విద్యావంతులైన
> ఆధునికులు.
> ఖంగుతిన్నారు ఆ గీతాలు జీవితాల్లో ఇంకిపోతే పాడుకునే లోతులెరగని
> అమాయకులు.
> మరొక్క తరం గడిస్తే, ఆ శబ్దలోలుని మద్యవ్యసనుని నినాద
> ప్రగల్భాలన్నీ విశీర్ణిల్లి, అసలు సిసలైన కవిత్వం వెలుగులోకొస్తుంది.
> ముందుంది తెలుగు జాతికి మహర్దశ.
>
> కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
>

I don't know about others, but I myself కవీ, నీ గళన్మంగళ కళా
కాహళ హళాహళిలో కరిగి పోతిని, కదిలి పోతిని, కానరాకే కలిసి
పోతిని. To date, I find myself reciting Kavita, O Kavita often.

Ob Plug: http://www.kanneganti.com/social/kavita.html

As to why, alas, the daily duties beckon me and I cannot do a full
justice now. Perhaps some other day, I will.

--
Rama

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> ..
> When the stars threw down their spears,
> And water'd heaven with their tears,
> Did he smile his work to see?
> Did he who made the Lamb make thee?
> ..
>
>
> ఈ పద్యాన్ని, ప్రకృతివాదులు, మతవాదులు, విప్లవవాదులు తలా ఒక
> రకంగా అర్థం చేసుకుంటారట. రేవతీదేవికి లేని గొప్పతనాన్ని
> తెచ్చిపెట్టను గాని, "Style [Metaphor] is the means by which we
> create the content for ourselves."

Fantastic KHR గారూ!

అచ్చంగా అదేనండీ నా వాదనకూడా. :-)

ఇట్లాంటి పద్యాలను అడ్డం పెట్టుకుని మనక్కావల్సిన విధంగా అర్థాలని
మలుచుకోవచ్చు. మచ్చుకి ఇదే పద్యానికి ఇంకో కథనం వినండి. మీరే
ఒప్పుకుంటారు!

----

రేవతీ దేవి గారు తన పద్యాన్ని మహాభారతంలో కురుక్షేత్ర
యుద్ధమధ్యంలో వాడేరనుకుందాం! ఇప్పుడు భీష్ముడలా అంటున్నాడనుకుందాం.
ఇక నా వ్యాఖ్యానం ఎలా సాగుతుందో చూడండి.

"ఈ రాత్రి గడిస్తే
నిద్ర మాత్రలక్కూడా లొంగని"

ఇక్కడ రేవతీ దేవి గారు "మాత్ర" అన్న మాటను సంస్కృతంలో దాని
అర్థంతోనే వాడుకున్నారనుకుందాం. "మాత్ర" అన్న మాటకి "duration" అని
అర్థం చెప్పుకోవచ్చు. మోహన రావు గారు దీన్ని వివిధ ఛందస్సులను
వివరించేడప్పుడు ఇందుకే వాడుతారు. నిద్ర మాత్రలంటే నిద్ర తెప్పించే
పద్య పాదాలు/పదాలు అని మనం అర్థం చెప్పుకోవచ్చేమో!

అట్లాంటి పద్యాలకు కూడా లొంగని రాత్రిట. భీష్ముల వారు యుద్ధంలో
అర్జునుని అస్త్రాల పుణ్యమా అని అంపశయ్య మీద పడుకుని ఉన్నప్పుడు
శారీరిక బాధ వలన నిద్ర రాకుండా బాధ పడుతున్నారని మనం

చెప్పుకోవచ్చు.

వారు తాను చిన్ననాడు పడుకునే ముందు కొన్ని పద్యాలూ/శ్లోకాలూ వల్లించేవారు.
అవి వారికి నిద్ర తెప్పించేవి. ఇప్పుడు నిద్ర వాటికి కూడా లొంగట్లేదు. ఇక
దాని తర్వాతి పంక్తులు

"ఈ రాత్రి గడిస్తే
మనిషితో రాజీపడలేక పోయినందుకు
నా వీపుకింద అంపశయ్యలా పరుచుకున్న"

భీష్ములవారు అర్జునుడు శిఖండిని తన ముందు వుంచుకుని యుద్ధం
చేస్తాడని నమ్మలేక పోయారు. ఎప్పుడో అంబతో రాజీ ఎట్లాగూ కుదరలేదు.
పోనీలే, అర్జునుడు నా మనుమడు. అతనైనా ఇట్లాంటి ఘోరానికి పాల్పడడు అని
నమ్మాను. అయినా ఆ మనిషి కూడా ఇట్లా చేశాడే! అతనితో రాజీ పడలేక
పోయినందు వల్లే కదా ఈ రాత్రి ఈ అంపశయ్య మీద పడుకుని వున్నది.
ఇట్లాంటి క్లిష్టమైన రాత్రి గడిస్తే... అని వాపోతున్నారు.

"ఈ రాత్రి గడిస్తే
దైవమ్తో రాజీపడలేక పోయినందుకు
నా నరాలలో ఈత ముళ్ళ నెత్తురై ప్రవహిస్తున్న"

పోనీ అర్జునుడు మానవుడు, చిన్న వాడు. అతనికి లోకం పోకడ తెలియదు.
అతని రథ సారథిగా ఉన్న కృష్ణుడేం చేస్తున్నట్లు? అతను దేవుడు కదా? ఆ
దేవుడు కూడా ఇట్లా ఘోరంగా నాతో యుద్ధం చేసేటప్పుడు శిఖండిని అర్జునుడి
ముందుంచుకుని పోరాడమని చెప్పాడే? కృష్ణుడి వ్యవహారంతో అసలు రాజీ
పడలేక పోతున్నాను. [అప్పట్లో అంబులకు అంచులలో ఈత ముళ్ళు వాడేవాళ్ళో
ఏమిటో. ఎవరికి తెలుసు? అర్జునుడి బాణాంతంలో వున్న ఈతముల్లు వారి
హృదయాన్ని చొచ్చింది. అది అక్కడినుంచి వారి శరీరంలో అన్ని ప్రాంతాలకూ
రక్తప్రసారం చేస్తోంది అని చెప్పొచ్చారు కాబోలు!]

"ఈ రాత్రి గడిస్తే

నిజాయితీ మొహాన
వెలుతురు దుప్పటి కప్పి మరోపగలు"

ఇట్లా కష్టపడి ఒక్క రాత్రి గడిచినా ఏమౌతుంది? నా నిజాయితీ మొహాన
శుర్యకాంతి వెలుతురు దుప్పటిగా పడి మరోపగలు వస్తుంది. నన్నిక్కడ
రణభూమి మీద ఎండకీ, వానకీ వదిలిపెట్టేసి వాళ్ళ యుద్ధంలో వారు
మునగానాం తేలానాంగా వున్నారు. ఎండ నా మొహం మీద పడకేం చేస్తుంది?
పగలు రాకేం చేస్తుంది?

"యెప్పుడో మరో రాత్రి మరోపగలు"

ఇలా కొన్ని రోజులు నేను బాధపడక తప్పదు. ఈ సూర్య రశ్మి పుణ్యమా అనీ,
గంగాదేవి పుణ్యమా అనీ, యుద్ధ బడలిక ఏదో విధంగా తీర్చుకుంటూ
గడిపేస్తాను. సూర్య కాంతి నాకు బ్రతకడానికి కావలసిన శక్తిని
ప్రసాదిస్తోంది.

"వెలుతురు దొరక్క
నిజాయితీ నగ్నమ్గా స్నిగ్ధమ్గా ఉండిపొతే
ఆ రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోతే
నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా"

ఉత్తరాయణం రాగానే నా మొహం మీద వెలుతురు పడదు. అది మరొక చోట
పడుతుంది. అలా వెలుతురు దొరక్క నేను శక్తిహీనుణ్ణైతే, ఆ రాత్రి
గడవదు. కానీ నేనే గతించి గడిచిపోతాను. నా నిజాయితీతో!

"మౌనమ్గా రోదించి విశ్రమించడం తప్ప చేసేదేం లేదు"

అది ఇంకా కొన్నిరోజుల దాకా జరుగదు. కానీ నేటి రాత్రి మాత్రం రోదించి
విశ్రమించడం తప్ప చేసేదేం లేదు!

-----

కాబట్టి, ఇట్లాంటి పద్యాలకూ, పుస్తకాలకూ ఇలా ఎవరికి తోచిన/కావలసిన
విధంగా/స్వప్రయోజనాలకనుగుణంగా వారు అర్థం చెప్పుకోవచ్చు.

పాపం ఈ కవులు. వారు ఎందుకు రాశారో కానీ, నేటి వ్యాఖ్యానాలు కొన్ని సార్లు
ఆ ప్రయోజనాలకు విరుద్ధంగా ఉంటాయి. వాటిల్లో కొన్నైతే పైదానిలా మరీ
అతిశయోక్తులుగా ఉంటాయి.

మనకు నచ్చాయి కదా అని ప్రజలు వాటిని వెంటనే నమ్మెయ్య కూడదు. :-)
ఈ విషయం నా వ్యాఖ్యానాలకి ముఖ్యంగా వర్తిస్తుంది.

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

[Kameswara Rao]

Y~YYQXQ~@>

> "ఈ రాత్రి గడిస్తే
> నిద్ర మాత్రలక్కూడా లొంగని
> ఈ రాత్రి గడిస్తే
> మనిషితో రాజీపడలేక పోయినందుకు
> నా వీపుకింద అంపశయ్యలా పరుచుకున్న
> ఈ రాత్రి గడిస్తే
> దైవమ్తో రాజీపడలేక పోయినందుకు
> నా నరాలలో ఈత ముళ్ళ నెత్తురై ప్రవహిస్తున్న
> ఈ రాత్రి గడిస్తే
> నిజాయితీ మొహాన
> వెలుతురు దుప్పటి కప్పి మరోపగలు
> యెప్పుడో మరో రాత్రి మరోపగలు
> వెలుతురు దొరక్క
> నిజాయితీ నగ్నమ్గా స్నిగ్ధమ్గా ఉండిపొతే
> ఆ రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోతే
> నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా"
>

> ఈ పద్యం అర్థం చెప్పడం అనేది కొండని తవ్వి ఎలుకని
పట్టటంలాంటిదేమో
> అని మొదట అనిపిస్తుంది. నేను దీన్ని చాలా సార్లు చదివాను. కవియత్రి
> చెప్పొచ్చిందేమిటో నాకు వెంటనే కాకపోయినా కాస్త మెల్లగానే
బోధపడినట్లే
> అనిపించింది.
> KHR గారు కాస్త శ్రమపడి ఒక అర్థాన్ని తన వ్యాసంలో బంధించి
> చూపించారు. అది సబబుగానే కనిపిస్తున్నప్పటికినీ సరియైన వ్యాఖ్యానం
> ఔనా కాదా అన్న విషయం కవియత్రి తిరిగి వచ్చి చెబితే కానీ తేలదు.
> ఇక పోతే నేను చేసేది కేవలం ఒక ప్రయత్నం మాత్రమే. అది ఎంత మందికి
> రుచిస్తుందో లేదో అప్పుడే చెప్పలేను. నేను ఆమె మనోవ్యాకులత
పొందినప్పుడు
> రాసిన వాక్యాలేమో అని అన్నందుకు కారణాలు మొదటి రెందు పంక్తుల్లో ఉన్న
> మాటల్ని బట్టే.

oka kavitalOni AnaMdaMgAnI AvEdanakAnI, A kavi lEdA kavayitri
vyaktigata anubhUtigA bhAviMcaDaM anni vELalA samaMjasaM
kAdanukuMTAnu. maroka vyakti poMdina anubhUtini sahRdayaMgala kavi
nErpugA kavitwIkariMca vaccu. adi tirigi pAThakuDu anubhaviMcanU
vaccu. I dRshTitO AlOcistE rEvatIdEvi gAri kavitala baTTi AviDa
manassthitini aMcanAveyyalEM, veyyakUDadu.
udAharaNaki, pai kavita oka vESya paDE manOvEdanEmOnani
nAkanipiMciMdi.
"nirwirAmaM" kavitalOni "marO bEraM kOsaM dIpa staMbaM nIDalO kaLLa
vedukulATa" anna vAkyaM cadivAka taTTina anwayaM idi. idE saraina
arthamani elAgU ceppalEM, kAnI, I arthAnni anwayiMcukODAniki pedda
Srama akkaralEdu. "daivaMtO rAjIpaDaTaM" aMTE, nA dRshTilO vidhitO
rAjI paDaDaM. alA rAjIpaDipOtE, tanu cEstunna vRtti/tana paristhiti
kshaNa kshaNaM tanaku aMta bAdhanu kaligiMcadu.


ంయ్ త్వొ చెంత్స్.

రెగర్ద్స్,
ఖమెస్వర ఋఅఒ.

------------------------ అహూ! ఘ్రౌప్స్ శ్పొన్సొర్ ---------------------->
ఘెత్ ఫస్త్ అచ్చెస్స్ తొ యౌర్ ఫవొరితె అహూ! ఘ్రౌప్స్. ంఅకె అహూ! యౌర్ హొమె పగె
హ్త్త్ప్://ఉస్.చ్లిచ్క్.యహూ.చొం/ద్పౄ5ఆ/వూఈళాఆ/య్ళ్శాఆ/4ర్ల్భ్/ట్ం
--------------------------------------------------------------------->

టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Kameswara Rao" <kamesh_b@y...>
wrote:

>
> ఒక కవితలోని ఆనందంగానీ ఆవేదనకానీ, ఆ కవి లేదా కవయిత్రి
> వ్యక్తిగత అనుభూతిగా భావించడం అన్ని వేళలా సమంజసం
> కాదనుకుంటాను. మరొక వ్యక్తి పొందిన అనుభూతిని సహృదయంగల కవి
> నేర్పుగా కవిత్వీకరించ వచ్చు. అది తిరిగి పాఠకుడు అనుభవించనూ
> వచ్చు. ఈ దృష్టితో ఆలోచిస్తే రేవతీదేవి గారి కవితల బట్టి ఆవిడ
> మనస్స్థితిని అంచనావెయ్యలేం, వెయ్యకూడదు.


Sure enough. Even if we have earth shattering experiences some of us
may not have the talent to turn it to poetry. Nor have the poetical
imagination to dream and sing about impossible experiences, places
and people we have never seen or will never see. Poets can.

With Revati's poem ఈ రాత్రి all one can say is -the poem is done in
first person. And the poet is speaking in the voice of 'a' person
who can be any one, including her. The readers respose can be very
varied and the reasons for varied responses will be multiple.

For your reading pleasure and critique, from T.S.Eliot's 'The
Sacred wood' I quote:

"Poetry is a superior amusement: I do not mean an amusement for
superior people. I call it am amusement , an amusement pour
distraire les honnetes gens, not because that is a true definition,
but because if you call it anythhing else you are likely to call it
some thing more false. If we think of nature of amusement, then
poetry is not amusing: but if we think of any thing else that poetry
may seem to be , we are led into far greater difficulties. Our
defnition of the use of one kind of poetry may not exhaust its uses,
and will probably not apply to some other kind: or if our definition
applies to all poetry, it becomes so general that it becomes
meaningless. It will not do to talk of "emotion recollected in in
tranquility" which is only one poet's account of his recollection of
his own methods: or to call it a "criticism of life, " than which no
phrase can sound more frigid to any one who has felt the full
surprise and elevation of a new experience of poetry. And certainly
poetry is not the inculcation of morals, or the direction of
politics: and no more is it religion or an equivalent of religion,
except by some monstrous abuse of words. And certainly poetry is
something over and above, and something quite different from, a
collection of psychological data about the mind of poets, or about
the history of an epoch; for we could not take it even as that
unless we had already assigned to it a value merely as poetry."

End of quote.

When we read some poems the poets expressly give us the time of the
writing and some times tell us the poem is a direct result of such
and such an experience in their personal life -such as- loss of a
son or loss of a friend, witnessing a natural calamity etc. The poet
may even tell us his intentions for writing the poetry - such as -he
is writing it to motivate you to enlist in an army or serve a
religion, or to change your way of thinking about society etc.

In those circumstances some readers may focus on those statements as
well and read the poetry in the context of info provided by the poet
Some times it could be the biographer or a critic, a family member
who could be providing this information about the poem /poet.

( digression :A nominee for supreme court judgeship nearly lost his
nomination when a proud parent blurted out his stand on abortion- I
hear:-))

>I dRshTitO AlOcistE rEvatIdEvi gAri kavitala baTTi AviDa
> manassthitini aMcanAveyyalEM, veyyakUDadu.

(And satya in another post says)

>ఖృ gAru kAsta SramapaDi oka arthAnni tana vyAsaMlO baMdhiMci
>cUpiMcAru. adi sababugAnE kanipistunnappaTikinI sariyaina vyAKhyAnaM
>aunA kAdA anna vishayaM kaviyatri tirigi vacci cebitE kAnI tEladu.

Satya has reasoned out well all along in his prior post and then he
makes this mistake.
He said the same thing in 'radhali' instance also -that we will
never know what 'radhali' means unless nannaya himself comes and
tells us.

And I ask -Where did he get this confidence that poets always tell
the truth about themselves and about what they had written?:-)

regards
lyla.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

[Hanuma Kodavalla]

> Kameswara Rao [kame...@yahoo.com] November 14, 2005 6:58 AM

> ఒక కవితలోని ఆనందంగానీ ఆవేదనకానీ, ఆ కవి లేదా కవయిత్రి
> వ్యక్తిగత అనుభూతిగా భావించడం అన్ని వేళలా సమంజసం
> కాదనుకుంటాను. మరొక వ్యక్తి పొందిన అనుభూతిని సహృదయంగల కవి
> నేర్పుగా కవిత్వీకరించ వచ్చు. అది తిరిగి పాఠకుడు అనుభవించనూ
> వచ్చు. ఈ దృష్టితో ఆలోచిస్తే రేవతీదేవి గారి కవితల బట్టి ఆవిడ
> మనస్స్థితిని అంచనావెయ్యలేం, వెయ్యకూడదు.

ఇంతవరకు నచ్చింది.

> ఉదాహరణకి, పై కవిత ఒక వేశ్య పడే మనోవేదనేమోనని
> నాకనిపించింది.
> "నిర్విరామం" కవితలోని "మరో బేరం కోసం దీప స్తంబం నీడలో కళ్ళ
> వెదుకులాట" అన్న వాక్యం చదివాక తట్టిన అన్వయం ఇది. ఇదే సరైన
> అర్థమని ఎలాగూ చెప్పలేం, కానీ, ఈ అర్థాన్ని అన్వయించుకోడానికి పెద్ద
> శ్రమ అక్కరలేదు. "దైవంతో రాజీపడటం" అంటే, నా దృష్టిలో విధితో
> రాజీ పడడం. అలా రాజీపడిపోతే, తను చేస్తున్న వృత్తి/తన పరిస్థితి
> క్షణ క్షణం తనకు అంత బాధను కలిగించదు.

దీనితో ఒప్పుకోను:

1. కవిత మొదట్లో నిద్రమాత్రల ప్రస్తావన ఉంది. సాధారణంగా వేశ్య
నిద్రమాత్రలు వేసుకోదు, వచ్చినవాణ్ణి ఆకర్షించాలి గనుక. "సెలవు" రాత్రి
వేసుకోవచ్చుగదా అంటే, వర్ణిస్తున్నది సెలవు రాత్రి అయి పేలవంగా ఉంటుంది.

2. విధితో రాజీ పడితే (మన చేతుల్లో లేని పరిస్థితులని ఆమోదిస్తే అన్నట్లుగా
అర్థం చేసుకుంటున్నాను) వేశ్యా వృత్తి అంత బాధ కలిగించదు అనే భావన ఏ
కవీ కలిగించరనుకుంటాను.

విధితో, మనిషితో రాజీ పడకపోవడానికి బాధలో అంత తేడా ఎందుకుంది?

రాజీ పడకపోవడం అనేది చాల తీవ్రమైన మాట. మనిషితోనూ, దేవుడితోనూ రాజీ
పడకపోవడం అంటే, వాళ్ళ ఆదర్శాలలో వాళ్ళకి ఉన్న గట్టి నమ్మకాన్ని--వాటి
కోసం ప్రాణాలు వదులుకునేటంతగా, సూచిస్తుంది. గీతంలో వేదనతో పాటు ఈ
సంఘర్షణని, సంకల్పాన్ని గూడా అన్వయించుకోవాలి. దానికి వేశ్య వేదన
మాత్రమే సరిపోదని నా అభిప్రాయం. అలాగని ఆ బాధ తక్కువదని గాదు, ఈ గీత
పరిధికి చాలదని.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->
Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM
--------------------------------------------------------------------~->

To Post a message, send it to: racch...@yahoogroups.com

[Hanuma Kodavalla]

> Ramarao Kanneganti [ra...@kanneganti.com] Sunday, November 13, 2005 6:41 PM

> I find myself reciting Kavita, O Kavita often.

రామారావ్,

నువ్విలా అడపాదడపా రావడం, ఏదో ఒకటి గుర్తు తెప్పించి, నా మనస్సునిలా
వికలం చెయ్యడం ఏమీ బాగాలేదు. ఎలాగూ వచ్చావు గనక ఒకటడుగుతాను చెప్పు.
నాకంటె చిన్నవాడివి, ఇంకా ఎండిపోని "కవితా చిగుళ్ళు", మంచి ధారణా
గలవాడివి. మొన్న లైలా గారు నన్ను టి.వి. చర్చకు రమ్మని స్నేహపూరిత
సవాలొకటి విసిరి ఇలా అన్నారు:

O.K. let us play the game the poet's way. When did Sri Sri see
poetry as `mother' When the poem is about to complete, in the 162nd
line, the penultimate line of his piece of poetry, when for no
reason he suddenly blurts out జననీ ?

If he has not inserted that one word జననీ we would not have
known by reading the poem that it is the 'mother' who is being
invoked, imaged. With out that one word జననీ ` we would not
know it is the 'poetry the mother ( కవితా మాత ) who is
inspiring the poet, not poetry the wife, mistress, lover or liquor.
Would we ?
And who really knows when that word is inserted in that poem ?
No one.


ఓ శాస్త్రవేత్త లాగా జాగ్రత్తగా పాదాలని లెక్కించి మరీ విశ్లేషించి
తెలుగువాళ్ళ కళ్ళు తెరిపించబోయారు కవయిత్రి లైలా గారు. గొప్పవాళ్ళతో
గొడవలెందుకులే అని భయపడి ఊరుకున్నా గాని, తలచుకున్నపుడల్లా గుండెల్లో
మంటలు రగిలి, కళ్ళల్లో కుండలు నిండుతున్నాయి.

నా హృదయామ్తరాళాల్లోంచి, "విన్నానమ్మా! విన్నానెన్నో విన్నాను. నా విన్నవి కన్నవి
విన్నవించగా మాటలకై వెదుకాడగబోతే, అవి పుంఖానుపుంఖంగా ...", అనీ,
"లలిత లలిత కరుణా మహితా!" అనీ ఏవేవో ఘోషలు వినబడుతున్నాయ్.

సారాయి మైకంలో శ్రీశ్రీ ఇవి మరే గీతంలోనన్నా రాశాడా? ఎప్పుడూ ముసురు కమ్మి
ఉండే Puget Sound ప్రాంతంలో నివసిమ్చటాన నన్నే దయినా నిద్రమత్తు
ఆవహించిందా? లేక నేను అమెరికా వచ్చి దాదాపు పాతికేళ్ళయి చాలా వరకు
తెలుగు మరచిపోవడాన అమ్మ, కరుణామహిత, ఈ సందర్భంలో జననికి
పర్యాయపదాలని భ్రమపడుతున్నానా?

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:

> Satya has reasoned out well all along in his prior post and then he
> makes this mistake.
> He said the same thing in 'radhali' instance also -that we will
> never know what 'radhali' means unless nannaya himself comes and
> tells us.
>
> And I ask -Where did he get this confidence that poets always tell
> the truth about themselves and about what they had written?:-)

Hmm. :-)

Doesn't Lyla know that "Dead men (and women) tell no tales" (except to
Forensic guys)? ;)

Have fun!

With best wishes

Satya

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" gAru

<hanumak@h...> wrote:
> గొప్పవాళ్ళతో గొడవలెందుకులే అని భయపడి ఊరుకున్నా గాని,
> తలచుకున్నపుడల్లా గుండెల్లో మంటలు రగిలి, కళ్ళల్లో కుండలు
> నిండుతున్నాయి.

KHR gAru
నేనింకా ఈ thread పూర్వాపరాలు చదవలేదు, చదవడానికి కొంత తెరపి
కావాలి. కాని నేటి మీ మెసేజి లోని ఈ మాటలు నన్ను కదిలించాయి. మీరు
రాసిన context ని సరిగ్గా గుర్తించడంలో పొరబడుతున్నానేమో కాని
స్పందించలేకున్నాను.

మీరు అంతగా మీ మనసును కష్టపెట్టుకోవద్దు, మీ గుండెను గాయపరచనూ
వద్దు. శ్రీ శ్రీ గారి కవిత నాకు కూడా ఇష్టమే, అది శతాబ్దపు
ఉత్తమోత్తమమైన కవితగా నిర్ధారించే సాహసము, అవసరము లేవని
మాత్రం అంటాను, అసలు అలాంటి ranking పద్దతే తప్పుల కుప్ప అని
నా నమ్మకం. అంత మాత్రాన ఆ కవితకు ఎటువంటి అగౌరవాన్ని
ఆపాదించడం నాకు నచ్చదు, నేను సమర్థించను.

ఇక గొప్పవాళ్ళ మాట. నిజంగా నేను హనుమంతులవారు తెలుగువాడనే
నమ్ముతాను. ఎందుకంటే తన గొప్పతనము ఎదుటి వారు చెప్పితే తప్ప
తనకు తెలియని వాడు కనుక, అచ్చం తెలుగువాడి లక్షణాలు పుణికి
పుచ్చుకున్న ఆరాధ్య దైవం (నాకు!) :-) ఇక మీరు అంతటి వారి
పేరును కలిగి మీ అభిప్రాయాలను ఇతరుల మాటలకు భయపడి
కష్టపెట్టుకోవలసిన అవసరం ఆవగింజంత కూడా లేదని
సహృదయపూర్వకంగా విన్నవించుకుంటున్నాను.

"కవితా ఓ కవితా" అనే కవిత కన్నా, అసలు కవిత అంటే ఏమిటి అనే
నిక్కమైన నిర్వచనం నాకు ఇంతవరకూ శ్రీ శ్రీ గారిది తప్ప
ఇంకెవ్వరూ దాని దరిదాపులగా కూడా అంత చక్కగా చెప్పారని అనుకోవడం
లేదు. బహుశా ఇక అంతకంటే బాగా చెప్పడం ఇక వీలుపడదేమో అని కూడా
అనిపిస్తుంది. వారు ఆ నిర్వచనానికై ఎంత తపించారో, వారు ఆదర్శంగా
భావించిన చెళ్ళపిళ్ళ వెంకటశాస్త్రిగారితో జరిగిన సంభాషణ
ఉదంతం చాలా ఉత్తేజవంతంగా, స్ఫూర్తిమంతంగా కూడా అనిపించే ఆ
సందర్భాన్ని శ్రీ వరద రాజేశ్వర రావుగారు వారి "కవన కుతూహలం"
లో కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చెప్పారు. వీలున్నప్పుడు అందించ ప్రయత్నిస్తాను.
మీ మనసు తేలిక పడాలని ఆశిస్తూ, ఆ మాట ఒక్కటి మీరు రాసి తెలుపాలని
కోరుతూ
మీ
Srinivas

[Hanuma Kodavalla]

> Srinivas Nagulapalli [srini...@yahoo.com] Tue Nov 15, 2005 7:10 am

SN gAru,

Even though I appreciate your concern for my feelings expressed in that
statement (the first half of which is in jest), that's not the focus of the
message.

Neither is it about whether the poem is the best or it even passes the
mediocrity muster. Then what's it about? One can ignore that statement and
read the rest of the message. I cannot make the message any clearer and it
has all the context one needs.

> శ్రీ వరద రాజేశ్వర రావుగారు వారి "కవన కుతూహలం"
> లో కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చెప్పారు. వీలున్నప్పుడు అందించ ప్రయత్నిస్తాను.

చేసినప్పుడు, చదివేవాళ్ళు అజంతా హెచ్చరిక పాటించాలో లేదో కూడ
వివరించండి. :-)


I will respond to your comments regarding the ranking in a separate post. Be
assured I am just fine and thanks again for your concern.

Even though I do not have any favorite Gods, I am really not afraid of
anybody -- thanks largely to SriSri!

Kodavalla Hanumantha Rao

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:
>
> > Kameswara Rao [kamesh_b@y...] November 14, 2005 6:58 AM

>
>
> > ఒక కవితలోని ఆనందంగానీ ఆవేదనకానీ, ఆ కవి లేదా కవయిత్రి
> > వ్యక్తిగత అనుభూతిగా భావించడం అన్ని వేళలా సమంజసం
> > కాదనుకుంటాను. మరొక వ్యక్తి పొందిన అనుభూతిని సహృదయంగల కవి
> > నేర్పుగా కవిత్వీకరించ వచ్చు. అది తిరిగి పాఠకుడు అనుభవించనూ
> > వచ్చు. ఈ దృష్టితో ఆలోచిస్తే రేవతీదేవి గారి కవితల బట్టి ఆవిడ
> > మనస్స్థితిని అంచనావెయ్యలేం, వెయ్యకూడదు.
>
> ఇంతవరకు నచ్చింది.

సరే. ఇది నిజమే అని ఒప్పుకుంటే, ఆ గొంతుక ఎవరిదో, వారికి
మనోవ్యాకులత ఉందని ఒప్పుకుంటారా? పోనీ కష్టాలున్నాయనైనా ఒప్పుకుంటారా?
అయితే అలాంటి సన్నివేశాన్ని సృష్టించిన కవయిత్రి ఎటువంటి పరిష్కారమూ,
తెన్నూ చూపించకుండా, కష్టాలకు ఆత్మహత్య మాత్రమే ఇక దారి అని
చెప్తున్నట్లున్న కవిత్వం ఏ విధంగా ఆదర్శప్రాయమైనది? కష్టాలలో ఉన్న
వాళ్ళకి ఎటువంటి నీతుల్ని నేర్పుతోంది? పోరాడాలనా? చచ్చిపోవాలనా? ఈ
రెంటిలో ఏది సరి?

Hamlet ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి సంశయించేవారు
పలాయనవాదులన్నాడని, ఆమె చేసుకుంటానంటోంది కాబట్టి సాహసవంతురాలు
(అబల కాదు, సబల) అనే ధోరణి సరియైనదేనా?

నేను అర్థం చేసుకున్నదాంట్లో తప్పులుంటే క్షమించగలరు.

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

[Viplav Reddy]

#ఆత్మహత్య

తనని బాధిస్తున్న
ప్రపంచపు ముల్లుని
పీకి పారేసి
ఈ పిల్ల చకచకా
ఎటో నడిచిపోయింది.

before రేవతీ దేవి, another poet looked at the context.


రా రా వస్తూ పోతూ ఉంటాడు
త భూ ఇక్కడే ఎక్కడో ఉంటాడు
ఇద్దరికీ ఈ కాల్లో ముల్లుని పరీక్షించడం తెలుసని

నా అభిప్రాయం.

Has anyone (including the two above) looked at and compared poetry
from rEvatI dEvi with Ismail?

One similarity I see is that both used simple language -- with a
difference: Ismail, I can not identify his words with darkness. He
brings symbols such as ఈనే కొబ్బరితోట, కదిలే సైకిల్ చక్రం,
తెరచాపతో సాగే పడవ but not ఉరిపోసుకుంటున్న ముఖం, చివరిచూపు
--

Another thought is both did not depend heavily on how it 'sounds'
(ధ్వని) or how you hear it, but how you thought about it -- did
anyone get that part? or am I seeing and hearing things!? (I know it
has absolutely nothing to do with this undying thread:).

Pl. don't close the thread.
regards, viplav

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Satyanarayana Pamarty" gAru
wrote:
[snip]

>
> గంగాదేవి పుణ్యమా అనీ, యుద్ధ బడలిక ఏదో విధంగా తీర్చుకుంటూ
> గడిపేస్తాను. సూర్య కాంతి నాకు బ్రతకడానికి కావలసిన శక్తిని
> ప్రసాదిస్తోంది.
>
> "వెలుతురు దొరక్క
> నిజాయితీ నగ్నమ్గా స్నిగ్ధమ్గా ఉండిపొతే
> ఆ రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోతే
> నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా"
>
> ఉత్తరాయణం రాగానే నా మొహం మీద వెలుతురు పడదు. అది మరొక చోట
> పడుతుంది. అలా వెలుతురు దొరక్క నేను శక్తిహీనుణ్ణైతే, ఆ రాత్రి
> గడవదు. కానీ నేనే గతించి గడిచిపోతాను. నా నిజాయితీతో!
>
> "మౌనమ్గా రోదించి విశ్రమించడం తప్ప చేసేదేం లేదు"
>
> అది ఇంకా కొన్నిరోజుల దాకా జరుగదు. కానీ నేటి రాత్రి మాత్రం రోదించి
> విశ్రమించడం తప్ప చేసేదేం లేదు!

చాలా చమత్కారంగా రాసారు సత్య గారు! ఇది చదివిన తరువాత
వ్యాస వర్ణితమైన భారతం తప్పక చదవాలనిపిస్తుంది.
అంతటి అంపశయ్యపైనున్న అవస్థలో నీరుగారిపోని గాంగేయుడు,
పదో నూరో కాదు, విష్ణుసహస్రనామమే పలకడం, లేక వ్యాసులవారు
వారిచే పలికించడం, ధీరోదాత్తతకు తలమానికమైన పాత్రపోషణగా
అనితర సాధ్యం, అత్యంత ఆలోచనామృతం :-)

విధేయుడు
-Srinivas

[Hanuma Kodavalla]

> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Wednesday, November 16, 2005
12:39 AM

> Hamlet ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి సంశయించేవారు పలాయనవాదులన్నాడని,
> ఆమె చేసుకుంటానంటోంది కాబట్టి సాహసవంతురాలు (అబల కాదు, సబల) అనే
> ధోరణి సరియైనదేనా?

సత్య గారు,

నేను ఈమాట లో Hamlet ని ప్రస్తావించి, పోరాడటమా, గతించడమా అని
సందిగ్ధంలో పడ్డాడన్నాను. అది నా పొరబాటు. చేసినందుకు క్షమాపణలు,
సరిదిద్దుకునే అవకాశం ఇస్తున్నందుకు కృతజ్ఞతలు. ఇదీ Hamlet అన్నది:

Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles,
And by opposing end them? To die: to sleep;
..
Thus conscience does make cowards of us all;
And thus the native hue of resolution
Is sicklied o'er with the pale cast of thought,
And enterprises of great pith and moment
With this regard their currents turn awry,
And lose the name of action.


బాధలని సహించటమా లేక ఎదిరించి పోరాడటమా? అదీ అతని అస్తిత్వ సమస్య.
కాని పోరాడితే బాధలు సమసి పోవడమ్తో పాటు ప్రాణం గూడా పోతుంది. (ఎందుకంటే
Sea of troubles తో పోరాడి గెలవడం అసంభవం; ఆ ఉపమానాన్ని గ్రహించాలి.)
అందువలన సాధించేదేముంది? ఇలా ప్రతిదీ బేరీజు వేసుకుంటూ మనుషులు
కార్యవిముఖులవుతారంటాడు.

రేవతీదేవి కవితలో ఈ సంశయం లేదు. రాజీ పడకపోవడమనేది తిరుగుబాటు
కాకపోతే మరేమిటి? అంత ముఖ్యమైన పాదాలని, తీవ్రమైన మాటని మీరెందుకు
తక్కువ చేస్తున్నారు? ఏదో ఒక స్థాయిలో చేస్తున్న పోరాట పర్యవసానమే కదా ఆ
వర్ణించిన బాధలు.

> కష్టాలకు ఆత్మహత్య మాత్రమే ఇక దారి
> అని చెప్తున్నట్లున్న కవిత్వం ఏ విధంగా ఆదర్శప్రాయమైనది?
> కష్టాలలో ఉన్న వాళ్ళకి ఎటువంటి నీతుల్ని నేర్పుతోంది?
> పోరాడాలనా? చచ్చిపోవాలనా? ఈ రెంటిలో ఏది సరి?

"నాకు తిండికి జరక్కపోతే, చెరువులో దూకి చస్తాగాని, నీకు బానిసగా మాత్రం
బతకను" అని మా ఊరి పల్లెలో మనిషి ఎవరైనా అంటే, మనకి వెంటనే తట్టేది
వీడెంత పిరికి మనిషి అని గాదు. అతని స్వేచ్ఛావగాహనకి హర్షిస్తాం; లేదా
మాదిగ నాకొడుక్కి ఎంత పొగరు అని పళ్ళు నూరుతాం. ఆ కృతఘ్నత లేదా
బానిసత్వం, పొగరుబోతుతనం లేదా చైతన్యం గురించి ఆలోచిస్తాం గాని
ఆత్మహత్య గురించి కాదు.

పైమాటల్లో ఉన్న కరకుదనం లేదా కొట్టొచ్చినతనం రేవతీదేవి భాషలో
లేకపోవడాన మీరు ఆత్మహత్యకి ప్రాధాన్యమిస్తున్నారని నా అనుమానం.
సున్నితమైన భాషలో ఉన్న దృఢమైన సంకల్పాన్ని గుర్తించమని మనవి.

> అయితే అలాంటి సన్నివేశాన్ని సృష్టించిన కవయిత్రి ఎటువంటి పరిష్కారమూ,
> తెన్నూ చూపించకుండా,

సాహిత్యపు కర్తవ్యం జీవితాన్ని విమర్శించడమే గాని పరిష్కరించడం కాదని
నా నమ్మకం. చదివే వాళ్ళలో ఆలోచన రేకెత్తించాలి గాని, ఇదిగో ఈ సమస్య
వస్తే ఇలా చెయ్యండి అని చెప్ప నక్కర్లేదు.

మొన్న శాస్త్రవేత్త-కవి J. Brownowski అన్న "Style is the means by which we
recreate the content for ourselves" దానికి ఇవాళ మరో శాస్త్రవేత్త మాటలు
జోడిస్తాను: "Style is the means by which power is deferred to reason".

ఈ మాటలన్నది J. Robert Oppenheimer. Manhattan Project కి నాయకుడుగా,
atom bomb explosion సమయంలో భగవద్గీతలోని చరణాన్నొకదాన్ని పలికిన
వాడిగా చాలా మందికి తెలుసు. తరువాత కమ్యూనిస్టు మిత్రులూ, భావాలూ ఉన్నాయనే
ఆరోపణలతో జైల్లో వెయ్యలేదు గాని, పదవీభ్రష్టుణ్ణి చేసారు;
చనిపోయేముందర క్షమాపణ చెప్పి గౌరవించారు. ఎవరికైనా
పట్టింపులుండవచ్చని ఆ కథ చెప్పడం:


"The problem of doing justice to the implicit, the imponderable, and the
unknown is of course not unique to politics. It is always with us in
science, it is with us in the most trivial of personal affairs, and it is
one of the great problems of writing and of all forms of art. The means by
which it is solved is sometimes called style.

It is style which complements affirmation with limitation and with humility;
it is style which makes it possible to act effectively, but not absolutely:
it is style which, in the domain of foreign policy, enables us to find a
harmony between the pursuit of ends essential to us and the regard for the
views, the sensibilities, and aspirations of those to whom the problem may
appear in another light; it is style which is the deference that action pays
to uncertainty; It is above all style through which power defers to reason."

I hope I did not bore you to death. I need to get some sleep before I
practice on my style. :-)

Kodavalla Hanumantha Rao

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Srinivas Nagulapalli"

<srini_nagul@y...> wrote:
>
> చాలా చమత్కారంగా రాసారు సత్య గారు! ఇది చదివిన తరువాత
> వ్యాస వర్ణితమైన భారతం తప్పక చదవాలనిపిస్తుంది.

"ఇది చదివిన తరువాత" అంటే, ఈ కవిత యొక్క చమత్కార వ్యాఖ్య
చదివిన తరువాత, ఆ కవిత వదిలి, వ్యాస వర్ణితమైన
భారతం తప్పక చదవాలనిపిస్తుంది. సత్య గారు అపార్థం
చేసుకోలేదని మనసులో ఏ మూలనో అనిపిస్తున్నా, నేను స్పష్టంగా
రాయలేదని దిద్దుకోవడం. :-)

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> "నాకు తిండికి జరక్కపోతే, చెరువులో దూకి చస్తాగాని, నీకు బానిసగా
> మాత్రం బతకను"

KHR గారూ!

మీ ఓపికకి జోహార్లు! నాకు విసుగేమీ లేదు లేండి. మీతో మాట్లాడటమే ఒక
వ్యసనంగా మారేటట్టుంది. :-)

ఇక విషాయానికి వద్దాం.

కవయిత్రి పైలా అంటున్నట్లు నాకెందుకనిపించలేదు చెప్మా? ఇలా అంటుంటే
మట్టుకూ పిరికితనం అంటగట్టలేం కదా? మరి కవయిత్రి అన్న పద్ధతిని
మళ్ళీ పరిశీలించడం తప్ప చేయ గలిగిందేం లేదు! అవే పదాలు, మరొకసారి:

"వెలుతురు దొరక్క
నిజాయితీ నగ్నమ్గా స్నిగ్ధమ్గా ఉండిపొతే
ఆ రాత్రి గడవకుండా నిలిచిపోతే
నేనే గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా"

వెలుతురు = ఉపాయము అని నేనెందుకన్నాను?

విద్యుద్దీపం (బల్బు) వెలిగితే వెలుతురే కాదు ఉపాయాలు కూడా తడతాయి కదా!
వెలుతురుకీ ఉపాయాలకీ అవినా భావ సంబంధం ఉంది కదా. వెలుతురు అంటే
ఉపాయమే అయి వుండాలి. :-)

మధ్యలో "వెలుతురు దుప్పటీ", "వెలుతురు దొరక్క" అన్న మాటలు
లేవనుకోండి, మీరన్నట్లే "నేను చావనన్నా చస్తానుగానీ మీతో రాజీ పడను"
అని అన్నట్లుగా అనుకోవచ్చు. కానీ, మనకు చివరి పంక్తికొచ్చే మార్గంలో ఈ
"వెలుతురు" ముళ్ళబాట ఉందే? దీని సంగతేమిటి? మీరు ఈ వెలుతురు
దొరక్కపోవడాన్ని ఎలా అర్థం చేసుకున్నారో ఇంత వరకూ అంతుచిక్కలేదు.

వెలుతురు దొరికితే రాత్రి గడుస్తుంది. వెలుతురు దొరక్కపోతే రాత్రి
గడవదు. అలా గడవకపోతే నే గతిస్తాను అని కవయిత్రి అస్పష్టంగా
అంటుంటే, అది ధిక్కార వాక్యంగా ఎలా చూడడం?

> పైమాటల్లో ఉన్న కరకుదనం లేదా కొట్టొచ్చినతనం రేవతీదేవి
> భాషలో లేకపోవడాన మీరు ఆత్మహత్యకి ప్రాధాన్యమిస్తున్నారని నా
> అనుమానం. సున్నితమైన భాషలో ఉన్న దృఢమైన సంకల్పాన్ని
> గుర్తించమని మనవి.

అతి సున్నితమైన భాషతో అతి కరుకైన విషయాలను కూడా చెప్పవచ్చు
అని నా అభిప్రాయం. ఇక్కడ అసహాయత తప్ప ధిక్కారం కళ్ళల్లో వత్తులు
పోసుకుని చూసినా నాకు కనిపించడంలేదు. :-)

> > అయితే అలాంటి సన్నివేశాన్ని సృష్టించిన కవయిత్రి ఎటువంటి
> > పరిష్కారమూ, తెన్నూ చూపించకుండా,

తప్పు! తప్పు! క్షమించండి. ఏదో నిద్ర మత్తులో అలా రాసినట్లున్నాను.
ఆవిడ పరిష్కారం చూపింది కదా!

"అయితే అలాంటి సన్నివేశాన్ని సృష్టించిన కవయిత్రి "సరియైన" (నాకు
తెలిసినంత వరకూ) పరిష్కారమూ, తెన్నూ చూపించకుండా,..."

అని చదువుకొనగలరని నా మనవి. :-)

నమస్కారములతో!

పామర్తి సత్యనారాయణ

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Srinivas Nagulapalli"
<srini_nagul@y...> wrote:

> భారతం తప్పక చదవాలనిపిస్తుంది. సత్య గారు అపార్థం
> చేసుకోలేదని మనసులో ఏ మూలనో అనిపిస్తున్నా, నేను స్పష్టంగా
> రాయలేదని దిద్దుకోవడం. :-)

అయ్యా! ఆ మూల ఎదో కానీ ఆ మూలలో మీకు అనిపించిందే సరి!

ఒక్క పద్యం అర్థాలతోనే కుస్తీ పట్టలేక నానా తంటాలూ పడుతుంటే ఇక
దానికి తోడు అపార్థాలు కూడా తగిలించుకున్నానంటే జవసత్వాలు ఉడిగిపోయే
ప్రమాదం ఉంది. ప్రస్తుతానికి అట్లాంటి సాహసాలు చేసే డింభక
పరిస్థితిలో నేను లేను. కాబట్టి అట్టి సంశయాలు వద్దు. :-))

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, Viplav Reddy <viplavreddy@g...> wrote:

> ఆత్మహత్య
>
> తనని బాధిస్తున్న
> ప్రపంచపు ముల్లుని
> పీకి పారేసి
> ఈ పిల్ల చకచకా
> ఎటో నడిచిపోయింది.

ఇవి ఎక్కడి మాటలు విప్లవ్ గారూ?

కాస్త చెబితే, మీరొప్పుకుంటే, ఈ పదాలలో నాకు వినిపించింది ఏమిటో చెబుతాను.

> Pl. don't close the thread.

పామూ చావదు, బడితే విరగదు. చూస్తున్నారుగా! మరి తాడు మట్టుకూ ఎట్లా
తెగుతుండండీ? మీరు నిశ్చింతగా ఉండండి! :-)


> regards, viplav

నమస్కారములతో

సత్య

[viplavreddy]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Satyanarayana Pamarty"

<pamarty@h...> wrote:
>
> > ఆత్మహత్య
> >
> > తనని బాధిస్తున్న
> > ప్రపంచపు ముల్లుని
> > పీకి పారేసి
> > ఈ పిల్ల చకచకా
> > ఎటో నడిచిపోయింది.
>
> ఇవి ఎక్కడి మాటలు విప్లవ్ గారూ?

మృత్యువృక్షం, ఇస్మాయిల్ 25-9-75

available on-line at http://www.eemaata.com/library.html

> కాస్త చెబితే, మీరొప్పుకుంటే, ఈ పదాలలో నాకు వినిపించింది ఏమిటో
చెబుతాను.
>

why not!?

వినిపించడానికన్నా అగుపించేదీ, అనిపించేదే ఎక్కువ ఇస్మాయిల్ రాతల్లో
(నేను చూసినవి ఈ మాటలో ఉన్నవి మాత్రమే!) అని నాకనుమానం, అయినా
సరే ... :).

-viplav-

[Hanuma Kodavalla]

> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Thursday, November 17, 2005
9:57 AM

> కవయిత్రి పైలా అంటున్నట్లు నాకెందుకనిపించలేదు చెప్మా?

"మౌనానికి లేదూ?
శబ్దానికి మాత్రమేనా ఆకృతి??
దుఃఖానికైనా .. పరమానందానికైనా
మాటలు పరిమితమేనే!!

వర్ణమాలకి అతీతమైనది భాష!
నిజంగా విస్ఫోటనమైనంత బాధనిమోసే
అక్షరమేదీ??
అనంత శోకానికీ .. శాపానికీ
నిర్వచన శబ్దమేదీ??
నిశ్శబ్ద భాష బహురూపి
నిశ్శబ్ద భాష తత్త్వమసి
ఎప్పుడూ శబ్దంలోనే జీవితం ప్రతిఫలించదు
సమస్త హృదయాన్ని ఒక్క శబ్దమే వ్యాఖ్యానించదు
జవాబులేని కాలాన్ని దాటడానికి
పరమార్ధం లేని ప్రతిధ్వనులు మోయటానికి
ధ్యానమే దారి!
నిరుపమాన నిశ్శబ్దమే దారి!
గాఢమైన భావాన్ని చెప్పే మాటెప్పుడూ బలహీనమే కావచ్చు!!
అక్షరాలని తిరస్కరించటం
అన్నివేళలా సాధ్యం కాదు గనక,
ప్రయత్నిస్తాను!
నెచ్చెలీ!!
పోనీ, నీ చిరునవ్వులాంటి
కాసిన్ని సౌఖ్యకరమైన పదాలతో --
బతుకు
ధ్వన్యాలోకం లోని దైన్యాన్ని దాటి ..
క్లుప్తమైన వాక్యమైనా చాలు!!"

-- ధ్వన్యాలోకం లోని దైన్యాన్ని దాటి .., జయప్రభ

> వెలుతురు అంటే ఉపాయమే అయి వుండాలి. :-)

గీతానికి పలు రకాల అర్థాలు చెప్పుకోవచ్చు. కాని ఏ అర్థం దానికది
అంతర్గత అనుగుణ్యత (internal consistency) కలిగి ఉండాలి.

"ఈ రాత్రి"లో రాజీపడకపోవడం, నిజాయితీగా గతించడం -- ఇవి పద్యంలో
పట్టుకొమ్మ మాటలు (anchor points). వాటి మూలంగా దీంట్లోని వ్యక్తి నమ్మిన
విలువలని సులభంగా వదులుకోదని తెలుస్తుంది. మరి వెంటనే, నిజాన్ని కప్పి
పుచ్చే దారి (ఉపాయం) దొరికింది, దొరకలేదు అని వ్యాఖ్యానిస్తే అది ఆమె
వ్యక్తిత్వానికి విరుద్ధమవుతుంది. విధిగా వేరే అర్ధం కోసం వెతుక్కోవలసిన
అవసరం ఉంది.

> మధ్యలో "వెలుతురు దుప్పటీ", "వెలుతురు దొరక్క" అన్న మాటలు
> లేవనుకోండి, మీరన్నట్లే "నేను చావనన్నా చస్తానుగానీ మీతో రాజీ పడను"
> అని అన్నట్లుగా అనుకోవచ్చు. కానీ, మనకు చివరి పంక్తికొచ్చే మార్గంలో ఈ
> "వెలుతురు" ముళ్ళబాట ఉందే?

అది ముళ్ళబాట కాదు, రేవతీదేవి ప్రతిభా పాటవం -- మామూలు మాటలతో రెండు
విభిన్న పద బంధాలని సృష్టించింది. "వెలుతురు దొరక్క" అనేది మనం
మామూలుగా వాడే అర్థంలోది -- నిజాయితీ వెలుగు చూడటం లేదనే వేదన.

"వెలుతురు దుప్పటి కప్పి మరో పగలు" అనేది మనం సాధారణంగా వాడేదానికి
చాలా "వ్యత్యాసం". మరి ఈ కవితలోని వ్యక్తి సామాన్యమైనది గాదు.
("అదృష్టవంతులు మీరు / వెలుగుని ప్రేమిస్తారు.") ఒక విధంగా ఈమె పగలుని
నిరసిస్తోంది. ఎందుకంటే, అది నిజాన్ని దాచి మభ్య పెడుతుంది. ఆధునిక స్త్రీ
పగలు బయటకి వెళ్ళి ఉద్యోగం చేస్తూ కొంత వరకు ఆడా, మగా భేదాలని
విస్మరించవచ్చు. కాని రాత్రి ఇంటి కొచ్చేటప్పటికి నిజం తెలుస్తుంది. ఈ
పోరాటం, ఈ అంతర్మధనం మళ్ళీ మొదలవుతాయి.

అలా పోరాడుతూ వేదన తారాస్థాయికి చేరుకున్న ఒక రాత్రిని ఊహించుకోండి. తన
నిజాయితీ వెలుగు చూడటం లేదు. రాత్రి నిలిచిపోయింది. అంపశయ్య, ఈతముళ్ళ
నెత్తురు వలన కలుగుతున్న బాధ మనసులో ఉంచుకోవాలి.

ఉన్నవి రెండే మర్గాలు: రాజీపడటం లేదా గతించిపోవడం. ఇక్కడ మూడో మార్గం
లేదని మీరు గ్రహించాలి -- ఎందుకంటే రాత్రి నిలిచిపోయింది. (ఇలాంటి
సన్నివేశం అసహజం, అసలిలా ఎందుకు సృష్టించాలి అంటే -- అవన్నీ వేరే
వాదనలు. ఈ గీతం ఉంది. దానిని అర్థం చేసుకోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాం.)

అలా జరిగితే తను నిజాయితీగా గతించిపోతానుగాని రాజీమాత్రం పడనని ఏ
ఆర్భాటమూ లేకుండా క్లుప్తంగా అనేసింది. ఇది మీకు ఒక అబలని గుర్తు
తెప్పించిమ్ది. నాకు "అభిప్రాయాలకోసం బాధలు లకష్యపెట్టనివాళ్ళు"
గుర్తొచ్చారు.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> unnavi reMDE margAlu: rAjIpaDaTaM lEdA gatiMchipOvaDaM. ikkaDa mUDO
> mArgaM lEdani mIru grahiMchAli --

KHR గరూ!

మీ ఓర్పుకి మళ్ళీ ఒక సారి జేజేలు.

ఎవడ్రా వీడు! మొండి ఘటం లా వున్నాడు! పట్టు విడవని విక్రమార్కుడిలాగా,
కోట మీదకి విసిరిన ఉడుములాగా మంకు పట్టు పడుతున్నాడు అని మీరూ,
మిగిలిన ఓర్పుగా చదువుతున్న (కొద్దిమంది?) పాఠకులూ అనుకుంటున్నారేమో
తెలియదు. :-))

ఉన్నవి రెండే మార్గాలు కాదు. అనేకం ఉంటాయన్నదే నా వాదన. "శతకోటి
అపాయాలకు అనంతకోటి ఉపాయాలని" పెద్దలు చెప్పనే చెప్పారు కదా?

లోకం విశాలమైనది. ఒకటి జరుగక పోతే మరేదన్నా ఒకటి జరిగే
తీరుతుంది అనేటటువాంటి ఆలోచనా, దృక్పథమూ ఈ పద్యంలో లోపించడం
వల్లనే కదా నేను మనోవ్యాకులత ఊసెత్తి మొదట్నుంచీ మొత్తుకుంటున్నది. :-)

"ఎక్కడున్నావే గొంగళీ అంటే వేసిన చోటే వున్నానే కంబళీ" అన్నట్లు
సాగినట్లుంది నా వాదన! :-)

> ఇది మీకు ఒక అబలని గుర్తు తెప్పించిమ్ది. నాకు "అభిప్రాయాలకోసం
> బాధలు లకష్యపెట్టనివాళ్ళు" గుర్తొచ్చారు.

అదేలా వుంది. :-)

ఇదేదో ఉచ్చు ముడి అనుకుని తాడు లాగితే, పీటముడి అని తేలింది. :-)

తాడుని సాగదీసినకొద్దీ ముడి బిగుస్తోందే తప్ప ఊడట్లేదు. మీరూ నిద్ర
పోతున్నట్లేదు, ఈ సందేశాల మత్తులో పడి నేనూ సరిగ్గా నిద్రపోవట్లేదు.

జోగీ జోగీ రాసుకుంటే బూడిదరాలినట్టు ఈ వాదానికి ఉపయోగమున్నట్లూ
తెలియట్లేదు. నాతో బాటు మిమ్మల్ని కూడా కలుపుకున్నాని అపార్థం
చేసుకుంటారో ఏమో? :-))

ఏది ఎలా వున్నా, పైన మీరన్నమాట అక్షరాలా నిజం. "ఒకే వ్యక్తి
ఇరువురుకి వేర్వేరుగా కనిపించడం న్యాయమే కదా" అని చెప్పి విశ్రమిద్దాం.
ఏమంటారు?

It was great fun talking to you! Hope I didn't hurt you along the way
anywhere!

With best wishes

Satya

[Kameswara Rao]

'm#

> ఏది ఎలా వున్నా, పైన మీరన్నమాట అక్షరాలా నిజం. "ఒకే వ్యక్తి
> ఇరువురుకి వేర్వేరుగా కనిపించడం న్యాయమే కదా" అని చెప్పి
విశ్రమిద్దాం.
> ఏమంటారు?

నా చిన్నతనంలో ఒక్కణ్ణీ ఏ చెరువుగట్టు మీదైనా కూచున్నప్పుడు, ఓ
ఆటాడుకునేవాణ్ణి. ఒక రాయితీసి చెర్లో విసరడం. నీళ్ళలో వచ్చే అలలని
చూస్తూ ఆనందించడం. అలలు ఆగిపోతాయనగా మళ్ళా మరొక రాయి తీసి
విసరడం.
ఇంకా ఆ ఆకతాయితనం పోలేదులా ఉంది! సత్య గారు తమ విరమణ
ప్రకటించగానే, ఎక్కడీ చర్చ ముగిసిపోతుందో అని, ఇదిగో ఈ మైలు రాయ
విసురుతున్నాను (రచ్చ"బండ"కి చెర్వుతో పోలికేమిటని కసురుకోకండి:-).

"ఈ రాత్రి" లో కనిపించేది 'మనస్స్థైర్యమాధ్్నోవ్యాకులతాధ్న్నది
ప్రశ్న. మనోవ్యాకులతే అని నాకనిపించింది. ఈ కవితలోని "నేను", తన
ఆశయాలకోసం, ఆదర్శాలకోసం ప్రాణత్యాగానికి కూడా సిద్ధ పడింది అన్నది
KHRగారి భావం. అయితే ఆ ఆదర్శాలకోసం పోరటం జరిపినట్టుగా
కవితలో ఏ సూచనా లేదు. "రాజీ పడలేకపోవడం" పోరాటాన్ని కాన్ని
ప్రతిఘటనని కానీ సూచించలేదు. అట్లా ప్రతిఘటించకుండా ప్రాణం
తీసుకోవడం నిర్బలత్వాన్నే సూచిస్తుంది. కవిత అంతా కూడా రాజీపడకలేక
పోవడంవల్ల కల్గిన మనో వేదనే తప్ప మరొకటి కనిపించదు.
ప్రతిఘటనని సూచించే వాక్యాలేవి నాకు కనిపించలేదు. అలాంటి
సూచనలేవైనా ఉంటే ఆ కవితలోని వ్యక్తి వీరమరణాన్ని
అహ్వానిస్తోందనుకోవచ్చు.
అయితే మనోవేదనఈ, వ్యాకులతనీ చూపించినంత మాత్రాన అది మంచి కవిత
కాదని కొట్టిపారెయ్యకూడదు. మరణమే పరిష్కారంగా చూపిందని గర్హించా
కూడదు. అలా అనుకుంటే మనకున్న ద్ఃఖాంత కావ్యాలన్నిటినీ,
కవితలన్నిటినీ కొట్టిపారెయ్యాల్సి వస్తుంది, కొందరు ప్రాచీన
ఆలంకారికులు చేసినట్లుగా. నా దృష్టిలో, కవి తను చెప్పదల్చుకొన్న
విషయం, లేద వ్యక్తీకరించాలనుకున్న అనుభూతి కవితలో పాఠకుడికి
అందించగలిగితే, అది మంచి కవితే. చెప్పే విషయంతో ఆ పాఠకుడు
ఆంగీకరించడం, కాకపోవడం వేరే విషయం.
కానీ, ఈ కవితలో సత్యగారు చెప్పినట్లు "వెలుతురు దొరక్క"పోవడం కొంత
గందరగోళాన్ని సృష్టిస్తోంది.
=======

"మామూలు మాటలతో రెండు విభిన్న పద బంధాలని
సృష్టించింది. "వెలుతురు దొరక్క" అనేది మనం మామూలుగా వాడే
అర్థంలోది -- నిజాయితీ వెలుగు చూడటం లేదనే వేదన. "వెలుతురు

దుప్పటి కప్పి మరో పగలు" అనేది మనం సాధారణంగా వాడేదానికి
చాలా "వ్యత్యాసం".
========
అని KHRగారి సమర్థన. ఇలా రెండు వెర్వేరు అర్థాలలో "వెలుతురు"
పదాన్ని వాడడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనమేమిటో అంతుచిక్కటంలేదు,
పాఠకుడిని తికమక పెట్టడం తప్ప. పైగా "నిజాయితీ నగ్నంగా,
స్నిగ్ధంగా ఉండిపోతే", తను "గతించి గడచిపోతా"నంటోంది. అంటే
నిజాయితీ నగ్నంగా ఉండాలనా కప్పబడాలనా ఏమిటి తన కోరిక?

"ఒక విధంగా ఈమె పగలుని నిరసిస్తోంది. ఎందుకంటే, అది నిజాన్ని దాచి

మభ్య పెడుతుంది." అని KHRగారే అన్నారు. మరి పగలురాకుండా, రాత్రి
నిలిచిపోతే ఆమెకెందుకంత బాధ?

ఏమైనా, KHRగారన్నట్టు, ఈ కవితలో అన్నీ మామోలు మాటలే అయినా,
అందులోని భావం అర్థంకావట్లేదు!

కామేశ్వర రావు.
(తిరిగి నా మీదే నీళ్ళుతుళ్ళేంత పెద్ద రాయి విసర్లేదు కదా?:-)

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

AIDS in India: A "lurking bomb." Click and help stop AIDS now.
http://us.click.yahoo.com/VpTY2A/lzNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Hemantha Kumar]

Y~YYQXQ~@#కొన్ని రచ్చబండలు చెరువుల దగ్గరగా కూడా ఉంటాయండోయ్.

నా ఊసుబోకా,
మి
హేమంత కుమారూ

Kameswara Rao <kame...@yahoo.com> wrote:
<స్నిప్>

సత్య గారు తమ విరమణ ప్రకటించగానే, ఎక్కడీ చర్చ ముగిసిపోతుందో అని, ఇదిగో ఈ మైలు రాయ
విసురుతున్నాను (రచ్చ"బండ"కి చెర్వుతో పోలికేమిటని కసురుకోకండి:-).

------------------------ అహూ! ఘ్రౌప్స్ శ్పొన్సొర్ ---------------------->
ఘెత్ ఫస్త్ అచ్చెస్స్ తొ యౌర్ ఫవొరితె అహూ! ఘ్రౌప్స్. ంఅకె అహూ! యౌర్ హొమె పగె
హ్త్త్ప్://ఉస్.చ్లిచ్క్.యహూ.చొం/ద్పౄ5ఆ/వూఈళాఆ/య్ళ్శాఆ/4ర్ల్భ్/ట్ం
--------------------------------------------------------------------->

టొ ఫొస్త్ అ మెస్సగె, సెంద్ ఇత్ తొ: రచ్చబందయహూగ్రౌప్స్.చొం

[Hanuma Kodavalla]

> Kameswara Rao [kame...@yahoo.com] Friday, November 18, 2005 8:21 AM

> "రాజీ పడలేకపోవడం" పోరాటాన్ని కాన్ని ప్రతిఘటనని
> కానీ సూచించలేదు. అట్లా ప్రతిఘటించకుండా ప్రాణం
> తీసుకోవడం నిర్బలత్వాన్నే సూచిస్తుంది. కవిత అంతా కూడా
> రాజీపడకలేక పోవడంవల్ల కల్గిన మనో వేదనే తప్ప
> మరొకటి కనిపించదు. ప్రతిఘటనని సూచించే వాక్యాలేవి
> నాకు కనిపించలేదు. అలాంటి సూచనలేవైనా ఉంటే ఆ
> కవితలోని వ్యక్తి వీరమరణాన్ని అహ్వానిస్తోందనుకోవచ్చు.

"ఊహకీ వాస్తవానికీ \ క్రియకీ, కదలికకీ \ మధ్య వ్యవధిలో నీడలు
పడుతున్నయ్." -- చీకటి నీడలు, బైరాగి.

నిజాయితీగల మనుషుల్లో చెప్పేదానికీ, చేసేదానికీ మధ్య అగాధం ఉండదు. ఈ
కవితలోని వ్యక్తి నీతీ నిజాయితీగల మనిషని ఒప్పుకుంటే, తను జీవితంలో
రాజీపడలేదని, అది వట్టి భావన మాత్రమే కాదని ఒప్పుకుంటాం.

ఇదేదో సత్య గారు అనుకున్నట్లు నలుగురు మనుషులుతో వచ్చిన పేచీ కాదు.
మానవజాతితో, అంటే అమలులో వున్న న్యాయంతో విభేదించటం. ఈ
రాజీపడకపోవటమే ప్రతిఘటన. రాజీపడకుండా జీవించటమే పోరాటం.

Bruno చేసిమ్దల్లా రాజీపడకపోవడమే, ఆహుతయిందాకా! అదే పరిస్థితుల్లో,
Galieo తనలో తను "And yet ... it moves" అని గొణుక్కున్నా, రాజీ పడి
బతికిపోయాడు. (ఎవరి వల్ల మనకు ఎక్కువ మేలు జరిగిందన్నది వేరే విషయం.)
ఎన్ని వందల సంవత్సరాలైనా, దీని గురించి ఎందుకు మాట్లాడుకుంటామంటే,
మానవజాతి అభివృద్ధి ఈ రాజీపడకపోవటం అనే దానిమీద ఆధారపడి ఉంది
గనక.

ఇంత చిన్న తెలుగు కవితకి అంత గొప్ప శాస్త్రవేత్తలు, చరిత్రాత్మకమైన
వాళ్ళతో సంబంధం కల్పించడం గోరంతను కొండంత చెయ్యడం అంటే, ఎవరి
జీవితాలకి దగ్గరగా ఉన్నవి వాళ్ళు ఆపాదించుకోవచ్చు. ఓ తెలుగు యువతి, కట్నం
కోరేవాణ్ణి పెళ్ళి చేసుకోను అంటే, అదొక విధంగా అమలులో ఉన్న "న్యాయానికి" రాజీ
పడకపోవటం. ఆ తీర్మానానికి కట్టుబడి ఉండటమే మనోధైర్యం; వేరే ఏమీ
చెయ్యనవసరం లేదు. దాని మూలంగా కలిగే కష్టాలనీ, మనోవేదననీ మనం
ఉహించుకోవచ్చు; లొంగనంత కాలం ఆమె ధిక్కారమే ప్రతిఘటన, పోరాటం.

ఆ మాటకిగల ప్రాధాన్యాన్ని గుర్తించి, ఆమె ఆలోచనకీ ఆచరణకీ మధ్య నీడ
లేదని గ్రహిస్తే గాని, ఈ కవితని అర్థం చేసుకోలేము. గుర్తిస్తే, కవితలోని
మిగిలిన కష్టాలకి ఏదో ఒక సరయిన దారి దొరుకుతుంది.

> ఇలా రెండు వెర్వేరు అర్థాలలో "వెలుతురు" పదాన్ని
> వాడడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనమేమిటో అంతుచిక్కటంలేదు,
> పాఠకుడిని తికమక పెట్టడం తప్ప.

ఇది శిల్పానికి సంబంధించిన సమస్య. ప్రపంచం నిజాన్ని వెలుతురనే
దుప్పటితో కప్పి పుచ్చి సాగిపోతుంది. తన నిజాయితీకి మాత్రం వెలుగు దొరకడం
లేదు. దీనిని ఒక విరోధభావన (paradox)గా, సత్యాన్ని ఆవిష్కరించడనికి
కవులు వాడే విధానంగా అర్ధం చేసుకున్నాను. ఇది గొప్పకవులు వాడుకునే
పరికరం అని విన్నాను:

Death be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadfull, for, thou art not so,
For, those, whom thou think'st, thou dost overthrow,
Die not, poore death, nor yet canst thou kill me.
..
One short sleepe past, wee wake eternally,
And death shall be no more; death, thou shalt die.
-- "Death Be Not Proud" by John Donne


(దీనిని అర్థం చేసుకోడానిక్కూడా, జనం ఇప్పటికీ తన్నుకు చస్తున్నారని
విన్నాను. నేనీయన కవిత్వం వేరే ఏమీ చదవలేదు. పరోక్షంగా ఈయన్ని నాకు
పరిచయం చేసినందుకు, లైలా గారికి కృతజ్ఞతలు.:-))

> ఏమైనా, KHRగారన్నట్టు, ఈ కవితలో అన్నీ మామోలు మాటలే అయినా,
> అందులోని భావం అర్థంకావట్లేదు!

చాలా కాలంగా, చావల బంగారమ్మ రాసిన కవిత "ఆ కొండ" ని అర్ధం
చేసుకోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా. ఉన్నవన్నీ మామూలు మాటలే అయినా భావం పూర్తిగా
తెలియలేదు. కాని ఎప్పటికయినా తెలుస్తుందని తెలుసు.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Hanuma Kodavalla]

> Satyanarayana Pamarty [pam...@hotmail.com] Friday, November 18, 2005 2:52
AM

> మీ ఓర్పుకి మళ్ళీ ఒక సారి జేజేలు.

> Hope I didn't hurt you along the way anywhere!

Satya gAru,

Patience is my only virtue. :-)

You couldn't have hurt me. I learnt something along the way. Thank you.

Kodavalla Hanumantha Rao

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, SrI Kameswara Rao gAru wrote:

ఓపికతో అందించిన విశ్లేషణకు కృతజ్ఞతలు.

> ఏమైనా, KHRగారన్నట్టు, ఈ కవితలో అన్నీ మామోలు మాటలే అయినా,
> అందులోని భావం అర్థంకావట్లేదు!

This reminded me of an anecdote. Did I say anecdote?! My keyboard
is not typing the colon, dash and right parenthesis correctly, so
please insert them wherever you find it appropriate.

In a museum depicting modern art works, there was an exquisitely
framed picture whose painter was admired for using simple and few
colors to paint astounding imagery. People were gazing at the
painting which was admired for its simplicity and usage of minimum
colors. Actually, if it can even be called as using colors, this
painting contained just one color- white! The entire painting was
just spotlessly white, with a title "Grazing Cows"!

Having read rave reviews about this painting, people came to see it
in hordes. And a kid among the crowd, not able to figure what the
hoopla is all about, whose questions had already exhausted his/her
parents, was led to the painter that created it. And the kid
interrupted the reverie of the painter who was staring into sky
to come up with his next astounding painting, by asking:
"It says 'Grazing cows'- where is the grass"?
The painter replied: "Cows ate it".
Kid asks: "Then, where are the cows?"
Painter tells: "They went home"

కథ కంచికి, మనం ఇంటికి

Regards
-Srinivas

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Kameswara Rao" <kamesh_b@y...>
wrote:

> "I rAtri" lO kanipiMcEdi 'manassthairyamA', 'manOvyAkulatA' annadi
> praSna. manOvyAkulatE ani nAkanipiMciMdi.


What I see in the poem is suffering, conflict, and at the end there
is resolve.
( It is only a statement of resolve. Does not mean the action is
carried out. The poem does not tell us that.)

> ASayAlakOsaM, AdarSAlakOsaM prANatyAgAniki kUDA siddha paDiMdi
annadi > ఖృgAri bhAvaM.

There are no ఆశయాలు , ఆదర్శలు in this poem. None.


>aTlA pratighaTiMcakuMDA prANaM > tIsukOvaDaM
>nirbalatwAnnEsUcistuMdi. kavita aMtA kUDA rAjIpaDakalEka
> pOvaDaMvalla kalgina manO vEdanE tappa marokaTi kanipiMcadu.


We have no idea of the situation the person is dealing with in this
poem. However, suicide or contemplation of it, is not necessarily an
indication of cowardice, nor heroism.

There are situations where an individual human spirit rebels to
accept a life, that is dished out for him. A fellow man may be
willing to accept similar situation with some or no struggle. The
problem or conflict may have nothing to do with society. It can
simply be one man's problem and his personal choice how to deal with
it.
May not be an exact analogy but think of Hemingway. He is a man who
lived his life certain way he liked to live it. He liked fishing,
sailing, women, war, writing etc. When his health started failing he
hoped initially. but after a while truth sinks in. He is ill. He is
old. He will not be able to live the way he likes anymore. And he
took his life. Society or a fellow man has nothing to do with his
death. Is he a hero or a coward ? To me neither. He is some one who
steers his life in the direction he wants, as much as he can. He is
a decision making human being. And one who sticks with it. That is
all.

> kAnI, I kavitalO satyagAru ceppinaTlu "veluturu dorakka"pOvaDaM
koMta
> gaMdaragOLAnni sRshTistOMdi.

Weren't we O.K. with the 'blood running in nerves, instead of veins
and arteries,' in this poem :-)
What is the problem with a little inversion of day light becoming a
blanket of false hope and night showing the real stark naked truth?

regards
lyla.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, Lyla gAru <lylayfl@a...> wrote:
>
> We have no idea of the situation the person is dealing with in this
> poem. However, suicide or contemplation of it, is not necessarily
> an indication of cowardice, nor heroism.

Lyla gAru,

If suicide or contemplation of it is not necessarily an indication
of cowardice, what would be a good example of cowardice?

I ask this not to win a point in debate, but with little anguish,
having had the unique opportunity of our times to witness so many
suicides in so short a time, particularly from farmers' families.

> There are situations where an individual human spirit rebels to
> accept a life, that is dished out for him. A fellow man may be
> willing to accept similar situation with some or no struggle. The
> problem or conflict may have nothing to do with society. It can
> simply be one man's problem and his personal choice how to deal
> with it.

Sure- every possible action without any exception whatsoever can
be justified as one's personal choice how to deal with it! Isn't it?

May be this criticism to belittle the poem as utter show of
pathetic cowardice is also an individual's personal choice,
in as much as attempt(s) to refute it! What gives?

Regards
-Srinivas

[Kameswara Rao]

> What I see in the poem is suffering, conflict, and at the end there
> is resolve.
> ( It is only a statement of resolve. Does not mean the action is
> carried out. The poem does not tell us that.)

The suffering or conflict seems to be of more mental than physical,
which in telugu is "manOvyAkulata or manO vEdana".
Yes there is a resolve and determination at the end.

> > ఆశయాలకోసం, ఆదర్శాలకోసం ప్రాణత్యాగానికి కూడా సిద్ధ పడింది
> అన్నది > KHRగారి భావం.
>

> There are no ఆశయాలు , ఆదర్శలు in this poem. None.

I don't remember if Sri KHR used the words ఆశయాలు, ఆదర్శాలు but
certainly used the word విలువలు in his essay.

> We have no idea of the situation the person is dealing with in this
> poem. However, suicide or contemplation of it, is not necessarily
an
> indication of cowardice, nor heroism.

Suicide in general is considered to be an act of cowardice. Since
there was no evidence of a prior తిరుగుబాటు or పోరాటం, it can
indicate cowardice. Certainly there is no heriosm in it.

> death. Is he a hero or a coward ? To me neither. He is some one
who
> steers his life in the direction he wants, as much as he can. He is
> a decision making human being. And one who sticks with it. That is
> all.

I guess this is a different topic altogether. Since we have a partial
agreement (that he is not a hero), I would leave it that way. Yes, in
the rEvatI dEvi's poem also, one can argue that it does not reflect
పిరికితనం. But పిరికితనం is different from నిర్బలత్వం.

> Weren't we O.K. with the 'blood running in nerves, instead of
veins
> and arteries,' in this poem :-)
> What is the problem with a little inversion of day light becoming a
> blanket of false hope and night showing the real stark naked truth?

The problem is not with day light representing blanket of false hope.
The problem is with the sentence
"veluturu dorakka nijAyitI nagnaMgA snigdhaMgA uMDipOtE
A rAtri gaDavakuMDA nilicipOtE
nEnE gatiMcipOtAnu nijAyitIgA"

She compared light with a blanket of false hope, then why does she
want it so much? Does it mean that she is unable to bear the truth
and actually wants the false hope to stay?
This is the contradiction or ambiguity that remained as a question to
me. Surely there could be an answer for it which is what I am trying
to get. Infact, the interpretation that I had given in couple of
mails earlier seems to give a plausible answer.

All this said, when I read the poem, I felt a kind of shiver within
me, which itself indicates that it is a good poem (to me atleast!),
irrespective of what the inner meaning it has (రసో వై సః)!

regards,
Kameswara Rao.

[Hanuma Kodavalla]

> Srinivas Nagulapalli [srini...@yahoo.com] Saturday, November 19, 2005
7:01 AM

> painting which was admired for its simplicity and usage of minimum

> colors. And a kid ... interrupted the reverie of the painter ...


SN గారు దీనిని వారిపై విమర్శగా తీసుకోవద్దని మనవి.

నాకు చిత్రకళలో గల "ప్రావీణ్యాన్ని" బట్టి నేనా పిల్లవాడి పరిస్థితి అర్ధం
చేసుకోగలను. మా ఆవిడ అప్పుడప్పుడు కుంచెలతో కుస్తీ చేస్తుంది. ఏమిటీ
పిచ్చిగీతలు అనకుండా రాజీ పడుతుంటాను. ఎప్పుడూ ఉండే పనే గదా, ఊళ్ళో కళా
ప్రదర్శన జరుగుతోంది, పద అని లాక్కెళ్తుంది.

అక్కడ ఉన్న బొమ్మలు చూస్తే, చిన్నప్పుడు మన క్యాలెండరు బొమ్మలే ఎంతో
బాగుండేవి అనుకుంటూ తిరుగుతుంటాను. అంతలో ఒక బొమ్మ నిలేస్తుంది -- ఎద్దూ,
గుర్రం ఇంకా ఏవేవో తలా తోకా లేని వస్తువులతో రంగులేమీ లేకుండా. ఏమిటీ
రసాభాస అనుకుంటాను. అంతలో సంజీవదేవో, చలసాని ప్రసాదరావో రాసినది
మదిలో మెదిలి, ఓ దీపం వెలుగుతుంది:

"ఇంత శొషిల్లునేలొ నా హృదయపుటము
వణుకు నేటికో నా అస్థిపంజరమ్ము!"

తలవంచుకొని వెళ్ళిపోతాను. వినమ్రంగా!

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[Hanuma Kodavalla]

> Srinivas Nagulapalli [srini...@yahoo.com] Saturday, November 19, 2005

4:28 PM


> ఈ కవిత రాసిన వ్యక్తికి నీతి, నిజాయితీలు కలవా అనే ఊసెత్తడం గాని,
> అవి ఉన్నాయని నిర్ధారించి ఒప్పుకోవడాలు గాని, ఈ కవితను అర్థం
> చేసుకోవడానికి ఏ రకంగా అవసరం, ప్రస్తుతం, సహాయం అని
> అడుగుతాను..."పిచ్చి కవితల పోటి"...

"ఈ కవితలోని వ్యక్తి" అన్నాను గాని "ఈ కవిత రాసిన వ్యక్తి" అనలేదు. నిజాయితీ
ప్రస్తావన వేరేచోట ఉండటమే గాకుండా, "నేనే గతించి గడిచిపోతాను
నిజాయితీగా" అనే ప్రకటనతో కవిత ముగుస్తుంది. అలాంటి ముగింపు మాటకి చాలా
ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి.

నాకసలు రేవతీదేవి జీవితం గురించి ఏం తెలుసు? నేను సంజీవదేవ్ మాటలు
గుర్తుంచుకొని, ఆవిడ జీవితాన్ని దృష్టిలోకి రానీయకుండానే రాస్తున్నాను. అలా
కాదని సహేతుకంగా చూపిస్తే, సరిదిద్దుకుంటాను.

(మీరు కవులు, మీకు నేను చెప్పదగ్గవాణ్ణి కాకపోయినా సాహసిస్తున్నా. కవితలని
ఘాటుగా విమర్శించవచ్చు, "పిచ్చి కవితల"నే హీన పదాలు వాడకుండా.)

> కాదు! ఉత్త రాజీపడకపోవడం ఏ చిన్న పిల్లాడూ, తుంటరి కుర్రాడు
> కూడా ఇట్టే చేసెయ్యగలడు.

అవును! అందువలన వాడికి వీపుకింద అంపశయ్య పరుచుకున్నట్లు, నరాలలో ఈత
ముళ్ళ నెత్తురు ప్రవహిస్తున్నట్లు గూడా ఉంటుంది.

> దీనికీ ఆ కవితకీ అసలు సంబంధం అంటూ ఏమిటి? ఇదేమో ఏది వాంఛనీయము
> కాదో స్పష్టంగా ఉన్న విషయం. మరి కవితలో ఏమిటండీ ఆ వ్యక్తికి
> వాంఛనీయం కానిది? పదాల దుప్పిట్లో అర్థాలను నలిపివేయడమేనా ఈ
> తంతు అంతా?

నాకు అర్థమైనంతవరకు ఈ కవిత పితృస్వామ్య వ్యవస్థ పై తిరుగుబాటు. అది
అర్ధం చేసుకోడానికి దానికి సంబంధించిన దురాచారాన్ని ఒక ఉదాహరణగా
ఇచ్చాను. అది నేనిచ్చుకున్న అర్ధానికి సందర్భోచితంగానే ఉంది. నేనిచ్చిన
అర్ధం తప్పు అంటే, అది వేరే విషయం. కవితలో వాంఛనీయమైనదేదో మీరే
ఊహించుకోవాలి -- ముందా కవిత ఏమిటో అర్థం చేసుకుంటే.

"Not compromising with Man or God" (note the capitals) -- అన్నవి చాలా
పెద్ద మాటలు. నేనిచ్చిన అర్ధం సరయినది కాకపోవచ్చు. కాని వేరే అర్ధం
ఏదైనా ఆ మాటల తీవ్రతకి అనుగుణంగా ఉండాలి.

ఇదంతా నేను చేస్తున్న తంతు అని మీరు విమర్శిస్తే, విని ఊరుకుంటాను.

> పట్టాలు తప్పిన రైలు మాదిరి సాగుతున్నది ఈ విశ్లేషణ. అసలు
> ఈ "ఆలోచనలను, ఆచరణలను" గుర్తించడేమిటి ఒక కవితను అర్థం
> చేసుకోవడానికి? కవిత ఇచ్చిన సామగ్రి చాలదూ దానిని అర్థం
> చేసుకోవడానికి?

కామేశ్వరరావు గారు రాజీపడకపోవటం ప్రతిఘటనని సూచించదు అన్నారు. అంటే
దానిని కేవలం ఒక భావనగా తీసుకోవలసి వస్తుంది. వర్ణించిన బాధలన్నీ
కేవలం ఊహకి సంబంధించినవయిపోయి పటుత్వం తగ్గిపోతుంది. అలా కాదు,
ఆలోచనని ఆచరణలో పెట్టడం వలన జరిగిన సంఘర్షణ ఈ కవిత అన్నది
నా వాదన. ఆ సందర్భంలో ఆ మాటలని వాడాను.

పట్టాలు తప్పిన రైల్లో నుంచి ప్రయాణీకులు ఎందుకు దిగడంలేదో వాళ్ళనే
అడగండి.

>> ... చావల బంగారమ్మ రాసిన కవిత "ఆ కొండ" ... భావం

>> పూర్తిగా తెలియలేదు. కాని ఎప్పటికయినా తెలుస్తుందని తెలుసు.

> ఎప్పటికయినా తెలుస్తుందని ఎలా తెలిసింది?

ఇది rhetorical ప్రశ్నగా అనిపించినా సమాధానం చెబుతాను.

నా దృష్టిలో కవిత ఎప్పుడూ మూల పదార్ధం మాత్రమే. దానికి మన జ్ఞానం, ఊహ,
జీవితానుభవం జోడించుకుంటేనే పూర్తిగా జీర్ణం అయేది. ఒక్కొక్కప్పుడు అదీ
సరిపోదు. ఏ విమర్శకుడో మనకి కాస్తంత సాయం చెయ్యాలి. బంగారమ్మ కవితలు
వైతాళికులులో ఉన్నా, నన్నంతగా ఆకట్టుకోలేదు, నేనంతగా పట్టించుకోలేదు.
Hibiscus చదివింతర్వాత, "నీడ" చాలవరకు అర్థమయింది. "ఆ కొండ"
మొదట చదివినప్పుడు అర్ధం కాలేదు. పది సార్లు చదివితే సగం
అర్ధమయింది. ఇంకొన్నాళ్ళకి మిగిలినదీ బోధపడుతుందని ఆశ, నా ప్రయత్నం
వలనా, విజ్ఞుల సాయం వలనా.

[Hanuma Kodavalla]

I wrote:

> నా దృష్టిలో కవిత ఎప్పుడూ మూల పదార్ధం మాత్రమే. దానికి మన జ్ఞానం,
> ఊహ, జీవితానుభవం జోడించుకుంటేనే పూర్తిగా జీర్ణం అయేది.

నా దృష్టిలో కవిత ఎప్పుడూ ముడి సరుకు మాత్రమే. దానికి మన జ్ఞానం,
ఊహ, జీవితానుభవం జోడించుకుంటేనే అది పూర్తిగా రాణించేది అని చదువుకోండి.

తెలుగు అలవాటు లేకపోవడాన పడే అగచాట్లు ఇవి. సరయిన పదం వెంటనే రాదు.
నిద్రలోనో, వేరే పనిలోనో ఉన్నపుడు తడుతుంది.

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:
>

> ఈ కవితలోని వ్యక్తి నీతీ నిజాయితీగల మనిషని ఒప్పుకుంటే, తను
> జీవితంలో రాజీపడలేదని, అది వట్టి భావన మాత్రమే కాదని
> ఒప్పుకుంటాం.

నీతి, నిజాయితీ అని చాలా పెద్ద మాటలు వాడారు.

ఈ కవిత రాసిన వ్యక్తికి నీతి, నిజాయితీలు కలవా అనే ఊసెత్తడం గాని,
అవి ఉన్నాయని నిర్ధారించి ఒప్పుకోవడాలు గాని, ఈ కవితను అర్థం
చేసుకోవడానికి ఏ రకంగా అవసరం, ప్రస్తుతం, సహాయం అని
అడుగుతాను.

అసలు ఈ కవిత సదరు రేవతీ దేవి గారు రాసింది కాదు, వారే
శ్రీ వేంకటేశ్వర విశ్వవిద్యాలయంలో సరదాగా 'పిచ్చి కవితల పోటీ
ఒకటి నిర్వహించి, దానిలో ఎంపికజేసిన దానిని వారి పేర సరదాగానో,
సకారణంగానో అచ్చేసుకున్నారనో (రాసుకున్నారనో), రేపు పరిశోధకులు
మనకు సెలవిస్తే, ఏమైపోతాయి ఈ ప్రశంస, పొగడ్తలన్నీనూ?

> Galieo తనలో తను "And yet ... it moves" అని గొణుక్కున్నా, రాజీ
> పడి బతికిపోయాడు. (ఎవరి వల్ల మనకు ఎక్కువ మేలు జరిగిందన్నది
> వేరే విషయం.) ఎన్ని వందల సంవత్సరాలైనా, దీని గురించి ఎందుకు
> మాట్లాడుకుంటామంటే, మానవజాతి అభివృద్ధి ఈ రాజీపడకపోవటం అనే
> దానిమీద ఆధారపడి ఉంది గనక.
> ఇంత చిన్న తెలుగు కవితకి అంత గొప్ప శాస్త్రవేత్తలు,
> చరిత్రాత్మకమైన వాళ్ళతో సంబంధం కల్పించడం గోరంతను
> కొండంత చెయ్యడం అంటే, ఎవరి జీవితాలకి దగ్గరగా ఉన్నవి వాళ్ళు
> ఆపాదించుకోవచ్చు.

కాదు! ఉత్త రాజీపడకపోవడం ఏ చిన్న పిల్లాడూ, తుంటరి కుర్రాడు

కూడా ఇట్టే చేసెయ్యగలడు. నిష్కర్షగా, నిర్విరామంగా నీరుగారిపోని
నిర్భయత్వంతో, చేసిన సత్యాణ్వేషణలు, సత్యాచరణలే మానవజాతి
చరిత్రలో మకుటాయమానమైన ఫలితాలను లిఖించింది.

> ఓ తెలుగు యువతి, కట్నం కోరేవాణ్ణి పెళ్ళి చేసుకోను అంటే, అదొక
> విధంగా అమలులో ఉన్న "న్యాయానికి" రాజీ పడకపోవటం. ఆ తీర్మానానికి
> కట్టుబడి ఉండటమే మనోధైర్యం; వేరే ఏమీ చెయ్యనవసరం లేదు.
> దాని మూలంగా కలిగే కష్టాలనీ, మనోవేదననీ మనం ఉహించుకోవచ్చు;
> లొంగనంత కాలం ఆమె ధిక్కారమే ప్రతిఘటన, పోరాటం.

దీనికీ ఆ కవితకీ అసలు సంబంధం అంటూ ఏమిటి? ఇదేమో ఏది వాంఛనీయము
కాదో స్పష్టంగా ఉన్న విషయం. మరి కవితలో ఏమిటండీ ఆ వ్యక్తికి
వాంఛనీయం కానిది? పదాల దుప్పిట్లో అర్థాలను నలిపివేయడమేనా ఈ
తంతు అంతా?

> ఆ మాటకిగల ప్రాధాన్యాన్ని గుర్తించి, ఆమె ఆలోచనకీ ఆచరణకీ
> మధ్య నీడ లేదని గ్రహిస్తే గాని, ఈ కవితని అర్థం చేసుకోలేము.
> గుర్తిస్తే, కవితలోని మిగిలిన కష్టాలకి ఏదో ఒక సరయిన దారి
> దొరుకుతుంది.

పట్టాలు తప్పిన రైలు మాదిరి సాగుతున్నది ఈ విశ్లేషణ. అసలు
ఈ "ఆలోచనలను, ఆచరణలను" గుర్తించడేమిటి ఒక కవితను అర్థం

చేసుకోవడానికి? కవిత ఇచ్చిన సామగ్రి చాలదూ దానిని అర్థం
చేసుకోవడానికి?

> చాలా కాలంగా, చావల బంగారమ్మ రాసిన కవిత "ఆ కొండ" ని అర్ధం
> చేసుకోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా. ఉన్నవన్నీ మామూలు మాటలే అయినా భావం
> పూర్తిగా తెలియలేదు. కాని ఎప్పటికయినా తెలుస్తుందని తెలుసు.

ఎప్పటికయినా తెలుస్తుందని ఎలా తెలిసింది?

విధేయుడు
-Srinivas

[Satyanarayana Pamarty]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:

> Hibiscus చదివింతర్వాత, "నీడ" చాలవరకు అర్థమయింది. "ఆ కొండ"
> మొదట చదివినప్పుడు అర్ధం కాలేదు. పది సార్లు చదివితే సగం
> అర్ధమయింది.

KHR గారూ

సమయం చిక్కినప్పుడు "ఆ కొండ" ని "ఈ బండ" పైన ప్రవేశపెట్టగలరని
ఆశిస్తున్నాను.

"ఈ రాత్రి" తో గత నెలలో అన్ని రాత్రులూ శివరాత్రులయ్యాయి. "ఆ కొండ" తో
"శంకరగిరిమాన్యాలు" కూడా దర్శనమైతే బాగుంటుందేమో అని. :-))

Who knows? With that poem, instead of playing Don Quixote and the
Windmill, both of us can perhaps travel in the same boat! :-))

నమస్కారములతో

పామర్తి సత్యనారాయణ

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

AIDS in India: A "lurking bomb." Click and help stop AIDS now.
http://us.click.yahoo.com/VpTY2A/lzNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Viplav Reddy]

#ఈ రాత్రి గడిచి పగలు ఇంకా కానందుకు కొద్దిగా సంతోషమే,
పొద్దున్నే లేచి పడీ పడీ పదిహేను మైళ్ళు పరుగెత్తకుండా ఇట్లాగైనా
ఇంకొద్దిసేపు పడుకోవచ్చు, వచ్చే పగలు ఎట్లాగూ రాక మానదు.
నేనెత్తాల్సిన కావడి నా కోసమ్ ఎదురు చూస్తుందనే ఆలోచనే బాగుంది.

పప్పులు ఉడికిన మాట తెలియదు కాని, నా వంతు ఇక కానిస్తాను, ఇక
పగలుకు టైమయినట్టుంది.

I think sometimes readers show more enthusiasm, exuberance (there are
varieties here ranging from rationalized to irrational) than what the
writing itself has to offer. It may come from their own read of the
work, world or any in between. They might be passionate about it and
can write more about it than the original writer.

I conceded that What KHR offered as explanation in his essay for
దైవంతో రాజీ పడలేక పోయినందుకు is a possibility (from his side
or for others who are willing to see his way) & it is a powerful
explanation (does not mean that it is true though).

The more simpler explanation does exist. It is this I believe: god
wants him/her 'to live'. And the person in question here is not able
to come to an agreement with it. Her complaint is about ఈ రాత్రి --
this night has turned into a nightmare with burden that has become
unbearable.

He/she has a grievance with fellow humans and that has turned into a
nightmare. The decision to leave must have been reached already.
(he/she brought in నిజాయితీ into the fold to reason out of the
dilemma and also to support one's decision in the end.)

He/she has a grievance with god who wants her to live (according to
the poet) -- and this is much more than unbearable/nightmare.

but s/he is still making his/her case to leave with నిజాయితీ, in the
poets eyes.

Without that one's own decision, god will still be asking her to live.
And she can't do that. She is using the false pretense, in my
opinion, of నిజాయితీ. Her complaint began with 'the night' (one
night, any night) and it should have ended when that night -- she can
not be sure about another night --- మరో రాత్రి, మరో పగలు --
వెలుతురు దొరక్క -- she can not be playing నోస్ట్రడమస్ or
బ్రహ్మం గారు with కాలజ్ఞానం about it. That is where she is not
being rational.

The poem shows or comes close to what is happening with a person who
is making a decision, that is not rational.

The poem does have an appeal to many because I believe many people
come up on being irrational at one point or the other. It is just
another side to humans (thankfully it does not seem to dominate on the
rational side as often).

That's all I have,
-viplav-

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

1.2 million kids a year are victims of human trafficking. Stop slavery.
http://us.click.yahoo.com/WpTY2A/izNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Srinivas Nagulapalli]

[Request to moderators: Please delete my earlier version- I edited
in few places. Thanks - Srinivas]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Hanuma Kodavalla" <hanumak@h...>
wrote:
>

> "ఈ కవితలోని వ్యక్తి" అన్నాను గాని "ఈ కవిత రాసిన వ్యక్తి"
> అనలేదు. నిజాయితీ ప్రస్తావన వేరేచోట ఉండటమే గాకుండా, "నేనే
> గతించి గడిచిపోతాను నిజాయితీగా" అనే ప్రకటనతో కవిత
> ముగుస్తుంది. అలాంటి ముగింపు మాటకి చాలా ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి.

"నా వీపు కింద, నా నరాలలో, నేనే గతించి" అనీ ముమ్మార్లు
సొంత విషయంగా, సుస్పష్టంగా రాసిన తరువాత, 'కవితలోని
వ్యక్తికీ, 'కవిత రాసిన వ్యక్తికీ తేడా అంటూ ఏమీ లేదు.
ఇంత బలంగా చెప్పినతరువాత, 'కవితలోని వ్యక్తికీ, 'కవిత రాసిన
వ్యక్తికీ తేడా ఏర్పరచ ప్రయత్నించడం కవితను వదలి సొంత ఊహను
జొప్పించడమే అవుతుంది.

"నిజాయితీగా గడిచిపోతాను" అన్నదానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం వేరు,
వ్యక్తి నీతి నిజాయితీలను నిర్ధారించి ఒప్పుకోవడాలు వేరు. మొదటిది
కవితలోని అంశం, రెండవది కవితకు బయట ఉన్న అంశం. నేను
విమర్శించింది రెండవదానిని మాత్రమే.

> నాకసలు రేవతీదేవి జీవితం గురించి ఏం తెలుసు? నేను సంజీవదేవ్
> మాటలు గుర్తుంచుకొని, ఆవిడ జీవితాన్ని దృష్టిలోకి రానీయకుండానే
> రాస్తున్నాను. అలా కాదని సహేతుకంగా చూపిస్తే, సరిదిద్దుకుంటాను.

కవిత సూటిగా, గట్టిగా "నేనే, నా" అని చెప్పినా మీరు అది ఇంకెవరో
అన్నట్టు భావించి "కవితలోని వ్యక్తి" అని అంటుంటే, దీనిని వదలి
ఇంకేదో పెద్ద హేతువు కోసాం చూడడమే హేతుబద్ధంగా లేదు.

> (మీరు కవులు, మీకు నేను చెప్పదగ్గవాణ్ణి కాకపోయినా సాహసిస్తున్నా.
> కవితలని ఘాటుగా విమర్శించవచ్చు, "పిచ్చి కవితల"నే హీన
> పదాలు వాడకుండా.)

నేను కాదు మీరే దీనిని మొదటగా వాదిన విషయం, పిచ్చాసుపత్రి
ప్రస్తావన మరచిపోయినట్లున్నారు.

> నాకు అర్థమైనంతవరకు ఈ కవిత పితృస్వామ్య వ్యవస్థ పై
> తిరుగుబాటు.

అందులో "పితృస్వామ్య వ్యవస్థ" ఊసే లేదు.

> "Not compromising with Man or God" (note the capitals) -- అన్నవి
> చాలా పెద్ద మాటలు. నేనిచ్చిన అర్ధం సరయినది కాకపోవచ్చు. కాని
> వేరే అర్ధం ఏదైనా ఆ మాటల తీవ్రతకి అనుగుణంగా ఉండాలి.

పెద్ద మాటల చాటున పొంచి ఉన్న నిరాశ, నిర్వీర్యం, నిర్యాణ నిర్ణయం
ఎత్తి చూడడం అంత కష్టం కాదు.

My concluding thoughts:
**********************
Firstly, not compromising with God, who/which is not at all
imposed on any one- many are simply atheists, cannot be rationally
defended as cause for the conclusion of the poem-
contemplation of suicide.

Secondly, not compromising with man, is a contradiction in terms
as the writer himself/herself belongs to mankind. There is awful
lot that one can complain bitterly about mankind. But simply
saying one cannot compromise with man is a very vague statement
to cite or incite oneself for a radical conclusion of departing
from life.

I cannot support or admire contemplation of suicide, no matter
in what words and concepts it is attempted to conceal or deck
the idea with- particularly when there is no specific cause
specified that anyone can do anything about. And I strongly
believe, the impact of written word is significant, and
particularly in the prevailing context of spate of suicides, this
only gathers more poignance and relevance.

I have nothing more to add and this is my last post on this.

Regards
-Srinivas

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Fair play? Video games influencing politics. Click and talk back!
http://us.click.yahoo.com/u8TY5A/tzNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Srinivas Nagulapalli"
<srini_nagul@y...> wrote:

( in another thread)

> If suicide or contemplation of it is not necessarily an
indication> of cowardice, what would be a good example of cowardice?

Looks like by bringing up suicide, heroes and cowards; I put my
little neck in the noose. :-)

I am the silly goose
with my neck in the noose
be gentle, do not tighten
the rope much too close
for that may frighten
the sweet life-swan in me
to fly away, to never return.

End of poetry.

Do you really want me to talk about real world and real suicides? :(

To begin:
The one kind of suicide that disturbs me is the political అత్మాహుతి,
ప్రాణ త్యాగం variety. Like the one పొట్టి శ్రి ఋఅములు did to
get Andhra state.

Here, a person committed suicide by not eating and drinking for days
together. We are taught to look upon him as a hero. We are told he
is immortal and telugu people should be for ever indebted to him.
Why? Because he died for a cause.

So it seems the same act, the act of suicide -when a man commits for
others sake it is a grand, selfless act. But when a man commits
suicide for his own sake, it is a cowardly selfish act.
An interpretation of convenience, i would think.

Do i see cowardice in the kind of suicide I gave as an example? Yes.
I see the cowardice, selfishness and cruelty of people who accept
such suicide and call it a noble sacrifice. And then feel good about
themselves by honoring a dead man. Now that suicide was a
preventable suicide.

Why should any man die for another? Every man's life is as valuable
as the other's. It is a damn shame to die for people who would not
even come around and say "don't be foolish, you should not die for
us. You should live."

I see the perverse selfish attitude that links the suicide and
heroism alive and kicking in many cultures and countries to this
date.

Can people stop these kind of suicides.? Sure. Change the attitude.
Cut the link. Stop celebrating death. Stop writing poems on them.
Stop erecting statues for the dead. Stop turning the dead into
heroes.

Make it clear that no human sacrifices are needed or accepted
before the deities of honor and fame, in this modern age.

regards
lyla.

P.S: Got to go do some water colors. See you.:-)

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Fair play? Video games influencing politics. Click and talk back!
http://us.click.yahoo.com/u8TY5A/tzNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Kameswara Rao]

--- In racch...@yahoogroups.com, "lylayer" <lylayfl@a...> wrote:

> So it seems the same act, the act of suicide -when a man commits
for
> others sake it is a grand, selfless act. But when a man commits
> suicide for his own sake, it is a cowardly selfish act.
> An interpretation of convenience, i would think.

I think that is what the meanings of "selfless" and "selfish" are,
aren't they?

> I see the cowardice, selfishness and cruelty of people who accept
> such suicide and call it a noble sacrifice. And then feel good
about
> themselves by honoring a dead man. Now that suicide was a
> preventable suicide.

So do you see the cowardice and selfishness in the people who accept
such a suicide or do you see them in the person who actually commit
the act?

> I see the perverse selfish attitude that links the suicide and
> heroism alive and kicking in many cultures and countries to this

> Cut the link. Stop celebrating death. Stop writing poems on them.
> Stop erecting statues for the dead. Stop turning the dead into
> heroes.

Then, I guess atleast 50% of the people in the armed forces would
quit!

regards,
Kameswara Rao.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, Lyla gAru <lylayfl@a...> wrote:
>

> I am the silly goose
> with my neck in the noose
> be gentle, do not tighten
> the rope much too close
> for that may frighten
> the sweet life-swan in me
> to fly away, to never return.
>
> End of poetry.

I am sorry for the noose
wanting only to make it loose
that no words may ever frighten
even if they don't a day brighten
that no thoughts ever burden
the landscape of life's garden

> Why should any man die for another? Every man's life is as valuable
> as the other's. It is a damn shame to die for people who would not
> even come around and say "don't be foolish, you should not die for
> us. You should live."

I am not sure if I am recalling correctly, but it was
Sri Prakasam(?) I think, who publicly asked and pleaded
Sri Potti Sriramulu to give up the fast to serve people better.
Of course, it went unheeded goes without saying.

Regards
-Srinivas

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Hanuma Kodavalla]

> Srinivas Nagulapalli [srini...@yahoo.com] Monday, November 21, 2005
4:13 AM

> 'కవితలోని వ్యక్తికీ, 'కవిత రాసిన వ్యక్తికీ తేడా ఏర్పరచ
> ప్రయత్నించడం కవితను వదలి సొంత ఊహను జొప్పించడమే అవుతుంది.

పోయిన వారం కామేశ్వరరావు గారన్న "...ఈ దృష్టితో ఆలోచిస్తే రేవతీదేవి గారి
కవితల బట్టి ఆవిడ మనస్స్థితిని అంచనావెయ్యలేం, వెయ్యకూడదు." మాటలకి
కట్టుబడి వారికి సమాధానం ఇచ్చాను. కవితను వదల్లేదు గాని, సొంత ఊహను
జోడిమ్చక తప్పలేదు, నిఘంటువులన్నీ నిరుపయోగమయ్యాయి మరి.

> అందులో "పితృస్వామ్య వ్యవస్థ" ఊసే లేదు.

Blake రాసిన "The Tyger" లో Industrial Revolution ప్రస్తావనే లేదు.
కవిత్వమంతా సుమతీ శతకపు పద్యాల్లా ఉండాలని లేదు.

>> కవితలని ఘాటుగా విమర్శించవచ్చు, "పిచ్చి కవితల"నే హీన
>> పదాలు వాడకుండా.

> నేను కాదు మీరే దీనిని మొదటగా వాదిన విషయం, పిచ్చాసుపత్రి
> ప్రస్తావన మరచిపోయినట్లున్నారు.

పొరపాటు పడ్డారు. నేను దేనినీ అంత సులభంగా మరచిపోను. కానీ ఇది
మరచిపోవాలనుకునే విషయాల్లో ఒకటి: "ludicrous entertainment", "get a
life!" లాంటి వాటిని సాహిత్యవిమర్శలో చేర్చి, ఆవిడ "mental fortitude was
failing"... అన్న మాటలతో ఏకీభవించి, ఓ ప్రముఖ వైద్యుణ్ణి
నిర్ధారించమని కోరింది మీరు. నేను ఆసుపత్రి ప్రస్తావన తెస్తే అది మీ
అనుచిత వ్యాఖ్యానాలకి నా నిరసన మాత్రమే.

అయినా తప్పుచేస్తే మీరు నాకు బుద్ధి చెప్పాలి గాని వేరొకరి కవితలని పిచ్చి
కవితలుగా చిత్రీకరించడం గర్హనీయం.

సున్నిత మనసులు ఏ ఒక్కరి సొత్తూ కాదు. చనిపోయి పాతికేళ్ళవుతున్నా,
రచ్చబండలో కాకపోయినా, రేవతీదేవికీ దగ్గర వాళ్ళుంటారని
గ్రహించగలిగితే చాలు.

(మరోసారి దీనిని ప్రస్తావించినమ్దుకు సత్య గారికి క్షమాపణలతో)

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Kameswara Rao]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Srinivas Nagulapalli"
<srini_nagul@y...> wrote:

>

> > కవిత సూటిగా, గట్టిగా "నేనే, నా" అని చెప్పినా మీరు అది ఇంకెవరో
> > అన్నట్టు భావించి "కవితలోని వ్యక్తి" అని అంటుంటే, దీనిని వదలి
> > ఇంకేదో పెద్ద హేతువు కోసాం చూడడమే హేతుబద్ధంగా లేదు.
>

ఇంతకు ముందు నేను ప్రస్తావించిన విషయాన్ని మళ్ళీ ఉద్ఘాటిస్తున్నాను. ఒక
కవిత లేక కథ లేదా మరే ఇతర సాహిత్య ప్రక్రియలోనైన "నేను"
ప్రస్తావన ఉంటే, అది సదరు కవి/కవయిత్రి కి అన్వయించుకోడం
పొరపాటు, ఒక రకంగా అన్యాయం కూడా.
రచయితల రచనలలో "నేను" గూర్చి బహుశా కొన్ని సిద్ధాంత గ్రంథాలే
వచ్చుంటాయేమో! కనీసం ఒకటి రెండు వ్యాసాలు నేను చదివాను. అవి చదివాకే
నాకీ విషయం తలకెక్కింది.
నేను కుడా కొన్ని కవితల్లో ఉత్తమ పురుషవాడాను. అన్నిట్లో నేను నేనేనని
మీరపార్థం చేసుకోలేదు కదా!(ముఖ్యంగా "ముసలివాని ప్రేమలేఖ"లో):-)

> Secondly, not compromising with man, is a contradiction in terms
> as the writer himself/herself belongs to mankind. There is awful

There is no "contradiction" here. The mankind can include the person
saying it. Or we can take it in the general sense where the person
has not included himself/herself. That kind of expression is
common.

> saying one cannot compromise with man is a very vague statement
> to cite or incite oneself for a radical conclusion of departing
> from life.

It can be left vague if the reason is not important for the reader to
know. The important thing that poet wants to convey is that there are
certain circumstances which led to the situation where person cannot
continue to live by compromising with mankind. The focus in the poem
is on the current agony which is being felt, not the causes.

> believe, the impact of written word is significant, and
> particularly in the prevailing context of spate of suicides, this
> only gathers more poignance and relevance.

So you want to put a case against the writer, like some character in
a recently published story did?:-) Seriously, I do not think anyone
would ever be tempted to make a decision of suicide, by reading this
poem!

> I have nothing more to add and this is my last post on this.

Are you sure?:-)

regards,
Kameswara Rao.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

Get fast access to your favorite Yahoo! Groups. Make Yahoo! your home page
http://us.click.yahoo.com/dpRU5A/wUILAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Kameswara Rao" <kamesh_b@y...>
wrote:

> iMtaku muMdu nEnu prastAviMcina vishayAnni maLLI udghATistunnAnu.
oka
> kavita lEka katha lEdA marE itara sAhitya prakriyalOnaina "nEnu"
> prastAvana uMTE, adi sadaru kavi/kavayitri ki anwayiMcukODaM
> porapATu, oka rakaMgA anyAyaM kUDA.
> racayitala racanalalO "nEnu" gUrci bahuSA konni siddhAMta
graMthAlE
> vaccuMTAyEmO! kanIsaM okaTi reMDu vyAsAlu nEnu cadivAnu. avi
cadivAkE
> nAkI vishayaM talakekkiMdi.


Agree. Many times we see first person narrations, which are not
authors' or poets' own story/voice. But sometimes they can be, even
if the authors agree or deny it. Sometimes in spite of authors,
poets denying - that it is not about themselves they are writing-
the critics, the readers may not want to agree with it. They use
their own imagination or research; and they may disagree with the
writer. Who can stop them?

I am reading some Shakespeare's sonnets now. I will make a brief
mention of comments made about these sonnets.

"It can not be proved that the sonnets are autobiographical. Many
critics and most poets believe they are. Wordsworth confidently
wrote:
....with this key Shakespeare unlocked his heart.
But Browning protested:
Did Shakespeare? If so, the less Shakespeare he!

Some commentators agree with Browning. They argue that Shakespeare
was merely exercising his ingenuity in a form popular in his day,
and that the subject matter-the devotion of an older for a younger
man- was a platonic ideal and a Renaissance fashion. But if the
sonnets do not tell a straightforward narrative, they are
unquestionably the most personal poems Shakespeare ever wrote....."

I don't know for sure it is wrong or unjust of readers, critics to
have their own interpretations of writings/ writers, when writers
have their own interpretations of life, people and miscellaneous :-)

regards
lyla.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

1.2 million kids a year are victims of human trafficking. Stop slavery.
http://us.click.yahoo.com/WpTY2A/izNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[lylayer]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Kameswara Rao" <kamesh_b@y...>
wrote:

( about poem ఈ రాత్రి )

> The problem is not with day light representing blanket of false

hope....

> She compared light with a blanket of false hope, then why does she
> want it so much? Does it mean that she is unable to bear the truth

> and actually wants the false hope to stay?..

I think so. Most of the people do. (It is hard to call a spade a
spade except for bridge players :-)). Many times people live with
false hopes and falsehoods. Seems this poem's heroine does not want
to do it for too long.

So, why do you think it is a woman who is in trouble in this poem?
The gender is not identified in this poem. Is it because a woman
wrote it?

> Surely there could be an answer for it which is what I am trying
> to get. Infact, the interpretation that I had given in couple of
> mails earlier seems to give a plausible answer.

The prostitute theory? Nah!

We are spinning so many stories out of one poem. It is interesting.
In the poem ఈ రాత్రి , at the end there is resolve, he/she will
die. But death does not necesarily have to be by suicide. So let us
try this version below.

Let us say the person in the poem is a woman. And she is pregnant.
She has a health problem and she would die if she carries the
pregnancy to term. The woman would like to save her life by having
an abortion.
But the society will not permit abortion. Husband wants an heir.
Doctor will not do an abortion because it is illegal. Religion (God)
will not permit it.
Then the woman is stuck. Everybody is against her. She is tortured
(mentally of course:-)) But there could be a small hope for a few
days/weeks, that she may have a miscarriage and that may solve the
problem. If days pass and if that does not happen, there is no
other hope. She has to die.

Do you like this theory better than the prostitute theory, you put
forth in your previous posts.? Isn't this more believable.:-)

regards
lyla.

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

AIDS in India: A "lurking bomb." Click and help stop AIDS now.
http://us.click.yahoo.com/VpTY2A/lzNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM

[Srinivas Nagulapalli]

--- In racch...@yahoogroups.com, "Kameswara Rao" gAru

<kamesh_b@y...> wrote:

> > I have nothing more to add and this is my last post on this.
>
> Are you sure?:-)

You win :-) You gave me food for thought to respond.

> >
> ఇంతకు ముందు నేను ప్రస్తావించిన విషయాన్ని మళ్ళీ ఉద్ఘాటిస్తున్నాను.
> ఒక కవిత లేక కథ లేదా మరే ఇతర సాహిత్య
> ప్రక్రియలోనైన "నేను" ప్రస్తావన ఉంటే, అది సదరు కవి/కవయిత్రి
> కి అన్వయించుకోడం పొరపాటు, ఒక రకంగా అన్యాయం కూడా.
> రచయితల రచనలలో "నేను" గూర్చి బహుశా కొన్ని సిద్ధాంత గ్రంథాలే
> వచ్చుంటాయేమో! కనీసం ఒకటి రెండు వ్యాసాలు నేను చదివాను. అవి
> చదివాకే నాకీ విషయం తలకెక్కింది. నేను కుడా కొన్ని కవితల్లో
> ఉత్తమ పురుషవాడాను. అన్నిట్లో నేను నేనేనని మీరపార్థం చేసుకోలేదు
> కదా!(ముఖ్యంగా "ముసలివాని ప్రేమలేఖ"లో):-)

I agree with it mostly. However, I do not think it is an
universal law with absolutely no exceptions. The context, tone,
tenor of writing with known circumstantial evidence can change it
under extraordinary and exceptional situations. And my point is
that is precisely the case here.

Bigger question is this:
How do we, and who gets to determine a writing is merely literary
piece and not an intensely personal and suicide-contemplating
note? Does merely publishing in printed book with title of "poetry"
make it really so, all the time, without exception?

> > saying one cannot compromise with man is a very vague statement
> > to cite or incite oneself for a radical conclusion of departing
> > from life.
>
> It can be left vague if the reason is not important for the reader
> to know. The important thing that poet wants to convey is that
> there are certain circumstances which led to the situation where
> person cannot continue to live by compromising with mankind. The
> focus in the poem is on the current agony which is being felt, not
> the causes.

I agree about the depiction of agony. My point was the conclusion
reached is not rational and I cannot support or admire such a
conclusion, howsoever the agony is depicted in whatever words
and images.

>
> > believe, the impact of written word is significant, and
> > particularly in the prevailing context of spate of suicides,
> > this only gathers more poignance and relevance.
>
> So you want to put a case against the writer, like some character in
> a recently published story did?:-) Seriously, I do not think anyone
> would ever be tempted to make a decision of suicide, by reading this
> poem!

No !:-) But I want to express with vigor my dislike and expose
the irrationality in the writing, because I strongly believe
rationality is a more pressing need than ever before,
because of the prevailing poignant conditions in Telugu land.

Best regards
-Srinivas

------------------------ Yahoo! Groups Sponsor --------------------~-->

AIDS in India: A "lurking bomb." Click and help stop AIDS now.
http://us.click.yahoo.com/VpTY2A/lzNLAA/yQLSAA/4XQrlB/TM