Chomsky przedstawił hipotezę, wedle której umysł ludzki od urodzenia „zaprogramowany” jest przez pewne całkowicie specyficzne i ustrukturowane aspekty naturalnego języka ludzkiego. Wszystkie naturalne języki ludzkie należą do określonej klasy ∑ gramatyk transformacyjnych, posiadają pewne podobne cechy. Podobieństwa te umożliwiają ludziom naukę, przyswojenie danego języka z podklasy ∑.
Putnam krytykuje hipotezę wrodzoności. Analizuje fakty empiryczne, które, zdaniem Chomsky’ego, popierają tę hipotezę. Putnam zgadza się, że zasięg i pojemność pamięci odgrywają decydującą rolę w procesie uczenia się języka, Chomsky jednak, mówiąc o „wrodzonym wyposażeniu intelektualnym” zdaje się mieć na myśli coś innego – pewien szczególny zbiór gramatyk wbudowany w mózg istot posługujących się pewną grupą języków. Podstawowe podobieństwa między językami tej klasy można jednak, zdaniem Putnama, wytłumaczyć nie odwołując się do tak rozumianego „wyposażenia intelektualnego” (np. istnienie jednego wspólnego prajęzyka). Putnam odrzuca również argument łatwości, z jaką dziecko uczy się pierwszego języka – w podobnych warunkach dorosły może równie dobrze, albo nawet lepiej nauczyć się języka.
Chomsky adresuje problem idei wrodzonych. Przedstawia on mechanizm opanowania języka jako transformację danych wejściowych w wiedzę. Problemy jakie napotyka to określenie natury wyjścia oraz charakteru procesu wewnątrz mechanizmu. Wyróżnia granicę dolną (warunek empirycznie zaświadczonej kompetencji) oraz górną (różnorodność powstającej kompetencji) w strukturze owego mechanizmu. Fakt, iż dziecko wykazuje znacznie wyższe opanowanie języka, niż to na jakie wskazywałby czas nauki, podważa, w pewnym sensie, warunek empirycznej adekwatności. Ponadto, OJ człowieka przewyższa OJ innych zwierząt, co może świadczyć o wrodzonej zdolności gatunkowej. Taka hipoteza może być potwierdzona poprzez: twórczy aspekt użycia języka, abstrakcyjność zasad interpretacji zdań oraz uniwersalny charakter struktury językowej. Człowiek ma zdolność wytwarzania i interpretowania nowych zdań poprzez nieskończone reguły gramatyczne, które opanowuje w sposób nieświadomy. Gramatyka składa się z reguł syntaktycznych (tworzą strukturę powierzchowną zdania) oraz reguł interpretacji semantycznej (tworzą strukture głęboką zdania). Mechanizm OJ składa się z: teorii fonetycznej, teorii semantycznej, schematu klasy możwliwych gramatyk, metody interpretowania gramatyk i metody ewaluacji – jest uniwersalny, podobny dla każdego języka.
--
Otrzymujesz tę wiadomość, ponieważ subskrybujesz grupę dyskusyjną Google o nazwie „TCepisteme”.
Aby anulować subskrypcję tej grupy i przestać otrzymywać z niej wiadomości, wyślij e-maila do tcepisteme+...@googlegroups.com.
Więcej opcji znajdziesz na https://groups.google.com/groups/opt_out
5. Putnam - "Hipoteza wrodzoności", Chomsky - "Nowy przyczynek do teorii idei wrodzonych"
I. Putnam.
Putnam nie zgadza się z Chomsky'ego hipotezą wrodzoności, w myśl której ludzki umysł jest zamknięty w schematach wytyczonych przez aspekty języka naturalnego. Założenia, które przyjęto w konstrukcji hipotezy mają się następująco: (1) istnieje funkcja mówcy przypisująca wagi gramatykomz pewnej klasy gramatyk transformacyjnych, (2) klasa ta nie jest klasą wszystkich gramatyk transformacyjnych, (3) pomiędzy elementami klasy występują podobieństwa właściwe dla wszystkich języków naturalnych w związku z czym wydają się one być pewnego rodzaju uniwersaliami językowymi. Argumenty na poparcie hipotezy wrodzoności, prezentują się następująco:
1. Łatwość przyswajania nauki przez dzieci.
2. Wzmocnienie obecne w nauce języka nie jest potrzebne do jego przyswojenia.
3. Hipoteza wrodzoności wyjaśnia uniwersalia językowe.
4. Brak innych mechanizmów odpowiedzialnych za uczenie się języka.
Putnam podejmuje następującą krytykę przeciwko powyższej argumentacji:
1. Uniwersalia językowe nie są zaskakujące na gruncie żadnej teorii.
2. Można je wyjaśnić bez powoływania się na hipotezę wrodzoności.
3. Argument z łatwości nauki języków u dzieci zdaje się nie być uzasadniony.
4. Podobnie ma się kwestia wzmacniania obecnego w nauce.
5. Wrodzone muszą być strategie uczenia się - heurystyki - dopiero zrozumienie strategii uczenia się pozwoli określić granice uczenia się.
II. Chomsky.
Chomsky stawia tezę według której stan obecnej nauki potwierdza teorię apriorycznych zasad psychologicznych, będącą pokrewną do teorii idei wrodzonych. Analiza mechanizmu opanowywania języka doprowadza Chomsky'ego do następującego modelu: dane -> |OJ| -> wiedza. Jednak z tym wiąże się problem określenia natury wyjścia oraz charakteru relacji łączącej input oraz output. Zdolność posługiwania się językiem przekracza daleko kompetencje ich użytkowników, w związku z czym stawia Chomsky tezę, iż przyczyną tego stanu rzeczy jest wrodzona, szczególna zdolność gatunkowa. Ta z kolei teza, jak uważa Chomsky, potwierdzona jest przez następujące:
1. Twórczy aspekt języka.
2. Zasady interpretacji zdań mają charakter abstrakcyjny.
3. Struktura językowa ma charakter uniwersalny.